ΑΝΔΡΕΑ ΧΡΙΣΤΟΥ κ.α. ν. ΗΛΙΑ ΜΑΝΗ κ.α., Αρ.Αγωγής: 3594/11, 24/5/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A193 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ.Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ.Αγωγής: 3594/11 Μεταξύ: 1.ΑΝΔΡΕΑ ΧΡΙΣΤΟΥ 2.ΝΙΚΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥ (ενεργούσας υπό την ιδιότητα της ως πληρεξούσια αντιπρόσωπος του Ανδρέα Χρίστου) Εναγόντων και
- ΗΛΙΑ ΜΑΝΗ
- ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΑΝΗ Εναγομένων Αίτηση για έκδοση Συνοπτικής Απόφασης ημερ. 19.10.12 Ημερομηνία: 24.5.13 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους ενάγοντες-αιτητές: κα Χρ.Χριστοφή για Ν.Α.Ροτσίδη Για τον καθ΄ου η αίτηση- εναγόμενο 1: κ. Στ.Σκορδής για Σκορδής και Στεφάνου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 23.5.11 καταχωρήθηκε από τους ενάγοντες σε ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα η με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αγωγή με την οποία αξιώνουν από τους εναγόμενους 1 και 2 αλληλέγγυα και κεχωρισμένα ποσό €13.333,00 δυνάμει γραμματίου συνήθους τύπου και/ή συναλλαγής και/ή γραμματίου εις διαταγή και/ή υποσχετικού εγγράφου και/ή ως οφειλόμενο υπόλοιπο και/ή έγγραφης αναγνώρισης χρέους και/ή δυνάμει συμφωνίας εγγύησης (guarantee) και/ή συμφωνίας κάλυψης και αποζημίωσης (indemnity) και/ή δυνάμει των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού και/ή άλλως πως, πλέον τόκου προς 9% ετήσια από 31.12.2010 μέχρι εξοφλήσεως και έξοδα. Όπως φαίνεται από τον φάκελο του Δικαστηρίου η αγωγή επιδόθηκε στους εναγόμενους 1 και 2 οι οποίοι καταχώρησαν εμφάνιση μέσω δικηγόρου στις 10.6.
- Στις 5.1.12 οι ενάγοντες καταχώρησαν αίτηση για απόφαση εναντίον των εναγομένων 1 και 2 λόγω μη καταχώρησης υπεράσπισης η οποία απεσύρθη στις 10.5.12 μετά την καταχώρηση υπεράσπισης και από τους δύο εναγομένους στις 8.5.
- Σύμφωνα με την υπεράσπιση του εναγομένου 1, αυτός ουδέποτε υπέγραψε δεόντως το κατ΄ισχυρισμό έγγραφο το οποίο δεν είναι δεσμευτικό ούτε έγκυρο καθότι αποτελεί προϊόν ψευδών παραστάσεων και/ή απάτης και/ή εξαναγκασμού και/ή είναι εικονικό. Καλεί δε το Δικαστήριο να κηρύξει το εν λόγω έγγραφο ως άκυρο και στερημένο οιουδήποτε αποτελέσματος εφόσον ο εναγόμενος 1 ουδέν αντάλλαγμα έλαβε και/ή είχε. Προβάλλει επίσης το διαζευκτικό ισχυρισμό ότι σε περίπτωση που το Δικαστήριο ήθελε κρίνει το εν λόγω έγγραφο νόμιμο και/ή αποφασίσει ότι ο εναγόμενος 1 το υπέγραψε δεόντως, είναι η θέση του ότι έχει πλήρως εξοφληθεί. Μετά την καταχώρηση υπεράσπισης εκ πλευράς του εναγομένου 1 οι ενάγοντες-αιτητές καταχώρησαν στις 19.10.12 την υπό κρίση αίτηση με την οποία αιτούνται την έκδοση συνοπτικής απόφασης εναντίον του εναγομένου 1 ως η απαίτηση λόγω του ότι αυτός στερείται υπεράσπισης. Η αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.26 θ.θ. 2-10 και Δ.48 θ.θ. 1,2,3,4,6,7,8,9 και στις αναφαίρετες εξουσίες του Δικαστηρίου και συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση της κας ενάγουσας 2 Νίκης Χρίστου, η οποία είναι εξουσιοδοτημένη δεόντως από τον ενάγοντα 1 ο οποίος είναι γιος της να προβεί σ΄αυτή. Είναι η θέση της ότι στις 12.10.10 ο εναγόμενος 1 έναντι καλού και νομίμου ανταλλάγματος υπέγραψε δεόντως γραμμάτιο συνήθους τύπου το οποίο επισυνάπτει ως Τεκμήριο Α δυνάμει του οποίου θα έπρεπε να καταβάλει το ποσό των €13.330 σε μια εφάπαξ δόση στις 31.12.
- Σε περίπτωση μη πληρωμής την εν λόγω ημερομηνία το γραμμάτιο θα ήτο ληξιπρόθεσμο και αμέσως απαιτητό και ο εναγόμενος 1 θα έπρεπε να καταβάλει τόκο προς 9% ετησίως από 31.12.10 μέχρι τελικής εξόφλησης. Η προθεσμία της 31.12.10 παρήλθε χωρίς ο εναγόμενος 1 να καταβάλει το οφειλόμενο ποσό αν και εκλήθη προς τούτο επανειλημμένως από την ίδια προσωπικά αλλά και με επιστολή του δικηγόρου της ημερομηνίας 12.5.11, Τεκμήριο Β. Ο εναγόμενος 1 εξακολουθεί να μην πληρώνει την οφειλή του. Αναφέρει επίσης ότι έχει μελετήσει την υπεράσπιση του εναγομένου η οποία αποτελείται από αναλήθειες και υπεκφυγές, επιβεβαιώνει ότι τόσο η ίδια αλλά και η Μαριέλλα Χρίστου και ο Ιωάννης Γιακουμής ήταν παρόντες κατά την υπογραφή του γραμματίου. Την αίτηση πέραν της ένορκης δήλωσης της Νίκης Χρίστου συνοδεύουν άλλες δύο ένορκες δηλώσεις αυτές των Μαριέλλα Χρίστου και Ιωάννη Γιακουμή οι οποίες είναι ταυτόσημες και στις οποίες οι ενόρκως δηλούντες διαβεβαιώνουν ότι στις 12.10.10 ήταν παρόντες κατά την υπογραφή του γραμματίου η οποία έλαβε χώρα κατά της 19.00 το απόγευμα στο μπαράκι So στη Λεωφ. Ευαγόρου στη Λευκωσία από τον κ.Ηλία Μανή τον οποίο γνωρίζουν προσωπικά. Η ένσταση του εναγομένου 1 καταχωρήθηκε στις 20.2.
- Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.18, Θ.Θ.1(α), 3(α) και (β), 6 και 9(α), Δ.48, Θ.Θ. 1-9, επί του άρθρου 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, επί του άρθρου 6 της ΕΣΔΑ, επί της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου και επί των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου. Ως λόγοι ένστασης προβάλλονται οι ακόλουθοι:
- Ο εναγόμενος-καθ΄ου η αίτηση 1 έχει πολύ καλή και/ή ουσιαστική και/ή καλόπιστη υπεράσπιση στην παρούσα αγωγή. Τα γεγονότα της υπόθεσης που εκθέτει ο εναγόμενος στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την παρούσα ένσταση αποτελούν ευλογοφανή και/ή συζητήσιμη υπεράσπιση και δείχνουν ότι πρέπει να επιτραπεί στον εναγόμενο να εγείρει την υπεράσπιση του.
- Ο εναγόμενος-καθ΄ου η αίτηση 1 αρνείται ότι οφείλει το απαιτούμενο ποσό.
- Οι ενάγοντες δεν παρέχουν τα απαραίτητα γεγονότα για τη θεμελίωση της απαίτησης και/ή τα γεγονότα ως εκτίθενται στην έκθεση απαίτησης είναι αναληθής και/ή παραπλανητικά και/ή δεν μπορούν να στηρίζουν τις αιτούμενες θεραπείες. Την ένσταση συνοδεύει η ένορκος δήλωση του Ηλία Μάνη. Αναφέρει ότι είναι ο εναγόμενος 1 στη αγωγή και έχει προσωπική γνώση για τα γεγονότα της υπόθεσης. Διαφωνεί με το περιεχόμενο της αγωγής, της αίτησης για έκδοση συνοπτικής απόφασης όπως και των ενόρκων δηλώσεων που την συνοδεύουν. Αναφέρει δε ότι οι ένορκες δηλώσεις των Νίκης Χρίστου, Μαριέλλας Χρίστου και Ιωάννη Γιακουμή δεν περιλαμβάνουν ολόκληρη την αλήθεια. Ειδικότερα αναφέρει ότι το ισχυριζόμενο γραμμάτιο δεν υπογράφτηκε στις 12.10.10 ως ο ισχυρισμός των ενόρκως δηλούντων αλλά στις 20.9.10 κατά την ημέρα της υπογραφής της συμφωνίας πώλησης μετοχών της εταιρείας A.M.N. SO DELICIOUS LTD. Είναι περαιτέρω ο ισχυρισμός του ότι κατά τον χρόνο της υπογραφής του γραμματίου δεν ήταν παρούσα ούτε η ενάγουσα 2 αλλά ούτε και οι φερόμενοι ως μάρτυρες των υπογραφών Μαριέλλα Χρίστου και Ιωάννη Γιακουμή αλλά προφανώς υπέγραψαν σε μεταγενέστερο στάδιο που ο ίδιος δεν γνωρίζει, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα το εν λόγω έγγραφο να μην συνιστά γραμμάτιο. Είναι η θέση του ότι ο ίδιος μαζί με τους κυρίους Αντρέα Βασιλειάδη και Χαράλαμπο Ευριπίδη υπέγραψαν συμφωνία πώλησης μετοχών της εταιρείας Α.M.N. SΟ DELICIOUS LTD ως αγοραστές και ο Αντρέας Χρίστου και η Μελίσσα Χρίστου ως πωλητές. Η συμφωνία ήταν προϊόν ψευδών παραστάσεων και απάτης των Α.Χρίστου και Μ.Χρίστου ότι το κατάστημα το οποίο ήταν Take away/Snack bar/Cafe είχε όλες τις απαραίτητες άδειες για λειτουργία ενώ διαφάνηκε ότι όχι μόνο δεν κατείχε τις εν λόγω άδειες αλλά ούτε και ήταν δυνατό να αποκτήσει οποιαδήποτε άδεια από αρμόδια αρχή για την λειτουργία του, κάτι που γνώριζαν οι πωλητές εξ αρχής. Είναι περαιτέρω η θέση του ότι το ισχυριζόμενο γραμμάτιο έχει εξοφληθεί πλήρως όπως και άλλα γραμμάτια που είναι αντικείμενα των αγωγών 3595/11 και 3596/11 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και αφορούν τους άλλους δύο αγοραστές. Η εξόφληση έγινε στον Αντρέα Χρίστου με τραπεζική επιταγή του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Δασκάλων Λτδ με αριθμό 22416105 ημερ. 22.9.10 για ποσό €50.
- Αντίγραφο της εν λόγω επιταγής επισυνάπτει ως Τεκμήριο 1 και αναφέρει ότι η επιταγή εξαργυρώθηκε την ημέρα που ήταν πληρωτέα και ο εναγόμενος 1 υπέγραψε σχετική εξόφληση όλων των γραμματίων που υπέγραψαν τόσο ο ίδιος όσο και οι δύο άλλοι αγοραστές την οποία επισυνάπτει ως Τεκμήριο
- Ενόψει των ανωτέρω έχει την θέση ότι τα όσα αναφέρονται στις ενόρκους δηλώσεις που υποστηρίζουν την αίτηση για έκδοση συνοπτικής απόφασης δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και δεν μπορούν να οδηγήσουν στην έκδοση συνοπτικής απόφασης υπέρ των εναγόντων, και αναφέρει ότι έχει πολύ καλή και βάσιμη υπεράσπιση αφού το εν λόγω έγγραφο αν τελικά διαφανεί ότι είναι γραμμάτιο, έχει εξοφληθεί. Μετά την καταχώρηση της ένστασης εκ πλευράς καθ΄ου η αίτηση 1 οι συνήγοροι των εναγόντων-αιτητών καταχώρησαν στις 4.4.13 αίτηση για αντεξέταση του κ.Ηλία Μανή. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της ενάγουσας 2 Νίκης Χρίστου και αριθμό τεκμηρίων. Βασική της θέση ήταν ότι ο εναγόμενος 1 έχει αναφέρει ψέματα στην ένορκη του δήλωση και επίσης έχει προβεί σε πλαστογραφία καθότι το Τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση του ουδέποτε έχει εκδοθεί και/ή υπογραφεί από τον ενάγοντα 1 Αντρέα Χρίστου. Ο συνήγορος του εναγομένου 1 ζήτησε χρόνο να καταχωρήσει ένσταση στην εν λόγω αίτηση η οποία τελικά απεσύρθη από τους ενάγοντες-αιτητές άνευ βλάβης των δικαιωμάτων τους μετά και από την υπόδειξη του Δικαστηρίου σε σχέση με την νομολογία που αναφέρεται στην φύση της αίτησης και τους περιορισμένους σκοπούς για τους οποίους μπορεί να εκδοθεί διάταγμα αντεξέτασης και που σίγουρα, στα πλαίσια αιτήσεων τέτοιας φύσης, δεν μπορούν να δοθούν για να πλήξουν την αξιοπιστία του Ενόρκως Δηλούντα. Συνεπεία της απόσυρσης της αίτησης για αντεξέταση οι συνήγοροι των μερών κατέθεσαν στο Δικαστήριο γραπτές εμπεριστατωμένες αγορεύσεις στις οποίες με αναφορά και σε νομολογία υποστηρίζουν τις αντίστοιχες θέσεις τους. Προτού αναφέρω τις προϋποθέσεις που η νομολογία καθορίζει για την εξέταση αιτήσεων φύσης ως η παρούσα, επιθυμώ να αναφέρω ότι η καταχώρηση υπεράσπισης εκ πλευράς εναγομένου 1 δεν επηρεάζει το δικαίωμα των εναγόντων να καταχωρήσουν αίτηση για συνοπτική απόφαση. Κατά την εξέταση δε της αίτησης για συνοπτική απόφαση το Δικαστήριο δεν λαμβάνει υπόψη του την υπεράσπιση και το περιεχόμενο αυτής. Παραπέμπω σχετικά στην υπόθεση Sigma Radio TV Ltd v. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου
(2005)1(Α) Α.Α.Δ. 408, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο έχει αναφέρει τα ακόλουθα: «...Ορθά, επίσης, το Πρωτόδικο Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του τις ήδη καταχωρηθείσες εκθέσεις υπερασπίσεως των εφεσειόντων εφόσον σε αιτήσεις για συνοπτική απόφαση τα στοιχεία που λαμβάνονται υπόψη είναι εκείνα που παρατίθενται, με τον ορθό δικονομικά τρόπο, στην αίτηση και στην ένσταση και τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν. Η καταχώρηση υπεράσπισης από ένα εναγόμενο δεν μπορεί να αποστερήσει τον ενάγοντα από το δικαίωμα του να υποβάλει αίτηση για συνοπτική απόφαση, στην κατάλληλη περίπτωση όπως ήταν η προκείμενη» Η διαδικασία για συνοπτική απόφαση δυνάμει της Δ.18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας παρέχει στο Δικαστήριο εξουσία να εκδίδει συνοπτική απόφαση σε περιπτώσεις όπου δεν υπάρχει λογική αμφιβολία ότι ο Ενάγων δικαιούται σε απόφαση και όπου ως εκ τούτου είναι άσκοπο να επιτραπεί στον Εναγόμενο να προβάλει την υπεράσπιση του (βλέπε Jones v. Stones
(1984)AC122). H Δ.18 προνοεί μια ειδική διαδικασία για καθορισμό δικαιωμάτων χωρίς την πλήρη διεξαγωγή δίκης σε τρόπο που να αποκλείει τον Εναγόμενο από το δικαίωμα του να αντικρούσει εκτενέστερα τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα. Σύμφωνα με τη νομολογία, η δικαιοδοσία δυνάμει της Δ.18 ως εξαιρετικό μέτρο θα πρέπει να ασκείται με μεγάλη προσοχή ώστε να μην αποκλείεται διάδικος να εγείρει οποιαδήποτε υπεράσπιση την οποία μπορεί πράγματι να έχει. Στην υπόθεση Μεττή ν. Τράπεζα Κύπρο Λτδ
(2008)1(Α) ΑΑΔ 417 έχουν λεχθεί τα ακόλουθα: "Δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι η διαδικασία της συνοπτικής απόφασης είναι κατ' εξαίρεση διαδικασία που παρακάμπτει την κανονική διαδικασία της ακρόασης των αγωγών και αν οι συνθήκες είναι κατάλληλες, αποκλείει τον εναγόμενο από του να αμφισβητήσει την εναντίον του αξίωση. Απόφαση συνεπώς δυνάμει της Δ.18 θα πρέπει να εκδίδεται μόνο όταν υπάρχει αυστηρή συμμόρφωση με την προβλεπόμενη διαδικασία και αφού το δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι δεν υπάρχει πιθανότητα ο εναγόμενος να διαθέτει υπεράσπιση ή ότι δεν έχει αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που να θεωρούνται ικανά να του παράσχουν το δικαίωμα σε υπεράσπιση, καταγράφοντας συνάμα την κατάληξή του αυτή. Η συμμόρφωση με τις διαδικαστικές προϋποθέσεις της Δ.18 είναι απαραίτητη για την ύπαρξη δικαιοδοσίας. Κατά συνέπεια, εκτός αν ο ενάγων ικανοποιήσει πρώτα τις διαδικαστικές αυτές απαιτήσεις, το δικαστήριο δεν μπορεί να προχωρήσει στην έκδοση συνοπτικής απόφασης." Η τήρηση και συμμόρφωση με τις διαδικαστικές προϋποθέσεις που θέτει η διαταγή αυτή είναι απαραίτητη για να παρέχεται στο Δικαστήριο η δικαιοδοσία να εκδώσει συνοπτική απόφαση και για το λόγο αυτό αν ο ενάγοντας δεν ικανοποιήσει πρώτα αυτές τις προϋποθέσεις, το θέμα του κατά πόσο ή όχι ο εναγόμενος προβάλλει αρκετούς ισχυρισμούς που να του δίνουν το δικαίωμα να υπερασπιστεί την υπόθεση δεν εγείρεται. Οι προκαταρκτικές προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για να έχει το Δικαστήριο, σύμφωνα με τη Δ.18-θ.1(α) την απαραίτητη δικαιοδοσία για να εκδώσει συνοπτική απόφαση είναι οι ακόλουθες: i) Το κλητήριο ένταλμα πρέπει να είναι ειδικά οπισθογραφημένο δυνάμει της Δ.2 θ.6. ii) Ο εναγόμενος πρέπει να έχει καταχωρίσει εμφάνιση. iii) Πρέπει να υπάρχει ένορκη δήλωση του ενάγοντα ή άλλου προσώπου που μπορεί να ορκιστεί θετικά ως προς τα γεγονότα και που επαληθεύουν το αγώγιμο δικαίωμα και το ποσό που απαιτείται και δηλώνει ότι πιστεύει πως δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Με την ικανοποίηση των πιο πάνω αναφερόμενων προκαταρκτικών προϋποθέσεων, το βάρος μετατοπίζεται στους ώμους του εναγομένου ο οποίος πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση ή να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που να θεωρηθούν επαρκή για να του δώσουν το δικαίωμα να υπερασπιστεί την υπόθεση (βλέπε Kyprianides v. Ioannou
(1961)1 CLR 265, CYEMS CO LTD v. Central Co-Operative Industries Co Ltd
(1982)1 CLR 897 και Hermes Insurance Co Ltd v. Theodorides
(1983)1 CLR 333). Στην υπό εξέταση υπόθεση οι πρώτες δύο προκαταρκτικές προϋποθέσεις της Δ.18 θ.1(α) πληρούνται εφόσον το κλητήριο ένταλμα που έχει καταχωρισθεί είναι ειδικά οπισθογραφημένο σύμφωνα με τη Δ.2 θ.6 και ο εναγόμενος 1 έχει καταχωρήσει εμφάνιση μέσω δικηγόρου. Ως προς την τρίτη προϋπόθεση, δηλαδή το θέμα της επάρκειας της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση, θέμα καθοριστικό για την ύπαρξη δικαιοδοσίας για έκδοση απόφασης, σχετικές είναι οι υποθέσεις Stavrinides v. Ceskoslovenska Obschondi Banke AS
(1972)1 CLR130, 135-7, Αθηνούλλα Δημητρίου ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ
(1997)1(Β) ΑΑΔ 782 και The Chain Gulf Traders Ltd κ.ά. ν. Λαϊκής Τράπεζας Λτδ
(1997)1(Β) ΑΑΔ1168, η Δ.18 θ.2 αναφέρει ότι μια αίτηση για συνοπτική απόφαση με βάση το θ.1 πρέπει να συνοδεύεται με αντίγραφο της ένορκης δήλωσης και των τεκμηρίων που εκεί αναφέρονται. Μια αίτηση για συνοπτική απόφαση θα πρέπει στην ουσία να συμμορφώνεται μόνο με τις αυστηρές προϋποθέσεις του θ.1(α) της Δ.
- Ένας αιτητής που ζητά συνοπτική απόφαση χρειάζεται μόνο να επιβεβαιώσει ουσιαστικά την απαίτησή του. Η υπόθεση Αθηνούλλα Δημητρίου ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ (ανωτέρω) η οποία πραγματεύεται το ζήτημα, αντιπαραθέτει την περίπτωση προσώπου που μπορεί να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα με την περίπτωση του ομνύοντα που καταθέτει με βάση τα όσα πληροφορείται και πιστεύει και εξηγεί πως η Δ.39 θ.2 περιορίζεται σε ενδιάμεσες αιτήσεις και δεν εφαρμόζεται σε τέτοιες περιπτώσεις. Αναγνωρίζεται στην περίπτωση που ο Ενάγων/Αιτητής είναι εταιρεία πως κάποιο φυσικό πρόσωπο πρέπει να ορκιστεί στη θέση της για να καταλήξει πως το ζήτημα κρίνεται με βάση τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και σε συνάρτηση με το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης, ενώ πολύ σημαντικό ρόλο διαδραματίζει και η φύση της αξίωσης. Πρέπει να σημειωθεί ότι το ζήτημα της καταλληλότητας του ομνύοντα στη βάση της Δ.18-θ.1 είναι ζήτημα που αποφασίζεται με βάση το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του προσώπου αυτού. Στην παρούσα υπόθεση, το πρόσωπο που ορκίζεται την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι η ενάγουσα 2 η οποία είναι και η πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του γιου της ενάγοντα
- Αναφέρει δε ότι γνωρίζει πολύ καλά και προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης τα οποία ορκίζεται και αναφέρει ότι ήταν και η ίδια παρούσα κατά την υπογραφή του επίδικου γραμματίου από τον κ.Μανή και επιβεβαιώνει ότι ο Ηλίας Μανής υπέγραψε το γραμμάτιο ενώπιον τόσο της ίδιας όσο και πολλών άλλων ατόμων που ήταν παρόντες. Η ενόρκως δηλούσα έχει μάλιστα επισυνάψει και αριθμό τεκμηρίων στην ένορκη της δήλωση τα οποία κατά τους ισχυρισμούς της αποδεικνύουν την υπόθεση των εναγόντων και την οφειλή του εναγομένου
- Σημειώνω επίσης ότι εκ πλευράς εναγομένου 1 στην ένσταση δεν υπάρχει ισχυρισμός ότι η ενόρκως δηλούσα δεν είναι κατάλληλο πρόσωπο να ορκιστεί την εν λόγω ένορκη δήλωση παρά μόνο ισχυρισμός ότι το περιεχόμενο της δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, το Δικαστήριο όμως σύμφωνα και με την νομολογία έχει υποχρέωση να ελέγξει και να βεβαιωθεί ότι όλες οι προϋποθέσεις που η νομολογία και οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας εναποθέτουν στους ώμους του αιτητή έχουν ικανοποιηθεί. Είναι η θέση μου ότι αυτό ισχύει στη παρούσα περίπτωση, η κα Νίκη Χρίστου είναι πρόσωπο που μπορεί να ορκιστεί θετικά και να επιβεβαιώσει την απαίτηση των εναγόντων. Περαιτέρω, αναφέρω ότι η αίτηση και η ένορκος δήλωση της κας Ν.Χρίστου που την συνοδεύει πληρούν τις προϋποθέσεις που τίθενται από την εν λόγω διαταγή, Δ.18 θ2, η οποία προνοεί: "The application by the plaintiff for judgment under rule 1 of this Order shall be made by summons returnable not less than four days after service accompanied by a copy of the affidavit and exhibits referred to therein" Σύμφωνα με τη νομολογία σε αυτό το στάδιο ο Εναγόμενος πρέπει να αποκαλύψει γεγονότα που να αποδεικνύουν ότι έχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Αναφέρω σχετικά τις υποθέσεις:
(1)Hermes Insurance Co Ltd v. Ioulios Theodorides, Π.Ε. 6464, ημερ. 16.6.1983,
(2)Trans Middle East Trading (T.M.E.T.) Ltd v. Abdul Aziz Tlais, Π.Ε. 7491, ημερ. 28.2.1991,
(1)ΑΑΔ 339,
(3)Ανδρέας Σωκράτους ν. Παναγιώτη Ανδρέου κ.α., Π.Ε. 9227, ημερ. 22.1.1997 και
(4)C.Y.E.M.S. Co Ltd v. The Central Co-Operative Industries Co Ltd, Π.Ε. 6347, ημερ. 27.10.1982. Παραθέτω αποσπάσματα από τις πρώτες δύο υποθέσεις τα οποία μιλούν από μόνα τους: Hermes Insurance Co Ltd v. Ioulios Theodorides: «. If he is satisfied upon the affidavits before him that there really is a defence upon the merits, it is a matter of right, unless there be something very extraordinary (which I can hardly conceive), that the Defendant should be able to raise that defence upon the merits, either to the whole or to a part. He may fall far short of satisfying a Judge that there is a defence upon the merits; still he may do so if he discloses such facts as may be deemed sufficient to entitle him to defend. » Trans Middle east Trading (T.M.E.T.) Ltd v. Abdul Aziz Tlais: «Η βασική αρχή είναι ότι η συνοπτική απόφαση πρέπει να εκδίδεται μόνο όπου είναι αναμφίβολο ότι ο Εναγόμενος δεν έχει υπεράσπιση στην αγωγή. Όπου όμως δίδει στην ένορκη δήλωση αρκετές λεπτομέρειες που να δείχνουν την ύπαρξη καλόπιστης υπεράσπισης ή να εγείρουν θέμα σε απάντηση απαιτήσεως που θα πρέπει να εκδικάζεται, ή όπου ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι έχει καλή και ουσιαστική υπεράσπιση ή αποκαλύπτει τέτοια γεγονότα που μπορούν να κριθούν ως αρκετά για να του δώσουν το δικαίωμα για υπεράσπιση. Έτσι, είναι μόνο σε καθαρές περιπτώσεις που μπορεί το Δικαστήριο να στερήσει διάδικο από του να προβάλει την υπεράσπισή του ενώπιον του Δικαστηρίου γιατί σε διαφορετική περίπτωση τέτοια ενέργεια θα αποτελούσε άρνηση δικαιοσύνης προς τον επηρεαζόμενο διάδικο.» Όπως έχει ήδη λεχθεί σε αυτό το στάδιο ο εναγόμενος 1 έχει καθήκον να αποσείσει το βάρος απόδειξης που βρίσκεται στους ώμους του, ότι δηλαδή έχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση στην παρούσα αγωγή. Σημειώνω ότι εκείνο που έχει σημασία είναι η παράθεση τέτοιων στοιχείων από τον εναγόμενο 1 που να καταδεικνύει ότι υπάρχει δικάσιμο θέμα χωρίς να πρέπει απαραίτητα να ικανοποιηθεί το Δικαστήριο ότι η προβαλλόμενη υπεράσπιση θα επιτύχει. Αναφέρω ενδεικτικά την υπόθεση Ν. ν. Caterchef Ltd v. P.C.P. Electronics Ltd
(1999)1(Γ) ΑΑΔ1912. Είναι η θέση μου με βάση πάντα και τα Τεκμήρια τα οποία έχουν επισυναφθεί στην ένσταση ότι εγείρεται Υπεράσπιση από τον εναγόμενο 1 τόσο σε ό,τι αφορά τις συνθήκες υπογραφής του επίδικου γραμματίου αλλά και σε σχέση με την ισχυριζόμενη εξόφληση του. Ενόψει των ανωτέρω και ειδικά του ευρήματος μου, πάντα στο στάδιο στο οποίο βρισκόμαστε ότι ο εναγόμενος 1 απέδειξε ότι διαθέτει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση, δίδεται, επομένως, άδεια στον εναγόμενο 1 να υπερασπιστεί στην αγωγή. Η υπεράσπιση του εναγομένου 1 είναι ήδη καταχωρημένη και εντός του φακέλου από τις 8.5.12 και συνεπώς θα προχωρήσω να ορίσω την αγωγή για ακρόαση. Σε ό,τι αφορά τα έξοδα της αίτησης, αυτά επιδικάζονται υπέρ του εναγόμενου 1 - καθ΄ου η αίτηση και εναντίον των εναγόντων-αιτητών όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι όμως πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............... Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο