WILLEM EECKHAUT ν. PMC UNIVERSAL LLC κ.α., Αρ. Αγωγής: 7976/12, 10/7/2013

(20)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης του παρόντος Διατάγματος, πλήρεις πληροφορίες και/ή λεπτομέρειες και/ή έγγραφα και/ή εκθέσεις και/ή αλληλογραφία που ανταλλάχθηκε και/ή πληρεξούσια έγγραφα και/ή τραπεζικές καταστάσεις και/ή αποδείξεις και/ή γραπτές εντολές αναφορικά με τις μεταφορές χρημάτων από τον τραπεζικό λογαριασμό του Ενάγοντα/Αιτητή που διατηρεί και/ή διατηρούσε στην ΒΝΡ Paribas Fortis με αριθμό ΙΒΑΝ ΒΕ46001216238136 στον τραπεζικό λογαριασμό της Εναγόμενης l/Καθ' ης η Αίτηση 1 που διατηρείται και/ή διατηρείτο στην Εναγόμενη 2/Καθ' ης η Αίτηση 2, με αριθμό ΙΒΑΝ CY95 1150 1001 0595 80USDCACC001, και συγκεκριμένα αναφορικά με τις μεταφορές των ακόλουθων χρηματικών ποσών κατά την περίοδο του 2010: (

1. i)To χρηματικό ποσό των Ευρώ 4.654,89 το οποίο ισοδυναμεί με ΗΠΑ Δολάρια $ 5,817.60 με ημερομηνία αξίας (value date) 30/8/2010 με αριθμό αναφοράς (reference number) 9212, (
2. ii)Το χρηματικό ποσό των Ευρώ 13,573.39 το οποίο ισοδυναμεί με ΗΠΑ Δολάρια $ 18.349,05 με ημερομηνία αξίας (value date) 29/9/2010 με αριθμό αναφοράς (reference number) 8720, (iii) Το χρηματικό ποσό των Ευρώ 46.715,54 το οποίο ισοδυναμεί με ΗΠΑ Δολάρια $ 63.941,00 με ημερομηνία αξίας (value date) 19/10/2010 με αριθμό αναφοράς (reference number) 8073, (
3. iv)Το χρηματικό ποσό των Ευρώ 9,084.13 το οποίο ισοδυναμεί με ΗΠΑ Δολάρια $ 12.813,75 με ημερομηνία αξίας (value date) 3/11/2010 με αριθμό αναφοράς (reference number) 8837». «(Δ) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου τύπου Norwich Pharmacal που διατάζει την εναγομένη 2/καθ΄ης η αίτηση 2, ήτοι την FBME BANK LIMITED, να αποκαλύψει μέσω Ένορκης Δήλωσης στους Κύπριους Δικηγόρους του ενάγοντα/αιτητή, κ.κ. Ανδρέας Νεοκλέους & Σία ΔΕΠΕ, εντός είκοσι

(20)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης του παρόντος Διατάγματος, τις εξής πληροφορίες και να επισυνάψει εις τούτο όλα τα σχετικά έγγραφα: (

1. i)Πλήρεις λεπτομέρειες σχετικά με το εγγεγραμμένο γραφείο και/ή τη διεύθυνση και/ή τα στοιχεία επικοινωνίας της εναγομένης1/καθ΄ης η αίτηση 1. (
2. ii)Πλήρεις λεπτομέρειες σχετικά με την ταυτότητα και τα στοιχεία επικοινωνίας του τελικού δικαιούχου ("ultimate beneficial owner") της εναγομένης 1/καθ΄ ης η αίτηση 1. (iii) Όλα τα έγγραφα που απέκτησε η εναγομένη 2/καθ΄ης η αίτηση 2 μέσα στα πλαίσια της διαδικασίας «προσδιορισμού ταυτότητας του πελάτη» ("know your client due diligence") αναφορικά με το άνοιγμα και/ή λειτουργία των τραπεζικών λογαριασμών της εναγομένης 1/καθ΄ ης η αίτηση 1. (
3. iv)Προσδιορισμό όλων των τραπεζικών λογαριασμών της εναγομένης 1/καθ΄ ης η αίτηση 1 οι οποίοι διατηρούνται και/ή διατηρούνταν με την εναγομένη 2/καθ΄ ης η αίτηση 2 καθώς και προσδιορισμό των ταυτοτήτων και διευθύνσεων των προσώπων που έχουν δικαίωμα υπογραφής (signatories) σε σχέση με τους εν λόγω λογαριασμούς και πλήρεις λεπτομέρειες αναφορικά με τις ταυτότητες και διευθύνσεις όλων των προσώπων (φυσικών και/ή νομικών) τα οποία, κατά το έτος 2010 είχαν δικαίωμα εγγραφής και/ή να δίνουν εντολές διακίνησης του λογαριασμού της εναγομένης 1/καθ΄ ης η αίτηση 1 που διατηρείται και/ή διατηρείτο με την εναγομένη 2/καθ΄ ης η αίτηση 2, με αριθμό IBAN CY95 1150 1001 0595 80USDCACC001 και/ή σε οποιοδήποτε άλλο τραπεζικό λογαριασμό της εναγομένης 1/καθ΄ης η αίτηση 1 που διατηρείται και/ή διατηρείτο με την εναγομένη 2/καθ΄ ης η αίτηση 2. (
4. v)Καταστάσεις τραπεζικού λογαριασμού σχετικά με τον τραπεζικό λογαριασμό της εναγομένης 1/καθ΄ης η αίτηση 1, με αριθμό IBAN CY95 1150 1001 0595 80USDCACC001, από τις 27.8.2010 που να επισημαίνει όλες τις μεταφορές κεφαλαίου και/ή χρημάτων από και προς τον εν λόγω λογαριασμό. (
5. vi)Προσδιορισμός των δικαιούχων οποιασδήποτε τραπεζικής μεταφοράς που πραγματοποιήθηκε από τον τραπεζικό λογαριασμό με αριθμό IBAN CY95 1150 1001 0595 80USDCACC001, από τις 27.8.2010 συμπεριλαμβανομένου των λεπτομερειών του τραπεζικού ιδρύματος και του τραπεζικού λογαριασμού των σχετικών δικαιούχων, όπως επίσης και πληροφορίες αναφορικά με τη φύση της συναλλαγής. (viii) Αντίγραφα όλων των εγγράφων και/ή αλληλογραφίας και/ή εντολές μεταβίβασης που ανταλλάχθηκαν με και/ή δόθηκαν από την εναγομένη 1/καθ΄ ης η αίτηση 1 και/ή την εναγομένη 3 και/ή πρόσωπα που ενεργούν εκ μέρους της εναγομένης 1/καθ΄ ης η αίτηση 1 και/ή της εναγομένης 3 κατά την διάρκεια της συνολικής περιόδου που η εναγομένη 1 υπήρξε πελάτης της εναγομένης 2/καθ΄ ης η αίτηση 2». Η αίτηση στηρίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 4, 5 και 9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρα 29, 31 και 32, στο Ν.66

(1)/97, άρθρο 29, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, διατάξεις 28, 48 και 64, στον περί Αποδείξεως Νόμο Κεφ. 9, άρθρο 22 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Μαρίνας Τζιουτ, συνοψίζω το περιεχόμενο της. Κατά το 2009-2010 ο αιτητής δέχθηκε τηλεφώνημα από πρόσωπο που του συστήθηκε ως James Peterson, ανώτερος διαχειριστής λογαριασμών της καθ΄ ης η αίτηση

1. Παρουσίασε την καθ΄ ης η αίτηση 3 ως εταιρεία επενδύσεων που παρείχε χρηματοοικονομικές συμβουλές. Λίγο χρόνο αργότερα του τηλεφώνησε εκ μέρους της πιο πάνω εταιρείας και δεύτερο πρόσωπο που του συστήθηκε ως ο George Evans ανώτερος σύμβουλος του χαρτοφυλακίου της καθ΄ ης η αίτηση
2. Τα πιο πάνω πρόσωπα έπεισαν τον ενάγοντα με διάφορες παραστάσεις, που εκ των υστέρων διαφάνηκε ότι ήταν ψευδείς, να επενδύσει σε διάφορες εταιρείες, αγοράζοντας μετοχές. Ο αιτητής κατέβαλε στην καθ΄ ης η αίτηση 3, για την αγορά μετοχών σε διάφορα χρονικά διαστήματα ποσά, το σύνολο των οποίων ανέρχεται σε €231.679,26 (US$314.391,84). Μέρος του ποσού αυτού, ήτοι €74.027,95 (US$100.921,14) κατατέθησαν σε τραπεζικό λογαριασμό που διατηρεί η καθ΄ ης η αίτηση 1 στην καθ΄ ης η αίτηση 2 και το υπόλοιπο €157.651,31 (US$213.470,70) σε τραπεζικό λογαριασμό που διατηρεί η καθ΄ ης η αίτηση 3 στο Χόνγκ Κονγκ. Ο αιτητής προσπάθησε επανειλημμένα να ρευστοποιήσει τις πιο πάνω μετοχές, κυρίως τις μετοχές της καθ΄ ης η αίτηση 6, οι προσπάθειες του όμως απέβησαν άκαρπες. Είναι η θέση του αιτητή ότι η καθ΄ ης η αίτηση 3 σε συνομωσία με τις καθ΄ ων η αίτηση 1, 4, και 6, με δόλιο και απατηλό τρόπο και με ψευδείς και παραπλανητικές παραστάσεις «.άφησαν τον ενάγοντα με τις μετοχές και/ή πιστοποιητικά μετοχών στην εναγομένη 6». Τόσο η καθ΄ ης η αίτηση 3 όσο και η καθ΄ ης η αίτηση 6 είναι αναμεμειγμένη σε μετοχικές απάτες τύπου «boiler room» και σε απατηλά σχέδια, σκοπός των οποίων είναι να εξαπατήσουν και να αποσπάσουν χρήματα από πιθανούς επενδυτές. Σκοπός της παρούσας διαδικασίας είναι, σύμφωνα με την ομνύουσα, η παγοποίηση του λογαριασμού που διατηρεί η εναγομένη 1 στην καθ΄ ης η αίτηση 2 και να ανακαλυφθούν τα νομικά και ή φυσικά πρόσωπα που απέσπασαν από τον αιτητή με παράνομα μέσα και ή ψευδείς και ή παραπλανητικές παραστάσεις το ποσό των €231.
3. Η αίτηση επιδόθηκε στην καθ΄ ης η αίτηση 1 εταιρεία, αυτή όμως παρέλειψε να εμφανισθεί και ως εκ τούτου εκδόθηκε διάταγμα στην απουσία της. Η καθ΄ ης η αίτηση 2 κατεχώρησε ένσταση στην οποία προβάλλει διάφορους λόγους για απόρριψη της αίτησης τους οποίους παραθέτω αυτούσιους κατωτέρω: «
4. Η εναγομένη-καθ΄ ης η αίτηση 2 δεσμεύεται συμβατικά να δέχεται από τους πελάτες της και/ή να εκτελεί οδηγίες μεταφοράς χρημάτων εκ μέρους τους σε σχέση με οποιουσδήποτε λογαριασμούς διατηρούνται επ΄ ονόματι τους στην εναγομένη-καθ΄ ης η αίτηση και δεν νοείται διάταγμα παγοποίησης λογαριασμού να εκδίδεται απευθείας εναντίον της.
5. Η εναγομένη-καθ΄ ης η αίτηση 2 δεσμεύεται από συμβατική σχέση εμπιστοσύνης και τραπεζικό απόρρητο και η παρούσα αίτηση δεν εμπίπτει μέσα σε οποιαδήποτε από τις εξαιρέσεις του άρθρου 29 του περί Τραπεζικών Εργασιών Νόμου (Ν.66

(1)/97).

1. Τα αιτούμενα διατάγματα ουσιαστικά αποτελούν προσπάθεια «ψαρέματος μαρτυρίας» (fishing expedition) από τον ενάγοντα-αιτητή.
2. Δεν υπάρχουν και δεν συντρέχουν και ή δεν απεκαλύφθησαν εξαιρετικοί λόγοι και ή εξαιρετικές περιστάσεις (exceptional circumstances) σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας για να δικαιολογήσουν ή να καταστήσουν αναγκαία την παρούσα αίτηση τόσο νωρίς στη διαδικασίας και σε κάθε περίπτωση πριν την καταχώρηση των εγγράφων προτάσεων». Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Lilit Khachatryan αντιπροέδρου και υπεύθυνης του Τμήματος Συμμόρφωσης της καθ΄ ης η αίτηση
3. Η ομνύουσα επαναλαμβάνει στην ουσία τους λόγους ένστασης. Ισχυρίζεται μεταξύ άλλων ότι: «
4. Τα αιτούμενα διατάγματα είναι γενικά και αφορούν και σε θέματα άσχετα με τα επίδικα θέματα ή για τα οποία δεν είναι αρμόδια η εναγομένη-καθ΄ης η αίτηση 2 ή είναι πολύ γενικά και άσχετα με τα επίδικα θέματα ή για τα οποία ακόμα και αν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα υπάρχει ασάφεια και αβεβαιότητα ως προς την αναμενόμενη φύση και έκταση των πληροφοριών που θα είναι υποχρεωμένη η εναγομένη-καθ΄ ης η αίτηση 2 να αποκαλύψει, όπως είναι το εγγεγραμμένο γραφείο της εναγομένης 1, τα στοιχεία επικοινωνίας της εναγομένης 1, τα στοιχεία απροσδιόριστου αριθμού προσώπων που κατ΄ ισχυρισμό βρίσκονταν σε επαφή με την εναγομένη 2, τα στοιχεία και συναλλαγές όλων των κατ΄ ισχυρισμό λογαριασμών της εναγομένης 1 χωρίς να εξηγείται η σχέση αυτών των πληροφοριών, στην ολότητά τους, με την παρούσα υπόθεση». Στην υπό κρίση υπόθεση ο αιτητής αξιώνει διάταγμα εμποδίζων την καθ΄ ης η αίτηση 2, να μεταφέρει, μεταβιβάσει και ή αποξενώσει χρηματικό ποσό μέχρι €231.679,26 από το τραπεζικό λογαριασμό που διατηρεί η εναγομένη 1 στην εν λόγω τράπεζα. Η καθ΄ ης η αίτηση 2, με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου εμπλέκεται έμμεσα και όχι άμεσα με τις κατ΄ ισχυρισμό παράνομες ενέργειες των υπολοίπων εναγομένων. Ως ανέφερα και ανωτέρω έχει ήδη εκδοθεί διάταγμα εναντίον της εναγομένης 1, εμποδίζων αυτή να μεταφέρει και ή διαθέσει ποσό μέχρι €231.679,26 από το λογαριασμό που διατηρεί στην εν λόγω τράπεζα. Σε περίπτωση που το διάταγμα επιδοθεί στην τράπεζα, ήτοι στην εναγομένη 2, αυτή υποχρεούται να παγοποιήσει το ποσό. Σχετική επί του θέματος είναι η απόφαση του Αγγλικού Εφετείου Ζ Ltd v A[1]. Στην πιο πάνω υπόθεση όλα τα εμπλεκόμενα μέρη συμφώνησαν ότι η τράπεζα είχε υποχρέωση να διατηρήσει τα κεφάλαια που αποτελούσαν το αντικείμενο του διατάγματος τύπου mareva. Το Εφετείο ομόφωνα αποφάσισε ότι η τράπεζα έφερε ευθύνη αν, ενώ εγνώριζε το περιεχόμενο του διατάγματος, ενσυνείδητα βοήθησε στη διάθεση των κεφαλαίων του εναγομένου, ανεξαρτήτως αν ο τελευταίος είχε ή δεν είχε γνώση του διατάγματος. Πρωταρχική ευθύνη της τράπεζας ήταν, μόλις έλαβε ειδοποίηση για την ύπαρξη του διατάγματος, να παγοποιήσει το λογαριασμό του ενάγοντα. Η ευθύνη της τράπεζας, σύμφωνα με τους Denning MR και Kerr L.J στηρίζεται στο γεγονός ότι ο διάταγμα τύπου mareva είναι μια μέθοδος για κατάσχεση του αντικειμένου, λειτουργεί «in vem[2]», ενώ σύμφωνα με τον Lord Eveleigh, η ευθύνη της στηρίζεται στο γεγονός ότι οποιαδήποτε ενέργεια η οποία ενσυνείδητα επεμβαίνει με την απονομή της δικαιοσύνης, προκαλώντας την ανατροπή του διατάγματος αποτελεί καταφρόνηση του Δικαστηρίου. Βοηθητική ανάλυση τόσο της απόφασης Z Ltd v A όσο και των υποχρεώσεων των τραπεζών στην περίπτωση που εκδοθεί προσωρινό διάταγμα τύπου mareva γίνεται στο σύγγραμμα «MAREVA INJUNCTIONS[3]». Στρεφόμενη τώρα στα γεγονότα της υπό κρίση υπόθεσης αδυνατώ να αντιληφθώ σε τι θα εξυπηρετούσε η έκδοση ξεχωριστού διατάγματος αυτής της φύσης εναντίον της τράπεζας, καθ΄ ης η αίτηση 2, εφόσον ο σκοπός, ήτοι η μη αποξένωση των κεφαλαίων δύναται να επιτευχθεί δια της επιδόσεως ειδοποίησης του προσωρινού διατάγματος το οποίο εκδόθηκε εναντίον του αδικοπραγούντος, ήτοι της καθ΄ ης η αίτηση
5. Πέραν τούτου επισημαίνω ότι δεν έχει διευκρινισθεί η δικαιοδοτική βάση επί της οποίας στηρίζεται η αξίωση αυτή. Ο αιτητής αξιώνει εναντίον της καθ΄ ης η αίτηση 2 διάταγμα αποκάλυψης πληροφοριών που αφορούν τους τραπεζικούς λογαριασμούς προσώπων που κατ΄ ισχυρισμό αναμίχθηκαν σε παράνομες ενέργειες σε βάρος της. Διατάγματα τέτοιας φύσεως εκδίδονται με βάση το δίκαιο της επιείκειας. Καθοδηγητική επί του θέματος είναι η απόφαση Norwich Pharmacal Co and Others v Commissioners of Customs and Excise[4], όπου λέχθηκαν σχετικά τα ακόλουθα: «Discovery as a remedy in equity has a very long history. The chief occasion for its being ordered was to assist a party in an existing litigation. But this was extended at an early date to assist a person who contemplated litigation against the person from whom discovery was sought, if for various reasons it was just and necessary that he should have discovery at that stage. Such discovery might disclose the identity of others who might be joined as defendants with the person from whom discovery was sought. Indeed in some cases it would seem that the main object in seeking discovery was to find the identity of possible other defendants. . ». Η πιο πάνω νομική αρχή αποτελεί αυτοτελή βάση αγωγής και μπορεί να προωθηθεί με αγωγή εναντίον προσώπων τα οποία κατέχουν πληροφορίες, λόγω της ανάμειξης ή της διευκόλυνσης που παρείχαν στην τέλεση της πράξης, έστω και αν οι ίδιοι μπορεί να μην έχουν προσωπική ευθύνη. Το καθήκον των προσώπων αυτών είναι να παρέχουν στον αιτητή βοήθεια, η οποία συνίσταται στην αποκάλυψη πληροφοριών. Προτού χορηγηθεί η αιτουμένη θεραπεία, ήτοι προτού αποκαλυφθούν οι πληροφορίες, το Δικαστήριο πρέπει να ικανοποιηθεί ότι πληρούνται κάποιες προϋποθέσεις. Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση Mitsui & Co v Nexen Pertroleum UK Ltd[5]. «

(21)The three conditions to be satisfied for the court to exercise the power to order Norwich Pharmacal relief are: (

1. i)a wrong must have been carried out, or arguably carried out, by an ultimate wrongdoer; (
2. ii)there must be the need for an order to enable action to be brought against the ultimate wrongdoer; (iii) the person against whom the order is sought must: (
3. a)be mixed up in so as to have facilitated the wrongdoing; And (
4. b)be able or likely to be able to provide the information necessary to enable the ultimate wrongdoer to be sued". ............................. "I consider first whether the second condition is satisfied. I proceed in this judgment on the basis that the claimant needs further information which the defendant is likely to be able to provide before it can fully and properly plead a breach of the first limb . . In a word the information sought is necessary to enable the action to be brought. ................ In my judgment ., it is clear that the exercise of the jurisdiction of the court under Norwich Pharmacal against third parties who are mere witnesses innocent of any participation in the wrongdoing being investigated is a remedy of last resort. . The jurisdiction is only to be exercised if the innocent third parties are the only practicable source of information. The whole basis of the jurisdiction against them is that, unless and until they disclose what they know, there can be no litigation in which they can give evidence: see e.g. Lord Kilbrandon in Norwich Pharmacal

(1973)2 All ER 943, at 973, 975,

(1974)AC 133 at 203, 205. Whilst there is a public interest in achieving justice between disputing parties, there is also a public interest in not involving third parties if this can be avoided: see John Donaldson MR in Harrington v. North London Polytechnic

(1984)3 All E.R. 666 at 670-671,

(1984)1 WLR 1293 at 1299. The Jurisdiction is both exceptional and only to be exercised when it is necessary: Lord Woolf CJ in Ashworth Hospital Authority v. MGN Ltd

(2002)4 All E.R. 193 at

(75). The necessity required to justify exercise of this intrusive jurisdiction is a necessity arising from the absence of any other practicable means of obtaining the essential information». Με βάση τα πιο πάνω προκύπτει ότι για την έκδοση του πιο πάνω διατάγματος πρέπει να πληρούνται οι πιο κάτω προϋποθέσεις: Ι. Έχει διαπραχθεί ή υπάρχει συζητήσιμη υπόθεση ότι κάποια παράνομη πράξη έχει διαπραχθεί σε βάρος του αιτητή από το βασικό αδικοπραγήσαντα. ΙΙ. Η αποκάλυψη των στοιχείων είναι αναγκαία για να διευκολυνθεί ο ενάγοντας στην καταχώρηση αγωγής εναντίον του. ΙΙΙ. Το πρόσωπο εναντίον του οποίου ζητείται διάταγμα πρέπει να έχει εμπλακεί αθώα ή μη με τρόπο ώστε να έχει διευκολύνει την παρανομία και να είναι σε θέση να παράσχει τις πληροφορίες για να καταστεί εφικτή η προσαγωγή του βασικού αδικοπραγήσαντα ενώπιον της δικαιοσύνης. IV. Το τρίτο μέρος, από το οποίο ζητούνται οι πληροφορίες, να είναι η μόνη πηγή πληροφόρησης. Οι αρχές της Norwich Pharmacal Co (ανωτέρω) σκοπό έχουν να διευκολύνουν τη διερεύνηση μιας παρανομίας όχι όμως να υποβοηθήσουν «το ψάρεμα μαρτυρίας», δηλαδή δεν εκδίδεται τέτοιο διάταγμα στις περιπτώσεις όπου δεν υπάρχουν στοιχεία ότι έχει διαπραχθεί τουλάχιστο εκ πρώτης όψεως υπόθεση και ο αιτητής απλώς υποψιάζεται ότι έχει γίνει κάποια παρανομία σε βάρος του. Τα Κυπριακά Δικαστήρια, τα οποία εφαρμόζουν το δίκαιο της επιείκειας, έχουν εξουσία όπως χορηγούν τέτοιας φύσης διατάγματα εκτός στις περιπτώσεις όπου η χορήγηση τους απαγορεύεται από το νόμο. Τα διατάγματα αυτά πρέπει όμως να εκδίδονται με φειδώ, μετά από πολλή περίσκεψη. Στη θεμελιακή απόφαση στην υπόθεση Pastella Marine Co Ltd v National Iranian Tanker Co Ltd[6], ο Πικής, Δ.- όπως ήταν τότε- υπέδειξε πως η «διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για χορήγηση διατάγματος τύπου Mareva πρέπει να ασκείται με μεγάλη περίσκεψη και πάντοτε λαμβανομένου δεόντως υπόψη των ειδικών σκοπών του Νόμου, και κυρίως σαν βοήθημα στη διαδικασία εκτέλεσης, το οποίο στοχεύει στην πρόληψη ενεργειών που τείνουν να υπονομεύσουν την αποτελεσματικότητα της δικαστικής διαδικασίας». Πολύ βοηθητική και διαφωτιστική επί του θέματος είναι η πρόσφατη απόφαση AVILA SERVICES MANAGEMENT LTD κ.α και Frantisek Stepanek κ.α[7], όπου γίνεται εκτενής αναφορά της Αγγλικής νομολογίας και αναλύονται οι προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες εκδίδονται τέτοιας φύσης διατάγματα και επισημαίνεται ότι η έκδοση τους τελεί υπό την αίρεση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα: «Βεβαίως, η δυνατότητα έκδοσης του διατάγματος τελεί πάντοτε υπό την αίρεση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου το οποίο δεν θα ικανοποιήσει το αίτημα εάν οι πληροφορίες μπορούν να ληφθούν με κάποιο άλλο διαθέσιμο τρόπο ή το Δικαστήριο δεν πεισθεί ότι υπάρχει πράγματι πρόθεση έγερσης αγωγής εναντίον του αδικοπραγούντος. Περαιτέρω, το Δικαστήριο θα ζυγίσει παράγοντες όπως τη σοβαρότητα της συμπεριφοράς του κατ΄ ισχυρισμόν αδικοπραγούντος, (Interbrew SA v. Financial Times Ltd The Times 4.1.2002). Το ζητούμενο δεν είναι η ευκολία ή η επιθυμία λήψης των πληροφοριών, αλλά η αναγκαιότητα του όλου εγχειρήματος. Εάν υπάρχουν γεγονότα τα οποία χρήζουν διερεύνησης κατά τη δίκη, δεν θεωρείται πρέπον να εκδοθεί διάταγμα τύπου Norwich Pharmacal επί αιτήματος πριν την ίδια τη δίκη. Το διάταγμα δεν αποσκοπεί στην απλή ικανοποίηση της λήψης στοιχείων για σκοπούς περιέργειας». Είναι η θέση της καθ΄ ης η αίτηση 2, ως αναφέρω και ανωτέρω, ότι η ίδια εμποδίζεται από το τραπεζικό απόρρητο και συγκεκριμένα από τις πρόνοιες του άρθρου 29 του περί Τραπεζικών Εργασιών Νόμου 66

(1)/1997, να αποκαλύψει τις αιτούμενες πληροφορίες. Παραθέτω αυτούσιο το εδάφιο 1 του εν λόγω άρθρου για σκοπούς εύκολης αναφοράς. «29(Ι) Απαγορεύεται σε οποιοδήποτε σύμβουλο, τον πρώτο εκτελεστικό διευθυντή, διευθυντή, λειτουργό, υπάλληλο ή εκπρόσωπο τράπεζας και σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο το οποίο έχει με οποιοδήποτε τρόπο πρόσβαση στα αρχεία τράπεζας, να παρέχει , κοινοποιεί, αποκαλύπτει ή χρησιμοποιεί προς ίδιο όφελος οποιεσδήποτε πληροφορίες αναφορικά με το λογαριασμό συγκεκριμένου πελάτη της τράπεζας, είτε ενόσω η εργοδότηση ή η επαγγελματική του σχέση με την τράπεζα, ανάλογα με την περίπτωση, συνεχίζεται, είτε μετά τον τερματισμό της». Το πιο πάνω εδάφιο δεν εφαρμόζεται σε διάφορες περιπτώσεις οι οποίες καταγράφονται στο εδάφιο 2 του ιδίου άρθρου, μεταξύ των οποίων είναι και η περίπτωση όπου η παροχή των πληροφοριών επιβάλλεται για λόγους δημοσίου συμφέροντος. Η καταστολή δολίων και ή παρανόμων πράξεων, εμπίπτει στην κατηγορία αυτή και υπερέχει έναντι της εμπιστευτικής σχέσης πελάτη και τράπεζας. Σχετική επί του θέματος είναι η Αγγλική υπόθεση Tournier v National Provincial and Union Bank of England Ltd[8]. Όπως αναφέρθηκε χαρακτηριστικά στην Banker΄s Trust Co v Shapira & Others[9], σε τέτοιες περιπτώσεις ο αιτητής έχει το δικαίωμα να ανασηκώσει το μάνταλο από την πόρτα του τραπεζίτη και ο τελευταίος δεν έχει το δικαίωμα να του κλείσει την πόρτα. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα. «The Plaintiff, who has been defrauded, has a right tin equity to follow the money. He is entitled, in Atkin LJ's words, to lift the latch of the banker's door: see Banque Belge Pour L' Etranger v. Hambrouck

(1921)1 K.B. 321 at 325. The customer, who has prima facie been guilty of fraud, cannot bolt the door against him. Owing to his fraud, he is disentitled from relying on the confidential relationship between him and the bank see Initial Services Ltd v. Putterill

(1968)1 Q.B. 396, 405 if the plaintiffs equity is to be of any avail, he must be given access to the bank's books and documents - for that is the only way of tracing the money or knowing what has happened to it». Στρέφομαι τώρα στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μου προκύπτει ότι υπάρχει συζητήσιμη υπόθεση, ότι αριθμός προσώπων συνωμότησαν μεταξύ τους για να αποσπάσουν από τον ενάγοντα, με πολύ έντεχνο και δόλιο τρόπο μεγάλα χρηματικά ποσά. Ο αιτητής διόρισε ερευνητές για να εντοπίσουν τα άτομα, φυσικά και νομικά που με βάση τη θέση του τον είχαν ξεγελάσει και παραπλανήσει. Οι ερευνητές προέβησαν σε πολλές ενέργειες παρά ταύτα δεν κατέστη δυνατό μέχρι σήμερα να εξασφαλίσουν τα πλήρη στοιχεία αυτών συμπεριλαμβανομένων και των στοιχείων της καθ΄ ης η αίτηση

1. Τα στοιχεία αυτά είναι αναγκαία για να μπορέσει ο ενάγοντας να προωθήσει τις αξιώσεις του εναντίον των προσώπων αυτών. Η καθ΄ ης η αίτηση 2 εμπλέκεται στην υπόθεση αυτή έμμεσα, καθότι μεγάλο μέρος των χρημάτων που κατέβαλε ο αιτητής για την αγορά των μετοχών κατέληξαν στο λογαριασμό που διατηρεί ο καθ΄ ου η αίτηση 1 στην εν λόγω τράπεζα. Προκύπτει επίσης ότι η τράπεζα, καθ΄ ης η αίτηση 2 είναι τελικά η μόνη που θα μπορούσε να διαφωτίσει τον αιτητή σε σχέση με την καθ΄ ης η αίτηση
2. Ενόψει των πιο πάνω καταλήγω ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση των διαταγμάτων παράγραφος Γ και παράγραφος Δ υποπαράγραφοι (Ι), (ΙΙ), (ΙΙΙ). Σε σχέση με τα διατάγματα της παραγράφου Δ, υποπαραγράφοι IV, V, VI και VII κρίνω ότι τα στοιχεία που ζητά ο αιτητής δεν είναι αναγκαία για την προώθηση της συγκεκριμένης υπόθεσης. Καμία εξήγηση δίδεται στην ένορκη δήλωση της Μαρίνας Τζουντ γιατί είναι αναγκαίο να γνωρίζει όλα τα στοιχεία σε σχέση με λογαριασμούς που πιθανόν να διατηρούσε η καθ΄ ης η αίτηση 1 στην καθ΄ ης η αίτηση 2, ως επίσης και όλα τα έγγραφα και την αλληλογραφία που ανταλλάγηκε μεταξύ της καθ΄ ης η αίτηση 1 και της καθ΄ ης η αίτηση 2, καθ΄ όλη τη χρονική διάρκεια που η καθ΄ ης η αίτηση 1 διατηρούσε λογαριασμό στην καθ΄ ης η αίτηση
3. Πέραν τούτου δεν έχω ικανοποιηθεί, με βάση τα στοιχεία που έχει θέσει ενώπιον μου ο αιτητής, ότι είναι αναγκαίο να γνωρίζει την κίνηση του επιδίκου λογαριασμού, ΙΒΑΝ CY95 1150 1001 0595 80USD CACC001 ή ονόματα των δικαιούχων οποιασδήποτε τραπεζικής μεταφοράς που πραγματοποιήθηκε από τον πιο πάνω λογαριασμό και λεπτομέρειες σε σχέση με τους τραπεζικούς λογαριασμούς των πιο πάνω δικαιούχων. Τα μόνα στοιχεία που κρίνω ότι θα ήταν αναγκαίο για τον αιτητή να γνωρίζει είναι το όνομα ή τα ονόματα των προσώπων που είχαν δικαίωμα υπογραφής σε σχέση με τον επίδικο λογαριασμό, ΙΒΑΝ CY95 1150 1001 0595 80USD CACC
4. Σχετική είναι η παράγραφος Δ υποπαράγραφος IV της αίτησης. Διευκρινίζω όμως ότι τα υπόλοιπα στοιχεία που ζητά ο αιτητής στη συγκεκριμένη υποπαράγραφο δεν μπορούν να γίνουν δεκτά. Καταλήγω ότι η αποκάλυψη των στοιχείων που προσδιόρισα ανωτέρω είναι αναγκαία για την καταστολή των παράνομων ενεργειών που έλαβαν χώραν. Πρόκειται για θέμα δημοσίου συμφέροντος το οποίο υπερέχει της σχέσης εμπιστευτικότητας μεταξύ πελάτη και τράπεζας και εμπίπτει στην εξαίρεση του άρθρου 29

(2)(η) του Νόμου. Εκδίδονται κατ΄ ακολουθία διατάγματα εναντίον της καθ΄ ης η αίτηση 2 ως η παράγραφος Γ και παράγραφος Δ υποπαράγραφους Δ (Ι), (ΙΙ) και (ΙΙΙ). Εκδίδεται επίσης διάταγμα εναντίον της καθ΄ ης η αίτηση 2 όπως αυτή αποκαλύψει στους δικηγόρους του αιτητή κ. κ. Ανδρέας Νεοκλέους & Σία ΔΕΠΕ, εντός είκοσι ημερών από την επίδοση του διατάγματος το όνομα και τη διεύθυνση του προσώπου ή των προσώπων που είχε δικαίωμα υπογραφής και να δίδει εντολές διακίνησης του επιδίκου λογαριασμού, ήτοι ΙΒΑΝ CY95 1150 1001 0595 80USD CACC

1. Τα διατάγματα εκδίδονται υπό τους ακόλουθους όρους: (α) Ο αιτητής θα αποζημιώσει την καθ΄ ης η αίτηση τράπεζα για οποιαδήποτε ζημιά και ή έξοδα αυτή ήθελε υποστεί λόγω της συμμόρφωσης της προς το διάταγμα. (β) Ο αιτητής εμποδίζεται από το να Η χρησιμοποιεί οποιαδήποτε έγγραφα και πληροφορίες ήθελαν αποκαλυφθεί στα πλαίσια του παρόντος διατάγματος για οποιοδήποτε άλλο σκοπό. Αναφορικά με τα έξοδα της αίτησης, λαμβάνοντας υπόψιν τη φύση της υπόθεσης, τον τρόπο που έχει εμπλακεί η καθ΄ ης η αίτηση 2 στην παρούσα διαδικασία, κρίνω ορθό και δίκαιο όπως η κάθε πλευρά επιβαρυνθεί με τα έξοδα της. (Υπ.) Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ [1] [1982] 1 All ER. [2] «in the reason is because a Mareva injunction is a method of attaching the asset itself. It operates in rem just as the arrest of the ship does». [3] Έκδοση 1983, σελ. 63-
2. [4]

(1973)2 All ER 943. Βλέπετε επίσης σχετικά Banker's Trust Co v Shapira and others

(1980)1 WLR 1274 και TBF (Cyprus) Ltd κ.α v Εμπορικής Μελετών Σχεδιασμού και Επιχειρηματικού Κεφαλαίου Ανώνυμης Εταιρείας

(2001)1 (Α) ΑΑΔ 153. [5]

(2005)3 All E.R. 511,518. [6]

(1987)1 C.L.R.

1. [7] 27.6.2012, Π.Ε. 54/
2. [8]

(1923)All ER Rep. 550, 554. [9]

(1980)3 All ER 353. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο