ΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ κ.α. ν. ΜΑΡΙΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 7624/11, 13/5/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A169 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. Μεταξύ: Αρ. Αγωγής: 7624/11
- ΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ, από το Μαθιάτη
- ΙΝΓΚΑΣ ΣΤΑΥΡΟΥ, από το Μαθιάτη Εναγόντων και
- ΜΑΡΙΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, από το Μαθιάτη
- ΧΡΙΣΤΟΥ ΡΟΥΜΠΑ, από Λακατάμια Εναγομένων ____________________ Αίτηση Εναγόντων ημερ. 11.1.12 για Προσωρινό Διάταγμα 13 Μαΐου,
- Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες-αιτητές: κ. Ιωάννου. Για Εναγόμενο 1-καθ' ου η αίτηση: κ. Γεωργιάδης. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η απαίτηση των Εναγόντων εναντίον των Εναγομένων είναι για γενικές και ειδικές αποζημιώσεις, συνεπεία παραβίασης συμφωνίας εργολαβίας για ανέγερση κατοικίας στον Μαθιάτη από τον Εναγόμενο 1 ως εργολάβο και τον Εναγόμενο 2 ως αρχιτέκτονα. Όπως διατείνονται οι Ενάγοντες, λόγω πλημμελούς εκτέλεσης του έργου υπάρχουν σοβαρές κακοτεχνίες στην κατοικία, η οποία εγκαταλείφθηκε από αυτούς αφού κρίθηκε ως ακατάλληλη. Με άξονα τα πιο πάνω γεγονότα, οι Ενάγοντες καταχώρησαν στις 18.11.11 αγωγή με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, αξιώνοντας ειδικές, γενικές και τιμωρητικές αποζημιώσεις. Στις 11.1.12, οι Ενάγοντες (στο εξής οι αιτητές) καταχώρησαν μονομερή αίτηση, βάσει των αρ. 4, 5, 6, 7 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, της Δ.48 θ.1-3 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και του αρ. 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, αποβλέποντας στην έκδοση του ακόλουθού ενδιάμεσου διατάγματος: Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου απαγορεύον στον Εναγόμενο/Καθ' ου η Αίτηση 1 να πωλήσει και/ή υποθηκεύσει και/ή διαθέσει και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο αποξενώσει την πιο κάτω ακίνητη περιουσία που είναι εγγεγραμμένη επ' ονόματι του Εναγόμενου/Καθ' ου η αίτηση 1 μέχρι τελικής εκδίκασης της παρούσας αγωγής και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.
- Αρ.Εγγραφής 0/24066, Αρ.Φακ.1/Δ/6794/2006, τοποθεσία Λυθροδόντας, Καλοκαιρινόν, τμήμα/Φύλλο 0/39, σχέδιο 35, τεμάχιο 124, είδος ακινήτου χωράφι με 4 ελιές και 11 αμυγδαλιές, εμβαδόν 530τ.μ., μοίρα ή συμφέρον 1/
- Αρ.Εγγραφής 0/30207, Αρ.Φακ.1/Δ/6801/2006, τοποθεσία Λυθροδόντας, μέσα στο χωριό, τμήμα/Φύλλο 1/39, σχέδιο 1109V01, τεμάχιο 423, είδος ακινήτου δωμάτιο/αυλή, εμβαδόν 65τ.μ., μοίρα ή συμφέρον 1/
- Αρ.Εγγραφής 0/30971, Αρ.Φακ.1/Δ/6801/2006, τοποθεσία Λυθροδόντας, μέσα στο χωριό, τμήμα/Φύλλο 1/39, σχέδιο 1109V01, τεμάχιο 424, είδος ακινήτου ισόγεια κατοικία, ανώγειο δωμάτιο, εμβαδόν 372τ.μ., μοίρα ή συμφέρον 1/
- Αρ. Εγγραφής 0/31085, Αρ. Φακ.1/Δ/6794/2006, τοποθεσία Λυθροδόντας, Σκυλλομάνκο, τμήμα/Φύλλο 0/39, σχέδιο 43, τεμάχιο 201, είδος ακινήτου 3 ελιές, εμβαδόν 995, μοίρα ή συμφέρον 1/4» Η αίτηση, με οδηγίες του Δικαστηρίου επιδόθηκε δεόντως στον Εναγόμενο 1 (στο εξής ο καθ' ου η αίτηση), ο οποίος καταχώρησε ένσταση. Όπως διατείνεται ο αιτητής 1 στην ένορκη δήλωση του ημερ. 11.1.12, η αξία της πιο πάνω περιουσίας του καθ' ου η αίτηση ανέρχεται περίπου στο ποσό των €140.000 και δεν καλύπτει το ποσό της αξίωσης. Εξ όσων πληροφορείται, ο καθ' ου η αίτηση προτίθεται να πωλήσει και/ή μεταβιβάσει σε τρίτο και/ή αποξενώσει την πιο πάνω περιουσία, με αποτέλεσμα οι αιτητές να εμποδιστούν να ικανοποιήσουν τυχόν απόφαση προς όφελος τους και έτσι θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο καθ' ου η αίτηση, με την ένσταση του προβάλλει τους πιο κάτω λόγους: Οι αιτητές επέδειξαν υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση της υπόθεσης τους αφού δεν είχαν καταχωρήσει μέχρι τότε Έκθεση Απαίτησης. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι ασαφής και δεν αποκαλύπτεται η πηγή των γνώσεων του ενόρκως δηλούντα. Οι αιτητές απέκρυψαν από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα και δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Οι αιτητές δεν αποκαλύπτουν καλή βάση αγωγής ή/και ορατή πιθανότητα επιτυχίας και δεν έχουν λογική πιθανότητα επιτυχίας εφόσον: - δεν εξειδικεύουν τη βάση της αγωγής τους και την ισχυριζόμενη ζημιά τους, - ο καθ' ου η αίτηση δεν ήταν αδειούχος εργολήπτης και η συμφωνία των μερών είναι παράνομη, στη βάση της οποίας οι αιτητές δεν δικαιούνται θεραπείας, - τα αστικά αδικήματα που οι αιτητές επικαλούνται έχουν παραγραφεί, - προηγούμενη αγωγή των αιτητών με αρ. 11120/07 αποσύρθηκε στις 30.10.08 ανεπιφύλακτα και συνεπώς υπάρχει δεδικασμένο. Οι αιτητές δεν αποκαλύπτουν πιθανότητα πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς και/ή αδυναμίας απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο και οποιαδήποτε ζημιά τους είναι επανορθώσιμη με χρήμα. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του καθ' ου η αίτηση, ο οποίος αρνείται ότι έγινε πλημμελής εκτέλεση του έργου, ως και ότι υπάρχουν σοβαρές κακοτεχνίες στην κατοικία των αιτητών. Ο αιτητής 1 δεν αποκαλύπτει στην ένορκη δήλωση του τη φύση των κακοτεχνιών και αν έγινε μελέτη για την καταλληλότητα της οικίας και δεν τεκμηριώνεται απαίτηση για το ποσό που απαιτούν. Αναφέρει επίσης ότι πριν την παρούσα αγωγή, είχε καταχωρηθεί εναντίον του η αγωγή 11120/07 η οποία αποσύρθηκε από τους αιτητές ανεπιφύλακτα, με αποτέλεσμα να υπάρχει δεδικασμένο (τεκμ. 1, 2). Κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν είχε άδεια εργολήπτη, σύμφωνα με τον περί Ελέγχου Εργοληπτών Οικοδομικών και Τεχνικών Έργων Νόμο (Ν.29
(1)/2001) και ως εκ τούτου, η συμφωνία τους είναι άκυρη. Αυτός είναι και ο λόγος που αποσύρθηκε η προηγούμενη αγωγή. Επομένως, δεν υπάρχει καλή βάση αγωγής, ούτε και πιθανότητα επιτυχίας εκ μέρους των αιτητών. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι, η αξία του μεριδίου του στο τεμάχιο 124 είναι περίπου €5.000, και στο τεμάχιο 201 είναι περίπου €20.000, η αξία του τεμαχίου 423 είναι €8.000 και του τεμαχίου 424 €80.000, στο οποίο υπάρχει επιφύλαξη δικαιώματος δια βίου επικαρπίας προς όφελος του παππού του Μιχάλη Μυλωνά, ο οποίος ζει και επομένως δεν υπάρχει ενδεχόμενο αποξένωσης από πλευράς του. Δεν προτίθεται να πωλήσει ή μεταβιβάσει την πιο πάνω περιουσία, την αξία της οποίας έχει λάβει από τον κτηματομεσίτη Γεώργιο Ζησίμου, εν αντιθέσει με τους αιτητές οι οποίοι δεν αποκαλύπτουν πώς υπολογίζουν την αξία των ακινήτων του. Οι αιτητές δεν αποκαλύπτουν την πηγή της πληροφόρησης τους ότι ο ίδιος προτίθεται να πωλήσει τα πιο πάνω ακίνητα. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η συμφωνία για ανέγερση της οικίας έγινε το 2004, αυτή κατοικήθηκε από τους αιτητές τον Μάιο 2006 και ο λόγος που μετακόμισαν δεν είναι οι κακοτεχνίες, αλλά επαγγελματικοί λόγοι που αφορούν τον καθ' ου η αίτηση, ο οποίος εργάζεται στη Λεμεσό. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι ανέπτυξαν τις θέσεις τους σε εμπεριστατωμένες αγορεύσεις, επικαλούμενοι σωρεία αυθεντιών. Έχω εξετάσει με προσοχή το περιεχόμενο των εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων, τα επισυνημμένα σ' αυτές έγγραφα και όσα υποστηρίχθηκαν από τους συνηγόρους των δύο πλευρών. Το άρθρο 32 έτυχε νομολογιακής εξέτασης κατ' επανάληψη (βλ. Karydas Taxi Co. v. Komodikis
(1975)1 C.L.R 321 Papastratis v Pierides
(1979)1 C.L.R 231, Odysseos v Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R. 557 και άλλες) και είναι γνωστές οι τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν προκειμένου να επιτύχει ο αιτητής. Θα πρέπει να καταδείξει ότι:
- Εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, κάτι που δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα.
- Έχει ορατή προοπτική ή πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή του, προϋπόθεση που αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά πολύ λιγότερο από απόδειξη με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και
- Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, προϋπόθεση που φέρνει στο προσκήνιο το θέμα των αποζημιώσεων, δηλαδή αν η θεραπεία των αποζημιώσεων θα ήταν ικανοποιητική υπό τα περιστατικά της υπόθεσης. Η διαπλοκή των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/60 και του άρθρου 5 του Κεφ. 6 εξετάστηκε στην υπόθεση Κυτάλα κ.α ν Χρυσάνθου κ.α
(1996)1 Α.Α.Δ 253 που ξεκαθάρισε την (εσφαλμένη μέχρι τότε) αντίληψη για σωρευτική ικανοποίηση των προϋποθέσεων του άρθρου 32 με το άρθρο 4 ή με το άρθρο 5 του Κεφ. 6. Το σχετικό απόσπασμα έχει ως ακολούθως: «Οι παρατηρήσεις του Εφετείου στην υπόθεση Papastratis v Pierides
(1979)1 C.L.R. 231, ότι ορισμένες από τις περιπτώσεις του άρθρου 4 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου διαπλέκονται με το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 1960 έτσι ώστε να επιβάλλεται η σωρευτική ικανοποίηση τους, όπως και οι παρατηρήσεις στην υπόθεση Lakatamitis v Thodorou
(1983)1 C.L.R 557, περί της δυνατότητας ταυτόχρονης εξέτασης του άρθρου 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 1960, δεν προορίζονταν να θέσουν γενική αρχή αλλά να επισημάνουν ανάγκες που προέκυψαν σε εκείνες τις συγκεκριμένες περιπτώσεις και άλλες παρόμοιες». Το ότι δεν επιβάλλεται η σωρευτική ικανοποίηση των προϋποθέσεων του άρθρου 32 με τις απαιτήσεις του άρθρου 5 επανατονίσθηκε και στην υπόθεση C. Phasarias (Automotive Centre) Limited v Σκυροποιΐα «ΛΕΩΝΙΚ» Λίμιτεδ,
(2001)1 Α.Α.Δ. 785 από την οποία και το απόσπασμα που ακολουθεί: «Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση με έξοδα εναντίον των εφεσειόντων. Όχι, βέβαια, για λόγους που αφορούσαν στην ποιότητα της αξίωσης τους. Σημείωσε το γεγονός ότι η αίτηση βασιζόταν σωρευτικά στα άρθρα 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 και 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν. 14/60)και αναφέρθηκε σε νομολογία αναφορικά με τη διασύνδεση τους (Lakatamitis v Theodorou
(1983)1 C.L.R 520, Τσιολάκκη και άλλη ν Στυλιανίδη
(1992)1 Α.Α.Δ 782 και Ζεμενίδης ν Άννας Ζεμενίδου (Αρ.1)
(1992)1 Α.Α.Δ. 54). Ορθά νομίζουμε, είδε πως η απαίτηση του άρθρου 5 να υπάρχει πιθανότητα «να εμποδιστεί ο ενάγων στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που τυχόν θα εκδοθεί υπέρ του» αν δεν εκδοθεί το παρεμπίπτον διάταγμα, ουσιαστικά αντιστοιχεί προς την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, όπως αυτή ερμηνεύθηκε σε σχέση με παρεμπίπτοντα διατάγματα αυτής της φύσης. Δηλαδή τη δυσκολία ή αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Έκρινε, λοιπόν, πως δεν ικανοποιείτο αυτή η προϋπόθεση. Ο ισχυρισμός των εφεσειόντων για «πληροφορίες από έγκυρους τραπεζικούς κύκλους ... σε σχέση με την οικονομική κατάσταση των καθ' ων η αίτηση», ήταν αόριστος και δεν είχε αξία. Δεν αποκαλυπτόταν η πηγή των πληροφοριών και περαιτέρω «ούτε τα στοιχεία συνηγορούν ή κατατείνουν το αληθές των πληροφοριών». Όταν μάλιστα, φάνηκε ότι πρόσφατα είχε δανειοδοτηθεί η εταιρεία χωρίς επιβάρυνση του ακινήτου». Με βάση το υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, έχω τη γνώμη ότι οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του αρ. 32 δεν ικανοποιούνται. Προς τούτο, είναι αρκετό να επισημάνω ότι προβάλλεται ισχυρισμός από τον καθ' ου η αίτηση ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο και μέχρι σήμερα, αυτός δεν κατείχε άδεια εργολήπτη, ως απαιτείται από τον περί Ελέγχου Εργοληπτών Οικοδομικών και Τεχνικών Έργων Νόμο (Ν.29
(1)/2001), ισχυρισμός που με κανένα τρόπο αμφισβητήθηκε από την πλευρά των αιτητών, οι οποίοι παρέλειψαν να αντεξετάσουν σχετικά τον καθ' ου η αίτηση επί του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης του ημερ. 23.1.13. Αντίθετα, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης, είναι παραδεκτό εκ μέρους των αιτητών ότι ο καθ' ου η αίτηση δεν ήταν εργολάβος κατασκευαστικών έργων, δεν ήταν εγγεγραμμένος στο Συμβούλιο Εγγραφής και Ελέγχου Εργοληπτών και κατ' επέκταση δεν ήταν κάτοχος της απαιτούμενης ετήσιας άδειας κατασκευής οικοδομικών έργων. Όπως είναι νομολογημένο (βλ. Χριστοφή ν. Φετοκάκη
(2009)1 Α.Α.Δ. 1208 και Ανδρέας Κασιανός & Υιοί Λτδ ν. Φιλίτσας Δ. Βασιλείου Λτδ
(2006)1(Β) Α.Α.Δ. 1337), συμφωνία για ανάθεση οικοδομικού έργου σε μη εγγεγραμμένο εργολήπτη είναι παράνομη και άκυρη και δεν γεννά αγώγιμο δικαίωμα σε κανένα από τα μέρη. Δεν είναι επιτρεπτό κατ' επίκληση ή δια μέσου παράνομης συμφωνίας, να επιτύχει αξίωση. Όπως προκύπτει τόσο από την οπισθογράφηση απαίτησης, όσο και από την παρ. 26 της Έκθεσης Απαίτησης, η βάση της αγωγής είναι η παράβαση εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση, των όρων της συμφωνίας ημερ. 20.11.04 για ανέγερση της κατοικίας των αιτητών. Οι ισχυρισμοί περί «αμελούς και/ή πλημμελούς εκτέλεσης των εργασιών, και/ή κακοτεχνίες, και/ή επαναφορά της οικίας σε ασφαλή και λειτουργήσιμη κατάσταση και/ή λόγω αδικαιολόγητου πλουτισμού», αναμφίβολα πηγάζουν και σχετίζονται άμεσα με την εν λόγω συμφωνία ανέγερσης της κατοικίας. Ως εκ τούτου είναι η θέση του Δικαστηρίου, ότι για τους σκοπούς της παρούσας αίτησης, στη βάση των όσων ο καθ' ου η αίτηση προβάλλει περί παράνομης και άκυρης συμφωνίας, δεν εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, ούτε και υπάρχει ορατή προοπτική να δικαιούνται οι αιτητές στη θεραπεία που αξιώνουν με την αγωγή τους. Η κατάληξη αυτή κρίνει και την τύχη της αίτησης, που δεν είναι άλλη παρά η απόρριψη της. Το Δικαστήριο, ενόψει αυτής της κατάληξης, θεωρεί αχρείαστο να ασχοληθεί με τους υπόλοιπους λόγους ένστασης. Για όλα τα πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος του καθ' ου η αίτηση και σε βάρος των αιτητών και αυτά, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. [Υπ.] ....................................... Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /νχ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο