Χαρούλας Σιμιλλίδου ν. Βασιλικής Ανδρέου κ.α., Αρ. Αγωγής 7616/12, 16/7/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A277 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 7616/12 Μεταξύ: Χαρούλας Σιμιλλίδου, Αμφιαράου 6, Καϊμακλί Ενάγουσας -και-
- Βασιλικής Ανδρέου, Δημήτρη Παπαμιλτιάδους 1 Διαμ. 103, Παλλουριώτισσα
- Γιώργου Παστελλά, Καντάρας 7Α, 1037 Λευκωσία (Capelli Ricci Hair Studio - τηλ. 22 877299) Εναγομένων ___________________________ Αίτηση ενάγουσας ημερ. 1.11.12 για Προσωρινά Διατάγματα 16 Ιουλίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για ενάγουσα/αιτήτρια: κ. Τρίγγας Για εναγομένους/καθ'ων η αίτηση: κ. Παπαχρυσοστόμου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με βάση μονομερή αίτηση ημερ. 1/11/12, η ενάγουσα (στο εξής η αιτήτρια) πέτυχε στις 2/11/12 την έκδοση των ακόλουθων Προσωρινών Διαταγμάτων: Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο απαγορεύει στους εναγομένους και/ή τους υπαλλήλους και/ή υπηρέτες και/ή αντιπροσώπους αυτών και/ή έναν έκαστον εξ' αυτών και/ή οποιοδήποτε πρόσωπο ενεργεί εκ μέρους τους και/ή διά λογαριασμό τους από του να επεμβαίνουν και/ή να κατέχουν και/ή να εισέρχονται και/ή να διαμένουν και/ή να χρησιμοποιούν με οιονδήποτε τρόπο την ανώγειο οικία επί της οδού Αμφιαράου 6 στο Βόρειο Πόλο, Καϊμακλί, Λευκωσία. Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο διατάζει τους εναγομένους και/ή τους υπαλλήλους και/ή υπηρέτες και/ή αντιπροσώπους αυτών και/ή έναν έκαστον εξ' αυτών και/ή οποιοδήποτε πρόσωπο ενεργεί εκ μέρους τους και/ή διά λογαριασμό τους όπως παύσουν να επεμβαίνουν με οιονδήποτε τρόπο εντός της ανώγειου οικίας επί της οδού Αμφιαράου 6 στο Βόρειο Πόλο, Καϊμακλί, Λευκωσία. Με οδηγίες του Δικαστηρίου, τα αιτητικά υπό παρ. Γ και Δ της αίτησης μαζί με τα Προσωρινά Διατάγματα (ανωτέρω) επιδόθηκαν στους εναγομένους (στο εξής οι καθ' ων η αίτηση) οι οποίοι καταχώρησαν ένσταση. Η αίτηση βασίζεται στο αρ. 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), στα άρθρα 4, 5, 7 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στα άρθρα 2, 11, 12, 13, 14, 43 και 44 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148 και στη Δ.48 Θ.1, 2, 3, 8 και 9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της αιτήτριας ημερ. 1/11/
- Διατείνεται η αιτήτρια ότι περί τα τέλη 2007 συμφώνησε στη πώληση και μεταβίβαση της ακίνητης περιουσίας της - η οποία αποτελείται από 2 οικίες, μια στο ανώγειο και μια στο ισόγειο στην οδό Αμφιαράου στο Βόρειο Πόλο Καϊμακλί - στην καθ' ης η αίτηση 1 έναντι του συμφωνηθέντος ποσού των Λ.Κ.200.
- Η μεταβίβαση έγινε τον Νοέμβριο 2011 ταυτόχρονα με την καταβολή του ποσού των Λ.Κ.140.
- Τον ίδιο χρόνο, συμφωνήθηκε όπως η ίδια ενοικιάσει την ανώγειο κατοικία έναντι συμφωνηθέντος μηνιαίου ενοικίου και προς τούτο υπόγραψαν ενοικιαστήριο έγγραφο (τεκμ. Α). Έτσι εγκαταστάθηκε μαζί με το γιο της στην ενοικιασθείσα οικία και κατέβαλλε προς την καθ' ης η αίτηση 1 το μηνιαίο ενοίκιο. Συμφώνησε περαιτέρω με την καθ' ης η αίτηση 1, όπως το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης των 2 οικιών Λ.Κ.60.000 να της καταβληθεί εντός 3 μηνών από τη μεταβίβαση. Παρά τις επανειλημμένες υποσχέσεις των καθ' ων η αίτηση - που είναι σύζυγοι και/ή ζευγάρι - η καθ' ης η αίτηση 1 δεν της κατέβαλε το οφειλόμενο ποσό των Λ.Κ.60.000 μέχρι σήμερα. Λόγω αυτής της παραλείψεως της καθ' ης η αίτηση 1, συμφώνησαν τον Οκτώβριο του 2009 να σταματήσει να καταβάλλει το μηνιαίο ενοίκιο δυνάμει του τεκμ. Α και τα ποσά των μη καταβληθέντων ενοικίων θα συμψηφίζοντο με το οφειλόμενο υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης. Έκτοτε και μέχρι τον 8/12 είχε επανειλημμένες συναντήσεις και συζητήσεις με τους καθ' ων η αίτηση και τους δικηγόρους τους για τη διευθέτηση του οφειλόμενου ποσού. Στις 7/9/12 ο καθ' ου η αίτηση 2 την ειδοποίησε τηλεφωνικώς ότι θα μετέβαινε στην ανώγειο κατοικία, θα άλλαζε κλειδαριά της πόρτας της εισόδου και θα έβγαζε έξω από την οικία όλη τη κινητή περιουσία της, διότι σκόπευε να ενοικιάσει την οικία σε τρίτα πρόσωπα. Την ίδια μέρα μετέβηκε στην οικία, όπου διαπίστωσε ότι όντως ο καθ' ου η αίτηση 2 είχε αλλάξει την κλειδαριά της πόρτας της εισόδου και κατάγγειλε το γεγονός στον Αστυνομικό Σταθμό Ομορφίτας. Ο καθ' ου η αίτηση 2 αρνείται να της δώσει τα κλειδιά της νέας κλειδαριάς και έτσι αδυνατεί να εισέλθει στην οικία της. Η ίδια στεγάζεται στο διαμέρισμα που μένει ο γιος της στη Λευκωσία. Στις 13/9/12 μετέβηκε στην οικία για να αλλάξει κλειδαριά. Αντιλήφθηκε τον καθ' ου η αίτηση 2 μαζί με 3 πρόσωπα να επεμβαίνουν στην οικία της και να μεταφέρουν την κινητή περιουσία της στο γκαράζ χωρίς την άδεια της. Αμέσως κάλεσε την αστυνομία, με την παρέμβαση της οποίας σταμάτησαν τις εν λόγω ενέργειες. Με επιστολή του δικηγόρου της ημερ. 14/9/12 (τεκμ. Β) ζήτησε την άμεση παρέμβαση της αστυνομίας. Στις 17/9/12 έδωσε κατάθεση στην αστυνομία για την απωλεσθείσα ή καταστραφείσα κινητή περιουσία της, άλλαξε την κλειδαριά της πόρτας εισόδου και εισήλθε στην οικία της. Με τη βοήθεια του γιου της επανατοποθέτησαν την κινητή περιουσία της που ήταν στο γκαράζ πίσω στο σπίτι. Στο διάστημα από 17/9/12 μέχρι 23/10/12 φιλοξενείτο στο σπίτι του γιου της και προσπαθούσε να διευθετήσει την επανασύνδεση του ηλεκτρικού ρεύματος και νερού που είχαν διακοπεί λόγω απλήρωτων λογαριασμών. Με επιστολή του δικηγόρου της ημερ. 10/10/12 προς την καθ' ης η αίτηση 1, κατάγγειλε τη συμφωνία πώλησης της ακίνητης ιδιοκτησίας της και απαίτησε την επιστροφή της κατοχής της ιδιοκτησίας της και επανεγγραφή επ' ονόματι της (τεκμ Γ). Στις 23/10/12 πληροφορήθηκε τηλεφωνικώς από γειτόνισσα, ότι ο καθ ου η αίτηση 2 εισήλθε εκ νέου στην οικία της και φόρτωνε τη κινητή περιουσία της σε φορτηγό όχημα. Αμέσως μετέβηκε στην οικία, όπου ο καθ' ου η αίτηση 2 της επιτέθηκε και τη κτύπησε στο πρόσωπο. Έφτασε επί τόπου η αστυνομία και υποχρέωσε τον καθ' ου η αίτηση 2 να κλείσει το σπίτι. Η ίδια παραπέμφθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας (τεκμ. Δ) και ενώ βρισκόταν εκεί για εξέταση (τεκμ. Ε) ο καθ' ου η αίτηση 2 της έστειλε μήνυμα στο κινητό τηλέφωνο της ρωτώντας την πού θέλει να μεταφέρει την κινητή περιουσία της. Στις 24/10/12 μετέβηκε στην οικία της, όπου διαπίστωσε ότι η κινητή περιουσία της δεν βρισκόταν εντός της οικίας αλλά εκεί βρισκόταν 2-3 άνδρες οι οποίοι της ανέφεραν ότι ενοικίασαν την οικία της. Αμέσως κάλεσε στην αστυνομία και τους απομάκρυναν. Στις 29/10/12 μετέβηκε στην οικία για να αλλάξει τη κλειδαριά της πόρτας εισόδου. Εντός της οικίας υπήρχαν 2 άνδρες Σύριοι οι οποίοι έκαναν εργασίες ανακαίνισης της οικίας. Όπως της ανέφεραν συμφώνησαν με την καθ' ης η αίτηση 1 να κατέχουν την οικία με συμφωνηθέν μηνιαίο ενοίκιο που θα κατέβαλλαν με τις εργασίες τους στην οικία της. Γι' αυτό προέβηκε σε νέα καταγγελία στην αστυνομία. Στο παρόν στάδιο δεν μπορεί να εισέλθει στην οικία της και δεν γνωρίζει πού βρίσκεται η κινητή περιουσία της που οι καθ' ων η αίτηση μετακίνησαν εκτός της οικίας. Η ένσταση βασίζεται σε 3 λόγους ένστασης ως ακολούθως:
- To Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας σε σχέση με τα εκδοθέντα διατάγματα αφού αποκλειστική δικαιοδοσία έχει το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων δυνάμει του αρ. 4
(1)του Ν.23/
- Η αιτήτρια δεν έχει καλή υπόθεση ούτε υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση εφόσον στην αγωγή δεν γίνεται αναφορά στην αξία της ακίνητης περιουσίας που επιδιώκεται η ανάκτηση δυνάμει της Δ.2 Κ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.
- Η αιτήτρια απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα τα οποία αν γνώριζε το Δικαστήριο δεν θα έκδιδε τα διατάγματα. Ο καθ' ου η αίτηση 2, ισχυρίζεται στην ένορκη δήλωση του ημερ. 13/12/12 ότι οι δύο επίδικες κατοικίες συμφωνήθηκε μεταξύ της αιτήτριας και καθ' ης η αίτηση 1 για να αγοραστούν από την καθ' ης η αίτηση 1 για Λ.Κ.40.000 η ισόγειος και Λ.Κ.100.000 η ανώγειος, στις 14/2/08, οπότε έγιναν και οι μεταβιβάσεις. Ουδέποτε συμφωνήθηκε η πληρωμή οποιουδήποτε ποσού στην αιτήτρια, πέραν των Λ.Κ.140.
- Η ανώγειος κατοικία ενοικιάστηκε στην αιτήτρια με βάση ενοικιαστήριο έγγραφο (τεκμ. Α) το οποίο έληξε στις 31/12/
- Η εν λόγω κατοικία κτίστηκε εδώ και 30 χρόνια, βρίσκεται μέσα στα δημοτικά όρια του Δήμου Λευκωσίας και μετά την λήξη της ενοικίασης η αιτήτρια κατέστη Θέσμιος Ενοικιαστής. Επομένως το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων έχει αποκλειστική δικαιοδοσία να επιλύσει, δυνάμει του αρ.4
(1)του Ν.23/83, τα θέματα που εγείρονται στη παρούσα αγωγή. Ισχυρίζεται επίσης ότι στην αγωγή δεν γίνεται αναφορά στην αξία της ακίνητης ιδιοκτησίας της οποίας ζητείται η ανάκτηση, κάτι που είναι ουσιώδης και υποχρεωτική. Η αιτήτρια πλήρωνε €350 μηνιαίως ως ενοίκιο για κάποιο χρονικό διάστημα και μετά σταμάτησε να πληρώνει με τη δικαιολογία και υπόσχεση ότι θα έφευγε από τη κατοικία σε λίγο καιρό όταν θα της διδόταν σπίτι από τον Οργανισμό Στέγης. Αφού πέρασαν λίγοι μήνες, τον Ιούνιο 2012 αντιλήφθηκε ότι η αιτήτρια είχε εγκαταλείψει τη κατοικία, διακόπηκε η παροχή νερού (τεκμ. 3) και ηλεκτρισμού και βεβαιώθηκε ότι αυτή διέμενε στο Καϊμακλί σε κατοικία που της έδωσε ο Οργανισμός Στέγης. Έτσι τον Σεπτέμβριο 2012 μπήκε μέσα στη κατοικία όπου υπήρχαν τσάντες για άχρηστα αντικείμενα. Τα τοποθέτησε σε μια αποθήκη και την ειδοποίησε να έρθει να τα παραλάβει. Στις 16/11/12 ο υδρομετρητής μεταβιβάστηκε στο όνομα της καθ' ης η αίτηση 1 (τεκμ. 4, 5) όπως και ο ηλεκτρισμός στις 18/10/12 (τεκμ. 6). Την πρώτη φορά που εισήλθε στο εγκατελειφθέν σπίτι, η αιτήτρια διαμαρτυρήθηκε και προκάλεσε προβλήματα με την αστυνομία. Και τούτο γιατί ήθελε να τον εκβιάσει ισχυριζόμενη δήθεν ότι της χρωστούσαν Λ.Κ.60.000 πράγμα αναληθές. Της ζητούσε τα ενοίκια αλλά του δήλωνε αδυναμία και υποσχέθηκε ότι θα έφευγε και ο ίδιος δεν επέμενε για να την απαλλαγεί και να φύγει από το σπίτι. Τελικά τον Οκτώβριο 2012 διευθέτησαν τη διαφορά και αιτήτρια συγκατατέθηκε στην ένωση της ηλεκτρικής παροχής στο όνομα της καθ' ης η αίτηση 1 στις 18/10/12. Στις 23/10/12 ενοικίασε την κατοικία μέχρι τις 22/10/13 (τεκμ. 7). Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι ανέπτυξαν τις θέσεις τους σε εμπεριστατωμένες αγορεύσεις επικαλούμενοι σχετικές αυθεντίες. Έχω εξετάσει με προσοχή το περιεχόμενο των εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων, τα επισυνημμένα σ' αυτές έγγραφα και όσα υποστηρίχθηκαν από τους συνηγόρους των δύο πλευρών. Το άρθρο 32 έτυχε νομολογιακής εξέτασης κατ' επανάληψη (βλ.Karydas Taxi Co. V Komodikis
(1975)1 C.L.R 321 Papastratis v Pierides
(1979)1 C.L.R 231, Odysseos v Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R 557 και άλλες) και είναι γνωστές οι τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν προκειμένου να επιτύχει ο αιτητής. Θα πρέπει να καταδείξει ότι: Εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, κάτι που δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα. Έχει ορατή προοπτική ή πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή του, προϋπόθεση που αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά πολύ λιγότερο από απόδειξη με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, προϋπόθεση που φέρνει στο προσκήνιο το θέμα των αποζημιώσεων, δηλαδή αν η θεραπεία των αποζημιώσεων θα ήταν ικανοποιητική υπό τα περιστατικά της υπόθεσης. Με βάση το υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου έχω τη γνώμη ότι οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του αρ.32 έκδηλα ικανοποιούνται. Προς τούτο είναι αρκετό να επισημάνω ότι προβάλλεται ισχυρισμός από την αιτήτρια για παραβίαση εκ μέρους των καθ' ων η αίτηση, της συμφωνίας πώλησης και μεταβίβασης της ακίνητης ιδιοκτησίας της, στην οδό Αμφιαράου 6, Καϊμακλί, που συνίστατο στη μη εξόφληση του τιμήματος πώλησης με αποτέλεσμα την καταγγελία εκ μέρους της, της εν λόγω συμφωνίας πώλησης και την απαίτηση της για επιστροφή της κατοχής και επανεγγραφή του κτήματος επ' ονόματι της. Προβάλλεται περαιτέρω ισχυρισμός από την αιτήτρια για παράνομη επέμβαση των καθ' ων η αίτηση στην ανώγειο κατοικία που αυτή ενοικιάζει ως και για μετακίνηση και απομάκρυνση της κινητής περιουσίας της από τους καθ' ων η αίτηση, χωρίς τη συγκατάθεση της, έξω από την κατοικία. Το κατά πόσο οι εν λόγω ισχυρισμοί της αιτήτριας ευσταθούν ή όχι ως και κατά πόσο δικαιούται στις θεραπείες που αξιώνει με την αγωγή της, δεν είναι του παρόντος σταδίου. Στο παρόν στάδιο είναι αρκετό να λεχθεί ότι, στη βάση των όσων η αιτήτρια αποδίδει στους καθ' ων η αίτηση εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η προοπτική ότι δικαιούται εναντίον τους θεραπεία όπως αξιώνει με την αγωγή της, δεν είναι δυσδιάκριτη. Διαφωνώ με την εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου των καθ' ων η αίτηση ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την παρούσα αγωγή και να εκδώσει τα επίδικα διατάγματα, και ότι αποκλειστική δικαιοδοσία έχει το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων δυνάμει του αρ.4
(1)του Ν.23/
- Προς τούτο υποστήριξε ότι η επίδικη κατοικία βρίσκεται στα δημοτικά όρια του Δήμου Λευκωσίας, κτίστηκε εδώ και 30 χρόνια και η αιτήτρια μετά τη λήξη της ενοικίασης κατέστη θέσμιος ενοικιαστής. Σύμφωνα με την Οπισθογράφηση Απαίτησης του γενικά οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος, οι αξιώσεις της αιτήτριας εναντίον των καθ' ων η αίτηση συνοπτικά είναι: α) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η εγγραφή και μεταβίβαση της επίδικης ακίνητης ιδιοκτησίας επ' ονόματι της καθ' ης η αίτηση 1 έγινε με τη χρήση δόλου και ψευδών παραστάσεων εκ μέρους των καθ' ων η αίτηση ως και δήλωση του Δικαστηρίου ότι η καθ' ης η αίτηση 1 παραβίασε τη συμφωνία πώλησης η οποία τερματίσθηκε υπαιτιότητι των καθ' ων η αίτηση. β) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει τους καθ' ων η αίτηση όπως παύσουν να επεμβαίνουν με οποιοδήποτε τρόπο στην επίδικη ανώγειο κατοικία ως και Διάταγμα που να διατάζει τους καθ' ων η αίτηση να παραδώσουν ελεύθερη τη κατοχή της εν λόγω ιδιοκτησίας της αιτήτριας. γ) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στους καθ' ων η αίτηση να ενοχλούν και εμποδίζουν την αιτήτρια στην ανενόχλητη και ειρηνική απόλαυση, κατοχή και χρήση της επίδικης κατοικίας. δ) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την ακύρωση της μεταβίβασης του επίδικου ακινήτου επ' ονόματι της καθ' ης η αίτηση 1 και την μετέπειτα εγγραφή του επ' ονόματι της αιτήτριας, λόγω τερματισμού της συμφωνίας πώλησης υπαιτιότητι των καθ' ων η αίτηση. ε) Γενικές αποζημιώσεις για παραβίαση της συμφωνίας πώλησης ως και για δόλο και ψευδείς παραστάσεις εκ μέρους των καθ' ων η αίτηση. στ) Αποζημιώσεις λόγω παράνομης επέμβασης στην ακίνητη ιδιοκτησία περιουσίας της αιτήτριας. ζ) Αποζημιώσεις για απώλεια και καταστροφή της κινητής περιουσίας της αιτήτριας. η) Αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες συνεπεία επίθεσης του καθ' ου η αίτηση 2 εναντίον της αιτήτριας. θ) Διαζευκτικά ποσό €102.516 οφειλόμενο από τους καθ' ων η αίτηση προς την αιτήτρια ως υπόλοιπο τιμήματος πώλησης. Είναι προφανές από τη φύση των αξιώσεων της αιτήτριας ότι πρόκειται για θεραπείες που εμπίπτουν αποκλειστικά στη δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου και δεν σχετίζονται καθόλου με τα ζητήματα που το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων έχει δικαιοδοσία να εκδικάζει. Ο ισχυρισμός ότι η επίδικη κατοικία κτίστηκε εδώ και 30 χρόνια, εντός των δημοτικών ορίων Λευκωσίας, ως και ότι η αιτήτρια μετά τη λήξη της ενοικίασης κατέστη θέσμιος ενοικιαστής, δεν έχει καμιά απολύτως σημασία και αφορά ζητήματα παντελώς άσχετα με τις θεραπείες που η αιτήτρια αξιώνει με την αγωγή της ως ανωτέρω. Επομένως, κρίνω ότι η εισήγηση αυτή των καθ' ων η αίτηση δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Διαφωνώ επίσης με την εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου των καθ' ων η αίτηση ότι η αιτήτρια δεν έχει καλή υπόθεση ούτε σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση διότι δεν γίνεται αναφορά στην αγωγή, στην αξία της ακίνητης περιουσίας που επιδιώκεται η ανάκτηση, δυνάμει της Δ.2 Θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Έχω την άποψη ότι το θέμα αυτό δεν μπορεί από μόνο του να οδηγήσει το Δικαστήριο σε τέτοιο συμπέρασμα, σημειώνοντας ταυτόχρονα ότι η αιτήτρια δεν καταχώρησε ακόμα έκθεση απαίτησης αλλά και το δικαίωμα της σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας να προβεί σε δικονομικά διαβήματα τροποποίησης των δικογράφων της. Ως εκ τούτου, ούτε αυτή η εισήγηση ευσταθεί και απορρίπτεται. Έγινε τέλος εισήγηση από την πλευρά των καθ' ων η αίτηση ότι η αιτήτρια απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα. Ειδικότερα ο ευπαίδευτος συνήγορος τους στη γραπτή του αγόρευση εισηγήθηκε ότι η αιτήτρια δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο ότι α) το επίδικο υποστατικό είναι ενοικιοστασιακό, β) ότι η μια κατοικία άνηκε στον Ανδρέα Σιμιλλίδη και στην αιτήτρια, ενώ η άλλη άνηκε στην αιτήτρια, σύμφωνα με τα τεκμήρια 1 και 2 στην ένσταση, ως και ότι το τίμημα πώλησης ήταν Λ.Κ.100.000 και Λ.Κ.40.000 αντίστοιχα, γ) ότι σύμφωνα με τα τεκμήρια 1, 2 οι δηλώσεις μεταβίβασης έγιναν μεταξύ του Ανδρέα Σιμιλλίδη και της αιτήτριας για το κτήμα με αρ. εγγραφής C1067 και της αιτήτριας για το κτήμα με αρ. εγγραφής 3/1066 και του πληρεξούσιου αντιπροσώπου της καθ' ης η αίτηση 1 Λάκη Χρίστου, δ) ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο υπήρχε καθυστέρηση πληρωμής της υδατοπρομήθειας, αποκοπή της υδατοπρομήθειας και επανασύνδεση της από τον καθ' ου η αίτηση 2, όπως και η ηλεκτρική παροχή για την οποία εγγράφηκε ως συνδρομητής η καθ' ης η αίτηση
- Υπενθυμίζω ότι όταν ένας αιτητής αποτείνεται μονομερώς στο Δικαστήριο για θεραπεία οφείλει να παραθέσει όλα τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία μπορούν να το βοηθήσουν για να καταλήξει στα ορθά συμπεράσματα (βλ. Hardardskiy Prumyslony Holdings A.S. v Darentree Resources Ltd κ.α Πολιτική Έφεση 9/07 ημερομηνίας 10/7/09 η οποία παραπέμπει στην πλούσια νομολογία επί του θέματος). Παράβαση του καθήκοντος αυτού επιφέρει, άνευ ετέρου, την άρνηση του Δικαστηρίου να χορηγήσει την αιτούμενη θεραπεία ή αν την έχει χορηγήσει, να την ακυρώσει (βλ. Πιττάκα ν Γ & Β Χατζηδημοσθένους Λτδ
(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ 1895). Στην υπόθεση United Perlite Industries Ltd v Sayakhat Air Company
(2002)1 A.A.Δ 938, αναφέρεται ότι το καθήκον για αποκάλυψη, η οποία συναρτάται με την καλή πίστη που πρέπει να επιδεικνύεται, υπάρχει σε περιπτώσεις όπου ακούγεται μόνο η μια πλευρά και δεν δίνεται η δυνατότητα αμφισβήτησης στην άλλη πλευρά. Είναι η θέση του Δικαστηρίου ότι και αυτή η εισήγηση θα πρέπει να απορριφθεί για τους εξής λόγους: Σ' ότι αφορά τη παράγραφο (α) ανωτέρω, το Δικαστήριο έχει ήδη ασχοληθεί με το θέμα αυτό και έχει αποφασίσει στα πλαίσια εισήγησης που έγινε για έλλειψη δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Σ' ότι αφορά τα γεγονότα που αναφέρονται στις παραγράφους (β), (γ) και (δ) ανωτέρω, κρίνω ότι δεν αποτελούν τέτοια ουσιώδη γεγονότα που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ακύρωση των προσωρινών διαταγμάτων που έχουν εκδοθεί. Περαιτέρω αναφέρω ότι το κατά πόσο το τίμημα πώλησης των δύο κατοικιών - από τις οποίες η μια ήταν εγγεγραμμένη και επ' ονόματι του Ανδρέα Σιμιλλίδη - ήταν Λ.Κ.140.000 σύμφωνα με τα τεκμήρια 1 και 2 στην ένσταση ή Λ.Κ.200.000 σύμφωνα με την αιτήτρια, ως και το κατά πόσο υπήρχε κατά τον ουσιώδη χρόνο καθυστέρηση πληρωμής από την αιτήτρια, της υδατοπρομήθειας και της ηλεκτρικής παροχής, αποτελούν θέματα που θα κριθούν από το Δικαστήριο κατά την ακρόαση της αγωγής, αφού δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου με μαρτυρία, το σύνολο των περιστατικών που συνθέτουν την υπόθεση (βλ. Κεφάλας κ.α ν Νικόλα
(2000)1 (Β) ΑΑΔ.1226). Είναι δε σημαντικό να αναφερθεί ότι εν πάση περιπτώσει, η αιτήτρια στην ένορκη της δήλωση ημερ. 1/11/12 και ειδικότερα στη παρ.12 αυτής, αναφέρεται σε διακοπή της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος και νερού λόγω απλήρωτων λογαριασμών. Για όλα τα πιο πάνω και αυτή η εισήγηση δεν γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται. Παρέμεινε προς εξέταση η τρίτη προϋπόθεση. Όπως προκύπτει από τις θεραπείες της αιτήτριας στην οπισθογράφηση Απαίτησης του Κλητηρίου Εντάλματος, αυτή ζητά αριθμό Διαταγμάτων ως και αποζημιώσεις. Με άλλα λόγια, η αξίωση της αιτήτριας δεν περιορίζεται μόνο σε αποζημιώσεις και επομένως η θεραπεία των αποζημιώσεων δεν μπορεί να κριθεί ως ικανοποιητική από τα περιστατικά της υπόθεσης. Κρίνω ότι η έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων είναι αναγκαία, εφόσον σε αντίθετη περίπτωση, τυχόν ενέργειες των καθ' ων η αίτηση που θα συνιστούσαν επέμβαση στην επίδικη κατοικία θα προκαλούσαν περαιτέρω δυσάρεστες συνέπειες και περιπλοκές, σε βαθμό που θα είναι δύσκολο ή και αδύνατο να ικανοποιηθούν τα διατάγματα που ήθελε εκδόσει το Δικαστήριο στο τελικό στάδιο της διαδικασίας. Κάτω από αυτά τα δεδομένα κρίνω ότι ικανοποιείται και η τρίτη προϋπόθεση και ότι παρέμεινε προς εξέταση, είναι το ισοζύγιο της ευχέρειας. Εν όψει των όσων έχουν λεχθεί κρίνω ότι το αναφερθέν ισοζύγιο κλίνει υπέρ της αιτήτριας. Για όλα τα πιο πάνω, τα Προσωρινά Διατάγματα που εκδόθηκαν στις 2/11/12 γίνονται απόλυτα. Περαιτέρω, εκδίδονται Προσωρινά Διατάγματα ως οι παράγραφοι Γ και Δ της αίτησης, τα οποία επίσης γίνονται απόλυτα. Σ' ότι αφορά την παράγραφο Δ της αίτησης, καθορίζεται ο χρόνος παράδοσης της κινητής περιουσίας της αιτήτριας σε 15 ημέρες από την επίδοση του Διατάγματος στους καθ' ων η αίτηση. Όσον αφορά τα έξοδα, αυτά θα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της αίτησης. Δηλαδή είναι σε βάρος των καθ' ων η αίτηση και προς όφελος της αιτήτριας και αυτά όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. [Υπ.] ...................................... Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΑΙ/νχ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο