ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ κ.α. ν. YP TRADE SERVICE LTD, Αρ. Αγωγής: 3325/2011, 12/6/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A226 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. Μεταξύ: Αρ. Αγωγής: 3325/2011 1. ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ 2. ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΠΑΜΠΟΡΗ Εναγόντων και Y.P. TRADE & SERVICE LTD Εναγομένων ____________________ Αίτηση ημερ. 17.12.12 για παραμερισμό απόφασης 12 Ιουνίου, 2013. Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους-αιτητές: κα Πλαστήρα. Για Ενάγοντες-καθ' ων η αίτηση: κ. Αναστασίου. ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Εναγόμενοι (στο εξής οι αιτητές) στοχεύουν σε παραμερισμό της απόφασης που εκδόθηκε στην απουσία τους στις 5.11.12 ως και σε παραμερισμό της επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος που έγινε στις 26.6.12, κατ' επίκληση της Δ.5 θ.7, Δ.17 θ.10, Δ.48 θ9(
- h)και Δ.48 θ.2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και στη βάση των λόγων που προβάλλουν στην ένορκη δήλωση ημερ. 17.12.12 που συνοδεύει την αίτηση τους. Η αίτηση προσέκρουσε σε ένσταση των Εναγόντων (στο εξής οι καθ' ων η αίτηση), αλλά πριν την καταγραφή των εκατέρωθεν θέσεων, θα ήταν χρήσιμο να γίνει σύντομη αναφορά στο ιστορικό της αγωγής. Όπως προκύπτει από τον φάκελο του Δικαστηρίου, οι καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν στις 11.5.11 κλητήριο ένταλμα ειδικά οπισθογραφημένο εναντίον των αιτητών. Η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος δεν κατέστη δυνατή και κατόπιν διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 8.5.12 αυτό ανανεώθηκε για περίοδο έξι μηνών από 10.5.12. Στις 26.6.12, το κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε στον διευθυντή των αιτητών Γιάννη Πιριπίτση, ο οποίος αρνήθηκε να το υπογράψει. Οι αιτητές παρέλειψαν να καταχωρήσουν σημείωμα εμφάνισης και έτσι οι καθ' ων η αίτηση, στη βάση μονομερούς αίτησης ημερ. 29.8.12, πέτυχαν στις 5.11.12 την έκδοση απόφασης προς όφελος τους και εναντίον των αιτητών. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση προέρχεται από τον διευθυντή και κύριο μέτοχο των αιτητών Γιάννη Πιριπίτση. Με αυτήν υποστηρίζεται ότι στις 4.11.08 υπογράφηκε ενοικιαστήριο έγγραφο μεταξύ των διαδίκων έναντι του ποσού των €20.000 για το πρώτο έτος ενοικίασης (τεκμ. 1). Ως προκαταβολή δόθηκε το ποσό των €20.000 για κάλυψη των ενοικίων της περιόδου από 4.11.08 μέχρι 3.11.09 και εντός του χωραφιού υπήρχε μεταλλική κατασκευή που χρησιμοποιείτο ως αποθήκη. Κατά τον Φεβρουάριο του 2009, συμφωνήθηκε προφορικά η μετατροπή της συμφωνίας ενοικίασης σε συμφωνία επένδυσης και στη συνέχεια, μετά την ολοκλήρωση της επένδυσης, η αγορά του τεμαχίου από τον ίδιο προσωπικά. Προχώρησε σε ανέγερση δύο κατοικιών, δηλ. στο τεμάχιο 442 τμήμα Β και στο τεμάχιο 142 και σε διπλανά τεμάχια, για τα οποία οι καθ' ων η αίτηση παρουσιάστηκαν ως οι αποκλειστικοί ιδιοκτήτες. Η προφορική τους συμφωνία ήταν ότι, μετά την ολοκλήρωση της επένδυσης θα γινόταν εκτίμηση της αγοραίας αξίας του χωραφιού και θα την κατέβαλλε στους καθ' ων η αίτηση. Η ενοικίαση του χώρου που αναφέρεται στο ενοικιαστήριο έγγραφο είχε εγκαταλειφθεί, διότι είχε προχωρήσει η επένδυση και το υπό ενοικίαση ακίνητο θα αποτελούσε αντικείμενο αγοράς. Επειδή δεν εξασφαλίστηκε μερική έγκριση για την κατοικία που ολοκληρώθηκε, ο Έπαρχος Λευκωσίας καταχώρησε ποινική υπόθεση εναντίον του και εναντίον των ιδιοκτητών. Δεν ανέμενε ότι θα εγειρόταν αγωγή εναντίον των αιτητών για ενοίκια για τις περιόδους που ακολούθησαν μετά τις 4.11.09, διότι η συμφωνία ενοικίασης είχε μετατραπεί ως ανωτέρω. Η αξία της πρώτης κατοικίας ανέρχεται σε €700.000 και η αξία της δεύτερης κατοικίας ανέρχεται σε €2.000.000. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι στο εγγεγραμμένο γραφείο των αιτητών στην οδό Μέλδοβας 2, Λακατάμια, διαμ. 204, δεν επιδόθηκε το παρόν κλητήριο ένταλμα. Ο ίδιος διαμένει με την οικογένεια του στην πρώτη κατοικία και πληροφορήθηκε εκ των υστέρων, από τον γείτονα του Κύρο Ερωτοκρίτου, ότι είδε έναν επιδότη να έρχεται στο σπίτι του και να πετά ένα χαρτί στην είσοδο του χωραφιού μπροστά στην καγκελόπορτα. Παρέλαβε το χαρτί που απευθυνόταν στους αιτητές και επειδή δεν γνώριζε σε ποιόν αναφερόταν, το παρέδωσε στην αστυνομία, όπου έδωσε κατάθεση. Ο ίδιος ουδέποτε έλαβε γνώση της ύπαρξης της αγωγής και πληροφορήθηκε την έκδοση της απόφασης στις 3.12.12, όταν η απόφαση του επιδόθηκε στην αυλή του Δικαστηρίου, όπου μετέβηκε για άλλη ποινική υπόθεση με παραπονούμενο τον καθ' ου η αίτηση 1. Με την ένσταση, η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του καθ' ου η αίτηση 1 ημερ. 14.3.13 και του Ανδρέα Αβρααμίδη ιδιώτη επιδότη ημερ. 14.3.13, διατυπώνεται η θέση ότι: Η αίτηση είναι νομικά ανυπόστατη, πραγματικά αβάσιμη, αδικαιολόγητη και υπερβολικά καθυστερημένη. Η συμπεριφορά των αιτητών ισοδυναμεί με περιφρόνηση του Δικαστηρίου και ισοδυναμεί με ασέβεια προς το Δικαστήριο. Οι αιτητές στερούνται καλής και/ή συζητήσιμης Υπεράσπισης. Δεν αποκαλύπτεται εύλογη αιτία για παραμερισμό της απόφασης, η οποία εκδόθηκε καθ' όλα νομότυπα και έγκυρα. Η επίδοση του κλητηρίου είναι απόλυτα νόμιμη. Ειδικώτερα, ο ενόρκως δηλών καθ' ου η αίτηση 1, ισχυρίζεται ότι αρχικά το κλητήριο ένταλμα δεν κατέστη δυνατό να επιδοθεί στους αιτητές για τους λόγους που ο ιδιώτης επιδότης Α. Αβρααμίδης αναφέρει στη δική του ένορκη δήλωση. Τελικά, αντίγραφο του κλητηρίου εντάλματος επιδόθηκε στις 26.6.12 στον διευθυντή των αιτητών κ. Ι. Πιριπίτση, στην οδό Σταδίου στο χωριό Νήσου όπου βρίσκεται το επίδικο υποστατικό. Κάλεσε το Δικαστήριο να μην λάβει υπόψη τους ισχυρισμούς του διευθυντή των αιτητών που σχετίζονται με όσα ο γείτονας του κ. Ερωτοκρίτου του ανέφερε, ως ατεκμηρίωτους. Αρνείται όλους τους ισχυρισμούς του διευθυντή των αιτητών και ισχυρίζεται ότι αυτοί δεν αποκαλύπτουν καλή και/ή συζητήσιμη Υπεράσπιση. Ο ιδιώτης επιδότης Ανδρέας Αβρααμίδης, ισχυρίζεται στην ένορκη του δήλωση ότι αρχικά δεν κατέστη δυνατό να επιδόσει το κλητήριο ένταλμα, διότι επισκέφθηκε πολλές φορές τη διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου των αιτητών στην οδό Μέλδοβα 2, 2311 Λακατάμια, όμως «δεν άνοιγε η πόρτα» και σε τηλεφωνική του επικοινωνία με τον διευθυντή των αιτητών Ι. Πιριπίτση, του ανέφερε χαρακτηριστικά «δεν πρόκειται να πάρω το εν λόγω κλητήριο». Μετά την ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος, στις 26.6.12, στην οδό Σταδίου 22 στη Νήσου, επέδωσε τελικά στον διευθυντή των αιτητών κ. Ι. Πιριπίτση το κλητήριο ένταλμα, αφήνοντας το στην παρουσία του, ο οποίος αρνήθηκε να υπογράψει, σύμφωνα με την ένορκη του δήλωση ημερ. 29.6.12 που βρίσκεται στον φάκελο του Δικαστηρίου. Στις γραπτές τους αγορεύσεις, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών ανέπτυξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους υπέρ και εναντίον της αίτησης με αναφορά στη σχετική νομολογία. Η αίτηση για παραμερισμό απόφασης εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και πρωταρχικής σημασίας είναι η κατάδειξη από τον αιτητή ότι έχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση προκειμένου να επανανοίξει η υπόθεση (βλ. I. Kotsapas & Sons Ltd v. Titan Constructions & Engineering Co.
(1961)C.L.R. 317, Νεάρχου ν. Χαραλάμπους
(1991)1 Α.Α.Δ. 954, Mine & Quarry Services Ltd v. Γεωργίου (Μαύρου)
(1993)1 Α.Α.Δ. 26, Merkis v. Yiannoukas and another
(1994)1 A.A.Δ 736 και Λουκά ν. Cyprus Pipes Industries Ltd
(1995)1 A.A.Δ. 163). Επιπρόσθετα, ο αιτητής θα πρέπει να καταδείξει στο Δικαστήριο σοβαρό και εύλογο λόγο για την παράλειψη του να εμφανιστεί στο Δικαστήριο, συνεπεία της οποίας λήφθηκε η εναντίον του απόφαση, ως και ότι επεδίωξε το επανάνοιγμα της υπόθεσης με την πρώτη δυνατή ευκαιρία (βλ. Mine & Quarry (ανωτέρω) και Χρυσάνθου κ.ά. ν. Mariala Constructions Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 1129). Στην απόφαση Merkis (ανωτέρω) συνοψίζονται οι αρχές που διέπουν το εγειρόμενο θέμα στο πιο κάτω απόσπασμα: «Από το σκεπτικό της Evans v. Bartlam συνεπάγεται ότι:
(1)Η αίτηση για παραμερισμό αποφάσεως είναι θέμα το οποίο εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και πρωταρχικής σημασίας είναι το κατά πόσο ο αιτητής έχει πράγματι καλή υπεράσπιση.
(2)Ο αιτητής πρέπει να πείσει το Δικαστήριο ότι υπάρχει πράγματι σοβαρός και εύλογος λόγος που δεν παρουσιάσθηκε στο Δικαστήριο και άφησε να εκδοθεί απόφαση εναντίον του.
(3)Το Δικαστήριο δεν πρέπει να προχωρήσει ως θα έπραττε αν εκδίκαζε την υπόθεση και να αποφασίσει αν υπάρχει ή δεν υπάρχει υπεράσπιση.
(4)Το βάρος της απόδειξης είναι σίγουρα πάνω στον αιτητή, αλλά όχι για να αποδείξει την υπεράσπιση, απλώς για να δείξει στο Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση πάνω στην ουσία της υπόθεσης.
(5)Σχετικά με τη μαρτυρία την οποία πρέπει να προσκομίσει ο αιτητής για να αποδείξει ότι έχει καλή υπεράσπιση επί της ουσίας της υπόθεσης και ότι υπήρχε σοβαρός και εύλογος λόγος που δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο, αυτή πρέπει να είναι υπό τη μορφή ενόρκων δηλώσεων και οποιαδήποτε άλλη έγγραφη μαρτυρία συνημμένη στις ενόρκους δηλώσεις. Δεν προσκομίζεται οποιαδήποτε άλλη προφορική μαρτυρία. Οι διάδικοι όμως έχουν το δικαίωμα να αντεξετάσουν οποιονδήποτε ομνύοντα επί της ένορκης δήλωσης του, αφού δώσουν τη σχετική ειδοποίηση σύμφωνα με τους κανόνες της Πολιτικής Δικονομίας.» Η νομολογία υποστηρίζει ότι μπορεί να απορριφθεί η αίτηση, παρά την αποκάλυψη συζητήσιμης υπεράσπισης, εφόσον διαπιστωθεί ότι ο Εναγόμενος επέδειξε αδιαφορία για την αγωγή, η οποία είναι δυνατό να θεωρηθεί μορφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων του αντίδικου. Στο καταληκτικό μέρος της απόφασης Milouca Motor Trading Ltd v. Χρ. Κούρτη
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. σελ. 941: «Η άνευ αποχρώντος λόγου παράλειψη του Εναγομένου να εμφανιστεί και η αδικαιολόγητη καθυστέρηση του να αποταθεί για τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, μπορεί βάσιμα να αποτελέσουν λόγο για την απόρριψη του αιτήματος του. Διαφορετικά η πορεία της δικαστικής διαδικασίας και το αποτέλεσμα της θα αφήνονταν αιωρούμενα μέχρι την εκδήλωση της θέσης του Εναγόμενου σε σχέση με την εναντίον του αγωγή.» Γνώμονας για την άσκηση της διακριτικής εξουσίας πρέπει να είναι η ανάγκη εξισορρόπησης αφενός της ανάγκης διασφάλισης του δικαιώματος του κάθε διαδίκου να ακουστεί στην υπόθεση του και αφετέρου της ανάγκης για ταχεία απονομή της δικαιοσύνης και την τελεσιδικία της δικαστικής απόφασης (βλ. Phylactou and Others v. Michael
(1982)1 C.L.R. 204, 210). Στην απόφαση Παπανικολάου ν. Κότσαπα
(2004)1 Α.Α.Δ. 1800 αποφασίστηκε ότι: «Όπως έχει επανειλημμένα τονισθεί, πρέπει να διασφαλίζονται από τη μια το δικαίωμα ακρόασης του διάδικου και από την άλλη η ανάγκη ταχείας διεκπεραίωσης των δικαστικών υποθέσεων. Η άνευ φειδούς επανάνοιξη υπόθεσης δημιουργεί αβεβαιότητα στην τελεσιδικία και γι' αυτό, αν η συμπεριφορά διαδίκου είναι τέτοια που πλήττει τα θεμέλια της απονομής της δικαιοσύνης και καταδεικνύει καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας, το Δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί το αίτημα του διαδίκου. (Δέστε σχετικά Άννα Νικολάου Χαραλάμπους ν. Κ & Τ Andreou Ltd κ.ά Π.Ε. 11120, ημερ. 13.9.02 και Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R. 204.)» Το πρώτο θέμα που θα πρέπει να αποφασιστεί είναι κατά πόσο οι αιτητές που έχουν το βάρος απόδειξης, έδειξαν στο Δικαστήριο ότι έχουν καλή Υπεράσπιση. Έχει νομολογηθεί ότι η αποκάλυψη μιας καλής υπόθεσης ή συζητήσιμης υπεράσπισης, προϋποθέτει την προσκόμιση κάποιων αποδεικτικών στοιχείων τα οποία εξυπακούεται ότι εμπεριέχουν κάποιο βαθμό πειστικότητας όπως προβάλλεται μέσα από την ένορκη δήλωση, ώστε η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην ασκείται επί ματαίω και μόνον αν θα εξυπηρετηθεί ο χρήσιμος σκοπός επίλυσης της διαφοράς των διαδίκων (βλ. Πατούρης ν. Hellenic Bank Ltd
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2118, 2124 και Γεώργιος Φρίξου Γεωργαλλίδης ν. Ταπελλογραφείου Κώστα Παύλου & Σία Λτδ
(2000)1(Β) Α.Α.Δ., 1101 σελ. 1106). Το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους των αιτητών. Εκεί όπου η προβαλλόμενη υπεράσπιση δεν φέρει τα αναγκαία χαρακτηριστικά και ελλείπει η αναγκαία θεμελίωση, η αίτηση απορρίπτεται. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, οι αιτητές προβάλλουν τον ισχυρισμό ότι η αρχική συμφωνία ενοικίασης (τεκμ. 1), κατά τον Φεβρουάριο 2009 μετατράπηκε προφορικά σε συμφωνία επένδυσης γι' αυτό και δεν ανέμεναν ότι θα εγειρόταν αγωγή εναντίον τους για ενοίκια για τις περιόδους που ακολούθησαν μετά τις 4.11.
- Ο διευθυντής Ι. Πιριπίτσης, ήταν πάντα έτοιμος στην υλοποίηση της προφορικής συμφωνίας καταβάλλοντας το τίμημα για την αγορά του ακινήτου όπως θα καθοριζόταν από εγκεκριμένο εκτιμητή. Συνεκτιμώντας τους εν λόγω ισχυρισμούς των αιτητών, που ουσιαστικά βασίζονται στην επίκληση προφορικής συμφωνίας επένδυσης στην οποία είχε μετατραπεί η συμφωνία ενοικίασης, κρίνω ότι οι αιτητές έχουν πείσει το Δικαστήριο ότι έχουν καλή και/ή συζητήσιμη υπεράσπιση στην παρούσα αγωγή. Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο οι αιτητές έπεισαν το Δικαστήριο ότι υπήρχε πράγματι σοβαρός και εύλογος λόγος που δεν παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο και άφησαν να εκδοθεί στην απουσία τους απόφαση εναντίον τους. Οι αιτητές ισχυρίζονται ότι ο λόγος που δεν καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης στην παρούσα αγωγή, είναι γιατί το κλητήριο ένταλμα ουδέποτε επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο τους στην οδό Μέλδοβας 2, Λακατάμια, διαμ.
- Περαιτέρω, ισχυρίζονται ότι ουδέποτε έλαβαν γνώση της ύπαρξης της παρούσας αγωγής, παρά μόνο στις 3.12.12 όταν επιδόθηκε στον διευθυντή Ι. Πιριπίτση, στην αυλή του Δικαστηρίου η επίδικη απόφαση. Ο εν λόγω διευθυντής των αιτητών ισχυρίζεται ότι πληροφορήθηκε από τον γείτονα του κ. Κύρο Ερωτοκρίτου, ότι αυτός είχε αντιληφθεί έναν επιδότη να πετά ένα χαρτί στη είσοδο του χωραφιού μπροστά στην καγκελόπορτα του σπιτιού του, το παρέλαβε και επειδή δεν γνώριζε σε ποιόν αναφερόταν, το παρέδωσε στην αστυνομία όπου και έδωσε κατάθεση. Οι εν λόγω ισχυρισμοί των αιτητών δεν γίνονται αποδεκτοί από το Δικαστήριο για δύο λόγους: Ο πρώτος γιατί οι αιτητές, που έχουν και το βάρος απόδειξης, παρέλειψαν να παρουσιάσουν μαρτυρία εκ μέρους του προαναφερθέντος Κύρου Ερωτοκρίτου, ως και της αστυνομίας, που να τεκμηριώνουν τους πιο πάνω ισχυρισμούς τους και ειδικώτερα, παρέλειψαν να υποστηρίξουν την αίτηση τους με σχετικές ένορκες δηλώσεις του κ. Κ. Ερωτοκρίτου και του αρμόδιου αστυνομικού που του έλαβε, όπως υπάρχει ισχυρισμός, κατάθεση. Οι απλοί ισχυρισμοί εκ μέρους του Ι. Πιριπίτση, οι οποίοι μάλιστα αμφισβητούνται από τους καθ' ων η αίτηση, δεν είναι αρκετοί από μόνοι τους για να τεκμηριώσουν τα πιο πάνω αναφερόμενα. Ο δεύτερος λόγος είναι γιατί η πλευρά των αιτητών παρέλειψε να αντεξετάσει τον ιδιώτη επιδότη Α. Αβρααμίδη επί του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων του ημερ. 14.3.13 και 29.6.12, σύμφωνα με τις οποίες αυτός επέδωσε το κλητήριο ένταλμα στις 26.6.12 στον διευθυντή των αιτητών Ι. Πιριπίτση, αφήνοντας το στην παρουσία του, ο οποίος αρνήθηκε να υπογράψει. Επομένως, ο εν λόγω ισχυρισμός του επιδότη Α. Αβρααμίδη παρέμεινε αδιαμφισβήτητος και γίνεται αποδεκτός από το Δικαστήριο. Σύμφωνα με τη Δ.5 θ.7 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος σε αξιωματούχο εταιρείας, θεωρείται καλή επίδοση. Επομένως, η επίδοση του επίδικου κλητηρίου εντάλματος στον διευθυντή των αιτητών Ι. Πιριπίτση, παρόλο που αυτός αρνήθηκε να υπογράψει την παραλαβή του, θεωρείται καλή επίδοση. Είναι δε παραδεκτό στην ένορκη δήλωση του Ι. Πιριπίτση ότι αυτός είναι διευθυντής και κύριος μέτοχος των αιτητών. Για όλα τα πιο πάνω, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι οι αιτητές απέτυχαν να καταδείξουν στο Δικαστήριο σοβαρό και εύλογο λόγο για την παράλειψη τους να εμφανιστούν στο Δικαστήριο, συνεπεία της οποίας εκδόθηκε απόφαση στις 5.11.12 εναντίον τους. Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι οι αιτητές επέδειξαν πλήρη αδιαφορία για την παρούσα αγωγή, η οποία προσλαμβάνει τη μορφή καταφρόνησης τόσο της δικαστικής διαδικασίας όσο και των δικαιωμάτων των καθ' ων η αίτηση. Παρά την αποκάλυψη συζητήσιμης Υπεράσπισης, η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι οι αιτητές δεν έδειξαν σοβαρό και εύλογο λόγο για τη μη εμφάνιση τους στο Δικαστήριο, ως και ότι επέδειξαν συμπεριφορά που ισοδυναμεί με καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας, οδηγεί σε απόρριψη της αίτησης (βλ. Milouca Motor Trading (ανωτέρω). Για όλα τα πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος των αιτητών και προς όφελος των καθ' ων η αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. [Υπ.] ....................................... Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /νχ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο