← Κύπρος

Παναγιώτη Παυλόπουλου ν. Εύρου Ευριπίδου κ.α., Αρ. Αγωγής: 8920/10, 15/5/2013

Παναγιώτη Παυλόπουλου ν. Εύρου Ευριπίδου κ.α., Αρ. Αγωγής: 8920/10, 15/5/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A175 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 8920/10 Μεταξύ: Παναγιώτη Παυλόπουλου Ενάγοντα Και

  1. Εύρου Ευριπίδου
  2. Μαρίας Ευριπίδου Εναγομένων Επί τοις αφορώσι τον Περί Παρεμποδίσεων Δολίων Μεταβιβάσεων Νόμο Κεφ.62 Και Επί τοις αφορώσι την αίτηση του Παναγιώτη Παυλόπουλου Αιτητή Και
  3. Εύρου Ευριπίδου
  4. Μαρίας Ευριπίδου
  5. Έλενας Ευριπίδου
  6. ΤWO BROTHERS ESTATES LIMITED (HE 273329)
  7. VELONIS PROPERTIES LIMITED (HE 140122)
  8. Aνδρέα Μιλτιάδους
  9. Καντζιαής Χαραλάμπου Ανδρέας
  10. Μιλτιάδου Σταυρούλλας
  11. Γεωργίου Αντώνη Κυριάκου
  12. Γεωργίου Κυριάκου Γεωργία
  13. ΣΟΦ. ΧΑΤΖΗΙΩΣΗΦ ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΛΙΜΙΤΕΔ (ΗΕ 1976)
  14. ΧΑΤΖΗΙΩΣΗΦ, ΖΑΠΙΤΗΣ & ΑΣΠΡΙΔΗΣ ΛΙΜΙΤΕΔ (ΗΕ 2508)
  15. Σ.Ε.Μ.Α.Ν.Α. ΧΑΤΖΗΙΩΣΗΦ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΙ ΛΙΜΙΤΕΔ (ΗΕ 3637) Καθ΄ ων η Αίτηση ------------------------------------- Ημερομηνία: 15 Μαίου,
  16. Αίτηση ημερ. 11.2.13 για παραμερισμό και/ή ακύρωση της Αίτησης δυνάμει του ΚΕΦ. 62 Εμφανίσεις: Για Αιτητές (Καθ΄ ων η Αίτηση 11, 12 και 13 στην Κυρίως Αίτηση): κα Δ. Λαδά για Γ & Α Λαδάς Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ΄ ου η Αίτηση (Αιτητής στην κυρίως Αίτηση): κα Ευθυμίου για Δράκος & Ευθυμίου Δ.Ε.Π.Ε και Χ. Παπαχριστοδούλου για Παπαδόπουλος, Λυκούργος & Σία Δ.Ε.Π.Ε. ------------------------ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής καταχωρήθηκε από τον εξ Αποφάσεως Πιστωτή αυτής και Ενάγοντα η Αίτηση ημερ. 15/11/12 («Κυρίως Αίτηση») δυνάμει του Περί Παρεμποδίσεως Δολίων Μεταβιβάσεων Νόμου ΚΕΦ.
  17. Με την Κυρίως Αίτηση επιδιώκεται, μεταξύ άλλων, η έκδοση Διαταγμάτων που να κηρύσσεται άκυρη η πώληση ημερ. 20/8/08 στις Καθ΄ ων η Αίτηση 11, 12 και 13 του ¼ μεριδίου του οικόπεδου με αρ. εγγραφής 3486, Φ/Σχ. 53/28, τεμάχιο 657 και τη μεταβίβαση του σε αυτές ως, επίσης, και Διάταγμα για την εγγραφή του στους Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και 2 που ήταν οι Εναγόμενοι στην αγωγή με τον ως άνω αριθμό και τίτλο. ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Με την παρούσα Αίτηση οι Αιτητές/Καθ΄ ων η Αίτηση 11, 12, 13 στην Κυρίως Αίτηση επιδιώκουν την έκδοση των ακόλουθων Διαταγμάτων: Þ Διάταγμα με το οποίο να απορρίπτεται και/ή να παραμερίζεται και/ή να ακυρώνεται η παρούσα Αίτηση για ακύρωση πώλησης και μεταβίβασης ακινήτου. Þ Διάταγμα με το οποίο να απορρίπτεται και/ή να παραμερίζεται και/ή να ακυρώνεται η επίδοση της παρούσας Αίτησης. Þ Διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται κάθε διαδικασία και/ή περαιτέρω διαδικασία στην παρούσα Αίτηση. Η Αίτηση βασίζεται στο Άρθρο 21 του Περί Δικαστηρίου Νόμου, στη Δ.48, θ.θ. 2-4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στις γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται η Αίτηση από Ένορκη Δήλωση του Νίκου X"Iωσήφ, Διευθυντή των Καθ΄ ων η Αίτηση 11, 12 και 13, στην οποία, αφού αναφέρεται στις επιζητούμενες στην Κυρίως Αίτηση θεραπείες που αφορούν το ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/3486, Φύλλο 53, Σχέδιο 28, Τεμάχιο 657 και το οποίο ακίνητο ευρίσκεται στο Σούνι στην επαρχία Λεμεσού, ισχυρίζεται ότι το μόνο αρμόδιο Δικαστήριο να εκδικάσει την υπόθεση αυτή είναι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού. ΕΝΣΤΑΣΗ Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση η οποία βασίζεται στο Άρθρο 21 του Ν.14/60, στα Άρθρα 26, 30 και 146 του Συντάγματος, το Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου 1950, στη Δ.48, θ.θ. 1-4, 8 και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στον περί Παρεμποδίσεως Δολίων Μεταβιβάσεων Νόμο ΚΕΦ. 62, στις αρχές της Επιείκειας, στη νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες και γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Ως συγκεκριμένοι λόγοι Ένστασης εξειδικεύονται οι εξής: ü Η Αίτηση είναι παράτυπη και νομικά και πραγματικά αστήρικτη αφού δεν εφαρμόζεται το Άρθρο 21 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 αλλά το Άρθρο 4 του Περί Παρεμποδίσεως Δολίων Μεταβιβάσεων Νόμου ΚΕΦ.
  18. ü Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της κείμενης σχετικής νομοθεσίας προς έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων. Όσον αφορά τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η Αίτηση αναφέρεται ότι εμφαίνονται στο φάκελο του Δικαστηρίου. ΕΞΕΤΑΣΗ ΥΠΟ ΚΡΙΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Κατά την ακρόαση της υπό κρίση Αίτησης αμφότεροι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Η πλευρά των Αιτητών στην παρούσα Αίτηση βασικά υποστήριξε ότι με δεδομένο ότι το επίδικο ακίνητο ευρίσκεται στην Επαρχία Λεμεσού αρμόδιο Δικαστήριο είναι, με βάση τις πρόνοιες του Άρθρου 21

(2)του Ν.14/60, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού. Το Άρθρο 21
(2)του Ν.14/60 διαλαμβάνει τα εξής: «
(2)Οσάκις η αγωγή αφορά εις διανομήν ή πώλησιν οιασδήποτε ακινήτου ιδιοκτησίας ή οιονδήποτε άλλο θέμα αφορών εις ακίνητον ιδιοκτησίαν, αύτη θα εισάγεται εν τω Επαρχιακώ Δικαστηρίω της επαρχίας εντός της οποίας κείται η τοιαύτη ιδιοκτησία.» Εν πρώτοις να επισημάνουμε ότι η αίτηση κάτω από τις διατάξεις του ΚΕΦ.62 ανήκει στην κατηγορία αιτήσεων που έχουν πρωτογενή και αυτοτελή χαρακτήρα και δικονομικά τέτοια αίτηση είναι ενταγμένη στο πλαίσιο της αγωγής. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Ιωακείμ κ.α. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ (Αρ.1)
(2003)1 Α.Α.Δ. 198, 204: «Κατά τη γνώμη μας η αίτηση κάτω από τις διατάξεις του Κεφ. 62 ανήκει στην κατηγορία αιτήσεων που έχουν πρωτογενή χαρακτήρα. Και για την οποία ισχύει η προθεσμία καταχώρησης έφεσης των έξι εβδομάδων. Παρόλο που δικονομικά τέτοια αίτηση είναι ενταγμένη στο πλαίσιο της αγωγής, εντούτοις ο ομφάλιος λώρος με αυτή έχει αποκοπεί. Πρόκειται για αυτόνομη διαδικασία, που στοχεύει σε άλλης μορφής θεραπεία και που κατατάσσεται, όπως προελέχθη, για το σκοπό που συζητούμε, στην ευρύτερη κατηγορία των αγωγών.» Σκοπός του ΚΕΦ.62 είναι να διατεθεί περιουσία για σκοπούς εκτέλεσης προς είσπραξη εξ αποφάσεως χρέους. Όπως λέχθηκε στην απόφαση του Γ. Μ. Πική, Προσ. Π.Ε.Δ. (όπως ήταν τότε) στην αγωγή αρ. 2/73 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, Elias Adamou v. Georgios Char. Kitchiou and Another
(1975)J.S.C 12: "The object of the provisions of Cap.62 is to make property, otherwise not so available, available in execution for the satisfaction of a judgment-debt. It presupposes the existence of a judgment-debt. It is, in the final analysis, a mode of execution. Any doubt on the subject should be removed on a consideration of the procedure laid down in s.4, Cap.62, for the avoidance of a fraudulent transfer that can only be achieved by application after judgment in the cause of the action where judgment is given." Αρμόδιο ως εκ των άνω είναι το Δικαστήριο που εξέδωσε την απόφαση στην εκτέλεση της οποίας σκοπεί η παρούσα διαδικασία με την Κυρίως Αίτηση που καταχωρήθηκε. Με βάση το Άρθρο 4 του Περί Δόλιων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμος ΚΕΦ.62, το οποίο ρυθμίζει τη διαδικασία ακύρωσης μεταβίβασης, οι αιτήσεις δυνάμει του ΚΕΦ. 62 καταχωρούνται στα πλαίσια της αγωγής στην οποία εκδόθηκε η σχετική απόφαση. Το Άρθρο 4 του ΚΕΦ. 62 διαλαμβάνει, συγκεκριμένα, τα εξής: "Διαδικασία ακύρωσης μεταβίβασης 4. Οποιαδήποτε δωρεά, πώληση, ενέχυρο, υποθήκη ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση οποιασδήποτε κινητής ή ακίνητης περιουσίας που θεωρείται ως δόλια βάσει των διατάξεων του άρθρου 3 του Νόμου αυτού η οποία έγινε πριν από ή μετά την έναρξη αγωγής ή άλλης διαδικασίας στην οποία το δικαίωμα για ανάκτηση του χρέους έχει αποδειχτεί, δύναται να ακυρωθεί με διάταγμα του Δικαστηρίου που εξασφαλίζεται με αίτηση οποιουδήποτε εξ αποφάσεως πιστωτή που γίνεται στην εν λόγω αγωγή ή άλλη διαδικασία, και στο Δικαστήριο ενώπιον του οποίου η αγωγή ή άλλη διαδικασία έχει ακουστεί ή εκκρεμεί." Η ειδική αυτή διάταξη του Άρθρου 4 του ΚΕΦ.62 σκοπό είχε να θέσει το Δικαστήριο που εκδίκασε την αγωγή στην οποία εκδόθηκε απόφαση υπέρ του προσώπου που επιδιώκει την ακύρωση των μεταβιβάσεων ως το αρμόδιο Δικαστήριο να εκδικάσει την αίτηση. Η θέση αυτή έχει υποστηριχθεί και σε σχετική νομολογία και, συγκεκριμένα, στην υπόθεση Φανούλλα Χ¨Κυπρή ν. Γεώργιου Γιωργαλλή κ.α.
(2007)1 Α.Α.Δ. 1239 στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Είναι σαφές από τις πρόνοιες του άρθρου αυτού του Κεφ. 62, πως σε κάθε περίπτωση το Δικαστήριο που έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει αίτηση για ακύρωση δόλιας μεταβίβασης είναι εκείνο που έχει εκδικάσει τη σχετική αγωγή ή άλλη διαδικασία.» Η θέση αυτή είχε προηγουμένως εφαρμοστεί στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση της εταιρείας Κτηματικές Επιχειρήσεις Ανδρέα Ευριπίδη Διογένους Λτδ
(2007)1 Α.Α.Δ. 224. Η Κυρίως Αίτηση, λοιπόν, καταχωρήθηκε στον ίδιο φάκελο μέσα στα πλαίσια της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και φέρει όλα τα στοιχεία πρωτογενούς αίτησης. Όπως ήδη επισημάναμε, η φρασεολογία του Άρθρου 4 του ΚΕΦ.62 επιτρέπει σαφώς μια τέτοια πορεία εφόσον διαλαμβάνει ρητώς ότι μια τέτοια αίτηση γίνεται στην εν λόγω αγωγή ή άλλη διαδικασία, εάν επρόκειτο, βεβαίως, για άλλη διαδικασία και όχι αγωγή και στο Δικαστήριο ενώπιον του οποίου η αγωγή έχει ακουστεί ή εκκρεμεί. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση αρ. αγ. 2635/06 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού από την Δ. Μιχαηλίδου, Π.Ε.Δ. (όπως ήταν τότε) Μαίρης Κουτσοκούμνη ν. Γιώργου Οικονόμου κ.α. ημερ. 29/2/12:- «Η φράση 'παρόλο που δικονομικά τέτοια αίτηση είναι ενταγμένη στο πλαίσιο της αγωγής' στην Ιωακείμ πιο πάνω ενισχύει την πιο πάνω κατάληξη. Η προσθήκη του εναντιωματικού συνδέσμου «εντούτοις», ο ομφάλιος λώρος με αυτή έχει αποκοπεί, είναι για να καταδείξει ότι τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζονται δυνατόν να έχουν αυτοτέλεια. Παρέχει δηλαδή ο Νομοθέτης ένα αυτοτελή μηχανισμό στον αιτητή, μια μέθοδο προώθησης δικαστικής διαδικασίας άλλης από το κλητήριο ένταλμα, ώστε να μπορεί με τον τρόπο αυτό να ενεργήσει, για να αναζητήσει τη δόλια διασπάθιση της περιουσίας του κινητής ή ακίνητης με σκοπό πάντοτε να τον εξασφαλίσει σε περίπτωση που έχει επιτύχει την έκδοση απόφασης την εκτέλεση της, είτε αν ακόμα βρίσκεται στη διαδικασία να εκδώσει υπέρ του μια απόφαση.» ΚΑΤΑΛΗΞΗ Κατ΄ ακολουθίαν όλων των πιο πάνω η υπό κρίση Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και, συνεπώς, απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα δεν βλέπω κανένα λόγο να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, δηλαδή επιδικάζονται με βάση τα αποτέλεσμα της δίκης εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, συνεπώς, ο Καθ΄ ου η Αίτηση (και Αιτητής στην Κυρίως Αίτηση) δικαιούται στα έξοδα του. Οι Αιτητές (και Καθ΄ ων η Αίτηση 11, 12 και 13) να καταβάλουν, επομένως, τα έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο με το πέρας της κυρίως Αίτησης. (Υπ.) ........................ Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /κβπ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.