NOKIA CORPORATION ν. CLC World Trade Limited, Αγωγή αρ.: 7217/2008, 10/6/2013

(100)φορτιστές κινητών τηλεφώνων οι οποίοι έφεραν την ένδειξη «ΝΟΚΙΑ ΑCP 12E» και τους οποίους εισήγαγαν στη Δημοκρατία οι εναγόμενοι («οι φορτιστές»). Οι φορτιστές κατεκρατήθηκαν γιατί εκ πρώτης όψεως αυτοί παρεβίαζαν ή υπήρχε το ενδεχόμενο αυτοί να παρεβίαζαν δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας των εναγόντων. Οι τελωνειακές αρχές απέστειλαν στους ενάγοντες δείγμα των φορτιστών και τους παρεκάλεσαν να το εξετάσουν και να επιβεβαιώσουν τη φύση του. Οι ενάγοντες εξέτασαν το δείγμα και διεπίστωσαν πως αυτό δεν είχε κατασκευασθεί από τους ιδίους ούτε είχε κατασκευασθεί από εξουσιοδοτημένους συνεργάτες τους. Οι ενάγοντες ενημέρωσαν σχετικώς τους εναγομένους και τους εζήτησαν να συγκατατεθούν για την καταστροφή των φορτιστών από τις τελωνειακές αρχές. Οι εναγόμενοι αρνήθηκαν. Οι φορτιστές είναι διαφορετικής και/ή υποδεέστερης ποιότητας συγκρινόμενοι με αυτούς τους οποίους κατασκευάζουν οι ενάγοντες και/ή οι εξουσιοδοτημένοι συνεργάτες τους. Οι ενάγοντες είναι ιδιαιτέρως προσεκτικοί και αυστηροί και τα εμπορεύματα τα οποία κατασκευάζουν, είτε οι ίδιοι είτε οι εξουσιοδοτημένοι συνεργάτες τους, πάντοτε ανταποκρίνονται σε συγκεκριμένες προδιαγραφές και χαρακτηρίζονται από υψηλή ποιότητα. Η εισαγωγή και/ή η πώληση και/ή η διάθεση των φορτιστών προκαλεί σύγχιση στο καταναλωτικό κοινό και ζημία στους ενάγοντες. Διά της υπεράσπισής τους οι εναγόμενοι εγείρουν τα εξής ζητήματα, ως προδικαστικά: 1) Οι ενάγοντες είναι ανύπαρκτοι. 2) Η αγωγή είναι πρόωρη. 3) Το παρόν Δικαστήριο είναι κατά τόπον αναρμόδιο και/ή ουδεμία αδικοπραξία συνετελέσθηκε εντός της επικράτειας της Δημοκρατίας. 4) Δεν υφίσταται αγώγιμο δικαίωμα. Επί της ουσίας, οι εναγόμενοι απορρίπτουν τους κεντρικούς ισχυρισμούς και τις αξιώσεις των εναγόντων και ισχυρίζονται τα ακόλουθα: Περί τις 8.7.2008 εισήγαγαν εκατόν

(100)φορτιστές κινητών τηλεφώνων μοντέλο «ΝΟΚΙΑ ΑCP 12E», τους οποίους παρήγγειλαν από εταιρεία του εξωτερικού και την αξία των οποίων κατέβαλαν. Οι πωλητές των φορτιστών τους διεβεβαίωσαν πως επρόκειτο περί αυθεντικών εμπορευμάτων. Το Τελωνείο Λάρνακας κατεκράτησε τους φορτιστές παρανόμως. Αυτοί ουδέποτε εξετελωνίσθηκαν και ουδέποτε περιήλθαν στην κατοχή και/ή την κυριότητά τους. Συνεπώς, οι ίδιοι είναι «καλόπιστοι αγοραστές» (bona fide purchasers) και ουδόλως παρεβίασαν τα περί πνευματικής ιδιοκτησίας δικαιώματα των εναγόντων. Εξ ου και αρνήθηκαν να συγκατατεθούν στην καταστροφή των φορτιστών. Παρά το ότι ο τρόπος χειρισμού της υπόθεσης από τον ευπαίδευτο συνήγορο των εναγομένων καθώς και τα όσα αυτός αναφέρει διά της τελικής αγόρευσής του δεικνύουν πως εγκατελήφθηκαν οι ισχυρισμοί οι οποίοι προβάλλονται στην υπεράσπιση ως προδικαστικά ζητήματα, εντούτοις, επί των ισχυρισμών αυτών δίδονται οι ακόλουθες απαντήσεις: (α) Οι ισχυρισμοί περί ανύπαρκτου ενάγοντος δεν δύνανται να αποτελούν το αντικείμενο αντιδικίας διά των δικογράφων. Εάν ο παρουσιαζόμενος ως ενάγων δεν είναι υπαρκτό πρόσωπο τότε δεν υφίσταται αντιδικία με τον εναγόμενο. Το διαδικαστικό μέσο για την αμφισβήτηση της υπόστασης του ενάγοντος είναι η αίτηση για διαγραφή της αγωγής (Lioufis and Co. Ltd ν. Ανδρονίκου κ.α.

(1996)1 (Β) Α.Α.Δ. 773, 780). (β) Το επαρχιακό δικαστήριο είναι καθ' ύλην αρμόδιο να επιληφθεί της προκείμενης αγωγής η οποία αφορά στα αστικά αδικήματα της παραβίασης εμπορικού σήματος και του αθέμιτου ανταγωνισμού (Marcantonis v. Nicolaides

(1974)1 C.L.R. 178, Mcdonalds Corporation ν. Παπαπέτρου κ.α.

(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 1072). Εφ' όσον δε, στην έκθεση απαίτησης, αναφέρεται πως τα καταγγελλόμενα ως προϊόντα αντιποίησης κατακρατούνται από το Τελωνείο Λευκωσίας, το παρόν δικαστήριο είναι και κατά τόπον αρμόδιο να επιληφθεί της προκείμενης αγωγής. Συναφώς αναφέρεται πως τα στοιχεία τα οποία ελέγχονται για να διαπιστωθεί, σε πρώτο στάδιο, η ύπαρξη της αρμοδιότητας ενός δικαστηρίου είναι αυτά που καταγράφονται στην έκθεση απαίτησης. Ο έλεγχος αφορά τόσον στην καθ' ύλην όσον και στην κατά τόπον αρμοδιότητα, οι οποίες πρέπει να συντρέχουν (Παπακόκκινου ν. Landbroke Group P.l.c. κ.α.

(1999)1 (Β) Α.Α.Δ. 838). (γ) Το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης, ως αυτό σκιαγραφείται πιο πάνω, αναδεικνύει την ύπαρξη σοβαρού θέματος προς εκδίκαση και αποκαλύπτει συζητήσιμη υπόθεση. Συνεπώς, οι προκαταρκτικές μομφές περί πρόωρης αγωγής και περί απουσίας αγώγιμου δικαιώματος δεν είναι βάσιμες. Συναφώς αναφέρονται τα εξής: Ο περί Εμπορικών Σημάτων Νόμος (Κεφ. 268, ως αυτός τροποποιήθηκε στη συνέχεια) αποδίδει στο εγγεγραμμένο στο Μητρώο του Εφόρου Εμπορικών Σημάτων (άρθρα 2

(1)και 3 του Κεφ. 268) εμπορικό σήμα, το οποίο αποτελεί αντικείμενο ιδιοκτησίας, το χαρακτήρα του έννομου αγαθού. Το προστατεύει δε από κάθε παραβίαση καθιερώνοντας σχετικό αστικό αδίκημα και αντίστοιχο αγώγιμο δικαίωμα (παραβίαση εμπορικού σήματος-infringement of trade mark) (άρθρα 4, 6 και 7 του Κεφ. 268, Mcdonalds Corporation v. Παπαπέτρου κ.α. (ανωτέρω), W.R. Cornish, Intellectual Property: Patents, Copyright, Trade Marks and Allied Rights, second edition, London, 1989, σελ. 431 επ.). Ανάλογη προστασία παρέχεται και σε εμπορικό κοινοτικό σήμα. Στις περιπτώσεις παραβίασης κοινοτικού εμπορικού σήματος τα αρμόδια δικαστήρια κάθε κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης εφαρμόζουν την κοινοτική νομοθεσία. Για δε τα συναφή ζητήματα, τα οποία δεν καλύπτονται από την κοινοτική νομοθεσία, τα δικαστήρια αυτά εφαρμόζουν το ημεδαπό δίκαιο (Halsbury's Laws of England, fourth edition, 2007 Reissue, Vol. 48, παρα. 250-260). Το άρθρο 35 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου (Κεφ. 148, ως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια) καθιστά την αντιποίηση εμπορευμάτων, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, αστικό αδίκημα. Πρόκειται για το αστικό αδίκημα του αθέμιτου ανταγωνισμού (passing-off). Ο ιδιοκτήτης του εμπορικού σήματος και το θύμα του αθέμιτου ανταγωνισμού προστατεύονται εφ' όσον αποδειχθεί πως η απομίμηση των εμπορευμάτων είναι τέτοια ώστε να δύναται να προκαλέσει σύγχιση όσον αφορά στην προέλευσή τους. Δεν απαιτείται η απομίμηση να είναι απόλυτη (Αdidas v. Jonitexo Ltd

(1987)1 C.L.R. 383, M and CH Mitsingas Trading Ltd κ.α. ν. Τhe timberland Co of USA

(1997)1 A.A.Δ. 1791) Halsbury's Laws of England, (ανωτέρω), παρα. 317 επ., Winfield and Jolowicz on Tort, sixteenth edition, London 2002, σελ. 674 επ.). Τέλος, η επιείκεια αναγνωρίζει την υποχρέωση προσώπου που κατέχει ή ελέγχει αγαθά των οποίων η διάθεση, είτε διαμέσου της εμπορίας είτε διαμέσου της δωρεάς, θα παρεβίαζε το εμπορικό σήμα άλλου, να παρεμποδίσει τη διάθεση αυτή. Παρά το ότι το εν λόγω πρόσωπο ενδεχομένως να μην παραβιάζει το ίδιο εμπορικό σήμα άλλου, εντούτοις, υποχρεούται να μην υποβοηθήσει τέτοια παραβίαση. Σε τέτοιες περιπτώσεις είναι δυνατή η έκδοση προστακτικού διατάγματος. Παρατίθεται το ακόλουθο απόσπασμα από το Halsbury's Laws of England (ανωτέρω) παρα. 456: "454. Protective injunction against non-infringer. If a person has in his possession or control goods the dissemination of which, whether in the way of trade or, merely by way of gifts, will infringe another's trade mark, then, as soon as he is aware of this fact, he becomes subject to an equitable duty not to allow those goods to pass out of his possession or control, at any rate in circumstances in which the proprietor of the mark might be injured by an ensuing infringement. The person having the goods in his possession or control must not aid the infringement by letting the goods get into the hands of those who may use them or deal with them in a way which will invade the proprietor's rights, as, even though by doing so he might not himself infringe the trade mark, he would be in dereliction of his duty to the proprietor. This duty is one which will, if necessary, be enforced in equity by way of injunction. The claimant will normally have to pay the costs of the innocent person, but can recover them from the wrongdoer. This kind of injunction may be especially useful in putting a stop to infringement while the true infringer is located or identified." Για να αποδειχθεί η υπόθεση κατέθεσαν ενόρκως η Ελένη Παπαχαραλάμπους (Μ.Ε.1), εκ των συνηγόρων των εναγόντων, ο Κώστας Κόκκαλης (Μ.Ε.2) και η Ελένη Κοντοπούλου (Μ.Ε.5), Τελωνειακοί Λειτουργοί, και ο Angel Escoriaza Fondevilla (M.E.3), νομικός σύμβουλος των εναγόντων, ασχολούμενος με τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας αυτών. Για να προωθηθούν οι υπερασπίσεις κατέθεσε ενόρκως ο Χρίστος Χρίστου (Μ.Υ.1), διευθυντής των εναγομένων. Επιπλέον της ένορκης προφορικής μαρτυρίας τους, η οποία είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά της διαδικασίας, τα πρόσωπα αυτά κατέθεσαν έγγραφη και πραγματική, η οποία είναι καταχωρισμένη ως τεκμήρια. Εξέτασα τα επίδικα ζητήματα και διεξήλθα την προσκομισθείσα μαρτυρία: Διαπιστώνω, κατ' αρχάς, πως το αδιαμφισβήτητο γεγονός πως οι εναγόμενοι ουδέποτε παρέλαβαν τους εκατόν

(100)φορτιστές κινητών τηλεφώνων μοντέλο «ΝΟΚΙΑ ΑCP 12E», τους οποίους παρήγγειλαν από αλλοδαπό προμηθευτή, αφαιρεί το υπόβαθρο ενός εκ των συστατικών στοιχείων του αστικού αδικήματος του αθέμιτου ανταγωνισμού. Όπως αναφέρεται στην απόφαση Demades Overseas Ltd v. Studio Ma.St Ltd

(1996)1 (B) A.A.Δ. 799 αθέμιτος ανταγωνισμός συντρέχει όταν, μεταξύ άλλων, ο έμπορος προβάλλει την ψευδή παράσταση περί της προέλευσης του εμπορεύματος κατά την διεξαγωγή εμπορικής συναλλαγής. Εν προκειμένω, οι εναγόμενοι σε ουδεμία εμπορική συναλλαγή προέβηκαν εφ' όσον τα καταγγελλόμενα, ως προϊόντα αντιποίησης (οι φορτιστές), ουδέποτε τους παρεδόθηκαν. Άρα, οι εναγόμενοι δεν διέπραξαν αθέμιτο ανταγωνισμό. Διαπιστώνω, περαιτέρω, πως είναι αδιαμφισβήτητο το γεγονός πως οι ενάγοντες ενέγραψαν, στις 26.2.1999, δυνάμει του Κεφ. 268, στο Γραφείο του Εφόρου Εμπορικών Σημάτων, το εμπορικό σήμα «ΝΟΚΙΑ» και λογοτύπων αυτού. Πρόκειται για εγγραφές στο Μέρος Α. του Μητρώου Εμπορικών Σημάτων (άρθρο 3 του Κεφ. 268) υπό τον αριθμόν 41270 και υπό τον αριθμόν

1. Οι εγγραφές αυτές αφορούν και σε κινητά τηλέφωνα, τον εξοπλισμό και τα εξαρτήματα αυτών, και ισχύουν έως και τις 26 Οκτωβρίου
2. Τα σχετικά πιστοποιητικά, τα οποία εξέδωσε το Γραφείο του Εφόρου Εμπορικών Σημάτων, κατετέθηκαν, ως τεκμήρια 2 (α), 2(β), 3(α) και 3(β), και δεν αμφισβητήθηκαν. Τούτων δεδομένων, κρίσιμο, στην παρούσα υπόθεση, είναι το άρθρο 6 του Κεφ.
3. Για την στοιχειοθέτηση του αστικού αδικήματος που το άρθρο αυτό διαγράφει, θα πρέπει να αποδειχθεί, επιπλέον, επί τη βάσει του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, πως οι εναγόμενοι, ως τρίτοι, χρησιμοποιούν το επίδικο εμπορικό σήμα στις συναλλαγές τους χωρίς την συγκατάθεση των εναγόντων. Περίπτωση τέτοιας χρήσης αποτελεί και η απλή εισαγωγή προϊόντων τα οποία φέρουν το επίδικο εμπορικό σήμα (άρθρο 6

(3)(γ) του Κεφ. 268). Οι συγκροτημένες, συνεκτικές, θετικές και αξιόπιστες δηλώσεις των μαρτύρων των εναγόντων επιμαρτυρούν τα ακόλουθα: Στις 12.11.2008 παρουσιάσθηκε ενώπιον της Ελένης Κοντοπούλου (Μ.Ε.5), Τελωνειακής Λειτουργού η οποία υπηρετεί στο Τελωνείο Λευκωσίας και η οποία, εκ καθήκοντος, ελέγχει τα έντυπα για την εισαγωγή εμπορευμάτων στη Δημοκρατία και προβαίνει σε φυσικό έλεγχο των εμπορευμάτων αυτών, εκτελωνιστής ο οποίος ζήτησε να εκτελωνίσει εμπορεύματα τα οποία εισήξαν οι εναγόμενοι. Στα εμπορεύματα αυτά περιελαμβάνοντο και εκατόν

(100)φορτιστές κινητών τηλεφώνων οι οποίοι έφεραν την σήμανση «ΝΟΚΙΑ ΑCP 12Ε» και των οποίων προμηθευτής ήταν η αλλοδαπή εταιρεία «SINHAB MOBILE PHONES» (τεκμήρια 5, 14 και 15). Η Ελένη Κοντοπούλου (Μ.Ε.5) προέβηκε σε φυσικό έλεγχο των φορτιστών, παρουσία του εκτελωνιστή των εναγομένων, και διεπίστωσε κακή συσκευασία. Της δημιουργήθηκε, έτσι, η εντύπωση πως οι φορτιστές δεν ήσαν αυθεντικοί. Ειδοποίησε αμέσως τον συνάδελφό της Κώστα Κόκκαλη (Μ.Ε.2) ο οποίος κατεκράτησε τους φορτιστές και τους εφύλαξε σύμφωνα με την διαδικασία που προβλέπει ο νόμος και το σχετικό υπηρεσιακό πρωτόκολλο (τεκμήριο 10). Στη συνέχεια, δείγμα από τους κατακρατηθέντες φορτιστές (τεκμήριο 10) στάληκε στους δικηγόρους των εναγόντων για επιθεώρηση (τεκμήριο 4). Καθ' υπόδειξιν των εναγόντων οι δικηγόροι τους φωτογράφησαν το δείγμα, ακολουθώντας συγκεκριμένη μέθοδο, και τους απέστειλαν σύνολο είκοσι

(20)φωτογραφιών (τεκμήριο 13). Μελετώντας τις φωτογραφίες αυτές ο Angel Escoriaza Fondevilla (Μ.Ε.3), νομικός σύμβουλος των εναγόντων με μακρά πείρα σε ζητήματα πνευματικής ιδιοκτησίας, γνώσεις και εμπειρία στη διαπίστωση της αυθεντικότητας ή μη προϊόντων τα οποία παρουσιάζονται ως προερχόμενα από τους ενάγοντες, διεπίστωσε πως, πράγματι, το δείγμα αποτελεί απομίμηση και παραβιάζει το κοινοτικό και τα ημεδαπά εμπορικά σήματα των εναγόντων και τα λογότυπα αυτών [τεκμήρια 1, 2(α) και 2(β), 3(α) και 3(β)]. Η διαπίστωση αυτή προέκυψε από προσεκτική και συστηματική μελέτη των προδιαγραφών κατασκευής και συσκευασίας του δείγματος και σύγκρισής τους με τις προδιαγραφές κατασκευής και συσκευασίας των αυθεντικών προϊόντων. Ο Angel Escoriaza Fondevilla (Μ.Ε.3) διερεύνησε περαιτέρω το ζήτημα και κατέληξε πως το δείγμα δεν κατεσκευάσθηκε ούτε από τους ίδιους τους ενάγοντες ούτε από εξουσιοδοτημένο συνεργάτη τους. Έχει δε την πεποίθηση πως το δείγμα δεν ανταποκρίνεται στις συγκεκριμένες, αυστηρές προδιαγραφές και την υψηλή ποιότητα των προϊόντων τα οποία κατασκευάζουν οι ενάγοντες και οι εξουσιοδοτημένοι αντιπρόσωποί τους. Η απομίμηση είναι τέτοια ώστε να δύναται να προκαλέσει σύγχιση όσον αφορά στην προέλευση του δείγματος και, συνακολούθως, να δύναται να ζημιώσει τους ενάγοντες Το Τμήμα Τελωνείων ειδοποιήθηκε για τις διαπιστώσεις αυτές του Angel Escoriaza Fondevilla (Μ.Ε.3) (τεκμήριο 6). Κληθείς ως μάρτυρας ενώπιον του Δικαστηρίου και πριν καταθέσει, ο Angel Escoriaza Fondevilla (Μ.Ε.3) προέβηκε σε φυσικό έλεγχο και εξέταση όλων των επίδικων φορτιστών οι οποίοι ευρίσκονται, πλέον, κατατεθειμένοι, ως τεκμήριο 10, στο φάκελο της διαδικασίας. Οι διαπιστώσεις του περί απομίμησης επαναλαμβάνονται. Όλοι οι φορτιστές, οι οποίοι ευρίσκονται κατατεθειμένοι, ως τεκμήριο 10, στο φάκελο της διαδικασίας, και οι οποίοι φέρουν την ένδειξη «ΝΟΚΙΑ ΑCP 12E» δεν είναι αυθεντικοί. Ας σημειωθεί πως οι γνώσεις και οι εμπειρίες του Angel Escoriaza Fondevilla (Μ.Ε.3) περί των ζητημάτων των εμπορικών σημάτων των εναγόντων, γνώσεις και εμπειρίες στις οποίες ο ίδιος, κατά τρόπον θετικό και αξιόπιστο ανεφέρθηκε, τον καθιστούν εμπειρογνώμονα. Μάλιστα, ο αναλυτικός, κατατοπιστικός και τεκμηριωμένος λόγος του καθιστούν τον Angel Escoriaza Fondevilla (Μ.Ε.3) μάρτυρα εμπειρογνώμονα αξιόπιστο. Έτσι, το εγχείρημα των εναγομένων να καταδείξουν πως ο μάρτυρας αυτός δεν διαθέτει την απαραίτητη εμπειρογνωμοσύνη αποτυγχάνει. Αποτυγχάνει, όμως, και το εγχείρημα των εναγομένων να καταδείξουν πως οι κατακρατηθέντες φορτιστές (τεκμήριο 10) δεν είναι αυτοί τους οποίους οι ίδιοι παρήγγειλαν και εισήξαν. Κατ' αρχάς, η συνεκτική και τεκμηριωμένη μαρτυρία των Τελωνειακών Λειτουργών Ελένης Κοντοπούλου (Μ.Ε.5) και Κώστα Κόκκαλη (Μ.Ε.2) δεν αφήνει αμφιβολίες για το γεγονός ότι οι επίδικοι φορτιστές (τεκμήριο 10), των οποίων προμηθευτής είναι η αλλοδαπή εταιρεία «SINHAB MOBILE PHONE», εισήχθηκαν, πράγματι, από τους εναγομένους και είναι αυτοί που κατετέθηκαν στην προκείμενη διαδικασία, ως τεκμήριο 10. Κατά δεύτερον, το έγγραφο το οποίο παρουσιάζεται να εκδόθηκε από την οντότητα «MICROVISION PHONE LLC» και το οποίο ο διευθυντής των εναγομένων Χρίστος Χρίστου (Μ.Υ.1) κατέθεσε, ως τεκμήριο 16, για να αποδείξει πως οι εναγόμενοι παρήγγειλαν φορτιστές μόνον από την οντότητα αυτή και όχι από την αλλοδαπή εταιρεία «SINHAB MOBILE PHONE» είναι μηδενικής αποδεικτικής δύναμης: Το τεκμήριο 16 δεν φέρει ημερομηνία. Συνεπώς, αυτό δεν μπορεί να συσχετισθεί με τον ουσιώδη χρόνο. Περαιτέρω, το τεκμήριο 16 δεν υπεδείχθηκε στους μάρτυρες των εναγόντων για να το σχολιάσουν. Συναφώς αναφέρω πως, κατά κανόναν ο διάδικος θα πρέπει να θέσει στους μάρτυρες του αντιδίκου του όλες τις ουσιώδεις θέσεις του. Εάν, κατά την αντεξέταση, ο διάδικος παραλείψει να υποβάλει θέσεις και ερωτήσεις εν σχέσει με ορισμένη πτυχή της υπόθεσης, θεωρείται, κατ' αρχήν, ότι αποδέχεται την σχετική εκδοχή του αντιδίκου του. «Στην Αγγλία δεν επιτρέπεται στο διάδικο αυτό να επιτεθεί κατά την τελική του αγόρευση ή να προωθήσει εξηγήσεις στα σημεία όπου παρέλειψε να αντεξετάσει σχετικούς μάρτυρες επί του σημείου (βλέπε επίσης Phipson on Evidence, 13η έκδοση, παρα. 33-69)» (Μοσχάτου ν. Μοσχάτου

(1999)1 (Β) Α.Α.Δ. 785, 791). Οι πιο πάνω διαπιστώσεις καθιστούν το αδίκημα της παραβίασης εμπορικού σήματος αποδεδειγμένο. Παρέχουν δε το υπόβαθρο για την έκδοση των επιδιωκόμενων διαταγμάτων. Όμως, η απουσία μαρτυρίας για την πραγματική ζημία των εναγόντων οδηγεί στην επιδίκαση ονομαστικών αποζημιώσεων μόνον (Halsbury's Laws of England, (ανωτέρω) παρα. 442). Για τους πιο πάνω λόγους η αγωγή επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα διά του οποίου οι εναγόμενοι, είτε προσωπικώς είτε διά των υπαλλήλων τους είτε διά των υπηρετών τους είτε διά των αντιπροσώπων τους είτε διά των πρακτόρων τους, εμποδίζονται: (α) να πωλούν ή και να διαθέτουν προς πώλησιν ή και να εμπορεύονται ή και να διανέμουν ή και να πραγματεύονται ή και να εκτελωνίζουν ή και να τελωνίζουν ή και να εισάγουν ή και να εξάγουν ή και να τοποθετούν σε ελεύθερες ζώνες ή και σε ελεύθερες λιμενικές ζώνες ή και περιοχές μπαταρίες, καλύμματα, θήκες, κινητά τηλέφωνα, καλώδια δεδομένων, εξαρτήματα και προσαρτήματα κινητών τηλεφώνων ή και παρόμοια προϊόντα τα οποία φέρουν το όνομα «NOKIA» ή και το εμπορικό σήμα «ΝΟΚΙΑ» ή οιανδήποτε σήμανση τόσον παραπλήσια με αυτό το όνομα ή με αυτό το εμπορικό σήμα ώστε να προκαλείται σύγχυση στο κοινό και ή να δημιουργείται η πεποίθηση ή και η εντύπωση ότι τα ρηθέντα προϊόντα είναι προϊόντα των εναγόντων ή και έχουν σχέσιν με τους ενάγοντες ενώ αυτά δεν αποτελούν προϊόντα παραχθέντα από τους ενάγοντες ούτε είναι προϊόντα παραχθέντα κατ' εξουσιοδότησιν αυτών, (β) να παραβιάζουν καθ' οιονδήποτε τρόπον τα εγγεγραμμένα εμπορικά σήματα των εναγόντων, ήτοι το κοινοτικό εμπορικό σήμα υπό τον αριθμόν 004035663 «NOKIA», στις κλάσεις 7, 9, 16 και 18, και τα ημεδαπά εμπορικά σήματα υπ' τον αριθμόν 41271 «NOKIA», στην κλάση 9, και υπό τον αριθμόν 41270 «NOKIA», στην κλάση 9, σχετικώς με μπαταρίες, καλύμματα, θήκες, κινητά τηλέφωνα, καλώδια δεδομένων, εξαρτήματα και προσαρτήματα κινητών τηλεφώνων ή και παρόμοια προϊόντα, ή και οποιαδήποτε άλλα εμπορικά σήματα των εναγόντων, (γ) να εξουσιοδοτούν οιανδήποτε δραστηριότητα η οποία αναφέρεται στις παρα. (α) και (β) ανωτέρω. Εκδίδεται διάταγμα διά του οποίου διατάσσονται οι εναγόμενοι να παραδώσουν ενόρκως στους ενάγοντες ή να παραδώσουν στο Τμήμα Τελωνείων για καταστροφήν τους φορτιστές κινητών τηλεφώνων που ευρίσκονται στην κατοχήν ή υπό τον έλεγχον των ιδίων ή των υπαλλήλων, υπηρετών, αντιπροσώπων και πρακτόρων τους, οποίοι αποτελούν το αντικείμενο της τελωνειακής υπόθεσης με αναφορά Α/Α 17/08, ημερ. 13/11/08, των οποίων εμπορευμάτων η διάθεση ή και κατοχή θα συνιστούσε προσβολή ή παραβίαση του αμέσως προηγούμενου διατάγματος. Εκδίδεται διάταγμα διά του οποίου διατάσσονται οι εναγόμενοι όπως δηλώσουν ενόρκως ή και καταθέσουν ένορκη δήλωση αναφορικώς με τον κύκλον εργασιών ή και τις αγορές ή και τις πωλήσεις ή και τις διανομές, τις οποίες επραγματοποίησαν, ή και τα κέρδη, τα οποία επραγματοποίησαν, αναφορικώς με την εμπορία φορτιστών κινητών τηλεφώνων ή και παρομοίων εμπορευμάτων τα οποία φέρουν το όνομα «NOKIA» ή και τα αναφερόμενα ανωτέρω εμπορικά σήματα. Επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων ονομαστικές αποζημιώσεις ύψους €100. Τα έξοδα της αγωγής, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων. (Υπ.) ............. Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο