SATRAKIS (ELECTRICAL) LTD ν. Παύλου Γεωργίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 3300/12, 4/6/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A212 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3300/12 Μεταξύ: SATRAKIS (ELECTRICAL) LTD Εναγόντων και 1. Παύλου Γεωργίου 2. Σωτηρούλλας Γεωργίου 3. Γιώργου Γεωργίου Εναγομένων ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡ. 2.11.12 ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΑΡΑΜΕΡΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡ. 4.7.12 Ημερομηνία: 4.6.13 Εμφανίσεις: Για τους αιτητές-εναγόμενους: κα M.Φωτίου για Χρίστης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για τους καθ΄ων η αίτηση-ενάγοντες: κα Ε.Σατράκη Α Π Ο Φ Α Σ Η Η με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αγωγή καταχωρήθηκε στις 18.5.12 σε κλητήριο ένταλμα ειδικά οπισθογραφημένο και με αυτή οι ενάγοντες αξίωναν εναντίον των εναγομένων αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως ποσό €9.640,80 συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ, για υπόλοιπο λογαριασμού, οφειλόμενο βάση συμφωνίας και/ή βάση εκτελέσεως εργασίας από τους ενάγοντες προς όφελος των εναγομένων, με νόμιμο τόκο και έξοδα. Είναι συγκεκριμένα η θέση των εναγόντων οι οποίοι είναι εργολάβοι ηλεκτρικών εγκαταστάσεων ότι συμφώνησαν με όλους τους εναγόμενους να εκτελέσουν ηλεκτρολογικές εργασίες σε δύο διαμερίσματα και κοινόχρηστους χώρους οικοδομής ιδιοκτησίας των εναγομένων 2 και 3 στην οδό Ψαρών 14 στο Καϊμακλί της Επαρχίας Λευκωσίας οι οποίες εκτελεσθείσες εργασίες ανέρχονται συνολικά στο ποσό των €16.240 πλέον ΦΠΑ. Οι εναγόμενοι κατά καιρούς πλήρωσαν έναντι του λογαριασμό ποσό των €8.000 με αποτέλεσμα ο λογαριασμός των εναγομένων να παρουσιάζει σήμερα υπόλοιπο €8.240 πλέον 17% ΦΠΑ δηλαδή συνολικά €9.640,80. Σύμφωνα με τον φάκελο του Δικαστηρίου η αγωγή επιδόθηκε στους εναγομένους 1,2 και 3 στις 24.5.12 και επειδή παρέλειψαν να καταχωρήσουν εμφάνιση η συνήγορος των εναγόντων καταχώρησε στις 26.6.12 αίτηση για έκδοση απόφασης λόγω μη καταχώρησης εμφάνισης με βάση την Δ.17 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στις 4.7.12 που ήταν ορισμένη η αίτηση για απόδειξη το Δικαστήριο προχώρησε και έκδωσε απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων 1, 2 και 3 ως η απαίτηση τους. Στις 2.11.12 οι εναγόμενοι καταχώρησαν δύο αιτήσεις. Με μονομερή αίτηση ζητούσαν εκτέλεση του εντάλματος κινητών Sh no. 4310/12 το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια εκτέλεσης της απόφασης από τους ενάγοντες μέχρι τελικής εκδικάσεως της αίτησης για παραμερισμό της απόφασης που καταχώρησαν, και αίτηση δια κλήσεως με την οποία ζητούσαν τον παραμερισμό της απόφασης που εκδόθηκε από το Δικαστήριο στις 4.7.12. Το Δικαστήριο εξέδωσε μονομερώς προσωρινό διάταγμα αναστολής του εντάλματος κινητών αφού διέταξε τους εναγομένους να καταθέσουν εγγύηση, το οποίο στις 11.12.12, με την σύμφωνο γνώμη της συνηγόρου των εναγόντων, κατέστη απόλυτο μέχρι της εκδίκασης της αίτησης για παραμερισμό της απόφασης ημερ. 2.11.12. Η αίτηση για παραμερισμό της απόφασης προσέκρουσε στην ένσταση των εναγόντων, οδηγήθηκε σε ακρόαση και αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας απόφασης. Με την αίτηση τους ημερ. 2.11.12 οι εναγόμενοι ζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου που να ακυρώνει και/ή παραμερίζει (set aside) την απόφαση και τα διατάγματα που εξέδωσε στις 4.7.12, οποιαδήποτε άλλη περαιτέρω θεραπεία και έξοδα. Η νομική βάση της αίτησης είναι το άρθρο 30 του Συντάγματος και οι περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμοί Δ.17 Θ.10 Δ.48 Θ.9 (
- h)και Δ.64. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Σωτηρούλλας Γεωργίου, εναγομένης 2 η οποία ορκίζεται την ένορκη δήλωση έχοντας προσωπική γνώση των γεγονότων της υπόθεσης και αναφέρει ότι είναι πλήρως εξουσιοδοτημένη, χωρίς όμως να αναφέρει από ποιους και για ποιους, να προβεί σ΄αυτή. Είναι η θέση της ότι η αγωγή επιδόθηκε τόσο στην ίδια όσο και στους εναγομένους 1 και 3 στις 24.5.12. Επειδή τόσο η ίδια αλλά και ο εναγόμενος 3 που είναι ο άλλος ιδιοκτήτης του ακινήτου επί του οποίου ανεγέρθηκε η οικοδομή δεν συμφωνούσαν με τα όσα αναγράφονταν στο κλητήριο επικοινώνησαν με τον κύριο Στέλιο Παπαστυλιανού ο οποίος ήταν ο πολιτικός μηχανικός αλλά και ο επιβλέπον μηχανικός του έργου ο οποίος εξέφρασε απορία για την καταχώρηση της αγωγής αφού ακόμα εκκρεμούσε η τελική παραλαβή και ο λογαριασμός του έργου. Είναι η θέση της ότι από αυτό το γεγονός και μόνο καταδεικνύεται ότι η αγωγή είναι τουλάχιστον πρόωρη αφού ακόμα και δεν έχει αποκρυσταλλωθεί η πραγματική οφειλή ων εναγομένων 2 και 3 προς την ενάγουσα. Είναι περαιτέρω η θέση της ότι ανταλλάγηκαν επιστολές μεταξύ του ηλεκτρολόγου μηχανικού και του επιβλέποντος μηχανικού αντίγραφα των οποίων επισυνάπτει ως τεκμήρια 1 και 2 όπου επιβεβαιώνεται ότι υπάρχει σε εκκρεμότητα ο τελικός λογαριασμός. Η ίδια και ο εναγόμενος 3 ενημέρωσαν επίσης τον επιβλέπον μηχανικό ότι διαφωνούσαν επίσης για τα ισχυριζόμενα ποσά και σημειώνει ότι η προσφορά των εναγόντων προς τους εναγομένους 2 και 3 δόθηκε στις 18.5.10 και ήταν για συνολικό ποσό €14090,95 συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ και όχι τον Αύγουστο του 11 και για ποσό €16.240 πλέον ΦΠΑ όπως ισχυρίζονται ο ενάγοντες και επισυνάπτει ως τεκμήριο αντίγραφο της προσφοράς. Είναι η θέση της ότι λόγω των πιο πάνω ενεργειών της θεώρησε ότι η αγωγή δεν θα προωθηθεί μέχρι να συζητηθούν οι τελικοί λογαριασμό γι΄αυτό και δεν προχώρησε ούτε και η ίδια ούτε ο εναγόμενος 3 στο διορισμό δικηγόρου. Σε ό,τι αφορά τον εναγόμενο 1 είναι η θέση της ότι αυτός λανθασμένα ενάγεται καθότι δεν έχει καμία σχέση με το έργο, δεν είναι ιδιοκτήτης είτε της οικοδομής που ανεγέρθηκε είτε του τεμαχίου επί του οποίου ανεγέρθηκε η οικοδομή και ουδέποτε ο ίδιος έκαμε οποιαδήποτε συμφωνία με τους ενάγοντες ούτε και είχε εξουσιοδοτηθεί από την ίδια και τον εναγόμενο 3 να κάνει οποιαδήποτε συμφωνία με τους ενάγοντες. Αναφέρει επίσης ότι έχει βρει δέσμη αποδείξεων πληρωμών που έγιναν προς την ενάγουσα τις οποίες επισυνάπτει ως Τεκμήριο και οι οποίες συμποσούνται σε €9.450 και έτσι το οποιοδήποτε τυχόν υπόλοιπο είναι πολύ μικρότερο από αυτό που αξιώνουν οι ενάγοντες. Αναφέρει επίσης ότι εν πάση περιπτώσει έχουν ανταπαίτηση εναντίον των εναγόντων για αποζημιώσεις για κακοτεχνίες κατά την εκτέλεση των εργασιών τους. Αναφέρει επίσης ότι η πρώτη φορά που αντιλήφθηκε ότι η αγωγή είχε προχωρήσει και είχε εκδοθεί απόφαση εναντίον των εναγομένων ήταν πρόσφατα, χωρίς να προσδιορίζει τον χρόνο, όταν επισκέφθηκε την οικία της δικαστικός επιδότης για σκοπούς εκτέλεσης εντάλματος κινητής περιουσίας. Είναι συνολικά η θέση της ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να δεχθεί την αίτηση και να ακυρώσει την εκδοθείσα απόφαση καθότι υπάρχει πολύ καλή υπεράσπιση εκ πλευράς εναγομένων, εξηγείται επαρκώς ο λόγος που δεν καταχωρήθηκε εμφάνιση και δεν έχει επιδειχθεί καμιά καθυστέρηση στη καταχώρηση της αίτησης. Στην αίτηση για παραμερισμό της απόφασης καταχωρήθηκε ένσταση από την ενάγουσα στις 5.3.13. Οι λόγοι ένστασης είναι: «(α) Παρουσιάζεται μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης, η οποία δεν επεξηγείται ούτε και αιτιολογείται. (β) Οι λόγοι που επικαλούνται οι εναγόμενοι-αιτητές για τη μη καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης εκ μέρους τους, δεν είναι ούτε σοβαροί ούτε εύλογοι. (γ) Οι εναγόμενοι-αιτητές δεν έχουν καλή υπεράσπιση. (δ) Οι εναγόμενοι-αιτητές απέκρυψαν από το Δικαστήριο ουσιώδη στοιχεία που αφορούν την αίτηση. (ε) Οι εναγόμενοι-αιτητές εσκεμμένα και κατά κατάφορη περιφρόνηση των δικαιωμάτων των εναγόντων παρέλειψαν να καταχωρήσουν έγκαιρα σημείωμα εμφάνισης στο Δικαστήριο και δεν επεξηγούν ούτε και αιτιολογούν την καθυστέρηση στην καταχώρηση του. (στ) Παράλειψη και/ή λάθος των εναγομένων-αιτητών και/ή των δικηγόρων τους να καταχωρήσουν σημείωμα εμφάνισης στο Δικαστήριο, μέσα στον προβλεπόμενο χρόνο και/ή έγκαιρα και/ή να προβούν στις δέουσες και/ή εναλλακτικές διευθετήσεις, δεν συνιστά λόγο παραμερισμού της απόφασης ημερ. 4.7.12. (ζ) Δεν προβάλλεται οποιοσδήποτε ούτε αποδεικνύεται συγκεκριμένος λόγος ακύρωσης της απόφασης ημερ. 4.7.12. (η) Η αίτηση των εναγομένων-αιτητών παραβιάζει το δικαίωμα των εναγόντων για εκδίκαση της υπόθεσης εντός ευλόγου χρόνου. (ι) Η αίτηση δεν στηρίζεται στο σωστό νομικό βάθρο». Η ένσταση έχει ως νομική βάση το άρθρο 30 του Συντάγματος, τους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48 Θ.4, Δ.17 Θ.10, Δ.26 Θ.13 καθώς και τη νομολογία, τις γενικές εξουσίες, τη διακριτική ευχέρεια και πρακτική του Δικαστηρίου και συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση του κ.Γρηγόρη Σατράκη, Διευθύνοντος Σύμβουλου των εναγόντων. Στην ένορκη του δήλωση ο κ.Σατράκης υιοθετεί όλους τους λόγους ένστασης, απορρίπτει τους ισχυρισμούς της εναγομένης 2 που περιέχονται στην ένορκη δήλωση της ημερ. 2.11.12 που συνοδεύει την αίτηση για παραμερισμό της απόφασης του Δικαστηρίου και ισχυρίζεται ότι κατ΄εντολή του εναγομένου 1 ο οποίος παρουσιάστηκε ως αντιπρόσωπος των εναγομένων 2 και 3 που είναι αδέλφια του δόθηκαν δύο προσφορές στους εναγόμενους, αρχική προσφορά στις 18.5.10 και τελική προσφορά στις 14.8.11. Είναι η θέση του ότι όλες οι εργασίες που εκτελέστηκαν από τους ενάγοντες έχουν ελεχθεί και πιστοποιηθεί από τον ηλεκτρολόγο μηχανικό κ.Α.Χρυσάνθου και μετά από αυτό και τη μη πληρωμή των οφειλόμενων ποσών από τους ενάγοντες είναι η θέση του ότι οι ενάγοντες απευθύνθηκαν σε δικηγόρο η οποία προ της καταχώρησης της αγωγής απέστειλε στους εναγόμενους ημερ. 23.4.12 με την οποία τους ενημέρωνε για το οφειλόμενο υπόλοιπο καθώς και προειδοποιούσε για λήψη νομικών μέτρων σε περίπτωση μη εξόφλησης του. Είναι η θέση του ότι οι εναγόμενοι προσπαθούν να κερδίσουν περαιτέρω χρόνο χωρίς να υπάρχει ίχνος υπεράσπισης ή δικαιολογίας για το ότι οφείλουν μέχρι σήμερα το αξιούμενο ποσό, ισχυρίζεται επίσης ότι έχουν επιδείξει μεγάλη καθυστέρηση 7 μήνες μετά την προειδοποιητική επιστολή και 4 μήνες μετά την έκδοση απόφασης να προβάλουν τις θέσεις τους. Ισχυρίζεται επίσης ότι όλες οι αναφορές των εναγομένων για τυχόν κακοτεχνίες εκ πλευράς εναγόντων στερούνται σοβαρότητας αφού η ΑΗΚ έχει προβεί σε ενδελεχή έλεγχο των ηλεκτρικών εγκατάστασεων του επίδικου υποστατικού και έχει συνδέσει την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος σ΄αυτό πράγμα που καταρρίπτει τους ισχυρισμούς τους. Η αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση, δεν ζητήθηκε η αντεξέταση κανενός από τους ενόρκως δηλούντες και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών κατέθεσαν γραπτώς στο Δικαστήριο τις αγορεύσεις τους στις οποίες παραπέμπουν σε νομολογία. Μέσα από τις αγορεύσεις τους υποστήριξαν οι κάθε πλευρά την θέση που προβάλλεται μέσα από την αίτηση παραμερισμού και την ένσταση. Η Δ.17-θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που αποτελεί κυρίως τη νομική βάση της υπό εκδίκαση αίτησης καθορίζει τη δυνατότητα να παραμεριστεί απόφαση του Δικαστηρίου που έχει εκδοθεί μετά από μονομερή αίτηση λόγω μη καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης, στην υπό εξέταση περίπτωση από την αιτήτρια. Τα κύρια σημεία στα οποία πρέπει το Δικαστήριο να επικεντρωθεί στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας δυνάμει της πιο πάνω διαταγής είναι η παρουσίαση από τον Αιτητή ότι υπάρχει καλόπιστη εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση αλλά και να δοθεί και επαρκής δικαιολογία για τη μη εμφάνιση, όπως και για το χρόνο που έχει μεσολαβήσει μεταξύ της έκδοσης της απόφασης και την καταχώρηση της αίτησης για παραμερισμό. Το Δικαστήριο κατά την άσκηση της εξουσίας του πρέπει να εξισορροπήσει δύο αντικρουόμενους παράγοντες, την ανάγκη διασφάλισης του δικαιώματος ακρόασης και την ανάγκη διαφύλαξης της τελεσιδικίας των δικαστικών αποφάσεων με την βεβαιότητα που τούτο προσδίδει στην έννομη τάξη. Οι αρχές αυτές έχουν διαχρονικά εδραιωθεί από μεγάλο φάσμα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Αναφέρω ενδεικτικά Kotsapas & Sons v. Titan Construction & Engineering Co.
(1961)Α.Α.Δ.317, Χριστόφορου ν. Κυριακούλλη
(1963)2 Α.Α.Δ.159, Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R.204, Πολ. Έφεση 8276, Ζήνων Μερκής ν.
- Yiannoukas Holiday Ltd.,
- Νίκος Γιαννούκας
(1994)1 Α.Α.Δ.736,
- K.C.P. Commission Agents & Importers Ltd.,
- Καλλιρρόης Χ. Ψάλτη ν. Α. Μιχαήλ
(1993)1 Α.Α.Δ.415, Χρύσανθου κ.ά. ν. Mariala Construction Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ.1129, Βίκα Πίκα Ντίσκο Λτδ. ν. Χάπη Στρήτ Ντίσκο Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ.28, Lion Insurance v. Νικηφόρου, Πολ. Έφεση 1719, ημερ.30.9.2004, Γεώργιος Φρίξου Γιωργαλλίδης ν. Ταπελλογραφείο Κώστας Παύλου & Σία Λτδ Πολ. Έφεση 10640 ημερ. 30.6.00, Salamis Shipping Services Ltd v. BATA (Cyprus) Ltd
(2004)1(Γ) Α.Α.Δ 1767, Καλλής Ξενοφών ν. Alpha Bank Ltd
(2002)1 A.A.Δ 793 και LAIRE MORRIS v. SARATOGA SWIMMING POOLS LTD Πολ. Εφεση αρ. 145/09 ημερ. 10.4.12. Στην σχετικά πρόσφατη απόφαση Sabine Zehil v. Neil Roberts
(2009)1(A) ΑΑΔ 678 συνοψίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο η νομολογία ως ακολούθως: "Με βάση τη Διάταξη 17 θεσμός 10, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όταν εκδοθεί απόφαση, το δικαστήριο δύναται "στην κατάλληλη περίπτωση να ακυρώσει ή διαφοροποιήσει τέτοια απόφαση, με όρους που θα ήταν δίκαιοι." Είναι προφανές ότι το Δικαστήριο έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια, η οποία ασκείται αφού εξισορροπηθούν διάφοροι παράγοντες όπως η επάρκεια της δικαιολογίας για τη μη εμφάνιση, η ανάγκη διασφάλισης του δικαιώματος ακρόασης, η ανάγκη διαφύλαξης του τελεσίδικου μιας απόφασης και κατά πόσο ο Αιτητής έχει δείξει ότι έχει καλή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Στην υπόθεση Siberia Air v. Πούλλικα
(2005)1 Α.Α.Δ. 893, συνοψίζονται οι σχετικές αρχές στο πιο κάτω απόσπασμα από τη σελίδα 897: "Είναι γεγονός ότι το πιο σημαντικό στοιχείο σε αιτήσεις αυτής της μορφής είναι η ύπαρξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης. Όταν ένας διάδικος επιτύχει να αποδείξει ότι έχει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση, καλύπτει ό,τι σχεδόν απαιτείται για τον παραμερισμό της απόφασης που εκδόθηκε στην απουσία του. ωστόσο, η απόδειξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης δεν είναι στοιχείο απόλυτα καθοριστικό για την επιτυχία της αίτησης και τον παραμερισμό της ερήμην εκδοθείσας απόφασης. Το δικαστήριο, διατηρεί την ευχέρεια να αρνηθεί το επανάνοιγμα της υπόθεσης όταν διαπιστώσει ότι η διαγωγή του διάδικου που εξαιτείται τον παραμερισμό της ερήμην εκδοθείσας απόφασης είναι τέτοια που πλήττει το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης. Αν διαπιστωθεί ότι η συμπεριφορά του αιτητή είναι ασυγχώρητα περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου του ή αδικαιολόγητα καθυστερεί ή ανεξήγητα παραλείπει να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία στην προώθηση αίτησης για παραμερισμό της απόφασης, αυτή η συμπεριφορά, που με άλλα λόγια συνιστά αδιαφορία, μπορεί να αποβεί παράγων αποτυχίας της αίτησης για παραμερισμό. Βλ. Milouca Motor Trading Ltd v. Χρύσανθου Κούρτη
(1997)1 ΑΑΔ 941, Γερολέμου ν. ΣΠΕ Κοντέας
(2002)1 ΑΑΔ 818 και Alpha Bank Ltd v. Στεφάνου
(2003)1 (Β) ΑΑΔ 1101." Πέραν των πιο πάνω, το δικαστήριο έχει πάντοτε υποχρέωση να διασφαλίζει το δικαίωμα κάθε διαδίκου για δίκαιη δίκη. Το συγκεκριμένο δικαίωμα, δεν μπορεί να διασφαλιστεί χωρίς ο διάδικος να έχει ελεύθερη πρόσβαση στο δικαστήριο. Το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ερμηνεύοντας το άρθρο 6
(1)της Σύμβασης, θεώρησε ότι η πρόσβαση στο δικαστήριο και το ταυτόχρονο δικαίωμα του διαδίκου να ακουστεί, δεν πρέπει μόνο να διατυπώνονται, αλλά θα πρέπει να είναι κα αποτελεσματικά. Στην υπόθεση Οργανισμός Χρηματοδότησης Τράπεζας Κύπρου Λτδ ν. Μιχαήλ
(2003)1 (Β) 1044 αναφέρθηκε ότι: "Το δικαίωμα κάθε ατόμου να λαμβάνει γνώση δικαστικής διαδικασίας που να τον αφορά, και να ακούεται σ' αυτή είναι αυτονόητο και αυτόδηλο." (Βλ. επίσης Α.Ε.2572, Δημοκρατία ν. Ζήνα Πουλλή
(2001)3 ΑΑΔ 1060). Βέβαια, το δικαίωμα για δίκαιη δίκη συναρτάται προς τα δικαιώματα άλλων διαδίκων. Κριτήριο είναι πάντοτε η αρχή της αναλογικότητας και τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Όπως αναφέρθηκε στην Κολλάτου ν. Παναγιώτου
(2003)1 (Β) ΑΑΔ 895: "Στην αποτίμηση των συμφερόντων της δικαιοσύνης, προέχει η διασφάλιση δικαίας δίκης, η οποία συναρτάται τόσο με το δικαίωμα εκατέρου των διαδίκων να ακουστεί στην υπόθεσή του, όσο και με τη διεκπεραίωση της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο. Οι Θεσμοί έχουν κύριο αντικείμενο την καθιέρωση του θεσμικού πλαισίου για τη διασφάλιση δικαίας δίκης, .... Η τήρηση των διαδικαστικών κανόνων δεν αποτελεί αυτοσκοπό αλλά το μέσο για την επίτευξη δικαίας δίκης. Εφόσον παρέκκλιση από τα θέσμια δεν αναιρεί το σκοπό, αυτή αντιμετωπίζεται θετικά. Αντιμετωπίζεται αρνητικά, όταν αντιστρατεύεται τη διασφάλιση δικαίας δίκης, που εξυπακούει και την προστασία των δικαιωμάτων του αντιδίκου." Τα δικαστήρια δεν πρέπει να αποστερούν το δικαίωμα του διαδίκου να ακουστεί, ιδιαίτερα όταν αποκαλύπτει καλή υπεράσπιση και όταν η συμπεριφορά του δεν είναι μεμπτή. (Βλ. Phylactou v. Micael
(1982)1 CLR 204, 210, Γεωργίου ν. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου (Αρ. 2)
(1999)1(Γ) ΑΑΔ 1938). Στις παραμέτρους της νομολογίας έρχομαι τώρα να εξετάσω την παρούσα αίτηση. Σημασία έχουν τα πιο κάτω: Αποτελεί αναντίλεκτο γεγονός ότι η αγωγή σε ό,τι αφορά όλους τους εναγόμενους έχει δεόντως επιδοθεί στις 24.5.
- Δεν υπάρχει εκ πλευράς εναγομένων-αιτητών ισχυρισμός και/ή θέση ότι πάσχει η επίδοση της αγωγής κάτι που εάν συνέβαινε θα οδηγούσε άνευ άλλου στον παραμερισμό της εκδοθείσης απόφασης, ex debito justitiae χωρίς δηλαδή να πρέπει να εξεταστούν η παρέλευση χρόνου από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης και η υπεράσπιση των εναγομένων. Επομένως θεωρώ ότι εφόσον δεν τίθεται θέμα κακής επίδοσης της αγωγής στους εναγόμενους θα πρέπει να εξεταστεί ο λόγος για τον οποίο δεν αντέδρασαν οι αιτητές στην αγωγή, το χρονικό διάστημα που έχει παρέλθει καθώς και η προβαλλόμενη υπεράσπιση τους. Η απόφαση εκδόθηκε όπως έχει ήδη αναφερθεί στις 4.7.
- Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε στις 2.11.12, τέσσερις σχεδόν μήνες μετά την έκδοση της απόφασης. Στην ένορκο της δήλωση που συνοδεύει την αίτηση παραμερισμού η εναγόμενη 2 δεν αναφέρει πότε επισκέφθηκε το σπίτι της ο δικαστικός επιδότης για την εκτέλεση εντάλματος κατάσχεσης κινητών για να μπορεί το Δικαστήριο να κρίνει το θέμα του χρόνου που έχει μεσολαβήσει. Συγκεκριμένα, στη παράγραφο 14 της ένορκης της δήλωσης ημερ. 2.11.12 η κα Σωτηρούλλα Γεωργίου αναφέρει «
- ...η πρώτη φορά που αντιλήφθηκα εγώ ή οι άλλοι εναγόμενοι ότι η αγωγή έχει προχωρήσει και εκδόθηκε απόφαση εναντίον μας ήταν όταν πρόσφατα (δική μου υπογράμμιση) επισκέφθηκε την οικία μου δικαστικός επιδότης.» Επίσης στη παρ.15 της ένορκης της δήλωσης αναφέρει «
- Ακολούθως επικοινώνησα αμέσως (δική μου υπογράμμιση) με τους δικηγόρους μας και τους έδωσα οδηγίες ...για ακύρωση της εκδοθείσας απόφασης.» Προκύπτει δηλαδή από τα πιο πάνω ότι οι εναγόμενοι δεν καθορίζουν το χρονικό πλαίσιο που έχουν ενημερωθεί για την ύπαρξη της απόφασης σε σχέση με την ημερομηνία καταχώρησης της αίτησης για να μπορέσει στο Δικαστήριο να ελέγξει τον χρόνο που έχει μεσολαβήσει και το κατά πόσο η αίτηση έχει καταχωρηθεί εντός ευλόγου χρόνου. Η παράλειψη βέβαια αυτή έχει την δική της σημασία και προβαίνει εναντίον των αιτητών. Θεωρώ ότι το μόνο στοιχείο που έχω ενώπιον μου είναι ότι η αίτηση έχει καταχωρηθεί 4 μήνες μετά την έκδοση απόφασης, κάτι για το οποίο φαίνεται να μην υπάρχει καμιά αιτιολογία. Πέραν του θέματος του χρόνου έχω ήδη αναφέρει και από πριν ότι ενώ η αίτηση για παραμερισμό υποβάλλεται εκ πλευράς και των τριών εναγομένων-αιτητών εντούτοις η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση γίνεται από την εναγόμενη 2 Σωτηρούλλα Γεωργίου η οποία αναφέρει μόνο ότι γνωρίζει πλήρως τα γεγονότα της αγωγής και είναι πλήρως εξουσιοδοτημένη χωρίς να αναφέρει από ποιους να προβεί στη ένορκη δήλωση. Θεωρώ ότι και αυτή η παράλειψη αποβαίνει μοιραία σε ό,τι αφορά τους εναγόμενους 1 και 3 για τους οποίους φαίνεται η αίτηση να είναι μετέωρη, χωρίς δηλαδή να υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση, και για τον λόγο αυτό και μόνο είναι καταδικασμένη σε αποτυχία αφού σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.9 η αίτηση συμφώνως της Δ.17 θ.10 πρέπει, στο κείμενο χρησιμοποιείται η λέξη «shall» να συνοδεύεται από ένορκο δήλωση. Σε ό,τι αφορά τώρα την εναγομένη 2 και την αίτηση της για παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης αναφέρω τα ακόλουθα: Η εναγόμενη 2 παραδέχεται την επίδοση της αγωγής σ΄αυτή αλλά είναι η θέση της ότι δεν την ανέθεσε σε δικηγόρο για να υπερασπιστεί επειδή επικοινώνησε με τον πολιτικό μηχανικό του έργου που ήταν και ο επιβλέπον μηχανικός και ο ίδιος εξέφρασε την απορία του για την καταχώρηση της αγωγής, ο ίδιος αντάλλαξε αλληλογραφία με τον ηλεκτρολόγο μηχανικό και της ανέφερε να μην ανησυχεί γιατί τα πάντα θα ξεκαθάριζαν κατά την συζήτηση των τελικών λογαριασμών μεταξύ όλων των εμπλεκομένων. Η θέση της ήταν ότι λόγω αυτό θεώρησε ότι το θέμα θα διευθετηθεί και ως εκ τούτου η παρούσα αγωγή δεν θα προωθηθεί τουλάχιστον μέχρι να συζητηθούν οι τελικοί λογαριασμοί. Είναι η θέση μου ότι τα πιο πάνω δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την παράλειψη της εναγομένης 2 να συμβουλευτεί και δικηγόρο μια που διαφάνηκε ότι υπήρχε διαφορά με τους ενάγοντες η οποία αφορούσε όχι μόνο το ύψος του ποσού που διεκδικούσαν οι ενάγοντες αλλά και την από πλευράς τα διεκδίκηση αποζημιώσεων για κακοτεχνίες. Σημειώνω δε ότι η θέση των εναγόντων ότι προ της καταχώρησης της αγωγής η δικηγόρος τους απέστειλε επιστολή στους εναγόμενους με την οποία ζητούσε την εξόφληση του λογαριασμού και προειδοποιούσε για λήψη δικαστικών μέτρων σε αντίθετη περίπτωση ούτε σχολιάζεται ούτε και αμφισβητείται απ΄αυτή και επομένως διερωτάται γιατί όλες αυτές τις ενέργειες δηλαδή να επικοινωνήσει με τον επιβλέπον μηχανικό και τον μηχανολόγο του έργου ως ισχυρίζεται ότι έπραξε μετά την επίδοση της αγωγής η εναγομένη 2, δεν τα έπραξε όταν παρέλαβε την επιστολή της συνηγόρου των εναγόντων ημερ. 23.4.
- Από την λήψη της εν λόγω επιστολής, που έχει μείνει αναντίλεκτο γεγονός ότι έχει γίνει, αναφέρω περαιτέρω ότι φαίνεται να μεγαλώνει, εναντίον των εναγομένων, και το χρονικό διάστημα που φαίνεται ότι είχαν γνώση της απαίτησης των εναγόντων. Παρά το γεγονός ότι από όλα τα πιο πάνω η πορεία της αίτησης έχει κριθεί, για σκοπούς πληρότητας της απόφασης και μόνο θα εξετάσω και το κατά πόσο έχει φανεί ενώπιον του Δικαστηρίου ότι οι εναγόμενοι διαθέτουν υπεράσπιση στην αγωγή. Σε σχέση με την υπεράσπιση της η εναγόμενη 2 φαίνεται ουσιαστικά να προωθεί δύο ισχυρισμούς. Ο πρώτος είναι ότι το αξιούμενο ποσό είναι μεγαλύτερο από το πραγματικό λόγω διαφωνίας της στο ολικό ποσό της προσφοράς των εναγόντων αλλά και του ύψους των πληρωμών που έχουν γίνει από τους εναγόμενους και παράλληλα προωθεί τον ισχυρισμό ότι λόγω κακοτεχνιών έχει αξίωση για αποζημιώσεις εναντίον των εναγόντων. Ισχυρίζεται δε ότι το συνολικό ποσό που έχει πληρωθεί από τους εναγόμενους στους ενάγοντες μέχρι σήμερα είναι €9.450 και όχι €8.000 όπως ισχυρίζονται οι ενάγοντες. Από τα τεκμήρια που η ίδια η εναγόμενη 2 επισυνάπτει στη ένορκη δήλωση της προκύπτει ότι τα ποσά που έχουν πληρωθεί από τους εναγόμενους είναι €7.725 και όχι €9.450, κάτι που φαίνεται να συνάδει με την θέση των εναγόντων ότι το ποσό που έχει πληρωθεί είναι €8.000 αφού υπάρχει και η προσθήκη του ΦΠΑ. Επομένως φαίνεται να μην ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα η θέση της για το ποσό των πληρωμών που έχουν γίνει από τους εναγόμενους. Σε ό,τι αφορά τους ισχυρισμούς της ότι το ολικό ποσό της προσφοράς των εναγόντων ήταν €14.090,95 συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ και όχι €16.240 πλέον ΦΠΑ αναφέρω ότι φαίνεται από τα έγγραφα που έχουν επισυναφθεί στην αίτηση και στην ένσταση ότι έχουν δοθεί δύο προσφορές από τους ενάγοντες και φαίνεται επίσης ο Αντρέας Χρυσάνθου, ο ηλεκτρολόγος μηχανικός του έργου έχει πιστοποιήσει ότι έχουν εκτελεστεί και ελεγχθεί όλες οι εργασίες που αναφέρονται στην προσφορά ημερομηνίας 14.8.11 οι οποίες πέραν των αρχικών ποσών περιλαμβάνουν και έξτρα εργασίες. Επομένως, είναι η θέση μου ότι από όλα τα πιο πάνω ούτε το κριτήριο της καλής υπεράσπισης δεν φαίνεται να πληρείται στη παρούσα περίπτωση για να μπορούσε να δικαιολογηθεί ο παραμερισμός της απόφασης ημερ. 4.7.
- Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση ημερ.2.11.12 για παραμερισμό της απόφασης ημερ. 4.7.11 αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Ακυρώνεται το διάταγμα αναστολής εκτέλεσης του εντάλματος κινητών με αριθμό Sh.no. 4310/12 το οποίο όπως έχω αναφέρει είχε γίνει εξ συμφώνου απόλυτο στις 11.12.12 μέχρι να εκδοθεί η απόφαση στην αίτηση παραμερισμού. Σε ό,τι αφορά τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων-καθών η αίτηση και εναντίον των εναγομένων-αιτητών όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ) ................. Στ.Χριστοδουλίδου-Μέσσιου.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο