← Κύπρος

Δημήτρης Τακκούσιης κ.α. ν. ΜΙΝΕΡΒΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 3326/05, 15/5/2013

Δημήτρης Τακκούσιης κ.α. ν. ΜΙΝΕΡΒΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 3326/05, 15/5/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A177 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3326/05 Μεταξύ:

  1. Δημήτρης Τακκούσιης, εκ Λάρνακας
  2. Κλεοπάτρα Τακκούσιη, εκ Λάρνακας Εναγόντων - Αιτητών - και -
  3. ΜΙΝΕΡΒΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, εκ Λευκωσίας
  4. Κύπρος Σ. Κουτσοκούμνης, εκ Λευκωσίας
  5. Κώστας Κουτσοκούμνης, εκ Λευκωσίας
  6. Μιχάλης Μυλωνάς, εκ Λευκωσίας Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση ------------------- Ημερομηνία: 15 Μαίου,
  7. Αίτηση ημερ. 8.2.13 για τροποποίηση Έκθεσης Απαίτησης ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ Για τους Αιτητές/Ενάγοντες: κ. Σ. Σταυρινίδης για Δημήτρης Παναούτας & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε Για τους Καθ' ων η Αίτηση/Εναγόμενους: κ. Στ. Μαυροκέφαλος για Λ. Παπαφιλίππου & Σία Δ.Ε.Π.Ε ----------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Με την υπό κρίση Αίτηση οι Αιτητές/Ενάγοντες επιδιώκουν την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης με τον τρόπο που προσδιορίζεται και εξειδικεύεται στην παράγρ. (Α) της Αίτησης. ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Η υπό κρίση Αίτηση βασίζεται στα Άρθρα 22,29,30 και 31 του Ν.14/60, στη Δ.25,θθ.1-3, Δ.39, Δ.48,θ.θ.1-3, 8 και 9 και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στις εγγενείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και στη Νομολογία. Υποστηρίζεται δε από Ένορκη Δήλωση του Λούκα Κοϊνά, δικηγόρου στο γραφείο των Δικηγόρων των Εναγόντων. Σ΄ αυτή αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω τα εξής: Þ Η παρούσα αγωγή ήταν ορισμένη για ακρόαση στις 22.2.13 και για την προετοιμασία της ακρόασης ο Ενάγοντας 1/Αιτητής πριν δύο μέρες είχε τηλεφωνική επικοινωνία σε ανοικτή ακρόαση με το δικηγόρο Δημήτρη Παναούτα στην παρουσία του ενόρκως δηλούντα και συζήτησαν την υπόθεση. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης διαφάνηκε ότι η πώληση και η μεταβίβαση των μετοχών της Εναγομένης 1 στο ΧΑΚ έγινε πίσω από την πλάτη των Αιτητών όχι μόνο σε κλειστή και απαγορευμένη περίοδο αλλά και σε οποιαδήποτε άλλη ανοικτή περίοδο από τους Εναγόμενους και τα άλλα πρόσωπα που ενεργούσαν για λογαριασμό τους το οποίο αργότερα οι οικονομικοί συνεργάτες στην Κύπρο του Αιτητή/Ενάγοντα 1 επιβεβαίωσαν με αποτέλεσμα από την πιο πάνω ενέργεια των Εναγομένων να προκληθεί ζημιά στους Ενάγοντες. Þ Κατά τη σύνταξη της Έκθεσης Απαίτησης δεν συμπεριελήφθη το γεγονός της αντικανονικής και παράνομης πώλησης και μεταβίβασης των μετοχών στο ΧΑΚ σε ανοικτή περίοδο από τους Εναγόμενους το οποίο ήρθε στην επιφάνεια πρόσφατα κατά τη συζήτηση που είχαν με τον Ενάγοντα 1/Αιτητή και τους οικονομικούς συνεργάτες του για την προετοιμασία της ακρόασης της αγωγής. Þ Η Αίτηση γίνεται καλόπιστα και αμέσως μετά τη διαπίστωση των πιο πάνω γεγονότων, η δε καθυστέρηση οφείλεται στους λόγους που αναφέρθηκαν ανωτέρω. Με τη ζητούμενη τροποποίηση οι Εναγόμενοι/Καθ΄ ων η Αίτηση δεν θα βρεθούν σε δύσκολη θέση, ούτε θα υποστούν καμία ζημιά η οποία να μην μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα, ενώ σε περίπτωση μη έγκρισης της Αίτησης θα υποστούν ζημιά οι Ενάγοντες/Αιτητές για το λόγο ότι ενώπιον του Δικαστηρίου δεν θα είναι όλα τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης ώστε να αποδοθεί ορθά η Δικαιοσύνη. ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση η οποία βασίζεται στα Άρθρα 22,29,30 και 31 του Ν.14/60, στη Δ.25, θ,θ.1-5, Δ.39, Δ.48, θ.θ.1-4 και 7-9, Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στο Άρθρο 30

(2)του Συντάγματος, τις εγγενείς εξουσίες, πρακτική του Δικαστηρίου και νομολογία. Ως λόγοι Ένστασης εξειδικεύονται οι εξής: ü Το αίτημα των Αιτητών/Εναγόντων υπεβλήθη αδικαιολόγητα καθυστερημένα, ήτοι 8 χρόνια μετά την καταχώρηση της αγωγής. ü Οι Ενάγοντες/Αιτητές δεν επικαλούνται και/ή δεν προβάλουν καμία εξήγηση και/ή καμία ικανοποιητική εξήγηση για την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης. ü Οι Αιτητές αιτούνται την τροποποίηση των συγκεκριμένων παραγράφων της Έκθεσης Απαίτησης δια της διαγραφής και δεν επισημαίνουν με ακρίβεια την τροποποίηση που επιθυμούν και/ή δεν προσδιορίζουν με σαφήνεια τις τροποποιήσεις. ü Η αιτούμενη τροποποίηση προσβάλλει το δικαίωμα των Εναγομένων/Καθ΄ ων η Αίτηση για διεξαγωγή της δίκης εντός ευλόγου χρόνου. ü Με την αιτούμενη θεραπεία γίνεται προσπάθεια κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας. ü Οι Αιτητές/Ενάγοντες δεν προβάλλουν οποιαδήποτε εξήγηση γιατί δεν δικογράφησαν εξ' υπαρχής τα ζητήματα που επιζητούν να εισάξουν και/ή δεν έδωσαν εξήγηση για την αναγκαιότητα της τροποποίησης. ü Η Αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη και κακόπιστη. Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση της Αγγελίνας Φωκά, δικηγόρου στο γραφείο των Δικηγόρων των Εναγομένων/Καθ΄ ων η Αίτηση. Σ΄ αυτή, εν πρώτοις, αναφέρεται στο ιστορικό της υπόθεσης καθ΄ όσον αφορά την καταχώρηση των δικογράφων για να ισχυρισθεί ότι με την υπό κρίση Αίτηση θα υπάρξει περαιτέρω και αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Στη συνέχεια αναφέρει ότι οι Αιτητές/Ενάγοντες δεν παρέχουν οποιαδήποτε ικανοποιητική εξήγηση για το καθυστερημένο της υποβολής του αιτήματος του. Αφού αναφέρεται στις παραγρ. 3 και 4 της Ένορκης Δήλωσης Λουκά Κοϊνά, υποστηρίζει ότι η συζήτηση των Αιτητών/Εναγόντων με τους δικηγόρους τους δεν καταδεικνύει ικανοποιητική εξήγηση για την συμπερίληψη με την προτεινόμενη τροποποίηση του ισχυριζόμενου νέου γεγονότος που διεφάνη μετά από 8 χρόνια που καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή. Επιπλέον, αναφέρεται ότι οι Ενάγοντες/Αιτητές όφειλαν να είχαν μελετήσει εις βάθος την υπόθεση τους για να μπορούν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης, καθώς, επίσης, και να είχαν ανακαλύψει από τότε και/ή κατά τις ημερομηνίες που ήταν ορισμένη η υπόθεση για ακρόαση τα ζητήματα που αιτούνται να εισάξουν με σκοπό να μπορούσαν να εγείρουν το εν λόγω ζήτημα σε προγενέστερο χρονικό σημείο. Τέλος, αναφέρεται ότι οι Ενάγοντες/Αιτητές δεν δίδουν επαρκή εξήγηση αναφορικά με την αναγκαιότητα προσθήκης των αιτουμένων ζητημάτων. ΑΚΡΟΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Κατά την εκδίκαση της παρούσας Αίτησης αμφότεροι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προέβησαν σε ικανές και εμπεριστατωμένες αγορεύσεις υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις και εισηγήσεις τους. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Προχωρώ να εξετάσω τη νομική πτυχή της Αίτησης η οποία έχει ως κύρια βάση της την Δ.25, θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που αναφέρει τα εξής: «Δ.25 θ.1 The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy, between the parties.» Οι αρχές που διέπουν τα της τροποποίησης δικογράφων έχουν εκτεθεί και αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Θα μπορούσαν, πιστεύω, να συνοψισθούν ως ακολούθως:
(1)Η τροποποίηση δικογράφων είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις όπου η τροποποίηση δύναται να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί όπου η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής.[1]
(2)Τροποποίηση δικογράφου θεωρείται ότι επιφέρει βλάβη στον αντίδικο όταν δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήματα.[2] Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα.
(3)Επιτρέπεται η τροποποίηση δικογράφου στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήματα.
(4)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην κάθε υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το Άρθρο 30
(2)του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.[3]
(5)Ο παράγοντας χρόνος στην υποβολή αίτησης τροποποίησης είναι σχετικός χωρίς να είναι εκ προοιμίου και απαραίτητα αποφασιστικής σημασίας.[4] Όμως, όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα μεγαλύτερο είναι το βάρος το οποίο πρέπει να αποσεισθεί για να γίνει δεκτή η αίτηση για παροχή θεραπείας. Επιπρόσθετα, κάθε καθυστέρηση πρέπει να αιτιολογείται. Σχετική είναι η υπόθεση Φοινιώτης v. Greenmar Navigation
(1989)1 (E) AAΔ.33[5] .
(6)Η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης κυρίως σε συσχετισμό προς τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης.[6]
(7)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης δικογράφου. Στο στάδιο αυτό όμως, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντίδικου.[7] Το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποιήσεις της δικογραφίας κατά τη δίκη.
(8)Όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση στο θέμα τροποποίησης δικογράφων το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου είναι το σύνολο των περιστατικών και όχι μόνο το επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο.[8] Όσον αφορά το χρόνο που υποβάλλεται αίτημα τροποποίησης και τη σημασία της καθυστέρησης στην απονομή της δικαιοσύνης και στις επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου, σχετική είναι η υπόθεση Sait Electronic S.A v. Του Πλοίου "DOMINIQUE" κ.α. (αρ.1)
(1992)1(A) A.A.Δ 264. Παραπέμπω σχετικά στην ακόλουθη περικοπή στη σελ. 271 της απόφασης:- «Η σημασία της καθυστέρησης στην απονομή της δικαιοσύνης και οι επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου αποτιμούνται και στην Αγγλία ως παράγοντας μείζονος σημασίας στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου να επιτρέψει ή όχι την τροποποίηση. Αυτό προκύπτει ευθέως από την πρόσφατη απόφαση της δικαστικής επιτροπής της Βουλής των Λόρδων στην Katteman v. Hansel Propertis Ltd
(1988)1 All E.R. 38. Το ακόλουθο απόσπασμα συνοψίζει το ανεπιθύμητο έγκρισης της τροποποίησης κατά το τέλος της δίκης:- «Furthermore, to allow an amendment before a trial begins is quite different from allowing it at the end of the trial to give an apparently unsuccessful defendant an opportunity to renew the fight on an entirely different defence." Σε ελεύθερη ελληνική μετάφραση:- «Περαιτέρω, η έγκριση τροποποίησης πριν την έναρξη της δίκης είναι εντελώς διαφορετικό πράγμα από την έγκριση της κατά το πέρας της δίκης για το σκοπό παροχής στον προφανώς ανεπιτυχή εναγόμενο (ο διάδικος που διεκδικούσε την τροποποίηση σε εκείνη την υπόθεση) ευκαιρίας να ανανεώσει τον αγώνα πάνω σε εντελώς διαφορετική υπεράσπιση.» Από τη νομολογία μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας είναι ευκολότερο να επιτραπεί, ενώ μετά την έναρξη της δίκης και ανάλογα με το στάδιο που αυτή συναντάται, το Δικαστήριο δεν παρέχει με ευκολία την τροποποίηση, ιδιαίτερα όταν η αναγκαιότητά της έχει διαφανεί από πριν, αλλά δεν είχε ζητηθεί έγκαιρα. Μπορεί να θεωρηθεί ότι ο αιτούμενος την τροποποίηση έχει να αποσείσει όλο και μεγαλύτερο βάρος όσο πιο καθυστερημένα υποβάλλει το αίτημά του.[9] Πάντοτε, επίσης, ο παράγων της καθυστέρησης συνεκτιμάται ως λογική απόρροια του Άρθρου 30
(2)του Συντάγματος για την ορθή άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Έτσι στην υπόθεση Γραμμές Στρίντζη Αιγαίου Ναυτιλιακή Εταιρεία ν. Always Travel Holidays Ltd
(1995)1 A.A.Δ 607, δεν επετράπη τροποποίηση, η αναγκαιότητα της οποίας είχε διαπιστωθεί από μήνες προηγουμένως, αλλά δεν είχε έγκαιρα ζητηθεί. Παρομοίως, στην υπόθεση United Sea Transport Ltd v. Zakou
(1980)1 C.L.R 501, 510, η αίτηση απερρίφθη διότι το υλικό που θα εισαγόταν με την τροποποίηση βρισκόταν με τον Αιτητή ή μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να έρθει στην επιφάνεια τουλάχιστον 16 μήνες πριν την υποβολή της αίτησης. Επίσης, στην υπόθεση Saba & Co (TMP) v. T.M.P. Agents
(1994)1 ΑΑΔ 426, λέχθηκε ότι η διαπίστωση πως επιδιώκεται νέα βάση αγωγής δεν οδηγεί χωρίς άλλο σε απόρριψη αίτησης για τροποποίηση. Το Δικαστήριο όμως θα απορρίψει την αίτηση αν με την προτεινόμενη τροποποίηση επιφέρεται ριζική μετατροπή της φύσης της αξίωσης. Αναφορικά με το τι αποτελεί νέα βάση αγωγής, παραπέμπω στο πιο κάτω απόσπασμα της Ετήσιας Πρακτικής του 1959 (Αnnual Practice), στη σελ. 627, το οποίο παρατέθηκε στην υπόθεση Περικτιόνη Χρίστου v. Α. Αζά (πιο κάτω): «The Court will not refuse to allow an amendment simply because it introduces a new case (Budding v. Mardoch 1 Ch. D. 42, Habbuck v. Helm 56 LJ Ch. P. 539). But it will do so where the amendment would change the action into one of a substantially different character which would more conveniently be the subject of a fresh action (Raleigh v. Gosley
(1898)1 Ch. 81)". ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ Προχωρώ στη συνέχεια να αναφερθώ συνοπτικά στο ιστορικό της μέχρι σήμερα διαδικασίας στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, όπως προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης. Στις 26.4.05 κατεχωρήθη το γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα. Σημείωμα εμφάνισης εκ μέρους όλων των Εναγομένων κατεχωρήθη στις 25.5.
  1. Στις 4.5.06 κατεχωρήθη η Έκθεση Απαίτησης ενώ η Υπεράσπιση κατεχωρήθη στις 6.3.
  2. Προηγήθηκε της Υπεράσπισης η καταχώρηση αίτησης για λεπτομέρειες της Έκθεσης Απαίτησης στις 8.6.06 αφού προηγουμένως είχαν ζητηθεί οι λεπτομέρειες με φαξ στις 8.5.
  3. Στην Αίτηση για λεπτομέρειες κατεχωρήθη Ένσταση στις 7.9.06 και εξεδόθη Ενδιάμεση Απόφαση από το Δικαστήριο στις 16.1.07 αφού εκδικάστηκε στις 3.10.
  4. Υπεράσπιση κατεχωρήθη στις 6.3.
  5. Στις 21.1.08 εξεδόθη Διάταγμα για ένορκη αποκάλυψη εγγράφων από μέρους των Εναγόντων. Οι Ενάγοντες καταχώρησαν Ένορκη Δήλωση αποκάλυψης στις 3.3.
  6. Ακολούθησε η καταχώρηση από μέρους των Εναγομένων νέας αίτησης για λεπτομέρειες στις 11.1.08 και εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα στις 18.9.
  7. Οι λεπτομέρειες δόθηκαν στις 13.11.
  8. Στις 12.12.08 ζητήθηκε με αίτηση των Εναγόντων να εκδοθεί διάταγμα αποκάλυψης σε βάρος των Εναγομένων το οποίο και εκδόθηκε και καταχωρήθηκε στις 27.2.09 Ένορκη Δήλωση αποκάλυψης από μέρους των Εναγομένων. Κατόπιν αίτησης ορισμού η αγωγή ορίσθηκε για πρώτη φορά για οδηγίες στις 7.9.09, στη συνέχεια στις 30.9.09, μετά στις 30.10.09, 2.12.09, 13.1.10, 16.2.
  9. Την 1.2.10 καταχωρήθηκε ειδοποίηση αλλαγής δικηγόρου για τους Ενάγοντες οι οποίοι διόρισαν νέους δικηγόρους. Μεσολάβησε στις 16.10.09 η έκδοση Διατάγματος Παραλαβής για τον Ενάγοντα 1 το οποίο ακυρώθηκε σε μεταγενέστερο στάδιο. Η υπόθεση ορίστηκε για πρώτη φορά για ακρόαση στις 23.11.10 ημερομηνία κατά την οποία ζητήθηκε αναβολή εκ μέρους των Εναγόντων για το λόγο ότι ο κ. Σ. Σταυρινίδης που τη χειρίζετο πρόσφατα είχε παραλάβει το φάκελο και δεν είχε καταστεί δυνατή η προετοιμασία της υπόθεσης. Ορίστηκε ξανά η υπόθεση για ακρόαση στις 23.3.11 και ανεβλήθη εκ νέου κατόπιν αιτήματος των δικηγόρων των Εναγόντων για το λόγο ότι είχε αποβιώσει ο Εναγόμενος
  10. Στις 14.11.11 κατεχωρήθη αίτηση από μέρους των Εναγόντων για τροποποίηση του τίτλου της αγωγής και αφού είχε διοριστεί εν τω μεταξύ στις 17.5.11 διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντα Εναγόμενου
  11. Η Αίτηση αυτή εγκρίθηκε στις 28.2.
  12. Μεσολάβησαν διάφορες ημερομηνίες για οδηγίες. Ακολούθησε στις 7.3.12 η καταχώρηση τροποποίησης Έκθεσης Απαίτησης και στις 13.9.12 τροποποιημένη Υπεράσπιση αφού μεσολάβησε διοριστήριο για τον Εναγόμενο 2 στις 5.7.
  13. Η υπόθεση ορίστηκε εκ νέου για ακρόαση στις 27.11.12 και ξανά στις 22.2.
  14. ΕΞΕΤΑΣΗ ΥΠΟ ΚΡΙΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Εν πρώτοις επισημαίνουμε ότι με τον τρόπο που διατυπώθηκε το υπό εξέταση αίτημα για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης δεν προσδιορίζεται με σαφή και ξεκάθαρο τρόπο τις ακριβώς επιζητείται μέσω αυτής. Συγκεκριμένα με τη παράγρ. (Α) της υπό εξέταση Αίτησης επιδιώκεται η έκδοση Διατάγματος για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης «δια της διαγραφής των παραγρ. 5-8 και των αξιώσεων Α-ΣΤ ως ακολούθως» και ακολουθεί στη συνέχεια, στο σώμα της Αίτησης, η παράθεση διαφόρων παραγράφων. Με τον τρόπο που διατυπώθηκε η παράγρ. (Α) της υπό κρίση Αίτησης δεν προσδιορίζεται καθόλου ή έστω με επαρκή σαφήνεια αν οι Ενάγοντες/Αιτητές επιθυμούν να εισαγάγουν κάποια ή κάποιες νέα ή νέες παραγράφους στη θέση και προς αντικατάσταση των παραγράφων για τις οποίες επιδιώκουν τη διαγραφή. Λέω, σε συμφωνία με τα όσα υποστήριξε η πλευρά των Εναγομένων/Καθ΄ ων η Αίτηση, ότι οι Αιτητές/Ενάγοντες όφειλαν στην Αίτηση τους να προσδιορίσουν επακριβώς την τροποποίηση που αιτούνται και, συγκεκριμένα, να προσδιορίσουν ποιες λέξεις τροποποιούνται, σε ποια παράγραφο και γραμμή βρίσκεται η κάθε λέξη που είτε προστίθεται, είτε αφαιρείται ούτως ώστε να είναι ξεκάθαρο τόσο για το Δικαστήριο όσο και για την αντίδικη πλευρά ποια είναι ακριβώς η αιτούμενη τροποποίηση. Με τον τρόπο που διετυπώθη το αίτημα των Εναγόντων/Αιτητών στην παράγρ. (Α) της υπό κρίση Αίτησης προκύπτει, πρώτον ότι ζητούν τη διαγραφή των παραγρ. 5-8 και των αξιώσεων (Α)-(ΣΤ) και τίποτε άλλο και δεύτερο δεν καθορίζονται με την απαιτούμενη σαφήνεια και επακριβή προσδιορισμό οι τροποποιήσεις που αιτούνται. Ως εκ τούτου η υπό κρίση Αίτηση δεν μπορεί να τύχει εξέτασης και στη βάση αυτού και μόνο του λόγου είναι έκθετη σε απόρριψη. Παρά την πιο πάνω διαπίστωση η οποία, αναπόφευκτα, οδηγεί στην απόρριψη της υπό κρίση Αίτησης, προχωρώ να εξετάσω την Αίτηση και επί της ουσίας της σε περίπτωση που, κατ΄ έφεση, η πιο πάνω διαπίστωση μου κριθεί λανθασμένη. Από το ιστορικό που παρατέθηκε πιο πάνω προκύπτει ότι η υπό κρίση Αίτηση υποβάλλεται με μεγάλη καθυστέρηση και αφού μεσολάβησε περίοδος 8 ετών από της καταχώρησης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και αφού μεσολάβησε προηγούμενο αίτημα για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης στις 14.11.
  15. Κατά συνέπεια, το ερώτημα που εγείρεται είναι κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος τροποποίησης λαμβάνοντας υπόψη το στάδιο στο οποίο υποβάλλεται το αίτημα και τη σημειωθείσα στην υπόθεση καθυστέρηση. Ως αιτιολογία προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι δύο μέρες πριν την ημερομηνία που ήταν ορισμένη η παρούσα υπόθεση για ακρόαση, οι δικηγόροι των Εναγόντων είχαν τηλεφωνική επικοινωνία με τους Ενάγοντες κατά τη διάρκεια της οποίας διεφάνη ένα νέο γεγονός το οποίο γεγονός «ήρθε στην επιφάνεια πρόσφατα κατά την συζήτηση» που είχαν οι Δικηγόροι των Εναγόντων/Αιτητών με τον Αιτητή 1 και τους οικονομικούς συνεργάτες τους «για την προετοιμασία της ακρόασης της αγωγής». Εκείνο που έχει σημασία είναι το κατά πόσο τα σχετικά γεγονότα και στοιχεία τα οποία θεμελιώνουν την επιδιωκόμενη τροποποίηση ήταν γνωστά ή ευλόγως μπορούσαν να εντοπισθούν από τους Ενάγοντες/Αιτητές από τα πρώτα στάδια της διαδικασίας. Οι Αιτητές όφειλαν να δικαιολογήσουν με επάρκεια την παράλειψη τους να αποταθούν στο Δικαστήριο ενωρίτερα. Επισημαίνεται ότι η παρούσα υπόθεση ορίστηκε για πρώτη φορά για ακρόαση στις 23.11.10 και στη συνέχεια, αφού αναβλήθηκε, επαναορίστηκε για ακρόαση στις 23.3.11 οπόταν πάλι αναβλήθηκε και επαναορίστηκε για ακρόαση στις 27.11.12 για να τύχει ξανά αναβολής και επαναορισμού για ακρόαση στις 22.2.
  16. Εκείνο το οποίο καθόλου δεν επεξηγείται είναι ο λόγος που οι Δικηγόροι των Εναγόντων/Αιτητών πρόσφατα, στα πλαίσια προετοιμασίας της ακρόασης της αγωγής την τελευταία ημερομηνία που αυτή είχε ορισθεί, κατά τη συζήτηση της υπόθεσης με τον Αιτητή/Ενάγοντα 1 και τους οικονομικούς συνεργάτες τους, ανακάλυψαν το νέο γεγονός που ισχυρίζονται. Κατά την άποψη μου στην προκειμένη περίπτωση διαπιστώνεται πλήρης αποτυχία στον να δικαιολογηθεί το χρονικό στάδιο στο οποίο υποβάλλεται η παρούσα Αίτηση σε συνάρτηση με τη δυνατότητα πιο έγκαιρης προσφυγής στο Δικαστήριο. Εκείνο το οποίο είναι κρίσιμης σημασίας και δεν έχει επεξηγηθεί από τους Αιτητές, είναι ο λόγος που πρόσφατα ήλθε στην επιφάνεια το νέο γεγονός που επιθυμούν να συμπεριλάβουν στην Έκθεση Απαίτησης τους και γιατί αυτό το γεγονός δεν είχε εντοπισθεί και/ή ανακαλυφθεί από τα πρώτα στάδια της διαδικασίας με δεδομένο ότι η παρούσα υπόθεση είχε ορισθεί για ακρόαση σε προγενέστερα στάδια από το 2010, όπως επισημάνθηκε ανωτέρω. Ουδεμία εξήγηση έχει δοθεί γιατί το γεγονός που σήμερα επικαλούνται ως αναγκαίο για να συμπεριληφθεί στην Έκθεση Απαίτησης τους δεν θα μπορούσε να εντοπιστεί σε προγενέστερο στάδιο που η παρούσα υπόθεση ήταν ξανά ορισμένη για ακρόαση στα πλαίσια της σχετικής προετοιμασίας που αναμένετο να γίνει. Είναι σημαντικό να επισημάνουμε ότι δεν αναφέρεται στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση Αίτηση ότι το γεγονός που σήμερα επικαλούνται ως αναγκαίο για να συμπεριληφθεί στην Έκθεση Απαίτησης αφορά άλλες συναλλαγές και/ή μεταβιβάσεις μετοχών που δεν ήταν στη γνώση των Αιτητών/Εναγόντων. Δεν προέκυψε στην προκειμένη περίπτωση ότι το γεγονός που διεφάνη κατά την συζήτηση των Εναγόντων με τους οικονομικούς τους συμβούλους και δικηγόρους προσφάτως αφορούσε γεγονός που προέκυψε ή δημιουργήθηκε ή αποκαλύφθηκε στην πορεία των γεγονότων της υπόθεσης. Ούτε προβλήθηκε ένας τέτοιος ισχυρισμός από πλευράς Εναγόντων/Αιτητών. Μπορεί η σύγχρονη τάση να είναι πολύ πιο φιλελεύθερη στο θέμα της τροποποίησης κάποιου δικογράφου αλλά αυτό δεν αναιρεί την αρχή που υπαγορεύει την ανάγκη υποστήριξης και αιτιολόγησης μιας αίτησης τροποποίησης μέσω κάποιας στοιχειώδους μαρτυρίας και αναφοράς σε γεγονότα που να αποδεικνύουν την αναγκαιότητα της επιδιωκόμενης τροποποίησης. Στο βαθμό δε που η αιτούμενη τροποποίηση βασίζεται σε δεδομένα και στοιχεία τα οποία κάλλιστα θα μπορούσαν οι Ενάγοντες να είχαν εξακριβώσει και διαπιστώσει από τα πρώτα στάδια της διαδικασίας, αν ενεργούσαν με τη δέουσα επιμέλεια, η επιζητούμενη τροποποίηση δεν έχει δικαιολογηθεί δεόντως και επαρκώς. Όπως τονίστηκε από τον τότε Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Γ.Μ. Πική στην υπόθεση Γραμμές Στρίντζη Αιγαίου ν. Επίσημου Παραλήπτη
(1995)1 Α.Α.Δ 607: «Τα γεγονότα τα οποία θεμελιώνουν την τροποποίηση ήταν γνωστά ή εύλογα μπορούσαν να εντοπιστούν από τους Εναγόμενους από τα πρώτα στάδια της διαδικασίας. Η αλλαγή δικηγόρου διαδίκων δεν παρέχει αφ΄ εαυτής λόγο για την τροποποίηση της δικογραφίας σαν δικαιολογία για την καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος.» Επαναλαμβάνω. Οι Ενάγοντες όφειλαν να δικαιολογήσουν με επάρκεια την παράλειψη τους να αποταθούν στο Δικαστήριο ενωρίτερα. Εκείνος δε που έχει στους ώμους του ένα τέτοιο βάρος έχει συνάμα και καθήκον να δείξει την καλοπιστία του τόσο για το τι έγινε μέχρι τώρα όσο και για να δικαιολογήσει την αδράνεια του. Είναι προφανές στην προκειμένη περίπτωση ότι οι Ενάγοντες απέτυχαν να δικαιολογήσουν τη σημειωθείσα καθυστέρηση στην υποβολή της υπό κρίση Αίτησης. Είναι, συνεπώς, η κρίση μου ότι οι Ενάγοντες απέτυχαν πλήρως να δικαιολογήσουν το χρονικό στάδιο στο οποίο υποβάλλεται η Αίτηση σε σχέση με τη δυνατότητα πιο έγκαιρης προσφυγής στο Δικαστήριο. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Κατ' ακολουθία όλων των πιο πάνω είναι η κρίση μου ότι θα πρέπει να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια προς την κατεύθυνση απόρριψης της Αίτησης που υποβλήθηκε. Ως αποτέλεσμα η παρούσα Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγομένων/Καθ' ων η Αίτηση και σε βάρος των Εναγόντων/Αιτητών όπως θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, να καταβληθούν δε μετά το πέρας της αγωγής. (Υπ.) ................... Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /γκ c:\my documents\LENA /interim decisions [1] Σχετική είναι η αναφορά από το Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου Σ. Νικήτα στη Χρίστου ν. Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ 704, στη σελ. 707:- «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιστάσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμα εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής.» [2] Δέστε Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Ν. Σιακόλα
(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 44. [3] Δέστε Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation
(1989)1 (E) AAΔ 33. [4] Δέστε Astor Manu-facturing & Exporting Co κ.α. v. A&G Leventis &Company (Nigeria) Ltd κ.α.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726. [5] «.... Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρηση στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλει ανάλογα με το στάδιο το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.» Δέστε επίσης την υπόθεση Fereos Ltd v. Martin Bros Tobacco Co Inc
(1997)1 Α.Α.Δ. 378. [6] Δέστε SABA & Co. (T.M.B) v. T.M.P. Agents
(1994)1 A.A.Δ. 426. [7] Δέστε Φοινιώτης (πιο πάνω) και Γραμμές Στρίντζη ν. Επίσημος Παραλήπτης
(1995)1 Α.Α.Δ.607. [8] Δέστε Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560. [9] Δέστε Skepi Ltd v. Kaitis
(1983)1 CLR 231, Ευριπίδου v. Καννάουρου
(1985)2 CLR 24. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.