Εν Πτωχεύσει: Κρίνος Μακρίδης, Αρ. Ειδοποίησης Πτώχευσης: 667/2012, 27/6/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A248 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Ρ. Λιάτσου, Π.Ε.Δ. Αρ. Ειδοποίησης Πτώχευσης: 667/2012 Εν Πτωχεύσει: Κρίνος Μακρίδης (Α.Τ. 409091), εκ Λευκωσίας ------------------ Αίτηση ημερ. 17.7.2012 για Παραμερισμό Ειδοποίησης Πτώχευσης 27 Ιουνίου, 2013. Για τον Αιτητή-Οφειλέτη: κ. Ν. Μακρίδης μαζί με κ. Π. Μακρίδη Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση-Πιστωτές: κα Μ. Ναθαναήλ Α Π Ο Φ Α Σ Η Είκοσι χρόνια προηγουμένως, την 24.6.1993, εκδόθηκε στην υπ΄ αριθμό αγωγή 3743/1993 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, απόφαση υπέρ των Πιστωτών και εναντίον αριθμού εναγομένων, μεταξύ των οποίων και του Χρεώστη, για το ποσό των τότε Λ.Κ.366.785,25, πλέον τόκο 9% επί ποσού Λ.Κ.328.646,87 από 24.6.1993 μέχρι εξόφλησης. Με βάση την πιο πάνω απόφαση, οι Πιστωτές αιτούνται την έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης εναντίον του Οφειλέτη, σύμφωνα με την υπό τον άνω τίτλο Αίτηση. Ο Οφειλέτης αντέδρασε με Αίτηση την οποία υπέβαλε στις 17.7.2012, προς παραμερισμό και ακύρωση της Ειδοποίησης, επικαλούμενος σειρά από λόγους. Πιο συγκεκριμένα, και όπως εξειδικεύεται στην ένορκο δήλωση του Χρεώστη που συνοδεύει την υπό κρίση Αίτηση: Γίνεται επίκληση πώλησης ενυπόθηκων κτημάτων και κατάθεσης του ποσού προς εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους και είσπραξης ποσού εκατομμυρίων ευρώ από τους παραλήπτες (Receivers) της πρωτοφειλέτιδας εταιρείας, η διάθεση του οποίου παραμένει άγνωστη, όπως άγνωστη παραμένει και τυχόν κατάθεσή του στον επίδικο λογαριασμό. Τίθεται επίσης ισχυρισμός περί κατοχής εμπορευμάτων εκ μέρους των Πιστωτών προς εξασφάλιση, η τύχη των οποίων παραμένει και πάλι άγνωστη. Με βάση αυτές τις θέσεις, αρνείται ο Xρεώστης την ύπαρξη οφειλόμενου ποσού, συνεπεία ισχυριζόμενης εξόφλησής του. Τέλος, καταγράφονται θέσεις περί παρατυπίας της Αίτησης, αλλά και καταχρηστικής καταχώρησής της, ήτοι προς εξυπηρέτηση αλλότριων σκοπών. Συγκεκριμένα προς άσκηση πίεσης και παρεμπόδισης του Χρεώστη από την καταχώρηση ή λήψη δικαστικών μέτρων εναντίον των Πιστωτών. Οι Πιστωτές-Καθ΄ ων η Αίτηση καταχώρησαν ένσταση, θέτοντας ως λόγους ένστασης την ύπαρξη άσχετων ισχυρισμών στην Αίτηση, παρατυπιών της και ανυπαρξίας βάσιμων λόγων ακύρωσης της Ειδοποίησης Πτώχευσης. Τη συνοδευτική της ένστασης ένορκο δήλωση ορκίζεται υπάλληλος των Πιστωτών. Σε αυτή δίδονται λεπτομέρειες των δικαστικών διαδικασιών που εκκρεμούσαν μεταξύ των διαδίκων, των ποσών που εισπράχθηκαν και του τρόπου διάθεσής τους. Αντικρούονται επίσης, με την παράθεση εκτεταμένων λεπτομερειών, οι ισχυρισμοί του Χρεώστη αναφορικά με την εκποίηση ενυπόθηκων ακινήτων και την ανάλογη εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους. Τέλος, επιβεβαιώνεται η ύπαρξη του οφειλόμενου χρέους και απορρίπτονται οι θέσεις του Oφειλέτη περί καταχρηστικής καταχώρησης της Ειδοποίησης Πτώχευσης. Αγορεύοντας, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι κάλυψαν με επιμέλεια το όλο φάσμα των εισηγήσεων τους. Με κάθε σεβασμό στο έργο τους, χάριν οικονομίας του λόγου και μόνο, το Δικαστήριο θα αποφύγει στο στάδιο αυτό την καταγραφή των επιμέρους εισηγήσεων τους και θα επιφυλαχθεί να αναφερθεί σε ότι κρίνεται απαραίτητο για σκοπούς κατάληξης στην πορεία της ενδιάμεσης αυτής απόφασης. Είναι νομολογημένο ότι είναι επιτρεπτή η εισαγωγή αίτησης για ακύρωση της πτωχευτικής ειδοποίησης για λόγους πέραν των αναφερομένων στο άρθρο 3
(1)(g) του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5. Στην περίπτωση αυτή, η προθεσμία των τριών
(3)ημερών για καταχώρηση ένορκης δήλωσης, η οποία επενεργεί ως μέτρο ακύρωσης, δεν ισχύει. Στην προκείμενη περίπτωση, ο Xρεώστης προχώρησε με την καταχώρηση Αίτησης. Φέρει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του. Όπως εντοπίζεται σχετικά στην απόφαση Μιχαλάκης Αλωνεύτης ν. Alpha Bank Ltd
(2010)1ΑΑΔ 475, 483: «Το βάρος απόδειξης σε τέτοια περίπτωση ακολουθεί το γενικότερο διαχρονικό κανόνα ότι ο διάδικος που επιζητεί ορισμένη θεραπεία, φέρει και το ανάλογο βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του. Στην περίπτωση αίτησης όπως η παρούσα, το βάρος απόδειξης δεν μπορεί να είναι διαφορετικό ή μεγαλύτερο από το βάρος που ο χρεώστης φέρει στην περίπτωση που καταχωρεί ένορκη δήλωση ισχυριζόμενος ότι είχε ανταπαίτηση ή ανταξίωση που ισούται ή υπερβαίνει το αιτούμενο ποσό και η οποία ένορκη δήλωση επενεργεί ως αίτηση παραμερισμού της ειδοποίησης (Καν. 41 των Πτωχευτικών Κανονισμών). Εκείνο όμως που ο χρεώστης οφείλει να δείξει με εύλογο βαθμό λεπτομέρειας είναι τη φύση καθώς και το ποσό της ανταπαίτησης, ανταξίωσης ή και συμψηφισμού, τα οποία θα πρέπει να είναι γνήσια, προβληθέντα καλή τη πίστει και με μια εύλογη πιθανότητα επιτυχίας. Στο τέλος της ημέρας, το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι υπό το φως της ολότητας της προσαχθείσας μαρτυρίας, εγείρεται όντως γνήσιο θέμα προς εκδίκαση, οπότε και η πτωχευτική ειδοποίηση υπόκειται σε ακύρωση». Εισηγήθηκε η πλευρά του Αιτητή, ύπαρξη παρατυπιών στην Ειδοποίηση Πτώχευσης. Ένας ισχυρισμός που παρέμεινε μετέωρος και δεν στοιχειοθετήθηκε επαρκώς. Ούτως ή άλλως δεν εντοπίζεται οποιαδήποτε παρατυπία ικανή να οδηγήσει σε απόρριψη της Ειδοποίησης. Αντίθετα, η εν λόγω Ειδοποίηση εισήχθη νομότυπα και καλύπτει όλες τις προϋποθέσεις των Πτωχευτικών Κανονισμών. Ως προς την ουσία των θέσεων του Aιτητή, όπως αυτές προβάλλονται μέσα από την υπό κρίση Αίτηση και την συνοδευτική ένορκο δήλωση, επίσης παραμένουν έκθετες προς απόρριψη. Και επεξηγώ: Ο Οφειλέτης με εκτεταμένες αναφορές του στην ένορκο δήλωση, αμφισβητεί το ύψος του οφειλόμενου ποσού. Οι γενικές και αόριστες σχετικές τοποθετήσεις του, αντικρούονται από την πλευρά των Πιστωτών με την παράθεση λεπτομερών, αναλυτικών τοποθετήσεων και σχετικών επεξηγήσεων ως προς το υπόλοιπο του οφειλόμενου ποσού. Μέσα από την ένορκο δήλωση του αρμόδιου υπαλλήλου της τράπεζας, παρέχονται πλήρη στοιχεία αναφορικά με τις δικαστικές διαμάχες των δύο μερών, τα ποσά που εισπράχθηκαν και τον τρόπο διάθεσης τους. Ο Αιτητής φέρει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του. Θα έπρεπε, τουλάχιστο, να παρουσιάσει σαφή και ικανοποιητικά στοιχεία ενίσχυσης των όσων αόριστα επικαλείται. Τίποτα σχετικό δεν παρουσίασε. Εκτεταμένες αναφορές έγιναν από την πλευρά του Αιτητή, σε σχέση με τον διορισμό Παραληπτών/Διαχειριστών της πρωτοφειλέτιδας εταιρείας, δυνάμει ομολόγων επιβάρυνσης. Προβάλλει, συνακόλουθα, πως οι εν λόγω διαχειριστές εισέπραξαν μεγάλα χρηματικά ποσά και πως παραμένει άγνωστος ο τρόπος καταμερισμού αυτών των χρημάτων. Εισηγείται η πλευρά του Αιτητή, πως η τράπεζα είναι υπεύθυνη για τις ενέργειες των διαχειριστών και έχει υποχρέωση να γνωρίζει και να δικαιολογήσει τη διάθεση των προαναφερομένων ποσών. Συνιστά αδιαμφισβήτητο γεγονός πως οι υπό αναφορά παραλήπτες ενεργούσαν εκ μέρους και προς όφελος της πρωτοφειλέτιδας εταιρείας. Και οι υπό εξέταση θέσεις του Αιτητή κινούνται στη σφαίρα της αοριστίας και παραμένουν ατεκμηρίωτες. Καθότι ο Αιτητής απέτυχε να αποδείξει με ικανοποιητική μαρτυρία την είσπραξη οποιωνδήποτε ποσών, το ύψος τους και την ικανοποίηση της επίδικης απόφασης. Αντίθετα, όπως ήδη λέχθηκε, η αντίδικη πλευρά παρουσίασε λεπτομερή και σαφή μαρτυρία ως προς τα ποσά που εισπράχθηκαν, τον τρόπο διάθεσής τους και το οφειλόμενο υπόλοιπο. Υπό τις συνθήκες αυτές οι προβαλλόμενοι από τον Αιτητή ισχυρισμοί δεν μπορούν να πετύχουν. Εισηγήθηκε, τέλος, η πλευρά του Αιτητή πως εντοπίζεται κατάχρηση διαδικασίας εκ μέρους των αντιδίκων του. Εδράζει τη θέση αυτή στο αναμφισβήτητο γεγονός της παρόδου είκοσι περίπου ετών από της έκδοσης της απόφασης στην αγωγή 3743/1993. Επικαλείται, περαιτέρω, πως δεν παρέχεται καμία εξήγηση της μεγάλης αυτής καθυστέρησης και της παράλειψης των Καθ΄ ων η Αίτηση να λάβουν μέτρα σε προγενέστερο στάδιο. Όπως όπως έχει εντοπιστεί και στην απόφαση London Clubs Ltd κ.ά. v. Ρόδου Παπαδόπουλου
(2002)1 ΑΑΔ 669, η πτωχευτική διαδικασία δεν στοχεύει στον εξαναγκασμό του Χρεώστη να εξοφλήσει χρέος του προς συγκεκριμένο άτομο, αλλά σκοπό έχει την προστασία και διασφάλιση της περιουσίας του υπό πτώχευση, ώστε να χρησιμοποιηθεί, όπως ο Νόμος ορίζει, για την ικανοποίηση εξ ολοκλήρου ή μερικώς και κατ΄ ισονομία όλων των πιστωτών. Στην ανωτέρω υπόθεση αποδοκιμάστηκε, ως καταχρηστική, η χρησιμοποίηση της διαδικασίας της πτώχευσης, κατ΄ επανάληψη, με επακόλουθο τη συμφωνία στην πορεία του Χρεώστη να δεχθεί διάταγμα αυξημένων μηνιαίων δόσεων στο πλαίσιο παράλληλης νομικής διαδικασίας. Όπως εντοπίζεται στην απόφαση Μερκής v. Intertobacco (Cyprus) Ltd
(2006)1 ΑΑΔ 788, 792, σε πλήρη ταύτιση με τα λεχθέντα στη Χαραλαμπίδης v. Κωμοδρόμου
(2002)2 ΑΑΔ 522, στην απόφαση London Clubs Ltd δεν ασκείται έλεγχος εσωτερικών ελατηρίων και δεν είναι με αναφορά σε τέτοια, αλλά στον τρόπο χρησιμοποίησης των διαδικασιών που αυτή παραπέμπει. Είναι ακριβώς λόγω των δεδομένων της London Clubs Ltd που το εφετείο κατέληξε πως η διαδικασία που χρησιμοποίησαν οι τότε Αιτητές εις βάρος του Χρεώστη δεν απέβλεπε, με την ορθή χρήση της δικαστικής πορείας, στην εκτέλεση των υπέρ τους αποφάσεων, αλλά στην καταπίεση του χρεώστη μέσω κατάχρησης της διαδικασίας. Στην απόφαση Πετράκης v. Κίμωνος
(2006)1 ΑΑΔ 1311, 1317-18, παρατίθεται η ορθή διάσταση του όλου ζητήματος: «Το όλο θέμα είναι θέμα γεγονότων. Εκεί όπου δεν υπάρχουν στοιχεία δόλου ή αθέμιτης εξασφάλισης χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος του συγκεκριμένου αιτητή-πιστωτή και εις βάρος του χρεώστη και των άλλων πιστωτών του, αίτηση εκδόσεως διατάγματος παραλαβής δεν θεωρείται ότι γίνεται για παράλληλο και αθέμιτο σκοπό ή κατά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, έστω και αν έχει σαν συνεπαγόμενο αποτέλεσμα κάποιο πλεονέκτημα για τον πιστωτή». Υπό το φως των πιο πάνω νομικών αρχών και των γεγονότων που καλύπτουν την υπό εκδίκαση υπόθεση, δεν εντοπίζεται οποιοσδήποτε λόγος για τον οποίο το Δικαστήριο θα έκρινε ορθό να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια προς την κατεύθυνση αποδοχής των θέσεων του Αιτητή. Η περίπτωσή μας διαφέρει κατά πολύ από τα γεγονότα που αποτέλεσαν το υπόβαθρο στήριξης του δικαστικού λόγου στη London Clubs Ltd. Οι Πιστωτές δεν έχουν κάμει οτιδήποτε από το οποίο να φαίνεται ότι σκόπευαν να εξασφαλίσουν για τον εαυτό τους οποιοδήποτε αθέμιτο πλεονέκτημα ή ότι χρησιμοποίησαν την παρούσα διαδικασία με σκοπό άλλο από εκείνο που προβλέπεται και κατά τρόπο καταπιεστικό για τον Οφειλέτη. Από μόνη της η προσπάθεια ενός Πιστωτή να κηρύξει, μέσω της Πτωχευτικής διαδικασίας, ένα Χρεώστη πτωχεύσαντα, δεν μπορεί να θεωρηθεί, ούτε και να χαρακτηριστεί ως κατάχρηση, εφόσον η διαδικασία αυτή προνοείται από το Νόμο. Η επίκληση της παρόδου και μόνο πολλών ετών από της έκδοσης της απόφασης, δεν διαφοροποιεί το όλο ζήτημα. Παραμένει αδιαμφισβήτητη η ύπαρξη σειράς διαδικαστικών διαδικασιών μεταξύ των ενδιαφερόμενων μερών, αποτέλεσμα των οποίων ήταν η έκδοση αποφάσεων και η προσπάθεια ικανοποίησής τους με διάφορα διαβήματα εκτέλεσης. Η συνακόλουθη είσπραξη μεγάλων ποσών συνιστά επίσης κοινό έδαφος. Υπό τις συνθήκες αυτές, ο χρόνος διαφαίνεται ότι χρησιμοποιήθηκε ορθά και καθόλου καταχρηστικά. Η προστασία δε και εξασφάλιση της περιουσίας Χρεώστη δεν συναρτάται με την πάροδο μικρού ή μεγάλου χρονικού διαστήματος. Αντίθετα παραμένει πάντα επιτακτική ανάγκη, προκειμένου να διασφαλιστεί η, κατά το δυνατό, πληρέστερη και κατ΄ ισονομία ικανοποίηση των Πιστωτών του. Ενόψει όλων των πιο πάνω, η Αίτηση προς παραμερισμό και/ή ακύρωση της διαδικασίας της Ειδοποίησης Πτώχευσης, δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Το Δικαστήριο ικανοποιείται ότι η υπό αναφορά ειδοποίηση καλώς εισήχθη. Η πράξη πτώχευσης θεωρείται ότι διαπράττεται με την έκδοση της παρούσας απόφασης. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση-Πιστωτών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Υπ.] ........... Α. Ρ. Λιάτσος, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Χ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο