INTERLIFT LTD ν. NESTORAS HOTELS LTD, Αρ. Αγωγής: 7403/2007, 14/6/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A231 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Φ. Καπετάνιου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 7403/2007 Μεταξύ: INTERLIFT LTD Ενάγουσας Και NESTOR HOTEL LTD Εναγόμενης ΚΑΙ ΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΗΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 22.1.2013 INTERLIFT LTD Ενάγουσας Και NESTORAS HOTELS LTD Εναγόμενης ---------------------------------------------------------------------- Ημερομηνία: 14 Ιουνίου, 2013 Εμφανίσεις: Για την ενάγουσα εταιρεία: κα Τουμάζου Για την εναγόμενη εταιρεία: κ. Ν. Καπελάκης και για να ακούσει απόφαση κα Λ. Χρίστου ΑΠΟΦΑΣΗ Με το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο τους, όπως αυτό έχει τροποποιηθεί, οι ενάγοντες ζητούν από τους εναγομένους το συνολικό ποσό των ΛΚ17.216 πλέον τόκο και έξοδα, δυνάμει μονομερούς αδικαιολόγητης και ή παράνομης και ή αυθαίρετης ακύρωσης της μεταξύ τους γραπτής συμφωνίας για την ανακαίνιση των ανελκυστήρων του ξενοδοχείου των εναγομένων. Συγκεκριμένα οι ενάγοντες, κατόπιν παράκλησης των εναγομένων, υπέβαλαν προσφορά για την ανακαίνιση δύο ανελκυστήρων στο ξενοδοχείο ΝΕSTOR που οι τελευταίοι λειτουργούσαν στην Αγία Νάπα, αφού προηγουμένως έδωσαν μέσω των τεχνικών συμβούλων και μηχανολόγων των εναγόμενων όλα τα στοιχεία και πληροφορίες που απαιτούντο για τον συγκεκριμένο σκοπό. Οι ενάγοντες, μετά από σειρά συναντήσεων με έναν εκ των συμβούλων των εναγομένων τον κ. Λάκη Ιωσηφίδη και τον κ. Ανδρέα Καλλένο υπέβαλαν συγκεκριμένη προσφορά στις 15.10.
- Λόγω καθυστέρησης από πλευράς εναγομένων, παρόλο που μέρος της εργασίας οι ενάγοντες το είχαν εκτελέσει, απέστειλαν νέα σχετική επιστολή ημερομηνίας 4.4.2005 προς τον κ. Ιωσηφίδη. Στις 8.4.2005 οι σύμβουλοι μηχανολόγοι των εναγομένων με επιστολή τους, τους ανέφεραν ότι τα συμβόλαια για την ανακαίνιση των ανελκυστήρων ήταν έτοιμα και θα παραδίδοντο την ίδια ημέρα. Παρά την πιο πάνω γραπτή βεβαίωση των συνεργατών των εναγομένων τα συμβόλαια δεν παραδόθηκαν και δεν υπογράφηκαν εξ υπαιτιότητας των εναγομένων. Οι συνεργάτες των εναγομένων επίσης με επιστολή τους ημερομηνίας 5.5.2005 προς τους ενάγοντες αναφερόμενοι στο θέμα της ανακαίνισης επιβεβαίωσαν την κατοχύρωση της προσφοράς στους ενάγοντες καλώντας τους να θεωρήσουν τη σχετική επιστολή σαν εντολή για να προχωρήσουν με τις εργασίες, και η οποία επιστολή, μέχρι και την υπογραφή των συμβολαίων θα αποτελούσε συμβόλαιο μεταξύ της εταιρείας και των ιδιοκτητών. Οι ενάγοντες απεδέχθησαν γραπτώς το κείμενο της πιο πάνω επιστολής και θεωρώντας την ως εντολή για τη συνέχιση και αποπεράτωση των ήδη αναληφθείσων εργασιών προχώρησαν στην ολοκλήρωση των εργασιών της ανακαίνισης των ανελκυστήρων και προέβηκαν και σε παραγγελία των απαραίτητων μηχανημάτων. Σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς των εναγόντων στην έκθεση απαίτησης τους, και ενώ οι εργασίες ευρίσκοντο σε πολύ προχωρημένο στάδιο, κατά ή περί τις αρχές του καλοκαιριού του 2005 οι εναγόμενοι τους παρακάλεσαν να αναστείλουν τις περαιτέρω εργασίες μέχρι το τέλος του καλοκαιριού για αποφυγή οχληρίας στους πελάτες. Μετά την καλοκαιρινή περίοδο οι ενάγοντες επανειλημμένα εξεδήλωσαν την πρόθεση και την ετοιμότητα να ολοκληρώσουν τις εργασίες τους, πλην όμως οι εναγόμενοι ζητούσαν από τους ενάγοντες να περιμένουν. Συνεπεία της συνεχούς καθυστέρησης και λόγω του γεγονότος ότι ο αναγκαίος μηχανισμός είχε παραγγελθεί και παραληφθεί σε μια ύστατη προσπάθεια ολοκλήρωσης των εργασιών ανακαίνισης οι ενάγοντες απέστειλαν στους εναγόμενους επιστολή μέσω των δικηγόρων τους ημερομηνίας 3.1.2006 καλώντας τους εναγομένους να τους επιτρέψουν να ολοκληρώσουν τις εργασίες και να τους εξοφλήσουν το υπόλοιπο της ήδη εκτελεσθείσας εργασία το οποίο ήταν ΛΚ4.
- Οι εναγόμενοι τότε με επιστολή των δικηγόρων τους ημερομηνίας 7.2.2006 τους ανέφεραν μεταξύ άλλων ότι καμία συμφωνία υφίστατο μεταξύ τους και η οποιαδήποτε εργασία είχε εκτελεστεί δεν ήταν στα πλαίσια της προσφοράς τους. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω, τα οποία δεικνύουν τη σαφή μονομερή ακύρωση της μεταξύ τους γραπτής συμφωνίας, οι εναγόντες προχώρησαν στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Οι εναγόμενοι με την υπεράσπιση και ανταπαίτηση τους, επίσης όπως αυτή τροποποιήθηκε, αρχικά αναφέρουν ότι ουδέποτε εξουσιοδότησαν τους κ.κ. Λάκη Ιωσηφίδη & Συνεργάτες για να συνάψουν οποιαδήποτε συμφωνία εκ μέρους τους και ή τους εξουσιοδότησαν να δίνουν οποιεσδήποτε εντολές για ανάληψη οποιουδήποτε έργου εκ μέρους τους. Διαζευκτικά, και με επιφύλαξη των πιο πάνω οι εναγόμενοι αναφέρουν ότι οι ίδιοι σε καμία περίπτωση δεν καθυστέρησαν αναφορικά με την πορεία των συζητήσεων για την κατάρτιση της συμφωνίας και ή καμία καθυστέρηση προκάλεσαν στις εργασίες των εναγόντων. Η οποιαδήποτε καθυστέρηση προκλήθηκε από τους ίδιους τους ενάγοντες και ή εξ υπαιτιότητας τους δεν καταρτίστηκε οποιαδήποτε επίσημη και ή δεσμευτική συμφωνία μεταξύ τους. Πέραν τούτου είναι η θέση των εναγομένων ότι καμία ανακαίνιση δεν παρασχέθηκε από τους ενάγοντες. Οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι ήταν έτοιμοι να καταρτίσουν επίσημη συμφωνία ανακαίνισης με τους ενάγοντες νοουμένου ότι οι ενάγοντες ξεκαθάριζαν κάποια θέματα και ή ταυτόχρονα με την καταβολή 2 εγγυητικών επιστολών. Οι εναγόμενοι (προφανώς εννοούν οι ενάγοντες) δεν ήταν σε θέση να κάνουν τα πιο πάνω καθώς απουσίαζαν τα υπεύθυνα άτομα των εναγόντων και κατά συνέπεια δεν υπογράφηκαν οι σχετικές συμφωνίες. Περαιτέρω, οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι ο λόγος που δεν παραδόθηκαν και δεν υπογράφηκαν τα εν λόγω συμβόλαια ήταν η παράλειψη των εναγόντων να παραχωρήσουν τις εγγυητικές επιστολές και ή μη πληροφόρηση τους σε συγκεκριμένα θέματα. Όταν δε επανήλθαν, ισχυρίζονται οι εναγόμενοι, οι ενάγοντες δεν μπορούσαν να παραδώσουν το έργο εντός τους καθορισμένου χρόνου και συνεπώς οι συμφωνίες δεν καταρτίστηκαν. Περαιτέρω, οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι οι ενάγοντες τους είχαν ενημερώσει ότι χωρίς την επίσημη υπογραφή των συμβολαίων δεν θα προέβαιναν σε οποιεσδήποτε παραγγελίες. Όσον αφορά την επιστολή η οποία κατ΄ ισχυρισμό αποστάληκε στους ενάγοντες είναι η θέση των εναγομένων ότι αυτή δεν αποστάληκε με οδηγίες δικές τους και εν πάση περιπτώσει οι ενάγοντες δεν συμμορφώθηκαν με τους όρους της επιστολής. Όσον αφορά τις κατ΄ ισχυρισμό εκτελεσθείσες εργασίες οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι οι εναγόντες σε καμία εργασία ανακαίνισης προέβηκαν παρά μόνο σε επιδιόρθωση ενός ανελκυστήρα και ή αντικατάσταση μιας μηχανής για την οποία και εξοφλήθηκαν πλήρως. Οι εναγόμενοι επίσης αρνούνται ότι οφείλουν οποιοδήποτε ποσό στους ενάγοντες και οι ζημιές που αναφέρουν δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και ή είναι υπερβολικές και ή εξογκωμένες και αδικαιολόγητες και εν πάση περιπτώσει καμία ευθύνη φέρουν για αυτές. Τέλος οι εναγόμενοι ζητούν ανταπαιτητικά από τους ενάγοντες γενικές αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας και ή όρων προσφοράς και ή εντολών όπως επίσης και €3.000 ως ειδικές αποζημιώσεις για ζημιές που προκλήθηκαν από τους ενάγοντες και ή εξ υπαιτιότητας αυτών. Οι ενάγοντες με την απάντηση τους απορρίπτουν όλους τους ισχυρισμούς των εναγομένων και επαναλαμβάνουν τα όσα αναφέρουν στην έκθεση απαίτησης τους. Για την απόδειξη της υπόθεσης των εναγόντων κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου δύο μάρτυρες, ο κ. Ανδρέας Νικηφόρου, μέτοχος και διευθυντής των εναγόντων και ο κ. Νίκος Αγαπίου, υπεύθυνος πωλήσεων και τεχνικού τμήματος των εναγόντων. Για την υπεράσπιση μαρτυρία έδωσαν ο κ. Ανδρέας Καλλένος, μέτοχος και διευθυντής των εναγομένων και ο κ. Ανδρέας Ανδρέου, υπεύθυνος εγκατάστασης μηχανημάτων - ανελκυστήρων της εταιρείας ΚΟΝΕ ELEVATORS CYPRUS LTD. Συνολικά κατατέθηκαν 18 Τεκμήρια. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενόρκως και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους. Το περιεχόμενο της μαρτυρίας όλων των μαρτύρων βρίσκεται καταχωρημένο στα πρακτικά και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του χωρίς το Δικαστήριο στο παρόν σημείο να προβαίνει σε εκτενή παράθεση περίληψης αλλά αυτό θα γίνει όπου και στο βαθμό που είναι αναγκαίο για σκοπούς αξιολόγησης. Στα πλαίσια της αξιολόγησης λαμβάνω υπόψη την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος των μαρτύρων, τις ευκαιρίες που είχαν να γνωρίζουν τα γεγονότα, την ειλικρίνεια και την αμεσότητα των απαντήσεων τους, τη μνήμη τους και γενικά την όλη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα (βλ. Ζερβού v. Χαραλάμπους,
(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους,
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Σημειώνω ότι η μαρτυρία ενός μάρτυρα δεν εξετάζεται μικροσκοπικά αλλά όπως λέχθηκε πολλές φορές σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου εξετάζεται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας και των γεγονότων που συνθέτουν την υπόθεση. Αντιφάσεις στην μαρτυρία, για να οδηγούν σε απόρριψη της, θα πρέπει να είναι ουσιώδεις, δηλαδή να είναι τέτοιας φύσης και περιεχομένου που να μολύνουν την μαρτυρία στο βαθμό που καθίσταται επικίνδυνη ή άδικη η αποδοχή της από το δικαστήριο. Όπως έχει νομολογηθεί αντιφάσεις σε λεπτομέρειες δεν αποδυναμώνουν μια μαρτυρία η οποία, είναι γενικά πειστική, αντίθετα, τέτοιες αντιφάσεις καταδεικνύουν ανυπαρξία προσχεδιασμού ή συνεννόησης μεταξύ των μαρτύρων ως προς το τι θα κατέθεταν. Προσθέτω δε εδώ ότι σύμφωνα και με τη νομολογία ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς (βλέπε Γενικός Εισαγγελέας ν Μανώλη
(1995)1 Α.Α.Δ. 207 και Ομήρου ν Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506. Η δε επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (βλέπε Χάρης Χρίστου v Ευγενία Khoreva
(2002)2 (Α) Α.Α.Δ. 455 και Mossa Mhamed Mustafa Ανδρέα Κακουρή κ.α.
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 165). Σημειώνω τέλος ότι κατά την αξιολόγηση των μαρτύρων υπόψη μου είχα επίσης και τις εισηγήσεις των συνηγόρων των δύο πλευρών κατά το στάδιο των τελικών αγορεύσεων. Ο ΜΕ1 διευθυντής των εναγόντων δεν έχει κάνει καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία του ΜΕ1 περιέχει τέτοιες ανακρίβειες και αντιφάσεις ώστε το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε αυτή και να καταλήξει σε ασφαλή ευρήματα. Συγκεκριμένα, ο ΜΕ1 έκανε αναφορά σε διάφορες συζητήσεις που έγιναν μεταξύ του ιδίου, του ΜΥ1 και του κ. Λάκη Ιωσηφίδη, σε σχέση με την ανακαίνιση των ανελκυστήρων στο ξενοδοχείο ΝΕSTOR ιδιοκτησίας των εναγομένων. Προς τούτο μάλιστα έκαναν είπε και προσφορά στις 15.10.
- Ο ΜΕ1 είπε επίσης ότι άρχισαν τις εργασίες της ανακαίνισης των ανελκυστήρων περί τα μέσα και ή τέλη Μαρτίου 2005 και προέβηκαν και σε παραγγελία συγκεκριμένων εξαρτημάτων/μηχανημάτων πριν την υπογραφή των συμβολαίων για αποφυγή καθυστερήσεων τα οποία και παραλήφθηκαν επίσης πριν την υπογραφή των συμβολαίων η οποία δεν κατέστη δυνατή λόγω κωλυσιεργίας από πλευράς εναγομένων. Κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι ο κ. Λάκης Ιωσηφίδης τους έστειλε την επιστολή πρόθεσης, όπως την περιέγραφε, με την οποία τους ενημέρωνε ότι η εναγόμενη εταιρεία έκανε αποδεκτή την προσφορά τους και μέχρι να προχωρήσουν με την υπογραφή των συμβολαίων, θέμα πλέον τυπικό, αυτή η επιστολή θα αποτελούσε το συμβόλαιο μεταξύ εναγόντων και εναγομένων. Η ίδια επιστολή ανέφερε σε κάποιο στάδιο της αντεξέτασης του ότι τους στάληκε εκ νέου στις 5.5.2005 μετά την επιστολή των ιδίων στις 19.4.
- Συνεπεία μάλιστα και της επιστολής αυτής συνέχισαν τις εργασίες μέχρι και τα τέλη Ιουνίου αρχές Ιουλίου, όπου όταν οι εργασίες ήταν πλέον σε προχωρημένο στάδιο, οι εναγόμενοι τους είπαν να τις σταματήσουν ενόψει του καλοκαιριού και να τις συνεχίσουν μετέπειτα, κάτι το οποίο τελικά δεν έγινε. Οι πιο πάνω θέσεις του ΜΕ1 σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να γίνουν πιστευτές από το Δικαστήριο για τους ακόλουθους λόγους. Αρχίζοντας από τον χρόνο έναρξης των εργασιών, όπου ο ίδιος τον τοποθετεί Μάρτιο του 2005, δεν φαίνεται να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Από τη δοθείσα μαρτυρία τα εξαρτήματα είχαν αφιχθεί στην Κύπρο Ιούνιο του
- Ο ΜΕ2, ο οποίος ανέφερε ότι είναι υπεύθυνος του τμήματος πωλήσεων και του τεχνικού τμήματος της ενάγουσας εταιρείας, αφού καθόρισε ότι μέσα στα καθήκοντα του ήταν και ο συντονισμός των τεχνικών δηλαδή, ο καθορισμός των προσώπων που θα πάνε να εργαστούν, του τόπου εργασίας τους και των υλικών που θα πάρουν μαζί τους, όσον αφορά το συγκεκριμένο ξενοδοχείο, είπε ότι ο ίδιος προσωπικά ουδέποτε έστειλε συνεργείο να εργαστεί. Από ότι πληροφορήθηκε από τον ΜΕ1 συνεργείο πήγε στο ξενοδοχείο μια φορά, μετά που παραλήφθηκαν τα υλικά, και βρήκε άλλη εταιρεία να ασχολείται με την αποσυναρμολόγηση των ανελκυστήρων. Συνεπώς η μαρτυρία του ΜΕ1 όσον αφορά την πορεία των εργασιών οι οποίες είχαν σχεδόν ολοκληρωθεί μέχρι που κατά τον ισχυρισμό του τους ζητήθηκε η αναστολή των εργασιών αντικρούεται από τη μαρτυρία του ιδίου του ΜΕ2, υπευθύνου του τεχνικού τμήματος των εναγόντων. Η μόνη εργασία που δέχομαι ότι έγινε σε κάποιο στάδιο, το οποίο το Δικαστήριο δεν μπορεί να καθορίσει με ασφάλεια, ήταν αυτή της αλλαγή της μηχανής, στην οποία θα επανέλθω, και η οποία σε καμία περίπτωση δεν θεωρώ ότι συνιστά «σχεδόν» ολοκλήρωση των εργασιών της ανακαίνισης. Αναφέρω επίσης εδώ ότι η αναφορά του ΜΕ1 ότι επέστρεψαν πίσω με πρόθεση να συνεχίσουν τις εργασίες τους το Σεπτέμβριο του 2005 πάλιν δεν μπορεί να ευσταθεί εφόσον από την ενώπιον μου μαρτυρία, η οποία επί της ουσίας δεν έχει αμφισβητηθεί οπότε και την αποδέχομαι, προκύπτει ότι οι εργασίες ανακαίνισης των ανελκυστήρων από την άλλη εταιρεία άρχισαν περί τον Δεκέμβριο του 2005, γεγονός το οποίο συνάδει και με το χρόνο που οι ενάγοντες επέλεξαν να στείλουν και την επιστολή μέσω του δικηγόρου τους στους εναγομένους στις 3.1.
- Πέραν τούτου ελλείψει και σχετικής αιτιολόγησης, η διάσταση χρόνου από την κατ΄ ισχυρισμό επιστροφή των εναγόντων για την ολοκλήρωση των εργασιών Σεπτέμβριο του 2005, όπως ανέφερε ο ΜΕ1, με την αποστολή της επιστολής των δικηγόρων τους τον Ιανουάριο του 2006 φαντάζει περίεργη. Όλα τα πιο πάνω καταρρίπτουν και τη θέση του ΜΕ1 ότι την μια επιταγή για το ποσό των ΛΚ1.
- την έλαβε Ιούλιο του 2005 όταν εκετελούντο εργασίες. Κατά την κυρίως εξέταση του ο ΜΕ1 ανέφερε ότι μετά και τη λήψη της επιστολής ημερομηνίας 5.5.2005 εύλογα θεώρησαν ότι είχε γίνει αποδεχτή η προσφορά τους και προχώρησαν στην παραγγελία των μηχανημάτων και την συνέχιση των εργασιών. Κατά την αντεξέταση του μάλιστα ο ΜΕ1 ερωτηθείς από το συνήγορο υπεράσπισης γιατί ενόψει του περιεχομένου της επιστολής των εναγόντων 19.4.2005 (Τεκμήριο 11) προχώρησαν με την παραγγελία αναφέρθηκε στην «εκ νέου αποστολή» της επιστολής ημερομηνίας 5.5.
- Η παραγγελία, σύμφωνα με τα όσα οι ΜΕ1 και ΜΕ2 ανέφεραν έγινε 31.3.2005 και 1.4.2005, δηλαδή, πριν λάβουν γνώση για την αποδοχή της προσφοράς και πριν την υπογραφή οποιονδήποτε συμβολαίων, θέση η οποία παρόλο που φαίνεται να στηρίζεται και από τα κατατεθειμένα τεκμήρια συγκρούεται με το περιεχόμενο της επιστολής ημερομηνίας 19.4.2005 όπου οι ενάγοντες μέσω του ΜΕ2 ενημέρωναν τους εναγόμενους «.. λάβετε υπόψη ότι οι παραγγελίες δεν μπορεί να προχωρήσουν αν δεν υπογραφούν τα συμβόλαια και παραληφθεί η επιταγή της προκαταβολής». Πέραν τούτου καμία λογική εξήγηση δόθηκε σε σχέση με τα πιο πάνω εφόσον η θέση του ΜΕ1 ότι η επιστολή ημερομηνίας 5.5.2005 τους εστάληκε «εκ νέου» μετά την επιστολή ημερομηνίας 19.4.2005, ισχυρισμός ο οποίος, όπως ανέφερα και πιο πάνω, προβλήθηκε από τον ίδιο τον ΜΕ1 αντεξεταζόμενος σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να είναι αληθής. Η επιστολή την οποία ο ΜΕ1 κατέθεσε ως Τεκμήριο 4 και φέρει ημερομηνία 5.5.2005 δεν μπορεί να έχει συνταχθεί 5.5.2005 εφόσον φαίνεται από την ίδια την επιστολή στο κάτω μέρος ότι στάληκε από τους Λάκης Ιωσηφίδης & Συνεργάτες στις 5 Απριλίου του 2005, ημερομηνία η οποία επιβεβαιώθηκε και από τον ΜΕ2 ως η ημερομηνία λήψης της. Πιο ουσιαστικό στοιχείο όμως αποτελεί το γεγονός της ύπαρξης της υπογραφής του ιδίου του ΜΕ1 στην τελευταία σελίδα του Τεκμηρίου 4, κάτω από τη λέξη «ΑΠΟΔΕΧΟΜΑΣΤΕ», με σφραγίδα της εταιρείας των εναγόντων και ημερομηνία 8.4.
- Άρα από τα πιο πάνω καταρρέει η θέση του ΜΕ1 κατά την αντεξέταση του ότι με τη λήψη της επιστολής 5.5.2005 θεώρησαν ότι έγινε αποδοχή της προσφοράς και προχώρησαν σε παραγγελία όπως επίσης καταρρέει και η θέση που πρόβαλε και κατά την αντεξέταση του σε σχέση με την εκ νέου αποστολή της επιστολής που φέρει ημερομηνία 5.5.2005 (Τεκμήριο 4). Σημειώνω εδώ ότι από όλα τα πιο πάνω καταρρέει και η θέση του ΜΕ1 η οποία επίσης προβλήθηκε κατά την αντεξέταση του ότι μετά και την επιστολή ημερ. 5.5.2005 προσπαθούσε να επικοινωνήσει με τον ΜΥ1 για να του δώσει τις εγγυητικές και να υπογράψουν τα συμβόλαια χωρίς αποτέλεσμα. Εάν η πιο πάνω θέση του ΜΕ1 ευσταθούσε και έκτοτε, δηλαδή μετά την 5.5.2005 δεν κατάφερε να επικοινωνήσει με τον ΜΥ1 γιατί προχώρησε με την παραγγελία των μηχανημάτων; Ενημέρωσε ποτέ τον ΜΥ1 ή έστω τους μηχανολόγους ότι θα προχωρούσε με την παραλαβή των μηχανημάτων μετά και την 5.5.2005; Προσθέτω εδώ ότι ένας άλλος λόγος ο οποίος κατά την κρίση μου λογικά δεν συνάδει με τη θέση του ΜΕ1 όσον αφορά το χρόνο αποστολής της επιστολής τεκμήριο 4 είναι και ο χρόνος εντός του οποίου θα έπρεπε να ολοκληρωθούν οι εργασίες, δηλαδή μέχρι και 15.5.
- Αν η επιστολή αυτή αποστέλλετο 5.5.2005 δεν θα ήταν εφικτό οι ενάγοντες να προέβαιναν σε παραγγελία εξαρτημάτων και ή να τελείωναν την εργασία της ανακαίνισης των ανελκυστήρων εντός των επόμενων 10 ημερών. Πέραν τούτου αυτό θα εξυπάκουε και συναίνεση των εναγομένων για παράταση του χρόνου διεκπεραίωσης της εργασίας, κάτι το οποίο σε καμία περίπτωση προκύπτει από την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία. Ο ΜΕ1 κατά την κυρίως εξέταση του ερωτηθείς σχετικά επεξήγησε τον λόγο που ζητά την καταβολή των ΛΚ11.000 εφόσον δεν κατάφερε να πουλήσει τα εξαρτήματα που είχε φέρει αφού ήταν μέρος εξειδικευμένων εργασιών και οι συγκεκριμένοι ανελκυστήρες δεν ήταν οι τυποποιημένοι ανελκυστήρες. Κατά την αντεξέταση του ερωτηθείς συγκεκριμένα κατά πόσο οι ανελκυστήρες στο ξενοδοχείο της εναγομένης ήταν συνηθισμένοι από αυτούς που βάζουν σε όλα τα ξενοδοχεία συμφώνησε. Σε κάποιο άλλο στάδιο της κυρίως εξέτασης του είπε ότι το πιο ουσιαστικό με αναφορά πάντα στις ζημιές όσον αφορά την αξία των μηχανημάτων ήταν ότι βάση των Ευρωπαϊκών Οδηγιών του 2006 που αφορούσαν τους ανελκυστήρες δεν μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν λόγω εφαρμογής της σχετικής οδηγίας και τα εν λόγω μηχανήματα είχαν καταστεί άχρηστα. Κατά την αντεξέταση του όπου του υποβλήθηκε ότι τα μηχανήματα και εξαρτήματα δεν ήταν σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές το αρνήθηκε λέγοντας ότι τίποτα δεν κατασκευάζεται στην ευρωπαϊκή ένωση το οποίο να μην τηρεί τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές και είχαν και πιστοποίηση ΙSΟ βάση ευρωπαϊκής νομοθεσίας. Όλα τα πιο πάνω κατά την άποψη μου δεικνύουν διιστάμενες θέσεις του ΜΕ1 εφόσον η μια θέση του αναιρεί την άλλη. Επίσης το άλλο σημείο το οποίο δεν με πείθει στην μαρτυρία του ΜΕ1 είναι η αναφορά του περί έκδοσης των εγγυητικών και μάλιστα επίσκεψης του ιδίου στο ξενοδοχείο του ΜΥ1 χωρίς όμως να καταστεί δυνατό να συναντηθούν για να λάβει χώρα η υπογραφή της συμφωνίας. Ερωτηθείς να τις παρουσιάσει είπε ότι δεν τις είχε μαζί του και θα εβρίσκοντο στο λογιστήριο. Ο ΜΕ2 ερωτηθείς σχετικά είπε ότι δεν είχαν εκδοθεί γιατί η πρακτική είναι να υπογράφονται πρώτα τα συμβόλαια οπότε στην παρούσα περίπτωση, όπως είπε, αφού δεν είχαν υπογραφεί σε ποιού το όνομα θα εκδίδοντο οι εγγυητικές. Οι εγγυητικές κατέληξε δεν εκδόθηκαν, θέση την οποία και αποδέχομαι. Ο χρόνος επίσης διεκπεραίωσης των εργασιών από ότι και ο ΜΕ1 δέχθηκε μέχρι και την 15.5.2005 δεν μπορούσε να τηρηθεί. Σημειώνω δε εδώ ότι ο ΜΕ1 αποδέχθηκε αντεξεταζόμενος ότι τόσο η έκδοση των εγγυητικών όσο και ο χρόνος διεκπεραίωσης των εργασιών ήταν ουσιώδεις σε σχέση με την συμφωνία των μερών. Ο ΜΕ1 επίσης αρνήθηκε την υποβολή του συνηγόρου των εναγομένων ότι τα χρήματα που πληρώθηκαν ήταν για μια μηχανή του ανελκυστήρα που αντικαταστάθηκε, γεγονός το οποίο έρχεται σε αντίθεση με τα όσα ο ΜΕ2 είπε τα οποία και συνέδεσε τόσο με το περιεχόμενο του τεκμηρίου 1 όσο και του τεκμηρίου
- Ο ΜΕ1 σε κάποιο στάδιο της μαρτυρίας του ανέφερε ότι το απαιτούμενο υπόλοιπο των ΛΚ4.716,25 αποτελούσε υπόλοιπο τιμολογηθείσας εργασίας θέση η οποία επαναλαμβάνεται και στην επιστολή των δικηγόρων των εναγόντων ημερ. 3.1.2006 ενώ αλλού στη μαρτυρία του καθορίζει το ποσό αυτό ως την προκαταβολή που συμφωνήθηκε στη βάση της κατ' ισχυρισμό μεταξύ των μερών συνομολογηθείσας συμφωνίας όπως επίσης αναγράφεται και στο ίδιο το τιμολόγιο. Οι πιο πάνω αντιφάσεις και ανακρίβειες όπως επίσης και οι διαφορετικές εκδοχές που εντοπίζονται σε σχέση και με τη μαρτυρία του ΜΕ2 δεν αφήνουν περιθώριο στο Δικαστήριο να στηριχθεί στην μαρτυρία του και να κρίνει τη μαρτυρία του ΜΕ1 αξιόπιστη (βλέπε Σάββας Πανατζή κ.α. ν Ευαγόρας Θεμιστοκλέους
(2006)1 Α.Α.Δ. 898). Ο ΜΕ2 παρακολουθώντας τον στο εδώλιο του μάρτυρα κρίση μου είναι ότι δεν είπε στο Δικαστήριο όλη την αλήθεια και η προσπάθεια του να βοηθήσει την υπόθεση των εναγόντων ήταν φανερή. Ο ΜΕ2 όσον αφορά τη συνομολόγηση της συμφωνίας ανέφερε τα όσα ο ΜΕ1 του είχε πει και για τα τεχνικά θέματα και τις εργασίες ανακαίνισης των ανελκυστήρων τα όσα ο ίδιος γνώριζε προσωπικά τα οποία, όπως ανέφερα και πιο πάνω, κατά το στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας του ΜΕ1, καταρρίπτουν τη θέση του. Ο ΜΕ2 αποδέχθηκε σε κάποιο στάδιο ότι έγινε αντικατάσταση μιας μηχανής ανελκυστήρα η οποία, όπως προκύπτει και από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 4, δεν είχε πληρωθεί μέχρι τότε. Ο ΜΕ2 σε υποβολή του συνηγόρου των εναγομένων ότι η εν λόγω μηχανή χρειάστηκε να αλλαχτεί για να μπορεί τουλάχιστον ο ένας ανελκυστήρας να εργάζεται το αρνήθηκε επιμένοντας ότι η αλλαγή της μηχανής ήταν μέρος της ανακαίνισης. Η θέση αυτή του ΜΕ2 όμως παρατηρώ ότι ανατρέπεται από το έγγραφο το οποίο ο ίδιος κατέθεσε ως Τεκμήριο 12 όπου και γίνεται ρητή αναφορά ότι: «...The one lift was out of order due to the machine se we take a machine PM 801/2 from our warehouse and we replace it..» (ο τονισμός είναι του Δικαστηρίου). Τα πιο πάνω που ανέφερε ο ΜΕ2 έρχονται και σε αντίφαση με την αναφορά του σε σχέση με την έκδοση τιμολογίου όσον αφορά το ποσό της προκαταβολής μόνο. Εάν και εφόσον η πιο πάνω εργασία αποτελούσε μέρος της συμφωνίας ανακαίνισης τότε γιατί με το εκδοθέν τιμολόγιο δεν ζητείται πέραν της προκαταβολής και η αξία της μηχανής αυτής εφόσον, είναι φανερό ότι η μηχανή αυτή δεν παραγγέλθηκε από το εξωτερικό ώστε να περιλαμβάνεται στις ΛΚ11.000 που ζητούν, και οι ενάγοντες την είχαν στις αποθήκες τους. Λογικό κατά την άποψη μου θα ήταν, εφόσον η εργασία αυτή της αντικατάστασης της μηχανής, ως η θέση του ΜΕ2 αποτελούσε μέρος της συμφωνίας ανακαίνισης των ανελκυστήρων, να ζητείτο η πληρωμή της, η οποία σίγουρα δεν μπορεί να περιλαμβάνεται στο τιμολόγιο ημερ. 18.4.2005 για το ποσό των ΛΚ7.216,25 παρόλο που στην αγωγή ζητείται ως τιμολογηθείσα εργασία εφόσον όπως και οι δύο μάρτυρες των εναγόντων είπαν ενώπιον του Δικαστηρίου το ποσό αυτό αποτελεί το ποσό της συμφωνηθείσας προκαταβολής εκ 25% του συνόλου της συμφωνίας τους περιλαμβανομένου του Φ.Π.Α.. Κατά συνέπεια όλα τα πιο πάνω δημιουργούν την αμφιβολία στο Δικαστήριο για το τι πραγματικά συνέβηκε, και, μάλλον επιβεβαιώνουν την θέση του ΜΥ1 όσον αφορά την πληρωμή των ΛΚ2.500 ως η τιμή για την αντικατάσταση της εν λόγω μηχανής. Πέραν των πιο πάνω ο ΜΕ2 ερωτηθείς σχετικά ενόψει και των αρμοδιοτήτων του εάν έστειλε συνεργείο στο ξενοδοχείο των εναγόντων σε σχέση με τις εργασίες ανακαίνισης, είπε ότι ο ίδιος δεν το είχε κάνει αλλά πληροφορήθηκε από τον ΜΕ1 ότι πήγε συνεργείο μετά την παραλαβή των μηχανημάτων, σε χρόνο που ο ΜΕ1 καθόρισε περί τον Σεπτέμβριο του 2005, και βρήκαν άλλους να εργάζονται. Τώρα όσον αφορά τα μηχανήματα τα οποία παραγγέλθηκαν από το εξωτερικό ο ΜΕ2 είπε επίσης ότι ήταν εξειδικευμένα και δύσκολο να πουληθούν και η αξία τους περίπου ήταν ΛΚ11.000 περιλαμβανομένων και των συναφών με την μεταφορά και την εισαγωγή τους τελών και δασμών. Κατά την αντεξέταση του ο ΜΕ2 ερωτηθείς σχετικά είπε ότι εάν κάποιος κάνει ανακαίνιση σε ανελκυστήρες με τις ίδιες προδιαγραφές για όλα τα κομμάτια που είχαν φέρει, τα οποία απαρίθμησε και επεξήγησε με λεπτομέρεια, τότε αυτά μπορεί να χρησιμοποιηθούν. Η θέση του αυτή παρατηρώ πάλιν ότι δεν συνάδει με τα όσα ο ΜΕ1 ανέφερε σε κάποιο στάδιο της μαρτυρίας του ότι τα εξαρτήματα τα οποία εισήχθηκαν μετά και το 2006 είχαν καταστεί άχρηστα. Πέραν τούτου οι απαντήσεις του ΜΕ2 ερωτηθείς για το κατά πόσο είδε τα μηχανήματα ότι «. δεν είναι η δουλειά μου μετά από επτά χρόνια να φακκώ γυρό στην αποθήκη και να ελέγχω πακέτα.», «. δεν είμαι αποθηκάριος..», «.. τα είδα όταν παραλήφθηκαν», καταλήγοντας κατόπιν σχετικής ερώτησης εάν έχει πρόσβασης στις αποθήκες ότι «Έχω πρόσβαση. Είναι στις αποθήκες υπάρχουν εκεί καταγραμμένα στο στοκ» δεικνύουν μια τάση αποφυγής να απαντήσει ξεκάθαρα με μόνο σκοπό την βοήθεια της υπόθεσης των εναγόντων. Ο ΜΥ1 από την άλλη έχει κάνει πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Κατά την κρίση μου ο μάρτυρας αυτός ήρθε στο Δικαστήριο να πει την αλήθεια και αυτό έπραξε δίδοντας σταθερές, σαφείς, ειλικρινείς και αυθόρμητες απαντήσεις. Ο ΜΥ1 μάλιστα δεν δίστασε να αποδεχθεί, παρά την αντίθετη θέση στο δικόγραφο των εναγομένων, ότι είχε γνώση για την επιστολή που φέρει ημερομηνία 5.5.2005, και η οποία στάληκε κατόπιν δικής του έγκρισης, εφόσον πρόθεση τους είπε, εάν και εφόσον οι ενάγοντες τηρούσαν τις προϋποθέσεις, μεταξύ άλλων του χρόνου διεκπεραίωσης της εργασίας και της έκδοσης των εγγυητικών, ήταν να αναθέσουν στους ενάγοντες τις εργασίες και να προχωρήσουν στην υπογραφή των συμβολαίων. Η θέση του ΜΥ1 επίσης όσον αφορά τις πληρωμές που έγιναν των ΛΚ2,500, ως αυτή είναι και δικογραφημένη, έχοντας υπόψη και την αξιολόγηση της μαρτυρίας των ΜΕ1 και ΜΕ2 είναι αποδεκτή. Έχοντας κατά νου και την συνεργασία των μερών η οποία χρονολογείτο από το 1998 δέχομαι ότι η αλλαγή της μηχανής έγινε από το υφιστάμενο στοκ των εναγόντων και, ως η θέση του ΜΥ1, πρόθεση τους, κατόπιν και της συμβουλής των μηχανολόγων των εναγομένων, ήταν να περιληφθεί στις εργασίες ανακαίνισης για σκοπούς πληρωμής. Η μαρτυρία του ΜΥ1 συνεπώς όσον αφορά τα πραγματικά γεγονότα είναι αποδεκτή. Νοείται βέβαια ότι τα συμπεράσματα του ΜΥ1 όσον αφορά το κατά πόσο καταρτίστηκε ή όχι οποιαδήποτε συμφωνία μεταξύ των μερών δεν υιοθετούνται από το Δικαστήριο εφόσον αποτελούν θέματα νομικά τα οποία θα αποφασιστούν από το Δικαστήριο. Σημειώνω εδώ παρενθετικά, παρόλο που κάτι τέτοιο δε ηγέρθη από την πλευρά των εναγόντων ότι η θέση περί παρουσίας του ΜΕ2 στις 8.4.2005 για την υπογραφή των συμβολαίων ενόψει απουσίας του ΜΕ1 παρόλο που δεν ετέθηκε στους μάρτυρες των εναγόντων να τοποθετηθούν αποτελούσε δικογραφημένη θέση των εναγόντων η οποία εν πάση περιπτώσει δεν αμφισβητήθηκε με οποιοδήποτε συγκεκριμένο τρόπο στο δικόγραφο τους αλλά ούτε και κατά την αντεξέταση του ΜΥ
- Η ίδια είναι η θέση μου και όσον αφορά τη μαρτυρία του ΜΥ2 παρόλο που δεν είναι αντιληπτή η αναφορά του σε υπογραφή συμβολαίου μεταξύ εναγομένων και της εταιρείας ΚΟΝΕ ELEVATORS CYPRUS LTD εφόσον το σχετικό συμβόλαιο το οποίο ο ΜΥ1 κατέθεσε ως Τεκμήριο 17 αφορά άλλη εταιρεία η οποία βέβαια όπως φαίνεται από το περιεχόμενο του συμβολαίου ημερομηνίας 2.8.2005 θα προμήθευε το ξενοδοχείο ΝΕSTOR και θα τοποθετούσε ανελκυστήρες ΚΟΝΕ. Η μαρτυρία του ΜΥ2 όσον αφορά το χρόνο διεκπεραίωσης της εργασίας και την ίδια την εκτελεσθείσα εργασία επί της ουσίας δεν έχει αμφισβητηθεί οπότε και για ό, τι αξίζει σε σχέση με τα γεγονότα της παρούσας είναι αποδεκτή. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας καθώς επίσης και τα τεκμήρια που κατατέθηκαν ενώπιον μου, τα πραγματικά και ουσιώδη γεγονότα που συνθέτουν την παρούσα υπόθεση και αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου είναι τα ακόλουθα. Οι ενάγοντες είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης νόμιμα εγγεγραμμένη στην Κύπρο η οποία ασχολείται μεταξύ άλλων με την πώληση, εγκατάσταση και συντήρηση ανελκυστήρων. Οι εναγόμενοι, είναι επίσης εταιρεία νόμιμα εγγεγραμμένη με έδρα την Αγία Νάπα, η οποία είναι ιδιοκτήτρια του ξενοδοχείου ΝESTOR το οποίο βρίσκεται στην Αγία Νάπα. Οι ενάγοντες με τους εναγομένους διατηρούσαν συνεργασία περίπου από το 1998 για τη συντήρηση των ανελκυστήρων στο πιο πάνω ξενοδοχείο των εναγομένων. Περί την 19.10.2004 οι ενάγοντες μέσω του ΜΕ1, κατόπιν σειράς συναντήσεων με τον ΜΥ1, εκ μέρους των εναγομένων, και του κ. Λάκη Ιωσηφίδη συμβούλου και μηχανολόγου των εναγομένων, υπέβαλαν προσφορά για την πλήρη ανακαίνιση των δύο ανελκυστήρων του ξενοδοχείου ΝESTOR (Τεκμήριο 1) αφού προηγουμένως τους είχαν δοθεί τα απαραίτητα τεχνικά στοιχεία. Οι κ.κ. Λάκης Ιωσηφίδης & Συνεργάτες όσον αφορά τη λήψη και την αξιολόγηση προσφορών σε σχέση με τις εργασίες ανακαίνισης των ανελκυστήρων του ξενοδοχείου ΝESTOR ενεργούσαν εκ μέρους και κατόπιν εντολών των εναγομένων. Οι ενάγοντες κατά ή περί την 31.3.2005 και 1.4.2005 προέβηκαν στην τοποθέτηση παραγγελίας κάποιων μηχανημάτων που θα χρειάζονταν για την ανακαίνιση των δύο ανελκυστήρων, τα οποία έφτασαν στην Κύπρο περί την 15.6.2005 (Τεκμήριο 16) και πληρώθηκαν από τους ενάγοντες τον Νοέμβριο του
- Η αξία των πιο πάνω μηχανημάτων ήταν περίπου ΛΚ 11.000 ποσό το οποίο περιλαμβάνει και εκτελωνίσεις, μεταφορές κλπ.. Στο μεταξύ στις 4.4.2005, μετά την ημερομηνία τοποθέτησης της πιο πάνω αναφερθείσας παραγγελίας, οι ενάγοντες απέστειλαν επιστολή στους κ.κ. Λάκη Ιωσηφίδη & Συνεργάτες (Τεκμήριο 2) καταγράφοντας μέρος του τι είχε περιληφθεί στην προσφορά και συζητηθεί μεταξύ των προαναφερομένων. Στις 5.4.2005 οι κ.κ. Λάκης Ιωσηφίδης & Συνεργάτες, εκ μέρους των εναγομένων, απέστειλαν στους ενάγοντες την «επιστολή πρόθεσης» (Τεκμήριο 4), όπως περιγράφεται στην προσφορά, η οποία προφανώς από λάθος και ή για άγνωστο λόγο προς το Δικαστήριο φέρει ημερομηνία 5.5.2005 και η οποία πληροφορεί τους ενάγοντες ότι η προσφορά τους για την ανακαίνιση των δύο ανελκυστήρων στο ξενοδοχείο ΝESTOR γίνεται αποδεκτή ως ακολούθως: «Ποσό Αρχικής Προσφοράς ΛΚ 23.200.00 Σύστημα ελέγχου ταχύτητας 3VF ΛΚ 1.900.00 ΟΛΙΚΟ: ΛΚ 25.100.00 Η πιο πάνω τιμή δεν συμπεριλαμβάνει Φ.Π.Α. Επιπλέον επιβεβαιώνουμε τα πιο κάτω σημεία. 1.................................. 2.................................. 3..................................
- Στην πιο πάνω τιμή συμπεριλαμβάνεται το κόστος και η εγκατάσταση της καινούργιας μηχανής που έχει προμηθευτεί στον ένα από τους ανελκυστήρες.
- Τρόπος πληρωμής: 25% προκαταβολή .................................
- Χρόνος Παράδοσης: Η ανακαίνιση των ανελκυστήρων θα συμπληρωθεί μέχρι την 15η Μαΐου 2005, με μόνη εκκρεμότητα την εγκατάσταση του συστήματος 3VF το οποίο θα γίνει μέχρι το τέλος Μαΐου
- Τα έντυπα συμβολαίου ετοιμάζονται και σύντομα θα σας καλέσουνε για υπογραφή των Συμβολαίων. Σύμφωνα με τους όρους της προσφοράς θα πρέπει να υποβάλετε εγγύηση για καλή εκτέλεση εργασίας ( Performance Bond ) από εγκεκριμένη Τράπεζα για το ποσό των ΛΚ 2.510,
- Επίσης και πάλι σύμφωνα με τους όρους της προσφοράς, θα πρέπει να υποβάλετε εγγύηση για την παραλαβή της προκαταβολής από εγκεκριμένη Τράπεζα για το ποσό των ΛΚ 5.800,
- Και οι δύο πιο πάνω εγγυητικές θα πρέπει να εκδοθούν το όνομα του Ιδιοκτήτη. Παρακαλούμε όπως δεχθείται την επιστολή αυτή σαν εντολή για να προχωρήσετε με τις εργασίες και η οποία μέχρι την ημέρα υπογραφής των Συμβολαίων, θα αποτελεί Συμβόλαιο μεταξύ της εταιρείας σας και των Ιδιοκτητών. Με εκτίμηση Λάκης Ιωσηφίδης ..................................... » Στις 8.4.2005 οι ενάγοντες αποδέχθηκαν τα πιο πάνω υπογράφοντας σχετικά επί αυτής τοποθετώντας και τη σφραγίδα της εταιρείας (βλέπε επίσης Τεκμήριο 4) . Κατά την ίδια πιο πάνω ημερομηνία ο κ. Λάκης Ιωσηφίδης πληροφόρησε τους ενάγοντες ότι τα συμβόλαια ήταν έτοιμα για υπογραφή και θα τους παραδίδοντο αυθημερόν για υπογραφή με τον ιδιοκτήτη (Τεκμήριο 3). Στις 8.4.2005, ημερομηνία κατά την οποία το συμβόλαιο θα υπογραφόταν στο γραφείο του ΜΥ1, παρουσία του συμβούλου μηχανολόγου και του ΜΕ2, ενόψει απουσίας του ΜΕ1, ο ΜΕ2 δεν είχε μαζί τους τις δύο εγγυητικές και η συμφωνία δεν υπογράφηκε. Ακολούθησε επικοινωνία μεταξύ ΜΕ1 και ΜΥ1 με την οποία ο ΜΕ1 ενημέρωσε τον ΜΥ1 ότι ενόψει και της μη υπογραφής του συμβολαίου θα καθυστερούσε η αποπεράτωση της εργασίας ανακαίνισης των ανελκυστήρων, πρόταση την οποία ο ΜΥ1 απέρριψε άμεσα. Ακολούθησε η επιστολή των εναγόντων ημερομηνίας 19.4.2005 με την οποία μεταξύ άλλων ενημέρωναν τους εναγομένους ότι μετά τις επανειλημμένες τηλεφωνικές επικοινωνίες και προσπάθειες για υπογραφή των συμβολαίων οι οποίες απέτυχαν εξ΄ υπαιτιότητας τους «.εάν εντός της ημέρας δεν υπογραφούν τα συμβόλαια και εκδοθεί επιταγή για το ποσό των 7216,25ΛΚ αυτόματα η παράδοση του έργου παρατείνεται κατά είκοσι ημέρες. Λάβεται υπόψην ότι από πλευράς της εταιρείας μας έχουν γίνει όλες η απαραίτητες ενέργειες και αποστολή όλων των τεχνικών πληροφοριών στην κατασκευάστρια εταιρεία. Η παραγγελίες δεν μπορούν να προχωρήσουν αν δεν υπογραφεί το συμβόλαιο και παραληφθεί η επιταγή της προκαταβολής». Ακολούθησε εκ νέου επικοινωνία μεταξύ των ΜΕ1 και ΜΥ1, μετά και τη λήψη από τον τελευταίο της πιο πάνω επιστολής, κατά την οποία πάλιν απορρίφθηκε η πρόταση των εναγόντων για παράταση στο χρόνο παράδοσης των εργασιών, συζήτηση για την οποία ενημερώθηκε σε κάποιο στάδιο αργότερα και ο ΜΕ
- Το σχετικό με τις εργασίες ανακαίνισης των δύο ανελκυστήρων συμβόλαιο, μεταξύ εναγόντων και εναγομένων τελικά δεν υπογράφηκε. Οι ενάγοντες κατά το χρόνο που αυτό θα υπογράφετο δεν είχαν εκδώσει τις δύο εγγυητικές και συνεπεία τούτου δεν ήταν σε θέση να διεκπεραιώσουν την εργασία μέχρι την 15.5.2005, προϋποθέσεις ουσιώδεις για την υπογραφή του συμβολαίου. Οι εναγόμενοι τελικά ανάθεσαν τις εργασίες ανακαίνισης των δύο ανελκυστήρων του ξενοδοχείου ΝESTOR σε τρίτη εταιρεία υπογράφοντας σχετικά συμβόλαιο στις 2.8.2005, και, η εργασία στο ξενοδοχείο ΝESTOR ολοκληρώθηκε στις 8.3.
- Οι εναγόμενοι δέχομαι ότι, εφόσον τελικά η μεταξύ τους συνεργασία δεν επιτεύχθηκε, κατέβαλαν σε δύο περιπτώσεις το συνολικό ποσό των ΛΚ2.500 προς τους ενάγοντες ως η αξία της εργασίας αντικατάστασης μιας μηχανής του ενός ανελκυστήρα η οποία είχε από πολύ προηγουμένως καταστραφεί. Η αξία της μηχανής αυτής αρχικά ενόψει της επικείμενης συνεργασίας των μερών για την ανακαίνιση των ανελκυστήρων ως αναγράφεται και στο Τεκμήριο 4 θα περιλαμβάνετο στο ποσό της προσφοράς. Οι ενάγοντες σε κάποιο στάδιο αντιλήφθηκαν ότι οι εναγόμενοι είχαν αναθέσει σε τρίτη εταιρεία την ανακαίνιση των ανελκυστήρων και τους απέστειλαν μέσω των δικηγόρων τους επιστολή ημερομηνίας 3.1.2006 ζητώντας να τους επιτραπεί η είσοδος στο ξενοδοχείο και η ολοκλήρωση των εργασιών τους, όπως επίσης και την καταβολή του υπολοίπου του «τιμολογημένου έργου» το οποίο ανήρχετο σε ΛΚ4.216,
- Οι εναγόμενοι αντέδρασαν αποστέλλοντας μέσω του δικηγόρου τους την επιστολή ημερομηνίας 7.2.2006 απορρίπτοντας τις πιο πάνω θέσεις των εναγόντων. Συνεπεία των πιο πάνω οι ενάγοντες προχώρησαν με την καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Ερχόμενη τώρα να εξετάσω κατά πόσο η πλευρά των εναγόντων έχει αποδείξει την υπόθεση της επαναλαμβάνω ότι η απαίτηση τους στηρίζεται σε παράβαση συμφωνίας. Είναι η θέση της κα Τουμάζου επικαλούμενη τη δοθείσα μαρτυρία και τα ενώπιον του Δικαστηρίου τεκμήρια ότι με την αποστολή της επιστολής η οποία είναι κατατεθειμένη ως Τεκμήριο 4 συνομολογήθηκε η μεταξύ των μερών συμφωνία στη βάση της οποίας οι ενάγοντες προέβηκαν σε εργασίες εντός του ξενοδοχείου ΝESTOR και σχετικά εξέδωσαν και το τιμολόγιο (Τεκμήριο 9) αναφορικά με την προκαταβολή για την ανακαίνιση, έναντι του οποίου οι εναγόμενοι έκαναν και δύο πληρωμές. Σύμφωνα και με το άρθρο 10 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149 είναι η θέση της, ότι μπορεί η ύπαρξη μιας συμφωνίας να συναχθεί και από τη συμπεριφορά των μερών, κάτι το οποίο στην παρούσα υπόθεση υποστηρίζεται από την αποδοχή της προσφοράς με την επιστολή τεκμήριο 4 και τις μετέπειτα ενέργειες των μερών. Σχετικό είναι και το άρθρο 3 του περί Συμβάσεων Νόμου. Οι εναγόμενοι, επισημαίνει η κα Τουμάζου φαίνεται και από τα κατατεθειμένα τεκμήρια ότι παραδέχονται και την ύπαρξη του οφειλόμενου υπολοίπου (βλέπε Τεκμήριο 8). Ακολούθως, οι εργασίες διακόπηκαν κατόπι εντολής των εναγομένων και δεν συνεχίστηκαν εξ υπαιτιότητας των εναγομένων. Συνεπεία των πιο πάνω ενεργειών των εναγομένων οι ενάγοντες έχουν υποστεί ζημιά η οποία ανέρχεται στο συνολικό ποσό των €29.415,
- Πέραν των πιο πάνω υποστηρίζει ότι και η αρχή του estoppel μπορεί να τύχει εφαρμογής στην παρούσα υπόθεση εφόσον ως αναφέρει με παραπομπή στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England 4η εκ. παρ. 289, σελ. 166 «. όπου υπάρχει συμφωνία μεταξύ των μερών αναφορικά με τους όρους της πρότασης και ένα μέρος ενήργησε με τέτοιο τρόπο που ένας λογικός άνθρωπος θα πίστευε ότι δεχόταν τους όρους όπως είχαν προταθεί από το άλλο μέρος, τότε το μέρος που ενήργησε με αυτό τον τρόπο όποια και αν ήταν η πραγματική πρόθεση, δεσμεύεται από τη σύμβαση ως να είχε συμφωνήσει με τους όρους που προτάθηκαν από το άλλο μέρος (..). Δεν θα επιτραπεί γενικά σε κάποιον να αρνηθεί την αποδοχή ενός συμβολαίου εκεί που είναι ένοχος αμέλειας και έχει παραπλανήσει το άλλο μέρος ώστε να πιστεύει ότι αποδέχτηκε.» Αντίθετη ήταν η θέση του κ. Καπελάκη ο οποίος με αναφορά στη δοθείσα μαρτυρία και τα κατατεθειμένα τεκμήρια υποστηρίζει ότι καμία συμφωνία συνομολογήθηκε μεταξύ των μερών και οι εναγόμενοι ήταν αυτοί που δεν ήταν σε θέση να τηρήσουν τις δύο πολύ σημαντικές προϋποθέσεις για την υπογραφή των σχετικών συμβολαίων. Πέραν τούτου αναφέρει ότι οι ενάγοντες σε καμία περίπτωση δεν απέδειξαν τις ζημιές που ζητούν εφόσον από τη μαρτυρία του ΜΕ2 προκύπτει ότι τα μηχανήματα τα οποία παραγγέλθηκαν, πριν ακόμη ενημερωθούν για την αποδοχή της προσφοράς τους, δεν συνάδουν με την περιγραφή του ξενοδοχείου των εναγομένων. Το κύριο ερώτημα το οποίο το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει στην παρούσα υπόθεση είναι κατά πόσο από τη δοθείσα μαρτυρία προκύπτει η συνομολόγηση συμφωνίας μεταξύ των μερών είτε αυτή είναι προφορική είτε γραπτή. Στην παρούσα περίπτωση δεν έχει αμφισβητηθεί ότι οι εναγόμενοι κάλεσαν τους ενάγοντες να υποβάλουν προσφορά (invitation to tender = invitation to treat) για την ανακαίνιση των δύο ανελκυστήρων του ξενοδοχείου ΝESTOR. Οι ενάγοντες υπέβαλαν την σχετική προσφορά (offer) την οποία οι εναγόμενοι, μέσω των κ.κ. Λάκη Ιωσηφίδη & Συνεργάτες, οι οποίοι ενεργούσαν κατόπιν εντολής και για λογαριασμό τους, αποδέχθηκαν (acceptance) αποστέλλοντας την επιστολή αποδοχής της προσφοράς με τους όρους που αυτή καταγράφει, οι οποίοι περιλαμβάνοντο μεταξύ άλλων και στην προσφορά των εναγόντων. Επαναλαμβάνω δε εδώ ότι και ο ΜΥ1 τελικά αποδέχθηκε ότι η πιο πάνω επιστολή στάληκε κατόπιν έγκρισης δικής του. Η προσφορά των εναγόντων, η αποδοχή της από τους εναγόμενους στη βάση των όρων και των προϋποθέσεων αυτής (Τεκμήριο 4 και Τεκμήριο 1) και η επαναβεβαίωση της αποδοχής από τους ενάγοντες δημιούργησε κατά την κρίση μου αντίστοιχη υποχρέωση των μερών, εξυπακούοντας δέσμευση εκατέρωθεν. Συνεπώς, κατάληξη μου είναι ότι με τα πιο πάνω συνομολογήθηκε δεσμευτική προφορική συμφωνία μεταξύ των μερών και απέμενε, σύμφωνα πάντα με τα όσα περιέχονται στην επιστολή, με την οποία τους κοινοποιήθηκε η αποδοχή αυτή, η τελική υπογραφή των συμβολαίων. Είναι αποδεκτό και από τις δύο πλευρές και αποτελεί και εύρημα του Δικαστηρίου ότι τα συμβόλαια μεταξύ των μερών δεν υπογράφηκαν. Εφαρμόζοντας και στην παρούσα υπόθεση τα όσα ελέχθηκαν στην υπόθεση A. PANAYIDES CONTRACTING LIMITED v M&M FRANGOS ENGINEERING & CONTRACTING LTD (Πολ. Εφ. 301/2008 ημερ. 31.5.2012) όπου το Δικαστήριο κατ΄ αρχήν πραγματεύτηκε μεταξύ άλλων το θέμα της συνομολόγησης συμφωνίας στη βάση προσφορών: «Δεν είναι η παρούσα περίπτωση όπου θεωρείται ότι δεν επέρχεται συμφωνία μέχρις ότου καταρτιστεί σχετική έγγραφη συμφωνία. Η υπογραφή εδώ των συμβολαίων θα ήταν η φυσιολογική και αναμενόμενη προέκταση που θα ακολουθούσε την κατακύρωση των προσφορών από τον εργοδότη στους εφεσείοντες» (βλέπε σχετικά Contract Law, Ewan McKendrick, 1990, ch.3). Το πρόβλημα όμως που εντοπίζεται στην παρούσα υπόθεση από την ενώπιον μου μαρτυρία δεν είναι κατά πόσο συνομολογήθηκε δεσμευτική συμφωνία μεταξύ των μερών αλλά ποιος παρέβηκε τη συμφωνία αυτή. Από την αξιολόγηση της ενώπιον μου μαρτυρίας είναι φανερό ότι είναι οι ενάγοντες οι οποίοι δεν τήρησαν τους όρους και τις προϋποθέσεις των συμφωνηθέντων ώστε να προχωρήσουν τελικά στην υπογραφή των σχετικών συμβολαίων και κατ΄ επέκταση στην διεκπεραίωση της εργασίας. Οι ενάγοντες στις 8.4.2005, ημερομηνία κατά την οποία κλήθηκαν να υπογράψουν τα συμβόλαια, δεν είχαν εκδώσει τις απαιτούμενες εγγυητικές με αποτέλεσμα οι εναγόμενοι να αρνηθούν να προχωρήσουν στην υπογραφή του συμβολαίου. Ενόψει της μη υπογραφής του συμβολαίου οι ενάγοντες δεν ήταν σε θέση να διεκπεραιώσουν την εργασία της ανακαίνισης εντός του καθορισμένου χρόνου δηλαδή της 15η Μαΐου 2005, όρος ο οποίος μαζί και με την έκδοση των δύο εγγυητικών ως αναγνωρίστηκε και από τον ΜΕ1 ήταν ουσιώδης μεταξύ των μερών. Συνεπεία τούτου οι εναγόμενοι ενημέρωσαν τους ενάγοντες ότι η πρόταση τους για παράταση του χρόνου παράδοσης του έργου δεν ήταν αποδεκτή και κατά συνέπεια θεωρώ ότι με τον τρόπο αυτόν τερμάτισαν την μεταξύ τους συμφωνία. Τώρα το γεγονός ότι ο ΜΥ1 επέμεινε ότι δεν υπήρχε μεταξύ τους συμφωνία δεν επηρεάζει την πιο πάνω κρίση μου η οποία στηρίζεται καθαρά σε νομικό θέμα και όχι στον τρόπο με τον οποίο οι διάδικοι ερμηνεύουν και ή περιγράφουν τις μεταξύ τους σχέσεις. Ο ΜΥ1 ήταν ξεκάθαρος κατά τη μαρτυρία του ότι μετά και την συνάντηση στις 8.4.2005 σε επικοινωνία που είχε με τον ΜΕ1 απέρριψε την πρόταση του για διεκπεραίωση της εργασίας σε μεταγενέστερο χρόνο από την 15η Μαΐου του 2005, θέση την οποία επανέλαβε στον ίδιο και στον ΜΕ2 μετά και τη λήψη της επιστολής των εναγόντων ημερομηνίας 19.4.2005, αποδεσμεύοντας με τον τρόπο αυτό τους εναγόμενους από την οποιαδήποτε υποχρέωση τους έναντι των εναγόντων ενόψει της παράβασης από τους τελευταίους ουσιώδους όρου της μεταξύ τους συμφωνίας. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω κρίση μου είναι ότι η προώθηση της παραγγελίας από τους ενάγοντες μετά και την 19.4.2005 όπου ενημέρωσαν σχετικά τους εναγομένους ότι οι παραγγελίες δεν θα προχωρήσουν αν δεν υπογραφεί το συμβόλαιο και πληρωθεί η προκαταβολή, επιστολή στην οποία οι εναγόμενοι ανταποκριθήκαν όπως ανέφερα και πιο πάνω, αποτελούσε ενέργεια άστοχη, το κόστος της οποίας σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να βαρύνει τους εναγομένους. Η ίδια είναι η θέση μου και για το «υπόλοιπο» της προκαταβολής που ζητούν από τους εναγόμενους. Τώρα όσον αφορά το ποσό των ΛΚ2,500 το οποίο ζητείται ως απώλεια κέρδους από την εκτέλεση του έργου καμία σχετική επί τούτου μαρτυρία δόθηκε ώστε να μπορεί το Δικαστήριο να καταλήξει σε οποιαδήποτε ασφαλή συμπεράσματα (βλέπε σχετικά A. PANAYIDES CONTRACTING LIMITED (πιο πάνω)). Πέραν τούτου φυσικά από τη στιγμή που το Δικαστήριο καταλήγει στο γεγονός ότι τη μεταξύ των μερών συμφωνία είναι οι ενάγοντες που την αθέτησαν λογικό επακόλουθο είναι ότι σε καμία αποζημίωση δεν δικαιούνται ως οι δικογραφημένες απαιτήσεις τους. Σχετικά παραπέμπω στο σύγγραμμα Chesire Fifooot & Furmston΄s Law of Contract 15η έκδοση σελ. 692 όπου αναφέρεται ότι: « If the innocent party elects to treat the contract as discharged he must make his decision known to the party in default. Once he has done this, his election is final and cannot be retracted. The effect is to terminate the contract for the future as from the moment when the acceptance is communicated to the party in default. The breach does not operate retrospectively. .......................................................................................................................... ». Στο σύγγραμμα Chitty on Contracts, 25η εκ. Παρ. 1630, σελ. 899 αναφέρεται επίσης: «Where the innocent party is entitled to, and does treat himself as discharged by the other΄s breach, he is thereby released from future performance of his obligations under the contract. Discharge also deprives him of any right as against the other party to continue to perform them. After such discharge he is not bound to accept, or pay for, any further performance by the other party. » Τα πιο πάνω καθορίζουν και την πορεία της υπόθεσης η οποία δεν μπορεί να έχει άλλη κατάληξη από την απόρριψη της. Η ίδια είναι βέβαια και η θέση μου όσον αφορά την ανταπαίτηση των εναγομένων παρά του ότι τελικά από την προσκομισθείσα μαρτυρία φαίνεται ότι όντως είναι οι ενάγοντες που παρέβηκαν τους όρους της μεταξύ τους συμφωνίας. Ο ΜΥ1 κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι ζητά ως η ανταπαίτηση των εναγομένων αλλά τίποτε σχετικό δεν ανέφερε το οποίο να στηρίζει την απαίτηση τους εναντίον των εναγόντων. Πέραν τούτου κατά την αντεξέταση του και ερωτηθείς σχετικά καμία αναφορά έκανε σε οποιαδήποτε χρηματική ζημιά που υπέστηκαν και ή απαίτησε τέτοια καταλήγοντας δε ότι καμία παράβαση συμφωνίας υπήρξε αφού δεν υπήρξε συμφωνία. Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω η αγωγή απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων και σε βάρος των εναγόντων όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η ανταπαίτηση επίσης απορρίπτεται και εφόσον αυτή ακούστηκε στα πλαίσια εκδίκασης της απαίτησης θεωρώ ορθό όπως μην εκδώσω οποιανδήποτε διαταγή ως προς τα έξοδα. (Υπ.).............. Φ. Καπετάνιου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο