Επιτροπής του Σχεδίου Ταμείου Συντάξεων και Χορηγημάτων σε υπαλλήλους της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου και Εξαρτώμενους τους ν. Ρέας Ανδρονίκου κ.α., Αρ. Αγωγής: 4461/2008, 7/6/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A217 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Ρ. Λιάτσου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4461/2008 Μεταξύ: Επιτροπής του Σχεδίου Ταμείου Συντάξεων και Χορηγημάτων σε υπαλλήλους της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου και Εξαρτώμενους τους Εναγόντων και
- Ρέας Ανδρονίκου
- Ιωάννου Ανδρονίκου Εναγομένων ----------------------- 7 Ιουνίου,
- Για τους ενάγοντες: κ. Αλ. Μαρκίδης, κ. Γ. Τριανταφυλλίδης και κα Χρ. Κότσαπα Για την εναγόμενη 1: κ. Χρ. Κληρίδης Για τον εναγόμενο 2: κ. Κ. Καλλής ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η πορεία της διαδικασίας έχει καταγραφεί σε προηγούμενη ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, που αφορούσε Αίτηση ημερ. 21.3.2015 με αντικείμενο την αναστολή εκδίκασης της αγωγής. Επαναλαμβάνεται, προκειμένου να καταστεί ευκολότερη η παρακολούθηση και της παρούσας Ενδιάμεσης Απόφασης: Η απαίτηση των εναγόντων είναι για ποσό πέραν των 15 εκατομμυρίων ευρώ δυνάμει γραμματίου συνήθους τύπου. Οι εναγόμενοι αρνούνται την εναντίον τους αξίωση προβάλλοντας ύπαρξη εκβιασμού και/ή εξαναγκασμού και/ή απειλών και/ή δόλου και/ή απάτης. Ισχυρίζονται περαιτέρω ότι ουδέποτε υπήρξε οποιοδήποτε αντάλλαγμα και αρνούνται ότι καταβλήθηκε προς τους εναγόμενους οποιαδήποτε αντιπαροχή. Η ακροαματική διαδικασία έχει ήδη αρχίσει. Ενώ κατέθετε η εναγόμενη 1, οι συνήγοροι των εναγόντων προέβαλαν ένσταση σε σχέση με την αποδοχή μέρους της μαρτυρίας της, θέτοντας αφενός ότι τα αμφισβητούμενα μέρη της εν λόγω μαρτυρίας αντίκεινται σε προηγούμενη ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, και, αφετέρου, ότι, με δεδομένη τη φύση του επίδικου εγγράφου, δεν είναι επιτρεπτή η παροχή μαρτυρίας προς αμφισβήτηση της αμάχητης απόδειξης του στοιχείου της αντιπαροχής. Το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του ημερομηνίας 15.2.2013 και αποδεχόμενο τους λόγους ένστασης, δεν επέτρεψε την παρουσίαση μαρτυρίας σε σχέση με την αντιπαροχή. Εναντίον της ενδιάμεσης αυτής απόφασης ασκήθηκε λίγες μέρες αργότερα, στις 22.2.2013, η έφεση υπ΄ αριθμό 86/
- Οι εναγόμενοι, ταυτόχρονα, καταχώρησαν αίτηση τροποποίησης της ΄Εκθεσης Υπεράσπισης. Οι ενάγοντες δεν προέβαλαν ένσταση και ως αποτέλεσμα εκδόθηκε ανάλογο διάταγμα. Μέσω της υπό αναφορά τροποποίησης οι εναγόμενοι επικαλούνται, ουσιαστικά, παραβίαση των Άρθρων 28 και 30 του Συντάγματος, ήτοι των δικαιωμάτων ίσης μεταχείρισης ενώπιον του Νόμου αποτελεσματικής πρόσβασης στο Δικαστήριο και δίκαιης δίκης, ως αποτέλεσμα των προνοιών του Άρθρου 80, του Περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ.
- Στη συνέχεια οι εναγόμενοι, την 21.3.2013, καταχώρησαν αίτηση για αναστολή εκδίκασης της αγωγής. Αξίωναν διάταγμα αναστολής εκδίκασης μέχρι την εκδίκαση και τελική αποπεράτωση της πιο πάνω έφεσης 86/
- Το αίτημα δεν έγινε δεκτό. Ακολούθησε περαιτέρω διαδικαστικό διάβημα εκ μέρους των εναγομένων. Είχε ως αντικείμενο την υποβολή αιτήματος για εξαίρεση του παρόντος Δικαστηρίου από την εκδίκαση της αγωγής. Και αυτή η εισήγηση απερρίφθη, για τους λόγους που φαίνονται στην Ενδιάμεση Απόφαση ημερ. 2.5.
- Αμέσως μετά την τελευταία αυτή απόφαση του Δικαστηρίου, και προτού προχωρήσει η περαιτέρω εξέταση της ΜΥ1, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι για τους εναγόμενους κάλεσαν το Δικαστήριο να αναθεωρήσει την ενδιάμεση απόφασή του ημερ. 15.2.2003, με βάση την οποία δεν επετράπη παρουσίαση μαρτυρίας σε σχέση με την αντιπαροχή. Εισηγήθηκε ο κ. Κληρίδης, αγορεύοντας, ότι η νομολογία παρέχει την ευχέρεια αναθεώρησης ενδιάμεσων αποφάσεων σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Προς τούτο επικαλέστηκε το δικαστικό λόγο της απόφασης Μιχάλης Ρουβήμ v. Laiki Cyprialife Limited, Πολιτική Έφεση 64/2008, ημερ. 14.7.
- Επεκτείνοντας, έθεσε πως θα πρέπει να επιτραπεί στους εναγόμενους να παρουσιάσουν μαρτυρία σχετικά με τους ισχυρισμούς τους ότι ουδέποτε εισέπραξαν το αναφερόμενο στο επίδικο γραμμάτιο ποσό, προκειμένου να προωθήσουν τις θέσεις υπεράσπισής τους με βάση τις οποίες η υπογραφή τους στο γραμμάτιο εξασφαλίστηκε και/ή το γραμμάτιο εκδόθηκε ως αποτέλεσμα εξαναγκασμού ή απάτης ή υπό περιστάσεις που ανάγονται σε εξαναγκασμό ή απάτη. Έθεσε, τέλος, ζήτημα που ανέπτυξε εκτεταμένα, πως το άρθρο 80 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149, με τον τρόπο που έχει ερμηνευθεί, αντίκειται στις δικογραφημένες στο τροποποιημένο δικόγραφο της έκθεσης υπεράσπισης Συνταγματικές διατάξεις, παραβιάζει το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο, τα πλαίσια διεξαγωγής δίκαιης δίκης γενικότερα και τη διασφάλιση ισότητας των όπλων των διαδίκων ειδικότερα. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι για τους ενάγοντες ενίστανται, προβάλλοντας λόγους διαδικασίας και ουσίας. Εισηγούνται, συγκεκριμένα, ότι το υπό κρίση ζήτημα καλύπτεται από την ενδιάμεση απόφαση ημερ. 15.2.2013 και προσθέτουν ότι οι εναγόμενοι είχαν υποχρέωση να εγείρουν, στα πλαίσια της τότε εισήγησής τους, και το ζήτημα της αντισυνταγματικότητας. Έθεσαν, περαιτέρω, πως δεν παρέχεται η ευχέρεια αναθεώρησης της προηγούμενης ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου υπό το φως των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης, ούτε και η φύση του γραμματίου συνήθους τύπου υποστηρίζει τις θέσεις της αντίδικης πλευράς περί αντισυνταγματικότητας ή οποιασδήποτε παραβίασης των αρχών της δίκαιης δίκης. Στην υπόθεση Ρουβήμ, ανωτέρω, το πρωτόδικο Δικαστήριο, απέρριψε ένσταση θεωρώντας τον εαυτό του δεσμευμένο από προηγούμενη ενδιάμεση απόφασή του. Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε πως το Δικαστήριο διατηρεί την ευχέρεια αναθεώρησης ενδιάμεσων αποφάσεών του σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, «εφόσον βέβαια τεθούν υπόψη του στοιχεία που δικαιολογούν τέτοια ενέργεια. Το καθήκον του Δικαστηρίου να αποφασίζει επί νόμιμα αποδεκτής μαρτυρίας, αποτελεί εξαίρεση στον κανόνα που θέλει το Δικαστήριο να μην ενεργεί ως εφετείο του εαυτού του». Στην υπό κρίση περίπτωση τίποτε δεν δικαιολογεί την αναθεώρηση της ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 15.2.
- Τα όσα επικαλείται η πλευρά των Αιτητών είναι ουσιαστικά ταυτόσημα με αυτά που αποτέλεσαν και το υπόβαθρο στήριξης των επιχειρημάτων της και που οδήγησαν στην έκδοση της προαναφερθείσας ενδιάμεσης απόφασης. Καθότι και στις δύο περιπτώσεις επιδιώκεται η παροχή και αποδοχή από το Δικαστήριο μαρτυρίας που στόχο έχει την αμφισβήτηση της αμάχητης απόδειξης του στοιχείου της αντιπαροχής. Κανένα ξεχωριστό, νέο, γεγονός τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου προς διαφοροποίηση της δικαστικής του κρίσης, όπως αυτή αποτυπώνεται στην ενδιάμεση απόφασή του ημερ. 15.2.
- Άλλωστε, πάγια νομολογία δίνει επίρρωση στην προαναφερθείσα προσέγγιση του Δικαστηρίου και καθιστά έκθετο προς απόρριψη το υπό κρίση αίτημα των εναγομένων-Αιτητών. Με πιο πρόσφατη την απόφαση στην Πολιτική Έφεση 230/2009, Κώστας Κυριάκου v. Θεράποντα Αναστασίου ημερ. 22.1.2013, όπου επιβεβαιώνεται η ιδιαιτερότητα γραμματίου συνήθους τύπου ως προς το αμάχητο της απόδειξης, σε βαθμό που δεν καθιστά επιτρεπτό στο Δικαστήριο να υπεισέλθει στη δεδηλωμένη στο ίδιο το γραμμάτιο αντιπαροχή. Ως αποτέλεσμα, το εξεταζόμενο αίτημα της πλευράς των εναγομένων απορρίπτεται. [Υπ.] Α. Ρ. Λιάτσος, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Χ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο