← Κύπρος

THOMAS HUNT κ.α. ν. EMPORIKI BANK-CYPRUS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 1608/12, 10/7/2013

THOMAS HUNT κ.α. ν. EMPORIKI BANK-CYPRUS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 1608/12, 10/7/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A273 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. Μεταξύ: Αρ. Αγωγής: 1608/12 THOMAS HUNT, από την Αγγλία EMMA BLACKMORE,από την Αγγλία Ενάγοντες και EMPORIKI BANK-CYPRUS LTD, Ιώνος 4, 2406, Έγκωμη, Λευκωσία CREDIT AGRICOLE SA, 91-93 Bd Pasteur, 75015 Paris, France Εναγομένων ____________________ Αίτηση Εναγομένων 1 ημερ. 15.2.13 για διαγραφή 10 Ιουλίου, 2013. Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους 1-αιτητές: κ. Χ'' Ευθυβούλου. Για Ενάγοντες-Καθ'ων η αίτηση: κα Πιτσιλλίδου. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με νομικό υπόβαθρο τη Δ.19 θ.4 και 26, Δ.27 θ.3 και Δ.48 θ.1, 2, 3, 7 και 9(
  2. j)των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, οι Εναγόμενοι 1 (στο εξής οι αιτητές) ζητούν την έκδοση Διατάγματος του Δικαστηρίου που να διατάσσει τη διαγραφή των παραγράφων 7, 9 και 10 της Έκθεσης Απαίτησης, για το λόγο ότι το περιεχόμενο τους είναι σκανδαλώδες, αχρείαστο και τείνει να επηρεάσει και/ή οδηγήσει σε αμηχανία και/ή καθυστερήσει τη δίκαιη εκδίκαση της παρούσας αγωγής. Διατείνονται οι αιτητές ότι στις εν λόγω παραγράφους 7, 9 και 10 της Έκθεσης Απαίτησης δικογραφούνται θέματα άσχετα με τα επίδικα θέματα της αγωγής και τις αξιώσεις των Εναγόντων (στο εξής οι καθ' ων η αίτηση). Δεν περιέχουν ουσιώδη γεγονότα επί των οποίων οι καθ' ων η αίτηση στηρίζουν την αξίωση τους, αλλά περιέχουν γεγονότα αχρείαστα και άσχετα με τα επίδικα θέματα. Η αίτηση, προσέκρουσε σε ένσταση των καθ' ων η αίτηση, η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της δικηγόρου Άνθιας Σαββίδου ημερ. 22.5.13 και περιλαμβάνει τους ακόλουθους λόγους ένστασης: Η αίτηση είναι επιπόλαιη, ενοχλητική, κακόβουλη, καταχρηστική, γενική και αόριστη και δεν δίδεται σ' αυτήν οποιαδήποτε εξήγηση για τη διαγραφή των εν λόγω παραγράφων ως σκανδαλώδεις και αχρείαστες. Τείνει δε να καθυστερήσει τη σύντομη εκδίκαση της υπόθεσης. Τυχόν διαγραφή των εν λόγω παραγράφων, θα συνιστά παραβίαση του συνταγματικού δικαιώματος των καθ' ων η αίτηση για δίκαιη δίκη. Η αγωγή αποκαλύπτει καλό και/ή αγώγιμο δικαίωμα και η παρούσα περίπτωση δεν είναι κατάλληλη για διαγραφή μέρους δικογράφου. Η δικηγόρος Άνθια Σαββίδου, στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των καθ' ων η αίτηση, ισχυρίζεται στην ένορκη της δήλωση ότι στην αίτηση δεν δίδεται καμιά αιτιολογία για τη διαγραφή των παρ. 7, 9 και 10 της Έκθεσης Απαίτησης. Το γεγονός ότι ένας ισχυρισμός είναι αχρείαστος, δεν εξυπακούει ταυτόχρονα και λόγο για διαγραφή. Οι εν λόγω παράγραφοι δεν περικλείουν ανήθικα ή υποβιβαστικά θέματα της δίκαιης διαδικασίας, ούτε γίνονται με στόχο τον επηρεασμό της άλλης πλευράς. Τα γεγονότα στα οποία αναφέρονται, σχετίζονται άμεσα με τα επίδικα θέματα της αγωγής και δεν τέθηκαν κακόβουλα ή σκανδαλωδώς. Αποτελούν γεγονότα που δεν είναι σκανδαλώδη ούτε αχρείαστα και πρέπει να τύχουν δικαστικής κρίσης και όχι πρόωρης αποσπασματικής αντιμετώπισης. Η αίτηση επιφέρει αδικαιολόγητη καθυστέρηση και προκαλεί ταλαιπωρία στους καθ' ων η αίτηση. Στο στάδιο των αγορεύσεων οι ευπαίδευτοι συνήγοροι προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους, παραπέμποντας το Δικαστήριο σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου και σχετικά συγγράμματα. Η Δ.19 θ.26 στην οποία οι αιτητές βασίζουν την αίτηση τους, έχει ως ακολούθως: «26. The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, order to be struck out or amended any matter in any indorsement or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action.» Όπως προκύπτει από το λεκτικό της Δ.19 θ.26, η αίτηση για διαγραφή μπορεί να καταχωρηθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Ωστόσο, έχει νομολογηθεί ότι τέτοια αίτηση θα πρέπει να υποβάλλεται ταχέως (promptly) και κατά κανόνα προτού κλείσουν τα δικόγραφα (βλ. Νίκος Σιακόλας ν. Federal Bank o Lebanon

(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1338). Στη συγκεκριμένη περίπτωση η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε στις 15.2.13, αφού προηγήθηκε η εκδίκαση παρόμοιας αίτησης εκ μέρους των Εναγομένων 2, για την οποία εκδόθηκε ενδιάμεση απόφαση στις 23.1.13 και προτού οι αιτητές καταχωρήσουν Υπεράσπιση. Επομένως, είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε το συντομώτερο και προτού κλείσουν τα δικόγραφα και επομένως η θέση των καθ' ων η αίτηση ότι τείνει να καθυστερήσει τη σύντομη εκδίκαση της αγωγής δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Σύμφωνα με τη Δ.19 θ.26 ανωτέρω, ένα ζήτημα μπορεί να διαγραφεί εάν θεωρηθεί μη αναγκαίο ή σκανδαλώδες ή τείνει να προκαταβάλει, περιπλέξει ή καθυστερήσει την όλη εκδίκαση της αγωγής. Το τι αποτελεί μη αναγκαίο, ή σκανδαλώδη ισχυρισμό ερμηνεύεται στο Annual Practice 1958 ως ακολούθως: «Unnecessary: The mere fact that an opponent's pleading contains some unnecessary matter is not sufficient ground for an application under this Rule. A statement will not be struck out merely because it is unnecessary, so long as it is otherwise harmless...... but if wholly immaterial matter be set out in such way that the applicant must plead to it, and so raise irrelevant issues which may involve expense, trouble and delay, then the irrelevant matter will be struck out, as it will prejudice the fair trial of the action.» ......Again if the unnecessary matter contains any imputation on the opponent, or makes any charge of misconduct or bad faith against him or any one else, it will be stuck out, for it then become scandalous (Lumb v. Beaumount; 49 L.T.772; Brooking n. Maudsley 55 L.T.343). Scandalous: Allegations of dishonesty and outrageous conduct, etc, are not scandalous, if relevant to the issue.... The sole question is whether the matter alleged to be scandalous would be admissible in evidence to show the truth of any allegation in the pleading which is material with reference to the relief prayed. In Brooking v. Maudsley 55 L. T. 343 plaintiff made allegations in statement of claim of dishonest conduct against defendant, but he stated in his reply that he sought no relief on that ground. The allegations thus became immaterial and were struck out as scandalous and embarrassing.» Στο σύγγραμμα των Bullen & Leake and Jacob's Precedents of Pleadings, 12th edition, σελ. 147, σε σχέση με το κατά πόσο ισχυρισμοί σε ένα δικόγραφο τείνουν να προκαλέσουν αμηχανία, βλάβη ή καθυστέρηση, αναφέρονται τα εξής: «Accordingly, a pleading is embarrassing which is ambiguous or unintelligible or which states immaterial matters and so raises irrelevant issues which may involve expenses, trouble and delay and thus will prejudice the fair trial of the action, and so is a pleading which contains unnecessary or irrelevant allegations.» Οι παράγραφοι 7, 9 και 10 της Έκθεσης Απαίτησης, των οποίων επιδιώκεται η διαγραφή, παρατίθενται αυτούσιοι ως ακολούθως: «
  1. Ωστόσο οι λογαριασμοί που απέστελλαν οι Εναγόμενοι στους Ενάγοντες ήταν στην ελληνική γλώσσα και αφού οι Ενάγοντες ζήτησαν από τους Εναγομένους οι λογαριασμοί να είναι στην αγγλική γλώσσα, οι Εναγόμενοι συνέχιζαν και απέστελλαν στους Ενάγοντες τραπεζικούς λογαριασμούς στην ελληνική γλώσσα. Ως εκ τούτου οι Ενάγοντες πλήρωναν λογαριασμούς που δεν μπορούσαν να διαβάσουν.
  2. Περαιτέρω, κατά τη σύναψη του δανείου οι Εναγόμενοι δεν είχαν συζητήσει με τους Ενάγοντες τους κινδύνους λήψης χρηματοδότησης από τους Εναγομένους σε ελβετικά φράγκα, δεν τους είχαν συμβουλεύσει και/ή αναλύσει τις μεταβολές του επιτοκίου και δεν τους πληροφόρησαν για εναλλακτικά σχέδια χρηματοδότησης για την αγορά του διαμερίσματος. Περαιτέρω, οι Εναγόμενοι δεν παρείχαν στους Ενάγοντες ενδεικτικό πρόγραμμα αποπληρωμής που να περιλαμβάνει τις μηνιαίες δόσεις για το πρώτο έτος και τα ετήσια ποσά εξόφλησης του δανείου. Ωστόσο οι Ενάγοντες συνεχίζουν μέχρι σήμερα να τηρούν το πρόγραμμα αποπληρωμής του δανείου, ενώ οι μηνιαίες δόσεις του δανείου αυξάνονται χωρίς αυτό να καθίσταται αποπληρωτέο λόγω παραβίασης της Συμφωνίας Δανείου από τους Εναγομένους. Οι Ενάγοντες επιφυλάσσονται να αναφερθούν εκτενέστερα στις παραλείψεις των Εναγομένων κατά τη σύναψη του δανείου.
  3. Περαιτέρω οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι οι Εναγόμενοι δεν τους έδωσαν πληροφορίες για το στεγαστικό δάνειο κατά παρέκκλιση του Ευρωπαϊκού Κώδικα Συμπεριφοράς για στεγαστικά δάνεια ο οποίος αναφέρεται στις προσυμβατικές πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται στους καταναλωτές από τους πιστωτές οι οποίοι χορηγούν στεγαστικά δάνεια. Οι Ενάγοντες θα αναφερθούν στους πλήρεις όρους του ως άνω Ευρωπαϊκού Κώδικα Συμπεριφοράς κατά την ακρόαση της αγωγής.» Η αξίωση των καθ' ων η αίτηση εναντίον των αιτητών (μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 23.1.13), είναι η ακόλουθη: «Α. Δήλωση του Δικαστηρίου όπως οι Εναγόμενοι διαφοροποιήσουν το περιθώριο σε 2,25% όπως αρχικά είχε συμφωνηθεί μεταξύ των διαδίκων σύμφωνα με τη Συμφωνία δανείου. Β. Δήλωση του Δικαστηρίου όπως μειωθεί το οφειλόμενο υπόλοιπο του λογαριασμού δανείου όπως αρχικά προέβλεπε η Συμφωνία δανείου. Γ. Επιστροφή τόκων που αποκτήθηκαν παράνομα και/ή αυθαίρετα.» Όπως προκύπτει από το περιεχόμενο των παρ. 7, 9 και 10 της Έκθεσης Απαίτησης (ανωτέρω), οι καθ' ων η αίτηση προβάλλουν ισχυρισμούς με τους οποίους καταλογίζουν στους αιτητές, κακόπιστη συμπεριφορά. Αυτοί όμως οι ισχυρισμοί δεν σχετίζονται με τις αξιώσεις των καθ' ων η αίτηση (ως ανωτέρω), αφού στην Έκθεση Απαίτησης δεν γίνεται αναφορά σε τερματισμό της επίδικης συμφωνίας εκ μέρους των καθ' ων η αίτηση, ούτε και περιλαμβάνεται στις αξιώσεις τους δήλωση του Δικαστηρίου που να κηρύττει άκυρη την επίδικη συμφωνία λόγω παραβίασης της από τους αιτητές, οποία παραβίαση, θα είχε ως αιτία την ισχυριζόμενη συμπεριφορά των καθ' ων η αίτηση, σύμφωνα με τις παρ. 7, 9 και 10 της Έκθεσης Απαίτησης. Οι αξιώσεις των καθ' ων η αίτηση αφορούν ουσιαστικά την αύξηση του επιτοκίου και ζητείται η επαναφορά του στα αρχικά συμφωνηθέντα, η μείωση, κατ' επέκταση, του οφειλόμενου υπόλοιπου του λογαριασμού δανείου και η επιστροφή τόκων που αποκτήθηκαν παράνομα. Επομένως, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι οι ισχυρισμοί των καθ' ων η αίτηση που περιέχονται στις παρ. 7, 9 και 10 της Έκθεσης απαίτησης είναι άσχετοι με τις αξιώσεις τους και ως τέτοιοι καθίστανται αχρείαστοι και μη αναγκαίοι. Όπως ανέφερα πιο πάνω, οι εν λόγω ισχυρισμοί καταλογίζουν στους αιτητές κακόπιστη, απρεπή και ανέντιμη συμπεριφορά. Σύμφωνα με τις πιο πάνω νομικές αρχές, ισχυρισμοί περί απρεπούς και μη έντιμης συμπεριφοράς, δεν θεωρούνται σκανδαλώδεις αν σχετίζονται με τα επίδικα ζητήματα και είναι ουσιώδεις για την αξίωση του Ενάγοντα. Στην υπόθεση Brooking v. Maudsley (ανωτέρω), ισχυρισμοί του Ενάγοντα στην Έκθεση Απαίτησης που καταλόγιζαν μη έντιμη συμπεριφορά του Εναγομένου, χωρίς όμως να έχει οποιαδήποτε αξίωση σχετική με αυτή τη συμπεριφορά, κρίθηκαν ως επουσιώδεις και διαγράφηκαν ως σκανδαλώδεις. Για τους λόγους που ήδη ανέφερα πιο πάνω, οι ισχυρισμοί των παρ. 7, 9 και 10 της Έκθεσης Απαίτησης κρίθηκαν ως μη αναγκαίοι και αχρείαστοι. Εφόσον όμως, οι καθ' ων η αίτηση δεν αξιώνουν οποιαδήποτε θεραπεία στη βάση των εν λόγω ισχυρισμών, αυτοί κρίνονται ως επουσιώδεις και θα πρέπει να διαγραφούν ως σκανδαλώδεις. Είναι τέλος η κρίση του Δικαστηρίου, ότι οι παρ. 7, 9 και 10 της Έκθεσης Απαίτησης τείνουν να προκαλέσουν καθυστέρηση στη διαδικασία, έξοδα και ταλαιπωρία για τους αιτητές, τους οποίους θέτουν σε δυσμενή θέση εφόσον αυτοί θα πρέπει να αντικρούσουν με το δικόγραφο τους το περιεχόμενο των εν λόγω ισχυρισμών και να τροχιοδρομήσουν την ακροαματική διαδικασία κατά τρόπο που θα πρέπει να αντιμετωπίσουν με κατάλληλο χειρισμό και μαρτυρία τους ισχυρισμούς αυτούς, για θέματα όμως, που επαναλαμβάνω δεν σχετίζονται με τις αξιώσεις των καθ' ων η αίτηση. Για όλα τα πιο πάνω, η αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδεται Διάταγμα διαγραφής των παραγράφων 7, 9 και 10 της Έκθεσης Απαίτησης. Επιδικάζονται έξοδα προς όφελος των αιτητών και εναντίον των καθ' ων η αίτηση, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή. [Υπ.] ....................................... Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /νχ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.