Νεοκλή Νεοκλέους άλλως Νεοκλή Κ.Πέτσα ν. Ιωάννη Μαυρονικόλα κ.α., Αρ.Αγ. 6554/96, 12/6/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A228 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ.Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ.Αγ. 6554/96 Μεταξύ: Νεοκλή Νεοκλέους άλλως Νεοκλή Κ.Πέτσα Ενάγοντα και 1.Ιωάννη Μαυρονικόλα 2.Κυριάκου Μαυρονικόλα Εναγομένων Ημερομηνία: 12.6.13 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους ενάγοντες: κος Κ.Χατζηϊωάννου για Α.Κ.Χατζηϊωάννου & Υιοί Για τον εναγόμενο 2: καμιά εμφάνιση Για τον Διευθυντή Κτηματολογίου: κα Δήμητρα Παπαστεφάνου Δικηγόρος της Δημοκρατίας για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Α Π Ο Φ Α Σ Η Από τα όσα εξάγονται από τον προσωρινό φάκελο της αγωγής 6554/96 που τηρείται στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, στις 16.6.1998 στα πλαίσια της αγωγής με τον αριθμό αυτό εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση/διάταγμα του Δικαστηρίου δια του οποίου «ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΕΚ ΣΥΜΦΩΝΟΥ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ τους εναγόμενους την μεταβίβαση και εγγραφή επ΄ονόματι του ενάγοντος το οικόπεδο υπ΄αρ. 136 εις Κάτω Λακατάμια Φ/Σχ.ΧΧΙ/60Ε2, 61W2 και Φ/Σχ.ΧΧΧ/4Ε1, 5W1, αρ. Φακέλου διαχωρισμού Δ.386/73 και Δ.6/74 και του οποίου τα κτηματολογικά στοιχεία αργότερα άλλαξαν σε αρ. εγγρ. C785, Tμήμα C, Φ/Σχ.ΧΧΧ/ΑΕ1, τεμάχιο 709 μερίδιο το όλο, Χωρίο Κάτω Λακατάμια, ενορία Αρχάγγελος Ανθούπολις, τοποθεσία οδός Αγίου Μηνά, εκτάσεως 553 τ.μ. δυνάμει γραπτής συμφωνίας εκχωρήσεως ημερομηνίας 31.1.78.». Ο φάκελος της υπόθεσης 1654/96 σύμφωνα με την ενημέρωση που έχω από το Πρωτοκολλητή αγωγών του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας φαίνεται να έχει καταστραφεί συμφώνως των προνοιών της εγκυκλίου του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερ. 13.5.11 (βλέπε χειρόγραφη σημείωση του Λειτουργού του Δικαστηρίου κ.Κ.Καδή ημερ. 26.9.12 εντός του φακέλου). Στις 24.5.12 δόθηκε από το Δικαστήριο άδεια εκτέλεσης της απόφασης ημερ. 16.6.98 στον διαχειριστή της περιουσίας του ενάγοντα ο οποίος έχει εν τω μεταξύ αποβιώσει, κ.Χρίστο Πέτσα. Στις 7.6.12 καταχωρήθηκε από τον Χρίστο Πέτσα, διαχειριστή της περιουσίας του ενάγοντα, μονομερής αίτηση με την οποία ζητά «Διάταγμα Δικαστηρίου διατάττον το Διευθυντή του Κτηματολογίου ή οιονδήποτε άλλο πρόσωπο περιλαμβανομένου του ενάγοντα όπως εκτελέσει την απόφαση και/ή διάταγμα ημερ. 16.6.98 καθ΄όσον αφορά τον εναγόμενο 2 ο οποίος απεβίωσε». Βάση της αίτησης είναι η Δ.40 θ.8-12, Δ.48 θ.1-4, 8, 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, το Κεφ. 224 αρ. 65
(2)και οι γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Την αίτηση συνοδεύει η ένορκος δήλωση του κ.Χρ.Πέτσα στην οποία αναφέρει ότι είναι ο διαχειριστής της περιουσίας του ενάγοντα και ενώ αναφέρει ότι επισυνάπτει αντίγραφο του διατάγματος διαχείρισης ως Τεκμήριο, δεν επισυνάπτει όμως τέτοιο έγγραφο. Σημειώνω ότι αντίγραφο της γνωστοποίησης του Πρωτοκολλητή Επικυρώσεως Διαθηκών στα πλαίσια της διαχείρισης αριθ. 132/11 ότι τα έγγραφα διαχείρισης της περιουσίας του Νεοκλή Νεοκλέους που πέθανε στις 17.6.10 χωρίς διαθήκη χορηγήθηκαν από το Δικαστήριο στον Χρ.Πέτσα βρίσκεται εντός του φακέλου στα πλαίσια της αίτησης που έγινε από τον ίδιο για έκδοση διατάγματος ανανεώσης της απόφασης ημερ. 16.6.98 για σκοπούς εκτέλεσης. Είναι η θέση του κ.Πέτσα ότι λίγο μετά την έκδοση της απόφασης ημερ. 16.6.98 ο εναγόμενος 2 απεβίωσε πριν προλάβει να συμμορφωθεί με την εν λόγω απόφαση/διάταγμα. Ο εναγόμενος 1 προέβηκε στην μεταβίβαση ως η διαταγή του Δικαστηρίου. Ο ενάγοντας ανέμενε από τους κληρονόμους του εναγόμενου 2 να ορίσουν διαχειριστή για να εκτελέσει το διάταγμα αυτοί όμως αδιαφορούν και δηλώνουν ότι δεν ενδιαφέρονται. Ο διευθυντής του Κτηματολογίου αρνείται να εκτελέσει την απόφαση/διάταγμα εκτός εάν διαταχθεί από το Δικαστήριο και τούτο διότι η απόφαση/διάταγμα διατάττει την μεταβίβαση και όχι μόνο την εγγραφή του ακινήτου επ΄ονόματι του ενάγοντα. Γι΄αυτό καταχώρησε την αίτηση και ζητά την έκδοση του διατάγματος. Το Δικαστήριο όρισε την αίτηση για επίδοση στους Ιωάννη Μαυρονικόλα, Κυριάκο Μαυρονικόλα αλλά και στον Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου. Όπως φαίνεται από τον προσωρινό φάκελο η αίτηση ουδέποτε επιδόθηκε στον Ιωάννη Μαυρονικόλα και τον Κυριάκο Μαυρονικόλα (ή τους κληρονόμους του) ενώ επιδόθηκε στον διευθυντή του Κτηματολογίου ο οποίος καταχώρησε γραπτή ένσταση εκπροσωπούμενος από τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας. Στη γραπτή ένσταση του ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ενίσταται στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Ως λόγοι ένστασης προβάλλονται οι κάτωθι λόγοι: « Η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη. Η αίτηση καταχωρείται με αλλότριο σκοπό. Η αίτηση είναι αόριστη ή/και πρόωρη. Η αίτηση καταχωρείται καταχρηστικά ή/και αντικανονικά. Το σχετικό διάταγμα επί του οποίου ερείδεται η αίτηση με κανένα τρόπο δεσμεύει τον Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας.» Η ένσταση στηρίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48 θ.1-9, Δ.57 θ.2, Δ.64, στο Κεφ. 224 άρθρο 65
(2), στον περί Διαθηκών και Διαδοχής Νόμο Κεφ. 195 και ιδίως στο άρθρο 3 αυτού, στο άρθρο 23 του Συντάγματος καθώς επίσης και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση της Δικηγόρου της Δημοκρατίας Δήμητρας Παπαμιλτιάδου. Στην ένορκη δήλωση της η κα Παπαμιλτιάδου αναφέρει ότι το αιτούμενο διάταγμα δεν μπορεί να στρέφεται εναντίον του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας γιατί το διάταγμα/απόφαση επί του οποίου στηρίζεται η αίτηση δεν δεσμεύει τον εν λόγω Διευθυντή με κανένα τρόπο. Αναφέρει επίσης ότι τυχόν έκδοση του διατάγματος θα είναι αντίθετη προς τις πρόνοιες του άρθρου 3 του Κεφ. 195 που ορίζει ότι κατά τον θάνατο προσώπου η κληρονομία του μεταβιβάζεται ως σύνολο σε ένα ή περισσότερα πρόσωπα. Ως εκ του θανάτου του αποβιώσαντα, είναι η θέση της, το επίδικο οικόπεδο περιήλθε στην ιδιοκτησία των κληρονόμων του αποβιώσαντα και οποιαδήποτε στέρηση της περιουσίας τους θα σήμαινε και παραβίαση του κατοχυρωμένου από το άρθρο 23 του Συντάγματος δικαίωμα τους στη περιουσία. Είναι επίσης η θέση της ότι η ορθή υπό τις περιστάσεις διαδικασία είναι είτε να διαταχθούν οι κληρονόμοι του αποβιώσαντα να προβούν στην αιτούμενη μεταβίβαση είτε να οριστεί διαχειριστής της περιουσίας ο οποίος θα διαταχθεί στην αιτούμενη μεταβίβαση. Μόνο τότε και σε περίπτωση που είτε οι κληρονόμοι είτε ο διαχειριστής δεν συμμορφωθούν με το διάταγμα/απόφαση τότε ο Διευθυντής του Κτηματολογίου θα δεσμεύεται δυνάμει του άρθρου 65
(2)του Κεφ. 224 να προβεί στην μεταβίβαση. Η αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών κατέθεσαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις προωθώντας κάθε πλευρά την δική της θέση. Φαίνεται από τις θέσεις του ίδιου του αιτητή ότι ο αποβιώσας έχει αφήσει κληρονόμους. Το Δικαστήριο δεν γνωρίζει ποιοι είναι οι κληρονόμοι αυτοί αφού ο αιτητής δεν πληροφόρησε το Δικαστήριο επαρκώς περί αυτών ούτε και επέδωσε την αίτηση στους κληρονόμους του εναγομένου 2 αποβιώσαντα παρόλο που διατάχθηκε από το Δικαστήριο προς τούτο. Ο αιτητής επίσης ισχυρίζεται ότι οι κληρονόμοι δεν όρισαν διαχειριστή για να εκτελέσει το διάταγμα αλλά αντίθετα αδιαφορούν και δηλώνουν ότι δεν ενδιαφέρονται. Θα ήταν ομολογουμένως παρακινδυνευμένο, πέραν των οποιονδήποτε νομικών προβλημάτων που παρουσιάζονται επί των οποίων αναφέρω την θέση μου πιο κάτω, να προχωρούσε το Δικαστήριο και να εξέδιδε το αιτούμενο διάταγμα με δηλωμένη θέση και γνώση πλέον του Δικαστηρίου ότι ο εναγόμενος 2 έχει κληρονόμους. Από την πιο πάνω διαπίστωση και μόνο είναι η θέση μου ότι η αίτηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία και απόρριψη καθότι υπάρχουν πρόσωπα, οι κληρονόμου του Κυριάκου Μαυρονικόλα, οι οποίοι πρέπει και/ή θα πρέπει να αναλάβουν την εκτέλεση της απόφασης/διατάγματος ημερ. 16.6.98. Θεωρώ ορθές τις δύο βασικές θέσεις του Γενικού Εισαγγελέα ότι πρώτα απ΄όλα το διάταγμα/απόφαση ημερ. 16.6.98 δεν δεσμεύει καθ΄οιονδήποτε τρόπο τον Διευθυντή του Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ο οποίος δεν είναι μέρος της απόφασης/διατάγματος που ο αιτητής επιδιώκει να εκτελέσει και ούτε μπορεί να λάβει μέρος και μάλιστα με αυτό τον δραστικό τρόπο σε διαδικασία που δεν τον αφορά. Η δεύτερη θέση του Γενικού Εισαγγελέα με την οποία συμφωνώ είναι ότι η ορθή διαδικασία θα ήταν όπως οι κληρονόμοι του αποβιώσαντα, είτε οι ίδιοι προσωπικά είτε μέσω διαχειριστή της περιουσίας του, αναλάβουν την εκτέλεση της απόφασης/διατάγματος. Έστω και αν ευσταθεί η θέση την οποία ο αιτητής προβάλλει στην αίτηση του ότι δηλαδή οι κληρονόμοι του αποβιώσαντα Κυριάκου Μαυρονικόλα δηλώνουν ότι δεν ενδιαφέρονται, η ορθή διαδικασία που θα έπρεπε να ακολουθήσει ο αιτητής θα ήταν συμφώνως του άρθρου 19 του Κεφ. 189 περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμου, το οποίο προνοεί ότι «Παραχωρητήρια δυνατό να περιέχουν χρονικούς περιορισμούς σχετικά με περιουσία, ή να αφορούν ειδικό σκοπό, και τηρουμένων των διατάξεων του Νόμου αυτού και των Κανονισμών, το Δικαστήριο ή οι πρωτοκολλητές, κατά την έκδοση των εν λόγω παραχωρητηρίων, ακολουθούν την πρακτική επικύρωσης διαθηκών που επικρατεί εκάστοτε στην Αγγλία» δηλαδή μπορεί να αποταθεί στο Δικαστήριο και να ζητήσει παραχωρητήριο με περιορισμούς αποκλειστικά για να μπορέσει να υλοποιηθεί η δέσμευση του εναγομένου 2 σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου. Το άρθρο 65
(2)του Κεφ. 224 το οποίο προνοεί «Κεκυρωμένον αντίγραφον αποφάσεως ή διατάγματος του Δικαστηρίου αποτελεί επαρκή εξουσιοδότησιν προς τον Διευθυντή όπως διενεργήση τας εγγραφάς ή μεταβολάς τας απαιτουμένας υπό της αποφάσεως ή διατάγματος επί καταβολή των καθοριζομένων τελών» το οποίο επικαλείται ο αιτητής, μπορεί να έχει εφαρμογή μόνο εάν ικανοποιηθούν προηγουμένως οι ίδιες οι πρόνοιες της απόφασης/διατάγματος αλλά και οι πρόνοιες των άλλων νόμων που τυχόν να πρέπει να εφαρμοστούν όπως για παράδειγμα το άρθρο 19 του Κεφ. 189 στο οποίο έχει γίνει μνεία πιο πάνω. Το άρθρο 4 του Κεφ. 232 το οποίο επικαλείται ο ευπαίδευτος συνήγορος του αιτητή δεν μπορεί να έχει καμιά εφαρμογή στη παρούσα υπόθεση όχι μόνο γιατί έχει καταργηθεί με τον περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική εκτέλεση) Νόμο 81
(1)/2011 ο οποίος τέθηκε σε ισχύ από τις 29.4.11 ως εισηγείται ο Γενικός Εισαγγελέας αλλά ειδικότερα επί τω ότι το εν λόγω άρθρο αφορά δικαστικό διάταγμα που να διατάσσει ειδική εκτέλεση για πώληση ακίνητης ιδιοκτησίας, κάτι που δεν αφορά η απόφαση/διάταγμα ημερ. 16.6.98 υπό εξέταση. Σε ό,τι αφορά την θέση του αιτητή περί της εφαρμογής της Δ.40 θ.12, η οποία προνοεί «If a mandamus, granted in an action or otherwise, or a mandatory order, injunction, or judgment for the specific performance of any contract, be not complied with, the court or a Judge, besides or instead or proceedings against the disobedient party for contempt, may direct that the act required to be done may be done sofar as practicable by the party by whom the judgment or order has been obtained, or some other person appointed by the Court or Judge, at the cost of the disobedient party, and upon the act being done, the expenses incurred may be ascertained in such manner as the Court or a Judge may direct and execution may issue for the amount so ascertained and costs» και πάλι είναι η θέση μου ότι από το ίδιο το λεκτικό της το οποίο παραθέτω πιο πάνω προκύπτει ότι πριν να προστρέξει κάποιος στην έκδοση διατάγματος με βάση την εν λόγω διαταγή οφείλει να δοκιμάσει εναλλακτικές μεθόδους που προσφέρονται όπως για παράδειγμα ο διορισμός διαχειριστή έστω για τον ειδικό σκοπό της μεταβίβασης του ακινήτου συμφώνως του Κεφ.
- Ορθή επίσης είναι και η παρατήρηση ότι από την έκδοση τυχόν του αιτούμενου διατάγματος επηρεάζονται δικαιώματα τρίτων δηλαδή των κληρονόμων του Κυριάκου Μαυρονικόλα αφού κατ΄εφαρμογή του άρθρου 3 του Κεφ. 195, περί Διαθηκών και Διαδοχής Νόμου «κατά τον θάνατο προσώπου, η κληρονομία του μεταβιβάζεται ως σύνολο σε ένα ή περισσότερα πρόσωπα» και επομένως οποιαδήποτε τυχόν παρέμβαση ή επέμβαση στο δικαίωμα αυτό προσκρούει και στην συνταγματική επιταγή του άρθρου 23 του Συντάγματος που προστατεύει το δικαίωμα ιδιοκτησίας. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να καταδείξω πιο πάνω η αίτηση του αιτητή είναι καταδικασμένη σε αποτυχία και απορρίπτεται. Θεωρώ ότι η αδιαφορία τυχόν των κληρονόμων του Κυριάκου Μαυρονικόλα να διορίσουν διαχειριστή δεν μπορεί να δώσει στον αιτητή το δικαίωμα να στραφεί εναντίον του Διευθυντή του Κτηματολογίου. Αντίθετα θα πρέπει να εξαντλήσει όλες τις εκ των πιο πάνω αναφερομένων νομοθετημάτων διαδικασίες για να επιτύχει την εκτέλεση της απόφασης/διατάγματος ημερ. 16.6.
- Η αίτηση συνεπώς απορρίπτεται. Επιδικάζονται υπέρ του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας και εναντίον του αιτητή τα έξοδα της διαδικασίας όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ) ................. Στ.Μέσσιου-Χριστοδουλίδου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο