MALLOUPPAS PAPACOSTAS PUBLIC CO LIMITED πρώην ΜALLOUPPAS PAPACOSTAS TRADING COMPANY LIMITED κ.α. ν. Σάββας Χατζησάββας, Αρ.Αγωγής: 5272/07, 8/7/2013

MALLOUPPAS PAPACOSTAS PUBLIC CO LIMITED πρώην ΜALLOUPPAS PAPACOSTAS TRADING COMPANY LIMITED κ.α. ν. Σάββας Χατζησάββας, Αρ.Αγωγής: 5272/07, 8/7/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A268 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ.Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ.Αγωγής: 5272/07 Μεταξύ: 1.MALLOUPPAS & PAPACOSTAS PUBLIC CO LIMITED πρώην ΜALLOUPPAS & PAPACOSTAS TRADING COMPANY LIMITED 2.MPT DISTRIBUTORS LIMITED πρώην ΚΗ.PAPASIAN DISTRIBUTORS LIMITED Εναγόντων και Σάββας Χατζησάββας Εναγόμενου Ημερομηνία: 8.7.13 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες: κα Αγνή Ξυψιτή Για τον Εναγόμενο: κ.Ν.Γ.Νικολάου Α Π Ο Φ Α Σ Η Η απαίτηση των εναγόντων κατά του εναγομένου είναι για ποσό £2.839,68 νόμιμο τόκο πλέον έξοδα. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης η οποία καταχωρήθηκε στις 31.5.07, οι ενάγοντες 1 και 2 είναι εταιρείες περιορισμένης ευθύνης δεόντως γραμμένες στην Κύπρο και έχουν το εγγεγραμμένο γραφείο τους στη Επαρχία Λευκωσίας, ασχολούνταν δε κατά τους ουσιώδεις με την παρούσα αγωγή χρόνους με την εμπορία, πώληση, επιδιόρθωση ηλεκτρικών, ηλεκτρονικών, οικιακών και άλλων ειδών. Η ενάγουσα 2 διαδέχθηκε την ενάγουσα 1 στην εμπορία των προϊόντων που αναφέρονται και ανέλαβε όλα τα δικαιώματα και απαιτήσεις της ενάγουσας 1 έναντι νομίμου ανταλλάγματος. Ο εναγόμενος σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς των εναγόντων ήταν πελάτης και οφειλέτης τους, το δε χρέος του ήταν πληρωτέο στη Λευκωσία. Είναι συγκεκριμένα η δικογραφημένη θέση των εναγόντων ότι ο εναγόμενος κατόπιν παρακλήσεως και/ή ζητήσεως και/ή συμφωνίας και/ή παραγγελίας έλαβε από τους ενάγοντες οι οποίοι τον προμήθευσαν σχετικά είδη του εμπορίου τους τα οποία ανέλαβε να πληρώσει αφού τα παρέλαβε χωρίς επιφύλαξη. Οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι πάντοτε εξέδιδαν και παρέδιδαν στον εναγόμενο τιμολόγιο για την αξία των εμπορευμάτων που του παρέδιδαν και διατηρούσαν στο όνομα του κατάσταση λογαριασμού. Είναι η θέση τους ότι ο λογαριασμός των διαδίκων σήμερα καταδεικνύει υπόλοιπο εκ £2.839,68 οφειλόμενο στους ενάγοντες υπό του εναγομένου ο οποίος αν και κλήθηκε επανειλημμένα από τους ενάγοντες να πληρώσει το χρέος του παρέλειψε να πράξει τούτο. Ο εναγόμενος προς τον οποίο επιδόθηκε η αγωγή στις 18.7.07 καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης μέσω συνηγόρου στις 31.8.07 και υπεράσπιση στις 8.1.

1. Στην υπεράσπιση του εγείρει προδικαστική ένσταση ισχυριζόμενος ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας είναι κατά τόπο αναρμόδιο να εκδικάσει την παρούσα αγωγή καθότι τον επίδικο χρόνο που αφορά η παρούσα αγωγή ο εναγόμενος διέμενε στο Παραλίμνι της επαρχίας Αμμοχώστου όπου διατηρούσε επιχείρηση μέχρι το έτος 2000 ενώ κατά τον χρόνο έγερσης της αγωγής ο εναγόμενος διαμένει μόνιμα στο χωριό Αναδιού της επαρχίας Πάφου. Πέραν της προδικαστικής του ένστασης αρνείται την αξίωση των εναγόντων, ισχυρίζεται ότι για κάποια περίοδο υπήρξε πελάτης της ενάγουσας 1 αρνείται όμως κατηγορηματικά ότι υπάρχει οποιοδήποτε χρέος του προς την ενάγουσα 1 και ότι αυτό ήταν πληρωτέο στη Λευκωσία. Είναι περαιτέρω η θέση του ότι οποιεσδήποτε τυχόν δοσοληψίες είχε με τους ενάγοντες αυτές έγιναν μέχρι το έτος 2000, από το 2000 και μετέπειτα δεν προέβηκε σε καμιά δοσοληψία μαζί τους και επίσης ισχυρίζεται ότι για τον όποιο καιρό υπήρχαν δοσοληψίες μεταξύ του και των εναγόντων πλήρωσε στο ακέραιο όλες τις υποχρεώσεις του και δεν άφησε κανένα υπόλοιπο. Αναφέρει δε ότι πάντα προέβαινε σε παραγγελίες προσωπικά και ουδέποτε τρίτος έθεσε οποιεσδήποτε παραγγελίες για λογαριασμό του. Στις 26.2.08 καταχωρήθηκε η απάντηση στην υπεράσπιση του εναγομένου με την οποία οι ενάγοντες αρνούνται όλους τους ισχυρισμούς του εναγομένου και ειδικά σε ό,τι αφορά την προδικαστική ένσταση που εγείρει σχετικά με την κατά τόπο αρμοδιότητα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ισχυρίζονται ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας είναι κατά τόπο αρμόδιο να εκδικάσει την παρούσα αγωγή καθότι τα γραφεία των εναγόντων βρίσκονται στην Επαρχία Λευκωσίας και η υποχρέωση του εναγομένου είναι να πληρώσει το χρέος του προς αυτούς στη Λευκωσία. Η αγωγή οδηγήθηκε σε ακρόαση. Οι ενάγοντες παρουσίασαν τρεις μάρτυρες προς απόδειξη της απαίτησης τους ενώ ο εναγόμενος ήταν ο μοναδικός μάρτυρας για την υπεράσπιση. Κατά την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας κατατέθηκε επίσης αριθμός τεκμηρίων στα οποία θα γίνει αναφορά πιο κάτω. Ο πρώτος μάρτυρας για τους ενάγοντες (Μ.Ε.1) είναι ο Οικονομικός Διευθυντής των εναγουσών κ.Δήμος Χαπέσιης. Ανέφερε ότι και οι δύο ενάγουσες έχουν μετονομαστεί και κατέθεσε ως Τεκμήρια 1 και 2 αντίγραφα των πιστοποιητικών αλλαγής ονομάτων που έχουν εκδοθεί από τον ΄Εφορο Εταιρειών. Η ενάγουσα 1 σήμερα ονομάζεται Μalloupas & Papacostas Public Co Limited ενώ η ενάγουσα 2, MPT DISTRIBUTORS LIMITED. H ενάγουσα 1 είναι η μητρική εταιρεία του συγκροτήματος εταιρειών Μalloupas & Papacostas η οποία την δεδομένη στιγμή ασχολείτο με υπηρεσίες ειδών μόδας, ηλεκτρονικών και εμπορευμάτων οικιακής χρήσης ενώ η ενάγουσα 2 αρχικά ασχολείτο με την εμπορία φωτογραφικών μηχανών ενώ μετά μεταφέρθηκε σ΄αυτήν η εμπορεία των ειδών μάρκας Pioneer κυρίως ραδιοκασετόφωνων και οι φωτογραφικές μηχανές Nikon. Απ΄ό,τι γνωρίζει ο εναγόμενος υπήρξε συνεργάτης των εναγουσών. Συγκεκριμένα του παραδίδοντο εμπορεύματα Pioneer μέσω του δικτύου πωλήσεων των εναγουσών, ο εναγόμενος διέθετε κατάστημα πώλησης διαφόρων εμπορευμάτων στο Παραλίμνι. Οι ενάγουσες διατηρούσαν λογαριασμό για τις δοσοληψίες τους με τον εναγόμενο. Επί μηνιαίας βάσης αποστέλλονταν στον εναγόμενο καταστάσεις λογαριασμού στις οποίες φαινόταν το εκάστοτε υπόλοιπο για σκοπούς επιβεβαίωσης και αποπληρωμής. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 3 έγγραφο με τίτλο κατάσταση λογαριασμού η οποία αφορά τον εναγόμενο και καλύπτει την περίοδο 25.10.02 μέχρι 26.9.
2. Κατέθεσε επίσης ως Τεκμήριο 4 νέα κατάσταση λογαριασμού για τον εναγόμενο η οποία δημιουργήθηκε πλέον στο όνομα της ενάγουσας 2 που είχε αναλάβει το συγκεκριμένο κλάδο εργασιών του Ομίλου Μalloupas & Papacostas. Οι καταστάσεις αυτές δεικνύουν υπόλοιπο εκ £2.839,68 οφειλόμενο στους ενάγοντες. Η τελευταία πληρωμή φαίνεται να έγινε τον Φεβρουάριο του 2004 και ήταν για ποσό £523,
3. Ανέφερε ότι δεν μπόρεσε να εντοπίσει τα τιμολόγια που αφορούν οι καταστάσεις του λογαριασμού λόγω της αναδιάρθρωσης που είχε γίνει εσωτερικά και σε ό,τι αφορούσε τις ενάγουσες. Περί τα τέλη του 2005, αρχές του 2006 ο ίδιος ανέλαβε εκστρατεία είσπραξης όλων των καθυστερημένων ποσών που οφείλονταν στους ενάγοντες και σε ό,τι αφορά την οφειλή του εναγομένου ο υπεύθυνος πωλητής των εναγόντων που είχε επικοινωνία με τον εναγόμενο, του ανέφερε ότι ο εναγόμενος θα πλήρωνε το υπόλοιπο του μόλις έπαιρνε χρήματα από την ασφάλεια του για την απαίτηση που έκαμε σε σχέση με πυρκαγιά που είχε καταστρέψει το κατάστημα του. Ο ίδιος μίλησε με τον εναγόμενο στο τηλέφωνο, τον αριθμό τηλεφώνου του τον έδωσε ο υπεύθυνος πωλητής των εναγόντων, ο οποίος και του επιβεβαίωσε ότι αναμένει να λάβει χρήματα από την ασφάλεια και θα τον πλήρωνε. Σε καμία περίπτωση ο εναγόμενος δεν αμφισβήτησε την οφειλή του για την οποία όπως επανέλαβε λάμβανε μηνιαία καταστάσεις λογαριασμού. Ανέφερε επίσης ότι τα γραφεία των εναγόντων ήταν πάντοτε στη Λευκωσία και εκεί αναμενόταν να γίνουν οι πληρωμές από τον εναγόμενο. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο ίδιος εργοδοτήθηκε στους ενάγοντες το 2002 γι΄αυτό και δεν γνωρίζει προσωπικά τα όσα αφορούν τυχόν προηγούμενη συνεργασία των εναγόντων με τον εναγόμενο. Όταν του υπεβλήθη ότι η συνεργασία των εναγόντων με τον εναγόμενο άρχισε το 1996, ανέφερε ότι δεν αμφισβητεί αυτή τη θέση. Ρωτήθηκε κατά πόσο ήταν σίγουρος ότι το πρόσωπο με το οποίο μίλησε στο τηλέφωνο ως ισχυρίστηκε ήταν ο εναγόμενος και ανέφερε ότι ο πωλητής των εναγουσών υπεύθυνος για την επαρχία Λάρνακας και το Παραλίμνι του έδωσε τον αριθμό τηλεφώνου, του εναγομένου, νομίζει ήταν αριθμός κινητού τηλεφώνου και ο ίδιος προσωπικά τον πήρε τηλέφωνο και είχε την συνομιλία που ανέφερε μαζί του. Επέμενε ότι η συνεργασία εναγουσών και εναγομένου γινόταν με τιμολόγια συνεπεία των οποίων εκδιδόταν κάθε μήνα η κατάσταση λογαριασμού όμως δεν μπόρεσε να εντοπίσει τα τιμολόγια παρ'όλες τις προσπάθειες του. Του υπεβλήθη ότι τα τιμολόγια που ισχυρίζεται είναι ανύπαρκτα και ότι ο εναγόμενος δεν οφείλει κανένα ποσό στις ενάγουσες, θέσεις τις οποίες αρνήθηκε ο μάρτυρας όπως επίσης αρνήθηκε και την υποβολή ότι ουδέποτε μίλησε στο τηλέφωνο με τον εναγόμενο και του ανέφερε ότι ανέμενε να εισπράξει χρήματα από την ασφάλεια για να τον πληρώσει. Του υπεβλήθη όντως είχε ξεσπάσει πυρκαγιά στο κατάστημα το οποίο είχε καταστραφεί αλλά όχι με ιδιοκτήτη τον εναγόμενο αλλά τρίτο πρόσωπο προς τον οποίο ο εναγόμενος είχε πωλήσει το κατάστημα του αφού από το 1998 μετά από σοβαρό τροχαίο δυστύχημα ουδέποτε επανήλθε στα καθήκοντα του και/ή στην εν λόγω επιχείρηση. Ο Μ.Ε.1 αρνήθηκε τις θέσεις αυτές αναφέροντας ότι δεν αμφισβητεί το δυστύχημα του εναγομένου αλλά γνωρίζει ότι ο λογαριασμός του εναγομένου και οι δοσοληψίες του με την ενάγουσα συνέχιζαν με αποτέλεσμα να υπάρχει εκ πλευράς εναγομένου το οφειλόμενο ποσό. Ανέφερε μάλιστα ότι εκτός από τον πωλητή και ο υπεύθυνος πωλήσεων της εταιρείας Ξένιος Σαββίδης του επιβεβαίωσε την οφειλή του εναγομένου και τις συνομιλίες που είχε μαζί του. Επανέλαβε ότι κατά την τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με το πρόσωπο που του συστήθηκε ως εναγόμενος δεν αμφισβήτησε την οφειλή του ποσού αλλά του ανέφερε ότι ανέμενε να πάρει χρήματα από την ασφάλεια για να πληρώσει. Του υπεβλήθη ότι αυτά δεν του τα ανέφερε ο εναγόμενος αλλά ο Μάριος Γ.Σάββα προς τον οποίο ο εναγόμενος είχε πωλήσει το κατάστημα το 2002 και έκτοτε δεν είχε καμία σχέση με το εν λόγω κατάστημα, θέση την οποία δεν δέχθηκε αναφέροντας ότι εντόπισε επιταγές του εναγομένου που είχαν εκδοθεί το 2003, αρνήθηκε επίσης την υποβολή ότι οι καταστάσεις λογαριασμού που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 3 και 4 δεν αφορούν τον εναγόμενο αλλά τον Μάριο Σάββα και ότι οι ενάγοντες παρέλειψαν να αλλάξουν το όνομα του λογαριασμού. Ο δεύτερος μάρτυρας για τους ενάγοντες (Μ.Ε.2) ήταν ο Στέφανος Μεντώνης ο οποίος εργαζόταν μέχρι το 2004 στην υπηρεσία των εναγουσών. Η δουλειά του ήταν να μεταφέρει εμπορεύματα από την Λευκωσία στους διάφορους συνεργάτες και μεταπωλητές των εμπορευμάτων των εναγόντων προς τους οποίους και παρέδιδε τα εμπορεύματα, εξέδιδε τιμολόγια και στα πλαίσια αυτά συνεργαζόταν και με τον εναγόμενο για χρόνια. Άλλοτε ο εναγόμενος τον πλήρωνε την ίδια ώρα με μεταχρονολογημένες επιταγές και κάποιες φορές έπαιρνε μόνο τα τιμολόγια και τον πλήρωνε αργότερα. Οι δοσοληψίες πάντα γίνονταν στο κατάστημα του εναγομένου και κάθε μήνα του παρέδιδε κατάσταση λογαριασμού. Κατέθεσε ως Τεκμήριο Α προς αναγνώριση έγγραφο κατάσταση λογαριασμού στο όνομα του εναγόμενου που αφορά την περίοδο από 2.11.2001 μέχρι και 14.11.03 για το οποίο ανέφερε ότι είναι όπως την κατάσταση λογαριασμού που παρέδιδε κάθε μήνα στον εναγόμενο. Κατέθεσε επίσης ως Τεκμήρια 5 και 5Α φωτοτυπίες επιταγών του εναγομένου προς τους ενάγοντες ημερομηνίας 23.3.2003 και 14.4.2003 αντίστοιχα οι οποίες όπως ανέφερε είναι επιταγές τις οποίες εξέδωσε ο εναγόμενος στον ίδιο ο οποίος και τις παρέλαβε και τις παρέδωσε στο λογιστήριο των εναγόντων. Ο εναγόμενος ουδέποτε σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή αμφισβήτησε τα υπόλοιπα των καταστάσεων λογαριασμού. Αντεξεταζόμενος ο Μ.Ε.2 ανέφερε ότι ο ίδιος βασικά ήταν πλασιέ στους ενάγοντες, φόρτωνε το αυτοκίνητο του εμπορεύματα και πήγαινε στην Επαρχία Λάρνακας και στο Παραλίμνι και παρέδιδε εμπορεύματα στους διάφορους συνεργάτες των εναγόντων. Ένας απ΄αυτούς ήταν ο εναγόμενος του οποίου το κατάστημα βρισκόταν στο Παραλίμνι και ο οποίος εκτός από διάφορα αξεσουάρ και ηλεκτρικά ραδιοκασετόφωνα αυτοκινήτων και ηχείων πωλούσε στο πίσω μέρος του καταστήματος του και ελαστικά αυτοκινήτων. Ο εναγόμενος είτε πλήρωνε την ίδια στιγμή είτε όταν μαζευόταν αριθμός τιμολογίων. Εξόσων θυμάται το κατάστημα του εναγομένου είχε ταμπέλλα που έγραφε και Μ.Geo Accessories. Οι πληρωμές όπως και οι παραδόσεις των εμπορευμάτων γίνονταν στο Παραλίμνι πάντοτε στο κατάστημα του εναγόμενου και ο ίδιος ήταν το μοναδικό πρόσωπο που εισέπραττε οποιοδήποτε ποσό από τον εναγόμενο. Αναγνώρισε τα τεκμήρια 5 και 5Α ως επιταγές που εξέδωσε ο εναγόμενος και τις παρέδωσε στον ίδιο και είδε επίσης τα Τεκμήρια 3 και Α προς αναγνώριση για τα οποία ανέφερε ότι θα πρέπει να τα μελετήσει για να μπορέσει να απαντήσει σε ερωτήσεις σε σχέση με αυτά αναφέροντας ταυτόχρονα ότι οι καταστάσεις λογαριασμών εξεδίδοντο από το Λογιστήριο των εναγόντων και δεν ήταν της δικής του αρμοδιότητας. Ανέφερε ότι στο όνομα του εναγόμενου οι ενάγουσες διατηρούσαν λογαριασμό με υπόλοιπο και υπήρχαν τιμολόγια απλήρωτα και αρνήθηκε τις υποβολές ότι πάντοτε ο εναγόμενος τον πλήρωνε είτε σε μετρητά είτε με επιταγή της ημέρας είτε με επιταγή μεταχρονολογημένη το πολύ 10 ημερών αναφέροντας ότι ουδέποτε πληρώθηκε σε μετρητά ούτε επιταγές της μέρας, πάντοτε ο εναγόμενος διατηρούσε υπόλοιπα στον λογαριασμό του και πλήρωνε με μεταχρονολογημένες επιταγές. Του υπεβλήθη ότι από το 2002 και μετά ουδέποτε ο ίδιος είχε οποιαδήποτε δοσοληψία με τον εναγόμενο αλλά με τον Μάριο Γ.Σάββα προς τον οποίο το κατάστημα πωλήθηκε από τον εναγόμενο, θέση την οποία αρνήθηκε έντονα αναφέροντας ότι ο εναγόμενος ήταν πάντοτε παρών όταν παρέδιδε εμπορεύματα, μπορεί να ήταν και ο Μάριος Σάββα εκεί αλλά πάντα ο εναγόμενος υπέγραφε τα τιμολόγια και σε καμία περίπτωση δεν συνέχισε τις δοσοληψίες της η ενάγουσα με τον Μάριο Γ.Σάββα και όχι τον εναγόμενο. Ο τελευταίος μάρτυρας των εναγόντων, Μ.Ε.3, ήταν ο κ.Θεράπων Θεράποντος που εργάζεται στο Λογιστήριο της εταιρείας Μalloupas & Papacostas Public Co Limited από το
4. Σε σχέση με το Τεκμήριο Α ανέφερε ότι είναι μια συνοπτική κατάσταση που δείχνει την κίνηση του λογαριασμού του πελάτη των εναγόντων Σάββα Χατζησάββα η οποία αναφέρει τις ημερομηνίες δοσοληψιών και τους αριθμούς τιμολογίων καθώς και τις χρεωπιστώσεις την οποία ο ίδιος τύπωσε και κατατέθηκε ως Τεκμήριο
5. Η κατάσταση αυτή αναφέρει υπόλοιπο προς όφελος των εναγόντων εκ £2.330,23 που είναι το ίδιο υπόλοιπο που αναφέρει και η συνοπτική κατάσταση λογαριασμού που έχει κατατεθεί ως Τεκμήριο
6. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι το Τεκμήριο 3 δείχνει συνοπτικά μόνο τα απλήρωτα τιμολόγια του εναγόμενου ενώ στο Τεκμήριο 6 είναι ενσωματωμένες και οι πιστώσεις (εισπράξεις) που έγιναν έναντι των τιμολογίων. Του ζητήθηκε να συγκρίνει τα Τεκμήρια 3 και 6 και να αναφέρει που για παράδειγμα φαίνεται το τιμολόγια για £460,31 με αριθμό S16655 και ημερ. 25.10.02 που είναι η πρώτη καταχώρηση του Τεκμηρίου 3 και ανέφερε ότι από το εν λόγω τιμολόγιο το οποίο ήταν συνολικά για ποσό £723,20 έχει πληρωθεί μέρος του και παραμένει το υπόλοιπο των £460,31 το οποίο φαίνεται στο Τεκμήριο
7. Το λογισμικό σύστημα που χρησιμοποιούσαν τότε οι ενάγοντες έτσι εργαζόταν. Του υπεβλήθη ότι το Τεκμήριο 6 είναι μια κατασκευασμένη κατάσταση λογαριασμού με επιλεκτικά στοιχεία, θέση την οποία αρνήθηκε αναφέροντας ότι το σύστημα της εταιρείας δεν επιδέχεται επέμβαση από οποιονδήποτε και ότι αυτή είναι η πραγματική εικόνα της κατάστασης λογαριασμού του εναγομένου με τους ενάγοντες. Του υπεβλήθη επίσης ότι τα απλήρωτα τιμολόγια που ως ισχυρίζεται απεικονίζονται στο Τεκμήριο 3 δεν υπάρχουν καθότι ουδέποτε υπήρχαν και αποτελούν φανταστική αξίωση της ενάγουσας, θέση την οποία αρνήθηκε αναφέροντας ότι τα τιμολόγια καταστράφηκαν επειδή ήταν παλιά και σε καμία περίπτωση η εισήγηση του δικηγόρου του εναγομένου περί ανυπαρξίας τους ευσταθεί. Ο εναγόμενος ανέφερε ότι από το 1996 συνεργαζόταν με τους ενάγοντες από το κατάστημα Car Accessories που είχε στο Παραλίμνι. Η συνεργασία του με τους ενάγοντες τέλειωσε το 2002 ενώ το κατάστημα του από το 1998 μέχρι 2002 ήταν κλειστό μετά από σοβαρό δυστύχημα που είχε συνεπεία του οποίου δεν μπορούσε να εργαστεί. Αργότερα το κατάστημα το παρέδωσε στον Μάριο Γ.Σάββα κατόπιν προφορικής συμφωνίας, η συμφωνία τους ήταν ότι θα συνέχιζε να δουλεύει το κατάστημα αφού έγινε η καταγραφή του stock, συμφωνήθηκε η τιμή πώλησης και ο ίδιος έλαβε ένα μικρό ποσό έναντι. Το 2004 ή 2005 έκαμε γραπτή συμφωνία με τον Μάριο Σάββα για την πώληση του καταστήματος αλλά ουδέποτε έλαβε τα χρήματα που συμφώνησαν. Ο Μάριος Σάββα από το 2000 διαχειριζόταν το κατάστημα ενώ ο ίδιος απλά βρισκόταν εκεί πολλές φορές λόγω του ότι το σπίτι του ήταν πάνω από το κατάστημα και κατέβαινε λόγω των φιλικών του σχέσεων με τον Μάριο. Ήταν η θέση του ότι ο τρόπος που εργαζόταν με τις ενάγουσες ήταν ότι παρήγγειλε το εμπόρευμα που ήθελε στον αντιπρόσωπο της ενάγουσας ο οποίος επισκεπτόταν το Παραλίμνι περίπου μια φορά την εβδομάδα, του έφερνε το εμπόρευμα, του παρέδιδε το σχετικό τιμολόγιο το οποίο υπέγραφαν και ο ίδιος και ο πωλητής και πληρωνόταν πάντοτε την ίδια στιγμή είτε με μετρητά είτε με επιταγή της ημέρας ή λίγο μεταχρονολογημένη. Στο κατάστημα του δεν είχε stock εμπορευμάτων των εναγόντων γιατί τα εμπορεύματα τους ήταν ακριβά και δεν έκαναν πίστωση στους μεταπωλητές. Το Τεκμήριο 6 ανέφερε ότι δεν αφορά τον ίδιο αλλά πιθανόν τον επόμενο ιδιοκτήτη Μάριο Σάββα και προφανώς και οι ενάγοντες συνέχισαν να το εκδίδουν στο όνομα του ενώ αναγνώρισε τα τεκμήρια 5 και 5Α και ερωτώμενος εξηγεί πως ότι φέρουν ημερομηνία το 2003 αφού σύμφωνα με την θέση του η συνεργασία του με τους ενάγοντες είχε ήδη σταματήσει από το 2000, ανέφερε ότι οι επιταγές αφορούν κάποιες συναλλαγές που είχε κάνει με τους ενάγοντες υπό την προσωπική του ιδιότητα και όχι μέσω του καταστήματος που πλέον διαχειριζόταν ο Μάριος Σάββα. Είπε ότι ουδέποτε τον ενόχλησαν οι ενάγοντες για οφειλόμενο ποσό, ουδέποτε η συνεργασία του με τους ενάγοντες έγινε στη Λευκωσία, αντίθετα όλα γίνονταν στο Παραλίμνι και το 2005-2006 μετά από πυρκαγιά το συγκεκριμένο κατάστημα καταστράφηκε ολοσχερώς χωρίς ποτέ ο ίδιος να λάβει τα λεφτά του από τον Μάριο Σάββα. Κατά την αντεξέταση του αρνήθηκε ότι τα όσα ανέφερε σε σχέση με τις επιταγές Τεκμήρια 5 και 5Α που φέρουν ημερομηνία 2003 ήταν εκ των υστέρων σκέψεις του αφού η αρχική του θέση ήταν ότι δεν είχε καμία δοσοληψία με τους ενάγοντες από το 2000, θέση την οποία δεν δέχτηκε αναφέροντας ότι το κατάστημα ήταν κλειστό συνεπεία του δυστυχήματος του από το 1998-2000 και ότι από το 2000-2002 το δούλευε ο Μάριος Γ.Σάββα. Όταν ρωτήθηκε κατά πόσο ανέφερε στους ενάγοντες ότι πώλησε το κατάστημα του ως ισχυρίζεται στον Μάριο Σάββα ανέφερε ότι αυτό το γνώριζε ο πλασιέ τους ο οποίος τον επισκέφθηκε όταν ήταν κτυπημένος. Του υπεβλήθη ότι ο ίδιος δούλευε το κατάστημα μέχρι το 2000, ακολούθως μέχρι το 2002 τον βοηθούσε ο Μάριος Σάββα αλλά από το 2002 και μετέπειτα και πάλι ο ίδιος, θέση την οποία αρνήθηκε επαναλαμβάνοντας ότι ο Μάριος Σάββα διαχειριζόταν το κατάστημα από το 2000 και μετά προς τον οποίο το πώλησε και ότι ο ίδιος όποιες παραγγελίες έκαμε στους ενάγοντες μετέπειτα οι οποίες ήταν μεμονωμένες ήταν υπό την προσωπική του ιδιότητα. Του υποβλήθηκε ότι η κατάσταση λογαριασμού, Τεκμήριο 6, αφορά τον ίδιο και όχι τον Μάριο Σάββα, θέση την οποία δεν δέχτηκε και όταν του επεδείχθη ότι οι επιταγές Τεκμήρια 5 και 5Α αντικατοπτρίζονται στο Τεκμήριο 6 ανέφερε ότι δεν γνωρίζει γιατί συνέχισαν να βάζουν στην κατάσταση του Μάριου Σάββα και τις δικές του πράξεις. Του υπεβλήθη ότι ουδέποτε ανέφερε στους ενάγοντες τι πώλησε την επιχείρηση του στον Μάριο Σάββα αν κάτι τέτοιο ευσταθεί και ότι ο ίδιος είναι προσωπικά υπεύθυνος για το ποσό της αξίωσης των εναγόντων το οποίο αποτελεί δική του οφειλή, θέση την οποία αρνήθηκε. Ο εναγόμενος ανέφερε επίσης ότι γνωρίζει ότι τα γραφεία των εναγόντων είναι στη Λευκωσία αλλά δεν γνωρίζει που ακριβώς αυτά βρίσκονται. Οι συνήγοροι των δύο μερών αγόρευσαν στο Δικαστήριο μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας υποστηρίζοντας ο καθένας τις θέσεις του. Θέση της συνηγόρου για τους ενάγοντες ήταν ότι έχει αποδειχθεί η οφειλή του εναγόμενου προς τις ενάγουσες μέσα από την δοθείσα μαρτυρία των τριών μαρτύρων των εναγόντων οι οποίοι επιβεβαίωσαν την οφειλή και ότι η προδικαστική ένσταση σε σχέση με την αναρμοδιότητα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας να εκδικάσει την παρούσα αγωγή δεν πρέπει να επιτύχει κατ΄εφαρμογή της γενικής αρχής ότι ο οφειλέτης έχει υποχρέωση να εξοφλήσει τον δανειστή του στον τόπο που διεξάγει τις εργασίες του που στη παρούσα περίπτωση είναι ως αναντίλεκτο γεγονός η Λευκωσία. Αντίθετη ήταν η εισήγηση του κ.Νικολάου ο οποίος ανέφερε ότι η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί τόσο επειδή το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας είναι κατά τόπο αναρμόδιο να εκδικάσει την παρούσα αγωγή αφού από την μαρτυρία έχει διαφανεί ότι οι δοσοληψίες των μερών γίνονταν στο Παραλίμνι όσο και γιατί δεν έχει αποδειχθεί ότι το οποιοδήποτε τυχόν οφειλόμενο ποσό στις ενάγουσες αφορά οφειλή του εναγομένου αλλά αντίθετα πρόκειται για οφειλή του Μάριου Σάββα. Η αξιολόγηση των μαρτύρων δεν παρουσιάζει καμία δυσκολία αφού μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της Δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις αντιδράσεις των μαρτύρων, τον τρόπο που απαντούσαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους τέθηκαν και εν γένει την όλη τους συμπεριφορά στο εδώλιο. Η Νομολογία έχει καθορίσει διάφορες παραμέτρους σε σχέση με την αξιολόγηση των μαρτύρων, παραπέμπω σχετικά στις αποφάσεις Σίμος Αμβροσίου Αντωνίου ν. Αστυνομίας Ποιν. Έφ. 187/07, ημερομηνίας 21.11.09, Βούτουνος ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 244/06 ημερομηνίας 23.1.08, Χριστάκη Χρίστου ν. Αγαθοκλή Ηροδότου κ.ά., Πολ. Έφ. 15/07, ημερομηνίας 23.5.08 και Ανδρέας Γιάγκου Σάντη ν. Δέσποινας Χατζηβασιλείου κ.ά. Πολ. Έφ. 78/07 ημερομηνίας 20.3.
8. Σημασία στην αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα έχουν τα λεγόμενα του, η εκφορά του λόγου του, ο δισταγμός ή η αμεσότητα των απαντήσεων του, η φυσικότητα και η εν γένει συμπεριφορά του στο εδώλιο. Λαμβάνονται επίσης υπόψη, η ύπαρξη υπερβολών ή αντιφάσεων στα όσα αναφέρει ένας μάρτυρας στο Δικαστήριο. Η ειλικρίνεια ενός μάρτυρα κρίνεται από τη θετικότητα, την αμεσότητα και τον αυθορμητισμό του. σχετικές είναι οι αποφάσεις C & Α Pelekanos Ltd v. Πελεκάνου