← Κύπρος

Δήμος Στροβόλου ν. DJ Karapatakis Sons Ltd, Συνενωμένες Αγωγές Αρ.: 9310/04, 5803/06, 1485/07, 25/9/2013

Δήμος Στροβόλου ν. DJ Karapatakis Sons Ltd, Συνενωμένες Αγωγές Αρ.: 9310/04, 5803/06, 1485/07, 25/9/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A323 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. Συνενωμένες Αγωγές Αρ.: 9310/04 5803/06 1485/07 Μεταξύ:- Δήμος Στροβόλου Ενάγων Και D.J. Karapatakis & Sons Ltd Εναγομένη ------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 4.7.2013 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 25.9.2013 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κ. Γ. Λεοντίου Για Καθ΄ ων η αίτηση: κα Γεωργία Καραμανλή για κ. Χ. Κυριακίδη ------------------------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Το ιστορικό έχει καταγραφεί στο πρακτικό ημερ. 13.9.2013, όταν το Δικαστήριο εξέταζε αίτημα των Εναγομένων για αναβολή της ακρόασης της παρούσας αίτησης. Επαναλαμβάνεται: «Πρόκειται για τρεις συνενωμένες αγωγές που εκκρεμούν από το 2004, το 2006, και το 2007 αντίστοιχα, και που αφορούν απαιτήσεις του Δήμου Στροβόλου για τέλος θεάματος. Η επιβολή του τέλους θεάματος δεν έχει προσβληθεί με προσφυγή. Η υπεράσπιση των εναγομένων έχει κατ΄ ουσία διαγραφεί με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 30/11/2009 καθότι κρίθηκε ότι περιστρεφόταν γύρω από τη νομιμότητα των διοικητικών πράξεων επιβολής τέλους θεάματος, ζήτημα που δεν εμπίπτει στη δικαιοδοσία του παρόντος δικαστηρίου. Ό,τι απέμεινε από την υπεράσπιση είναι γενική άρνηση. Ακολούθησε, στις 30/9/2010, αίτηση των εναγόντων για έκδοση συνοπτικής απόφασης. Εκκρεμούσης της αιτήσεως αυτής οι εναγόμενοι καταχώρισαν αίτηση ζητώντας τροποποίηση των υπερασπίσεων, αίτημα που απορρίφθηκε στις 29/3/2011 οπότε και το δικαστήριο διαπίστωσε ότι οι εναγόμενοι επέδειξαν έλλειψη καλής πίστης και ότι η όλη τους συμπεριφορά αποτελούσε κλασσική περίπτωση κατάχρησης της διαδικασίας. Μετά από έφεση, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι όλα τα στοιχεία δικαιολογούν πλήρως την πρωτόδικη απόφαση την οποία χαρακτήρισε ορθή από κάθε άποψη. Η απόφαση αυτή του Ανωτάτου Δικαστηρίου δόθηκε στις 13/6/2013. Στο ενδιάμεσο, στις 25/10/2011 όταν ήταν ορισμένη για ακρόαση η εν λόγω αίτηση για συνοπτική απόφαση διημείφθησαν τα ακόλουθα: «κ.Κυριακίδης: Σ'αυτό το στάδιο είμαι έτοιμος να δηλώσω ότι ενώπιον του Εφετείου και είναι ορισμένη σήμερα για προδικασία η πολιτική έφεση 135/11 με την οποία η πλευρά των Εναγόμενων έχει εφεσιβάλει την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου σας, η οπ οία δεν επέτρεψε στην πλευρά των εναγόμενων να τροποποιήσει την υπεράσπιση της. Θεωρούμε ότι η απόφαση του Εφετείου θα είναι καταλυτική για την έκβαση της ουσίας των αγωγών που είναι ενώπιον σας και δηλώνουμε ότι σε περίπτωση που το Εφετείο απορρίψει την έφεση και κατ'επέκταση δεν μας επιτρέψει να τροποποιήσουμε στην υπεράσπιση μας, τότε οι εναγόμενοι θα δεχθούν απόφαση σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης στην κάθε αγωγή. κ.Λεοντίου: Ενόψει της πιο πάνω δήλωσης θα αποσύρω την αίτηση άνευ βλάβης και θα ζητήσω τα έξοδα μου για σήμερα επειδή έχω προετοιμαστεί. Δικαστήριο: Χωρίς να ακούσω τον κ.Κυριακίδη ως προς τα έξοδα η αίτηση, με βάση τις πιο πάνω δηλώσεις και με επιφύλαξη τυχόν αδικημάτων των Αιτητών, αποσύρεται και απορρίπτεται. Υπό τις συνθήκες με βάση και το περιεχόμενο της, τα έξοδα της αίτησης θα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της κυρίως αίτησης.» Παρά την απόρριψη της έφεσης οι εναγόμενοι δεν δέχθηκαν ποτέ απόφαση ως η παραπάνω δήλωση και στις 4/7/2013 καταχωρίστηκε, ως άνω, η παρούσα αίτηση η οποία ορίστηκε για ακρόαση σήμερα με οδηγίες για ένσταση εντός δύο εβδομάδων. Ένσταση δεν καταχωρίστηκε.» Ως εκ των άνω, μετά που απορρίφθηκε το εν λόγω αίτημα των εναγομένων για αναβολή, ακούστηκε μόνο η πλευρά των εναγόντων προς υποστήριξη της αίτησής τους. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος τους εισηγήθηκε ότι συνεπεία των δηλώσεων του κ. Κυριακίδη δημιουργήθηκε εξ υποσχέσεως κώλυμα έτσι ώστε να μην είναι θεμιτή πλέον η επιδίωξη προβολής υπεράσπισης. Παρέπεμψε σχετικώς στην υπόθεση Cybarco Ltd κ.α. ν. Rawnsello Trading Company Ltd,

(1999)1 ΑΑΔ 726, στην οποία τέθηκαν, με αναφορά στην αγγλική και κυπριακή νομολογία, οι προϋποθέσεις δημιουργίας δικαιϊκού κωλύματος (equitable estoppel). Επρόκειτο για υπόθεση στην οποία οι δικηγόροι είχαν συμφωνήσει ένα επίδικο ζήτημα και δήλωσαν τη συμφωνία τους αυτή στο Δικαστήριο, με αποτέλεσμα η ακρόαση να προχωρήσει με προσαγωγή μαρτυρίας για τα επίδικα θέματα τα οποία παρέμεναν αμφισβητούμενα. Στην πορεία, όμως, της ακρόασης οι εφεσείοντες ζήτησαν όπως ανακληθεί η παραδοχή υποστηρίζοντας ότι ο δικηγόρος τους είχε προβεί σε παραδοχή χωρίς να έχει πλήρη γνώση των γεγονότων. Ήταν περίπτωση, κρίθηκε, που η ανάκληση θα προκαλούσε αδικία και τούτο γιατί ο αντίδικος είχε βασιστεί στην παραδοχή και αναπροσάρμοσε τη θέση του με τέτοιο τρόπο ώστε να ήταν άδικο να επανέλθει στην προτεραία του θέση. Παρέπεμψε επίσης ο ευπαίδευτος δικηγόρος των εναγόντων στην υπόθεση Κωνσταντίνος Μ. Πιττάλης κ.ά. ν. Lanira Enterprises Ltd κ.α.,
(1997)1Β ΑΑΔ 814, στην οποία ελέχθη ότι: «Για να υπάρξει δέσμευση διαδίκου, από δηλώσεις που προβαίνουν μέσω δικηγόρου για οποιαδήποτε απαίτηση, απαιτείται συμφωνία μεταξύ των μερών η οποία να είναι σαφής και άνευ όρων και να δηλωθεί ενώπιον του Δικαστηρίου». Στην υπόθεση εκείνη, μια δήλωση του δικηγόρου των εφεσιβλήτων στο στάδιο της τελικής αγόρευσης κρίθηκε πως δεν υποδηλούσε σαφή αποδοχή των όσων της αποδίδονταν και, περιπλέον, πως δεν δημιουργήθηκε δικαιϊκό κώλυμα, αφού η εν λόγω δήλωση δεν επηρέασε τη θέση των εφεσειόντων. Εν προκειμένω, εισηγήθηκε ο κ. Λεοντίου, συντρέχουν τα στοιχεία δημιουργίας κωλύματος εφόσον η δήλωση του κ. Κυριακίδη στις 25.10.11 υποδήλωνε αποδοχή της απαίτησης, σε περίπτωση που η έφεση απορριπτόταν. Μετά από τέτοια δήλωση οι ενάγοντες απέσυραν την αίτησή τους για απόφαση ημερ. 30.09.10, αναμένοντας το αποτέλεσμα της έφεσης στερούμενοι έτσι της δυνατότητας να λάβουν απόφαση από το 2011. Κατά δεύτερο, ο κ. Λεοντίου εισηγήθηκε ότι η άλλη πλευρά στερείται οποιασδήποτε υπεράσπισης. Οι απαιτήσεις στηρίζονται σε διοικητικές πράξεις οι οποίες παραμένουν έγκυρες, εφόσον, όπως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση του κ. Μιχάλη Αναστασιάδη, Οικονομικού Διευθυντή του Δήμου Στροβόλου, που συνοδεύει την αίτηση, τα ποσά τέλους θεάματος δεν έχουν αμφισβητηθεί επιτυχώς με προσφυγή. Παρέπεμψε σχετικά στην υπόθεση D.E.L Kirzis Tourist Enterprises Ltd κ.ά. ν. Συμβουλίου Αποχετεύσεων Λεμεσού-Αμαθούντας,
(2000)1Γ ΑΑΔ 1946, στην οποία επαναλήφθηκε η αρχή ότι όταν η απαίτηση προκύπτει από διοικητική πράξη η οποία μπορεί να προσβληθεί μόνο με προσφυγή δυνάμει του Α.146.1 του Συντάγματος, αφ΄ ης στιγμής παρέρχεται η περίοδος που θα μπορούσε να προσβληθεί ή προσβάλλεται μεν πλην όμως ανεπιτυχώς τότε η εγκυρότητα της πράξης δεν ελέγχεται από το αστικό Δικαστήριο και η οφειλή πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Ένα επιμέρους ζήτημα που το Δικαστήριο έθεσε στον κ. Λεοντίου ήταν το κατά πόσο θα μπορούσε να επηρεάσει το γεγονός ότι ήδη στο φάκελο υπάρχει έγγραφο τιτλοφορούμενο ως υπεράσπιση. Ο κ. Λεοντίου απάντησε ότι οι παράγραφοι που έχουν απομείνει αποτελούν γενικές αρνήσεις που δεν αποτελούν υπεράσπιση. Παρέπεμψε σχετικώς στην υπόθεση Γεωργίου ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ,
(2002)1 ΑΑΔ 274, στην οποία ενώ τονίστηκε ότι συνοπτική απόφαση εκδίδεται μόνο στις περιπτώσεις όπου έκδηλα καταδεικνύεται πώς ο εναγόμενος δεν έχει υπεράσπιση, παράλληλα υποδείχθηκε ότι γενικές αρνήσεις ή ισχυρισμοί που δεν συνοδεύονται από γεγονότα δεν αρκούν για να στοιχειοθετήσουν μια καλόπιστη υπεράσπιση ή να εγείρουν ζητήματα που πρέπει να δικαστούν. Αποδέχομαι τις εισηγήσεις των εναγόντων στο σύνολό τους. Ήταν σαφές ότι η προηγούμενη αίτηση για απόφαση απεσύρθη ενόψει της δήλωσης του δικηγόρου των εναγομένων, μιας δήλωσης ρητής και σαφούς που έλαβε τη μορφή επίσημης δήλωσης προς το Δικαστήριο. Οι ενάγοντες μετέβαλαν τη θέση τους και εγκατέλειψαν τη δυνατότητα να απαιτήσουν απόφαση ήδη από το 2011. Θα ήταν τώρα άδικο να επιτραπεί στους εναγόμενους να ανακαλέσουν τα δηλωθέντα. Ως προς την ουσία της αίτησης, σημειώνεται ότι η ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει, ικανοποιεί τις απαιτούμενες προϋποθέσεις. Το γεγονός ότι υπάρχει έγγραφο τιτλοφορούμενο ως υπεράσπιση, είναι τυπικό. Στην πραγματικότητα οι εναγόμενοι δεν έχουν υπεράσπιση. Είναι ενδεικτικό ότι όταν το Δικαστήριο διέγραψε κατ΄ ουσίαν την υπεράσπισή τους, αυτοί επανήλθαν με την αίτησή τους για τροποποίηση που δεν ήταν παρά μια προσπάθεια να επαναφέρουν την ίδια αβάσιμη υπεράσπιση. Εν πάση περιπτώσει τώρα δεν έχουν καταχωρήσει ένσταση με την οποία να προβάλλουν λόγο γιατί θα πρέπει να λάβουν άδεια για υπεράσπιση[1], εις απάντηση της θέσης των εναγόντων ότι δικαιούνται συνοπτικής απόφασης. Η βάσιμη αυτή θέση των εναγόντων παρέμεινε αναντίλεκτη. Πέραν τούτου, η εν λόγω δήλωση είχε τη μορφή παραδοχής των απαιτήσεων, εφόσον οι εναγόμενοι θα δέχονταν απόφαση «σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης στην κάθε αγωγή.» Οι εναγόμενοι όχι μόνο δεν έχουν υπεράσπιση αλλά λειτούργησαν καταχρηστικά. Οι αγωγές αποσυνενώνονται και δίδονται αποφάσεις ως ακολούθως: · Στην αγωγή 9310/2004 δίδεται απόφαση για ποσό €499.284,10 με νόμιμο τόκο, · στην αγωγή 5803/06 απόφαση για ποσό €165.660,61 με νόμιμο τόκο και · στην αγωγή 1485/07 απόφαση για ποσό €249.184,14 με νόμιμο τόκο πλέον έξοδα υπέρ των εναγόντων όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΗ [1] Kάτι που θα μπορούσε να γίνει υπό τις ιδιαίτερες περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης με τροποποίηση του υφισταμένου δικογράφου. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.