← Κύπρος

Κωνσταντίνος Χατζηκλεάνθους ν. LAIKI CYPRIALIFE LTD, Αρ.Αγωγής: 5697/08, 7/8/2013

Κωνσταντίνος Χατζηκλεάνθους ν. LAIKI CYPRIALIFE LTD, Αρ.Αγωγής: 5697/08, 7/8/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A299 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ.Χριστοδούλου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ.Αγωγής: 5697/08 Μεταξύ: Κωνσταντίνος Χατζηκλεάνθους Ενάγοντα και LAIKI CYPRIALIFE LTD Εναγόμενου Ημερομηνία: 7 Αυγούστου

  1. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον ενάγοντα: κ.Γ.Τρίγγας για Ευστάθιο Κ.Ευσταθίου Για την εναγόμενη: κ. Δ.Ιωαννίδης με την κα Α.Κοζάκου Α Π Ο Φ Α Σ Η Η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε σε κλητήριο ειδικά οπισθογραφημένο στις 7.10.08 και ακολούθως μετά από διάταγμα του Δικαστηρίου εκκρεμούσης της ακροαματικής διαδικασίας και μετά από ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου μετά από ακρόαση στις 14.5.13 τροποποιήθηκε. Είναι ο ισχυρισμός του ενάγοντα ότι είχε συμβληθεί με την εναγομένη δυνάμει του ασφαλιστηρίου συμβολαίου υπ΄αριθμό 50012897 το οποίο είχε υπογραφεί μεταξύ τους και ο ενάγοντας το τηρούσε καταβάλλοντας τα συμφωνημένα ασφάλιστρα. Με βάσει το εν λόγω ασφαλιστήριο έγγραφο ο ενάγοντας εδικαιούτο σε περίπτωση τραυματισμού του σε αποζημίωση από την εναγόμενη με βάση πίνακα παροχών ο οποίος περιέχεται στο συμβόλαιο. Μεταξύ των όρων του συμβολαίου ήταν ο όρος ότι ο ενάγοντας δικαιούταν σε αποζημίωση αν η αιτία για οποιαδήποτε ανικανότητα εργασίας του και/ή αν οποιοσδήποτε ασφαλιστικός κίνδυνος επέρχετο πριν να συμπληρώσει το 70ο έτος της ηλικίας του. Σύμφωνα πάντα με την Έκθεση Απαίτησης του ο ενάγοντας στις 3.4.2007 ενώ εργαζόταν ως οδηγός φορτηγού και αποκέρδαινε από την εργασία του ετήσιο εισόδημα περί τις £10.000 ενεπλάκη σε ατύχημα συνεπεία του οποίου κατέστη ανίκανος προς εργασία. Συγκεκριμένα, υπέστη κάταγμα κεφαλής δεξιού βραχιονίου και υποβλήθηκε σε δεξιά ημιαρθροπλαστική δεξιού ώμου. Συνεπεία του ατυχήματος κατέστη μονίμως ανίκανος για εργασία και υπέβαλε απαίτηση προς τους εναγομένους σύμφωνα με τους όρους του ασφαλιστηρίου εγγράφου. Η εναγόμενη αρχικά ικανοποίησε μέρος του συμβολαίου αλλά στις 15.10.07 ειδοποίησε τον ενάγοντα ότι δεν μπορεί να τον αποζημιώσει διότι όταν υπέβαλε τα στοιχεία του για το συμβόλαιο είχε δηλώσει ως ημερομηνία γέννησης του τις 25.4.44 ενώ διαφάνηκε από έγγραφα που είχε στη κατοχή της ότι η ημερομηνία γέννησης του ήταν η 17.8.43 και συνεπώς δεν τίθετο θέμα αποζημίωσης του και μάλιστα ακύρωσε αναδρομικά παροχές του ασφαλιστηρίου εγγράφου, λόγω του ότι είχε συνταξιοδοτηθεί πριν το ατύχημα. Είναι η θέση του ενάγοντα ότι συνεπεία του τραυματισμού του υπέστη ειδικές αποζημιώσεις €1.647,73 ενώ στις 11.12.09, μετά την καταχώρηση της αγωγής, υπεβλήθη σε δεύτερη εγχείρηση (είναι για τον λόγο αυτό που καταχωρήθηκε αίτηση για τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης εκκρεμούσης της ακροαματικής διαδικασίας) τα έξοδα για την οποία συμποσούνται σε €3.
  2. Ο ενάγοντας αξιώνει με την παρούσα αγωγή δήλωση του Δικαστηρίου ότι το ασφαλιστήριο συμβόλαιο υπ΄αριθμό 50012897 εξακολουθεί να βρίσκεται σε ισχύ και κακώς καταγγέλθηκε από την εναγομένη και ότι με βάση το συμβόλαιο η εναγομένη υποχρεούται να καταβάλει σ΄αυτό ποσό εκ £15.000 (€25.650) πλέον τόκους 8% από την ημερομηνία του ατυχήματος πλέον τα ποσά των €1.647,73 και €3.450 που αποτελούν τις ειδικές ζημιές του. Με βάση την τροποποιημένη Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτηση της εναγομένης, ο ενάγοντας στις 10.4.2000 υπέβαλε αίτηση για ασφάλεια προσωπικών ατυχημάτων. Σ΄αυτή ανέφερε ως ημερομηνία γέννησης την 25.4.
  3. Η εναγομένη στηριζόμενη σ΄αυτή προχώρησε στη ασφάλιση του ενάγοντα με το υπ΄αριθμό 50012897 ασφαλιστήριο έγγραφο. Με βάση αυτό καθορίζονται σε πίνακα παροχών οι παροχές που ισχύουν για το ασφαλιστικό συμβόλαιο, ήταν ουσιώδεις όροι της συμφωνίας ότι ο ασφαλιζόμενος είναι υποχρεωμένος να δώσει με κάθε ειλικρίνεια στην εταιρεία όλες τις λεπτομέρειες που αφορούν τον ίδιο και ότι κάθε ψευδής δήλωση που γίνεται απ΄αυτόν η απόκρυψη ουσιωδών πληροφοριών ή γεγονότων που γνωρίζει αποτελούν αιτία για ακύρωση της ασφάλειας όπου η δήλωση ή η απόκρυψη είναι τέτοια που αν η εταιρεία γνώριζε την αλήθεια δεν θα προχωρούσε σε ασφάλιση ή δεν θα συμφωνούσε τους συγκεκριμένους όρους. Ουσιώδης όρος της συμφωνίας ήταν επίσης ότι η ισχύς των παροχών αποζημίωσης λόγω τραυματισμού και/ή ανικανότητας λήγει όταν ο ασφαλιζόμενος κλείσει τα 70 χρόνια νοουμένου ότι δεν έχει εν τω μεταξύ συνταξιοδοτηθεί. Είναι η θέση της εναγομένης ότι ο ενάγοντας υπέβαλε γραπτή απαίτηση ισχυριζόμενος ότι στις 3.4.07 είχε ατύχημα και απαίτησε την καταβολή αποζημιώσεων. Η εναγομένη άρχισε να καταβάλλει στον ενάγοντα αποζημιώσεις κάτω από την παροχή ΙV του ασφαλιστήριου εγγράφου που αφορά εβδομαδιαίο επίδομα προσωρινής ολικής ανικανότητας λόγω ατυχήματος. Η εναγόμενη κατέβαλε συνολικά στον ενάγοντα £1.294,27 ισάξιο σε €2.211,39 σαν εβδομαδιαίες αποζημιώσεις. Στη συνέχεια περιήλθε σε γνώση της ότι η ημερομηνία γέννησης του ενάγοντα ήταν η 17.8.43 και όχι 25.4.44 που ο ίδιος είχε δηλώσει στη πρόταση ασφάλισης, γεγονός το οποίο επιβεβαιώθηκε μετά από έρευνα της εναγόμενης μέσω του Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων όπου διαφάνηκε ότι ο ενάγοντας είχε πάρει σύνταξη κάτι που δεν δήλωσε στην εναγομένη, ως είχε υποχρέωση. Είναι η θέση της ότι κατά παράβαση ουσιώδους όρου του συμβολαίου ο ενάγοντας απέκρυψε και/ή έδωσε ψευδείς πληροφορίες σε σχέση με την ημερομηνία γέννησης του η οποία αποτελεί ουσιώδη πληροφορία για το συμβόλαιο με αποτέλεσμα η απόκρυψη της πραγματικής ηλικίας του ενάγοντα να παρασύρει την ασφαλιστική σύμβαση, που είναι σύμβαση που στηρίζεται στη καλή πίστη, σε ακυρότητα. Εν πάση περιπτώσει αν ο ενάγοντας δήλωνε ότι είχε συνταξιοδοτηθεί από τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις η εναγομένη επειδή δεν παρέχει ασφαλιστική κάλυψη σε συνταξιούχους θα προχωρούσε σε ακύρωση του συμβολαίου με μόνη υποχρέωση την άτοκη επιστροφή του υπολοίπου των καταβληθέντων ασφαλίστρων. Είναι καταληκτικά η θέση της ότι ορθά προχώρησε στην ακύρωση του ασφαλιστηρίου του ενάγοντα, ότι εν πάση περιπτώσει το ατύχημα και ο τραυματισμός του ενάγοντα δεν τον κατέστησε ολικά ανίκανο και έτσι δεν πληροί τις προϋποθέσεις για είσπραξη ποσού για μόνιμη ολική ανικανότητα, την ημέρα του ατυχήματος ο ενάγοντας είχε ήδη συνταξιοδοτηθεί από τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις γι΄αυτό και δεν ήταν καλυμμένος από το ασφαλιστήριο γι΄αυτό και ορθά προχώρησε στην ακύρωση του συμβολαίου και επιστροφή σ΄αυτό των ασφαλίστρων που είχε εισπράξει συνολικού ύψους £238,47 (€407,45) που ο ενάγοντας αρνήθηκε να εισπράξει και ισχυρίζεται επίσης και ανταπαιτεί ότι λανθασμένα πλήρωσε στον ενάγοντα το ποσό £1.294,27 ισάξιο σε €2.211,39 το οποίο λανθασμένα του πλήρωσε για την εβδομαδιαία ανικανότητα μέχρι να μάθει τα ορθά γεγονότα και απαιτεί βεβαίως την απόρριψη της αγωγής και έκδοση απόφασης υπέρ της στα πλαίσια της Ανταπαίτησης. Δεν καταχωρήθηκε από τον ενάγοντα Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση ούτε πριν να γίνει τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης από τον ενάγοντα αλλά και ούτε ζητήθηκε κάτι τέτοιο μετά την καταχώρηση της τροποποιημένης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης από την εναγομένη. Το γεγονός αυτό έχει την δική του σημασία όσον αφορά την έκβαση της Ανταπαίτησης όπως θα αναφερθεί με λεπτομέρεια πιο κάτω. Προς απόδειξης της απαίτησης του ο ενάγοντας έδωσε ο ίδιος ένορκη μαρτυρία και κάλεσε ακόμα δύο μάρτυρες. Το ασφαλιστικό αντιπρόσωπο Σωτήρη Πιερίδη ΜΕ2 και τον δρ Γιάννη Ευσταθιάδη, ΜΕ
  4. Η εναγόμενη κάλεσε ως μάρτυρα τον κ. Χρίστο Μηνά ΜΥ1, ο οποίος ήταν ο Διευθυντής του Νομικού Τμήματος και Διαχείρισης Αποζημιώσεων και Εξυπηρέτησης Πελατών της. Κατά την ένορκη κατάθεση των μαρτύρων αυτών κατατέθηκε επίσης αριθμός τεκμηρίων στα οποία θα γίνει αναφορά όταν κρίνεται αναγκαίο. Ο ενάγοντας ενόρκως ανέφερε ότι γεννήθηκε στις 17.8.43 στο χωριό Ποτάμι της Επαρχίας Λευκωσίας. Υπήρξε διάσταση ως προς την πραγματική ημερομηνία γέννησης του αφού διδόταν και ως ημερομηνία γέννησης του η 25.4.44 η οποία μάλιστα ίσχυε και στο πιστοποιητικό γέννησης του που είχε εκδοθεί όταν ήταν μικρός. Για να αποφευχθεί η οποιαδήποτε σύγχυση ο ίδιος στις 26.3.2003 ενώπιον του Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας δήλωσε ενόρκως, Τεκμήριο 4, ότι η ορθή ημερομηνία γέννησης του ήταν η 17.8.43 όπως φαίνεται στη ταυτότητα και στη άδεια οδήγησης του και όχι η ημερομηνία 25.4.44 όπως φαίνεται στο πιστοποιητικό γέννησης του. Έτσι εκδόθηκε από την αρμόδια αρχή της Κυπριακής Δημοκρατίας, δηλαδή τον ΄Επαρχο Λευκωσίας διορθωμένο πιστοποιητικό γέννησης στις 7.5.2003 στο οποίο η ημερομηνία γέννησης του αναγράφεται ως η 17.8.43, Τεκμήριο
  5. Ήταν η θέση του ότι στις 3.4.07 ενώ εργαζόταν ως οδηγός φορτηγού - χειριστής αντλίας σκυροδέματος και αποκέρδαινε από την εργασία του ετήσιο εισόδημα περί των £10.000 εμπλάγηκε σε εργατικό ατύχημα ενώ εργαζόταν και χειριζόταν την αντλία μπετόν. Συνεπεία του ατυχήματος κατέστη ανίκανος προς εργασία αφού υπέστη κάταγμα κεφαλής δεξιού βραχιονίου και συνδυασμένη κάκωση και ρήξη δεξιού ώμου σύμφωνα με το ιατρικό πιστοποιητικό που παρουσίασε, Τεκμήριο
  6. Χειρουργήθηκε για το τραύμα του στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας και ακολούθως υπεβλήθη σε δεύτερη εγχείρηση στο Ιατρικό Κέντρο Κίμων στη Λάρνακα στις 21.12.09 μετά από την καταχώρηση της αγωγής. Οι ειδικές ζημιές του (φάρμακα, φυσιοθεραπείες, αμοιβές γιατρών κλπ ανέρχονται στα ποσά των £963,53 δηλαδή €1.647,73, Τεκμήριο 3, και €3.450, Τεκμήριο
  7. Κατά τον ισχυρισμό του μεταξύ του, και της εναγόμενης ίσχυε το ασφαλιστικό συμβόλαιο με αριθμό 50012897 το οποίο είχε υπογράψει στις 25.4.00 με τίτλο Cypria Accident Protector, Τεκμήριο 2, και με βάση τον πίνακα παροχών που είχε συμφωνηθεί και ίσχυε μεταξύ τους λαμβανομένης υπόψη και της φύσης του ατυχήματος που υπέστη, θα έπρεπε να του καταβληθεί το ποσό των £15.000 (€25.650) λόγω του ότι είχε καταστεί ανίκανος για εργασία συνεπεία των τραυμάτων του. Επιπρόσθετα θα έπρεπε να του καταβληθεί το ποσό των ειδικών ζημιών ως ανωτέρω αναφέρονται. Προς τούτο υπέβαλε στην εναγόμενη απαίτηση αποζημίωσης στην οποία είχε επισυνάψει τα απαραίτητα ιατρικά πιστοποιητικά και οτιδήποτε του ζητήθηκε απ΄αυτήν. Η εναγόμενη αρχικά τον πληροφόρησε ότι είχε εγκριθεί αποζημίωση για ποσό £265,61 και κατόπιν του απήθυνε διάφορες επιστολές όταν στις 15.10.07 έθεσε για πρώτη φορά το θέμα της ηλικίας του και τον ρώτησε κατά πόσο είχε συνταξιοδοτηθεί και αφού πληροφορήθηκε ότι η απάντηση ήταν θετική, του ανέφερε ότι δεν θα του κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό γιατί, σύμφωνα πάντα τα όσα του είπαν, με αυτούς είχε δώσει ανακριβή στοιχεία για την ηλικία του. Ο ίδιος έδωσε την υπόθεση στους δικηγόρους του να την χειριστούν και ανέφερε ότι ενώ η εναγόμενη σε επιστολή της ημερ. 21.7.08, Τεκμήριο 10, του γνωστοποίησε ότι τερματίζει το συμβόλαιο αναδρομικά, στις 30.4.09 συνέχισε με σχετική επιστολή της, Τεκμήριο 11 να τον υπενθυμίζει ότι οφείλει ασφάλιστρα ως αν να μην συμβαίνει τίποτε. Ανέφερε επίσης ότι είχε αναφέρει στον ασφαλιστικό του πράκτορα Σωτήρη Πιερίδη για την ένορκη δήλωση διόρθωσης ημερομηνίας γέννησης προς τον οποίο και παρέδωσε αντίγραφο της και ο οποίος του ανέφερε ότι δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα. Ήταν επίσης η θέση του ότι ο Σωτήρης Πιερίδης εργαζόταν στην εναγομένη και ότι ενημερώνοντας τον ουσιαστικά ενημέρωσε την εναγομένη. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο λόγος που προέβηκε στη ένορκη δήλωση και την διόρθωση του πιστοποιητικού γέννησης του ήταν τα διάφορα προβλήματα που προέκυπταν σε σχέση με την ημερομηνία γέννησης που φαινόταν στο πιστοποιητικό γέννησης που κατείχε και την άδεια οδηγού του. Κατέθεσε το Τεκμήριο 12 το οποίο είναι το πιστοποιητικό γέννησης που είχε με την ημερομηνία 25.4.44 και το οποίο φέρει ως ημερομηνία έκδοσης την 1.6.00 και είπε ότι ζήτησε την έκδοση του γιατί ήθελε να το έχει σπίτι του για παν ενδεχόμενο και είναι αυτό που παρουσίασε στον ασφαλιστή του. Συμφώνησε ότι δεν ανέφερε τότε στον ασφαλιστή του ότι είχε δύο ημερομηνίες γέννησης γιατί όπως είπε, το τι του ζητήθηκε ήταν το πιστοποιητικό γέννησης και μόνο εκείνο έδωσε. Ερωτώμενος γιατί δεν ειδοποίησε την εναγόμενη μετά την ένορκο δήλωση και την έκδοση του νέου πιστοποιητικού γέννησης η θέση του ήταν ότι ανέφερε το γεγονός αυτό στο Σωτήρη Πιερίδη ο οποίος του ανέφερε ότι δεν υπήρχε πρόβλημα. Του υπεβλήθη ότι ουδέποτε ο Σωτήρης Πιερίδης ενημέρωσε την εναγόμενη και ότι ουδέποτε ήταν υπάλληλος της εναγομένης, θέσεις με τις οποίες ο ενάγοντας διαφώνησε. Συμφώνησε όμως ότι συνταξιοδοτήθηκε από τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις λαμβάνοντας για πρώτη φορά την πρώτη δόση της σύνταξης του στις 27.8.06, εννέα δηλαδή μήνες πριν το επίδικο ατύχημα που έγινε στις 3.4.07 και ότι το πιστοποιητικό που έδωσε στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις όπως και η ημερομηνία γέννησης που δήλωσε για να πάρει σύνταξη ήταν η 27.8.
  8. Του υπεβλήθη ότι η ημερομηνία 25.4.00 που αναφέρει ως η ημερομηνία έναρξης του ασφαλιστήριου συμβολαίου δεν ισχύει και δεν υπάρχει ημερομηνία 25.4.00 και ότι εν γνώσει του είπε ψέματα στην εναγόμενη για την ημερομηνία γέννησης του, θέσεις τις οποίες δεν δέχτηκε. Ανέφερε ότι ο ασφαλιστής του ουδέποτε του εξήγησε τους όρους του συμβολαίου του, απλά το υπέγραψε και έφυγε. Του υπεβλήθηκε επίσης ότι υπερπληρώθηκε από την εναγομένη για το ατύχημα που έπαθε αφού δεν έπρεπε να πάρει κανένα ποσό λόγω του ότι ήταν συνταξιούχος και γι΄αυτό και δικαιούται να ανταπαιτήσει τα ποσά που του έδωσε, θέσεις τις οποίες δεν δέχτηκε. Σε ό,τι αφορά τις εγχειρήσεις, του υπεβλήθη ότι η δεύτερη εγχείριση ήταν άσχετη με το ατύχημα, θέση που επίσης δεν δέκτηκε και ανέφερε ότι ήταν η ίδια εγχείρηση και ότι πήγε στον ίδιο γιατρό που πλέον ιδιώτευε επειδή συνέχιζε να πονά. Του υπεβλήθηκε επίσης ότι ο Σωτήρης Πιερίδης ουδέποτε υπήρξε υπάλληλος της εναγομένης και ούτε την δεσμεύει με οποιοδήποτε τρόπο και ότι ορθά η εναγομένη δεν του έχει καταβάλει κανένα ποσό πέραν αυτό το οποίο του έδωσε και ανταπαιτεί καθότι το συμβόλαιο ακυρώθηκε λόγω του ότι υπέβαλε ψευδή δήλωση ως προς την ημερομηνία γέννησης του και είχε εν πάση περιπτώσει συνταξιοδοτηθεί. Ο Σωτήρης Πιερίδης Μ.Ε.2 είναι ασφαλιστής και γνωρίζει τον ενάγοντα αφού είναι ο ασφαλιστής του. Την αίτηση η οποία αφορά την κατάρτιση του Τεκμηρίου 2 την συμπλήρωσε ο ίδιος μετά από πληροφορίες που του έδωσε ο ενάγοντας. Ανέφερε ότι η ηλικία και το επάγγελμα του υποψηφίου προς ασφάλιση πάντοτε παίζει σημαντικό ρόλο στη σύναψη του συμβολαίου. Το Τεκμήριο 2 κάλυπτε θάνατο ή μόνιμη ολική ανικανότητα από ατύχημα, μεροκάματα είτε σε περίπτωση ατυχήματος είτε για ασθένεια όπως επίσης και ιατρικά έξοδα. Όλη η αλληλογραφία της εναγομένης με τον ενάγοντα κοινοποιήθηκε ως είθισται και στον ίδιο. Σε σχέση με την ημερομηνία γέννησης του ενάγοντα ανέφερε ότι δεν θυμόταν κατά πόσο είχε πληροφορηθεί από τον ενάγοντα ότι προέβη σε ένορκη δήλωση για αλλαγή της ημερομηνίας γέννησης του. Ο ίδιος ενημερώθηκε όταν προέκυψε το πρόβλημα με την απαίτηση του ενάγοντα και συγκεκριμένα όταν η εναγόμενη αρνήθηκε να πληρώσει και ο ίδιος ζήτησε τον λόγο και τότε του ανέφεραν ότι στα ίδια τα έγγραφα και συγκεκριμένα το ιατρικό πιστοποιητικό που ο ενάγοντας παρουσίασε στην εναγόμενη με την απαίτηση του, το Τεκμήριο 1, αναφέρεται ως ημερομηνία γέννησης του η 17.8.43 που ήταν άλλη ημερομηνία από αυτή που αναγραφόταν στο συμβόλαιο. Ο ίδιος επισκέφθηκε τότε τον ενάγοντα σχετικά ο οποίος του παρέδωσε τα δύο πιστοποιητικά γέννησης και φάνηκε το πρόβλημα. Δεν θυμόταν κατά πόσο ο ενάγοντας του είχε δώσει προηγουμένως οποιοδήποτε πιστοποιητικό για την ημερομηνία γέννησης του. Ερωτώμενος κατά πόσο έλεγξε αν το επίδικο συμβόλαιο είναι σε ισχύ ανέφερε ότι ισχύει και συνεχίζουν να εισπράττονται τα ασφάλιστρα για κάλυψη θανάτου αλλά όχι για επιδόματα και αποζημιώσεις που έχουν σχέση με ατυχήματα στο χώρο εργασίας. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι ο ίδιος ουδέποτε πληροφορήθηκε από τον ενάγοντα για την αλλαγή στην ημερομηνία γέννησης του πριν από την ημέρα που υπέβαλε την απαίτηση του για τους τραυματισμούς του και ότι ακόμα και την ημερομηνία που υπεβλήθηκε η απαίτηση του ενάγοντα την οποία ο ίδιος παρέδωσε στα γραφεία της εναγομένης η ημερομηνία γέννησης του ενάγοντα με βάση τα αρχεία του ήταν 25.4.
  9. Ανέφερε επίσης ότι εάν ένα πρόσωπο συνταξιοδοτηθεί τότε αλλάζουν οι όροι του συμβολαίου αφού δεν τίθεται θέμα πληρωμής μεροκάματων. Ο δρ Γιάννης Ευσταθιάδης, ΜΕ3, είναι χειρούργος ορθοπεδικός και μαζί με τον C.R. Constant χειρούργησαν τον ενάγοντα δύο φορές μετά από το ατύχημα που είχε τον Απρίλιο του
  10. Στις 17.9.07 στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας μαζί με τον C.R. Constant προέβηκαν σε αρθροπλαστική του ώμου του ενάγοντα μετά το εργατικό ατύχημα και ακολούθως έγινε δεύτερη εγχείρηση τον Δεκέμβριο του 2009 σε ιδιωτική κλινική στη Λάρνακα όπου πλέον εργαζόταν. Υιοθέτησε πλήρως το περιεχόμενο του ιατρικού πιστοποιητικού που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1 και κατέθεσε την ελληνική του μετάφραση ως Τεκμήριο 1Α. Επανέλαβε ότι όπως αναφέρεται και στο εν λόγω ιατρικό πιστοποιητικό ο ενάγοντας είναι και θα παραμείνει μόνιμα ανίκανος να επιστρέψει στη εργασία του, οι οστεοαρθριτικές αλλοιώσεις που παρατηρήθηκαν στο δεξιό ώμο του ενάγοντα δεν θα οδηγούσαν ποτέ τον ενάγοντα να σταματήσει την εργασία του και ότι είναι το ατύχημα του Απριλίου του 2007 που οδήγησε στην ολοκληρωτική και μόνιμη ανικανότητα του ενάγοντα σε σχέση με την εργασία του και στη μόνιμη ανικανότητα του να επανέλθει στην εργασία που εκτελούσε πριν το ατύχημα. Ο Μ.Ε. 3 ανέφερε επίσης ότι είναι πιο καλό για προστασία και του ίδιου του ενάγοντα αλλά και της επέμβασης που έχει γίνει να μην κάνει βαριά εργασία και σίγουρα δεν μπορεί να συνεχίσει να εργάζεται ως οδηγός βαρέων οχημάτων. Ήταν η θέση του ότι ο C.R. Constant είναι εξαιρετικά ειδικός στα θέμα ώμου και αγκώνα και δεν μπορεί να αμφισβητηθεί κανένα από τα ευρήματα του. Αντεξεταζόμενος συμφώνησε ότι όντως εκτός από το τραύμα του ο ενάγοντας είχε κάποιες οστεοαρθριτικές αλλοιώσεις στο ώμο λόγω ηλικίας όμως επανέλαβε ότι αυτές δεν τον εμπόδιζαν να κάνει την εργασία του. Η πρώτη επέμβαση που έγινε στον ενάγοντα ήταν η αρθροπλαστική του ώμου την οποία εάν «την προσέχει» ο ενάγοντας λαμβάνοντας υπόψη και την ηλικία του μπορεί να μην χρειαστεί να γίνει αναθεώρηση της. Ερωτώμενος εάν ο λόγος που δεν μπορεί ο ενάγοντας να κάνει εργασία βαριάς φύσης είναι καθαρά για να προστατευτεί η εγχείρηση συμφώνησε μεν επαναλαμβάνοντας όμως ότι σίγουρα τόσο τη συγκεκριμένη εργασία που έκανε πριν αλλά και άλλη βαριά εργασία είναι ανίκανος να τις εκτελέσει λόγω του ότι θα έχει επιπτώσεις στον ώμο του και σίγουρα θα χρειαστεί άλλη εγχείρηση. Στον ενάγοντα δόθηκαν από τον ίδιο και τον CR Constant αυστηρές οδηγίες να μην κάνει βαριές εργασίες για να προστατευτεί η εγχείρηση. Σε σχέση με την δεύτερη εγχείρηση εξήγησε ότι ουσιαστικά μετά από κάποια οχλήματα που είχε ο ενάγοντας κρίθηκε σκόπιμο να του κάνουν αρθροσκόπιση το ώμου και καθαρισμό λόγω προβλημάτων στη ένωση της κλείδας με τον ώμο. Ερωτώμενος κατά πόσο αυτό προέκυψε λόγω οστεροαρθρίτιδας συμφώνησε αλλά ανέφερε ότι η οστεοαρθριτίδα είχε επιδεινωθεί λόγω του τραυματισμού και ότι ήταν στην ίδια περιοχή με την εγχείριση. Ερωτώμενος κατά πόσο ο ενάγοντας μπορεί να κάνει άλλη εργασία απάντησε ότι εξαρτάται από τι είδους εργασία πρόκειται. Ο μοναδικός μάρτυρας της Εναγόμενης Χρήστος Μηνάς, ΜΥ1, ανέφερε ότι γνωρίζει την υπόθεση του ενάγοντα από την εργασία του τότε με την εναγόμενη. Ανέφερε ότι μετά την απαίτηση του ενάγοντα για αποζημίωση λόγω τραυματισμού η εναγόμενη του πλήρωσε εβδομαδιαία αποζημίωση λόγω του τραυματισμού την οποία όμως σταμάτησαν να πληρώνουν όταν στο ιατρικό πιστοποιητικό που ζήτησαν από τον ενάγοντα να τους χορηγήσει για να δικαιολογηθεί η απαίτηση του διαφάνη ότι η ημερομηνία γέννησης που αναφερόταν σ΄αυτό ως 17.8.43 ενώ από το αρχείο τους και με βάση το ασφαλιστικό συμβόλαιο προέκυπτε ότι η ημερομηνία γέννησης του ενάγοντα ήταν δηλωμένη ως 25.4.
  11. Επειδή υπήρχε αυτή η διαφορά ζήτησαν πρώτα από τον ενάγοντα να τους παρουσιάσει το πιστοποιητικό γέννησης του κάτι το οποίο δεν έπραξε και οι ίδιοι αποτάθηκαν στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων όπου και πληροφορήθηκαν ότι η ημερομηνία γέννησης του ήταν η 17.8.43 και ότι από τον Αύγουστο του 2006, δηλαδή 8 μήνες πριν από το ατύχημα είχε ήδη συνταξιοδοτηθεί και λάμβανε σύνταξη από τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις. Ακολούθως με βάση και τους όρους του συμβολαίου η εναγόμενη απέστειλε επιστολή στις 21.8.08 στο δικηγόρο του ενάγοντα με την οποία του κοινοποιούσε την ακύρωση του συμβολαίου αναφέροντας μάλιστα ότι επιφυλάσσουν και το δικαίωμα της για να ζητήσουν πίσω τα ποσά που είχαν ήδη πληρώσει στον ενάγοντα. Μάλιστα, επέστρεψαν στον ενάγοντα επιταγή για το ποσό των €407.45 που ήταν πληρωμές για ασφάλιστρα που ο ενάγοντα είχε καταβάλει, Τεκμήριο 14, την οποία όμως ο ενάγοντας δεν παρέλαβε και έτσι ακυρώθηκε. Σε ό,τι αφορά το Τεκμήριο 11, επιστολή ημερ. 30.4.09 προς τον ενάγοντα με την οποία τον υπενθύμιζαν να πληρώσει ασφάλιστρα που χρωστούσε ανέφερε ότι αυτές οι επιστολές είναι αυτόματες και εκδίδονται από το σύστημα και δεν σημαίνει κατ΄ανάγκη ότι γνωρίζουν οι λειτουργοί που τις υπογράφουν το τι πραγματικά συμβαίνει. Επανέλαβε ότι ο ίδιος είχε προχωρήσει και κατάγγειλε τις παροχές του συμβολαίου που αφορούσαν επιδόματα και καταβολή αποζημιώσεων, τις παροχές IΙΙ και VI, και ανέφερε ότι σε περίπτωση που η εναγόμενη θα ικανοποιούσε την απαίτηση του ενάγοντα για μόνιμη ολική ανικανότητα τότε θα συμψηφίζονται τυχόν ποσά που είχαν ήδη πληρωθεί υπό μορφή εβδομαδιαίων απολαβών και επιδομάτων. Διευκρίνισε ότι ο ενάγοντας ουδέποτε υπέβαλε στην ασφάλεια απαίτηση για μόνιμη ανικανότητα ή αναπηρία, υπέβαλε μόνο απαίτηση για εβδομαδιαία αποζημίωση, ο γιατρός του ουδέποτε ήρθε στα γραφεία της ασφάλειας για να συζητήσουν το θέμα του τραυματισμού του και ουδέποτε αναφέρθηκε ως θεράπων γιατρός του ενάγοντα οποιοσδήποτε άλλος πέραν του δρ Kτωρίδη στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας που είναι το πρόσωπο το οποίο αναφέρεται στο Τεκμήριο 13 που είναι η απαίτηση ατυχήματος/ασθένειας την οποία έχει υποβάλει ο ενάγοντας στην εναγόμενη στις 10.4.07 μέσω του ασφαλιστικού του αντιπροσώπου Σωτήρη Πιερίδη. Αντεξεταζόμενος αρνήθηκε την υποβολή ότι η ημερομηνία γέννησης του ενάγοντα δεν έχει καμία σημασία όπως ούτε και το γεγονός ότι είχε δύο ημερομηνίες γέννησης, ο ΜΥ1 διαφώνησε έντονα επαναλαμβάνοντας την θέση ότι η ηλικία του ασφαλιζόμενου είναι πολύ ουσιαστική για την εναγόμενη και ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση εάν η εναγόμενη ήξερε την πραγματική ημερομηνία γέννησης του ενάγοντα, δεν θα του κατέβαλλε κανένα ποσό γιατί το ασφαλιστήριο του θα είχε ήδη λήξει πριν το ατύχημα σε ό,τι αφορά τις συγκεκριμένες παροχές. Ανέφερε ότι η σχέση της ασφαλιστικής εταιρείας με τον ασφαλιζόμενο στηρίζεται στην αλήθεια και στην αμοιβαία εμπιστοσύνη και ότι δεν θα έπρεπε να γίνει στη συγκεκριμένη περίπτωση, αν όχι ψευδής δήλωση από τον ενάγοντα, τουλάχιστον παραπληροφόρηση σε ό,τι αφορά την ηλικία του. Όταν του υπεβλήθη ότι ο ενάγοντας δεν είχε καμία πρόθεση να ξεγελάσει την εναγομένη αφού όταν έκαμε το συμβόλαιο δεν γνώριζε ότι θα τραυματιζόταν, ο ΜΥ αντέδρασε έντονα αναφέροντας ότι η εναγόμενη ζήτησε από τον ενάγοντα να παρουσιάσει πιστοποιητικό γέννησης όταν προέκυψε το θέμα των δύο ημερομηνιών, πράμα το οποίο ο ενάγοντας δεν έκανε και χρειάστηκε να κάνουν έρευνα στα μητρώα των Κοινωνικών Ασφαλίσεων και ότι επίσης ο ενάγοντας, εν πάση περίπτωση, δήλωσε ως ημερομηνία γέννησης του την ημερ. 25.4.44 ακόμα και στο έντυπο που υπέβαλε την απαίτηση του και βεβαίως όταν πλέον γνώριζε ότι είχε τραυματιστεί. Ήταν η θέση του επίσης ότι ο ενάγοντας δεν είχε ποτέ πρόθεση να αναφέρει την πραγματική του ηλικία και αυτό φαίνεται τόσο από το γεγονός ότι ουδέποτε ενημέρωσε την εναγόμενη για την ένορκη δήλωση και το νέο πιστοποιητικό γέννησης και ότι ήταν από το πιστοποιητικό του γιατρού Τεκμήριο 1 και 1Α που διαφάνηκε το πρόβλημα. Του υπεβλήθη τέλος ότι η οκτάμηνη χρονολογική διαφορά μεταξύ των δύο ημερομηνιών γέννησης δεν έχει καμία ουσιαστική σημασία, θέση με την οποία ο ΜΥ1 επίσης διαφώνησε έντονα αναφέροντας ότι με βάση την πραγματική του ηλικία το ασφαλιστήριο έγγραφο σε ότι αφορά τις συγκεκριμένες παροχές ήταν άκυρο από τον Αύγουστο του 2006 όταν ο ενάγοντας συνταξιοδοτήθηκε από τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις, κάτι το οποίο αν γνώριζε η εναγόμενη δεν θα του πλήρωνε κανένα ποσό για αυτό και δικαιολογείται η Ανταπαίτηση της. Η αξιολόγηση των μαρτύρων δεν παρουσιάζει καμία δυσκολία αφού μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της Δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις αντιδράσεις τους τον τρόπο που απαντούσαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους τέθηκαν και εν γένει την όλη τους συμπεριφορά στο εδώλιο. Η Νομολογία έχει καθορίσει διάφορες παραμέτρους σε σχέση με την αξιολόγηση των μαρτύρων, παραπέμπω σχετικά στις αποφάσεις Σίμος Αμβροσίου Αντωνίου ν. Αστυνομίας Ποιν. Έφ. 187/07, ημερομηνίας 21.11.09, Βούτουνος ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 244/06 ημερομηνίας 23.1.08, Χριστάκη Χρίστου ν. Αγαθοκλή Ηροδότου κ.ά., Πολ. Έφ. 15/07, ημερομηνίας 23.5.08 και Ανδρέας Γιάγκου Σάντη ν. Δέσποινας Χατζηβασιλείου κ.ά. Πολ. Έφ. 78/07 ημερομηνίας 20.3.
