ΑΓΗΣ ΙΑΚΩΒΙΔΗΣ ν. The Cyprus Mail Co Ltd κ.α., Αγωγή αρ.: 1809/2007, 20/6/2013

(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1938, 1943):

(1)Διά της αγωγής του ο ενάγων-καθ'ου η αίτηση («ο καθ'ου η αίτηση») εγκαλεί τους εναγομένους αρ. 1-αιτητές («οι αιτητές») για το αστικό αδίκημα του λιβέλου. Επικαλείται δημοσίευμα σε περιοδικό, το οποίο ανήκει και/ή εκδίδεται από τους αιτητές.

(2)Στην αρχική έκθεση απαίτησης, η οποία κατεχωρίστηκε στις 5.6.2007, δικογραφείται το επίδικο κείμενο. Αυτό είναι συντεταγμένο στην αγγλική γλώσσα και σε αυτό δεν εμφανίζεται το όνομα «Άγης Ιακωβίδης» ούτε εμφανίζεται, καθ' οιονδήποτε τρόπο, το πρόσωπο του καθ'ου η αίτηση. Στο επίδικο δημοσίευμα γίνεται αναφορά σε κάποιον «κ. Άκη» («Mr. Akis»).

(3)Διά της αρχικής υπεράσπισης, η οποία κατεχωρίστηκε στις 6.2.2008, οι αιτητές ισχυρίζονται, μεταξύ άλλων, πως το επίδικο δημοσίευμα δεν αναφέρεται στον καθ'ου η αίτηση. Επί του σημείου τούτου, ο καθ'ου η αίτηση, διά της αρχικής του απάντησης, η οποία κατεχωρίστηκε στις 3.3.2008, περιορίζεται να απαντήσει ως εξής: «.το επίδικο δημοσίευμα ήταν φανερό και ή σαφές ότι αναφερόταν στον ενάγοντα.».

(4)Εκκρεμούσης της ακροαματικής διαδικασίας, και συγκεκριμένα κατά την κυρίως εξέταση του ιδίου του καθ'ου η αίτηση, του υπεβλήθηκε η ερώτηση κατά πόσον ο ίδιος είναι γνωστός και ως «Άκης». Η ευπαίδευτη συνήγορος των αιτητών υπέβαλε ένσταση στην ερώτηση αυτή υποστηρίζοντας πως δεν δικογραφείται σχετικός ισχυρισμός. Η ένσταση της κας Αγρότου κρίθηκε ως βάσιμη. Εφ' όσον στα αρχικά δικόγραφα του καθ'ου η αίτηση δεν περιελαμβάνετο ισχυρισμός σύμφωνα τον οποίον ο ίδιος είναι γνωστός και ως «Άκης» δεν επετράπηκε η υποβολή, στο στάδιο της κυρίως εξέτασης, οιασδήποτε σχετικής ερώτησης. Διά της ενδιάμεσης απόφασης ημερ. 25.1.2012 υπεδείχθηκε πως στις περιπτώσεις, ως η προκείμενη, όπου το κατ' ισχυρισμόν δυσφημιστικό δημοσίευμα δεν κατονομάζει ούτε παρουσιάζει, καθ' οιονδήποτε τρόπο, τον ενάγοντα, τότε αυτός θα πρέπει να δικογραφήσει και τα ειδικά γεγονότα, η γνώση των οποίων οδηγεί στην πεποίθηση πως το δημοσίευμα αναφέρεται στον ίδιο. Θα πρέπει, επίσης, να δικογραφήσει τα ονόματα όσων εδιάβασαν το επίδικο δημοσίευμα οι οποίοι, επειδή ακριβώς εγνώριζαν τα γεγονότα αυτά, το αντελήφθηκαν να αναφέρεται στον ενάγοντα.

(5)Ακολούθησε η καταχώριση, στις 10.2.2012, αίτησης για την τροποποίηση της αρχικής έκθεσης απαίτησης διά της προσθήκης παραγράφου η οποία παραθέτει πραγματικούς ισχυρισμούς ως υποδεικνύεται διά της ενδιάμεσης απόφασης ημερ. 25.1.2012. Στις 29.3.2012 εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα διά του οποίου επετράπηκε η επιδιωκόμενη τροποποίηση διά της προσθήκης νέας παραγράφου υπ' αριθμόν 8 και την αναρίθμηση των επομένων.

(6)Πράγματι, στις 27.4.2012 καταχωρίστηκε η τροποποιημένη έκθεση απαίτησης διά της οποίας, σε συμφωνία με το διάταγμα ημερ. 29.3.2012, προσετέθηκε νέα παράγραφος 8 και αναρριθμίστηκαν οι επόμενες.

(7)Στις 19.6.2012 κατεχωρίστηκε τροποποιημένη υπεράσπιση η οποία, διά της παραγράφου 6, αντιμετωπίζει την νέα παράγραφο 8 της τροποποιημένης έκθεσης απαίτησης. Διευκρινίζεται πως η νέα παράγραφος 6 της τροποποιημένης υπεράσπισης περιορίζεται στην αντιμετώπιση των όσων εισάγονται διά της παραγράφου 8 της τροποποιημένης έκθεσης απαίτησης. Κανένα άλλο θέμα θίγεται και καμία άλλη, πρόσθετη υπεράσπιση προβάλλεται. Συγκεκριμένα, διά της παραγράφου 6 της τροποποιημένης υπεράσπισης, οι αιτητές απορρίπτουν το περιεχόμενο της νέας παραγράφου 8 της τροποποιημένης έκθεσης απαίτησης, χαρακτηρίζουν τους πρόσθετους ισχυρισμούς του καθ'ου η αίτηση ως «εξωπραγματικ(ούς) και/ή αναληθείς και/ή φανταστικ(ούς) και/ή καμία σχέση (έχοντες) με την πραγματικότητα.(αντιφατικ(ούς) και/ή παραπλανητικ(ούς) και ή άσχετ(ους).» Επίσης, διά της παραγράφου 6 της τροποποιημένης υπεράσπισης οι αιτητές χαρακτηρίζουν τα όσα προστίθενται διά της παραγράφου 8 της τροποποιημένης έκθεσης απαίτησης ανεπαρκή και μη δυνάμενα να συνδέσουν τον καθ'ου η αίτηση με το επίδικο δημοσίευμα. Τέλος, διά της παραγράφου 6 της τροποποιημένης υπεράσπισης οι αιτητές παραπέμπουν στις παραγράφους 4 και 5 του δικογράφου αυτού οι οποίες αποτελούν αντιγραφή των ταυτάριθμων παραγράφων του αρχικού τους δικογράφου: Διά των παραγράφων 4 και 5 της υπεράσπισης (αρχικής και τροποποιημένης) οι αιτητές αρνούνται ότι ότι επίδικο δημοσίευμα αναφέρεται στον καθ'ου η αίτηση, αρνούνται ότι αυτό απεδόθηκε και/ή ερμηνεύθηκε ορθώς και αρνούνται ότι αυτό είναι δυσφημιστικό. Επίσης, διά των παραγράφων αυτών οι αιτητές προβάλλουν τις ειδικές υπερασπίσεις του «έντιμο(ου) και/ή δίκαιο(υ) σχόλιο(υ).και/ή.(της) έκθεση(ς) πραγματικών γεγονότων και/ή έκφραση(ς) γνώμης του συγγραφέα και/ή συντάκτη του δημοσιεύματος.και/ή (ότι αυτό) γράφτηκε και/ή δημοσιεύτηκε καλόπιστα (bona fide) και/ή χωρίς πρόθεση να δυσφημίσει οποιοδήποτε πρόσωπο και/ή τον ενάγοντα.».

(8)Στις 31.8.2012 κατεχωρίστηκε «Απάντηση στην τροποποιημένη υπεράσπιση εναγομένων 1». Συγκρινόμενο με την αρχική απάντηση το νέο αυτό δικόγραφο του καθ'ου η αίτηση είναι εκτενές και διαφορετικό. Η νέα απάντηση του καθ'ου δεν περιορίζεται να αντικρούσει όσα προβάλλονται διά της παραγράφου 6 της τροποποιημένης υπεράσπισης εν σχέσει με την αναγνώριση του καθ'ου η αίτηση. Διά της «Απάντησης στην τροποποιημένη υπεράσπιση εναγομένων 1» ο καθ'ου η αίτηση γράφει την απάντησή του από την αρχή. Και ενώ η αρχική του απάντηση, κατ' ουσίαν, επαναλαμβάνει την αρχική έκθεση απαίτησης στην οποίαν και παραπέμπει, στο δικόγραφο ημερ. 31.8.2012 περιέχονται νέοι ισχυρισμοί και λεπτομέρειες περί του αναγνωστικού κοινού και της κυκλοφορίας της εφημερίδας «Sunday Mail», περί της δυσφήμισης διαμέσου υπαινιγμού (innuendo) και περί της κακοβουλίας των αιτητών. Η ενέργεια αυτή του καθ'ου η αίτηση προεκάλεσε την αντίδραση των αιτητών οι οποίοι, στις 18.1.2013, κατεχώρισαν την προκείμενη αίτηση («η αίτηση»). Διά της αίτησης επιδιώκεται η διαγραφή της «Απάντησης στην τροποποιημένη υπεράσπιση εναγομένων αρ. 1» ως παραβιάζουσα το διάταγμα ημερ. 29.3.2012 και ή ως καταχωρισθείσα άνευ αδείας του Δικαστηρίου και/ή ως δικόγραφο καταχρηστικό. Η αίτηση καταγράφει, ως νομικό της υπόβαθρο, μεταξύ άλλων, τη Δ.19 θ.θ.4,14 και 26, τη Δ.25 θ.θ.1 έως και 5 και τη Δ.48 θ.θ.1 έως και 4, 8 και 9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του Κυριάκου Ιακωβίδη, διευθυντή των αιτητών, ο οποίος αναφέρει και τα ακόλουθα: «... 4. Εξ όσων ο ίδιος καλύτερα γνωρίζω και πιστεύω και εξ όσων με πληροφορούν οι δικηγόροι των Εναγομένων 1, κατά την προετοιμασία της υπόθεσης για Ακρόαση κατά την 29.11.12, οι δικηγόροι των Εναγομένων 1 διαπίστωσαν ότι ο Ενάγοντας αυθαίρετα, παράνομα και κατά παράβαση των σχετικών δικονομικών κανόνων και της νομολογίας και χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου καταχώρησε Απάντηση η οποία ήταν εξ ολοκλήρου διαφορετική από την αρχική του Απάντηση και/ή εμπεριείχε νέους ισχυρισμούς και/ή γεγονότα και/ή στοιχεία τα οποία δεν προέκυπταν, δεν αφορούσαν και δεν ήταν συνεπακόλουθα των τροποποιήσεων της Υπεράσπισης.» Η αίτηση αντιμετωπίζει την ένσταση του καθ'ου η αίτηση. Η καταχωρισθείσα στις 8.3.2013 ένσταση προσδιορίζει τους ακόλουθους λόγους: 1) Η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη. 2) Η αίτηση υπεβλήθηκε με μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση. 3) Το περιεχόμενο του δικογράφου, του οποίου επιδιώκεται η διαγραφή, είναι απαραίτητο και απαντά στα ζητήματα τα οποία εγείρει η τροποποιημένη υπεράσπιση. Την ένσταση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του αιτητή ο οποίος, επαναλαμβάνει και αναπτύσσει τους λόγους ένστασης. Η ακρόαση της αίτησης έγινε με τις εκατέρωθεν αγορεύσεις. Έχω μελετήσει τα επίδικα ζητήματα και έχω διεξέλθει τη μαρτυρία: Σημειώνω, κατ' αρχάς, πως εφ' όσον οι αιτητές προβάλλουν, διά της αρχικής υπεράσπισης, και την ειδική υπεράσπιση του έντιμου σχολιασμού και εφ' όσον στην περίπτωση προβολής τέτοιας υπεράσπισης ο καθ'ου η αίτηση έχει το βάρος να αποδείξει ότι η δημοσίευση δεν έγινε καλόπιστα (Αταλίδης ν. Ροδούλη

(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1690, Κυριακίδης ν. Αριστείδου

(2000)1 (Α) Α.Α.Δ. 349), η δικογράφηση, στην απάντηση, λεπτομερειών για την κακή πίστη των αιτητών επιτρέπεται και αναμένεται. Επιτρεπτή είναι και η συμπερίληψη, στην απάντηση, πρόσθετων ισχυρισμών για το αναγνωστικό κοινό και την κυκλοφορία της εφημερίδας «Sunday Mail» καθώς και για τη δυσφήμιση διαμέσου υπαινιγμού (innuendo). Αναφέρεται, συναφώς, πως διά της αρχικής υπεράσπισης τους οι αιτητές απορρίπτουν τον ισχυρισμό του καθ'ου η αίτηση περί ευρείας και/ή καλής κυκλοφορίας της εφημερίδας «Sunday Mail» και αρνούνται πως το επίδικο δημοσίευμα δυσφημίζει, καθ' οιονδήποτε τρόπο, τον καθ'ου η αίτηση (δείτε τις παρα. 2 και 5 της αρχικής υπεράσπισης ημερ. 6.2.2008). Όμως, η δικογράφηση λεπτομερειών περί του αναγνωστικού κοινού και της κυκλοφορίας της εφημερίδας «Sunday Mail», περί της δυσφήμισης διαμέσου υπαινιγμού (innuendo) και περί της κακοβουλίας των αιτητών έπρεπε να γίνει διά της αρχικής απάντησης του καθ'ου η αίτηση εφ' όσον το σχετικό έρεισμα δίδεται διά της αρχικής υπεράσπισης. Η άδεια η οποία δόθηκε, δια του διατάγματος ημερ. 29.3.2012, για την τροποποίηση της απάντησης, αφορά αποκλειστικώς στις τροποποιήσεις εκείνες οι οποίες αποτελούν αναγκαίο επακόλουθο της συγκεκριμένης τροποποίησης της υπεράσπισης και περιορίζονται σε αυτές. Εφ' όσον η τροποποίηση της υπεράσπισης περιορίζεται στην αντιμετώπιση των όσων εισάγονται διά της παραγράφου 8 της τροποποιημένης έκθεσης απαίτησης, η συνακόλουθη άδεια που δόθηκε στον καθ'ου η αίτηση να τροποποιήσει την απάντησή του περιορίζεται στο ζήτημα αυτό (Σοφοκλέους κ.α. ν. Στυλιανού

(1992)1 (Α) Α.Α.Δ. 81, Williams and Glyn's Bank v. Ship "Maria"

(1992)1 (A) A.A.Δ. 309). Όμως, η τροποποιημένη απάντηση, η οποία κατεχωρίστηκε στις 31.8.2012, παρεκκλίνει εφ' όσον αυτή περιέχει νέους και ανεξάρτητους ισχυρισμούς. Στην τροποποιημένη απάντηση ημερ. 31.8.2012 ευρίσκονται διάσπαρτοι ισχυρισμοί οι οποίοι δεν συνιστούν το αναγκαίο επακόλουθο των περιορισμένων τροποποιήσεων που περιλαμβάνονται στην υπεράσπιση ημερ. 19.6.2012. Κατ' ακρίβειαν, δια της τροποποιημένης απάντησής του ο καθ'ου η αίτηση επεχειρεί να συμπληρώσει την αρχική απάντησή του. Το εγχείρημα αυτό του καθ'ου η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Η αίτηση είναι βάσιμη επί της ουσίας. Όσον αφορά στο ζήτημα του χρόνου καταχώρισης της αίτησης σημειώνεται πώς αιτήσεις για διαγραφή δικογράφου ή μέρος αυτού, βασιζόμενες στις Δ.19 θ.26 και Δ.27 θ.3, πρέπει να υποβάλλονται ταχέως (promptly) («The Annual Practice 1958, Volume I» όπου ερμηνεύονται οι αντίστοιχες 0.19 r.27 και 0.25 r.4., Νίκος Σιακόλας v. Federal Bank Of Lebanon (S.A.L.)

(1998)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1338, 1343). Στην προκείμενη περίπτωση, η καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης είναι γεγονός: Υπενθυμίζω πως η αίτηση κατεχωρίστηκε τέσσερεις

(4)και πλέον μήνες μετά το κλείσιμο των δικογράφων και αφού η αγωγή ορίσθηκε για συνεχιζόμενη ακρόαση. Όμως, ο βαθμός της καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης δεν είναι τέτοιος ώστε να δικαιολογείται η απόρριψη της αίτησης λόγω καθυστέρησης στην υποβολή της. Η ολιγόμηνη καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης δεν μπορεί, αφ' εαυτής, να εμποδίσει την αποκατάσταση της δικογραφικής τάξης, η οποία έχει διασαλευθεί με την καταχώριση του δικογράφου ημερ. 31.8.2012. Εν πάση περιπτώσει, από το φάκελο της διαδικασίας δεν προκύπτει παρελκυστική συμπεριφορά των αιτητών όσον αφορά στην εκδίκαση της αγωγής. Για τους πιο πάνω λόγους η αίτηση ημερ. 18.1.2013 επιτυγχάνει. Το δικόγραφο «Απάντηση στην τροποποιημένη υπεράσπιση εναγομένων 1» ημερ. 31.8.2012 διαγράφεται. Ο ενάγων δύναται να καταχωρίσει απάντηση στην τροποποιημένη υπεράσπιση εντός επτά

(7)ημερών από σήμερα. Τα έξοδα της αίτησης ημερ. 18.1.2013, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων αρ. 1-αιτητών και εναντίον του ενάγοντος-καθ'ου η αίτηση. Τα έξοδα αυτά ορίζονται καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............. Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο