← Κύπρος

Παρασκευά Γιαννόγλου ν. Στέλλας Φλουρή, Αρ. Αγωγής: 5650/06, 30/7/2013

Παρασκευά Γιαννόγλου ν. Στέλλας Φλουρή, Αρ. Αγωγής: 5650/06, 30/7/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A292 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. Μεταξύ: Αρ. Αγωγής: 5650/06 Παρασκευά Γιαννόγλου Ενάγοντα και Στέλλας Φλουρή Εναγομένης ____________________ 30 Ιουλίου,

  1. Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα: κα Στ. Ερωτοκρίτου. Για Εναγόμενη: κ. Ν. Αβρααμίδης. ΑΠΟΦΑΣΗ Γύρω στις 7.00 π.μ. της 7.10.05 συνέβη οδικό δυστύχημα στη Λεωφόρο Στροβόλου στη Λευκωσία. Ενεχόμενα στο δυστύχημα οχήματα ήταν η μοτοσυκλέτα με αρ. εγγραφής KJX 072 που οδηγούσε ο Ενάγοντας και το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής KHA 299 που οδηγούσε η Εναγόμενη. Ο Ενάγοντας επιρρίπτει στην Εναγόμενη την ευθύνη για το δυστύχημα, κάτι που αυτή δεν αποδέχεται και με την αγωγή του αξιώνει ειδικές και γενικές αποζημιώσεις για τα τραύματα του, ως και τις άλλες ζημιές που υπέστη. Η Εναγόμενη αντίθετα, επιρρίπτει στον Ενάγοντα την ευθύνη πρόκλησης του δυστυχήματος και ζητά την απόρριψη της αγωγής με έξοδα προς όφελος της. Για το θέμα της ευθύνης κατέθεσαν τέσσερις μάρτυρες: Ο εξεταστής του δυστυχήματος Αρχιαστυφύλακας 843 Μάριος Αντωνίου (Μ.Ε.1), ο Ενάγοντας (Μ.Ε.2), η Εναγόμενη (Μ.Υ.1) και ο Γεώργιος Τζιρκαλλής (Μ.Υ.2). Ο Μ.Ε.1, σύμφωνα με τη μαρτυρία του, γύρω στις 7.20 π.μ. της 7.10.05 επισκέφθηκε τη σκηνή τροχαίου δυστυχήματος που επεσυνέβη στις 7.00 π.μ. στη λεωφ. Στροβόλου στη συμβολή με την οδό Κιλκίς στον Στρόβολο. Εκεί βρήκε το ενεχόμενο αυτοκίνητο KHA 299 και την οδηγό του που ήταν η Εναγόμενη, ως και την ενεχόμενη μοτοσυκλέτα KJX 072, της οποίας ο οδηγός - που ήταν ο Ενάγοντας -, είχε μεταφερθεί στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο (τεκμ. 1) στην παρουσία της Εναγόμενης, το οποίο της εξήγησε και συμφώνησε με αυτό. Στις 15.10.05 στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας έδειξε και εξήγησε το πρόχειρο σχέδιο (τεκμ. 1) στον Ενάγοντα, ο οποίος συμφώνησε με αυτό. Με βάση το πρόχειρο σχέδιο (τεκμ. 1) ετοίμασε συμμετρικό σχέδιο (τεκμ. 2), το οποίο επεξήγησε στο Δικαστήριο. Ανέφερε ότι η λεωφ. Στροβόλου είναι πολυσύχναστη, με δύο ρεύματα κυκλοφορίας, τα οποία διαχωρίζονται έκαστο σε δύο λωρίδες προς την ίδια κατεύθυνση, με διακεκομμένη άσπρη γραμμή. Τα δύο ρεύματα κυκλοφορίας διαχωρίζονται με κτιστή νησίδα. Το πλάτος κάθε λωρίδας είναι 3.30 μ. και το όριο ταχύτητας 50 χιλιόμετρα ανά ώρα (χ.α.ω.). Η άσφαλτος ήταν στεγνή και καθαρή και ο δρόμος ευθύς και επίπεδος. Το αυτοκίνητο KHA 299 είχε ζημιά στον πίσω προφυλακτήρα στην αριστερή πλευρά και η μοτοσυκλέτα KJX 072 είχε ζημιά στον μπροστινό τροχό, φτερό, τιμόνι, πρότσες και σε όλη τη δεξιά πλευρά με την οποία τρίφτηκε στην άσφαλτο. Σημείωσε με το σημείο Χ το σημείο ανατροπής της μοτοσυκλέτας και με το σημείο Χ1 το σημείο σύγκρουσης της μοτοσυκλέτας με το αυτοκίνητο. Η απόσταση μεταξύ του Χ και του Χ1 είναι 37.50 μ. και το σημείο Χ βρίσκεται στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας. Η απόσταση από το Χ1 μέχρι το Χ2 είναι η απόσταση τριβής της μοτοσυκλέτας από το σημείο σύγκρουσης της με το αυτοκίνητο Χ1, μέχρι το σημείο σύγκρουσης της με την κτιστή νησίδα Χ
  2. Η Εναγόμενη του υπέδειξε την πορεία της πριν τη σύγκρουση (Α) στην αριστερή λωρίδα, με ορατότητα προς τα πίσω 200-300 μ. Επεξήγησε ότι τα αυτοκίνητα που προτίθενται να πορευθούν προς την οδό Κιλκίς, θα πρέπει να κινούνται στην αριστερή λωρίδα. Η Εναγόμενη του είχε αναφέρει επί τόπου ότι, η θέση όπου αυτός βρήκε το αυτοκίνητο της, δεν ήταν η τελική του θέση, διότι το είχε μετακινήσει πριν την άφιξη του στη σκηνή. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι το δυστύχημα έγινε σε ώρα αιχμής. Το σύνολο των ιχνών τριβής της μοτοσυκλέτας (Β2), από το Χ μέχρι το Χ2 είναι 53.10 μ. Η μοτοσυκλέτα του Ενάγοντα ήταν μεγάλου κυβισμού και το κτύπημα της στο όχημα της Εναγόμενης ήταν στην πίσω αριστερή γωνιά του. Ο Ενάγοντας (Μ.Ε.2) ανέφερε στη μαρτυρία του ότι στις 7.10.05 και ώρα 7.00 π.μ. οδηγούσε τη μοτοσυκλέτα του KJX 072 στη λεωφ. Στροβόλου, με κατεύθυνση προς Λευκωσία. Αφού πέρασε το κυκλοφοριακό κόμβο METRO, μπήκε στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας, επειδή η αριστερή λωρίδα ήταν γεμάτη από αυτοκίνητα που μόλις εκινούντο ή ήταν σχεδόν σταματημένα και εκινείτο με ταχύτητα 50 χ.α.ω. Ενώ οδηγούσε στη δεξιά λωρίδα, είδε ένα αυτοκίνητο, το οποίο βρισκόταν στην ουρά στην αριστερή λωρίδα και σε απόσταση περίπου 20-25 μ. από τον ίδιο, να ανάβει το δεξιό πισινό δείκτη του και αμέσως να εισέρχεται στη δεξιά λωρίδα όπου εκινείτο ο ίδιος. Μόλις αντιλήφθηκε το αυτοκίνητο να του ανακόπτει την πορεία του και λόγω της μικρής απόστασης που τους χώριζε, πάτησε απότομα φρένα για να μην συγκρουστεί με αυτό, με αποτέλεσμα να ανατραπεί η μοτοσυκλέτα του στην άσφαλτο, στη δεξιά λωρίδα και στη συνέχεια εσύρετο μαζί με τον ίδιο στην άσφαλτο. Όταν σταμάτησε να σύρεται το σώμα του στην άσφαλτο, είδε ότι η μοτοσυκλέτα του που συρόταν, κτύπησε στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου που του έκοψε την πορεία του. Στη συνέχεια, με ασθενοφόρο μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Στις15.10.05 ο Μ.Ε.1 του έδειξε και εξήγησε το σχέδιο σκηνής του δυστυχήματος (τεκμ. 2), με το οποίο συμφώνησε. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι η μοτοσυκλέτα του ήταν μάρκας Yamaha μεσαίου κυβισμού (600 κυβικά εκατοστά). Δέχθηκε ότι στην ποινική υπόθεση 22429/06 (τεκμ. 32) είχε αναφέρει ότι η μοτοσυκλέτα του ήταν μεγάλου κυβισμού. Επέμενε ότι οδηγούσε με κανονική ταχύτητα 50 χ.α.ω. και αντιλήφθηκε το αυτοκίνητο της Εναγόμενης σε πολύ μικρή απόσταση 20-25 μ. από τον ίδιο, να εισέρχεται στην πορεία του. Αυτό ήταν που τον εμπόδισε να σταματήσει. Τα αυτοκίνητα στην αριστερή λωρίδα ήταν σχεδόν σταματημένα και όταν η Εναγόμενη έθεσε σε λειτουργία τον δείκτη της, το αυτοκίνητο της ήταν σταματημένο στην ουρά. Ενώ ο ίδιος εκινείτο κανονικά στην πορεία του και ο δρόμος για πολύ μεγάλη απόσταση ήταν άδειος, ξαφνικά το αυτοκίνητο της Εναγόμενης βρέθηκε στη λωρίδα του και του απέκοψε έτσι την πορεία του. Μόλις είδε τον δεξιό δείκτη του αυτοκινήτου να ανάβει, αμέσως το αυτοκίνητο πήρε κλίση προς τη λωρίδα του και εισήλθε σχεδόν το μισό αυτοκίνητο στη δική του λωρίδα. Αυτός ήταν και ο λόγος που έχασε τον έλεγχο της μοτοσυκλέτας του. Αρνήθηκε ότι εκινείτο με ταχύτητα πέραν των 75 χ.α.ω., ως και ότι η απόσταση που τον χώριζε από το αυτοκίνητο της Εναγόμενης όταν άναψε τον δεξιό δείκτη του, ήταν τουλάχιστον 70 μ. Αρνήθηκε επίσης ότι έχασε τον έλεγχο της μοτοσυκλέτας λόγω της μεγάλης ταχύτητας του και επέμενε ότι η Εναγόμενη του ανέκοψε την πορεία του και δεν υπήρχε χώρος να συνεχίσει την πορεία του. Η (Μ.Υ.1) Εναγόμενη ανέφερε στη μαρτυρία της ότι στις 7.10.05 και περί ώρα 7.00 π.μ. οδηγούσε το αυτοκίνητο της KHA 299 στη λεωφ. Στροβόλου, στην αριστερή λωρίδα με κατεύθυνση προς Λευκωσία. Όταν πέρασε τον κυκλικό κόμβο METRO και πλησίασε στην αριστερή πάροδο της οδού Κιλκίς, προχωρούσε πολύ αργά στην αριστερή λωρίδα γιατί υπήρχε ουρά αυτοκινήτων. Τα μπροστινά της αυτοκίνητα έστριβαν αριστερά στην οδό Κιλκίς και επειδή ήταν πολλά, η κυκλοφορία στην αριστερή λωρίδα σταμάτησε, γι' αυτό και εισήλθε στη δεξιά λωρίδα. Προτού εισέλθει στη δεξιά λωρίδα και αφού έθεσε σε λειτουργία τον δείκτη της, έλεγξε από το καθρεφτάκι της τον δρόμο και είδε ότι δεν έρχοντο αυτοκίνητα. Είδε μία μεγάλη μπλε μοτοσυκλέτα να κινείται στη δεξιά λωρίδα, αλλά ήταν πολύ μακριά σε απόσταση πέραν των 50 μ. Θεώρησε ότι ήταν ασφαλές, κινήθηκε δεξιά και εισήλθε στη δεξιά λωρίδα. Προχώρησε λίγο, περίπου 10 μ. και δέκτηκε ένα δυνατό κτύπημα στο πίσω αριστερό μέρος του αυτοκινήτου της. Διευκρίνισε ότι δεν εισήλθε ολόκληρο το αυτοκίνητο της στη δεξιά λωρίδα αλλά εισήλθε περίπου το μισό, ενώ το άλλο μισό ήταν στην αριστερή λωρίδα. Κινήθηκε με αυτό τον τρόπο για να αποφύγει τα αυτοκίνητα που ήταν στην ουρά και έστριβαν αριστερά. Όταν έθεσε σε λειτουργία τον δείκτη της για να εισέλθει στη δεξιά λωρίδα, το αυτοκίνητο της ήταν σταματημένο λόγω της κυκλοφοριακής αιχμής και ξεκίνησε με ταχύτητα λιγότερη από 20 χ.α.ω. Αμέσως μετά το κτύπημα, κατέβηκε από το αυτοκίνητο της και είδε ότι η μοτοσυκλέτα που είχε δει να έρχεται, είχε κτυπήσει στο αυτοκίνητο της. Ο μοτοσυκλετιστής φορούσε το κράνος του και είχε τραυματιστεί, γι' αυτό και μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Μετακίνησε το αυτοκίνητο της προτού φτάσει η αστυνομία στη σκηνή, γιατί εμπόδιζε την κυκλοφορία. Στην παρουσία της, ο Μ.Ε.1 ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο (τεκμ. 2), με το οποίο συμφώνησε. Αντεξεταζόμενη, ανέφερε ότι προτού θέσει σε λειτουργία τον δείκτη της, ήταν σταματημένη στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας και το μπροστινό αυτοκίνητο που ήταν επίσης σταματημένο, απείχε από το δικό της περίπου 2 μ. Επειδή τα αυτοκίνητα στην αριστερή λωρίδα έστριβαν αριστερά στην οδό Κιλκίς και την εμπόδιζαν να προχωρήσει στην πορεία της, προκειμένου να τα αποφύγει κινήθηκε ελαφρώς δεξιά για να προχωρήσει ευθεία. Συγκεκριμένα, το προπορευόμενο της αυτοκίνητο έστριψε αριστερά και για να μπορέσει η ίδια να προχωρήσει και να το αποφύγει, μετακινήθηκε ελαφρώς δεξιά. Δεν μπήκε απότομα στη δεξιά λωρίδα, αλλά κινήθηκε αργά, ελαφρώς δεξιά, αφού κοίταξε πρώτα το καθρεφτάκι της, έθεσε σε λειτουργία τον δείκτη της και είδε ότι η μοτοσυκλέτα ήταν αρκετά μακριά, πιθανόν σε απόσταση πέραν των 50 μ., ίσως 60-65 μ. Σ' αυτό το χρονικό σημείο, ήταν σταματημένη στην ουρά αυτοκινήτων. Προχώρησε 10 μ. και το αυτοκίνητο της ευθυγραμμίστηκε, όταν δέχθηκε το κτύπημα στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου της. Μετά το κτύπημα, η μοτοσυκλέτα έφυγε από την αριστερή πλευρά του αυτοκινήτου και κτύπησε στην κτιστή νησίδα. Ισχυρίστηκε ότι η μοτοσυκλέτα εκινείτο με μεγαλύτερη ταχύτητα από τη δική της που ήταν περίπου 20 χ.α.ω. Δεν περίμενε να περάσει πρώτη η μοτοσυκλέτα και στη συνέχεια να εισέλθει στη δεξιά λωρίδα, διότι η μοτοσυκλέτα ήταν αρκετά μακριά. Στη δεξιά λωρίδα δεν εισήλθε ολόκληρο το αυτοκίνητο της, αλλά σίγουρα εισήλθε το μπροστινό μέρος του. Από το εξωτερικό καθρεφτάκι της, μπορούσε να ελέγξει τον δρόμο για απόσταση 60-65 μ. προς τα πίσω. Το αυτοκίνητο της στην τελική του θέση, εμπόδιζε την τροχαία κίνηση και στις δύο λωρίδες, γι' αυτό και το μετακίνησε. Αρνήθηκε ότι δεν έλεγξε την τροχαία κίνηση, ότι εισήλθε απότομα στη δεξιά λωρίδα ως και ότι απέκοψε έτσι την πορεία της μοτοσυκλέτας. Ο Μ.Υ.2 είναι εκτιμητής ζημιών οχημάτων και εμπειρογνώμονας τροχαίων δυστυχημάτων (τεκμ. 37). Προέβηκε σε εκτίμηση των ζημιών του αυτοκινήτου ΚΗΑ 299 και ετοίμασε σχετική έκθεση ημερ. 22.11.05 (τεκμ. 38). Σύμφωνα με το τεκμ. 38 (σελ. 2), η κύρια ζημιά ήταν στο κέντρο του πισινού μέρους του αυτοκινήτου. Περαιτέρω, στις 5.12.11 ετοίμασε έκθεση [τεκμ. 39(Α)], η οποία αφορά:

(1)την ταχύτητα με την οποία εκινείτο η μοτοσυκλέτα ΚJΧ 072,
(2)το σημείο στο οποίο βρισκόταν η μοτοσυκλέτα πριν τα ίχνη τροχοπέδησης (απόσταση αντίδρασης) και
(3)την απόσταση μεταξύ της μοτοσυκλέτας και του αυτοκινήτου όταν το αυτοκίνητο με τη χρήση του δείκτη, έδειξε την πρόθεση του να αλλάξει λωρίδα. Ισχυρίστηκε ότι η ταχύτητα της μοτοσυκλέτας υπολογίζεται με βάση τα ίχνη τροχοπέδησης και πλάγιας ολίσθησης. Λόγω του ότι η αστυνομία δεν προέβηκε σε δοκιμή για να βρει τους συντελεστές τριβής για τα ίχνη τροχοπέδησης και πλάγιας ολίσθησης, χρησιμοποίησε αντιπροσωπευτικούς συντελεστές. Για καινούριο ή χρησιμοποιημένο καθαρό και στεγνό ασφάλτινο οδόστρωμα, οι συντελεστές τριβής των ιχνών τροχοπέδησης κυμαίνονται από 0.65 μέχρι 0.90 για επιβατικά και ελαφριά φορτηγά οχήματα. Συνήθως οι χειριστές μοτοσυκλέτας έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν μόνο τα πίσω φρένα, ή μόνο τα μπροστινά φρένα ή και τα δύο ταυτόχρονα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ενόψει του ότι τα ίχνη τροχοπέδησης είναι σε ευθεία γραμμή, περιορισμένου μήκους και η μοτοσυκλέτα ξαφνικά έπεσε στο έδαφος, καταδεικνύεται ότι ο μοτοσυκλετιστής χρησιμοποίησε μόνο τα μπροστινά φρένα της μοτοσυκλέτας. Πρόσθεσε ότι οι τυπικοί συντελεστές ολίσθησης (δηλ. οι συντελεστές τριβής της πλάγιας ολίσθησης) για μοτοσυκλέτες σε καθαρό και στεγνό οδόστρωμα κυμαίνονται μεταξύ 0.35 και 0.
  1. Για τα πιο πάνω παρέπεμψε το Δικαστήριο στο σύγγραμμα Traffic Crash Reconstruction, 2η έκδοση (τεκμ. 40). Σ' ότι αφορά το πρώτο ζήτημα (ανωτέρω), αφού επεξήγησε τις εξισώσεις που χρησιμοποίησε, κατέληξε ότι η ταχύτητα της μοτοσυκλέτας στο σημείο όπου αρχίζουν τα ίχνη τροχοπέδησης κυμαίνεται μεταξύ 76.31 χ.α.ω. και 101.96 χ.α.ω. (δηλ. η αρχική της ταχύτητα). Σ' ότι αφορά το δεύτερο ζήτημα (ανωτέρω) ανέφερε ότι είναι αδύνατο για κάποιον να γνωρίζει τον χρόνο αντίδρασης του ενός ή και των δύο οδηγών στην αντίληψη ενός αγνώστου κινδύνου. Γι' αυτό τον λόγο δίδεται και στους δύο οδηγούς το πλεονέκτημα της αμφιβολίας και ο καλύτερος χρόνος αντίδρασης που είναι 1.5 δευτερόλεπτα. Επομένως, λαμβάνοντας υπόψη τον χρόνο 1.5 δευτερόλεπτα και (α) την ελάχιστη ταχύτητα των 76.31 χ.α.ω., καταλήγει ότι η μοτοσυκλέτα βρισκόταν σε απόσταση 31.80 μ. πριν το σημείο όπου αρχίζουν τα ίχνη τροχοπέδησης, όταν ο Ενάγοντας αντιλήφθηκε τον κίνδυνο και (β) την μέγιστη ταχύτητα των 101.96 χ.α.ω. καταλήγει ότι η μοτοσυκλέτα βρισκόταν σε απόσταση 42.48 μ. πριν από το σημείο όπου αρχίζουν τα ίχνη τροχοπέδησης, όταν ο Ενάγοντας αντιλήφθηκε τον κίνδυνο. Σ' ότι αφορά τέλος, το τρίτο ζήτημα ανωτέρω, ανέφερε ότι (α) λαμβάνοντας υπόψη τον παράγοντα του χαμηλού συντελεστή τριβής, το αυτοκίνητο χρειάστηκε 19.87 μ. για να κινηθεί από την αρχική του θέση μέχρι το σημείο σύγκρουσης και η απόσταση μεταξύ της μοτοσυκλέτας και του αυτοκινήτου ήταν 64.33 μ., (β) λαμβάνοντας υπόψη τον παράγοντα του ψηλού συντελεστή τριβής, το αυτοκίνητο χρειάστηκε 13.28 μ. για να κινηθεί από την αρχική του θέση μέχρι το σημείο σύγκρουσης και η απόσταση μεταξύ της μοτοσυκλέτας και του αυτοκινήτου ήταν 81.60 μ. Ισχυρίστηκε ότι, εάν η μοτοσυκλέτα του Ενάγοντα εκινείτο με ταχύτητα 50 χ.α.ω. και λαμβάνοντας υπόψη τις πιο πάνω αποστάσεις 64.33 μ. και 81.60 μ., η μοτοσυκλέτα θα μπορούσε να σταματήσει έγκαιρα. Ακόμα και με τις ταχύτητες που υπολόγισε πιο πάνω (76.31 χ.α.ω. και 101.96 χ.α.ω.), εάν ο Ενάγοντας χρησιμοποιούσε σωστά τα φρένα και δεν έπεφτε η μοτοσυκλέτα στην άσφαλτο, θα μπορούσε να σταματήσει έγκαιρα. Ισχυρίστηκε ότι, ένας έμπειρος μοτοσυκλετιστής θα πρέπει πρώτα να χρησιμοποιήσει τα μπροστινά φρένα και να κλειδώσει τον μπροστινό τροχό και σχεδόν ταυτόχρονα και τα πισινά. Ο Ενάγοντας χρησιμοποίησε στη συγκεκριμένη περίπτωση μόνο τα μπροστινά φρένα, διότι τα ίχνη τροχοπέδησης είναι μικρής απόστασης 5.60 μ., σε ευθεία γραμμή και αυτός έπεσε στην άσφαλτο. Ισχυρίστηκε τέλος, ότι τη στιγμή της σύγκρουσης, το αυτοκίνητο της Εναγόμενης βρισκόταν στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι, όταν εξέτασε για πρώτη φορά το αυτοκίνητο της Εναγόμενης (τεκμ. 38) στις 24.10.05, διαπίστωσε ότι η ζημιά του αυτοκινήτου ήταν στη δεξιά πισινή πλευρά του, στο πλαϊνό δεξιό φτερό. Αυτή η ζημιά, είπε, δεν προκλήθηκε από το επίδικο δυστύχημα. Στις 22.11.05 εξέτασε για δεύτερη φορά το αυτοκίνητο, όταν «ξηλώθηκε» και διαπίστωσε τη ζημιά στο πίσω μέρος του - με κατεύθυνση από πίσω προς τα εμπρός - στο κέντρο και προς τα αριστερά. Η μοτοσυκλέτα είχε σύστημα φρένων μπροστά και πίσω. Επέμενε ότι ο Ενάγοντας χρησιμοποίησε μόνο τα μπροστινά φρένα, διότι το μήκος των ιχνών τροχοπέδησης ήταν μικρό 5.60 μ., σε ευθεία γραμμή και ο μοτοσυκλετιστής έπεσε στην άσφαλτο. Πρόσθεσε ότι, η χρήση του μπροστινού φρένου δημιουργεί περισσότερη σταθερότητα στη μοτοσυκλέτα όταν δεν κλειδώσουν τα φρένα και σε τέτοια περίπτωση δεν αφήνουν ίχνη τροχοπέδησης. Γνωρίζει ότι ο δρόμος ήταν ευθύς, στεγνός, ασφάλτινος και χρησιμοποιημένος, όμως, γεωμετρικά δεν τον εξέτασε. Δεν είδε και δεν γνωρίζει την έκταση και βάθος των ιχνών τροχοπέδησης (Β1). Θα ήταν καλύτερα, είπε, να έβλεπε το μαύρισμα, όμως επέμενε ότι προκλήθηκε από τον μπροστινό τροχό για τους πιο πάνω λόγους. Πρόκειται, είπε, για λανθασμένο χειρισμό της μοτοσυκλέτας, που ήταν μεγάλου κυβισμού, από τον Ενάγοντα ο οποίος δεν χρησιμοποίησε ταυτόχρονα και τα πισινά φρένα. Πρόκειται, είπε, για καθαρή περίπτωση χρήσης μόνο του μπροστινού φρένου. Το μήκος (Β1) είναι ίχνη τροχοπέδησης του μπροστινού τροχού. Αμέσως μετά αρχίζουν τα ίχνη πλάγιας ολίσθησης. Επειδή δεν είχε γίνει δοκιμή επί τόπου από την αστυνομία και δεν γνωρίζει ακριβώς τον συντελεστή τριβής, χρησιμοποίησε τον συντελεστή τριβής μεταξύ 0.65 και 0.90 και τον συντελεστή τριβής πλάγιας ολίσθησης 0.35 και 0.
  2. Η εξίσωση που χρησιμοποίησε για εξεύρεση της ταχύτητας είναι η ίδια και στην περίπτωση που έχουμε ίχνη τροχοπέδησης και στην περίπτωση που έχουμε ίχνη πλάγιας ολίσθησης. Επίσης είναι η ίδια εξίσωση στην περίπτωση που η μοτοσυκλέτα συγκρουστεί με αυτοκίνητο και ακολουθήσει πλάγια ολίσθηση ή πέσει από μόνη της στην άσφαλτο χωρίς σύγκρουση και ακολουθήσει πλάγια ολίσθηση. Διευκρίνισε ότι ο συντελεστής τριβής για τα ίχνη τροχοπέδησης και τα ίχνη πλάγιας ολίσθησης είναι διαφορετικός. Ισχυρίστηκε ότι, στον πισινό τροχό της επίδικης μοτοσυκλέτας [τεκμ. 27(Α)] υπήρχαν τυμπανόφρενα. Όμως, δεν έχει καμιά σημασία αν ήταν δισκόφρενα ή τυμπανόφρενα, εφόσον στη συγκεκριμένη περίπτωση είχαν εφαρμοστεί μόνο τα μπροστινά φρένα. Ισχυρίστηκε επίσης ότι, η επίδικη μοτοσυκλέτα δεν είχε καλύμματα (δεν είχε πλήρη κάλυψη με πλαστικά) και ετρίβοντο στην άσφαλτο και τα σίδερα της, όχι μόνο τα πλαστικά μέρη. Το δεξιό κάλυμμα της επίδικης μοτοσυκλέτας είχε σπάσει. Οι εμπειρογνώμονες, είπε, χρησιμοποιούν τον τυπικό συντελεστή τριβής πλάγιας ολίσθησης μεταξύ 0.35 και 0.65, τον οποίο χρησιμοποίησε και ο ίδιος. Αρνήθηκε υποβολή ότι η επίδικη μοτοσυκλέτα ήταν με πλήρη κάλυψη από πλαστικά. Πρόσθεσε ότι σύμφωνα με το τεκμ. 42 (μελέτη), όταν μια μοτοσυκλέτα έχει πλήρη κάλυψη με πλαστικά και τρίβονται στην άσφαλτο, τότε χρησιμοποιούνται χαμηλότεροι συντελεστές τριβής. Όταν όμως υπάρχουν πατήδια και άλλα μέταλλα της μοτοσυκλέτας τα οποία τρίβονται στην άσφαλτο, όπως και η παρούσα περίπτωση (όπου ετρίβοντο στην άσφαλτο τα πατήδια της μοτοσυκλέτας και όχι τα πλαστικά καλύμματα), τότε ο συντελεστής τριβής είναι μεγαλύτερος. Πρόσθεσε ότι όσο πιο βαθύ είναι το γδάρσιμο στην άσφαλτο, τόσο μεγαλύτερος είναι ο συντελεστής τριβής (δηλ. πλησιάζει το 0.65). Σε ένα επιφανειακό γδάρσιμο στην άσφαλτο, ο συντελεστής τριβής είναι 0.
  3. Στην παρούσα περίπτωση, υπήρχε σκάψιμο στην άσφαλτο, το οποίο συνιστά πλάγια ολίσθηση και προκλήθηκε από μέταλλο, δηλ. το πατήδι της μοτοσυκλέτας που τρίφτηκε στην άσφαλτο. Στην άσφαλτο τρίφτηκε και το δεξιό πλαστικό, όμως το ίχνος πλάγιας ολίσθησης προκλήθηκε από το πατήδι το οποίο αφήνει έντονα γδαρσίματα ή σκάψιμο στην άσφαλτο. Όσο μεγαλύτερος συντελεστής τριβής χρησιμοποιείται, τόσο μεγαλύτερη ταχύτητα εξάγεται. Στην τελευταία σελίδα του τεκμ. 39(Α) χρησιμοποίησε ως αρχική ταχύτητα του αυτοκινήτου (d), μηδέν γιατί θεώρησε ότι αυτό ήταν σταματημένο. Ισχυρίστηκε ότι, αν το αυτοκίνητο είχε ταχύτητα 20 χ.α.ω. όταν κινήθηκε προς τα δεξιά, μέσα στον χρόνο των 5.2 δευτερολέπτων θα διένυε 48.76 μ. πίσω από το Χ
  4. Σε τέτοια περίπτωση η μοτοσυκλέτα θα ήταν πιο κοντά στο αυτοκίνητο. Ο χρόνος των 5.2 δευτερολέπτων είναι ο χρόνος που χρειάστηκε η μοτοσυκλέτα, από τη στιγμή που ο Ενάγοντας αντιλήφθηκε τον κίνδυνο, μέχρι την τελική της θέση. Επεξήγησε ότι ο χρόνος 5.2 δευτερόλεπτα υπολογίζεται προσθέτοντας 1.5 ως χρόνο σκέψης, 0.27 ως τον χρόνο που χρησιμοποίησε τα φρένα και 3.43 ως τον χρόνο πλάγιας ολίσθησης. Εάν το αυτοκίνητο εκινείτο με 20 χ.α.ω., λαμβάνοντας υπόψη τον χρόνο των 5.2 δευτερολέπτων (ως ανωτέρω), η μοτοσυκλέτα θα ήταν 15.57 μ. μακριά από το αυτοκίνητο. Για τα τραύματα και τα κατάλοιπα τους ως και για τις άλλες διεκδικούμενες ζημιές, κατέθεσαν, εκτός από τον Ενάγοντα (Μ.Ε.2) ο Γιώργος Κωνσταντίνου (Μ.Ε.3), ο γιατρός Γιαννάκης Βασιλείου (Μ.Ε.4) και ο γιατρός Ηλίας Γεωργίου (Μ.Υ.3). Σημειώνεται ότι η αλήθεια του περιεχομένου των ιατρικών πιστοποιητικών (τεκμ. 11, 13, 14, 18, 30 και 34) είναι παραδεκτή από τις δύο πλευρές. Περαιτέρω σημειώνεται ότι, δηλώθηκε και από τις δύο πλευρές ως παραδεκτό γεγονός ότι επί πλήρους ευθύνης οι ειδικές ζημιές του Ενάγοντα - εξαιρουμένης της παραγράφου 14.1 της Έκθεσης Απαίτησης - ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €31.
  5. Δηλώθηκε επίσης ως παραδεκτό γεγονός ότι το ποσό των Λ.Κ.202,32 που αναφέρεται στο Πιστοποιητικό του Γενικού Λογιστηρίου (τεκμ. 36), αποτελεί χρήματα τα οποία πλήρωσε ο εργοδότης του Ενάγοντα και τα οποία δικαιούται να πάρει ο Ενάγοντας όταν θα πάει με άδεια ανάπαυσης. Το ποσό αυτό των Λ.Κ.202,32 αποτελεί ποσοστό 8% επί του ακαθάριστου ποσού που έλαβε ο Ενάγοντας κατά το έτος
  6. Για την περίοδο που ο Ενάγοντας είναι με άδεια ανάπαυσης από τον εργοδότη, δεν πληρώνεται μισθό από τον εργοδότη, αλλά παίρνει το ποσό των Λ.Κ.202,32 από το Τμήμα Αδειών των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Παραδεκτό και από τις δύο πλευρές είναι και το περιεχόμενο των τεκμ. 33, 44 και
  7. Το τεκμ. 33 αφορά την εταιρεία Plus Car Accessories Performance Ltd του Ενάγοντα, η οποία εγγράφηκε στις 2.9.98, το εγγεγραμμένο γραφείο της, τον διευθυντή και τον γραμματέα της, το ονομαστικό και εκδοθέν κεφάλαιο της. Σύμφωνα με το τεκμ. 44, ο Ενάγοντας από 12.2.07 εργάζεται στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας και κατέχει τη μόνιμη ωρομίσθια θέση αχθοφόρου/κλητήρα. Σύμφωνα με το τεκμ. 45, ο Ενάγοντας εργάστηκε ως έκτακτος/εποχιακός εργάτης κατασκευών στο Γραφείο Επαρχιακού Μηχανικού Δημοσίων Έργων Λευκωσίας, κατά τις περιόδους (α) από 3.5.04 μέχρι 31.10.04 και (β) από 25.4.05 μέχρι 30.11.
  8. Ο Ενάγοντας (Μ.Ε.2) ανέφερε στη μαρτυρία του ότι, γεννήθηκε στις 8.8.67 στην Ελλάδα και το 1987 ήρθε στην Κύπρο ως οπλίτης στην Ε.Λ.Δ.Υ.Κ. Το 1989 παντρεύτηκε με Κύπρια και μέχρι σήμερα κατοικεί με την οικογένεια του στην Κύπρο. Είναι απόφοιτος γυμνασίου και της Τεχνικής Σχολής ΤΕΙ Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1985 στον κλάδο ηλεκτρολογίας αυτοκινήτων. Από το 1985-1987 εργάστηκε στη στρατιωτική βάση υλικού ΣΥΚΕΑ στην Ελλάδα, ως ηλεκτρολόγος στρατιωτικών αυτοκινήτων βαρέου τύπου. Από το 1988 εργάστηκε ως ηλεκτρολόγος αυτοκινήτων στην Κύπρο στις εξής εταιρείες: 1988-1991 στην εταιρεία Ford. 1991-1996 στην εταιρεία S.G. TECHNO CARS. 1996-1998 στην εταιρεία M.G.E.O. Accessories. 1998-2005 στην εταιρεία PLUS CAR Accessories. 2001-2004 στην εταιρεία S.G. TECHNO CARS. Η εταιρεία Plus Car Accessories ήταν δική του εταιρεία, στην οποία εργαζόταν ως υπάλληλος. Το 2000 προσλήφθηκε ως έκτακτος ωρομίσθιος εργάτης στα δημόσια έργα. Ισχυρίστηκε ότι όταν εργαζόταν ως μισθωτός ηλεκτρολόγος αυτοκινήτων στις πιο πάνω εταιρείες, αλλά και παράλληλα με την υπαλληλική του ιδιότητα ως ωρομίσθιος έκτακτος εργάτης στα δημόσια έργα, τις ελεύθερες του ώρες ασκούσε το επάγγελμα του ηλεκτρολόγου αυτοκινήτων, ως και τα Σαββατοκυρίακα σε εργαστήριο που έχε διαμορφώσει και λειτουργούσε από το 1998 στην αυλή της οικίας της πεθεράς του. Η απασχόληση του στα δημόσια έργα ήταν πενθήμερη και σχόλανε στις 3.00 μ.μ. Ως αυτοεργοδοτούμενος ηλεκτρολόγος αυτοκινήτων και παράλληλα με την εργασία του στα δημόσια έργα, έκανε επίσης εισαγωγές εξαρτημάτων αυτοκινήτων από την Αμερική, τα οποία πωλούσε και εφάρμοζε στα αυτοκίνητα που επιδιόρθωνε στο δικό του εργαστήριο. Επρόκειτο, είπε, για προφυλακτήρες, καπό και spoiler (τεκμ. 7, 8). Διευκρίνισε ότι η επωνυμία επί του τεκμ. 8 Paris Auto Tuning είναι δική του εφόσον το υποκοριστικό του ονόματος του είναι Πάρις. Από την εργασία του ως αυτοεργοδοτούμενος ηλεκτρολόγος αυτοκινήτων και πωλητής των εξαρτημάτων που εισήγαγε, κέρδιζε κατά μέσο όρο Λ.Κ.350 μηνιαίως (€598.01). Από την εργασία του ως εποχιακός εργάτης στα δημόσια έργα, το 2005 λάμβανε ακαθάριστες μηνιαίες απολαβές Λ.Κ.496,42 και 13ο μισθό (τεκμ. 9 και 10). Ισχυρίστηκε ότι είχε προοπτικές ανέλιξης τόσο στα δημόσια έργα, όσο και ως αυτοεργοδοτούμενος ή υπάλληλος ηλεκτρολόγος αυτοκινήτων. Οι εργασίες με τις οποίες ασχολήθηκε από το 1987, ήταν χειρονακτικές και απαιτούσαν αρτιμέλεια, δύναμη και ευλυγισία στα χέρια. Πριν το ατύχημα, ήταν υγιέστατος και επαγγελματικά δραστήριος. Μετά το επίδικο δυστύχημα, στις 7.10.05 μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Ο τραυματισμός του ήταν πολύ σοβαρός και δυστυχώς στο δεξί του χέρι παρέμεινε σοβαρή αναπηρία και αντιμετωπίζει τεράστιες δυσκολίες γιατί είναι δεξιόχειρας. Παρέμεινε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας μέχρι 21.10.05, όπου υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση και τοποθέτησαν εξωτερικά σίδερα [τεκμ. 11, 12(α, β, γ)]. Είχε φοβερούς πόνους και δεν μπορούσε να αυτοεξυπηρετηθεί. Όταν επέστρεψε στο σπίτι του, οι πόνοι εξακολουθούσαν να είναι αφόρητοι. Ένοιωθε μεγάλη ταλαιπωρία γιατί τα σίδερα τον εμπόδιζαν και δεν μπορούσε να κοιμηθεί ούτε να αυτοεξυπηρετηθεί. Δεν μπορούσε να πλυθεί, να ξυριστεί, να ντυθεί και να κάνει μπάνιο, δυσκολευόταν να τρώει με το αριστερό του χέρι, στην τουαλέτα χρειαζόταν βοήθεια, δεν μπορούσε να κόψει ψωμί, να ανοίξει ένα μπουκάλι, να καθαρίσει ένα φρούτο. Για όλες τις καθημερινές του ανάγκες είχε τη βοήθεια της συζύγου του. Λόγω των έντονων προβλημάτων του και των αφόρητων πόνων, στις 10.11.05 επισκέφθηκε τον δρα Ανδρέα Παναγιώτου στη Λεμεσό, στο Lemesos Medical Centre, ο οποίος στις 15.11.05 τον υπέβαλε σε χειρουργική επέμβαση και παρέμεινε στην κλινική μέχρι τις 26.11.05 (τεκμ. 13). Η κατάσταση του δεξιού χεριού του συνεχώς επιδεινώνετο και συνεχίζει να επιδεινώνεται, έχει συνέχεια πόνους και το δεξί του χέρι είναι στην ουσία άχρηστο. Στις 6.9.07, με αίτημα της ALPHA Ασφαλιστικής Εταιρείας όπου είχε ασφαλισμένο το όχημα της η Εναγόμενη, εξετάστηκε από τον δρα Κ. Χριστοδουλάκη (τεκμ. 14). Μετά την επέμβαση από τον δρα Ανδρέα Παναγιώτου, υποβλήθηκε σε μακρύ και επώδυνο πρόγραμμα φυσιοθεραπείας. Υποβλήθηκε τον Σεπτέμβριο και Οκτώβριο του έτους 2011 σε δύο χειρουργικές επεμβάσεις στο δεξί του χέρι στο Νοσοκομείο Λευκωσίας και υποβάλλεται σε πρόγραμμα φυσιοθεραπείας (τεκμ. 30). Από τον Σεπτέμβρη 2011 είναι με αναρρωτική άδεια και πρόκειται να υποβληθεί σε τρίτη επέμβαση. Παρά την περίθαλψη του, τις χειρουργικές επεμβάσεις στις οποίες υποβλήθηκε, το μακρύ πρόγραμμα φυσιοθεραπείας που ακολούθησε και ακολουθεί, τα προβλήματα παρέμειναν. Το δεξί του χέρι έχει μεγάλο περιορισμό κινήσεων και δεν μπορεί να το εκτείνει, ούτε να το κάμψει, ούτε να κάνει στροφή, ούτε να το φέρει προς τα πίσω ή στο πίσω μέρος τους σώματος του. Δεν μπορεί να κρατήσει βαριά αντικείμενα και αν θελήσει να πάρει ένα αντικείμενο από ένα ντουλάπι και πρέπει να χρησιμοποιήσει και τα δύο του χέρια, είναι αδύνατο να το πράξει. Όποια λειτουργία χρειάζεται τη χρήση των δύο του χεριών σε έκταση, κάμψη ή στροφή, είναι αδύνατο να επιτελεσθεί. Δυσκολεύεται να ξυριστεί, ιδιαίτερα στο μπάνιο και στην τουαλέτα γιατί το δεξί του χέρι δεν τον βοηθά. Έχει δυσκολίες ακόμα και στο ντύσιμο του και στην οδήγηση αυτοκινήτου. Ισχυρίζεται ότι είναι εντελώς ανίκανος για το επάγγελμα του ηλεκτρολόγου αυτοκινήτων το οποίο απαιτεί ευλυγισία χεριών, ελεύθερη χρήση χεριών, ανασήκωμα βάρους όπως είναι οι μπαταρίες και γενικά τα εξαρτήματα των αυτοκινήτων, πράγματα που δεν μπορεί εξ αιτίας του τραυματισμού του να επιτελεί. Δεν μπορεί να κάμει οποιαδήποτε χειρονακτική εργασία. Λόγω της ανικανότητας του από το δυστύχημα και μετά, δεν εργάστηκε μέχρι το 2007 που προσελήφθηκε στη Δημόσια Υπηρεσία ως ωρομίσθιος Κυβερνητικός υπάλληλος και ασκεί καθήκοντα κλητήρα στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας από το 2007 μέχρι σήμερα. Σήμερα λαμβάνει μισθό €15.115 ακάθαρτα ετησίως. Μέχρι το 2007 και την εργοδότηση του ως κλητήρας, δεν εργάστηκε πουθενά και δεν είχε εισπράξει κανένα ποσό ως μισθό. Λόγω της απουσίας του από την εργασία του ως έκτακτος ωρομίσθιος εργάτης εξ αιτίας του τραυματισμού του, οι υπηρεσίες του τερματίσθηκαν από το Τμήμα Δημοσίων Έργων από 1.12.05 (τεκμ. 15). Υποβλήθηκε σε εξέταση από το ιατροσυμβούλιο για το θέμα αναγκαιότητας του χρήσης και αγοράς αναπηρικού οχήματος, η οποία καθορίσθηκε σε 40% (τεκμ. 26) και λόγω της αδυναμίας του να χρησιμοποιεί συνηθισμένο όχημα, εγκρίθηκε από το Υπουργείο Οικονομικών η αγορά αναπηρικού οχήματος το οποίο αγόρασε (τεκμ. 28 και 29). Του είναι αδύνατο πλέον να οδηγήσει μοτοσυκλέτα, διότι λόγω της αδυναμίας έκτασης του χεριού του, δεν φτάνει το τιμόνι της. Ισχυρίστηκε ότι η απασχόληση του ως ωροσμίσθιου έκτακτου εργάτη στα Δημόσια Έργα πρόσθεσε στο εισόδημα του από την εργασία του ως αυτοεργοδοτούμενου ηλεκτρολόγου αυτοκινήτων, διότι το ωράριο απασχόλησης του στη Δημόσια Υπηρεσία προσφέρετο για τη συνέχιση της εργασίας του ως αυτοεργοδοτούμενου ηλεκτρολόγου αυτοκινήτων. Πρόσθεσε ότι, ένας υπάλληλος ηλεκτρολόγος αυτοκινήτων με τη δική του πείρα και προσόντα, λαμβάνει πολύ περισσότερα από τον μισθό που λαμβάνει ως κλητήρας. Ποτέ δεν είχε πρόθεση να εγκαταλείψει το επάγγελμα του ηλεκτρολόγου αυτοκινήτων για το οποίο εκπαιδεύθηκε και αρκετά χρόνια εργάσθηκε. Η επιλογή του κλητήρα ήταν επιλογή ανάγκης εφόσον δεν μπορεί να εργασθεί χειρονακτικά. Ισχυρίστηκε ότι λόγω των γνώσεων και ικανοτήτων του, πολλές επιδιορθώσεις και συντηρήσεις του σπιτιού του τις έκαμνε ο ίδιος. Πριν το ατύχημα μπογιάτιζε το σπίτι του κάθε τρία χρόνια, επιδιόρθωνε βλάβες ηλεκτρικές και υδραυλικές στο σπίτι του, καθάριζε τον κήπο του σπιτιού του, πράγματα που πλέον δεν μπορεί να κάμει. Η συντήρηση του σπιτιού του, μπογιάτισμα, μικροεπιδιορθώσεις, περιποίηση του κήπου, στοιχίζει περίπου €1.500 ετησίως. Περαιτέρω, δεν μπορεί να κολυμπήσει και σε όλες τις καθημερινές δραστηριότητες του που απαιτείται η χρήση είτε του δεξιού του χεριού είτε και των δύο του χεριών, είναι αδύνατο να επιτελεσθούν. Η υγρασία και οι αλλαγές του καιρού επιδεινώνουν τους πόνους του και πολύ συχνά χρησιμοποιεί αναλγητικά φάρμακα. Αποφεύγει να κοιμάται στη δεξιά πλευρά, γιατί η πίεση στο δεξί του χέρι του προκαλεί πόνο και έχει προσαρμόσει τον ύπνο του στην αριστερή πλευρά ή ανάσκελα. Στην ουσία, το δεξί του χέρι έχει αχρηστευθεί, γεγονός που του προκαλεί μεγάλη απογοήτευση γιατί σε σχετικά νεαρή ηλικία παρέμεινε με σοβαρή αναπηρία με αποτέλεσμα να χάσει την επαγγελματική του δραστηριότητα και να επηρεάζονται οι καθημερινές λειτουργίες του. Κατέθεσε στο Δικαστήριο φωτογραφίες (τεκμ. 31) οι οποίες παρουσιάζουν τη σημερινή κατάσταση του τραυματισθέντος δεξιού χεριού του. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι για την περίοδο 1998-2001 ήταν υπάλληλος - ηλεκτρολόγος στις εταιρείες που ανέφερε και μόνο η εταιρεία Plus Car Accessories ήταν δική του. Η επωνυμία Paris Auto Tunning (τεκμ. 7) δεν ανήκει στην εταιρεία Plus Car Accessories στην οποία εργαζόταν ως υπάλληλος. Το τεκμ. 7 δεν αφορά εργασίες της Plus Car Accessories, αλλά αφορά την περίοδο (μετά το 2003) όταν σταμάτησε να είναι υπάλληλος της Plus Car Accessories. Το τεκμ. 7 αφορά εξαρτήματα που εισήγαγε από Αμερική και εργασίες που έκανε ο ίδιος προσωπικά. Η εμπορική επωνυμία Paris Auto Tunning ανήκε στον ίδιο προσωπικά και τη χρησιμοποιούσε για την εισαγωγή των εξαρτημάτων στην Κύπρο. Το τεκμ. 8 (ημερ. 4.8.04) αποτελεί τιμολόγια Αμερικάνικης εταιρείας και αφορούν εξαρτήματα αυτοκινήτων για συγκεκριμένους πελάτες. Το 2005 δεν είχε παραγγείλει εξαρτήματα γιατί είχε σε στοκ εξαρτήματα που παρουσιάζονται στο τεκμ.
  9. Επεξήγησε ότι στο πρώτο τιμολόγιο (τεκμ. 7), η αναγραφή του ποσού των Λ.Κ.156 στην πίσω πλευρά, αφορά το κέρδος του από το εν λόγω τιμολόγιο, όπως και το ποσό των Λ.Κ.39 αποτελεί το κέρδος του από το δεύτερο τιμολόγιο. Μετά το δυστύχημα δεν εργοδοτήθηκε ξανά στα δημόσια έργα. Την 1.2.07 εργοδοτήθηκε προσωρινά και από τον Μάρτιο του 2007 ως μόνιμος υπάλληλος στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Η αναφορά του σε εργασία στο τεκμ. 14 (σελ. 2) αφορά την εργασία του στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Εργάστηκε στα δημόσια έργα από το 2000 μέχρι 1.12.05 (τεκμ. 15). Ισχυρίστηκε ότι εργαζόταν πάντοτε το σύνολο των ωρών που αναφέρεται στο τεκμ. 9 (δηλ. 165-07΄ ώρες) και ως έκτακτος εργαζόταν έξι μήνες τον χρόνο (τεκμ. 9 - ακαθάριστες μηνιαίες απολαβές Λ.Κ.496,42). Δεν γνωρίζει γιατί οι ασφαλιστέες αποδοχές του για τα έτη 2001, 2002 και 2003 (τεκμ. 10) ήταν χαμηλότερες, όμως στα δημόσια έργα εργαζόταν κανονικά οκτάωρο. Σήμερα είναι εντελώς ανίκανος για άσκηση του επαγγέλματος ηλεκτρολόγου αυτοκινήτων. Για το ποσό των €1.500 ετησίως για τη συντήρηση του σπιτιού του, δεν έχει αποδείξεις. Ο Μ.Ε.3 είναι οργανωτικός γραμματέας στη ΣΕΚ. Αναφέρθηκε στη συλλογική σύμβαση ημερ. 18.11.10 μεταξύ του Συνδέσμου Εισαγωγέων Μηχανοκινήτων οχημάτων και των Συντεχνιών ΣΕΚ και ΠΕΟ (τεκμ. 35), η οποία καλύπτει όλους τους ειδικευμένους και ανειδίκευτους εργατοϋπαλλήλους και τεχνίτες, συμπεριλαμβανομένων των ηλεκτρολόγων μηχανοκινήτων οχημάτων και περιλαμβάνει τους μισθούς και ωφελήματα των εργαζομένων. Ισχυρίστηκε ότι, ένας ηλεκτρολόγος αυτοκινήτων με δύο χρόνια πείρα θεωρείται ειδικευμένος τεχνίτης. Στο τεκμ. 35 (σελ. 7) αναφέρονται οι κατώτατοι εβδομαδιαίοι και μηνιαίοι μισθοί των τεχνιτών, δηλ. οι μισθοί πρόσληψης. Ο κατώτατος μισθός πρόσληψης στις 18.11.10 του ειδικευμένου ηλεκτρολόγου αυτοκινήτων, με πείρα 20 ετών, κατατάσσεται στον Πίνακα Ειδικοί Α και υπολογίζεται με πολλαπλασιασμό του βασικού μισθού επί το τιμαριθμικό επίδομα (31.82%) (αρ. 5 του τεκμ. 35). Ο βασικός μισθός σήμερα είναι €1.486.93 και πολλαπλασιαζόμενος επί το τιμαριθμικό επίδομα, υπολογίζεται ο βασικός μισθός πρόσληψης την 1.1.12 σε €1.960,07 μηνιαίως. Προνοείται επίσης η καταβολή 13ου μισθού. Το τεκμ. 35 λήγει στις 31.12.12 και ανανεώνεται μετά τη λήξη του. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι το τεκμ. 35 καλύπτει μόνο το προσωπικό (τεχνίτες) που ασχολούνται με τη συντήρηση και επιδιόρθωση μηχανοκινήτων οχημάτων του Συνδέσμου Εισαγωγέων μηχανοκινήτων οχημάτων, δηλ. το τεκμ. 35 (αρ. 3) αφορά τους τεχνίτες με πλήρη απασχόληση στους εισαγωγείς αυτοκινήτων, με κανονικό ωράριο 38 ώρες εβδομαδιαίως (αρ. 5). Ανάλογα με τα ποσοστά (επαγγελματική κατάρτιση) και την εμπειρία κάθε τεχνίτη, ο κάθε εργοδότης εντάσσει τον εργοδοτούμενο του στην ανάλογη κατηγορία. Ο απόφοιτος του ΑΤΙ εντάσσεται στην κατηγορία του Ειδικευμένου Β. Ο Μ.Ε.4 είναι ορθοπεδικός χειρούργος. Όπως ανάφερα πιο πάνω, το περιεχόμενο των ιατρικών πιστοποιητικών του (τεκμ. 11 και 30), είναι παραδεκτό και από τις δύο πλευρές. Η μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου περιορίστηκε μόνο σε σχέση με τον αναγκαίο χρόνο ανάρρωσης του Ενάγοντα μετά το επίδικο δυστύχημα. Ανέφερε στη μαρτυρία του ότι, ο Ενάγοντας υποβλήθηκε σε δύο επεμβάσεις σε διάρκεια ενός με ενάμισι μηνός και συνεπώς χρειαζόταν αρκετούς μήνες μέχρι να κατορθώσει να επιστρέψει στην εργασία του είτε για σκοπούς πλήρους ανάπαυσης του χεριού του, είτε για σκοπούς φυσιοθεραπείας και αποκατάστασης της λειτουργίας του χεριού. Είναι δύσκολο, είπε, να καθοριστεί ο χρόνος αυτός και εξαρτάται από την κλινική εικόνα του ασθενή και τη λειτουργία του χεριού, όμως συνήθως τέτοιο κάταγμα χρειάζεται πέραν του ενός έτους. Συγκεκριμένα, το κάταγμα του χεριού του Ενάγοντα χρειαζόταν περισσότερο από 12 μήνες για αποκατάσταση του. Το χρονικό διάστημα των 16 μηνών (7.10.05-1.2.07) που ο Ενάγοντας πήρε αναρρωτική άδεια, είναι λογικό. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι εξέτασε τον Ενάγοντα στις 21.10.05 και 27.10.05 (τεκμ. 11) και ακολούθως επέλεξε ιδιώτη γιατρό. Μέχρι 27.10.05 ο Ενάγοντας είχε καλή μετεγχειρητική πορεία. Ο Ενάγοντας είχε υποστεί ενδοαρθρικό κάταγμα στο δεξιό αγκώνα και σε τέτοια κατάγματα η ανατομική αποκατάσταση με οποιαδήποτε επέμβαση είναι σχεδόν αδύνατη. Μετά από δυο-τρία χρόνια αναπτύσσουν μετατραυματική οστεο-αρθρίτιδα στην άρθρωση. Ο χρόνος αποκατάστασης (δηλ. προσπάθειας για επαναφορά της λειτουργίας του άκρου ή της άρθρωσης) είναι μακρύς και δικαιολογείται άδεια ασθενείας πέραν του ενός έτους. Ο Μ.Υ.3 είναι ειδικός ορθοπεδικός χειρούργος και το περιεχόμενο της ιατρικής του έκθεσης τεκμ. 34 είναι επίσης παραδεκτό και από τις δύο πλευρές. Η μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου περιορίστηκε - όπως και του Μ.Ε.4 ως ανωτέρω - μόνο σε σχέση με τον αναγκαίο χρόνο ανάρρωσης του Ενάγοντα μετά το επίδικο δυστύχημα. Ισχυρίστηκε ότι οι περίοδοι ανάρρωσης για τον Ενάγοντα είναι δύο: Η πρώτη αρχίζει από την ημέρα του δυστυχήματος (7.10.05) μέχρι τη δεύτερη χειρουργική επέμβαση που έγινε στις 15.11.
  10. Η δική του εκτίμηση είναι ότι από την 15.11.05, η δικαιολογημένη περίοδος ανάρρωσης είναι έξι μήνες. Δικαιολόγησε τη θέση του, αναφέροντας ότι μετά την εγχείριση της 15.11.05 δεν χρειάστηκε ακινητοποίηση σε γύψο, άρχισε αμέσως κινητοποίηση του αγκώνα και φυσιοθεραπεία και συγχρόνως έλαβε υπόψη του ότι η περίοδος επούλωσης ενός υπερκονδυλίου κατάγματος του αγκώνα είναι διάρκειας οκτώ με δέκα εβδομάδες. Με βάση αυτά τα δεδομένα, εκτιμά ότι η περίοδος των έξι μηνών είναι σε αναγκαία λογικά πλαίσια. Η δεύτερη περίοδος ανάρρωσης αρχίζει από την τρίτη χειρουργική επέμβαση που έγινε στις 21.9.11 στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Ακολούθησε η τέταρτη χειρουργική επέμβαση που ήταν πλαστικής χειρουργικής μορφής, χωρίς επιπλοκές και απόλυτα επιτυχής. Εκτιμά, με αυτά τα δεδομένα, ότι η δεύτερη περίοδος ανάρρωσης λήγει περί τα μέσα Μαρτίου 2012 (έξι μήνες). Αντεξεταζόμενος, ισχυρίστηκε ότι ο θεράπων γιατρός του Ενάγοντα δεν είχε διαπιστώσει οποιαδήποτε επιπλοκή που θα δικαιολογούσε την παράταση των δύο περιόδων ανάρρωσης, στις οποίες αναφέρθηκε. Συμφώνησε ότι ο τραυματισμός του Ενάγοντα ήταν σοβαρός με κατάλοιπο την εμφανέστατη δυσκαμψία του αγκώνα (σύμφωνα με το τεκμ. 34). Συμφώνησε επίσης ότι μετά το ατύχημα και εφ' όρου ζωής ο Ενάγοντας δεν θα μπορεί να εργαστεί ως εργάτης. Ωστόσο, ο ίδιος αναφέρθηκε στην περίοδο αποκατάστασης του Ενάγοντα, δηλ. στην περίοδο μετά το τέλος της οποίας, η θεραπεία είναι συμπληρωμένη και δεν αναμένεται από πρακτικής πλευράς οποιαδήποτε διαφοροποίηση της κατάστασης του τραυματία. Αυτή η περίοδος αποκατάστασης του Ενάγοντα, είναι κατά την κρίση του - διάρκειας έξι μηνών και μετά από αυτή την περίοδο η όλη του κατάσταση αποκρυσταλλώθηκε, με τα κατάλοιπα βεβαίως που του έμειναν. Όπως ανάφερα πιο πάνω, το περιεχόμενο των ιατρικών πιστοποιητικών (τεκμ. 11, 13, 14, 18, 30 και 34) είναι παραδεκτό από τις δύο πλευρές. Σύμφωνα με το τεκμ. 11 ημερ. 12.5.06 του δρα Γ. Βασιλείου (Μ.Ε.4), ο Ενάγοντας στις 7.10.05 προσήλθε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Μετά από κλινικό και απεικονιστικό έλεγχο, παρουσίαζε: Ανοικτό συντριπτικό υπερκονδύλιο κάταγμα δεξιού αγκώνος και στην οπίσθια επιφάνεια του αγκώνα μήκους 20 εκ. με σύνθλιψη και ρυπαρότητα χωρίς νευροαγγειακή σημειολογία. Οδηγήθηκε επειγόντως στο χειρουργείο και υπό γενική αναισθησία υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση, κατά την οποία διαπιστώθηκε η απώλεια μεγάλων τεμαχίων οστικών και οστεοχόνδρινων από τις αρθρικές επιφάνειες του βραχιόνιου και ωλεκράνου. Μετά τον επιμελή χειρουργικό καθαρισμό, έγινε προσπάθεια εσωτερικής οστεοσύνθεσης με k-wires και τοπικής εξωτερικής οστεοσύνθεσης τύπου Hoffmans. Ο Ενάγοντας έλαβε εξιτήριο στις 21.10.05 και δόθηκαν οδηγίες για παρακολούθηση στην Κλινική Καταγμάτων όπου παρουσιάστηκε μόνο δύο φορές, στις 21.10.05 και 27.10.05 και από τότε ο Ενάγοντας επέλεξε τη συνέχιση της θεραπείας του σε ιδιώτη γιατρό. Μέχρι 27.10.05 η μετεγχειρητική πορεία ήταν καλή. Κατά την εξέταση του Ενάγοντα στις 12.5.06 (τεκμ. 11), διαπιστώθηκε η απώλεια οποιασδήποτε κίνησης στον αγκώνα. Το συντριπτικό κάταγμα στον αγκώνα με καταστροφή των αρθρικών επιφανειών και απώλεια των οστεοχόνδρινων τεμαχίων δεν αφήνει περιθώρια καλής πρόγνωσης. Είναι σίγουρη η ανάπτυξη μετατραυματικής αρθρίτιδας και πιθανή μεγάλου βαθμού δυσκαμψία και απώλεια της λειτουργικότητας του τραυματισθέντος αγκώνα. Σύμφωνα με την Ιατρική Έκθεση ημερ. 9.10.06 (τεκμ. 13) του δρα Αντρέα Παναγιώτου, στις 10 Νοεμβρίου 2005 ο Ενάγοντας τον επισκέφτηκε στο ιατρείο του. Ο κλινικός και απεικονικός έλεγχος έδειξε συντριπτικό κάταγμα δεξιού αγκώνα με έλλειψη αρθρικών τεμαχίων. Ο δεξιός αγκώνας είχε χειρουργηθεί με ανοιχτή ανάταξη και οστεοσύνθεση με K-Wires και τοποθέτηση εξωτερικής οστεοσύνθεσης. Στις 15 Νοεμβρίου 2005 υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση ανοιχτής ανάταξης και σταθεροποίησης με locking plates και αρθρόλυσης, στο Ιατρικό Κέντρο Λεμεσού. Σκοπός της επέμβασης ήταν η άμεση κινητοποίηση του αγκώνα μετεγχειρητικά. Ακολούθησαν εντατικές φυσιοθεραπείες και κινησιοθεραπείες. Η τελευταία ακτινολογική εξέταση, στις 15 Ιουνίου 2006 έδειξε σοβαρής μορφής οστεοαρθρίτιδα του δεξιού αγκώνα. Κατά την κλινική εξέταση στις 9.10.06, ο αγκώνας είχε κάμψη εκατό μοίρες και υπολείπετο εξήντα μοίρες έκταση. Το συντριπτικό κάταγμα του αγκώνα οδήγησε σε σοβαρή μορφή μετατραυματικής αρθρίτιδας με μεγάλο βαθμό δυσκαμψίας και απώλεια της λειτουργικότητας του τραυματισθέντος αγκώνα. Σίγουρα, στο μέλλον θα χρειαστούν περαιτέρω χειρουργικές επεμβάσεις για βελτίωση της λειτουργικότητας και αντιμετώπισης των πόνων που προέρχονται από τη μετατραυματική αρθρίτιδα. Σύμφωνα με το ιατρικό πιστοποιητικό ημερ. 10.9.07 (τεκμ. 14) του δρα Κώστα Χριστοδουλάκη, αυτός εξέτασε τον Ενάγοντα στις 6.9.07, ο οποίος δήλωνε ότι: · Έχει σοβαρή δυσκαμψία του δεξιού αγκώνος, τόσο κάμψεως και εκτάσεως, όσο και στροφής. · Δεν μπορεί να κρατήσει βαριά αντικείμενα (ούτε μία μπουκάλα με γάλα). · Δεν έχει πρόβλημα κατά την περίοδο ησυχίας ή στο κρεβάτι. Κατά την εξέταση στις 6.9.07 διαπίστωσε τα ακόλουθα: Μεγάλη δυσκαμψία στον δεξιό αγκώνα με εύρος κινήσεως από 85 μοίρες μέχρι 110 μοίρες όταν η ευθεία, η πλήρης έκταση, λαμβάνεται ως
  11. Η στροφή από πλήρη πρηνισμό 20 μοίρες, με 85 μοίρες πλήρη υπτιασμό, εν σχέση με 0 βαθμούς πρηνισμός με 180 μοίρες στο αριστερό αντιβράχιο. Διαγράφονται οι πολλαπλές χειρουργικές ουλές ως ακολούθως: Ουλή χειρουργική, 25 εκατοστά στην κερκιδική πλευρά του αγκώνος, καλώς επουλωθείσα μόλις διακρινόμενη. Ουλή σε σχήμα S, 22 εκατοστά, στην πίσω επιφάνεια του αγκώνος, επίσης καλώς επουλωθείσα μόλις διακρινόμενη. Παρατηρείται επίσης, απώλεια μυϊκής μάζας ως ακολούθως: Βραχίονας, 4 ίντσες κεφαλικά της κορυφής του ωλεκράνου, 23.5 εκατοστά δεξιά εν σχέση με 24.5 εκατοστά αριστερά. Παραμένει με μεγάλο βαθμό δυσκαμψίας του αγκώνος και αδυναμία του άκρου. Κλινικά, μετρήθηκε η πολύ μεγάλη δυσκαμψία τόσο της κάμψεως εκτάσεως όσο και της στροφής και ακτινολογικά διαπιστώθηκε το ενδοαρθρικό της κακώσεως, το πολλαπλό των καταγμάτων και ο βαθμός της πορώσεως ως και η ύπαρξη των μετάλλων της οστεοσυνθέσεως. Επίσης διαπιστώθηκε βαθμός εναποθέσεως αλάτων στην άρθρωση. Ο Ενάγοντας παραμένει με σοβαρό βαθμό ανικανότητος λόγω της δυσκαμψίας του δεξιού αγκώνος. Μελλοντικά, αναμένεται η επιδείνωση των οστεοαρθριτικών αλλοιώσεων, που πιθανόν να αναγκάσει τον ασθενή σε περαιτέρω εγχειρίσεις. Σύμφωνα με το ιατρικό Πιστοποιητικό του (Μ.Ε.4) (τεκμ. 30) ημερ. 17.1.12, λόγω των συνεχών ενοχλήσεων από τα μέταλλα στην περιοχή του ωλεκράνου, στις 21.9.11 ο Ενάγοντας υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας για την αφαίρεση των υλικών οστεοσύνθεσης. Διεγχειρητικά αφαιρέθηκαν μόνο μέρος των υλικών. Τα υπόλοιπα δεν κατέστη δυνατό να αφαιρεθούν. Η μετεγχειρητική πορεία παρουσίασε πρόβλημα στην επούλωση στο σημείο του ωλεκράνου. Αν και αρχικά έγινε σύγκλιση με ικανοποιητική επούλωση, η ποιότητα του δέρματος ήταν φτωχική σε αιμάτωση και σύντομα παρουσίασε δερμόλυση σε πρώτο στάδιο και αργότερα εκροή αντιδραστικού υγρού από το τραύμα. Για το λόγο αυτό ο Ενάγοντας πολύ σύντομα από την επέμβαση αφαίρεσης υλικών, υποβλήθηκε εκ νέου σε χειρουργικές επεμβάσεις με σκοπό τον καθαρισμό του τραύματος, νεαροποίησης και σύγκλιση της πληγής. Το αποτέλεσμα επίσης με αρνητικά αποτελέσματα. Δημιουργήθηκε χρόνιο έλκος στην περιοχή του ωλεκράνου και ο ασθενής παραπέμφθηκε στους πλαστικούς χειρούργους για την σύγκλιση και αντιμετώπιση του χρόνιου έλκους. Η πλαστική χειρουργική επέμβαση έγινε στις 11.1.12 στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Κάθε ενδοαρθρικό συντριπτικό κάταγμα θα αναπτύξει σε κάποια χρονική στιγμή μετατραυματική αρθρίτιδα. Η αρθρίτιδα πέραν της απώλειας κίνησης, δυσκαμψίας θα ταλαιπωρεί τον Ενάγοντα με πόνο και οίδημα. Η προσπάθεια αφαίρεσης των υλικών που προκαλούσαν συμπιεστικά προβλήματα ανάδειξε την κακή ποιότητα δέρματος στην πάσχουσα περιοχή. Ο Ενάγοντας από τον Ιούνιο 2011 λάμβανε άδεια ασθενείας και βρισκόταν σε καθημερινή σχεδόν διαδικασία εξέτασης, αλλαγής τραύματος, χειρουργικών επεμβάσεων (Χ4) για την αποκατάσταση της συνέχειας του δέρματος. Λειτουργικά ο αγκώνας παρουσιάζει σοβαρή μόνιμη δυσλειτουργία με εύρος κίνησης 30 μοίρες, επώδυνες και ακτινολογικά με σοβαρή οστεοαρθρίτιδα. Πιθανότητες βελτίωσης δεν υπάρχουν. Σύμφωνα με την ιατρική έκθεση ημερ. 1.3.12 του δρα Ηλία Γεωργίου (τεκμ. 34), το τελικό αποτέλεσμα της πλαστικής χειρουργικής επέμβασης στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας στις 11.1.12 ήταν η επούλωση του δέρματος της περιοχής. Όπως του είχε δηλώσει ο Ενάγοντας, από τον Απρίλιο '07 εργοδοτήθηκε ως κλητήρας στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας και εργάστηκε μέχρι τον Σεπτέμβριο
  12. Από τον Οκτώβριο 2011 ευρίσκεται με αναρρωτική άδεια λόγω της θεραπευτικής αγωγής που ακολούθησε, μέχρι την 1.3.
  13. Ο Ενάγοντας παραπονείται για δυσκαμψία του αγκώνα, όμως όπως ο ίδιος αναφέρει, ο αγκώνας δεν παρουσιάζει ενοχλήσεις πόνου. Εξαίρεση αποτελούν οι αλλαγές του καιρού. Παραπονείται για αίσθημα αδυναμίας σε προσπάθειες επιτέλεσης βαριάς χειρονακτικής εργασίας. Έχει παύσει να ασχολείται με τις καταδύσεις ή αθλήματα που απαιτούν τη χρήση των χεριών. Είναι σε θέση και οδηγεί το δικό του αυτοκίνητο, όμως στο τιμόνι του αυτοκινήτου έχει τοποθετηθεί χερούλι υπό μορφή μήλου. Η κλινική εξέταση έδειξε τα πιο κάτω ευρήματα: i. Ουλή σχήματος ανεστραμμένου «Π» με τα τρία σκέλη να επιμετρούν μήκος 10 εκατοστά, 6 εκατοστά και 10 εκατοστά αντίστοιχα. Εντοπίζεται στην οπίσθια επιφάνεια του δεξιού αγκώνα επεκτεινόμενη προς την οπίσθια επιφάνεια του κάτω μέρους του βραχίονα. ii. Περιοχή μεταμόσχευσης δέρματος έκτασης 5Χ10 εκατοστόμετρα, εντοπίζεται στο ωλέκρανο (οπίσθια επιφάνεια του αγκώνα). iii. Περιοχή 8Χ8 εκατοστόμετρα ουλής - δότριας δέρματος, στον αριστερό μηρό. iv. Η κινητικότητα του δεξιού ώμου, καρπού και δαχτύλων του δεξιού χεριού είναι πλήρης. v. Εμφανής δυσκαμψία της άρθρωσης του δεξιού αγκώνα. Η δυσκαμψία αφορά τόσο την έκταση όσο και την κάμψη της άρθρωσης. Η έκταση παρουσιάζεται μειωμένη κατά 80 μοίρες ενώ η κάμψη είναι δυνατή μέχρι τις 115 μοίρες. vi. Μέτριου βαθμού περιορισμός του υπτιασμού του δεξιού αντιβραχίου. vii. Μικρού βαθμού περιορισμός του πρηνισμού. viii. Ένα εκατοστόμετρο μυϊκή ατροφία των μυών του δεξιού βραχίονα. ix. Φυσιολογική λειτουργικότητα του νευροαγγειακού συστήματος του μέλους. Η σημερινή κατάσταση του Ενάγοντα χαρακτηρίζεται από εμφανή δυσκαμψία όπως λεπτομερώς περιγράφεται πιο πάνω, της άρθρωσης του αγκώνα. Από πρακτικής πλευράς, παρόλο ότι υφίσταται μικρό περιθώριο βελτίωσης του εύρους κίνησης της άρθρωσης του αγκώνα, εμφανής βαθμός δυσκαμψίας αναμφίβολα θα παραμείνει λόγω της συντριπτικότητας του κατάγματος και στην ήδη αναπτυχθείσα μετατραυματική οστεοαρθρίτιδα. Θα είναι σε θέση να επιτελεί μορφές εργασίας που δεν ενέχουν το στοιχείο της χειρονακτικής δραστηριότητας (κλητήρας, τηλεφωνητής, χειριστής ταμειακής μηχανής κλπ). Δεν υφίσταται οποιαδήποτε ένδειξη περαιτέρω χειρουργικών επεμβάσεων και οι ουλές θα παραμείνουν. Ενόψει του ότι η τελευταία επέμβαση πλαστικής χειρουργικής αποκατάστασης έγινε στις 11.1.2012 και λόγω της ικανοποιητικής επούλωσης του δερματικού μοσχεύματος, εκτιμάται ότι θα μπορεί να επιστρέψει στο επάγγελμα του κλητήρα περί τα μέσα Μαρτίου
  14. Έχω παρακολουθήσει με την επιβαλλόμενη προσοχή όλους τους μάρτυρες να καταθέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου. Με την ίδια προσοχή εξέτασα και τη μαρτυρία τους, έχοντας συνεχώς υπόψη τις έγγραφες προτάσεις, το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας και τα επιχειρήματα-εισηγήσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων στο στάδιο των αγορεύσεων. Ο Μ.Ε.1 κρίνεται ως αντικειμενικός και αμερόληπτος μάρτυρας και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της. Η πλευρά της Εναγόμενης κάλεσε ενώπιον του Δικαστηρίου τον Μ.Υ.2, ο οποίος κατέθεσε ως εκτιμητής ζημιών οχημάτων και εμπειρογνώμονας τροχαίων δυστυχημάτων. Εξέτασα τη μαρτυρία του Μ.Υ.2 και έχοντας κατά νου τα προσόντα και την πείρα του (τεκμ. 37), θεωρώ ότι είναι εμπειρογνώμονας και η μαρτυρία του θα προσεγγισθεί με βάση τις αρχές της υπόθεσης Φιλίππου ν. Οδυσσέως
(1989)1 Α.Α.Δ.
  1. Παρατηρήθηκε σχετικά ότι καθήκον των μαρτύρων αυτών είναι να εφοδιάσουν τον Δικαστή με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για έλεγχο της ακρίβειας των συμπερασμάτων τους, έτσι ώστε ο Δικαστής να καταστεί ικανός να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με εφαρμογή των κριτηρίων στα γεγονότα που έχουν αποδειχθεί με μαρτυρία. Έχω εξετάσει με προσοχή τη μαρτυρία του Μ.Υ.2 ενώπιον του Δικαστηρίου, ως και το περιεχόμενο των εκθέσεων του [τεκμ. 38 και 39(Α)]. Κρίνω ότι η μαρτυρία του Μ.Υ.2 ως εμπειρογνώμονα, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως βοηθητική για το Δικαστήριο, εντός των νομικών αρχών που αναφέρθηκαν πιο πάνω, σε τέτοιο βαθμό που να το καταστήσει ικανό να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση επί των θεμάτων για τα οποία αυτός έδωσε μαρτυρία και εξηγώ: Ο Μ.Υ.2 σύμφωνα με την έκθεση του [τεκμ. 39(Α)] ημερ. 5.12.11, πήρε οδηγίες από το δικηγόρο της Εναγόμενης στις 28.11.11 για να εκφέρει τη γνώμη του για τα θέματα που αναφέρθηκε στη μαρτυρία του. Και τούτο, παρόλο που είχε λάβει οδηγίες πολύ προηγουμένως, στις 24.10.05 για να εξετάσει τις ζημιές του αυτοκινήτου (τεκμ. 38). Παρήλθαν δηλαδή έξι χρόνια από το επίδικο δυστύχημα και δεν επισκέφθηκε, όπως δέχθηκε κατά την αντεξέταση του, τον συγκεκριμένο δρόμο κατά τον συγκεκριμένο χρόνο του δυστυχήματος. Η αναφορά του ότι γνωρίζει πως ο δρόμος ήταν ευθύς, στεγνός, ασφάλτινος και χρησιμοποιημένος, δεν είναι κατά τη γνώμη μου αρκετή, ώστε να ικανοποιηθεί το Δικαστήριο για την ακρίβεια των συμπερασμάτων του. Και τούτο γιατί, όπως ο ίδιος ανέφερε στο Δικαστήριο, δεν εξέτασε γεωμετρικά τον δρόμο, όμως πολύ περισσότερο δεν είδε και δεν γνωρίζει την έκταση και βάθος των ιχνών τροχοπέδησης (Β1) και θα ήταν, όπως είπε, καλύτερα να έβλεπε το μαύρισμα στον δρόμο. Πρόσθεσε επίσης ότι, όσο πιο βαθύ είναι το γδάρσιμο στην άσφαλτο τόσο μεγαλύτερος είναι ο συντελεστής τριβής και πλησιάζει το 0.65, ενώ σ' ένα επιφανειακό γδάρσιμο στην άσφαλτο, ο συντελεστής τριβής είναι 0.
  2. Όσο μεγαλύτερος συντελεστής τριβής χρησιμοποιείται, τόσο μεγαλύτερη ταχύτητα εξάγεται. Σύμφωνα με τον ίδιο, η ταχύτητα μιας μοτοσυκλέτας υπολογίζεται με βάση τα ίχνη τροχοπέδησης και πλάγιας ολίσθησης. Επειδή η αστυνομία δεν προέβηκε κατά τον ουσιώδη χρόνο σε δοκιμή για να βρει τους συντελεστές τριβής για τα ίχνη τροχοπέδησης και πλάγιας ολίσθησης, ο ίδιος, όπως ανέφερε, χρησιμοποίησε αντιπροσωπευτικούς συντελεστές οι οποίοι κυμαίνονται, των ιχνών τροχοπέδησης από 0.65 μέχρι 0.90 και της πλάγιας ολίσθησης από 0.35 μέχρι 0.
  3. Είναι αυτούς τους συντελεστές τριβής που χρησιμοποίησε, σύμφωνα με την έκθεση του [τεκμ. 39(Α)] στους μαθηματικούς υπολογισμούς στους οποίους προέβηκε, για να καταλήξει στον καθορισμό της ταχύτητας της μοτοσυκλέτας στο σημείο που αρχίζουν τα ίχνη τροχοπέδησης και η οποία κυμαίνεται μεταξύ 76.31 ΧΑΩ και 101.96 ΧΑΩ. Είναι η θέση του Δικαστηρίου ότι ο Μ.Υ.2, εφόσον δεν είχε ως δεδομένο τους συντελεστές τριβής για τα ίχνη τροχοπέδησης και πλάγιας ολίσθησης, στην απουσία δοκιμής επί τόπου από την αστυνομία κατά τον χρόνο του δυστυχήματος δεν ήταν σε θέση, όπως και ο ίδιος δέχθηκε, να γνωρίζει επ' ακριβώς τον συντελεστή τριβής. Επομένως, η χρήση των αντιπροσωπευτικών συντελεστών στους οποίους αναφέρθηκε αλλά και η κατάληξη του σε ταχύτητα που δεν είναι ακριβής - αλλά κυμαίνεται από 76.31 ΧΑΩ μέχρι 101.96 ΧΑΩ - δεν αποτελεί ακριβές συμπέρασμα. Επομένως το Δικαστήριο δεν είναι ικανό, στη βάση των πιο πάνω συμπερασμάτων του Μ.Υ.2, να καταλήξει με ασφάλεια στη δική του κρίση. Με άλλα λόγια, κρίνω ότι δεν είναι ασφαλές για το Δικαστήριο να καταλήξει σε εύρημα για την ταχύτητα της μοτοσυκλέτας που κυμαίνεται μεταξύ δύο αριθμών, αλλά θα ήταν απαραίτητο να έχει τη θέση εμπειρογνώμονα για την ακριβή ταχύτητα της μοτοσυκλέτας. Σύμφωνα με την υπόθεση Αναστασία Σαμαρά ν. Θεοδώρας Πιπονίδου Πολ. Έφ. 234/09 και 256/09 ημερ. 13.3.13, τα δικαστήρια θα πρέπει να αποφεύγουν να δεχθούν συμπεράσματα που προκύπτουν από μαθηματικούς υπολογισμούς, εκτός και αν όλα τα στοιχεία και παράμετροι είναι ενώπιον του Δικαστηρίου. Στη βάση των όσων έχω αναφέρει πιο πάνω, τα συμπεράσματα του Μ.Υ.2, που προκύπτουν από μαθηματικούς υπολογισμούς, στην απουσία των συντελεστών τριβής για τα ίχνη τροχοπέδησης και πλάγιας ολίσθησης που έπρεπε να είχαν καθοριστεί από την αστυνομία μετά από δοκιμή επί τόπου και κατά τον χρόνο του δυστυχήματος, το Δικαστήριο δεν θεωρεί ασφαλές να αποδεχθεί και στηριχθεί στα εν λόγω συμπεράσματα του Μ.Υ.
  4. Ο Μ.Υ.2 επέμενε ότι ο Ενάγοντας είχε χρησιμοποιήσει μόνο τα μπροστινά φρένα και αυτό συνιστούσε λανθασμένο χειρισμό της μοτοσυκλέτας, διότι ένας έμπειρος μοτοσυκλετιστής θα πρέπει πρώτα να χρησιμοποιήσει τα μπροστινά φρένα και σχεδόν ταυτόχρονα και τα πισινά. Σ' αυτό τον παράγοντα απέδωσε την ανατροπή της μοτοσυκλέτας στην άσφαλτο. Πέραν από το ότι ο Ενάγοντας δεν αντεξετάστηκε επί του θέματος, ώστε να τοποθετηθεί ενώπιον του Δικαστηρίου αν είχε χρησιμοποιήσει μόνο τα μπροστινά φρένα της μοτοσυκλέτας ή και τα πισινά, παραπέμπω στην υπόθεση Adamis and another v. Eracleous
(1982)1 C.L.R. 746, όπου γίνεται αναφορά στη γνωστή νομολογιακή αρχή ότι οι αντιδράσεις ενός οδηγού ο οποίος βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα δίλημμα στον δρόμο, θα πρέπει να κρίνονται υποκείμενοι στην αγωνιώδη κατάσταση στην οποία αυτός τίθεται και το γεγονός ότι ο οδηγός κάτω από αυτή την πίεση μπορεί να επιλέξει μια πορεία η οποία δεν είναι η πλέον κατάλληλη υπό τις περιστάσεις. Ισχυρίστηκε περαιτέρω ο Μ.Υ.2 ότι η επίδικη μοτοσυκλέτα δεν είχε πλήρη κάλυψη με πλαστικά (δεν ήταν full fairing) και ετρίβοντο στην άσφαλτο τα πατήδια της. Πρόσθεσε ότι όταν μια μοτοσυκλέτα έχει πλήρη κάλυψη με πλαστικά και τρίβονται στην άσφαλτο, τότε χρησιμοποιούνται χαμηλότεροι συντελεστές τριβής. Όταν όμως τρίβονται στην άσφαλτο πατήδια και άλλα μέταλλα της μοτοσυκλέτας και όχι τα πλαστικά καλύμματα, τότε ο συντελεστής τριβής είναι μεγαλύτερος. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι ούτε ο Ενάγοντας αντεξετάστηκε ώστε να δώσει τη δική του θέση για τη δική του επίδικη μοτοσυκλέτα, αλλά ούτε και προσκομίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε άλλη σχετική μαρτυρία προς διευκρίνιση του θέματος αυτού. Επομένως, είναι η θέση του Δικαστηρίου ότι ο συντελεστής τριβής της πλάγιας ολίσθησης που χρησιμοποίησε ο Μ.Υ.2, με δεδομένο τη μη αποσαφήνιση κατά πόσο η μοτοσυκλέτα ήταν full fairing ή όχι, είναι αυθαίρετος και ακροσφαλής. Ο Μ.Υ.2 αναφέρθηκε στις ζημιές του αυτοκινήτου της Εναγομένης και στη σχετική έκθεση του ημερ. 22.11.05 (τεκμ. 38). Ενώ κατά την κυρίως εξέταση ανέφερε ότι η κύρια ζημιά ήταν στο κέντρο του πισινού μέρους του αυτοκινήτου, παρέλειψε να διευκρινίσει αυτό που διευκρίνισε στην αντεξέταση, ότι δηλ. στην πρώτη εξέταση του αυτοκινήτου στις 24.10.05 διαπίστωσε τη ζημιά στη δεξιά πισινή πλευρά στο πλαϊνό δεξιό φτερό, η οποία όμως ζημιά δεν προκλήθηκε από το επίδικο δυστύχημα. Όταν στις 22.11.05 εξέτασε για δεύτερη φορά το αυτοκίνητο, διαπίστωσε τη ζημιά στο πίσω μέρος του, στο κέντρο και προς τα αριστερά. Αυτή η διευκρίνιση, που έγινε επαναλαμβάνω κατά την αντεξέταση και όχι κατά την κυρίως εξέταση, θα μπορούσε ενδεχομένως να παραπλανήσει το Δικαστήριο σε σχέση με τη θέση του οχήματος της Εναγομένης κατά τη σύγκρουση του με τη μοτοσυκλέτα. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η μαρτυρία του Μ.Υ.2 δεν γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο και απορρίπτεται στο σύνολο της. Ο Ενάγοντας (Μ.Ε.2) μου έκαμε εξαιρετικά θετική εντύπωση στο εδώλιο του μάρτυρα και δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Απαντούσε με σαφήνεια και θετικότητα, χωρίς δισταγμό και υπεκφυγές στις ερωτήσεις που του υποβάλλοντο και η αξιοπιστία του καθόλου δεν κλονίστηκε από την αντεξέταση. Το γεγονός ότι κατά την αντεξέταση ισχυρίστηκε ότι η μοτοσυκλέτα του ήταν μεσαίου κυβισμού, ενώ στην ποινική υπόθεση 22429/06 (τεκμ. 32) είχε αναφέρει ότι ήταν μεγάλου κυβισμού, δεν αποτελεί ουσιαστική αντίφαση ώστε να οδηγήσει σε απόρριψη της μαρτυρίας του στο σύνολο της. Το Δικαστήριο δεν αποδέχθηκε τη μαρτυρία του Μ.Υ.2 για τους λόγους που αναφέρθηκαν αμέσως πιο πάνω. Επομένως δεν έχει τεκμηριωθεί με αποδεκτή επιστημονική μαρτυρία ότι ο Ενάγοντας εκινείτο με υπερβολική ταχύτητα, ως ήταν η προσπάθεια της άλλης πλευράς για τεκμηρίωση αμέλειας σε βάρος του Ενάγοντα που θα συνίστατο σε υπερβολική ταχύτητα εκ μέρους του. Επιπρόσθετα, είναι σημαντικό να τονιστεί ότι ούτε και η Εναγόμενη στη δική της μαρτυρία προέβαλε ισχυρισμό περί υπερβολικής ταχύτητας του Ενάγοντα. Η αναφορά της ότι η μοτοσυκλέτα εκινείτο με μεγαλύτερη ταχύτητα από τη δική της που ήταν περίπου 20 ΧΑΩ, δεν τεκμηριώνει υπερβολική ταχύτητα εκ μέρους του Ενάγοντα. Για όλα τα πιο πάνω, αποδέχομαι το σύνολο της μαρτυρίας του Ενάγοντα, ως ανταποκρινόμενη πλήρως στην αλήθεια και στην πραγματικότητα. Αντίθετα, η Εναγόμενη (Μ.Υ.1), μου έκαμε πολύ πτωχή εντύπωση και κρίνω ότι δεν είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Και εξηγώ: Κατά την κυρίως εξέταση ισχυρίστηκε ότι αρχικά εκινείτο στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας, όπου τα προπορευόμενα αυτοκίνητα έστριβαν αριστερά στην οδό Κιλκίς και λόγω τροχαίας κίνησης ήταν σταματημένα, όπως και το δικό της αυτοκίνητο. Προκειμένου να αποφύγει τα αυτοκίνητα που ήταν στην ουρά και έστριβαν αριστερά, κινήθηκε και εισήλθε στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας, προχώρησε περίπου 10 μ. και δέχθηκε ένα δυνατό κτύπημα στο πίσω αριστερό μέρος του αυτοκινήτου της. Ανέφερε επίσης ότι το μισό περίπου αυτοκίνητο της είχε εισέλθει στη δεξιά λωρίδα ενώ το άλλο μισό βρισκόταν στην αριστερή λωρίδα. Ωστόσο, κατά την αντεξέταση διαφοροποίησε τη θέση της και ισχυρίστηκε ότι όταν δέχθηκε το κτύπημα στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου της, είχε ήδη προχωρήσει 10 μ. και το αυτοκίνητο της είχε ευθυγραμμιστεί. Η θέση της αυτή για ευθυγράμμιση του αυτοκινήτου της έρχεται σε αντίθεση και με προηγούμενο ισχυρισμό της κατά την αντεξέταση, ότι τα αυτοκίνητα στην αριστερή λωρίδα έστριβαν αριστερά στην οδό Κιλκίς και την εμπόδιζαν να προχωρήσει, γι' αυτό, προκειμένου να τα αποφύγει, κινήθηκε ελαφρώς δεξιά, για να προχωρήσει ευθεία. Αδυνατώ να δεχθώ και δεν δέχομαι τον ισχυρισμό της ότι δεν εισήλθε απότομα στη δεξιά λωρίδα αλλά κινήθηκε αργά, ελαφρώς δεξιά. Και τούτο γιατί, όταν έθεσε σε λειτουργία τον δείκτη της και ήταν σταματημένη στην ουρά αυτοκινήτων στην αριστερή λωρίδα, αντιλήφθηκε από το καθρεφτάκι της τη μοτοσυκλέτα σε απόσταση, σύμφωνα με την ίδια, 50-65 μ. να κινείται στη δεξιά λωρίδα. Είναι προφανές ότι στη θέα της μοτοσυκλέτας, έστω και στην απόσταση που αυτή ανέφερε, αντί να δώσει προτεραιότητα, ως είχε την υποχρέωση, στη μοτοσυκλέτα και μετά να εισέλθει η ίδια στη δεξιά λωρίδα, εισήλθε σ' αυτήν απότομα και ξαφνικά, αποκόπτοντας την πορεία της μοτοσυκλέτας, ως ήταν και η μαρτυρία του Ενάγοντα που έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο. Είναι προφανές ότι η Εναγόμενη εκτίμησε λανθασμένα την απόσταση που τη χώριζε από τη μοτοσυκλέτα και παραγνώρισε τη μοτοσυκλέτα ως και τον κίνδυνο που εγκυμονούσε η ενέργεια της να εισέλθει απότομα και ξαφνικά στη δεξιά λωρίδα χωρίς να περιμένει την μοτοσυκλέτα να περάσει πρώτα. Για όλα τα πιο πάνω, η μαρτυρία της Εναγόμενης (Μ.Υ.1) δεν γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Ως αποτέλεσμα της πιο πάνω αξιολόγησης, βρίσκω σε σχέση με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες επεσυνέβηκε το δυστύχημα, τα ακόλουθα: Γύρω στις 7.00 π.μ. της 7.10.05, η Εναγόμενη οδηγούσε το αυτοκίνητο της με αρ. εγγραφής ΚΗΑ 299 στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας της λεωφόρου Στροβόλου με κατεύθυνση προς Λευκωσία. Πλησιάζοντας την αριστερή πάροδο της οδού Κιλκίς, τα αυτοκίνητα στην αριστερή λωρίδα ήταν σε ουρά σταματημένα, γι' αυτό και η ίδια σταμάτησε το αυτοκίνητο της στην ουρά. Κατά τον ίδιο χρόνο ο Ενάγοντας οδηγούσε τη μοτοσυκλέτα με αρ. εγγραφής KJX 072, στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας της λεωφόρου Στροβόλου, με κατεύθυνση προς Λευκωσία και με ταχύτητα 50 ΧΑΩ. Ξαφνικά αντιλήφθηκε το αυτοκίνητο της Εναγόμενης, το οποίο ήταν σταματημένο στην αριστερή λωρίδα, σε απόσταση περίπου 20-25 μ. από τον ίδιο, να θέτει σε λειτουργία τον πισινό δεξιό δείκτη του αυτοκινήτου της και να εισέρχεται αμέσως, απότομα και ξαφνικά στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας, αποκόπτοντας έτσι την πορεία του. Το αυτοκίνητο της Εναγόμενης, αμέσως, μόλις άναψε ο δεξιός πισινός δείκτης, πήρε κλίση προς τη δεξιά λωρίδα και εισήλθε σχεδόν το μισό στη δική του λωρίδα. Μόλις αντιλήφθηκε το αυτοκίνητο της Εναγόμενης να ανακόπτει την πορεία του και λόγω της μικρής απόστασης που τους χώριζε, πάτησε απότομα τα φρένα της μοτοσυκλέτας για να αποφύγει τη σύγκρουση, με αποτέλεσμα να ανατραπεί η μοτοσυκλέτα στην άσφαλτο [στο σημείο Χ (τεκμ. 2)] και να σύρεται μαζί με τον ίδιο στην άσφαλτο. Η μοτοσικλέτα συρόμενη στην άσφαλτο, κτύπησε στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου της Εναγόμενης [στο σημείο Χ1 (τεκμ. 2)] και στη συνέχεια κτύπησε διαγώνια στην κτιστή νησίδα [στο σημείο Χ2 (τεκμ. 2)]. Η μοτοσυκλέτα άφησε στην άσφαλτο ίχνη τροχοπέδησης μήκους 5.60 μ. (Β1) και ίχνη τριβής μήκους 53.10 μ. (Β2) (από το Χ-Χ2). Ο Ενάγοντας μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Η έννοια της αμέλειας έγινε αντικείμενο νομολογιακής ανάλυσης κατ' επανάληψη. Τούτη, ως πραγματικό γεγονός συνίσταται στην παράλειψη επίδειξης εύλογης προσοχής κάτω υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες της υπόθεσης, προκειμένου να μην προκληθεί ζημιά στον πλησίον και εκτιμάται με μέτρο τον συνετό οδηγό (βλ. Φοινικαρίδης ν. Γεωργίου
(1991)1 Α.Α.Δ. 475, Παναγιώτου ν. Μαύρου
(1970)1 Α.Α.Δ. 215, Στρατμάρκο Λτδ ν. Μιχαήλ
(1988)1 Α.Α.Δ. 48). Η προσοχή του Δικαστηρίου σε υποθέσεις οδικών δυστυχημάτων πρέπει να στρέφεται προς την κατεύθυνση προσδιορισμού της φύσης του καθήκοντος του οδηγού προς κάθε ένα που λογικά μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του και όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του κατά πόσο το έχει εκπληρώσει (βλ. Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 2). Υπό τα περιστατικά της υπό κρίση υπόθεσης, ο Ενάγοντας εκινείτο κανονικά στη δεξιά λωρίδα του δρόμου με ταχύτητα 50 ΧΑΩ. Όταν βρισκόταν σε απόσταση 20-25 μ. από το αυτοκίνητο της Εναγόμενης, αντιλήφθηκε τον δεξιό δείκτη του αυτοκινήτου της να ανάβει και το αυτοκίνητο να εισέρχεται ξαφνικά και απότομα στη δεξιά λωρίδα όπου εκινείτο ο ίδιος, αποκόπτοντας την πορεία του. Αμέσως χρησιμοποίησε απότομα τα φρένα για να αποφύγει τη σύγκρουση με αυτό, με αποτέλεσμα την ανατροπή της μοτοσυκλέτας και του ίδιου στην άσφαλτο, ως και τη σύγκρουση στη συνέχεια, της μοτοσυκλέτας με το αυτοκίνητο της Εναγόμενης. Αποτελούσε καθήκον του Ενάγοντα, να κινείται στον δρόμο εντός του επιτρεπόμενου ορίου ταχύτητας, λόγω και της πυκνής τροχαίας κίνησης που υπήρχε στον δρόμο κατά τον ουσιώδη χρόνο. Αποτελούσε επίσης καθήκον του Ενάγοντα, όταν εκδηλώθηκε ο κίνδυνος στον δρόμο, με την απότομη και ξαφνική είσοδο του αυτοκινήτου της Εναγόμενης στη δεξιά λωρίδα όπου εκινείτο ο ίδιος, αποκόπτοντας έτσι την ελεύθερη πορεία του, να λάβει αποτρεπτικά μέτρα για να αποφύγει τη σύγκρουση. Με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου, ο Ενάγοντας τα πιο πάνω καθήκοντα που είχε έναντι της Εναγόμενης τα εκπλήρωσε πλήρως. Εκινείτο στη δεξιά λωρίδα του δρόμου με ταχύτητα 50 ΧΑΩ και όταν αντιλήφθηκε την απότομη και ξαφνική είσοδο του αυτοκινήτου της Εναγόμενης στη δική του λωρίδα κυκλοφορίας, εφάρμοσε απότομα τα φρένα της μοτοσυκλέτας για να αποφύγει τη σύγκρουση, όμως ανεπιτυχώς. Οι ενέργειες αυτές του Ενάγοντα, κατά την άποψη μου, με κανένα τρόπο συνιστούν αμέλεια εκ μέρους του [βλ. Adamis v. Eracleous (ανωτέρω)]. Με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου, η Εναγόμενη είχε καθήκον να αναμένει στην ουρά αυτοκινήτων όπου ήταν σταματημένη στην αριστερή λωρίδα της λεωφ. Στροβόλου και τότε μόνο να κινηθεί και εισέλθει στη δεξιά λωρίδα της λεωφόρου, όταν θα έλεγχε τον δρόμο και θα βεβαιωνόταν ότι η δεξιά λωρίδα ήταν καθαρή και κανένα όχημα, αυτοκίνητο ή μοτοσυκλέτα, εκινείτο σ' αυτήν ώστε η εν λόγω ενέργεια της να μην έθετε σε κίνδυνο οχήματα που εκινούντο στη δεξιά λωρίδα. Με βάση τα ευρήματα στα οποία το Δικαστήριο κατέληξε, η Εναγόμενη απέτυχε να εκπληρώσει το πιο πάνω καθήκον της. Αντίθετα, παρόλο που έδειξε με τον δεξιό δείκτη της και αντιλήφθηκε από το καθρεφτάκι της τη μοτοσυκλέτα του Ενάγοντα να κινείται στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας, παραγνώρισε τον κίνδυνο που εγκυμονούσε η είσοδος της σ' αυτή και παρά τη μικρή απόσταση που τους χώριζε 20-25 μ., απότομα και ξαφνικά εισήλθε στη δεξιά λωρίδα και απέκοψε την ελεύθερη πορεία της μοτοσυκλέτας. Η ενέργεια αυτή της Εναγόμενης, αποτελεί τη γενεσιουργό αιτία ανατροπής της μοτοσυκλέτας στην άσφαλτο και στη συνέχεια της σύγκρουσης της με το αυτοκίνητο ως και στην κτιστή νησίδα στον δρόμο. Η ενέργεια αυτή της Εναγόμενης, συνιστά κατά την κρίση του Δικαστηρίου αμέλεια εκ μέρους της και την καθιστά αποκλειστικά υπεύθυνη για την πρόκληση του δυστυχήματος. Σχετική είναι η απόφαση Koutellaris v. Christoforou & others
(1975)1 C.L.R. 336 στην οποία παρέπεμψε το Δικαστήριο η ευπαίδευτη συνήγορος του Ενάγοντα. Προχωρώ να εξετάσω την αξίωση του Ενάγοντα για ειδικές και γενικές αποζημιώσεις. Όπως ανέφερα πιο πάνω, αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι επί πλήρους ευθύνης οι ειδικές ζημιές του Ενάγοντα - εξαιρουμένης της αξίωσης του για απώλεια απολαβών από 7.10.05 μέχρι την καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης δηλ. για 14 ½ μήνες, σύμφωνα με την παρ. 14.1 της Έκθεσης Απαίτησης, - ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €31.
  1. Θα προχωρήσω με την εξέταση της αξίωσης του Ενάγοντα για απώλεια απολαβών από την ημερομηνία του δυστυχήματος στις 7.10.05 μέχρι την καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης στις 18.12.06, σύμφωνα με την παρ. 14.1 της Έκθεσης Απαίτησης. Το θέμα αυτό συναρτάται άμεσα με τον αναγκαίο χρόνο ανάρρωσης του Ενάγοντα, για το οποίο έδωσαν μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου οι Δρ. Γ. Βασιλείου (Μ.Ε.4) και ο Δρ. Η. Γεωργίου (Μ.Υ.3). Σύμφωνα με τον Μ.Ε.4, το χρονικό διάστημα των 16 μηνών (7.10.05-1.2.07) που ο Ενάγοντας πήρε αναρρωτική άδεια, είναι λογικό, με βάση τους τραυματισμούς του. Αντίθετα, ο Μ.Υ.3 εκτιμά ότι η περίοδος των έξι μηνών είναι σε αναγκαία λογικά πλαίσια. Συνεκτιμώντας τις δύο θέσεις επί του θέματος, καταλήγω ότι η ορθή θέση είναι αυτή του Μ.Ε.4, την οποία και αποδέχομαι, απορρίπτοντας την αντίθετη θέση του Μ.Υ.
  2. Και τούτο γιατί ο Μ.Ε.4 κρίνω ότι είναι σε καλύτερη θέση να εκτιμήσει τον χρόνο αποκατάστασης του κατάγματος του χεριού του Ενάγοντα, αφού αυτός ήταν ο θεράπων ιατρός του και άμεσα γνώστης του τραυματισμού του από την ημέρα του δυστυχήματος όταν προσήλθε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Τον εξέτασε επίσης στις 12.5.06 σύμφωνα με το ιατρικό πιστοποιητικό του ημερ. 12.5.06 (τεκμ. 11). Αντίθετα ο Μ.Υ.3 εξέτασε τον Ενάγοντα για πρώτη φορά, σύμφωνα με το τεκμ. 34, την 1.2.12, και όπως ανέφερε κατά την αντεξέταση του, έπαυσε από το 2005 να χειρουργεί μεγάλα χειρουργεία όπως ήταν και αυτό του Ενάγοντα. Επομένως, αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο χρόνος αποκατάστασης της λειτουργίας του τραυματισθέντος χεριού του Ενάγοντα, είναι το χρονικό διάστημα των 16 μηνών από την ημέρα του δυστυχήματος. Στην παρ. 14.1 της Έκθεσης Απαίτησης περιορίζεται ο χρόνος της αξίωσης για απώλεια απολαβών από τις 7.10.05 μέχρι την καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης (18.12.06), δηλ. για 14 ½ μήνες και έτσι θα εξετάσω την αξίωση για την εν λόγω χρονική περίοδο των 14 ½ μηνών. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Ενάγοντα, αυτός και κατά τον χρόνο του δυστυχήματος, εργαζόταν ως έκτακτος ωρομίσθιος εργάτης στα δημόσια έργα, γεγονός που δεν αμφισβητήθηκε από την άλλη πλευρά. Σύμφωνα με το Πιστοποιητικό Αποδοχών για το επίδικο έτος 2005 (τεκμ. 36) ο Ενάγοντας, μέχρι τις 7.10.05 που έλαβε χώρα το δυστύχημα, δηλ. για περίοδο εννέα μηνών, έλαβε από την εργασία του ως ωρομίσθιος εργάτης Λ.Κ.2.528,89 ως φορολογητέο εισόδημα, δηλ. Λ.Κ.280.98 (€480,10) μηνιαίως. Επομένως, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι ο Ενάγοντας από την ημέρα του δυστυχήματος 7.10.05 και για περίοδο 14 ½ μηνών, σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, απώλεσε από την εργασία του ως έκτακτος ωρομίσθιος εργάτης στα δημόσια έργα το ποσό των €6.961,
  3. Προέβαλε περαιτέρω τον ισχυρισμό ότι παράλληλα με την εργασία του ως ωρομίσθιος έκτακτος εργάτης στα δημόσια έργα, τις ελεύθερες του ώρες ασκούσε και το επάγγελμα του ηλεκτρολόγου αυτοκινήτων, όπως και τα Σαββατοκυρίακα σε δικό του εργαστήριο. Προς τούτο κατέθεσε στο Δικαστήριο σχετικά τιμολόγια (τεκμ. 7 και 8) και ισχυρίστηκε ότι από την εργασία του αυτή ως αυτοεργοδοτούμενος ηλεκτρολόγος αυτοκινήτων και πωλητής εξαρτημάτων που εισήγαγε, κέρδιζε κατά τον ουσιώδη χρόνο κατά μέσο όρο Λ.Κ.350 μηνιαίως (€598.01). Η ευπαίδευτη συνήγορος του Ενάγοντα, εισηγήθηκε ότι αυτός παρουσίασε πειστικά αποδεικτικά στοιχεία ότι εργαζόταν ως αυτοεργοδοτούμενος ηλεκτρολόγος αυτοκινήτων (τεκμ. 7 και 8) και παρέπεμψε το Δικαστήριο σε νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου που σχετίζεται με την παράλειψη του Ενάγοντα να παρουσιάσει μαρτυρία που να τεκμηριώνει την εγγραφή του ως αυτοεργοδοτούμενος στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ως και την καταβολή φόρου εισοδήματος, επ' αυτού του ποσού. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Πανίκος Παπαμάρκου ν. Ανδρέας Κωνσταντίνου κ.ά.
(2008)1 Α.Α.Δ. 568, Ανδρέας Σπύρου ν. Άριστου Ανδρέου Χ'' Χαραλάμπους
(1989)1 Α.Α.Δ. 298 και Χρύσης Χαραλάμπους ν. Χριστόφορος Χριστοφόρου Πολ. Έφ. 177/09 ημερ. 21.12.
  1. Ειδικότερα στην υπόθεση Χρύσης Χαραλάμπους ν. Χριστόφορος Χριστοφόρου (ανωτέρω), το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση με την οποία είχαν επιδικασθεί αποζημιώσεις για απώλεια απολαβών από εργασία του Ενάγοντα-εφεσίβλητου επί μερικής βάσεως (part-time) ως σερβιτόρος. Με αναφορά σε σχετική νομολογία, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι παρόλο που ο Ενάγοντας είχε παραδεχθεί ότι δεν δήλωνε το εν λόγω εισόδημα του στον Φόρο Εισοδήματος και στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, εντούτοις ορθά του επιδικάστηκαν αποζημιώσεις για την απώλεια απολαβών, από τις οποίες όμως αφαιρέθηκε ένα ποσό της τάξεως του 20% για φόρο εισοδήματος και εισφορές κοινωνικών ασφαλίσεων, ούτως ώστε το οποιοδήποτε απωλεσθέν ποσό να αντικατοπτρίζει καθαρή απώλεια. Στη συγκεκριμένη περίπτωση αποδέχομαι το σχετικό μέρος της μαρτυρίας του Ενάγοντα, ως μαρτυρία θετική και σαφής επί του θέματος, που καθόλου δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση. Κρίνω ότι το ποσό Λ.Κ.350 κατά μέσο όρο μηνιαίως, στο οποίο αναφέρθηκε στη μαρτυρία του, συνεκτιμούμενο με τα τιμολόγια τεκμ. 7 που παρουσίασε ενώπιον του Δικαστηρίου, αποτελεί ένα λογικό ποσό, από το οποίο όμως, με βάση την πιο πάνω νομολογία, είναι ορθό να αφαιρεθεί ένα ποσοστό 20% για σκοπούς φόρου εισοδήματος και εισφορών κοινωνικών ασφαλίσεων, εφόσον ο Ενάγοντας κανένα αποδεικτικό στοιχείο παρουσίασε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι κατέβαλλε εισφορές στις κοινωνικές ασφαλίσεις ή δήλωνε το εν λόγω εισόδημα του στον Φόρο Εισοδήματος. Επομένως το ποσό των Λ.Κ.350 μειώνεται κατά ποσοστό 20% και παραμένει ως απώλεια εισοδήματος από την εργασία του ως αυτοεργοδοτούμενος ηλεκτρολόγος αυτοκινήτων, το ποσό των Λ.Κ.280 (€478,41) μηνιαίως. Είναι, κατ' επέκταση η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι, ο Ενάγοντας από την ημέρα του δυστυχήματος 7.10.05 και για περίοδο 14 ½ μηνών σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, απώλεσε από την εργασία του ως αυτοεργοδοτούμενος ηλεκτρολόγος αυτοκινήτων το ποσό των €6.936,
  2. Διαφωνώ με την εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου της Εναγόμενης ότι ο Ενάγοντας εμποδίζεται να διεκδικεί ως αποζημιώσεις, απώλεια εισοδημάτων του από την εργασία του ως ηλεκτρολόγος αυτοκινήτων διότι ασκούσε αυτή την εργασία, παράλληλα με την εργασία του ως έκτακτος ωρομίσθιος εργάτης στα Δημόσια Έργα και επομένως παράνομα, κατά παράβαση του αρ. 65
(3)του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου (Ν.1/90). Και τούτο γιατί αφενός μεν ο ευπαίδευτος συνήγορος της Εναγόμενης σε καμιά αυθεντία ή νομολογία παρέπεμψε το Δικαστήριο που να υποστηρίζει αυτή τη θέση και αφετέρου γιατί παρόμοια θέση τέθηκε στην υπόθεση Χρύσης Χαραλάμπους ν. Χριστόφορος Χριστοφόρου (ανωτέρω), ότι δηλ. ο εφεσίβλητος δεν δήλωνε τις απολαβές του στον Φόρο Εισοδήματος και άρα εμποδίζεται να τις απαιτεί, η οποία όμως δεν έγινε αποδεκτή από το Ανώτατο Δικαστήριο. Προχωρώ να εξετάσω την αξίωση του Ενάγοντα για γενικές αποζημιώσεις ως και αυτή για απώλεια μελλοντικών απολαβών. Όπως ανέφερα πιο πάνω, το περιεχόμενο των ιατρικών πιστοποιητικών (τεκμ. 11, 13, 14, 18, 30 και 34) είναι παραδεκτό και από τις δύο πλευρές. Επομένως οι τραυματισμοί του Ενάγοντα, όπως περιγράφονται σ' αυτά, ως και τα κατάλοιπα τους, είναι παραδεκτά. Αποτελεί, κατ' επέκταση, εύρημα του Δικαστηρίου ότι λειτουργικά ο δεξιός αγκώνας παρουσιάζει σοβαρή μόνιμη δυσλειτουργία, επώδυνη και με σοβαρή οστεοαρθρίτιδα χωρίς πιθανότητας βελτίωσης. Λόγω της εμφανούς δυσκαμψίας του δεξιού αγκώνα και της αδυναμίας του άκρου, ο Ενάγοντας παραμένει με σοβαρό βαθμό ανικανότητας. Είναι σε θέσει να επιτελεί μορφές εργασίας που δεν ενέχουν το στοιχείο της χειρονακτικής δραστηριότητας όπως π.χ. κλητήρας, όπως είναι και η εργασία του μετά το δυστύχημα, από το 2007 μέχρι σήμερα, όταν προσλήφθηκε στη Δημόσια Υπηρεσία ως ωρομίσθιος Κυβερνητικός Υπάλληλος και ασκεί καθήκοντα κλητήρα στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Οι ουλές θα παραμείνουν και μελλοντικά αναμένεται η επιδείνωση των οστεοαρθριτικών αλλοιώσεων, που πιθανόν να αναγκάσει τον Ενάγοντα σε περαιτέρω εγχειρίσεις. Η μαρτυρία του Ενάγοντα (Μ.Ε.2) σε σχέση με τα κατάλοιπα των τραυματισμών του, γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο, εφόσον συνάδει πλήρως με το περιεχόμενο των ιατρικών πιστοποιητικών ως ανωτέρω. Πέραν τούτου, ο Ενάγοντας με θετικότητα και απόλυτη ειλικρίνεια αναφέρθηκε στα εν λόγω κατάλοιπα και πώς τα αντιμετωπίζει ο ίδιος στην καθημερινότητα του και δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Επομένως, αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο Ενάγοντας δεν μπορεί να ασκεί χειρονακτική εργασία και έτσι είναι εντελώς ανίκανος για το επάγγελμα του ηλεκτρολόγου αυτοκινήτων. Λόγω του περιορισμού κινήσεων του δεξιού χεριού του, δεν μπορεί να κρατεί βαριά αντικείμενα, δυσκολεύεται να ξυριστεί, ιδιαίτερα στο μπάνιο και στην τουαλέτα, αντιμετωπίζει δυσκολίες στο ντύσιμο και στην οδήγηση του αυτοκινήτου που είναι αναπηρικό. Δεν μπορεί επίσης να κολυμπήσει και γενικά δυσκολεύεται σε όλες τις καθημερινές δραστηριότητες του όταν απαιτείται η χρήση του δεξιού χεριού ή και των δύο χεριών. Ο Ενάγοντας ήταν 38 ετών κατά τον χρόνο του δυστυχήματος (γεννήθηκε στις 8.8.67) και σήμερα είναι 46 ετών. Στο ύψος των γενικών αποζημιώσεων λαμβάνεται σοβαρά υπόψη ο πόνος και η μακρά ταλαιπωρία του Ενάγοντα λόγω των τεσσάρων χειρουργικών επεμβάσεων στις οποίες υποβλήθηκε συνεπεία του δυστυχήματος, μέχρι και την τελευταία στις 11.1.12, το γεγονός οι ουλές θα παραμείνουν, ως και η πιθανότητα να υποβληθεί σε περαιτέρω εγχειρίσεις λόγω της αναμενόμενης επιδείνωσης των οστεοαρθριτικών αλλοιώσεων. Οι αρχές με βάση τις οποίες αποφασίζεται το ύψος των γενικών αποζημιώσεων έχουν αποκρυσταλλωθεί σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου και μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: Οι αποζημιώσεις πρέπει να είναι δίκαιες, λογικές και κοινωνικά αποδεκτές. Σκοπός είναι να αποδοθεί δικαιοσύνη στην απώλεια και ζημιά του τραυματισθέντος, χωρίς όμως να τίθεται υπερβολικό βάρος επί του αδικοπραγήσαντος. Ο ανθρώπινο πόνος και δυσχέρεια πρέπει να αποτιμούνται με φιλελεύθερο πνεύμα, λόγω των πολλαπλών στερήσεων που προκαλούν οι αναπηρίες στα θύματα της αμέλειας και η γενική τάση είναι να αυξάνεται το ποσό των αποζημιώσεων, σε μια προσπάθεια πιο δίκαιης αποτίμησης του .πόνου, λαμβανομένης υπόψη και της συνεχούς μείωσης της αξίας του χρήματος. Όσον αφορά τις προηγούμενες αποφάσεις, αυτές μόνο καθοδήγηση παρέχουν, γιατί είναι σχεδόν αδύνατο να βρεθούν δύο υποθέσεις με τα ίδια ακριβώς στοιχεία (βλ. Αντωνιάδης ν. Μαυρίδης
(1969)1 Α Α.Δ. 245, Paraskevaides (Overseas) Ltd v. Christofi
(1982)1 Α.Α.Δ. 789, Νεοφύτου ν. Χ'' Δημητρίου
(1982)1 Α.Α.Δ. 430, Παναγής ν. Θεοδώρου
(1992)1 Α.Α.Δ. 1303, Σπύρου ν. Χ'' Χαραλάμπους
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 298, Miller v. Peter Πολ. Έφ. 10408/16.12.99 και Lunkuttis v. Νικόλα Πολ. Έφ. 24.7.02). Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω ευρήματα του Δικαστηρίου αναφορικά με τα τραύματα που ο Ενάγοντας υπέστη συνεπεία του δυστυχήματος ως και τα κατάλοιπα του, κρίνω ότι ένα ποσό της τάξεως των €120.000 θα ήταν ικανοποιητικό για τον πόνο και την ταλαιπωρία που υπέστηκε συνεπεία του τραυματισμού του. Περαιτέρω, ο Ενάγοντας αξιώνει αποζημιώσεις λόγω απώλειας μελλοντικών απολαβών. Αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο Ενάγοντας από το 2007 και μέχρι σήμερα εργάζεται ως ωρομίσθιος κυβερνητικός υπάλληλος και ασκεί καθήκοντα κλητήρα στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας με ετήσιο ακάθαρτο μισθό €15.115. Αποτελεί επίσης εύρημα του Δικαστηρίου ότι συνεπεία του δυστυχήματος αυτός κατέστη εντελώς και μόνιμα ανίκανος για άσκηση του επαγγέλματος του ηλεκτρολόγου αυτοκινήτων. Σχετική με το θέμα αυτό είναι η μαρτυρία του Μ.Ε.3, η οποία γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο, ως μαρτυρία που ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε από την άλλη πλευρά. Σύμφωνα με τον Μ.Ε.3, ο βασικός μισθός πρόσληψης την 1.1.12 του ειδικευμένου ηλεκτρολόγου αυτοκινήτου, υπολογίζεται σε €1.960,07 μηνιαίως. Αποτελεί επίσης εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο Ενάγοντας είχε απώλεια εισοδήματος από την επί μερικής βάσεως (part time) εργασία του ως αυτοεργοδοτούμενος ηλεκτρολόγος αυτοκινήτων το ποσό των Λ.Κ.280 (€478,41) μηνιαίως. Κρίνω ότι η μελλοντική απώλεια εισοδήματος του Ενάγοντα θα πρέπει να κριθεί με βάση το μηνιαίο εισόδημα του που είχε ως ηλεκτρολόγος αυτοκινήτων, εργαζόμενος part time, ως ήταν και το καθεστώς εργασίας του κατά τον ουσιώδη χρόνο, και όχι με βάση τον μηνιαίο βασικό μισθό στον οποίο αναφέρθηκε ο Μ.Ε.3, που αφορά τον κατώτατο μισθό πρόσληψης ειδικευμένου ηλεκτρολόγου αυτοκινήτων με πλήρη όμως απασχόληση και όχι μερική. Και τούτο, έχοντας κατά νου ότι από το 2007 ο Ενάγοντας εργάζεται μέχρι σήμερα, ως κλητήρας στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, χωρίς να έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε μαρτυρία που να τεκμηριώνει ότι υπάρχει οποιοσδήποτε κίνδυνος να απωλέσει την εργασία του στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση μπορεί να γίνει χρήση της μεθόδου του πολλαπλασιαστή και του πολλαπλασιαστέου εφόσον προσάχθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία από τον Ενάγοντα που έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο και με την οποία εξειδικεύεται και συγκεκριμενοποιείται η μελλοντική απώλεια εισοδήματος του (βλ. Κυριάκος Μαυροπετρή ν. Γεώργιου Λουκά
(1995)1 Α.Α.Δ.66, σελ. 75). Ο Ενάγοντας είναι σήμερα 46 ετών και επομένως ο ορθός συντελεστής που θα πρέπει να υιοθετηθεί είναι αυτός των 10 χρόνων. Υπολογίζοντας το ετήσιο εισόδημα του ως part time εργαζόμενος ηλεκτρολόγος αυτοκινήτων (€478,41 Χ 12) σε €5.740,92 και πολλαπλασιάζοντας το με τον πολλαπλασιαστή 10, καταλήγω ότι ο Ενάγοντας δικαιούται για απώλεια μελλοντικών απολαβών το ποσό των €57.409,20. Για όλα τα πιο πάνω, εκδίδεται απόφαση προς όφελος του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγομένης για: €31.632 και €6.961,45 και €6.936,94 με νόμιμο τόκο επί των ποσών αυτών από 6.9.06 ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής, υπό μορφή ειδικών αποζημιώσεων και €120.000 με νόμιμο τόκο από 7.10.05 ημερομηνία του δυστυχήματος και €57.409,20 με νόμιμο τόκο από 6.9.06 ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής, υπό μορφή γενικών αποζημιώσεων. Επιδικάζονται, περαιτέρω, προς όφελος του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγομένης, έξοδα τα οποία να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στην αντίστοιχη με την απόφαση κλίμακα και να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου για έγκριση. [Υπ.] ....................................... Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /νχ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.