  12. Σημασία στην αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα έχουν τα λεγόμενα του, η εκφορά του λόγου του, ο δισταγμός ή η αμεσότητα των απαντήσεων του, η φυσικότητα και η εν γένει συμπεριφορά του στο εδώλιο. Λαμβάνονται επίσης υπόψη, η ύπαρξη υπερβολών ή αντιφάσεων στα όσα αναφέρει ένας μάρτυρας στο Δικαστήριο. Η ειλικρίνεια ενός μάρτυρα κρίνεται από τη θετικότητα, την αμεσότητα και τον αυθορμητισμό του. σχετικές είναι οι αποφάσεις C & Α Pelekanos Ltd v. Πελεκάνου

(1999)1 Β ΑΑΔ 1273, Χριστοφή ν. Ζαχαριάδη, Π.Ε. 10825, ημερ. 26.3.2002 και Δημήτρης Ιωάννου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 75/2005, ημερ. 26.1.
  1. Με βάση τις πιο πάνω αρχές έρχομαι τώρα να αξιολογήσω τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν προφορικά στο Δικαστήριο. Αναφέρω προτού αξιολογήσω τον κάθε ένα μάρτυρα ξεχωριστά ότι τα πλείστα γεγονότα που πλαισιώνουν την υπόθεση είναι λίγο πολύ παραδεκτά και/ή παρέμειναν αναντίλεκτα. Η μαρτυρία του μοναδικού μάρτυρα υπεράσπισης ουσιαστικά αφορά την εξήγηση του με βάση την εμπειρία από την θέση που κατείχε στην εναγομένη των προνοιών του συμβολαίου και πότε αυτό μπορεί να ακυρωθεί, η μαρτυρία του ΜΕ3 η οποία ήταν σύντομη αφορούσε αποκλειστικά και μόνο τις δύο εγχειρήσεις στις οποίες υπεβλήθη ο ενάγοντας και την επεξήγηση του ιατρικού πιστοποιητικού που έχει σημειωθεί ως Τεκμήριο 1 και 1Α ενώ ο ΜΕ2 ο οποίος παρουσιάστηκε από τον ενάγοντα ουσιαστικά για να ενισχύσει την θέση του ότι ενημέρωσε την εναγομένη μέσω του ΜΕ2 για την αλλαγή στην ημερομηνία γέννησης του για να λάβει την διαβεβαίωση ότι δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα με το συμβόλαιο, κάθε άλλο παρά ενίσχυσε αυτή του την θέση. Ο ενάγοντας δεν θεωρώ ότι έχει αναφέρει ψέματα στο Δικαστήριο σε σχέση με το μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας του που αφορούσε τις δύο ημερομηνίες γέννησης που αποδίδονταν στον ίδιο, το πώς προχώρησε να αντικαταστήσει το πρώτο πιστοποιητικό γέννησης του, Τεκμήριο 12 με το δεύτερο πιστοποιητικό γέννησης του, Τεκμήριο
  2. Δεν αντεξετάστηκε σε σχέση με τα κονδύλια των ειδικών αποζημιώσεων του και επί των εγγράφων που κατέθεσε προς απόδειξη τους. Δεν διέκρινα ότι υπήρχε από πλευράς του οποιοσδήποτε δόλος ή πρόθεση για απάτη όταν αναφερόταν στο ιστορικό σύναψης της σύμβασης με την εναγομένη και τον τρόπο που συμπλήρωσε το ερωτηματολόγιο που του έδωσε ο ασφαλιστής του, ενώ αυθόρμητα και χωρίς προσπάθεια να αποκρύψει οτιδήποτε από το Δικαστήριο ανέφερε την ημερομηνία που συνταξιοδοτήθηκε από το Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Ο ενάγοντας όμως δεν ανέφερε στο Δικαστήριο την αλήθεια όταν ανέφερε ότι ενημέρωσε τον Ασφαλιστή του για την αλλαγή στη ημερομηνία γέννησης του και σίγουρα, όπως εξάγεται από την μαρτυρία του, ο ίδιος δεν προσπάθησε με κανένα τρόπο να ενημερώσει κατευθείαν την εναγομένη για την αλλαγή που έγινε σε σχέση με την ημερομηνία γέννησης του και το νέο πιστοποιητικό γέννησης. Ακόμα και αν δεχθώ την θέση του ότι την ώρα που συμπλήρωνε με τον Ασφαλιστή του το έντυπο με το οποίο αιτήθηκε την σύναψη συμβολαίου ασφάλισης με την εναγομένη και του ζητήθηκε ημερομηνία γέννησης έδωσε εκείνη που ήταν γραμμένη στο πιστοποιητικό γέννησης που είχε τότε, στο σημείο αυτό αναφέρω ότι το πιστοποιητικό γέννησης που κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 5 φέρει ως ημερομηνία έκδοσης την 1.6.2000 δηλαδή μεταγενέστερη ημερομηνία από την ημερομηνία συμπλήρωσης του εντύπου για την ασφάλιση (δέχομαι όμως ότι υπήρχε το εν λόγω πιστοποιητικό το οποίο επειδή μπορεί να απωλέσθη ζητήθηκε η έκδοση του αργότερα και συγκεκριμένα τον Ιούνιο του 2000), θεωρώ ότι η υποχρέωση του τουλάχιστον να ενημερώσει την εναγόμενη για την αλλαγή που υπήρχε. Ο ίδιος ουδέποτε επικοινώνησε κατευθείαν με την εναγόμενη για το θέμα αυτό ενώ η θέση του ότι ενημέρωσε τον Ασφαλιστή του έχει διαψευσθεί από τον ίδιο τον ΜΕ2 που κάλεσε ως μάρτυρα για να ενισχύσει την μαρτυρία του στο σημείο αυτό. Ο Μ.Ε.2 αν και κλήθηκε από τον ενάγοντα για να ενισχύσει την θέση του σχετικά με την πληροφόρηση και ενημέρωση του για την αλλαγή στην ημερομηνία γέννησης του και κατ΄επέκταση για την ενημέρωση της εναγομένης για το γεγονός αυτό, ήταν φανερό ότι σεβάστηκε στον όρκο του στο Δικαστήριο και είπε την αλήθεια αφού ανέφερε τα γεγονότα ως είχαν έστω και αν αυτό ήταν εναντίον της υπόθεσης του ενάγοντα και πελάτη του. Ο εν λόγω μάρτυρας όχι μόνο δεν ενίσχυσε την θέση του ενάγοντα στο θέμα αυτό, αντίθετα είπε ξεκάθαρα ότι ενημερώθηκε για την ύπαρξη δύο ημερομηνιών γέννησης που αποδίδονται στον ενάγοντα από την εναγόμενη όταν προέκυψε το πρόβλημα με την αποζημίωση που διεκδίκησε ο ενάγοντας. Ξεκάθαρη ήταν επίσης η θέση του ότι μέχρι την ημερομηνία που υπεβλήθη η απαίτηση του ενάγοντα προς την εναγόμενη με το Τεκμήριο 13 το οποίο ο ίδιος συμπλήρωσε, η ημερομηνία που ο ίδιος είχε σημειωμένη και περασμένη στο αρχείο του ως η ημερομηνία γέννησης του ενάγοντα ήταν η 25.4.
  3. Επίσης το άλλο σημαντικό μέρος της μαρτυρίας του συγκεκριμένου μάρτυρα αφορούσε την θέση του που ουσιαστικά ενισχύθηκε και από τον ΜΥ1 ότι δηλαδή το συμβόλαιο ασφάλισης του ενάγοντα εξακολουθεί να παραμένει σε ισχύ σε ό,τι αφορά την αποζημίωση του στη περίπτωση θανάτου αλλά μετά την συνταξιοδότηση του ακυρώνονται παροχές αποζημιώσεων. Ο Μ.Ε.3 επιβεβαίωσε ότι μαζί με τον C.R.Constant υπέβαλαν τον ενάγοντα σε εγχείριση αρθροπλαστικής του ώμου συνεπεία του δυστυχήματος που έγινε στις 3.4.07 στις 17.9.07 στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Υιοθέτησε πλήρως και επιβεβαίωσε το ιατρικό πιστοποιητικό που εδόθηκε από τον γιατρό CR Constant σε ό,τι αφορά τόσο το ιστορικό του ενάγοντα και την εγχείρηση που έγινε το 2007 όπως επίσης και το ότι έγινε μια δεύτερη επέμβαση στον ενάγοντα τον Δεκέμβριο του 2009 σε σχέση με προβλήματα που προέκυψαν λόγω οστεοαρθρίτιδας η οποία επιδεινώθηκε μετά από τον τραυματισμό του και ουσιαστικά υπέβαλαν τον ενάγοντα σε αρθροσκόπιση ώμου. Επιβεβαίωσε επίσης πλήρως την θέση του γιατρού CR Constant ότι ο ενάγοντας κρίθηκε ανίκανος για την ίδια εργασία την οποία έκανε αλλά και για άλλη βαριά εργασία αλλά εξήγησε ότι αυτό ισχύει λόγω της ανάγκης να προστατευτεί η εγχείρηση αρθροπλαστικής που έγινε στον ενάγοντα στις 17.9.
  4. Άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να μπορεί ο ενάγοντας να εργαστεί σε πιο ελαφριά εργασία εξηγώντας βέβαια ότι εξαρτάται πάντα από την φύση της εργασίας. Ο Μ.Υ.1, όπως έχω αναφέρει και πριν, εξήγησε στο Δικαστήριο την σημασία που έχει για μια ασφαλιστική εταιρεία η παροχή αληθών πληροφοριών από τον ασφαλιζόμενο αναφέροντας ότι τα συμβόλαια ασφάλισης στηρίζονται στην ειλικρίνεια των πληροφοριών που παρέχουν οι ασφαλιζόμενοι. Είπε ότι στις περιπτώσεις που ανακαλύπτεται ότι οι πληροφορίες που δόθηκαν με βάση τις οποίες έγιναν συμβόλαια δεν ήταν αληθινές τότε πάντοτε υπάρχει το δικαίωμα στις ασφαλιστικές εταιρείες να τα ακυρώσουν και σε ό,τι αφορά το συγκεκριμένο συμβόλαιο με τον ενάγοντα εξήγησε το πώς τελικά ανακαλύφθηκε η αλήθεια για την ημερομηνία γέννησης του ενάγοντα, ότι δεν είδε δηλωθεί από τον ενάγοντα η πραγματική ημερομηνία γέννησης του και τις επιπτώσεις που αυτό είχε στο συμβόλαιο με βάση τους όρους του συμβολαίου. Εξήγησε επίσης ότι με βάση τους όρους του συμβολαίου τυχόν ποσά που είχαν πληρωθεί κάτω από τις παροχές που αφορούσαν επιδόματα θα έπρεπε να συμψηφιστούν στο τέλος της ημέρας με το ποσό που θα πληρωνόταν σαν αποζημίωση, εάν βέβαια θα πληρωνόταν οποιοδήποτε ποσό. ΄Ηταν επίσης η θέση του ότι η ακύρωση παροχών του συμβολαίου δεν ακυρώνει ολόκληρο το συμβόλαιο όπως επίσης και το γεγονός ότι η εναγόμενη ζήτησε από τον ενάγοντα να καταβάλει οφειλόμενα ασφάλιστρα μετά που τον είχαν ενημερώσει για τερματισμό ήταν γιατί τα συστήματα της εναγόμενης αυτόματα είναι προγραμματισμένα να τυπώνουν επιστολές όπως το Τεκμήριο 11 και να τις αποστέλλουν στους πελάτες τους χωρίς απαραίτητα να έχει ενημερωθεί το σύστημα για τυχόν ακυρώσεις που έχουν γίνει. Επίσης η θέση του ότι ζητήθηκε εκ πλευράς εναγομένης από τον ενάγοντα να παρουσιάσει στοιχεία για την πραγματική ημερομηνία γέννησης και ηλικία, χωρίς αυτός να ανταποκριθεί, επιβεβαιώνεται από το Τεκμήριο 8 που είναι επιστολή της εναγομένης προς τον ενάγοντα ημερ. 15.10.
  5. Το μόνο σημείο που φαίνεται να μην ανταποκρίνεται εντελώς σ΄αυτά που έχει αναφέρει ο μάρτυρας στο Δικαστήριο, το οποίο βέβαια υπό τις περιστάσεις που έχει προκύψει δεν επηρεάζει την κρίση μου για την θετική του αξιολόγηση όπως και για το εύρημα μου ότι μπορώ με ασφάλεια να στηριχθώ στα όσα έχει αναφέρει στο Δικαστήριο, αφορά την θέση του ότι ο ενάγοντας ουδέποτε υπέβαλε στην εναγομένη αίτηση για αποζημίωση για ολική ανικανότητα παρά μόνο για επιδόματα ενόσω ήτο ασθενής. Μπορεί μεν το Τεκμήριο 13 που είναι η απαίτηση του ενάγοντα προς την εναγομένη να ήταν μόνο για επίδομα εξού και η απάντηση που δόθηκε από την εναγόμενη με την επιστολή της ημερομηνίας 14.6.07, Τεκμήριο 7 αφορούσε εβδομαδιαία αποζημίωση, όμως είναι δεδομένο ότι η εναγόμενη είχε ενώπιον της το Τεκμήριο 1 που είναι το ιατρικό πιστοποιητικό που εξεδόθη από τον δρ CR Constant, που ήταν εκείνο που αποκάλυψε την ημερομηνία 17.8.43 ως ημερομηνία γέννησης του ενάγοντα, στο οποίο ολοφάνερα υπάρχει ιατρική θέση ότι ο ενάγοντας είναι μόνιμα ανίκανος να επιστρέψει στην εργασία που έκανε πριν το ατύχημα. Αναντίλεκτη όμως παρέμεινε η θέση του ΜΥ1 ότι ο γιατρός του ουδέποτε πήγε στα γραφεία της εναγομένης για να συζητήσουν το πρόβλημα του και την τυχόν αποζημίωση που θα δικαιούτο. Ενόψει των πιο πάνω τα πιο κάτω αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου: · Ο ενάγοντας Κωνσταντίνος Χατζηκλεάνθους γεννήθηκε στο χωριό Ποτάμι της Επαρχίας Λευκωσίας και υπήρχαν συγκεχυμένες πληροφορίες όσον αφορά την ημερομηνία γέννησης του. Το πιστοποιητικό γέννησης που είχε ανέφερε ως ημερομηνία γέννησης την 25.4.44, Τεκμήριο 12, ενώ διάφορα άλλα έγγραφα όπως για παράδειγμα η άδεια οδηγού του έφεραν ως ημερομηνία γέννησης του την 17.8.
  6. · Στις 26.3.03 ο ενάγοντας δήλωσε ενόρκως ενώπιον του Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας ότι η ορθή ημερομηνίας γέννησης είναι η 17.8.43, Τεκμήριο 4, συνεπεία της οποίας και εκδόθηκε νέο πιστοποιητικό γέννησης, Τεκμήριο 5, στις 7.5.03 στο οποίο η ημερομηνία γέννησης του αναφέρεται η 17.8.
  7. · Ο ενάγοντας στις 10.4.00 μέσω του ασφαλιστικού σύμβουλου Σωτήρη Πιερίδη υπέβαλε αίτηση προς την εναγομένη για ασφάλεια προσωπικών ατυχημάτων Cypria Protector στην οποία δήλωσε ως ημερομηνία γέννησης του την 25.4.
  8. Η εν λόγω αίτηση παραλήφθηκε από την εναγόμενη στις 25.4.00 και στις 5.5.00 εκδόθηκε το συμβόλαιο με αριθμό 50012897 Cypria Accident Protector, Τεκμήριο 2, με βάση το οποίο ο ενάγοντας ήταν ασφαλισμένος για το ποσό των £15.000 σε περίπτωση θανάτου ή μόνιμης ολικής ανικανότητας λόγω ατυχήματος, παροχή II, εβδομαδιαίο επίδομα προσωρινής ανικανότητας λόγω ατυχήματος για το ποσό των £60 εβδομαδιαίως παροχή ΙΙΙ, αποζημίωση ύψους £250 για ιατροφαρμακευτικά έξοδα παροχή ΙV, και εβδομαδιαίο επίδομα προσωρινής ανικανότητας λόγω ασθένειας για το ποσό £50 εβδομαδιαίως παροχή VI. · Στις 3.4.07 ο ενάγοντας ενεπλάκηκε σε εργατικό ατύχημα εν ώρα εργασίας ενώ ασκούσε το επάγγελμα του που ήταν οδηγός αντλίας μπετόν συνεπεία του οποίου τραυματίστηκε στον δεξιό ώμο. · Σε σχέση με τον τραυματισμό του ο ενάγοντας υποβλήθηκε σε αρθροπλαστική επιφάνειας Copeland στη κεφαλή του βραχιονίου οστού και για λόγους που αφορούν και την προστασία της επέμβασης αυτής, ήταν η θέση του θεράποντος γιατρού του δρ CR Constant ότι κατέστη μόνιμα ανίκανος να επιστρέψει στην προηγούμενη δουλειά του ή σε οποιαδήποτε βαριά εργασία. · Η εν λόγω εγχείρηση κρίθηκε αναγκαία λόγω του τραυματισμού του στο υπό αναφορά εργατικό ατύχημα και δεν συνέτειναν σ΄αυτή οι αλλοιώσεις οστεοαρθρίτιδας που προϋπήρχαν του ατυχήματος στην ίδια περιοχή. · Τον Δεκέμβριο του 2009 ο ενάγοντας υπεβλήθη σε δεύτερη χειρουργική επέμβαση, συγκεκριμένα σε αρθροσκόπιση του ώμου και καθαρισμού της ένωσης της κλείδας με τον ώμο στην ίδια περιοχή που είχε γίνει η πρώτη εγχείριση λόγω οστεοαρθρίτιδας μεν η οποία όμως είχε επιδεινωθεί από τον τραυματισμό του. · Σε σχέση με τον τραυματισμό του ο ενάγοντας μέσω του ασφαλιστικού του συμβούλου Σωτήρη Πιερίδη υπέβαλε στην εναγόμενη απαίτηση αποζημίωσης, Τεκμήριο 13, η οποία εξετάστηκε από την εναγομένη και εγκρίθηκε η καταβολή στον ενάγοντα αποζημιώσεων κάτω από την παροχή ΙΙΙ του ασφαλιστικού εγγράφου - εβδομαδιαίο επίδομα προσωρινής ολικής ανικανότητας λόγω ατυχήματος. · Η εναγόμενη κατέβαλε συνολικά στον ενάγοντα το ποσό των £1.294,27 ισάξιο σε €2.211,39 ως εβδομαδιαίες αποζημιώσεις. · Κατά την εξέταση της απαίτησης του ενάγοντα με βάση το ιατρικό πιστοποιητικό που ο ίδιος απέστειλε στην εναγομένη, Τεκμήριο 1, διαφάνηκε ότι υπήρχε διαφορά στην ημερομηνία γέννησης του ενάγοντα στα διάφορα έγγραφα που κατείχε η εναγόμενη συγκεκριμένα τόσο στο συμβόλαιο αλλά και στην απαίτηση του ενάγοντα για αποζημίωση ως ημερομηνία γέννησης του αναφερόταν η 25.4.44 ενώ στο ιατρικό πιστοποιητικό η 17.8.
  9. · Η εναγόμενη ζήτησε από τον ενάγοντα διευκρινίσεις σε σχέση με την ημερομηνία γέννησης του και παρουσίαση σχετικού πιστοποιητικού γέννησης, ο ενάγοντας δεν ανταποκρίθηκε, και η εναγόμενη μετά από έρευνα στο μητρώο Κοινωνικών Ασφαλίσεων ανακάλυψε ότι ο ενάγοντας με βάση την ημερομηνία γέννησης 17.8.43 είχε ήδη συνταξιοδοτηθεί. · Ο ενάγοντας άρχισε να λαμβάνει σύνταξη από το Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων στις 27.8.06 δηλαδή 8 μήνες πριν το επίδικο ατύχημα που επεσυνέβηκε στις 3.4.
  10. · Ο ενάγοντας ουδέποτε ειδοποίησε την εναγομένη είτε για το γεγονός της συνταξιοδότησης του είτε για την αλλαγή της ημερομηνίας γέννησης του και το νέο πιστοποιητικό γέννησης που είχε εκδοθεί στο οποίο η ημερομηνία γέννησης του αναφέρεται ως 27.8.
  11. · Η εναγόμενη με επιστολές της 15.10.07, Τεκμήριο 8 και 21.8.08, Τεκμήριο 10 πληροφορούσε τον ενάγοντα για την ακύρωση των παροχών του συμβολαίου σε ό,τι αφορούσε το θέμα αποζημίωσης για ολική ανικανότητα λόγω της συνταξιοδότησης του και προς τούτο του επέστρεψε με επιταγή ημερομηνίας 5.9.08 για ποσό €407,45, Τεκμήριο 14, τα ασφάλιστρα που είχε καταβάλει μέχρι τότε, η εν λόγω επιταγή ουδέποτε παραλήφθηκε και/ή εξαργυρώθηκε από τον ενάγοντα με αποτέλεσμα να ακυρωθεί. · Υπό μορφή ιατρικών εξόδων (αγοράς φαρμάκων, επισκέψεις σε γιατρούς και φυσιοθεραπεία) ο ενάγοντας δαπάνησε, και για το ποσό αυτό υπάρχουν σχετικές αποδείξεις, το ποσό των £963,53 ήτοι €1.647,
  12. · Σε σχέση με την δεύτερη χειρουργική επέμβαση στην οποία υπεβλήθη ο ενάγοντας τον Δεκέμβριο του 2009 πλήρωσε στον γιατρό του το ποσό των €3.200 ενώ άλλα €250 πληρώθηκαν για την έκδοση του Τεκμηρίου
  13. Επομένως, το ερώτημα που καλείται τώρα το Δικαστήριο να αποφασίσει είναι κατά πόσο ορθά η εναγόμενη αρνείται να αποζημιώσει τον ενάγοντα επικαλούμενη ακύρωση του συμβολαίου λόγω του γεγονότος της συνταξιοδότησης του από το Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων γεγονός για το οποίο ο ενάγοντας δεν είχε ενημερώσει την εναγόμενη και λόγω της ύπαρξης δύο ημερομηνιών γέννησης, σε τέτοια περίπτωση βέβαια που η απάντηση είναι καταφατική, θα πρέπει να απαντηθεί κατά πόσο η εναγόμενη δικαιούται να πετύχει στην ανταπαίτηση της που είναι η επιστροφή σ΄αυτή του ποσού των €2.211,39 ισάξιο του ποσού των £1.294,27 που η εναγόμενη ως είναι παραδεκτό γεγονός κατέβαλε συνολικά στον ενάγοντα σαν εβδομαδιαίες αποζημιώσεις. Αναπόφευκτα θα πρέπει λοιπόν να εξεταστούν οι πρόνοιες της σύμβασης ασφάλισης, Τεκμήριο 2 σε συνδυασμό με τα ευρήματα του Δικαστηρίου, ως περιγράφονται πιο πάνω. Οι συμβάσεις ασφάλισης έχουν χαρακτηριστεί ως συμβάσεις "uberrimae fidei", σχετική είναι η υπόθεση Seaton v. Heath
(1899)1 QΒ. 782, δηλαδή αποτελούν συμβάσεις που στηρίζονται στην αμοιβαία εμπιστοσύνη μεταξύ των μερών και την καλή πίστη. Ο ασφαλισμένος έχει υποχρέωση όχι μόνο να μην προβαίνει σε αναληθείς δηλώσεις ουσιωδών γεγονότων αλλά και να αποκαλύπτει προς την ασφαλιστική εταιρεία με την μεγαλύτερη καλή πίστη τέτοια ουσιώδη γεγονότα. Αυτά έχουν αναφερθεί μεταξύ άλλων στην απόφαση Πανευρωπαϊκή Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ v. Eretria Leisure Cruises Limited,
(1998)1 AAΔ 1072 όπου επίσης αναφέρθηκε ότι: «Η απόκρυψη ουσιωδών πληροφοριών παρασύρει την ασφαλιστική σύμβαση σε ακυρότητα. Ακόμα κι΄αν η απόκρυψη έγινε λόγω λάθους χωρίς οποιαδήποτε δόλια πρόθεση, ο ασφαλιστής έχει παραπλανηθεί και η ασφαλιστική σύμβαση είναι άκυρη, γιατί ο ασφαλιστικός κίνδυνος που διατρέχει είναι διαφορετικός από τον κίνδυνο που αντιλήφθηκε και είχε πρόθεση να διατρέχει κατά το χρόνο της συμφωνίας. Η υποχρέωση του ασφαλιζόμενου συνίσταται στην αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων και βασίζεται στην αρχή της καλής πίστης που πρέπει να επικρατεί μεταξύ των συμβαλλομένων. Το κριτήριο του τι συνιστά ουσιώδες γεγονός συναντάται στο άρθρο 18
(2)του Αγγλικού Marine Insurance Act του 1906, που προβλέπει ότι κάθε περίσταση η οποία θα επηρεάσει την κρίση ενός συνετού ασφαλιστή κατά τον καθορισμό του ασφαλίστρου ή κατά τη λήψη της απόφασης κατά πόσο θα αναλάβει τον κίνδυνο, είναι ουσιώδης. Το κριτήριο κατά πόσο συγκεκριμένο γεγονός είναι ουσιώδες είναι αντικείμενο. Γεγονός δεν αποδεικνύεται ότι είναι ουσιώδες απλώς και μόνο γιατί ο συγκεκριμένος ασφαλιστής καταθέτει ότι προσωπικά θα το θεωρούσε ουσιώδες (Bates v. Hewitt
(1867)L.R. 2 Q.B. 595). Ο εναγόμενος θα πρέπει να αποδείξει ότι οποιοσδήποτε συνετός ασφαλιστής θα θεωρούσε το συγκεκριμένο γεγονός ως ουσιώδες (βλέπε Girdlestone v. North British
(1870)L.R. 11 Eq. 197).» Στη παρούσα υπόθεση είναι δεδομένο ότι ο ενάγοντας όταν υπέβαλε αίτηση για ασφαλιστική κάλυψη δεν αποκάλυψε στον ασφαλιστικό αντιπρόσωπο ότι είχε δύο ημερομηνίες γέννησης και περιορίστηκε να αναφέρει ως ημερομηνία γέννησης του την 25.4.
  1. Η μη πλήρης αποκάλυψη όλων των γεγονότων που αφορούν την ημερομηνία γέννησης του ενάγοντα συνέχισε και μεταβλήθηκε ουσιαστικά σε απόκρυψη πληροφορίας αφού, όπως έχω ήδη αποφασίσει, ο ενάγοντας δεν πληροφόρησε την εναγόμενη ότι προχώρησε, μετά από ένορκη δήλωση του στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας, σε έκδοση νέου πιστοποιητικού γέννησης στο οποίο η ημερομηνία γέννησης του αναφέρεται πλέον ως η 27.8.43 ούτε όταν έλαβε τα εν λόγω διαβήματα ούτε όταν συμπλήρωσε μέσω του ασφαλιστικού του αντιπροσώπου την απαίτηση για αποζημιώσεις. Επίσης ουδέποτε αποκάλυψε στην εναγόμενη ότι από τον Αύγουστο του 2006, δηλαδή 8 μήνες πριν από το επίδικο ατύχημα και με βάση την ημερομηνία γέννησης του 27.8.43 υπέβαλε αίτηση στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων και λάμβανε σύνταξη μηνιαίως. Άρα υπάρχει το δεδομένο, είτε δοθεί κίνητρο δόλου και απάτης στον ενάγοντα είτε όχι, που θεωρώ ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν υπήρχε τέτοιο κίνητρο ότι ο ενάγοντας όχι μόνο δεν αποκάλυψε πλήρως στην εναγομένη τις πληροφορίες για την ημερομηνία γέννησης του αλλά τις απέκρυψε όπως και το γεγονός της συνταξιοδότησης του. Το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί με βάση και την νομολογία είναι κατά πόσο αυτή η μη αποκάλυψη ή απόκρυψη αφορά ουσιώδη πληροφορία κατά τρόπο που να παρασύρει την ασφαλιστική σύμβαση σε ακυρότητα. Η νομολογία αναφέρει ότι το κριτήριο του τι αποτελεί ουσιώδες γεγονός είναι αντικειμενικό και συνήθως αφορά το κατά πόσο το γεγονός αυτό θα επηρέαζε την κρίση ενός συνετού ασφαλιστή κατά τον καθορισμό του ασφαλίστρου ή κατά πόσο θα αναλάμβανε τον κίνδυνο ασφάλισης. Με βάση την παράγραφο 6 του Τεκμήριο 2 υπό τον τίτλο «Ουσιώδεις Πληροφορίες» δηλώνεται ότι ο ασφαλισμένος είναι υποχρεωμένος να δώσει με κάθε ειλικρίνεια στην εταιρεία όλες τις πληροφορίες που αφορούν μεταξύ άλλων και την ηλικία του. Αναφέρεται δε ειδικά ότι αν η ηλικία του ασφαλιζόμενου δηλώθηκε ως ανακριβής και με την προϋπόθεση ότι δεν προκύπτει απαλλαγή της εταιρείας από τις υποχρεώσεις της τότε η παροχή μπορεί να αναπροσαρμοστεί ανάλογα από την εταιρεία. Επίσης στην ίδια παράγραφο υπάρχει σαφής υποχρέωση του ασφαλισμένου να δίνει μέσα σε λογικό χρονικό διάστημα προειδοποίηση στην εταιρεία για ουσιώδεις αλλαγές. Επίσης το ίδιο άρθρο υπάρχει σαφής θέση ότι κάθε ψευδής δήλωση του ασφαλιζόμενου ή απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων μπορεί να αποτελέσει αιτία για ακύρωση της ασφάλειας όπου η δήλωση ή απόκρυψη είναι τέτοια που θα διαφοροποιούσε την γνώμη της εταιρείας για την σύναψη ασφάλειας ή μη. Επομένως από τα πιο πάνω είναι σαφές ότι για σκοπούς της εναγόμενης οι πληροφορίες σχετικά με την ημερομηνία γέννησης του ασφαλισμένου, εδώ του ενάγοντα, είναι ουσιώδεις και συνεπώς οδηγεί σε ακυρότητα το συμβόλαιο και άρα ορθά κατά την κρίση μου η εναγόμενη αρνήθηκε να αποζημιώσει τον ενάγοντα σε σχέση με το ατύχημα πέραν των ποσών που του έχει ήδη καταβάλει. Προς ενίσχυση αυτής της κατάληξης μου, περαιτέρω η πρόνοια που παρατηρείται στο άρθρο 16 του Τεκμηρίου 2 με τίτλο «Λήξη ισχύος των παροχών» δηλώνει σαφώς ότι με την επέτειο του ασφαλιστηρίου συμβολαίου την πλησιέστερη προς την 70η επέτειο των γενεθλίων του ασφαλιζόμενου σε ό,τι αφορά τις παροχές Ι, ΙΙ και ΙV ή την 65η επέτειο των γενεθλίων του ασφαλισμένου για τις παροχές ΙΙΙ και VI νοουμένου ότι δεν έχει εν τω μεταξύ συνταξιοδοτηθεί. Άρα με την συνταξιοδότηση ενός προσώπου αυτόματα σταματούν οι παροχές του συμβολαίου. Είναι δεδομένο ότι ο ενάγοντας είχε συνταξιοδοτηθεί από τον Αύγουστο του 2006 πριν καν επεσυμβεί το επίδικο ατύχημα και επομένως και με βάση το άρθρο 16 του Τεκμηρίου 2 η εναγόμενη ορθά αρνήθηκε να αποζημιώσει τον ενάγοντα. Επομένως κατά την άποψη μου η απαίτηση του ενάγοντα και συνεπώς και η αγωγή του είναι καταδικασμένες σε αποτυχία και απορρίπτονται. Παρά την θέση μου αυτή για σκοπούς πληρότητας της απόφασης αναφέρω ότι εάν τα πιο πάνω δεν ίσχυαν τότε το συνολικό ποσό που ο ενάγοντας θα εδικαιούτο να λάβει ως αποζημίωση με βάση την πρόνοια του συμβολαίου και αποδεχόμενη την θέση του ΜΕ3 ότι δεν θα μπορούσε να επιστρέψει μόνιμα στη εργασία του ή να ασκήσει το ίδιο επάγγελμα λόγω του τραυματισμού του και πάλι ο ενάγοντας δεν θα μπορούσε να απαιτήσει ολόκληρο το ποσό για το οποίο ήταν ασφαλισμένος αφού δεν έχει επίσης συμμορφωθεί με το άρθρο 7 (Ε) του συμβολαίου το οποίο αναφέρει ότι σε περίπτωση απαίτησης για μόνιμη ολική ή μερική ανικανότητα το ποσοστό ανικανότητας θα καθορίζεται τόσο από τον θεράποντα γιατρό του ασφαλισμένο όσο και από τον γιατρό το οποίο θα ορίζει η εταιρεία, και στη συγκεκριμένη υπόθεση υπάρχει αναντίλεκτη θέση ότι ο γιατρός του ενάγοντα ουδέποτε επικοινώνησε με την εναγόμενη για καθορισμό του ποσοστού ανικανότητας του. Εν πάση περιπτώσει σε οποιοδήποτε τυχόν αποζημίωσης δικαιούτο ο ενάγοντας σίγουρα θα έπρεπε να συμψηφιστεί τα ποσά που του είχαν ήδη καταβάλει οι εναγόμενοι σύμφωνα με το άρθρο 2 του Τεκμηρίου
  2. Προτού προχωρήσω να εξετάσω το θέμα της ανταπαίτησης της εναγομένης θεωρώ ορθό να αναφέρω ότι η θέση του ενάγοντα ότι ο Σωτήρης Πιερίδης των Ασφαλειών Πιερίδης στη παρούσα υπόθεση είναι υπάλληλος και/ή δεσμεύει την εναγόμενη εταιρεία δεν είναι ορθή με βάση την νομολογία η οποία έχει καθορίσει ότι κατά πόσο ο ασφαλιστικός αντιπρόσωπος αντιπροσωπεύει τον ασφαλιζόμενο ή την ασφαλιστική εταιρεία πρόκειται για θέμα που εξετάζεται με βάση τις συνθήκες που επικρατούν σε κάθε χώρα και συγκεκριμένα του τρόπου με τον οποίο στο πλαίσιο της συνεργασίας τους με ασφαλιστική εταιρεία οι πράκτορες εμφανίζονται προς το κοινό. Παραπέμπω σχετικά στην υπόθεση Προοδευτική Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ v. Αντρέα Προδρόμου
(2003)1 ΑΑΔ 600. Η εναγόμενη ανταπαιτεί το ποσό των €2.211,39 που έχει ήδη καταβάλει στον ενάγοντα υπό μορφή εβδομαδιαίου επιδόματος προσωρινής ολικής ανικανότητας με βάση το ασφαλιστήριο συμβόλαιο προτού ανακαλύψει τα πραγματικά γεγονότα σε σχέση με την ημερομηνία γέννησης του ενάγοντα και το γεγονός της συνταξιοδότησης του. Από την στιγμή που είτε έχει ακυρωθεί η σύμβαση λόγω της απόκρυψης ουσιώδους γεγονότος από τον ενάγοντα είτε επειδή λόγω της συνταξιοδότησης του η παροχή αυτή είχε ήδη σταματήσει τότε ορθά κατά την άποψη μου η εναγομένη ανταπαιτεί απ΄αυτόν το ποσό το οποίο το έχει καταβάλει όχι χαριστικά αλλά λόγω της απόκρυψης γεγονότων που έχω αναφέρει πιο πάνω. Πέραν της θέσης μου αυτής έχω ήδη αναφέρει από την αρχή της παρούσας απόφασης ότι ο ενάγοντας δεν έχει καταχωρήσει Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση. Με βάση Δ.26 θ.11 «.... unless the plaintiff delivers a defence to a counter-claim, the statements of fact contained in such counterclaim shall at the expiration of fourteen days from the delivery thereof or of such time (if any) as may by order be allowed for delivery of a defence therto be deemed to be admitted, (δική μου υπογράμμιση) but the Court or Judge may at any subsequent time give leave, to the plaintiff to deliver such a defence». Κατ΄εφαρμογή των πιο πάνω και στη απουσία Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση θεωρείται ότι ο ενάγοντας αποδέχεται την Ανταπαίτηση της εναγομένης. Eπομένως, ενόψει των ανωτέρω, η αγωγή και η απαίτηση του ενάγοντα εναντίον της εναγομένης απορρίπτεται. Επιδικάζονται υπέρ της εναγομένης και εναντίον του ενάγοντα τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Σε ό,τι αφορά την ανταπαίτηση αυτή επιτυγχάνει και συνεπώς εκδίδεται απόφαση υπέρ της εναγομένης και εναντίον του ενάγοντα για ποσό €2.211,39 με νόμιμο τόκο. Επειδή η ανταπαίτηση έχει εκδικαστεί στα πλαίσια της αγωγής δεν εκδίδεται άλλη διαταγή για έξοδα. (Υπ)................... Στ.Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.