ΣΥΜΕΩΝ ΣΥΜΕΩΝ ν. ΧΡΙΣΤΑΚΗ ΓΕΩΡΓΙΟΥ υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστή της περιουσίας του Αντώνη Χριστοφή Λαπιέρη τέως από Λευκωσία, Αρ. Αγωγής: 8373/

(2), αίτημα που θα γίνει πιο κατανοητό με τη σκιαγράφηση του ιστορικού της υπόθεσης. Στις 30.3.12 ο Ενάγοντας (στο εξής ο καθ' ου η αίτηση) καταχώρησε αίτηση δια κλήσεως με την οποία αιτείται την έκδοση (α) Προσωρινού Διατάγματος με το οποίο να διατάσσεται ο αιτητής να επιστρέψει και/ή παραδώσει τα έγγραφα διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντος Αντώνη Χριστοφή Λαπιέρη, που εκδόθηκαν στις 13.6.02 στην αίτηση αρ. 89/02 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, στον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και (β) Προσωρινού Διατάγματος με το οποίο να απαγορεύεται στον αιτητή να διαχειρίζεται με οποιοδήποτε τρόπο και να διανέμει οποιαδήποτε κινητή ή ακίνητη περιουσία του ως άνω αποβιώσαντος, μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αγωγής. Ο αιτητής καταχώρησε ένσταση στις 7.6.12, η οποία συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του, ιδίας ημερομηνίας. Στις 11.10.12, ο αιτητής καταχώρησε την παρούσα αίτηση, η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του ασκούμενου δικηγόρου Άντη Γεωργίου ιδίας ημερομηνίας. Όπως ισχυρίζεται, κατέστη αναγκαίο να προβεί σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση στην οποία να συμπεριλάβει γεγονότα που περιήλθαν στην αντίληψη του πρόσφατα και επεσύναψε ως παράρτημα Α, την ένορκη δήλωση που προτίθεται να καταχωρήσει. Ο καθ' ου η αίτηση ενίσταται στο αίτημα αυτό και προβάλλει στην ένσταση του τους ακόλουθους λόγους: Δεν υπάρχει καλός λόγος για να καταχωρηθεί συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Όλα τα σχετικά στοιχεία περιέχονται στην ένορκη δήλωση του αιτητή ημερ. 7.6.12 που υποστηρίζει την ένσταση του στην αίτηση ημερ. 30.3.12 για έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων. Η ένορκη δήλωση του δικηγόρου Ιωάννη Κυριακίδη, που αποπειράθηκε να προωθήσει στα πλαίσια της Πολ. Έφεσης 394/11, αποσύρθηκε καθ' υπόδειξη του Εφετείου. Η εν λόγω ένορκη δήλωση του Ι. Κυριακίδη είναι άσχετη, ανυπόστατη, σκανδαλώδης, εκδικητική, κακόπιστη, ενοχλητική και δεν συντρέχει καλός λόγος για να επιτραπεί η καταχώρηση του περιεχομένου της, στην αιτούμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Περαιτέρω η ένορκη δήλωση του Ι. Κυριακίδη είναι εκτός των πλαισίων των λόγων ένστασης του αιτητή, στην αίτηση ημερ. 30.3.12. Η απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στην αγωγή 12256/03 είναι αντικείμενο της Πολ. Έφεσης 394/11 και βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του καθ' ου η αίτηση ημερ. 11.2.13. Ισχυρίζεται ότι οι ισχυρισμοί του Ιωάννη Κυριακίδη - που ήταν ένας από τους δικηγόρους του στην αγωγή 12256/03 - στην ένορκη δήλωση του που επισυνάπτεται ως παράρτημα Α στην αίτηση, είναι εκδικητικοί γιατί είχε τερματίσει τις υπηρεσίες του, σε διάφορες υποθέσεις που του είχε αναθέσει. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις. Διεξήλθα με προσοχή τις εκατέρωθεν θέσεις. Είναι φανερό ότι από το λεκτικό της Δ.48 θ.4

(2), η χορήγηση άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, εμπίπτει στη σφαίρα της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, η οποία θα πρέπει να ασκείται με τρόπο που να εξυπηρετεί τον σκοπό για τον οποίο θεσπίστηκε. Υπενθυμίζεται συναφώς ότι η αναμόρφωση της Δ.48 θ.4

(2)- τέλος του 1999 - απέβλεπε στην εξάλειψη των προβλημάτων που είχαν συσσωρευθεί λόγω της ερμηνείας που δόθηκε στον προηγούμενο Κανονισμό από τη Νομολογία, ώστε τα γεγονότα σε αιτήσεις να τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου με ένορκες δηλώσεις και όχι με προφορική μαρτυρία. Είναι στο πλαίσιο εξυπηρέτησης αυτού του στόχου που έγινε πρόβλεψη για συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις, ώστε να δίδεται η δυνατότητα στους διάδικους να θέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τρόπο ολοκληρωμένο τα γεγονότα της υπόθεσης τους, αλλά υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου». Ο όρος «καλός λόγος» δεν προσδιορίζεται στον υπό αναφορά Κανονισμό, και αυτό, κατά την άποψη μου, για ευνόητους λόγους που σχετίζονται με την ποικιλία των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης. Επομένως, εναπόκειται στο Δικαστήριο να κρίνει αν σε δεδομένη περίπτωση ο αιτητής έχει τεκμηριώσει «καλό λόγο» και, αν ναι, κατά πόσο ως αποτέλεσμα της τεκμηρίωσης θα ικανοποιήσει αίτημα - γραπτό ή προφορικό - για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης (βλ. Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.ά.

(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 510 και A. Messios & Sons Ltd κ.ά. ν. Λεωνίδα

(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 195). Στη συγκεκριμένη περίπτωση, με την παρούσα αίτηση, ο αιτητής επιδιώκει να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση από τον ασκούμενο δικηγόρο Άντη Γεωργίου (ως το παράρτημα Α στην αίτηση), με την οποία όμως, ουσιαστικά επιχειρείται η καταχώρηση αντίγραφου άλλης ένορκης δήλωσης του δικηγόρου Ιωάννη Κυριακίδη που επισυνάφθηκε σε αίτηση δια κλήσεως ημερ. 18.9.12 που καταχωρήθηκε στα πλαίσια της Πολιτικής Έφεσης αρ. 394/11 εναντίον της πρωτόδικης απόφασης στην αγωγή αρ. 12256/

1. Σύμφωνα με τον αιτητή, αυτός έλαβε γνώση της ύπαρξης της εν λόγω ένορκης δήλωσης του Ιωάννη Κυριακίδη, στις 21.9.12, όταν του επιδόθηκε η πιο πάνω αίτηση δια κλήσεως, ενώπιον του Εφετείου, δηλ. μετά την καταχώρηση της ένστασης του ημερ. 7.6.
2. Σύμφωνα δε με την προτιθέμενη ένορκη δήλωση του Άντη Γεωργίου, ο Ιωάννης Κυριακίδης στην εν λόγω ένορκη δήλωση του, στην ουσία διαψεύδει τα όσα ανέφερε ο καθ' ου η αίτηση στη μαρτυρία του κατά την ακρόαση της αγωγής αρ. 12256/
3. Ο αιτητής θεωρεί ότι είναι χρήσιμο να θέσει υπόψη του Δικαστηρίου την εν λόγω αίτηση ενώπιον του Εφετείου ως και την ένορκη δήλωση του Ι. Κυριακίδη που τη συνοδεύει, προκειμένου να δείξει στο Δικαστήριο ότι ο καθ' ου η αίτηση δεν έχει σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας στην παρούσα αγωγή. Έχω μελετήσει με προσοχή τις εν λόγω εισηγήσεις του αιτητή και κρίνω ότι η αιτούμενη άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, δεν μπορεί να χορηγηθεί από το Δικαστήριο. Και τούτο γιατί, με την προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Άντη Γεωργίου, επιχειρείται με έμμεσο τρόπο, να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου αντίγραφο ένορκης δήλωσης άλλου προσώπου, ώστε να τεθούν, στην ουσία, ενώπιον του Δικαστηρίου, γεγονότα όχι όμως ενόρκως. Με άλλα λόγια, ό,τι επιχειρείται δεν είναι η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από τον Ι. Κυριακίδη σε σχέση με τα γεγονότα που αυτός γνωρίζει, αλλά ένα απλό αντίγραφο ένορκης δήλωσης του και μάλιστα ανυπόγραφο, όπως είναι το επισυνημμένο αντίγραφο στο παράρτημα Α της αίτησης. Με αυτά τα δεδομένα, ο αιτητής εσφαλμένα θεωρεί ότι δικαιούται να καλέσει το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του γεγονότα που θα περιέχονται σε ένα αντίγραφο ένορκης δήλωσης προσώπου, η οποία όμως στην ουσία δεν θα αποτελεί ένορκη δήλωση αφού, επαναλαμβάνω, πρόκειται για ένα ανυπόγραφο αντίγραφο. Είναι περαιτέρω σημαντικό να τονιστεί ότι η εν λόγω αίτηση δια κλήσεως ενώπιον του Εφετείου, έχει αποσυρθεί, όπως και ο ίδιος ο αιτητής δέχεται στη γραπτή του αγόρευση. Επομένως, θεωρώ ότι ο αιτητής δεν μπορεί να ζητά να τεθεί ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου αντίγραφο ένορκης δήλωσης τρίτου προσώπου σε άλλη διαδικασία ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όταν το πρόσωπο αυτό έχει ήδη αποσύρει την αίτηση ως και την ένορκη δήλωση του από το Ανώτατο Δικαστήριο. Για όλα τα πιο πάνω, καταλήγω ότι ο αιτητής, υπό τα περιστατικά και ιδιαιτερότητες της παρούσας υπόθεσης, δεν έχει τεκμηριώσει «καλό λόγο» ώστε να του επιτραπεί η καταχώρηση της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ως το παράρτημα Α της αίτησης. Ως εκ τούτου, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον του αιτητή και προς όφελος του καθ' ου η αίτηση, τα οποία, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας για Προσωρινά Διατάγματα. [Υπ.] ....................................... Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /νχ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο