ΝΙΚΗ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΗΛΕΜΑΧΟΥ ν. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Χ" ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ κ.α., Αγωγή αρ: 893/2008, 26/6/2013

(68)ετών, υγιής και δραστήρια. Στις 3.7.2005 και ενώ η ενάγουσα όδευε πλησίον του χωραφιού της στο χωριό Φτερικούδι δέχθηκε την απρόκλητη, σκόπιμη και βάναυση επίθεση της εναγομένης αρ. 2 η οποία την έσπρωχνε, την τραβούσε από τα μαλλιά, την κτυπούσε στο πρόσωπο, την εξύβριζε και την απειλούσε. Συνεπεία της επίθεσης η ενάγουσα μετεφέρθηκε στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας («το Νοσοκομείο») όπου διεπιστώθηκε ότι αυτή υπέστηκε τις ακόλουθες σωματικές βλάβες: «α. Εκδορές αριστερής ζυγωματικής και μετωπιαίας χώρας και αριστερής κνήμης. β. Άλγος μέσου δακτύλου αριστερού ποδός. γ. Άλγος αριστερού ώμου. δ. Κεφαλαλγίες, ζαλάδες. ε. Τάσεις για εμετό». (δείτε στην παρα. 5 της έκθεσης απαίτησης). Οι θεράποντες ιατροί της της παρέσχαν αναλγητικά. Η ενάγουσα υπέστηκε και υλικές ζημιές. Στις 15.7.2005, και ως αποτέλεσμα της επίδικης επίθεσης, η ενάγουσα υπέστηκε εγκεφαλικό επεισόδιο. Μετεφέρθηκε εκ νέου στο Νοσοκομείο. Έκτοτε η ενάγουσα υποφέρει από ζαλάδες, κεφαλαλγία και απώλεια ισορροπίας. Χρήζει δε φαρμακευτικής αγωγής. Εν σχέσει με την επίδικη επίθεση κατεχωρίστηκε εναντίον της εναγομένης αρ. 2 η ποινική υπόθεση αρ. 4254/2006 (Ε.Δ. Λευκωσίας). Η εναγομένη αρ. 2 παρεδέχθηκε την κατηγορία και κατεδικάστηκε. Διά της υπεράσπισής της η εναγομένη αρ. 2 αρνείται και απορρίπτει τους ισχυρισμούς, τις αιτιάσεις και τις αξιώσεις της ενάγουσας. Δέχεται μόνον ότι στις 21.12.2006, επί τη βάσει παραδοχής της στην κατηγορία της κοινής επίθεσης, η οποία της προσήφθηκε διά της ποινικής υπόθεσης αρ. 4254/2006 (Ε.Δ. Λευκωσίας), κατεδικάστηκε και της επεβλήθηκε χρηματική ποινή ύψους Λ.Κ.140. Η εναγομένη αρ. 2 αναφέρει πως παρεδέχθηκε την κατηγορία της κοινής επίθεσης εφ' όσον δεν υπήρχε μαρτυρία για πρόκληση στην ενάγουσα σωματικής βλάβης. Δεν κατεχωρίστηκε απάντηση. Αφού απήλλαξε τους συνηγόρους οι οποίοι την εκπροσωπούσαν αρχικώς, κατά την ακρόαση η ενάγουσα χειρίσθηκε η ίδια την υπόθεσή της δηλώνοντας ικανή προς τούτο. Βοηθήθηκε από το Δικαστήριο, στο μέτρο του δυνατού, να παρουσιάσει την υπόθεσή της και να αντιμετωπίσει την υπεράσπιση. Για να αποδείξει την υπόθεσή της κατέθεσε η ίδια η ενάγουσα Νίκη Κυριάκου Τηλεμάχου (Μ.Ε.1) και κάλεσε, ως μάρτυρες, των Ανδρέα Γεωργίου (Μ.Ε.2) καθώς και τον Δρ. Κ. Αντωνιάδη (Μ.Ε.3), πρώην Διευθυντή του Τμήματος Ατυχημάτων και Επειγόντων Περιστατικών του Νοσοκομείου. Για να προωθηθεί η υπεράσπιση κατέθεσε η ίδια η εναγομένη αρ. 2 Δέσποινα Χ' Αλεξάνδρου (Μ.Υ.1) καθώς και ο σύζυγός της Ανδρέας Χ' Αλεξάνδρου (Μ.Υ.2). Επιπλέον της ένορκης προφορικής μαρτυρίας τους τα πρόσωπα αυτά κατέθεσαν και έγγραφη: παραπεμπτικό του Αστυνομικού Σταθμού Παλαιχωρίου ημερ. 3.7.2005 και αναφορά του Δρ. Α. Ηλιάδη, Ιατρικού Λειτουργού (τεκμήριο 1), ιατρικό πιστοποιητικό ημερ. 20.7.2005, εκδοθέν από το Νοσοκομείο (τεκμήριο 2), ιατρική έκθεση ημερ. 30.1.2007, εκδοθείσα από το αγγειολογικό εργαστήριο του Νοσοκομείου (τεκμήριο 3), βεβαίωση του Νοσοκομείου ημερ. 29.5.2010 (τεκμήριο 4), έκθεση νοσηλείας ασθενούς ημερ. 13.10.2010, εκδοθείσα από το Νοσοκομείο (τεκμήριο 5) και κατάθεση του Ανδρέα Γεωργίου στην Αστυνομία ημερ. 5.7.2005 (τεκμήριο 6). Έχω μελετήσει τα κρίσιμα νομικά ζητήματα και έχω διεξέλθει τη μαρτυρία. Καταλήγω πως η ενάγουσα, η οποία βαρύνεται να αποδείξει, επί τη βάσει του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, ότι τα ουσιώδη γεγονότα συνέβηκαν ως τα περιγράφει στην έκθεση απαίτησης και ότι υπέστηκε τις υλικές ζημιές και τις σωματικές βλάβες ως τις δικογραφεί, δεν προσεκόμισε θετική, συγκροτημένη, επαρκή και αξιόπιστη μαρτυρία για να πείσει ότι η εκδοχή και οι θέσεις της είναι πιο πιθανές παρά όχι (is more probable than not) (Μαρσέλ κ.α. ν. Λαική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ

(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1858, 1868). Πλην του ισχυρισμού ότι στις 3.7.2005 η εναγομένη αρ. 2 διέπραξε εις βάρος της το ποινικό αδίκημα της κοινής επίθεσης, διώχθηκε διά της υπόθεσης αρ. 4254/2006 (Ε.Δ. Λευκωσίας) και κατεδικάστηκε, ισχυρισμόν τον οποίον δέχομαι ως αληθή δεδομένης της σχετικής παραδοχής εκ μέρους της εναγομένης αρ. 2, ουδείς άλλος ουσιώδης ισχυρισμός της ενάγουσας απεδείχθηκε. Όπως ορθώς υποδεικνύει ο ευπαίδευτος συνήγορος της εναγομένης αρ. 2, η παραδοχή της πελάτιδός του περί διάπραξης του ποινικού αδικήματος της κοινής επίθεσης (άρθρο 242 του Ποινικού Κώδικος, Κεφ. 154, ως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια) δεν αποδεικνύει, άνευ άλλου τινός, και τη διάπραξη του αστικού αδικήματος της επίθεσης (άρθρο 26 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, ως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια) ως η ενάγουσα το δικογραφεί. Εφ' όσον το ποινικό αδίκημα της κοινής επίθεσης δύναται να διαπραχθεί με διάφορους τρόπους και χωρίς ο κατηγορούμενος να αγγίζει το θύμα (Fagon v. Metropolitan Police Commissioner

(1988)3 All E.R. 445, Archbold Pleading and Practice, 39η έκδοση, παρα. 2634) και εφ' όσον παραμένουν άγνωστες οι λεπτομέρειες αδικήματος τις οποίες παρεδέχθηκε η εναγομένη αρ. 2 ενώπιον του ποινικού δικαστηρίου, συνεχίζει ο κ. Καζαντζής, η ενάγουσα έχει το βάρος να αποδείξει όσα περιγράφει στην έκθεση απαίτησης ως συνιστώντα την επίδικη επίθεση. Υπενθυμίζω πως διά του δικογράφου της η ενάγουσα ισχυρίζεται πως η επίδικη επίθεση διεπράχθηκε με την άσκηση φυσικής βίας (σπρώξιμο, τράβηγμα μαλλιών, κτυπήματα στο πρόσωπο), η οποία, μάλιστα, της προεκάλεσε άλγος και εκδορές σε μέρη του σώματος, ζαλάδα και τάση για εμετό. Όμως, ουδείς κρίσιμος ισχυρισμός της ενάγουσας Νίκης Κυριάκου Τηλεμάχου (Μ.Ε.1) κρίνεται ως αξιόπιστος και φερέγγυος. Εντός της αιθούσης του Δικαστηρίου και στο εδώλιο του μάρτυρος η ενάγουσα Νίκη Κυριάκου Τηλεμάχου (Μ.Ε.1) πλατείασε, υπερέβαλε και κατέθεσε με αχρείαστη και αδικαιολόγητη ένταση και πάθος. Όταν δε εξέταζε τον μάρτυρα της Ανδρέα Γεωργίου (Μ.Ε.2), τον οποίον εκάλεσε ως αυτόπτη μάρτυρα της επίδικης επίθεσης, επέδειξε έναντί του εχθρική διάθεση και, εν τέλει, τον κατηγόρησε για ψευδορκία. Αιτία για την αντιπαράθεσή της ενάγουσας με τον μάρτυρά της Ανδρέα Γεωργίου (Μ.Ε.2) υπήρξε η σταθερή του θέση πως ο ίδιος δεν είδε την εναγομένη αρ. 2 να επιτίθεται στην ενάγουσα. Ο Ανδρέας Γεωργίου (Μ.Ε.2) επανέλαβε, ενώπιον του Δικαστηρίου, τα εξής σημαντικά, τα οποία αναφέρει στη γραπτή κατάθεσή του στην Αστυνομία ημερ. 5.7.2005 (τεκμήριο 6): «.. Την Κυριακή 3.5.2005 κατά η ώρα 11:15 ήρθε στο καφενείο..όπου βρισκόμουν ο Τηλέμαχος Κυριάκου (ο σύζυγος της ενάγουσας).μαζί με τη σύζυγό του Νίκη και μου είπαν να μεταβώ στην τοποθεσία «Παφίτης».για να δω το ρουπινέττο του Αντρέα Χ' Αλεξάνδρου (του συζύγου της εναγομένης αρ. 2) γιατί όπως ισχυρίζονταν ήταν προβληματικό. Εγώ αμέσως μετέβηκα στο μέρος..όπου συνάντησα τον Τηλέμαχο και τη σύζυγό του Νίκη.(αυτοί) στέκονταν μέσα στο μονοπάτι που συνορεύει με το χωράφι του Αντρέα Χ' Αλεξάνδρου και το αμπέλι του Τηλεμάχου. Μόλις τους κόντεψα είδα να έρχεται με το αυτοκίνητό του ο γιος του Αντρέα Χ' Αλεξάνδρου ο Αλέξης (ο εναγόμενος αρ. 1).Μετά από 2-3 λεπτά είδα τον Αντρέα Χ' Αλεξάνδρου να έρχεται και να αναβαίνει το ανήφορο του μονοπατιού κρατώντας ένα ξύλο.και το χρησιμοποιούσε για να ακουμπά. Όταν έφθασε κοντά μου εγώ..του άρπαξα το ξύλο τζιαι το έσπασα ενώ ο Τηλέμαχος βρισκόταν με την γυναίκα του 4-5 μέτρα μακριά μου. Τότε άρχισαν να λογομαχούν ο Αντρέας μαζί με τον Τηλέμαχο και τη Νίκη γιατί να μπαίνει ο Τηλέμαχος μέσα στο περιβόλι του και να ελέγχει τα ρολόγια και εγώ αφού τους καθησύχασα πήγα με τον Αντρέα μέσα στο χωράφι του να δούμε το πρόβλημα με το ρολόι του Αντρέα...Ενώ βλέπαμε το ρολόι του Αντρέα και πέρασαν 5-6 λεπτά επρόσεξα ότι στο μέρος ήρθε και η γυναίκα του Αντρέα η Δέσποινα (η εναγομένη αρ. 2). Όσην ώρα βρισκόμουν εκεί δεν έγινε κανένα επεισόδιο εκτός από λογομαχίες ούτε είδα τον Αντρέα ή την γυναίκα του ή τον γιο τους να κτυπούν κανένα. Ακολούθως εγώ έφυγα από το μέρος με τη μοτόρα μου τζιαι πίσω μου έφυε τζιαι ο Αντρέας με τη γυναίκα του τζιαι πίσω τους ο γιος τους». Ο ισχυρισμός του Ανδρέα Γεωργίου (Μ.Ε.2) πως εκτός από την λεκτική αντιπαράθεση μεταξύ των εμπλεκομένων στο επίδικο επεισόδιο της 3.7.2005 ουδεμία άλλη επίθεση έλαβε χώραν επιβεβαιώνεται και από την αναφορά του Δρ. Α. Ηλιάδη, Ιατρικού Λειτουργού, ο οποίος εξέτασε την ενάγουσα αυθημερόν βάσει παραπεμπτικού του Αστυνομικού Σταθμού Παλαιχωρίου (τεκμήριο 1). Ο Δρ. Α. Ηλιάδης καταγράφει τα εξής: «. Στις 3/7/05, ώρα 13:27 έχω εξετάσει το αναφερόμενο πρόσωπο (εννοεί την ενάγουσα) και αναφέρω τα ακόλουθα: Αιτιάται κεφαλαλγία, ζάλη και τάση προς εμετό. Αιτιάται άλγος αριστερού ώμου..» (τεκμήριο 1). Είναι αποκαλυπτικό το γεγονός πως ο Δρ. Α. Ηλιάδης καταγράφει μόνον τα παράπονα (τις αιτιάσεις) της ενάγουσας για σωματικές βλάβες, χωρίς ο ίδιος να διαπιστώνει τις εκδορές στις οποίες αυτή αναφέρεται στο δικόγραφό της. Η διάσταση μεταξύ αφ' ενός των όσων δραματικών ανέφερε ενώπιον του Δικαστηρίου η ενάγουσα Νίκη Κυριάκου Τηλεμάχου (Μ.Ε.1) και αφ' ετέρου των σταθερών δηλώσεων του μάρτυρός της Ανδρέα Γεωργίου (Μ.Ε.2) καθώς και των καταγεγραμμένων, κατά τον ουσιώδη χρόνο, από τον αρμόδιο Ιατρικό Λειτουργό Δρ. Α. Ηλιάδη (τεκμήριο 1), αναπόδραστα εκθεμελιώνει τις αξιώσεις της πρώτης. Δεν είναι αρκετό για την ενάγουσα να διεκδικεί αποζημιώσεις και να αναμένει την επιδίκασή τους. Βαρύνεται να παρουσιάσει θετική, συγκροτημένη, επαρκή και αξιόπιστη μαρτυρία για να αποδείξει τις δικογραφημένες θέσεις και τις αξιώσεις της (Αντωνιάδης ν. Σταύρου

(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 1171, Πιτάλλης κ.α. ν. Savina Enterprises Ltd κ.α.

(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 814, 827). Παρά το ότι η αποτυχία της ενάγουσας να αποδείξει τους ουσιώδεις πραγματικούς ισχυρισμούς της οδηγεί την αγωγή σε απόρριψη και καθιστά αχρείαστη την αξιολόγησή της μαρτυρίας την οποίαν προσεκόμισε η εναγομένη αρ. 2 (Κades v. Nicolaou and Another

(1986)1 C.L.R. 212, 216), εντούτοις, θα σημειώσω τη θετική εντύπωση που απεκόμισα για την εναγομένη αρ. 2 Δέσποινα Χ' Αλεξάνδρου (Μ.Υ.1) και το σύζυγό της Ανδρέα Χ' Αλεξάνδρου (Μ.Υ.2) παρακολουθώντας τους να καταθέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου. Πρόκειται για άτομα ώριμης ηλικίας τα οποία εξήγησαν με υπομονή και με λόγο άμεσο, ευκρινή και αξιόπιστο τα κρίσιμα γεγονότα. Η εκδοχή των γεγονότων, που η Δέσποινα και ο Ανδρέας Χ' Αλεξάνδρου (Μ.Υ.1 και Μ.Υ.2) επαρουσίασαν, συμπίπτει με την μαρτυρία του Ανδρέα Γεωργίου (Μ.Ε.2), ανατρέπει τη θέση της ενάγουσας και εκθεμελιώνει τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της. Η θετική εντύπωση που απεκόμισα για την εναγομένη αρ. 2 Δέσποινα Χ' Αλεξάνδρου (Μ.Υ.1) ενισχύεται λαμβανομένης υπ' όψιν της ηρεμίας, της ανεκτικότητας και της αυτοσυγκράτησης που επέδειξε όταν, μετά το τέλος της αντεξέτασής της από την ενάγουσα, η τελευταία την προσήγγισε και εξέφρασε την ευχή να πάθει ο υιός της (εναγομένης αρ. 2) κακό. Καταληκτικά αναφέρω πως η μαρτυρία του ζεύγους Δέσποινας και Ανδρέα Χ' Αλεξάνδρου (Μ.Υ.1 και Μ.Υ.2) κρίνεται ως αληθής και ακριβής και ικανή να τεκμηριώσει την υπεράσπιση. Για τους πιο πάνω λόγους η αγωγή αποτυγχάνει. Η αγωγή απορρίπτεται. Τα έξοδα της αγωγής, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της εναγομένης αρ. 2 και εναντίον της ενάγουσας. (Υπ.) ............. Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο