ΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ κ.α. ν. ΜΑΡΙΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 7624/11, 13/5/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A168 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. Μεταξύ: Αρ. Αγωγής: 7624/11
- ΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ, από το Μαθιάτη
- ΙΝΓΚΑΣ ΣΤΑΥΡΟΥ, από το Μαθιάτη Εναγόντων και
- ΜΑΡΙΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, από το Μαθιάτη
- ΧΡΙΣΤΟΥ ΡΟΥΜΠΑ, από Λακατάμια Εναγομένων ____________________ Αίτηση Εναγόντων ημερ. 21.5.12 για Προσωρινό Διάταγμα 13 Μαΐου,
- Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες-αιτητές: κ. Ιωάννου. Για Εναγόμενο 2-καθ' ου η αίτηση: κ. Γεωργιάδης. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η απαίτηση των Εναγόντων εναντίον των Εναγομένων είναι για γενικές και ειδικές αποζημιώσεις, συνεπεία παραβίασης συμφωνίας εργολαβίας για ανέγερση κατοικίας στον Μαθιάτη από τον Εναγόμενο 1 ως εργολάβο και τον Εναγόμενο 2 ως αρχιτέκτονα. Όπως διατείνονται οι Ενάγοντες, λόγω πλημμελούς εκτέλεσης του έργου υπάρχουν σοβαρές κακοτεχνίες στην κατοικία, η οποία εγκαταλείφθηκε από αυτούς αφού κρίθηκε ως ακατάλληλη. Με άξονα τα πιο πάνω γεγονότα, οι Ενάγοντες καταχώρησαν στις 18.11.11 αγωγή με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, αξιώνοντας ειδικές, γενικές και τιμωρητικές αποζημιώσεις. Στις 21.5.12, οι Ενάγοντες (στο εξής οι αιτητές) καταχώρησαν μονομερή αίτηση, βάσει των αρ. 4, 5, 6, 7 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, της Δ.48 θ.1-3 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και του αρ. 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, αποβλέποντας στην έκδοση του ακόλουθού ενδιάμεσου διατάγματος: Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου απαγορεύον στον Εναγόμενο/Καθ' ου η Αίτηση 2 να πωλήσει και/ή υποθηκεύσει και/ή διαθέσει και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο αποξενώσει την πιο κάτω ακίνητη περιουσία που είναι εγγεγραμμένη επ' ονόματι του Εναγόμενου/Καθ' ου η αίτηση 2 μέχρι τελικής εκδίκασης της παρούσας αγωγής και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Χωράφι στο χωριό Χανδριά, Φ/Σχ.37/48, Τεμάχιο 3845, Εγγραφή 4217, 7/15 μερίδια, Εμβαδό 1376τ.μ.» Η αίτηση, με οδηγίες του Δικαστηρίου επιδόθηκε δεόντως στον Εναγόμενο 2 (στο εξής ο καθ' ου η αίτηση), ο οποίος καταχώρησε ένσταση. Όπως διατείνεται ο αιτητής 1 στην ένορκη δήλωση του ημερ. 21.5.12, η αξία της πιο πάνω περιουσίας του καθ' ου η αίτηση ανέρχεται περίπου στο ποσό των €75.000 και δεν καλύπτει το ποσό της αξίωσης. Εξ όσων πληροφορείται, ο καθ' ου η αίτηση προτίθεται να πωλήσει και/ή μεταβιβάσει σε τρίτο και/ή αποξενώσει την πιο πάνω περιουσία, με αποτέλεσμα οι αιτητές να εμποδιστούν να ικανοποιήσουν τυχόν απόφαση προς όφελος τους και έτσι θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο καθ' ου η αίτηση, με την ένσταση του προβάλλει τους πιο κάτω λόγους: Οι αιτητές επέδειξαν υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση της υπόθεσης τους αφού δεν είχαν καταχωρήσει μέχρι τότε Έκθεση Απαίτησης. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι ασαφής και δεν αποκαλύπτεται η πηγή των γνώσεων του ενόρκως δηλούντα. Οι αιτητές απέκρυψαν από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα και δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Οι αιτητές δεν αποκαλύπτουν καλή βάση αγωγής ή/και ορατή πιθανότητα επιτυχίας και δεν έχουν λογική πιθανότητα επιτυχίας εφόσον: - δεν εξειδικεύουν τη βάση της αγωγής τους και την ισχυριζόμενη ζημιά τους, ούτε και την ευθύνη του καθ' ου η αίτηση, - τα αστικά αδικήματα που οι αιτητές επικαλούνται έχουν παραγραφεί, - προηγούμενη αγωγή των αιτητών με αρ. 11120/07 αποσύρθηκε στις 30.10.08 ανεπιφύλακτα και συνεπώς υπάρχει δεδικασμένο. Οι αιτητές δεν αποκαλύπτουν πιθανότητα πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς και/ή αδυναμίας απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο και οποιαδήποτε ζημιά τους είναι επανορθώσιμη με χρήμα. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του καθ' ου η αίτηση, ο οποίος είναι πτυχιούχος αρχιτέκτονας του Πανεπιστημίου της Φλωρεντίας στην Ιταλία, εγγεγραμμένος στο ΕΤΕΚ και ασκεί το επάγγελμα του αρχιτέκτονα ως αυτοεργοδοτούμενος από το
- Ισχυρίζεται ότι ως αρχιτέκτονας ανέλαβε μόνο την ετοιμασία σχεδίων και μελέτης για την έκδοση των αναγκαίων αδειών (τεκμ. Α). Ουδέποτε ανέλαβε την επίβλεψη του έργου, ούτε ειδοποιήθηκε από τους αιτητές ή τον Εναγόμενο 1 για την έναρξη των εργασιών. Με τη λήψη της άδειας οικοδομής ημερ. 7.10.04, οι αιτητές ουδέποτε επικοινώνησαν μαζί του. Δεν είχε οποιαδήποτε συμμετοχή στην επίβλεψη του έργου, ούτε του ζητήθηκε η έκδοση οποιουδήποτε διατακτικού. Όπως πληροφορήθηκε από τον Εναγόμενο 1, η κατοικία ολοκληρώθηκε τον Μάιο 2006 και είχε καταχωρηθεί προηγουμένως η αγωγή 11120/07, μόνο εναντίον του Εναγομένου 1, η οποία αποσύρθηκε ανεπιφύλακτα (τεκμ. Β, Γ). Αναφέρει επιπρόσθετα ότι οι αιτητές δεν αποκαλύπτουν πώς γνωρίζουν την πρόθεση του να πωλήσει και μεταβιβάσει το ακίνητο του, ούτε και αποκαλύπτουν την πηγή γνώσης τους για την αξία του ακινήτου. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι ανέπτυξαν τις θέσεις τους σε εμπεριστατωμένες αγορεύσεις, επικαλούμενοι σωρεία αυθεντιών. Έχω εξετάσει με προσοχή το περιεχόμενο των εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων, τα επισυνημμένα σ' αυτές έγγραφα και όσα υποστηρίχθηκαν από τους συνηγόρους των δύο πλευρών. Το άρθρο 32 έτυχε νομολογιακής εξέτασης κατ' επανάληψη (βλ. Karydas Taxi Co. v. Komodikis
(1975)1 C.L.R 321 Papastratis v Pierides
(1979)1 C.L.R 231, Odysseos v Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R. 557 και άλλες) και είναι γνωστές οι τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν προκειμένου να επιτύχει ο αιτητής. Θα πρέπει να καταδείξει ότι:
- Εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, κάτι που δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα.
- Έχει ορατή προοπτική ή πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή του, προϋπόθεση που αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά πολύ λιγότερο από απόδειξη με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και
- Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, προϋπόθεση που φέρνει στο προσκήνιο το θέμα των αποζημιώσεων, δηλαδή αν η θεραπεία των αποζημιώσεων θα ήταν ικανοποιητική υπό τα περιστατικά της υπόθεσης. Η διαπλοκή των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/60 και του άρθρου 5 του Κεφ. 6 εξετάστηκε στην υπόθεση Κυτάλα κ.α ν Χρυσάνθου κ.α
(1996)1 Α.Α.Δ 253 που ξεκαθάρισε την (εσφαλμένη μέχρι τότε) αντίληψη για σωρευτική ικανοποίηση των προϋποθέσεων του άρθρου 32 με το άρθρο 4 ή με το άρθρο 5 του Κεφ. 6. Το σχετικό απόσπασμα έχει ως ακολούθως: «Οι παρατηρήσεις του Εφετείου στην υπόθεση Papastratis v Pierides
(1979)1 C.L.R. 231, ότι ορισμένες από τις περιπτώσεις του άρθρου 4 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου διαπλέκονται με το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 1960 έτσι ώστε να επιβάλλεται η σωρευτική ικανοποίηση τους, όπως και οι παρατηρήσεις στην υπόθεση Lakatamitis v Theodorou
(1983)1 C.L.R 557, περί της δυνατότητας ταυτόχρονης εξέτασης του άρθρου 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 1960, δεν προορίζονταν να θέσουν γενική αρχή αλλά να επισημάνουν ανάγκες που προέκυψαν σε εκείνες τις συγκεκριμένες περιπτώσεις και άλλες παρόμοιες». Το ότι δεν επιβάλλεται η σωρευτική ικανοποίηση των προϋποθέσεων του άρθρου 32 με τις απαιτήσεις του άρθρου 5 επανατονίσθηκε και στην υπόθεση C. Phasarias (Automotive Centre) Limited v Σκυροποιΐα «ΛΕΩΝΙΚ» Λίμιτεδ,
(2001)1 Α.Α.Δ. 785 από την οποία και το απόσπασμα που ακολουθεί: «Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση με έξοδα εναντίον των εφεσειόντων. Όχι, βέβαια, για λόγους που αφορούσαν στην ποιότητα της αξίωσης τους. Σημείωσε το γεγονός ότι η αίτηση βασιζόταν σωρευτικά στα άρθρα 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 και 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν. 14/60)και αναφέρθηκε σε νομολογία αναφορικά με τη διασύνδεση τους (Lakatamitis v Theodorou
(1983)1 C.L.R 520, Τσιολάκκη και άλλη ν Στυλιανίδη
(1992)1 Α.Α.Δ 782 και Ζεμενίδης ν Άννας Ζεμενίδου (Αρ.1)
(1992)1 Α.Α.Δ. 54). Ορθά νομίζουμε, είδε πως η απαίτηση του άρθρου 5 να υπάρχει πιθανότητα «να εμποδιστεί ο ενάγων στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που τυχόν θα εκδοθεί υπέρ του» αν δεν εκδοθεί το παρεμπίπτον διάταγμα, ουσιαστικά αντιστοιχεί προς την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, όπως αυτή ερμηνεύθηκε σε σχέση με παρεμπίπτοντα διατάγματα αυτής της φύσης. Δηλαδή τη δυσκολία ή αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Έκρινε, λοιπόν, πως δεν ικανοποιείτο αυτή η προϋπόθεση. Ο ισχυρισμός των εφεσειόντων για «πληροφορίες από έγκυρους τραπεζικούς κύκλους ... σε σχέση με την οικονομική κατάσταση των καθ' ων η αίτηση», ήταν αόριστος και δεν είχε αξία. Δεν αποκαλυπτόταν η πηγή των πληροφοριών και περαιτέρω «ούτε τα στοιχεία συνηγορούν ή κατατείνουν το αληθές των πληροφοριών». Όταν μάλιστα, φάνηκε ότι πρόσφατα είχε δανειοδοτηθεί η εταιρεία χωρίς επιβάρυνση του ακινήτου». Με βάση το υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, έχω τη γνώμη ότι οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του αρ. 32 ικανοποιούνται. Προς τούτο, είναι αρκετό να επισημάνω ότι προβάλλεται ισχυρισμός από τους αιτητές για αμέλεια και/ή παράβαση των νομίμων καθηκόντων εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση, που συνίσταται, σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, στη γνώση του ότι ο Εναγόμενος 1 δεν ήταν εγγεγραμμένος εργολάβος ως και στην παράλειψη του να επιβλέψει την πρόοδο των εργασιών στην ανεγειρόμενη κατοικία των αιτητών. Το κατά πόσο οι εν λόγω ισχυρισμοί των αιτητών ευσταθούν ή όχι, ως και κατά πόσο δικαιούνται στις θεραπείες που αξιώνουν εναντίον του, δεν είναι του παρόντος σταδίου. Στο παρόν στάδιο είναι αρκετό να λεχθεί ότι, στη βάση των όσων οι αιτητές αποδίδουν στον καθ' ου η αίτηση, εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η προοπτική ότι δικαιούται εναντίον του θεραπείας, δεν είναι δυσδιάκριτη. Παρέμεινε προς εξέταση η τρίτη προϋπόθεση. Είναι η θέση των αιτητών ότι η αξία του ακινήτου του καθ' ου η αίτηση ανέρχεται περίπου στις €75.000 και εξ όσων πληροφορείται ο αιτητής 1, ο καθ' ου η αίτηση προτίθεται να πωλήσει και μεταβιβάσει το ακίνητο σε τρίτο πρόσωπο με αποτέλεσμα να εμποδιστούν να ικανοποιήσουν τυχόν απόφαση προς όφελος τους. Ωστόσο, είναι σημαντικό να τονιστεί ότι οι αιτητές παρέλειψαν, ως όφειλαν, να αποκαλύψουν με την ένορκη δήλωση του αιτητή 1 την πηγή της γνώσης του, σ' ότι αφορά τους πιο πάνω ισχυρισμούς του. Επιπρόσθετα, είναι επίσης σημαντικό ότι ο αιτητής 1 δεν ισχυρίζεται στην ένορκη του δήλωση ότι το εν λόγω ακίνητο αποτελεί το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο του καθ' ου η αίτηση, ούτε και ότι ο καθ' ου η αίτηση είναι αφερέγγυος. Σημειώνεται ότι είναι νομολογημένο πως στην εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης, δεν είναι απαραίτητη η παρουσίαση μαρτυρίας για την απόδειξη της πραγματικής πρόθεσης ενός Εναγομένου για τη μεταβίβαση ή επιβάρυνση της περιουσίας του (βλ. Larticon Co. Detergents Developments Ltd
(2004)1 A.A.Δ. 1121). Όπως τονίστηκε στην υπόθεση C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Σκυροποιΐα «ΛΕΩΝΙΚ» Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 785, εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως να εκδοθεί. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, έχοντας κατά νου τις παραλείψεις των αιτητών όπως επισημάνθηκαν πιο πάνω, καταλήγω ότι αυτοί δεν έχουν ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι σε περίπτωση αποξένωσης του ακινήτου εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση, η ικανοποίηση τυχόν απόφασης προς όφελος τους θα εμποδιστεί ανεπανόρθωτα. Ως εκ τούτου, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι οι αιτητές δεν έχουν πείσει το Δικαστήριο ότι υπάρχει κίνδυνος να μην ικανοποιηθεί τυχόν δικαστική απόφαση προς όφελος τους, αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί το ακίνητο του καθ' ου η αίτηση. Κάτω από αυτά τα δεδομένα, κρίνω ότι δεν ικανοποιείται η τρίτη προϋπόθεση, κατάληξη που κρίνει και την τύχη της αίτησης, που δεν είναι άλλη παρά η απόρριψη της. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος του καθ' ου η αίτηση και σε βάρος των αιτητών και αυτά, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. [Υπ.] ....................................... Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /νχ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο