DOMOLINE LIMITED ν. MONOTEX LIMITED, Αρ. Αίτησης: 1055/13, 4/7/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A263 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 1055/13 Mεταξύ: DOMOLINE LIMITED Eνάγοντες και MONOTEX LIMITED Εναγομένων ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡ. 24.4.13 ΓΙΑ AΔΕΙΑ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗΣ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΝΟΡΚΗΣ ΔΗΛΩΣΗΣ Ημερομηνία: 4.7.13 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους αιτητές: κα Γ.Στεφάνου για Αρτεμίου, Πιερή και Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για τους καθ΄ων η αίτηση: κα Νικολαϊδου για Παπαντωνίου και Παπαντωνίου ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 7.2.13 οι ενάγοντες καταχώρησαν την αγωγή με τον πιο τίτλο και αριθμό σε κλητήριο ειδικά οπισθογραφημένο με την οποία αξιώνουν έναντι των εναγομένων το ποσό των €50.679,80 σαν τίμημα πώλησης αγαθών και/ή ως αξία πωληθέντων αγαθών και/ή ως αντάλλαγμα το οποία απέτυχε. Είναι η θέση τους ότι είναι εταιρεία που ασχολούνται με την εμπορία και/ή διάθεση οικοδομικών υλικών και/ή με άλλες συναφείς δραστηριότητες και υπηρεσίες και ότι στα πλαίσια των δραστηριοτήτων τους προσέφεραν και/ή πώλησαν και/ή παρέδωσαν κατόπιν παραγγελίας και/ή δυνάμει συμφωνίας και/ή για λογαριασμό των εναγομένων διάφορα οικοδομικά και άλλα συναφή προϊόντα σε αυτούς στο κατάστημα και/ή την αποθήκη τους που βρίσκεται στη Βιομηχανική Περιοχή Λατσιών και/ή σε εργοτάξιο των εναγομένων. Οι ενάγοντες από την έναρξη της συνεργασίας τους με τους εναγομένους διατηρούν λογαριασμό στο όνομα τους ο οποίος φέρει αριθμό 220296 και ο οποίος δείχνει υπόλοιπο προς όφελος των εναγόντων για ποσό €50.679,
- Είναι η θέση τους ότι καθόλη την διάρκεια της συνεργασίας τους εκδίδονταν τιμολόγια και/ή καταστάσεις λογαριασμού τα οποία λάμβαναν οι εναγόμενοι. Από την έναρξη της συνεργασίας τους οι εναγόμενοι αγόρασαν και/ή παρέλαβαν από τους ενάγοντες προϊόντα συνολικής αξίας €427.985,53 και κατέβαλαν έναντι του λογαριασμού τους το ποσό των €377.305,
- Η τελευταία αγορά και/ή παραλαβή προϊόντων έγινε 13.12.12 και η τελευταία πληρωμή στις 14.12.
- Το υπόλοιπο των €50.679,80 παραμένει οφειλόμενο προς τους ενάγοντες και παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις τους προς τους εναγόμενους αυτοί αρνούνται να το πληρώσουν. Ισχυρίζονται επίσης ότι μετά από αίτηση των εναγομένων εγκρίθηκε από τους ενάγοντες παραχώρηση πίστωσης στον λογαριασμό τους με όριο €45.000 και ότι ο Διευθυντής τους Αντρέας Παπαντωνίου παρείχε προσωπικά εγγύηση πληρωμής μέχρι του ποσού αυτού. Την ίδια μέρα, δηλαδή 7.2.13, οι ενάγοντες καταχώρησαν δια κλήσεως αίτηση με την οποία αιτούνται διατάγματος του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στους εναγόμενους, αντιπροσώπους και αξιωματούχους τους να επιβαρύνουν και/ή μεταβιβάσουν κινητή ή ακίνητη περιουσία των εναγομένων μέχρι της εκδίκασης της αγωγής. Την αίτηση συνοδεύει η ένορκος δήλωση του Διευθυντή των εναγόντων Σάββα Νεοκλέους ο οποίος επισυνάπτει ως Τεκμήριο κατάσταση λογαριασμού στο όνομα των εναγομένων αποτελούμενη από 11 σελίδες και η οποία καλύπτει την περίοδο από 12.2.08 μέχρι 14.12.12 και στην οποία φαίνεται ως οφειλόμενο το ποσό των €50.679,80 προς όφελος των εναγόντων. Στην ένορκη του δήλωση ο Σάββας Νεοκλέους επαναλαμβάνει όλους τους ισχυρισμούς που αναφέρονται στην ΄Εκθεση Απαίτησης, αναφέρει ότι ο Διευθυντής των εναγομένων Αντρέας Παπαντωνίου έχει αποβιώσει και δεν έχει ακόμη διοριστεί διαχειριστής της περιουσίας του και εξ όσων πληροφορείται η γραμματέας της εταιρείας Θέκλα Παπαντωνίου ενεργεί εκ μέρους της εταιρείας και εισπράττει οφειλές τρίτων προς τους εναγόμενους παρά το ότι δεν έχει οριστεί αντικαταστάτης του αποβιώσαντα Α.Παπαντωνίου και δεν είναι εργοδοτούμενη των εναγομένων και δεν τηρεί τις λογιστικές διαδικασίες ούτε και καταθέτει τα εισπραχθέντα σε λογαριασμό των εναγομένων ώστε να μπορούν οι ενάγοντες να έχουν βάσιμη προσδοκία να εισπράξουν τα οφειλόμενα τους. Την ημέρα που ήταν ορισμένη η αίτηση για επίδοση εμφανίστηκε δικηγόρος εκ πλευράς εναγομένων η οποία ζήτησε χρόνο να καταχωρήσει ένσταση και καταχώρησε ένσταση στις 15.3.
- Σύμφωνα με την ένσταση που είναι εντός του φακέλου δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του διατάγματος, το αιτούμενο διάταγμα είναι πολύ γενικό και αόριστο, οι ενάγοντες απέκρυψαν ουσιαστικά στοιχεία από το Δικαστήριο και προβάλλεται επίσης η θέση ότι η ένορκη δήλωση του Σάββα Νεοκλέους που συνοδεύει την αίτηση είναι παραπλανητική, ελλειπής και επίσης αποκρύπτει ουσιώδη στοιχεία από το Δικαστήριο. Την ένσταση συνοδεύει η ένορκος δήλωση της κας Θέκλας Παπαντωνίου η οποία δηλώνει ότι είναι μέτοχος και γραμματέας των εναγομένων, στις 5.3.13 έχει εκδοθεί διάταγμα από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας με το οποίο έχει διοριστεί διαχειρίστρια της περιουσίας του αποθανόντα συζύγου της Αντρέα Παπαντωνίου, Διευθυντών των εναγομένων, στα πλαίσια της διαχείρισης με αριθμό 111/13, αρνείται όλους τους ισχυρισμούς του Σάββα Νεοκλέους, ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει οφειλόμενο ποσό προς τους ενάγοντες, αναφέρει ότι όσα ισχυρίζονται οι ενάγοντες είναι ψευδή και ανυπόστατα αφού ενώ αναφέρονται σε τιμολόγια δεν τα επισυνάπτουν και ισχυρίζεται ότι ουδέποτε ο Αντρέας Παπαντωνίου παρείχε εγγύηση πληρωμής οποιουδήποτε οφειλόμενου ποσού προς τους ενάγοντες. Επισυνάπτει ως Τεκμήριο το διάταγμα διορισμού της ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντα συζύγου της. Μετά την καταχώρηση της ένστασης η συνήγορος των εναγόντων ανάφερε ότι υπήρχε η ανάγκη καταχώρησης αίτησης από πλευράς εναγόντων για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από πλευράς τους για να απαντηθούν οι θέσεις που προβάλλουν οι εναγόμενοι στην ένσταση τους και τελικά καταχώρησαν την υπό κρίση αίτηση στις 23.4.
- Εν τω μεταξύ και συγκεκριμένα στις 23.4.13 οι εναγόμενοι καταχώρησαν την υπεράσπιση τους στην αγωγή. Με την υπό κρίση αίτηση οι ενάγοντες ζητούν διάταγμα και/ή άδεια του Δικαστηρίου όπως επιτραπεί και/ή δοθεί άδεια για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς συμπλήρωση της ένορκης δήλωσης του κου Σάββα Νεοκλέους, η οποία επισυνάπτεται στην υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αίτηση ημερομηνίας 7.2.
- Βάση της αίτησης είναι οι Δ.2, θ.2, 6, 7-15, Δ.5, θθ1-8, 9, 10, Δ.5Α, Δ.6, θ.1 (ε) (Ι), 2-9, 16, θθ, 1-8, 9, 10-11, Δ.25, θθ. 1-4, Δ.39, θθ.1-21, Δ.48, θθ.1-3, 4
(1),
(2), 5-13, Δ.59, θθ.1-35, Δ.64, θθ 1
(1)
(2)
(3)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, τα ΄Αρθρα 1-71, 32
(1)
(2)
(3),41,42 του Νόμου 14/1960, τα Άρθρα 1-5, 7-8, 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, η νομολογία και το κοινοδίκαιο καθώς, επίσης, οι συμφυείς εξουσίες και η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Την αίτηση συνοδεύει η ένορκη δήλωση του Σάββα Νεοκλέους ο οποίος αναφέρει ότι μετά την καταχώρηση της ένστασης από πλευράς εναγομένων και δη της ένορκης δήλωσης της Θέκλας Παπαντωνίου είναι αναγκαίο όπως του δοθεί άδεια να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση, αντίγραφο της προτεινόμενης ένορκης δήλωσης επισυνάπτει ως τεκμήριο Α, με την οποία επιδιώκεται να απαντηθούν οι ισχυρισμοί ότι οι οποιεσδήποτε τυχόν οφειλές των εναγομένων προς την ενάγουσα έχουν εξοφληθεί, θα επισυναφθούν όλα τα τιμολόγια που δείχνουν όλες τις πωλήσεις προϊόντων από τους ενάγοντες προς τους εναγομένους και τα οποία στηρίζουν την κατάσταση λογαριασμού που επισυνάπτει στην υπάρχουσα ένορκη δήλωση του στην αίτηση για έκδοση απαγορευτικού διατάγματος, επιδιώκει επίσης να επισυνάψει το έγγραφο εγγύησης που ο τέως Διευθυντής των εναγομένων Αντρέας Παπαντωνίου είχε υπογράψει προς όφελος των εναγομένων, αριθμό αποδείξεων είσπραξης, αριθμό πληρωμών προς την Τράπεζα και αριθμό επιταγών τις οποίες έχουν εκδώσει οι εναγόμενοι προς όφελος των εναγόντων αλλά και την επιστολή με την οποία ζητούσαν την πληρωμή του οφειλόμενου ποσού πριν από την καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Είναι η θέση του ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να εγκρίνει το αίτημα των εναγόντων και να επιτρέψει την καταχώρηση της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης καθότι η ανάγκη καταχώρησης της προέκυψε μετά από τις θέσεις των εναγομένων στην ένσταση οι οποίες δεν ήταν δυνατό να προβλεφθεί ότι θα εγείρονταν όταν καταχωρούσαν την αίτηση. Στην υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε ένσταση από τους εναγόμενους στις 30.5.13. Σύμφωνα με την ένσταση η αίτηση είναι εκ προοιμίου αβάσιμη καθότι δεν αποκαλύπτεται μ΄αυτή καλός λόγος για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, τα όσα επιδιώκει να εισάξει με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ο κ.Σάββας Νεοκλέους μπορούσαν να προβλεφθούν και να συμπεριληφθούν εξ αρχής στη ένορκη δήλωση του, επιδιώκεται η αλλοίωση των γεγονότων που εκθεμελιώνουν την κυρίως αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος και η ένορκη δήλωση που την συνοδεύει είναι παράτυπη αφού πρώτο, δεν προβλέπεται από τους Θεσμούς απαντητική ένορκη δήλωση και ο ενόρκως δηλών δεν αναφέρεται σε γεγονότα που εμπίπτουν στην προσωπική του γνώση αλλά σε πιθανολόγηση. Νομική βάση της ένστασης είναι οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.39, Δ.42Α, 48 θ.1-4, 8 και 9, το ΄Αρθρο 12
(5)(Α) του Συντάγματος, οι γενικές και συμφυείς εξουσίες, η πρακτική, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και η νομολογία. Την ένσταση συνοδεύει η ένορκος δήλωση της Θέκλας Παπαντωνίου στην οποία επαναλαμβάνει όλους τους λόγους ένστασης και ζητά την απόρριψη της τόσο επειδή δεν αποδεικνύεται καλός λόγος όσο και γιατί δεν υπάρχει ο Θεσμός της απαντητικής ένορκης δήλωσης στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Η αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση όπου οι συνήγοροι των δύο μερών κατέθεσαν στο Δικαστήριο γραπτές εμπεριστατωμένες αγορεύσεις και παρέπεμψαν σε νομολογία. Βασική θέση της συνηγόρου των αιτητών είναι ότι έχει καταδειχθεί ο καλός λόγος για καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και παραπέμποντας στην υπόθεση Α.Μessions & Sons Ltd και άλλος v. Ανδρέα Λεωνίδα, Πολ.ΕΦ. 277/07 ημερ. 10.2.2010 ήταν η θέση της ότι μπορεί να δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης για να παρασχεθούν διευκρινίσεις σε απάντηση των ισχυρισμών της άλλης πλευράς ούτως ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων. Αντίθετη ήταν η θέση που προωθήθηκε από την συνήγορο των καθ΄ων η αίτηση-εναγομένων η οποία ανέφερε ότι ελλείπει η απόδειξη του καλού λόγου που απαιτεί η νομολογία, τα όσα οι ενάγοντες-αιτητές ζητούν να καταχωρήσουν τώρα μπορούσαν να προβλεφθούν και να συμπεριληφθούν στην καταχώρηση της αρχικής ένορκης δήλωσης του κ.Σάββα Νεοκλέους και ότι με την καταχώρηση της προτεινόμενης ένορκης δήλωσης δεν παρέχονται διευκρινήσεις αλλά οι αιτητές επιδιώκουν να εκθεμελιώσουν την αρχική τους ένορκη δήλωση και να αντικαταστήσουν τους αρχικούς τους ισχυρισμούς με άλλους. Οι αρχές της νομολογίας που διέπουν το θέμα καταχώρησης συμπληρωματικής-απαντητικής ένορκης δήλωσης επεξηγούν την Δ.48 θ.4-2 που είναι ο Θεσμός της Πολιτικής Δικονομίας που επιτρέπει την υποβολή αίτησης για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Συγκεκριμένα η εν λόγω διαταγή προνοεί «Δ.48 θ.4
(2). Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα μπορεί για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από την Δ.39». Είναι φανερό από το λεχτικό της Δ.48 θ.4
(2)ότι η χορήγηση άδειας για καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εμπίπτει στη σφαίρα της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου η οποία θα πρέπει να ασκείται με τρόπο που να εξυπηρετεί τον σκοπό για τον οποίο θεσπίστηκε. Υπενθυμίζω ότι η αναμόρφωση της εν λόγω διαταγής περί τα τέλη του 1990 απέβλεπε στην εξάλειψη των προβλημάτων που είχαν συσσωρευτεί λόγω της ερμηνείας που δόθηκε στον προηγούμενο κανονισμό από την νομολογία ώστε να τα γεγονότα σε αιτήσεις να τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου με ένορκες δηλώσεις και όχι με προφορική μαρτυρία. Είναι στο πλαίσιο εξυπηρέτησης αυτού του στόχου που έγινε πρόβλεψη και συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις ώστε να δίδεται η δυνατότητα στους διαδίκους να θέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τρόπο ολοκληρωμένο τα γεγονότα της υπόθεσης τους αλλά υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου». Ο όρος «καλός λόγος» δεν προσδιορίζεται στον υπό αναφορά κανονισμό και τούτο για ευνόητους λόγους, κατά την άποψη μου που σχετίζονται άμεσα με τις ιδιαιτερότητες της κάθε υπόθεσης. Στην απόφαση Αναφορικά με την αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου
(2008)1(Α) ΑΑΔ 510 το Δικαστήριο ανέφερε: «Είναι φανερό ότι το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου». Επιτρέπεται επίσης με βάση τη νομολογία η καταχώρηση ένορκης δήλωσης προς αντίκρουση αμφισβητούμενων ισχυρισμών. Σχετική αναφορά έγινε στη υπόθεση Ελένη Μαυροκωνσταντή κ.α. v. Γεώργιου ΄Ιβρου κ.α. ημερ. 29.3.11 όπου αναφέρθηκε: «...Κρίνεται πως δεν θα είχε νόημα η τροποποίηση αυτή εάν δεν επιτρεπόταν η καταχώρηση ένορκης δήλωσης για αντίκρουση ισχυρισμών ώστε να μπορεί ο αιτητής να αποσείσει το βάρος απόδειξης που βρίσκεται επί των ώμων του.. Στην απόφαση Κώστα v. Κώστα
(2003)1 ΑΑΔ 269 το Εφετείο επικυρώνοντας πρωτόδικη απόφαση με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση υπέδειξε: «Τούτο ο Εφεσείων απέτυχε εντελώς να κάνει εφ΄όσον ούτε αντεξέτασε την Εφεσίβλητη για να υποσκάψει ενδεχομένως τους δικούς της ισχυρισμούς ούτε επεδίωξε να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση για να τους αντικρούσει και να θέσει τη δική του εκδοχή ενώπιον του Δικαστηρίου» Στην υπόθεση A.Messios & Sons Ltd και άλλος v. Ανδρέα Λεωνίδα, (ανωτέρω) έχει τονιστεί η αρχή ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται υπέρ της χορήγησης άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εκεί όπου αυτά που επιδιώκεται να εισαχθούν είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που προβάλλει ο αντίδικος με τους δικούς του ισχυρισμούς. Εκείνο που θα πρέπει να εξεταστεί από το Δικαστήριο όταν εξετάζει αιτήσεις φύσεως ως η παρούσα είναι κατά πόσο αυτό που επιδιώκεται είναι η τροποποίηση ή αλλοίωση των γεγονότων που θεμελιώνουν την αίτηση ή η συμπλήρωση ηθελημένου κενού, εάν ναι, τότε σίγουρα αυτό δεν πρέπει να επιτραπεί, όπως δεν πρέπει να επιτραπεί η εισαγωγή γεγονότων ή ισχυρισμών που ενώ ήταν σε γνώση του αιτητή, απεκρύβησαν. Εάν όμως είναι σε απάντηση των ισχυρισμών τους οποίους ο αιτητής δεν μπορούσε να προβλέψει και οι οποίοι χρήζουν απάντησης που δεν μπορεί να δοθεί με προφορική μαρτυρία, τότε σίγουρα ο καλός λόγος ο οποίος προβλέπεται στη Δ.48
(4)
(2)υπάρχει, (απόφαση της τότε Π.Ε.Δ. κας Ε.Παπαδοπούλου στην αγωγή 2596/02 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερ. 5.11.02). Ο λόγος ένστασης ότι με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση οι αιτητές προβάλλουν εντελώς νέους ισχυρισμούς και εκθεμελιώνουν τους πρώτους ισχυρισμούς τους, πασιφανώς δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα εφόσον από μια απλή ανάγνωση της προτεινόμενης ένορκης δήλωσης και των τεκμηρίων που επιδιώκεται να επισυναφθούν σ΄αυτή, αν επιτραπεί η καταχώρηση της, είναι σαφές ότι οι αιτητές επιθυμούν να καταχωρήσουν όλα τα τιμολόγια που δικαιολογούν κατ΄αυτούς τις καταχωρήσεις στη κατάσταση λογαριασμού που διατηρούν οι ενάγοντες στο όνομα των εναγομένων η οποία δεικνύει υπόλοιπο προς όφελος των εναγόντων και την οποία έχουν ήδη επισυνάψει στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, και τούτο μετά από την θέση των εναγομένων στην ένσταση ότι δεν υπάρχουν τα τιμολόγια αλλιώς θα επισυνάπτονταν, το ίδιο ισχύει για το έγγραφο εγγύησης που παρείχε ο αποβιώσας Α.Παπαντωνίου για υποχρεώσεις των εναγομένων ύψους μέχρι €45.000 αλλά και προς απάντηση των ισχυρισμών ότι δεν υπάρχει οφειλόμενο από πλευράς εναγομένων προς τους ενάγοντες και ότι ουδέποτε την πληροφόρησαν οι ενάγοντες για αυτή την οφειλή. Τίποτε καινούργιο δεν επιδιώκεται να εισαχθεί από τους ενάγοντες γι΄αυτό και ο σχετικός λόγος ένστασης απορρίπτεται. Σε ό,τι αφορά την θέση ότι δεν αποκαλύπτεται καλός λόγος για καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ο οποίος συνδέεται με την θέση των εναγομένων-καθών η αίτηση ότι όλα αυτά μπορούσαν να προβλεφθούν και να τεθούν με την αρχική ένορκη δήλωση, αναφέρω ότι οι αιτητές όταν καταχώρησαν την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση έκριναν ότι η καταχώρηση της κατάστασης λογαριασμού αποτελούμενη από 11 σελίδες στην οποία αναφέρονται όλες οι χρεώσεις αλλά και οι πιστώσεις του λογαριασμού που διατηρούσαν στο όνομα των εναγομένων προφανώς δικαιολογούσαν και στήριζαν τον ισχυρισμό τους. Δεν θεωρώ ότι θα έπρεπε να καταχωρηθούν όλα τα τιμολόγια και όλες οι αποδείξεις πληρωμών όπως και οι καταθέσεις χρημάτων στις οποίες προέβαιναν οι εναγόμενοι και όντως είναι οι ίδιοι εναγόμενοι με τους ισχυρισμούς τους στη ένσταση τους που ουσιαστικά θέτουν την υποχρέωση στους ενάγοντες να καταχωρήσουν όλα αυτά τα έγγραφα. ΄Οσον αφορά το έγγραφο της εγγύησης που δόθηκε ως ο ισχυρισμός των εναγόντων από τον αποβιώσαντα Α.Παπαντωνίου και την επιστολή απαίτησης, πληρωμής του υπολοίπου πριν την καταχώρηση της αγωγής, θα μπορούσαν να καταχωρηθούν με την αρχική ένορκη δήλωση του Σάββα Νεοκλέους. Θεωρώντας όμως ότι η αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση θα πρέπει να επιτύχει όσον αφορά τα τιμολόγια, αποδείξεις πληρωμών, τραπεζικά εμβάσματα, δεν θεωρώ λογικό να μην επιτρέψω την καταχώρηση ακόμα δύο εγγράφων τα οποία και πάλι είναι οι ίδιοι οι εναγόμενοι που δημιούργησαν την ανάγκη παρουσίασης τους με την θέση τους περί ανυπαρξίας τους και/ή αναφέροντας ότι ουδέποτε γνώριζαν για την οφειλή των εναγομένων. Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι δεν υπάρχει ο Θεσμός της απαντητικής ένορκης δήλωσης στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, η θέση αυτή είναι σωστή αλλά θεωρώ ότι με βάση την γραμμή της νομολογίας και δη την απόφαση A.Messios & Sons Ltd και άλλος v. Ανδρέα Λεωνίδα, (ανωτέρω) επιτρέπεται πλέον η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε απάντηση (δική μου υπογράμμιση) ισχυρισμών τους οποίους οι αιτητές δεν μπορούσαν να προβλέψουν και οι οποίοι χρήζουν απάντησης. Ενόψει των ανωτέρω είναι η θέση μου ότι η αίτηση θα πρέπει να επιτύχει και να δοθεί άδεια στους αιτητές να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Για να καταλήξω στην απόφαση μου αυτή λαμβάνω υπόψη μου ότι το διάταγμα δεν έχει εκδοθεί μονομερώς οπόταν δεν αλλάζει καμιά κατάσταση πραγμάτων με την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και επίσης λαμβάνω υπόψη ότι οι εναγόμενοι μπορούν και οι ίδιοι να απαντήσουν με άλλη ένορκη δήλωση στους ισχυρισμούς αυτούς, αν το επιθυμούν και το ζητήσουν. Ενόψει των ανωτέρω η αίτηση επιτυγχάνει και εκδίδεται διάταγμα δια του οποίου επιτρέπεται στους ενάγοντες-αιτητές να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση, όπως αυτή που έχουν επισυνάψει ως Τεκμήριο Α στην υπό κρίση αίτηση. Συμπληρωματική ένορκη δήλωση να καταχωρηθεί εντός 4 ημερών από σήμερα. Σε ό,τι αφορά τα έξοδα κατ΄εφαρμογή του συνήθη κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων-αιτητών και εναντίον των εναγομένων-καθ΄ων η αίτηση όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι όμως πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος. (Υπ.) ................ Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο