Κώστας Λύτρας Υιός Λτδ εμπορευόμενοι με την επωνυμία C LYTRAS SON ν. C

Κώστας Λύτρας Υιός Λτδ εμπορευόμενοι με την επωνυμία C LYTRAS SON ν. Crown Resorts Ltd, Αρ. Αγωγής: 3501/08, 30/9/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A334 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Μαθηκολώνη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3501/08 Μεταξύ: C. LYTRAS & SON Ενάγουσας και Crown Resorts Ltd Εναγόμενης Και ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερομηνίας 28/9/2012 Μεταξύ: Κώστας Λύτρας & Υιός Λτδ εμπορευόμενοι με την επωνυμία C. LYTRAS & SON Ενάγουσας και Crown Resorts Ltd Εναγόμενης Ημερομηνία: 30.9.2013 Για την ενάγουσα: κα Χριστοδούλου για κ.κ. Χαβιαρά και Φιλίππου ΔΕΠΕ Για την εναγόμενη: κ. Γρ. Σαββίδης για κ. Α. Β. Ζαχαρίου & Σια ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αγωγή της η ενάγουσα αξιοί από την εναγόμενη ποσό €24,500.70 ως υπόλοιπο λογαριασμού και/ή αξία εμπορευμάτων τα οποία η εναγόμενη αγόρασε από την ενάγουσα, πλέον τόκο 9% από 15/3/2008 και/ή νόμιμο τόκο πλέον έξοδα και Φ.Π.Α. Τα δικόγραφα Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης η ενάγουσα είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη με έδρα τη Λευκωσία και ασχολείται μεταξύ άλλων με την παραγωγή και εμπορία αλλαντικών και άλλων συναφών εργασιών. Μετά από οδηγίες και/ή παραγγελία της εναγόμενης, η ενάγουσα παρέδιδε στην τελευταία και η τελευταία είτε προσωπικά είτε μέσω αντιπροσώπων της αγόραζε και παρελάμβανε από την ενάγουσα δυνάμει τιμολογίων και ή επί πιστώσει και/ή άλλως πως διάφορα αλλαντικά και/ή εμπορεύματα έναντι ευλόγου ανταλλάγματος. Σύμφωνα πάντα με την ενάγουσα ήταν ρητός και/ή σιωπηρός όρος μεταξύ των διαδίκων ότι η ενάγουσα διατηρούσε κατάσταση λογαριασμού επ' ονόματι της εναγόμενης και ότι η εναγόμενη θα προέβαινε σε πληρωμές στη Λευκωσία έναντι των εν λόγω αγορών εντός ευλόγου χρόνου και εν πάση περιπτώσει όχι μετά την πάροδο 30 ημερών από την εκάστοτε αγορά και/ή έκδοση τιμολογίου. Η εναγόμενη κατά καιρούς πλήρωνε διάφορα ποσά έναντι των εν λόγω αγορών και/ή τιμολογίων και/ή του εν λόγω λογαριασμού, πλην όμως από 15/3/2008 παραμένει οφειλόμενο υπόλοιπο προς την ενάγουσα ανερχόμενο στο ποσό των €24,500.

Η ενάγουσα μέσω των δικηγόρων της απέστειλε επιστολή αξιώνοντας το εν λόγω ποσό την 20/5/
Η εναγόμενη έστειλε απαντητική επιστολή με την οποία, σύμφωνα πάντα με την ενάγουσα, ουσιαστικά δεν αρνήθηκε την οφειλή της, αλλά παρέλειψε να την εξοφλήσει. Σύμφωνα με την ενάγουσα ήταν ρητός όρος μεταξύ των διαδίκων και εν πάσει περιπτώσει καθορίζετο στα τιμολόγια της ενάγουσας ότι ο λογαριασμός της εναγόμενης θα έφερε τόκο προς 9% ετησίως μέχρι την εξόφληση και/ή εν πάση περιπτώσει είναι ο ισχυρισμός της ενάγουσας ότι διατηρεί με την τράπεζα της τραπεζικό λογαριασμό ο οποίος παρουσιάζει χρεωστικό υπόλοιπο και επιβαρύνεται με τόκο 9% και/ή έχει υποστεί ανάλογη ζημιά. Η εναγόμενη με την υπεράσπιση της αποδέχεται ότι δυνάμει συμφωνίας η ενάγουσα προμήθευε την ίδια με αλλαντικά και/ή άλλα εμπορεύματα, πάντα με την έκδοση τιμολογίων τα οποία υπογράφοντο από την εναγόμενη. Αρνείται ότι θα προέβαινε σε πληρωμές στη Λευκωσία και ισχυρίζεται ότι οιεσδήποτε πληρωμές γίνονταν, γίνονταν στη Λάρνακα και ως εκ τούτου το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας δεν έχει αρμοδιότητα να εκδικάσει την παρούσα αγωγή. Περαιτέρω αρνείται ότι οφείλει στην ενάγουσα το αξιούμενο ποσό, το οποίο σύμφωνα με την εναγόμενη είναι αβάσιμο αδικαιολόγητο και περιλαμβάνει τόκους οι οποίοι ουδέποτε συμφωνήθηκαν και δεν είναι πληρωτέοι. Ειδικά αρνείται την ύπαρξη οποιουδήποτε όρου για πληρωμή τόκου και ισχυρίζεται ότι ήταν ρητός όρος της συμφωνίας συνεργασίας τους ότι καμία χρέωση για τόκους θα υπήρχε και ως εκ τούτου αρνείται ότι οφείλει οποιουσδήποτε τόκους. Σε σχέση δε με τη θέση της ενάγουσας ότι η εναγόμενη απέστειλε επιστολή με την οποία ουσιαστικά δεν αρνείτο την οφειλή της, η εναγόμενη αρνείται κατηγορηματικά τον εν λόγω ισχυρισμό και ισχυρίζεται ότι πάντοτε αρνείτο ότι οφείλει τα ποσά που αξιώνονται. Με την απάντηση στην υπεράσπιση η ενάγουσα αρνείται τους ισχυρισμούς της εναγόμενης οι οποίοι συγκρούονται με το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης και ισχυρίζεται ότι οι ισχυρισμοί της εναγόμενης αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις της τελευταίας, για αποφυγή πληρωμής του οφειλόμενου ποσού. Εμμένει δε στην αξίωση της ως εις την έκθεση απαίτησης αυτή αναφέρεται. Κατά την ακροαματική κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου συνολικά τέσσερις μάρτυρες. Για την πλευρά της ενάγουσας κατέθεσαν τρεις μάρτυρες και συγκεκριμένα οι Χρυσόστομος Λύτρας (ΜΕ1), Κωνσταντίνος Λύτρας (ΜΕ2) και Λούκας Παλταγιάν (ΜΕ3). Εκ μέρους της εναγόμενης κατέθεσε ένας μάρτυρας και συγκεκριμένα ο Χρίστος Αυξεντίου (ΜΥ1). Περαιτέρω κατατέθηκαν και 28 τεκμήρια, ενώ δηλώθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα τα πιο κάτω, τα οποία αποτελούν συνακόλουθα και ευρήματα του Δικαστηρίου. «Η ενάγουσα ήταν καθ' όλον τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο και συνεχίζει να είναι εγγεγραμμένη εταιρεία στον Έφορο Εταιρειών. Στις 11/6/2008 έχει καταχωρηθεί αγωγή από τους ενάγοντες στην παρούσα αγωγή με αρ. 3502/2008 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας εναντίον της N & A Hotels Ltd. Στη συνέχεια είχε γίνει και τροποποίηση από την πλευρά των εναγόντων στην εν λόγω αγωγή και στις 23/1/2013 καταχωρήθηκε τροποποιημένο κλήτηρίο (Τεκμήριο 27). Στις 11/6/2008 καταχωρήθηκε από τους ενάγοντες η αγωγή με αρ. 3500/08 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας εναντίον της Ironhold Estates Ltd (Τεκμήριο 28) η οποία έχει εξωδίκως διευθετηθεί.» Σύνοψη της μαρτυρίας ακολουθεί. Η μαρτυρία Ο Χρυσόστομος Λύτρας (ΜΕ1), διευθύνων σύμβουλος της ενάγουσας, καταθέτοντας ενόρκως, κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του τις γραπτές δηλώσεις Τεκμήρια 1 και
Με τη γραπτή δήλωση Τεκμήριο 1 η οποία κατατέθηκε στις 11/9/2012, ανέφερε ότι η ενάγουσα είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο από την 1/7/1970, με έδρα των εργασιών της τη Λευκωσία. Η εν λόγω εταιρεία είναι ιδιοκτήτρια εργοστασίου παραγωγής αλλαντικών και ασχολείται μεταξύ άλλων με την παραγωγή και εμπορία διαφόρων αλλαντικών, με τα οποία εφοδιάζει διάφορες ξενοδοχειακές μονάδες, εστιατόρια, υπεραγορές και γενικότερα την κυπριακή αγορά. Αναφορικά με την εναγόμενη ανέφερε ότι είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη σύμφωνα με το Νόμο και τους κανονισμούς με εγγεγραμμένο γραφείο στη Λάρνακα, η οποία δραστηριοποιείται στον τομέα της τουριστικής βιομηχανίας και πιο συγκεκριμένα ήταν και είναι ιδιοκτήτρια διαφόρων τουριστικών καταλυμάτων και εστιατορίων σε όλη την Κύπρο. Σύμφωνα με τον ΜΕ1, η ενάγουσα στα πλαίσια των εργασιών της συνεργαζόταν με την εναγόμενη, αφού προμήθευε με διάφορα προϊόντα τη ξενοδοχειακή μονάδα ELAMARIS HOTEL στην περιοχή Κάβο Γκρέκο στον Πρωταρά, ιδιοκτησίας της εναγομένης. Οι παραγγελίες γίνονταν τηλεφωνικώς, δηλαδή υπάλληλοι και αντιπρόσωποι της εναγόμενης που εργάζονταν στο ξενοδοχείο τηλεφωνούσαν στα γραφεία της ενάγουσας εταιρείας που βρίσκονται στη Λευκωσία και έδιναν την παραγγελία τους ανάλογα με τις ανάγκες της πιο πάνω αναφερόμενης ξενοδοχειακής μονάδας. Αμέσως μετά τη λήψη της παραγγελίας δίδονταν εντολές στο εργαστάσιο και ετοιμαζόταν η παραγγελία, εκδιδόταν τιμολόγιο με την περιγραφή και την τιμολόγηση της παραγγελίας και γινόταν η μεταφορά με αυτοκίνητα της ενάγουσας και παράδοση της παραγγελίας στη ξενοδοχειακή μονάδα. Με κάθε παράδοση εμπορευμάτων στην εναγόμενη, υπάλληλος της εταιρείας που παραλάμβανε υπέγραφε το αντίστοιχο τιμολόγιο, προς απόδειξη ότι τα προϊόντα που παραλάμβανε ήταν αυτά που είχαν παραγγελθεί και ότι τα προϊόντα αυτά ήταν σε άριστη κατάσταση. Κατέθεσε δε σχετική δέσμη τιμολογίων ως Τεκμήριο
Για κάθε παράδοση εμπορευμάτων η ενάγουσα σύμφωνα πάντα με τον ΜΕ1, εξέδιδε αντίστοιχο τιμολόγιο, το οποίο ήταν ρητός και συμφωνημένος όρος μεταξύ των διαδίκων ότι θα εξοφλείτο εντός ευλόγου χρόνου και εν πάση περιπτώσει όχι μετά την πάροδο 30 ημερών από την εκδοση του κάθε τιμολογίου. Σε αντίθετη περίπτωση το τιμολόγιο θα έφερε τόκο προς 9% ετησίως. Επίσης ανέφερε ότι η ενάγουσα διατηρεί με την τράπεζα της τραπεζικό λογαριασμό ο οποίος παρουσιάζει χρεωστικό υπόλοιπο και επιβαρύνεται με τόκο 9%. Ήταν η θέση του ότι η ενάγουσα διατηρούσε κατάσταση λογαριασμού για την εναγόμενη η οποία στις 30/9/2010 παρουσίαζε υπόλοιπο €30,468.88 (βλ. Τεκμήριο 5). Σύμφωνα με τον μάρτυρα η εναγόμενη κατά διαστήματα προέβαινε σε διάφορες πληρωμές στέλνοντας διάφορες επιταγές στα γραφεία της ενάγουσας εταιρείας στη Λευκωσία, για τις οποίες εκδίδονταν πάντα αποδείξεις. Από τις 31/5/2008 η εναγόμενη σταμάτησε τις οποιεσδήποτε πληρωμές προς την ενάγουσα με αποτέλεσμα να παραμένει οφειλόμενο το πιο πάνω ποσό. Η ενάγουσα μέσω των δικηγόρων της απέστειλε επιστολή αξιώνοντας τα πιο πάνω ποσά την 20/5/2008 (βλ Τεκμήριο 6). Η εναγόμενη απέστειλε την επιστολή ημερ. 6/5/2008 (βλ Τεκμήριο 7) από την οποία σύμφωνα πάντα με τον εν λόγω μάρτυρα, φαίνεται ότι η εναγόμενη δεν αρνείται την οφειλή της, πλην όμως παρέλειψε και παραλείπει να την εξοφλήσει. Όπως περαιτέρω ανέφερε ο εν λόγω μάρτυρας με την προφορική του μαρτυρία κατά την 11/9/2012 το υπόλοιπο λογαριασμού της εναγόμενης σήμερα είναι μεγαλύτερο από το υπόλοιπο που αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης λόγω των τόκων. Παρουσίασε δε κατάσταση λογαριασμού αναφορικά με το υπόλοιπο κατά την 31/8/2012 το οποίο ως ανέφερε ανέρχεται σε €35,461.96 (βλ. Τεκμήριο 2). Με τη γραπτή του δήλωση Τεκμήριο 8 η οποία κατατέθηκε στις 12/11/12 (και αφού προηγήθηκε η έκδοση διατάγματος τροποποίησης του τίτλου της αγωγής αναφορικά με το όνομα των εναγόντων), ο εν λόγω μάρτυρας ανέφερε ότι η ενάγουσα εταιρεία εμπορεύεται με την επωνυμία C. Lytras & Son από την ημερομηνία συστάσεως της, αφού όπως περαιτέρω εξήγησε από την αρχή των εργασιών της η ενάγουσα εταιρεία είχε πολλούς πελάτες από την περιοχή των Αγγλικών Βάσεων στην Κύπρο και για λόγους ευκολίας χρησιμοποιείτο η ακριβής μετάφραση του ονόματος της εταιρείας τους στα Αγγλικά. Ήταν η θέση του ότι κατά την ακροαματική διαδικασία διαπίστωσε ότι νομικά δεν ήταν ορθή η πρακτική που ακολουθούσαν και έδωσε οδηγίες για εγγραφή εμπορικής επωνυμίας στον Έφορο Εταιρειών με το αντίστοιχο όνομα. Σε σχέση με τα τιμολόγια που εκδόθηκαν προς την εναγόμενη εταιρεία ανέφερε ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε σύγχυση σε σχέση με το όνομα της ενάγουσας, αφού επί των τιμολογίων είναι γραμμένος ο αριθμός φορολογικής ταυτότητας της εταιρείας αλλά και ο αριθμός Φ.Π.Α. Κατέθεσε σχετικά βεβαίωση του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων (Τεκμήριο 9) καθώς και πιστοποιητικό εγγραφής στο Μητρώο του Φ.Π.Α (Τεκμήριο 10). Επίσης ο μάρτυρας κατέθεσε ως Τεκμήριο 11 δέσμη 16 τιμολογίων τα οποία σύμφωνα πάντα με τον ίδιο εκ παραδρομής δεν είχαν παρουσιαστεί κατά την προηγούμενη δικάσιμο. Ήταν η θέση του ότι το άθροισμα των εν λόγω τιμολογίων εάν προστεθεί με το άθροισμα των τιμολογίων που κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 4, συμποσούται στο ποσό που η εναγόμενη οφείλει στην εναγουσα εταιρεία δηλαδή στο ποσό των €14,998.51 χωρίς τόκους. Όπως διευκρίνισε το ποσό που αναφέρεται στην κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο 5 περιλαμβάνει τους τόκους οι οποίοι ανέρχονται σε 9% ετησίως. Ήταν επίσης η θέση του ότι αν παρουσίαζε όλα τα τιμολόγια που αναφέρονται στην κατάσταση λογαριασμού μόνο σύγχυση θα προκαλούσε στο Δικαστήριο. Σε σχέση με τα τιμολόγια που κατέθεσε ως Τεκμήριο 11 ανέφερε ότι σε κάποια τιμολόγια κάτω από το όνομα της εναγόμενης εταιρείας αναφέρεται το όνομα "Horizon Hotel" και για το ζήτημα αυτό ανέφερε ότι το 2003 όταν άρχισαν τη συνεργασία τους με την εναγόμενη όλα τα τιμολόγια για όλα τα ξενοδοχεία της, εκδίδονταν στο όνομα της εναγόμενης. Κάποια χρονική στιγμή ειδοποιήθηκαν από την εναγόμενη ότι κάποια από τα ξενοδοχεία έγιναν εταιρείες και ως εκ τούτου τους ζητήθηκε να δημιουργήσουν άλλη κατάσταση λογαριασμού για αυτά. Ένα από αυτά τα ξενοδοχεία ήταν το "Horizon Hotel" για το οποίο τα τιμολόγια εκδίδονταν επ' ονόματι της εναγόμενης μέχρι τη σύσταση εταιρείας. Η δε σημείωση "Horizon Hotel" επί των τιμολογίων τοποθετήθηκε για να γνωρίζουν οι ίδιοι σε πoιο ξενοδοχείο γινόταν η παράδοση. Ήταν η θέση του ότι το Τεκμήριο 11 εκδόθηκε προς την εναγόμενη εταιρεία η οποία ήταν ο πελάτης τους και ανέγραφαν το όνομα "Horizon Hotel" για να φαίνεται που έγινε η παράδοση. Κατά την αντεξέταση του ερωτηθείς εάν το "Horizon Hotel" ανήκει στην εναγόμενη εταιρεία ο μάρτυρας απάντησε ότι ανήκε στην εναγόμενη, και γι' αυτό είχε βάλει το όνομα του ξενοδοχείου στα τιμολόγια, δηλαδή για να φαίνεται που παραδόθηκαν τα προϊόντα. Όπως ανέφερε εάν έβαζε Crown Resorts θα φαινόταν ότι τα πήρε η εναγόμενη, αλλά έβαζαν το όνομα του κάθε ξενοδοχείου για να γνωρίζουν που έγινε η παράδοση. Ερωτηθείς εάν έχει την ειδοποίηση δυνάμει της οποίας ειδοποιήθηκαν ότι κάποια ξενοδοχεία έγιναν εταιρείες και θα έπρεπε να δημιουργήσουν άλλη κατάσταση λογαριασμού για αυτά, σύμφωνα με τα όσα αναφέρει στη δήλωση Τεκμήριο 8 (παρ. 6), ανέφερε ότι η ειδοποίηση έγινε τηλεφωνικώς. Σε υποβολή ότι ψεύδεται επέμεινε στη θέση του αναφέροντας ότι μετά την ειδοποίηση έβγαζαν τα τιμολόγια στο όνομα της εταιρείας Horizon Hotels Ltd. Σε υποβολή ότι η εναγόμενη ουδέποτε ήταν μητρική εταιρεία και ουδέποτε της ανήκε το ξενοδοχείο Horizon Hotel, ήταν η θέση του ότι όταν τους δόθηκε η προσφορά, τους ανέφεραν ότι θα τροφοδοτούν συγκεκριμένα ξενοδοχεία τα οποία όπως ανέφερε θα μπορούσε να κατονομάσει. Σε υποβολή ότι δεν υπάρχει εταιρεία Horizon Hotel Ltd δεν απάντησε ευθέως, αλλά επανέλαβε ότι οι ίδιοι έβγαζαν τα τιμολόγια στο όνομα της εναγόμενης και για να ξεχωρίζουν που πήγαιναν τα εμπορεύματα που προμήθευαν, έβαζαν το όνομα του ξενοδοχείου στο τιμολόγιο μέχρι που τους ανέφεραν (οι εναγόμενοι) να βγάζουν ξεχωριστά τιμολόγια για κάθε ξενοδοχείο για να γνωρίζουν που γίνονται οι παραδόσεις και έτσι το έπραξαν. Επέμεινε πάντως ότι η ουσία ήταν ότι τα εμπορεύματα δόθηκαν στην εταιρεία Crown Resorts. Σε υποβολή ότι το Horizon Hotel ανήκε και ανήκει σε άλλη εταιρεία, ανέφερε ότι οι ίδιοι έτσι ήξεραν να βγάζουν τα τιμολόγια και όταν τα έπαιρναν για υπογραφή, υπογράφοντο χωρίς πρόβλημα. Ερωτηθείς πότε έμαθαν ότι το Horizon Hotel ανήκε σε άλλη εταιρεία, ανέφερε ότι δεν θυμόταν και πρόσθεσε ότι στους ίδιους είχαν πει να τοποθετούν κάτω από το όνομα της μητρικής εταιρείας το ξενοδοχείο διότι όπως εξήγησε προηγουμένως δεν έβαζαν τα ονόματα των ξενοδοχείων στα οποία παρέδιδαν, αλλά έβαζαν μόνο Crown Resorts. Για ευκολία της εναγομένης και επειδή τους το ζήτησε (η εναγόμενη) ενεργούσαν ως πιο πάνω. Σε υποβολή ότι δεν λέει την αλήθεια και ότι κατασκεύασε τη μαρτυρία του με σκοπό να διορθώσει τα λάθη και τις υπερχρεώσεις προς την εναγόμενη, ο μάρτυρας ανέφερε ότι το εμπόρευμα το έπαιρνε η μητρική εταιρεία και ότι οι ίδιοι στο τιμολόγιο έβαζαν το όνομα του ξενοδοχείου όπου παρέδιδαν το εμπόρευμα και αυτό συνεχίστηκε μέχρι το τερματισμό της συνεργασίας τους. Σε υποβολή ότι έδωσε αυτή τη μαρτυρία μετά που τους ζητήθηκαν τα τιμολόγια και ανακάλυψαν τα λάθη τους, ανέφερε ότι εκ παραδρομής δεν περάστηκαν τα τιμολόγια του Τεκμηρίου 11 διότι είχαν μπει σε άλλο φάκελο. Επέμεινε ότι έβγαλαν τιμολόγια για το Horizon Hotel στο όνομα της Crown Resorts επειδή ήταν η μητρική εταιρεία. Σε υποβολή ότι η ενάγουσα το μόνο ξενοδοχείο που προμήθευε και ανήκε στην εναγομένη ήταν το Ela Maris, ήταν η θέση του ότι την προσφορά την είχαν παραδώσει στα γραφεία της εναγομένης και όταν ειδοποιήθηκαν ότι είχαν επιλεγεί τους ρώτησαν πότε θα άρχιζαν να τροφοδοτούν και ποια ξενοδοχεία και τους ανέφεραν το Horizon, το Karpasiana και το Henipa τα οποία διοικούνταν από την μητρική εταιρεία Crown Resorts. Διερωτήθηκε μάλιστα ο ίδιος πως αλλιώς θα γνώριζαν ποια ξενοδοχεία θα προμήθευαν με προϊόντα, γεγονός από το οποίο υποστήριξε ότι προκύπτει ότι τους είχαν αναφέρει να τροφοδοτούν αυτά τα ξενοδοχεία. Σε υπόδειξη του συνηγόρου υπεράσπισης ότι η κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο 5 αναφέρεται μόνο στο «Ela Maris Hotel», χωρίς να απαντήσει ευθέως ανέφερε ότι τροφοδοτούσαν και το Ela Maris. Ερωτηθείς που αναφέρεται ότι δεν θα τροφοδοτούσαν μόνο το πιο πάνω ξενοδοχείο παρέπεμψε στα τιμολόγια. Ερωτηθείς γιατί στο Τεκμήριο 5 που είναι η κατάσταση λογαριασμού, γίνεται αναφορά μόνο στο «Ela Maris Hotel» ανέφερε ότι ίσως δεν είχε χώρο για να γραφούν περισσότερα ονόματα ή ίσως περιλαμβάνονται στο Crown Resorts. Eρωτηθείς γιατί και στο Τεκμήριo 6 (επιστολή ενάγουσας) γίνεται αναφορά μόνο στο "Ela Maris Hotel and Supermarket", δεν απάντησε ευθέως, αφού προέβη σε αναφορά στις αγωγές που κινήθηκαν για τα άλλα ξενοδοχεία. Ερωτηθείς αν μια από τις εταιρείες εναντίον των οποίων κινήθηκε αγωγή είναι και η Ν & A Hotels Ltd (στο εξής καλούμενη «η εταιρεία Ν & Α») απάντησε καταφατικά. Στη θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι το Horizon Hotel ανήκει στην εταιρεία N & A και ότι τα χρήματα που ζητά με την παρούσα αγωγή τα ζητά και στην αγωγή που ηγέρθη εναντίον της N & A, ανέφερε ότι εξ αρχής γνώριζαν την Crown Resort Group, η οποία αποτελείται από άλλες εταιρείες και δεν τους ενδιέφερε ποιες ήταν οι άλλες εταιρείες, αφού ήξεραν την μητρική εταιρεία. Η εναγόμενη ποτέ δεν τους είχε πει ότι το Horizon Hotel ανήκει στην εταιρεία N & A, και οι ίδιοι γνώριζαν απλά την εναγόμενη η οποία τους είχε πει να τροφοδοτούν διάφορα ξενοδοχεία όπως Henipa, Karpasiana, Horizon, ενώ στη συνέχεια τους ανεφεραν ότι προτιμούσαν να τοποθετείται στο κάθε τιμολόγιο το όνομα του ξενοδοχείου στο οποίο γινόταν η παράδοση. Στη θέση ότι στο ποσό που ζητούν με την παρούσα αγωγή περιλαμβάνονται και χρήματα που ζητούν με την αγωγή με αρ. 3502/08 η οποία κινήθηκε από την ενάγουσα εναντίον της N & Α και εκκρεμεί ως και την αγωγή 3500/08 η οποία ηγέρθη εναντίον της Ironhold Estates Ltd και συμβιβάστηκε εξωδίκως απάντησε αρνητικά. Σε άλλο σημείο για το ίδιο ζήτημα και με αναφορά στο Horizon Hotel, ήταν η θέση του ότι επειδή πρόκειται για λογιστικά θέματα το ζήτημα θα διερευνηθεί από το λογιστή της εταιρείας. Σε ερώτηση πως γνωρίζει για την Crown Resort Group ανέφερε ότι νομίζει ότι έτσι γράφεται. Ερωτηθείς πότε άκουσε για πρώτη φορά ότι η εναγόμενη διαφωνεί με το υπόλοιπο ανέφερε ότι όταν κινήθηκε η αγωγή, η εναγόμενη ζήτησε κατάσταση λογαριασμού και οι ίδιοι τους την έστειλαν πολλές φορές. Ήταν η θέση του ότι η εναγόμενη θυμήθηκε να πει ότι διαφωνεί με το υπόλοιπο μετά την καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Σε υποβολή ότι το Τεκμήριο 7 (επιστολή ημερ. 6/5/2008) στάληκε πριν την καταχώρηση της αγωγής, ανέφερε ότι έστειλαν πολλές καταστάσεις λογαριασμού και πριν και μετά την καταχώρηση της παρούσας αγωγής και επέμεινε ότι η εναγόμενη απέστειλε αυτή την επιστολή διότι ήθελε ν' αποφύγει την πληρωμή. Σε υποβολή ότι το Τεκμήριο 7 στάληκε λόγω του ότι η ενάγουσα χρέωνε λανθασμένα την εναγόμενη, ανέφερε ότι η εν λόγω επιστολή Τεκμήριο 7 δεν αναφέρει τίποτε απλά λέει ότι η εναγόμενη δεν συμφωνεί με το υπόλοιπο, ενώ δεν κάνει καμία αναφορά στις θέσεις που τέθηκαν κατά την αντεξέταση του. Επέμεινε δε ότι οι ίδιοι είχαν πει στην εναγομένη να τους πει που δεν συμφωνεί. Σε περαιτέρω υποβολή ότι γίνονταν πληρωμές που δεν είναι περασμένες, διερωτήθηκε γιατί η εναγόμενη περίμενε 5 χρόνια για να το πει. Σε υποβολή ότι οι συγκεκριμένες επιταγές οι οποίες τιμήθηκαν, δεν πιστώθηκαν, ανέφερε ότι δεν παραδέχεται τέτοια πράγματα, ενώ επέμεινε ότι η επιστολή Τεκμήριο 7 δεν αναφέρει τίποτε σχετικό. Σε ερώτηση αν με τις πληρωμές πληρώνονταν συγκεκριμένα τιμολόγια ή αν δίνονταν επιταγές έναντι του λογαριασμού, ανέφερε ότι δεν γνώριζε διότι πρόκειται για λογιστικά θέματα. Σε υπόδειξη ότι το Τεκμήριο 5 κάνει αναφορά σε μεγάλο αριθμό τιμολογίων ενώ ο ίδιος παρουσίασε λιγότερα στο Δικαστήριο και ερωτηθείς να αναφέρει που είναι τα υπόλοιπα εκ των τιμολογίων που αναφέρονται στο εν λόγω Τεκμήριο 5, ανέφερε ότι δεν είναι σε θέση να απαντήσει, ενώ σε άλλο σημείο ανέφερε ότι δεν γνωρίζει. Σε υποβολή ότι αποφεύγει να καταθέσει όλα τα τιμολόγια για να μη φανούν οι λανθασμένες χρεώσεις στις οποίες προέβαινε η ενάγουσα καθώς και για να μην φανεί ότι οι πληρωμές της εναγόμενης πιστώνονταν σε λανθασμένα τιμολόγια, αρνήθηκε την υποβολή, αναφέροντας ότι οι ίδιοι χρέωναν με βάση τις εντολές της Crown Resorts και δεν γνώριζαν τις άλλες εταιρείες. Ερωτηθείς αν υπάρχει επιταγή της εναγόμενης με την οποία να πληρώθηκε τιμολόγιο του Horizon Hotel ανέφερε ότι αυτά είναι λογιστικά ζητήματα. Σε υποβολή ότι δεν υπάρχει τέτοια επιταγή ανέφερε ότι ο ίδιος δεν υποστήριξε ότι υπάρχει αλλά ότι οι ίδιοι ελάμβαναν, προ της καταχώρησης της αγωγής, επιταγές απ' όλα τα ξενοδοχεία. Σε ερώτηση αν έλαβε οποιοδήποτε ποσό από την εναγόμενη το οποίο δεν αφορά το Ela Maris ανέφερε και πάλιν ότι αυτά είναι ζητήματα λογιστηρίου. Σε υποβολή ότι δεν ελάμβαναν επιταγές ξενοδοχείων αλλά άλλων εταιρειών δεν ήταν σε θέση να απαντήσει. Ερωτηθείς κατά πόσον εκδίδονταν τιμολόγια και στη συνέχεια πληρώνονταν ποσά έναντι λογαριασμού και δεν αντιστοιχούσαν σε συγκεκριμένα τιμολόγια δεν ήταν σε θέση να απαντήσει, αφού όπως ανέφερε αυτά ήταν λογιστικά θέματα. Ερωτηθείς που παραδόθηκαν τα εμπορεύματα που αφορούν το τιμολόγιο Τεκμήριο 11

(3)απάντησε ότι παραδόθηκαν στο Karpasiana Hotel. Σε υποβολή ότι το εν λόγω ξενοδοχείο ουδεμία σχέση έχει με την εναγόμενη εταιρεία, ανέφερε ότι παρέδωσαν στο εν λόγω ξενοδοχείο, κατόπιν υπόδειξης από τα γραφεία της Crown Resorts και του συγκεκριμένου υπεύθυνου αγορών (τον οποίο δεν κατονόμασε) διότι οι ίδιοι δεν είχαν τρόπο να γνωρίζουν τα ξενοδοχεία αν δεν τους έλεγαν να παραδώσουν με αυτό το τρόπο. Ερωτηθείς που παραδόθηκαν τα εμπορεύματα που αναφέρονται στο Τεκμήριο 11

(5)ανέφερε ότι παραδόθηκαν στο Henipa Hotel κατόπιν υποδειξης της εναγόμενης. Σε υποβολή ότι το Henipa Hotel είναι το μόνο ξενοδοχείο που ανήκει στην Ironhold Estates Ltd εναντίον της οποίας κινήθηκε η αγωγή 3500/08 η οποία συμβιβάστηκε και εξοφλήθηκε και ότι με την παρούσα αγωγή ζητούν πάλι τα ίδια χρήματα, ανέφερε ότι το τιμολόγιο Τεκμήριο 11

(5)χρεώθηκε στην εναγομένη. Ερωτηθείς τί διευθέτησε με την Ironhold, ανέφερε ότι δεν κατέχει τα λογιστικά αλλά υποστήριξε ότι η χρέωση του εν λόγω τιμολογίου στην εναγόμενη σημαίνει ότι βρέθηκαν τιμολόγια της εν λόγω εταιρείας (Ironhold) και χωρίστηκαν και διερωτήθηκε γιατί η εν λόγω εταιρεία (Ironhold) πλήρωσε τιμολόγια αν αυτά δεν την αφορούσαν. Σε υποβολή ότι χρέωνε στην εναγόμενη παραδόσεις ξενοδοχείων που αφορούσαν άλλες εταιρείες στις οποίες κίνησε αγωγές, επανέλαβε ότι χωρίστηκαν τα τιμολόγια και δόθηκαν για να πληρωθούν και διερωτήθηκε και πάλι για ποιο λόγο αν πράγματι δεν αφορούσαν τη συγκεκριμένη εταιρεία η τελευταία τα πλήρωσε. Σε υποβολή ότι το λογιστήριο ή κάποιος από το λογιστήριο της ενάγουσας περνούσε στο λογαριασμό της εναγομένης χρεώσεις άλλης εταιρείας λανθασμένα, απάντησε ότι δεν νομίζει να έγινε κάτι τέτοιο. Σε περαιτέρω υποβολή ότι εξέδιδαν και χρέωναν την εναγόμενη με τιμολόγια για παραδόσεις που δεν αφορούσαν την εναγομένη, απάντησε αναφέροντας ότι εφόσον συμπεριλήφθηκαν τιμολόγια άλλης εταιρείας θα έπρεπε να είχαν διαμαρτυρηθεί όταν τους έστελναν τις μηνιαίες καταστάσεις λογαριασμού. Ερωτηθείς αν γνωριζει πως γίνονταν οι πληρωμές και οι χρεώσεις στο λογαριασμό της εναγομένης απάντησε ότι γνωρίζει εν μέρει αναφέροντας ότι δεν γινόταν πληρωμή εναντι τιμολογίου αλλά έναντι του συνολικού υπολοίπου του λογαριασμού. Ερωτηθείς να αναφέρει ποιο είναι το υπόλοιπο σήμερα ανέφερε ότι δεν γνωρίζει. Σε υπόδειξη του συνηγόρου υπεράσπισης ότι ο ίδιος (ο ΜΕ1) στην παρ. 5 της γραπτής του δήλωσης (Τεκμήριο 8) αναφέρει το υπόλοιπο, απάντησε ότι δεν γνωρίζει και πως αν η δήλωση λέει αυτό το ποσό, τότε αυτό θα είναι. Ανέφερε μάλιστα «Αφού το εβάλαν αυτό θα είναι. Δεν κατέχω τα λογιστικά». Ερωτηθείς ποιοι το έβαλαν απάντησε το λογιστήριο. Ερωτηθείς αν είναι πιθανόν αυτά που ανέφερε σε σχέση με το υπόλοιπο να είναι λάθος, ανέφερε ότι δεν είναι όλα λάθος, αλλά πιθανόν να υπάρχει λάθος στο ποσό το οποίο πρέπει να το δει με το λόγιστήριο, όμως όπως ανέφερε πιθανόν να είναι αυτό το ποσό που οφείλεται. Σε υπόδειξη ότι στη δήλωση του αναφέρει το ποσό χωρίς να αναφέρει ότι είναι πιθανόν να είναι λάθος, ανέφερε ότι το ποσό το έγραψε το λογιστήριο και αν είναι λάθος, το λάθος θα εντοπιστεί. Ο ίδιος πάντως πρώτη φορά το έβλεπε. Ως δεύτερος μάρτυρας για τους ενάγοντες (ΜΕ2) κατέθεσε ο Κωνσταντίνος Λύτρας ο οποίος κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του τη γραπτή δήλωση Τεκμήριο 12 στην οποία ανέφερε ότι είναι ένας εκ των διευθυντών της ενάγουσας και εργάζεται στην ενάγουσα από το

Όπως ανέφερε η ενάγουσα εταιρεία αποτελεί οικογενειακή επιχείρηση, οπότε οι αρμοδιότητες του ίδιου προσαρμόζονταν αναλόγως του που υπήρχε ανάγκη στην εταιρεία. Πιο συγκεκριμένα από το 2005 μέχρι και σήμερα ο ίδιος κρατά τα λογιστικά βιβλία της εταιρείας και από το 2005 μέχρι και το 2011 εξέδιδε τιμολόγια και αποδείξεις πληρωμών καθώς και ό,τι άλλο έχει σχέση με το λογιστήριο της εταιρείας. Επίσης ανέφερε ότι πέραν των πιο πάνω αρμοδιοτήτων του, για την περίοδο 2005 με 2010 έκανε παραδόσεις προϊόντων στους πελάτες εντός και εκτός Λευκωσίας. Όπως αναφέρει περαιτέρω στη γραπτή δήλωση του σύμφωνα με την κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο 5 που διατηρεί η ενάγουσα στο όνομα της εναγομένης, η τελευταία όφειλε την 30/9/2010 το ποσό των €30,468.88 συμπεριλαμβανομένου τόκου 9% μέχρι την 30/9/
Για τις ανάγκες της παρούσας υποθεσης παρέδωσε όπως ανέφερε τα απλήρωτα τιμολόγια τα οποία σύμφωνα με τους υπολογισμούς του παραμένουν απλήρωτα και τα οποία έχουν ήδη κατατεθεί ως τεκμήρια στο Δικαστήριο από τον ΜΕ
Ως ανέφερε το άθροισμα των τιμολογίων που ήδη έχουν παρουσιαστεί στο Δικαστήριο χωρίς τους τόκους ανέρχεται σε €14.998,
Τα τιμολόγια της εταιρείας εφόσον δεν εξοφλoύντο εντός 30 ημερών από την έκδοση τους επιβαρύνοντο με τόκο 9% ετησίως. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του το ποσό που οφείλει σήμερα η εναγόμενη στην ενάγουσα συμπεριλαμβανομένων των τόκων προς 9% ετησίως είναι €35,963.
Για τους σκοπούς της παρούσας υπόθεσης ανέφερε ότι παρουσίασαν στο Δικαστήριο τα τιμολόγια που παραμένουν απλήρωτα μέχρι σήμερα. Η κίνηση των συναλλαγών που είχαν με την εναγόμενη φαίνεται από την κατάσταση λογαριασμού που ήδη παρουσιάστηκε (Τεκμήριο 5). Με την προφορική του μαρτυρία κατά την κυρίως εξέταση, κληθείς να περιγράψει τη συνεργασία του με την εναγόμενη ανέφερε ότι κάποια ξενοδοχεία της εναγόμενης έβαζαν παραγγελία μέσω τηλεφώνου και παρέδιδαν τα προιόντα. Τα τιμολόγια υπογράφονταν από αποθηκάριους και μετά έπαιρναν τηλέφωνο για να πληρωθούν λόγω της καθυστέρησης στην πληρωμή. Η πληρωμή γινόταν με επιταγή στα κεντρικά γραφεία της εναγόμενης όπου εξέδιδαν επιταγή και τους πλήρωναν ή υπήρχε ήδη έτοιμη εκδομένη επιταγή και εκδότης ήταν πάντοτε η εναγόμενη. Ερωτηθείς σε ποια ξενοδοχεία παρέδιδαν ανέφερε ότι παρέδιδαν στο Henipa, Horizon, Karpasiana, Yiannoula Hotel, Elamaris και στη συνέχεια και στο Bennigans όταν άνοιξε. Σύμφωνα με το μάρτυρα αυτός έκανε τις παραδόσεις. Όταν του υπεδείχθη το Τεκμήριο 5 ανέφερε ότι είναι κατάσταση της εναγομενης για όλα τα ξενοδοχεία σε σχέση με τα οποία είχαν συνεργασία. Ερωτηθείς ποιος την ετοίμασε ανέφερε ότι την ετοίμασαν οι λογιστές τους με δική του συμμετοχή. Ερωτηθείς γιατί στην κατάσταση στο πάνω αριστερά μέρος αναφέρει "CROWN RESORT GROUP, CROWN RESORT LTD, ELA MARIS HOTEL & SPMKT " ανέφερε ότι όταν ξεκίνησε η συνεργασία τους είχαν αρκετά ξενοδοχεία με την εναγόμενη που τα είχαν όλα κάτω από την ονομασία της εναγόμενης. Ερωτηθείς γιατί αναφέρει υπό την ονομασία της εναγόμενης, ανέφερε ότι όλα τα ξενοδοχεία στα οποία παρέδιδαν τα έβαλαν αρχικά στη μερίδα της εναγόμενης και στη συνέχεια από τον Απρίλη του 2006 και μετά τους τηλεφώνησαν και τους έδωσαν οδηγίες από τα γραφεία της εναγόμενης ότι δύο ξενοδοχεία και συγκεκριμένα το Horizon και το Henipa θα υπάγονται σε δύο καινούριες εταιρείες. Από τότε συνέχισαν να χρεώνουν το Ela Maris υπό την ονομασία της εναγόμενης και αυτός είναι ο λόγος που υπάρχουν αυτές οι λέπτομέρειες στο πάνω αριστερό μέρος. Όπως ανέφερε από τον Απρίλιο του 2006 και μετά η κατάσταση περιέχει χρεώσεις που αφορούν μόνο το Ela Maris Hotel and Supermarket, ενώ πριν το Απρίλη του 2006 περιλαμβάνονταν στην κατάσταση όλα τα ξενοδοχεία που υπάγονται στην ιδιοκτησία της εναγόμενης. Ερωτηθείς κατά πόσον τα ξενοδοχεία εξακολουθούν να υπάγονται και σήμερα στην εναγόμενη απάντησε καταφατικά αναφέροντας ότι υπάγονται σε θυγατρικές εταιρείες ήτοι την N & A Hotels και την Ironhold Estates Ltd. Ερωτηθείς ποια η συσχέτιση του Horizon Hotel και Henipa με τις πιο πάνω εταιρείες ανέφερε ότι όπως φαίνεται οι εταιρείες ήταν ιδιοκτήτες των ξενοδοχείων. Ερωτηθείς να αναφέρει ποιος ήταν ο πελάτης τους ανέφερε ότι ήταν η εναγόμενη η οποία είναι η μητρική εταιρεία όλων των ξενοδοχείων μέχρι τον Απρίλη του 2006, οπόταν έγιναν 2 νέες εταιρείες και συγκεκριμένα η Ironhold Estates Ltd και N & A Hotels Ltd και σε αυτές έβαλαν τα ξενοδοχεία Horizon και Henipa. Συμφωνα με το μάρτυρα κύριος ιδιοκτήτης στις εταιρείες και σε όλα τα ξενοδοχεία είναι η Crown Resorts Group Ltd. Ερωτηθείς πως γνωρίζει αυτά που ανέφερε απάντησε ότι έκαναν έρευνα στον Έφορο Εταιρειών. Ερωτηθείς πότε άρχισε η συνεργασία με την Ironhold ανέφερε ότι άρχισε στις 12/5/2006, διότι αυτής της ημερομηνίας είναι το πρώτο τιμολόγιο για αυτή την εταιρεία και αφορούσε προϊόντα που παραδόθηκαν στο Henipa Ηotel. Για την N & A ανέφερε ότι η ημερομηνία έναρξης συνεργασίας ήταν η 20/4/2006 και αφορούσε προϊόντα που παραδόθηκαν στο Horizon Hotel. Κατέθεσε επίσης αντίγραφα όλων των τιμολογίων που αναφέρονται στο Τεκμήριο 5 ως Τεκμήριο
Ερωτηθείς να περιγράψει τη διαδικασία παράδοσης των προϊόντων ανέφερε ότι έπαιρνε τα προϊόντα στο κάθε ξενοδοχείο που τα ζητούσε, τα έλεγχαν όπως και το τιμολόγιο, το υπέγραφαν και κρατούσε ο ίδιος ένα αντίγραφο όπως και οι άλλοι. Ανέφερε ότι από το τιμολόγιο 23788 ημερ. 3/6/2005 στο Τεκμήριο 5 και έπειτα είναι απλήρωτα. Ερωτηθείς γιατί ενώ το ποσό των τιμολογίων είναι €14,998.51, οι ίδιοι ζητούν από το δικαστήριο πιο ψηλό ποσό ανέφερε ότι η διαφορά είναι ο τόκος προς 9% με τον οποίο επιβαρύνθηκε το πιο πάνω ποσό. Ερωτηθείς αν είχε κάποια συμφωνία σχετικά με τον τόκο ανέφερε ότι όλα είναι προφορικά και το έγραφε και στο τιμολόγιο που υπέγραψαν. Όπως ανέφερε ανεξαρτήτως του ότι οι πληρωμές στο Τεκμήριο 5 φαίνονται σαν «cash receipt» γίνονταν με επιταγή αλλά το πρόγραμμα βάζει οποιαδήποτε είσπραξη σαν «cash receipt». Οι ίδιοι δεν έλαβαν ποτέ πληρωμές σε μετρητά. Ερωτηθείς αν οι πληρωμές γίνονταν για ξεχωριστό τιμολόγιο ανέφερε ότι οι πληρωμές γίνονταν ανεξαρτήτως τιμολογίων «on account» δηλαδή έναντι λογαριασμού και όχι έναντι συγκεκριμένων τιμολογίων. Κατά την αντεξέταση του ερωτηθείς σε ποια ξενοδοχεία που αφορούν τα τιμολόγια του Τεκμηρίου 17 έκανε παραδόσεις ανέφερε Ηenipa Horizon Yiannoula Karpasiana, Ela Maris Hotel and Supermarket και Beniggans. Κληθείς να υποδείξει τιμολόγιο από τον Ιούλιο του 2005 και μετά που να αφορά το ξενοδοχείο Yiannoulla στο οποίο ανέφερε ότι έκανε παραδόσεις, ανέφερε ότι επίσημα δουλευε από τον Ιούλιο του 2005, αλλά πιο πρίν δούλευε τα καλοκαίρια και κάποιες βδομάδες part time. Ερωτηθείς πότε σύμφωνα με τον ίδιο η εναγόμενη δημιούργησε τις δύο άλλες εταιρείες ανέφερε ότι δεν γνωρίζει αλλά στους ίδιους ανέφεραν από τον Απρίλιο του 2006 να βγάζουν τα τιμολόγια σε αυτές τις εταιρείες. Σε υποβολή ότι ποτέ δεν τους ανέφεραν κάτι τέτοιο, αλλά οι ίδιοι αφού εντόπισαν τα λάθη τους άλλαξαν την ιστορία για βολεύει την υπόθεση τους, ανέφερε ότι από τη στιγμή που η εναγόμενη δέχθηκε τα τιμολόγια με εκείνες τις ονομασίες και τους πλήρωσαν και μερικά από αυτά θα μπορούσαν να διαμαρτυρηθούν αν δεν συμφωνούσαν. Κληθείς να αναφέρει ποιος υπέγραψε στη θέση του παραλήπτη στο Τεκμήριο 17 ανέφερε ότι δεν μπορούσε να ξεχωρίσει τις υπογραφές εκτός κάποιες που είναι ολογράφως. Σε υποβολή ότι πλην των τιμολογίων που αφορούν τo Ela Maris Hotel and Supermarket κανείς άλλος που υπέγραψε δεν είναι υπάλληλος της εναγόμενης, ο ίδιος ρώτησε αν η εναγομένη μπορεί να αποδείξει αυτή τη θέση. Ανέφερε επίσης ερωτηθείς σχετικά ότι τα λογιστικά των εναγόντων τα ετοιμάζει ο οίκος Λ. Παλταγιάν. Ερωτηθείς σε ποιο ποσό υπολογίστηκαν οι τόκοι του 2003, αρχικά ανέφερε ότι δεν υπήρχαν τόκοι για το 2003 και για το
Σε υπόδειξη ότι στην τελευταια σελίδα του Τεκμηρίου 5 υπάρχουν τόκοι παραδέχθηκε ότι έκανε λάθος. Ερωτηθείς που βρίσκεται το Coral Bay Hotel (το οποίο αναφέρεται σε κάποια τιμολόγια) ανέφερε ότι βρίσκεται στον Κόλπο των Κοραλλίων και ότι τώρα μετονομάστηκε σε Horizon Hotel. Υποστήριξε δε ότι ανήκει στην εναγόμενη. Ερωτηθείς αν το πιο πάνω ξενοδοχείο είναι διαφορετικό από το Crown Coral Hotel (επίσης αναφέρεται σε σχετικό τιμολόγιο) ανέφερε χωρίς να είναι βέβαιος ότι πρόκειται για το ίδιο ξενοδοχείο. Σε υποβολή ότι δεν υπάρχουν ξενοδοχεία με αυτό το όνομα επέμεινε ότι τα συγκεκριμένα τιμολόγια που εκδόθηκαν είναι πληρωμένα. Ερωτηθείς κατά πόσον τους έδιναν ένα ποσό και εξοφλούσαν τιμολόγια που έκρινε η ίδια η ενάγουσα ότι χρωστούσε η εναγόμενη, απάντησε καταφατικά. Κληθείς να παρουσιάσει τα πρωτότυπα των τιμολογίων που κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 17 αρχικά αρνήθηκε αλλά τελικά συγκατατέθηκε και τα παρουσίασε (βλ Τεκμήριο 18). Ερωτηθείς κατά πόσον ο τόκος που επεβλήθη 31/12/2005 Τεκμήριο 5 σελ.7 ημερ. 31/12/2005 είχε συμπεριληφθεί στο ποσό που τόκισαν στη συνέχεια απάντησε καταφατικά αποδεχόμενος ότι τόκιζαν και τους τόκους αφού όπως ανέφερε αυτό κάνουν και οι τράπεζες. Σε υποβολή ότι το Crown Bay Hotel και το Yiannoulla Hotel δεν έχουν σχέση με την εναγόμενη, επέμεινε ότι ανήκουν στην εναγόμενη, αφού όπως ανέφερε η εναγόμενη έκανε μια εταιρεία στην οποία η ίδια είναι μέτοχος και παρ' όλο που μπορεί να είναι νέα εταιρεία είναι υπό την ομπρέλλα της εναγόμενης. Ερωτηθείς κατά πόσον όταν δύο εταιρείες έχουν ίδιους μετόχους είναι δυνατόν να χρεώνονται πράγματα της μιας στην άλλη, ανέφερε ότι από τη στιγμή που η εναγόμενη τους είπε να πάρουν προϊόντα σε συγκεκριμένα ξενοδοχεία οι ίδιοι τα πήραν. Ερωτηθείς κατά πόσον στην αρχή της συνεργασίας συνεννοείτο ο πατέρας του με τον κ. Αυξεντίου απάντησε καταφατικά. Ερωτηθείς κατά πόσον είναι η θέση του ότι ο κ. Αυξεντίου τους είχε αναφέρει να βάζουν όλα τα τιμολόγια απ' όλα τα ξενοδοχεία στη μερίδα της εναγόμενης, ανέφερε ότι μπορεί να μην είχε αναφέρει κάτι τέτοιο ο κ. Αυξεντίου, αλλά σίγουρα το λογιστήριο το έπραξε. Ερωτηθείς σε ποιον το είπε η ενάγομενη, ανέφερε ότι δεν θυμόταν αν ήταν στον ίδιο ή στον πατέρα του ή στον αδελφό του, λόγω του μεγάλου χρονικού διαστήματος που παρήλθε εν τω μεταξύ. Ερωτηθείς ποιος τους ανέφερε να χωρίσουν τους λογαριασμούς στη συνέχεια, ανέφερε ότι έγινε τηλεφωνικώς και ότι δεν έχει στοιχεία. Ερωτηθείς αν έλεγξε ότι το 2006 η Ironhold και η N & A ανήκαν στην εναγομένη απάντησε καταφατικά. Ερωτηθείς πότε έκανε την έρευνα απάντησε ότι την είχε κάνει 2 βδομάδες προηγουμένως, αλλά επέμεινε ότι γνώριζαν το γεγονός αυτό από παλιά διότι τους ενημέρωσε η εναγόμενη γι' αυτό και χώρισαν τα τιμολόγια. Ερωτηθείς από πότε γνώριζαν ότι ιδιοκτήτης του Henipa και Horizon είναι η εναγόμενη, ανέφερε τον Απρίλη του
Ερωτηθείς πως υπολογίστηκε ο τόκος για το 2005 ανέφερε ότι βρήκαν το υπόλοιπο του 2005 και το τόκισαν με 9%. Σε υποβολή ότι το Τεκμήριο 5 δεν ετοιμάστηκε από εγκεκριμένο λογιστή διαφώνησε όπως επίσης και με τη θέση ότι είναι λανθασμένοι οι υπολογισμοί του τόκου. Κληθείς να δείξει ποια τιμολόγια αφορούσαν το Beniggans εκτός από το τιμολόγιο με αρ. 23840 δεν απάντησε ευθέως, αλλά ανέφερε ότι είναι έμπορος και ξεκίνησε συνεργασία με την εναγόμενη σε όλα τα ξενοδοχεία και εστιατόρια που τους έλεγαν και οι ίδιοι γνώριζαν την εναγόμενη και έβαζαν έτσι το όνομα της πάνω στο τιμολόγιο με υποσημείωση για ποιο ξενοδοχείο ήταν, για δική τους ευκολία επειδή παρέδιδαν σε αρκετά ξενοδοχεία. Όταν ήρθε (η εναγόμενη) και τους είπε να τα ξεχωρίζουν από τον Απρίλιο του 2006, το έκαναν αλλά οτιδήποτε πριν τον 4ο του 2006 είναι σε μια κατάσταση λογαριασμού, αυτού της εναγομένης. Ήταν η θέση του ότι δεν μπορούσε να πει ποια πήγαν στο Bennigans, διότι κάποια τιμολόγια αναφέρουν μονο Crown Resorts. Ερωτηθείς αν μπορεί να υποσημειώνεται Ela Maris και να παραδίδονταν στο Bennigans απάντησε αρνητικά. Σε υποβολή ότι ο λόγος που δεν έχει άλλα τιμολόγια είναι διότι το Beniggans ανήκει σε άλλη εταιρεία και διατηρούν νέο λογαριασμό, απάντησε ότι από τη στιγμή που η εναγομένη παίρνει τηλέφωνα και λέει να παραδώσουν στο Bennigans ήταν για τους ίδιους ευνόητο ότι της ανήκε και αφού έβγαλαν τιμολόγιο και ο παραλήπτης δεν το αμφισβήτησε τότε δεν είχαν και αυτοί λόγο να θεωρήσουν ότι έκαναν λάθος. Σε υποβολή ότι ο παραλήπτης δεν αντέδρασε γιατί παραλήπτης ήταν οι άλλες εταιρείες και όχι η εναγόμενη, απάντησε ότι στην ιστοσελίδα αναφέρεται το franchise του εστιατορίου άρα δεν είχαν λόγο να αμφισβητήσουν ότι ήταν για την εναγόμενη. Σε υποβολή ότι δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα στη ιστοσελίδα της εναγομένης αλλά στην ιστοσελίδα της Crown Resort Group, ο μάρτυρας παρουσίασε το Τεκμήριο 19 και υποστήριξε ότι η Crown Resort Ltd είναι μέτοχος στην Crown Resort Group γεγονός το οποίο γνωρίζει από τα χρόνια συνεργασίας με την εναγομένη. Σε υποβολή ότι όταν ήρθαν στο Δικαστήριο ξεκίνησαν να παρουσιάζουν άλλη θέση και μόνο όταν τους ζήτησαν να παρουσιάσουν όλα τα τιμολόγια κατάλαβαν ότι έγινε λάθος, ανέφερε ότι δεν άλλαξαν τη θέση τους άλλα η θέση τους ήταν πάντα σταθερή. Σε υποβολή ότι ουδέποτε τους ανέφερε η εναγόμενη περί τον Απρίλιο του 2006 να χωρίσουν τα τιμολόγια ούτε τους ανέφεραν να τα βάλουν μαζί, επέμεινε στη θέση του τη θέση του. Σε υποβολή ότι ξεκίνησαν να χωρίζουν τα τιμολόγια όταν μηχανογράφησαν το σύστημα τους και διαπιστώθηκε το πρόβλημα επέμεινε ότι τους ενημέρωσαν τον Απρίλιο του 2006 για να χωρίσουν τις μερίδες και δεν το αποφάσισαν από μόνοι τους. Σε υποβολή ότι είχαν γίνει πληρωμές από τους εναγόμενους με επιταγές και έξι από αυτές δεν φαίνονται καθόλου στην κατάσταση λογαριασμού ως πιστωμένες, αρνήθηκε και ανέφερε ότι είναι πιστωμένες. Ερωτηθείς για την επιταγή Τεκμήριο 6 ανέφερε ότι δεν φαίνεται γιατί περάστηκε δύο φορές μια άλλη επιταγή. Ως τρίτος μάρτυρας για τους ενάγοντες (ΜΕ3) κατέθεσε ο Λούκας Παλταγιάν ο οποίος όπως ανέφερε είναι ελεγκτής, διαθέτει ελεγκτικό γραφείο και μέχρι πριν 3 χρόνια ήταν ο ελεγκτής των εναγόντων. Ερωτηθείς ποιος ετοίμασε την κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο 5 ανέφερε ότι ετοιμάστηκε από κάποιον υπάλληλο του γραφείου του και διευκρίνισε ότι δεν υπογράφεται από το άτομο που ετοιμάζει την κατάσταση. Ερωτηθείς αν τα Τεκμήρια 15 (κατάσταση που αφορά την εταιρεία Iron Hold Estates Ltd) και το Τεκμήριο 16 (κατάσταση που αφορά την N & A Hotels Ltd) ετοιμάστηκαν από το γραφείο του απάντησε καταφατικά. Ερωτηθείς αν συμφωνεί με τη θέση ότι το Τεκμήριο 5 περιέχει χρεώσεις που αφορούν το Ela Maris Hotel and Supermarket και γι' αυτό σε αυτό αναγράφεται Ela Maris Hotel and Supermarket, ανέφερε ότι η εκάστοτε ονομασία δίδεται από τον πελάτη και είναι κατόπιν οδηγιών των πελατών που αναγράφονται οι ονομασίες στις καταστάσεις. Όπως διευκρίνισε δεν έχει στην διάθεση του τα τιμολόγια για να μπορεί να αναφέρει με ασφάλεια αν πράγματι αφορούν το Ela Maris Hotel and Supermarket. Ερωτηθείς αν είναι δυνατόν να περνούσαν τιμολόγια του Henipa τόσο στην κατάσταση που αφορά την εταιρεία Iron Hold Estates Ltd (ιδιοκτήτρια του ξενοδοχείου) όσο και στην κατάσταση που αφορά την εναγόμενη, απάντησε αρνητικά, διευκρινίζοντας ότι θα έκανε κάτι τέτοιο μόνο αν είχε οδηγίες από το διευθυντή των εναγόντων. Ερωτηθείς κατά πόσον στη συγκεκριμένη περίπτωση είχε συγκεκριμένες οδηγίες από το διευθυντή να περνά τιμολόγια του ξενοδοχείου Horizon, Henipa και Karpasiana στην κατάσταση Τεκμήριο 5 ανέφερε ότι δεν μπορεί να θυμηθεί, αλλά διευκρίνισε πως ό,τι γράφει το κάθε τιμολόγιο καταχωρείται στον αντίστοιχο λογαριασμό εκτός αν υπάρχει ρητή οδηγία για κάτι διαφορετικό. Ερωτηθείς αν στο φάκελο τους υπάρχουν τέτοιες οδηγίες απάντησε αρνητικά. Ερωτηθείς τι σημαίνει η ένδειξη «cash receipt» στη σελ . 3 με reference no. 3150 του Τεκμηρίου 5 ανέφερε ότι είναι ένδειξη ότι εκδόθηκε απόδειξη είσπραξης για ποσό €1010.48 αλλά δεν μπορεί να γνωρίζει αν το ποσό πληρώθηκε με μετρητά ή με επιταγή αφού αυτό είναι κάτι που φαίνεται μόνο στην ίδια την απόδειξη. Ερωτηθείς από πότε ετοιμάστηκε το Τεκμήριο 5 υπέδειξε την ημερομηνία που αναφέρεται στο εν λόγω τεκμήριο ήτοι από 5/4/
Αναφορικά με την εν λόγω κατάσταση ανέφερε ότι αυτή ενημερώνετο μηνιαίως στη βάση των τιμολογίων και των αποδείξεων. Ερωτηθείς αναφορικά με τον τόκο ανέφερε ότι το πότε χρεωνόταν ο τόκος και ο τρόπος υπολογισμού του γινόταν με βάση τις οδηγίες του πελάτη. Διευκρίνισε δε ότι στο γραφείο του δεν υπολογίζουν τόκους εκτός εάν ζητηθεί και ο ίδιος ο διευθυντής που έχει και την ευθύνη δίδει οδηγίες ως προς το ύψος του επιτοκίου ως και το πότε θα υπολογιστεί. Συμφώνησε μάλιστα ότι η ημερομηνία χρέωσης του τόκου επηρεάζει το υπόλοιπο. Στην προκειμένη περίπτωση όπου ο τόκος ήταν 9% ετησίως επί ενός τιμολογίου εξήγησε πως θα έπρεπε να υπάρχει χρέωση τόκου προς 9%, ένα χρόνο μετά την ημερομηνία έκδοσης του τιμολογίου. Ερωτηθείς πότε θα έπρεπε να χρεωθεί τόκος στο τιμολόγιο με αρ. 24310 ημερ. 18/8/05 (βλ. σελ. 7 Τεκμήριο 5) ανέφερε ότι θα έπρεπε να χρεωθεί τόκος ένα χρόνο μετά. Σε ερώτηση για ποιο λόγο υπάρχει χρέωση τόκου τον Δεκέμβριο του 2005 δηλαδή μόλις 4 μήνες μετά την έκδοση του, ανέφερε ότι ήταν οδηγίες της διεύθυνσης πώς και πότε θα υπολογιζόταν ο τόκος. Ανέφερε ότι η χρέωση του τόκου ήταν ευνοϊκή για την εναγόμενη δεδομένου του ότι για το 2003 και 2004 οι τόκοι υπολογίστηκαν το
Ερωτηθείς κατά πόσον η χρέωση τόκου στο τιμολόγιο 24310 ήταν ευνοϊκή για την εναγόμενη απάντησε οτι δεν ήταν αλλά επανέλαβε την πιο πάνω θέση του σε σχέση με τη χρέωση τόκου επί των τιμολογίων του 2003 και 2004 το
Ερωτηθείς αν μπορεί με βεβαιότητα να αναφέρει ότι η χρέωση του τόκου ήταν συνολικά ευνοϊκή για την εναγόμενη απάντησε ότι δεν μπορεί να είναι σίγουρος και θα έπρεπε να το εξετάσει. Δέχθηκε επίσης ότι πιθανολογούσε σε σχέση με το εν λόγω θέμα. Στην υποβολή ότι λόγω των λανθασμένων εντολών αναφορικά με τους τόκους το υπόλοιπο δεν είναι το πραγματικό, δεν ήταν σε θέση να απαντήσει αλλά δέχθηκε ότι αν στην κατάσταση λογαριασμού περιλαμβάνονται τιμολόγια που δεν αφορούν την εναγόμενη εταιρεία τότε σίγουρα αυτό είναι κάτι που αλλάζει το υπόλοιπο. Στη θέση ότι ο υπολογισμός των τόκων στην τελευταία σελίδα περιλαμβάνει τόκους που είχαν χρεωθεί προηγουμένως ανέφερε ότι οι τόκοι υπολογίζονται στο υπόλοιπο συγκεκριμένης ημερομηνίας και αυτό έγινε κατόπιν οδηγιών της ενάγουσας εταιρείας. Για τους εναγόμενους κατέθεσε ένας μάρτυρας ήτοι ο Χρίστος Αυξεντίου (ΜΥ1), ο οποίος ανέφερε ότι είναι διευθυντής της εναγομένης η οποία ήταν η εταιρεία η οποία διαχειριζόταν το Ela Maris Hotel and Supermarket. Όπως ανέφερε η εναγόμενη εταιρεία δεν διαχειριζόταν οποιοδήποτε άλλο ξενοδοχείο. Όπως κατέθεσε η εναγόμενη εταιρεία είναι διευθυντής στην εταιρεία N & A Hotels Ltd στην οποία ανήκει το ξενοδοχείο Horizon Hotel στην Πάφο, το οποίο λειτούργησε το 2002 και είχε και συνεχίζει να έχει το ίδιο όνομα. Ανέφερε ότι ούτε η πιο πάνω εταιρεία ούτε οποιαδήποτε άλλη εταιρεία στην οποία είναι μέτοχος η εναγόμενη έχει στην ιδιοκτησία της ξενοδοχείο με την ονομασία Crown Bay, αλλά σημείωσε ότι υπάρχει ξενοδοχείο με την ονομασία Coral Bay το οποίο ανήκει στην εταιρεία Leptos. Ερωτηθείς σχετικά κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι κινήθηκε αγωγή από την ενάγουσα εναντίον της εταιρείας Ironhold Estates Ltd (ιδιοκτήτριας του ξενοδοχείου Henipa) η οποία διευθετήθηκε εξωδίκως και εξοφλήθηκε. Επίσης κινήθηκε αγωγή εναντίον της N & A Hotels Ltd η οποία δεν κατέστη δυνατό να διευθετηθεί και εκκρεμεί. Σε σχέση με τα γεγονότα της υπόθεσης ανέφερε ότι η ενάγουσα συνεργαζόταν με την εναγόμενη και παρέδιδε προιόντα στο Ela Maris Hotel and Supermarket και τους απέστελλε κατάσταση και το λογιστήριο έλεγχε και έβγαζε την επιταγή και την έφερνε στο γραφείο του για υπογραφή. Κάποια στιγμή όπως ανέφερε περί το 2008 ανακάλυψαν ότι πολλά τιμολόγια δεν αφορούσαν την εναγόμενη τα οποία είχαν πληρώσει χωρίς να ελέγξουν και έστειλαν επιστολή από το λογιστήριο για να διορθώσουν το λογαριασμό και να μεταφέρουν τα υπόλοιπα στις εταιρείες που ανήκουν. Τότε περίπου όπως ανέφερε ήταν που είχε γίνει και η αγωγή. Όπως ανέφερε τώρα που είδε τα τιμολόγια διαπίστωσε ότι δεν ανήκαν στην εναγόμενη. Αρνήθηκε ότι έδωσε οποιεσδήποτε εντολές για να περνούνται τιμολόγια όλων των ξενοδοχείων που είναι μέτοχος η εναγόμενη στο λογαριασμό της εναγόμενης. Τόνισε μάλιστα ότι δεν θα μπορούσε να δώσει τέτοια οδηγία διότι θα είχε πρόβλημα με το Φ.Π.Α. Ερωτηθείς πότε άκουσε τον ισχυρισμό ότι έδωσε εντολή να χρεώνουν όλα τα τιμολόγια σε ένα λογαριασμό, απάντησε ότι τον άκουσε τελευταίως στο Δικαστήριο. Ερωτηθείς αν εκτός από την ενάγουσα έχουν και άλλους προμηθευτές ανέφερε ότι έχει άλλους 600 περίπου προμηθευτές, πλην όμως όπως τόνισε κανένας εξ αυτών δεν χρεώνει σε ένα λογαριασμό τιμολόγια που αφορούν διαφορετικές εταιρείες στις οποίες είναι μέτοχος η εναγόμενη. Διαφώνησε και αμφισβήτησε το υπόλοιπο στη βάση του ότι περιέχει χρεώσεις που δεν αφορούν την εναγομένη, ενώ δεν δίστασε να αναφέρει ότι η ενάγουσα χρεωστεί στην εναγόμενη χρήματα και όχι το αντίθετο. Ερωτηθείς κατά την αντεξέταση πως επιλέγονται οι προμηθευτές ανέφερε ότι οι προμηθευτές υποβάλλουν προσφορές στα κεντρικά γραφεία του ομίλου τα οποία βρίσκονται στην λεωφ. Μακαρίου στη Λάρνακα, στην οποία αναφέρουν με ποιο ξενοδοχείο θέλουν να συνεργαστούν, εγκρίνονται από το διευθυντή αγορών και στη συνέχεια εγκρίνονται από τον ίδιο. Αυτή η διαδικασία όπως ανέφερε ακολουθήθηκε και με την ενάγουσα εταιρεία, τονίζοντας ότι τον ΜΕ1 τον είδε 1-2 φορές όταν είχε πάει για να πάρει επιταγή. Δεν τον γνώριζε και ο ίδιος o ME1 του συστήθηκε. Διευκρίνισε ότι το Crown Resort Group έχει πολλές εταιρείες αλλά μόνο τρεις ασχολούνται με τη διαχείριση ξενοδοχείων και αυτές είναι Crown Resorts Ltd (για Ela Maris Hotel and Supermarket), Ironhold Estates Ltd (για Henipa Hotel), N & A Hotels Ltd (για Horizon). ΄Οπως ανέφερε ο όμιλος δημιουργήθηκε το
Η εναγόμενη εταιρεία ενεγράφη περί το 1988 αλλά με άλλο όνομα και μετονομάστηκε το 1990 με το σημερινό της όνομα, η Ironhold ενεγράφη από το 1992 περίπου ενώ η N & A Hotels Ltd από το
Ερωτηθείς για τη συνεργασία με την ενάγουσα ανέφερε ότι προμήθευαν με προϊόντα, έστελναν κατάσταση στο λογιστήριο, τα εξέταζε ο οικονομικός διευθυντής ο οποίος έβγαζε τις επιταγές και στη συνέχεια τα κοίταζε και ο ίδιος και υπέγραφε όλες τις επιταγές. Ερωτηθείς αν συμφωνεί ότι οι πληρωμές γίνονταν βάσει της κατάστασης λογαριασμού απάντησε καταφατικά σημειώνοντας ότι οι ίδιοι πίστευαν ότι οι καταστάσεις ήταν σωστές μέχρι που ανακάλυψαν ότι είχαν λάθη και άσχετα τιμολόγια και με δικές του οδηγίες απεστάλη η επιστολή Τεκμήριο 7 για να διορθωθούν τα ποσά και στη συνέχεια έλαβε τις αγωγές (αυτές που αναφέρονται στα παραδεκτά γεγονότα και την επίδικη). Κληθείς να επεξηγήσει ποιο πρόβλημα εντοπίστηκε, ανέφερε ότι περιλαμβάνονταν τιμολόγια που δεν αφορούσαν την εναγόμενη εταιρεία. Ερωτηθείς αν η κατάσταση που ελάμβαναν μηνιαίως ήταν ως το Τεκμήριο 5 απάντησε αρνητικά αναφέροντας ότι η κατάσταση που λάμβαναν δεν ήταν για 7 χρόνια αλλά 1-2 μήνες και περιείχε μόνο 2-3 τιμολόγια και όχι τόσα όσα περιέχονται στο Τεκμήριο
Ερωτηθείς εάν είδε αυτή τη κατάσταση αρχικά ανέφερε ότι δεν την είδε αλλά στη συνέχεια ανέφερε ότι την είδε αφού έβγαζε επιταγές και έλεγχε τα ποσά με την κατάσταση. Ερωτηθείς κατά πόσο έβλεπε και τα τιμολόγια ανέφερε πως τα έβλεπε τις περισσότερες φορές διότι του τα έφερναν μαζί με την κατάσταση και τις επιταγές. Λόγω του ότι ο ίδιος είναι managing director όπως ανέφερε σε group με 30 εταιρείες έχει 500 υπαλλήλους, ο ίδιος κανει «spot check» δεν ελέγχει τα τιμολόγια 100%, αλλά ελέγχει αν οι τιμές συνάδουν με την επιταγή που θα έπρεπε να υπογραφεί. Είχε όπως ανέφερε εμπιστοσύνη στους υπαλλήλους του. Όπως ανέφερε το λογιστήριο έλεγχε τα τιμολόγια και τις καταστάσεις πριν την έκδοση της επιταγής και στο σημείο που ανακάλυψαν ότι κάποια τιμολόγια δεν ανήκαν στην εναγόμενη έστειλαν την επιστολή για ξεκαθάρισμα. Σε υποβολή ότι η κατάσταση που απέστελλε η ενάγουσα ήταν στη βάση των τιμολογίων που εκδίδονταν προς την εναγόμενη διαφώνησε αναφέροντας ότι πολλά τιμολόγια δεν ανήκαν στην εναγόμενη πράγμα το οποίο ανακάλυψαν τελευταίως. Ερωτηθείς αν είδε ότι τα τιμολόγια ήταν λανθασμένα ανέφερε ότι όλα τα τιμολόγια έβγαιναν στο όνομα της εναγόμενης και εκεί ήταν το λάθος γιατί κάποια από αυτά δεν ανήκαν σε αυτήν. Ερωτηθείς ως προς τον τρόπο που υποβάλλονταν παραγγελίες ανέφερε ότι ο αποθηκάριος στο κάθε ξενοδοχείο σε συνεννόηση με τον γενικό διευθυντή και τον υπεύθυνο αγορών στα κεντρικά γραφεία υποβάλλουν την παραγγελία. Ερωτηθείς αν το τιμολόγιο με αρ. 31966 με ημερ. 10/8/07 το οποίο εκδόθηκε προς την εναγόμενη είναι υπογραμμένο και από τους δύο ανεφερε πως είναι υπογραμμένο αλλά δεν αναγνωρίζει την υπογραφή του παραλήπτη, ούτε ήταν σε θέση να αναφέρει αν ήταν υπάλληλος της εναγόμενης και ποιος. Ερωτηθείς ποια τιμολόγια δεν ανήκουν στην εναγόμενη δεν ήταν σε θέση να αναφέρει και ανέφερε ότι θα έπρεπε να μιλήσει με το λογιστήριο. Στη θέση της εκπροσώπου της ενάγουσας ότι δεν δυνατόν από το 2003 να μην πρόσεξαν ότι εκδίδονταν τιμολόγια που δεν αφορούσαν την εναγόμενη στο όνομα της τελευταίας, ανέφερε ότι η συνεργασία τους ήταν πολύ μικρή σε όγκο χρημάτων και όταν το ανακάλυψαν στο λογιστήριο ήταν συγχυσμένοι και τότε έστειλαν την επιστολή. Ερωτηθείς πως διαπιστώθηκε το λάθος ανέφερε ότι το 2008 η συνεργασία άρχισε να μεγαλώνει έβλεπαν ότι υπήρχαν τιμολόγια που δεν ανηκαν στην εναγόμενη και τους είπαν να τα διορθώσουν. Σε υποβολή ότι η επιστολή Τεκμήριο 7 στάληκε σε σχέση με τους τόκους και ότι σε αυτό υπάρχει παραδοχή της οφειλής, αρνήθηκε και ανέφερε ότι η εν λόγω επιστολή στάληκε για να τους αναφέρουν το σωστό υπόλοιπο. Ερωτηθείς που κάνει αναφορά η εν λόγω επιστολή σε τιμολόγια ανέφερε ότι αυτό εννοούσε η επιστολή. Σε ερώτηση για ποιο λόγο δεν ανταπαιτούν τα ποσά που λανθασμένα πλήρωσαν ανέφερε ότι δεν είναι δικηγόρος. Ανέφερε μάλιστα ότι τους ανάγκασαν να διευθετήσουν την αγωγή με την εταιρεία Ironhold και μετά ανακάλυψαν ότι υπήρχαν τιμολόγια που δεν τους ανήκαν. Ερωτηθείς ποιος ήταν ο υπεύθυνος αγορών το 2003 ανέφερε ότι τώρα είναι ο Μάριος Φιλίππου αλλά δεν μπορούσε να θυμηθεί αν ήταν ο ίδιος τότε. Ερωτηθείς ποια είναι τα καθήκοντα του υπεύθυνου αγορών ανέφερε ότι είναι αυτός που μιλά με τους προμηθευτές, διευθετεί τιμές, στέλενει τις προσφορές. Ερωτηθείς αν γνωρίζει τους προμηθευτές απάντησε καταφατικά για να προσθέσει ότι δεν τους γνωρίζει πάντα. Σε υποβολή ότι ο υπεύθυνος αγορών γνώριζε τον κ. Λύτρα ανέφερε ότι δεν γνωρίζε αν κάτι τέτοιο ισχύει. Σε περαιτέρω υποβολή ότι ο διευθυντής αγορων της εναγομένης υπέδειξε στον κ. Μάκη Λύτρα (ME1) από ποια ξενοδοχεία να δέχεται παραγγελίες σε σχέση με την εναγόμενη, ανέφερε ότι ο ίδιος δεν γνώριζει ποιος ήταν ο διευθυντής αγορών τότε. Σε υποβολή ότι ο διευθυντής αγορών το 2003 υπέδειξε στον κ. Λύτρα να παραδίδει στο Horizon Henipa Ela Maris Karpasiana Yiannoulla και Beniggans ανέφερε ότι το 2003 δεν υπήρχε το Beniggans. Σε υποβολή ότι ο Κώστας Βασιλείου ο οποίος εργαζόταν στην εναγομένη έδωσε οδηγίες μαζί με τον Χρίστο Κωνσταντίνου για να γίνονται παραδώσεις στα ξενοδοχεία τα οποία φαίνονται στα τιμολόγια, ανέφερε ότι δεν μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο διότι όλοι παίρνουν οδηγίες από τον ίδιο. Ερωτηθείς κατά πόσον μπορεί να είναι βέβαιος ότι κάτι τέτοιο δεν έγινε, ανέφερε ότι δεν γίνονται τέτοια πράγματα ενώ τόνισε ότι έχουν πάνω από 500 προμηθευτές και αν έτσι γινόταν θα δημιουργείτο σύγχυση. Σε υποβολή ότι το λογιστήριο της εναγόμενης το 2006 τους ανέφερε να κάνουν νέες καταστάσεις για το ξενοδοχείο Henipa κάτω από το όνομα Ironhold Estates Ltd, όπως και για το Horizon ανέφερε ότι τα εν λόγω ξενοδοχεία ήταν πάντα κάτω από το ίδιο όνομα. Ερωτηθείς κατά πόσον μέχρι το τέλος του 2007 αρχές 2008 είχαν οποιαδήποτε προβλήματα με την εναγόμενη ανέφερε ότι είχαν διότι ανακάλυψαν ότι είχαν τιμολόγια που δεν ανήκαν στην εναγόμενη αρχές του
Σε υπόδειξη ότι προέβησαν σε πληρωμές τον Μάρτιο και τον Μάϊο του 2008 ανέφερε ότι πλήρωναν το statement και τα τιμολόγια δεν ανήκαν στην εναγόμενη. Σύμφωνα με τον ίδιο αν πλήρωσαν €500 δεν σημαίνει ότι συμφωνούσαν με όλο το ποσό. Ερωτηθείς πότε το ανακάλυψαν ανέφερε ότι πλήρωναν τα statements και κάποια στιγμή το ανακάλυψαν τελος του 2007 αρχές του
Σε υπόδειξη ότι η επιστολή απεστάλη το Μάϊο ανέφερε ότι δεν περίμεναν να δουν όλο αυτό το ποσό Ερωτηθείς για ποιο λόγο δεν έκαναν κάτι τόσους μήνες, ανέφερε ότι έστειλαν επιστολή. Σε υπόδειξη ότι η επιστολή στάληκε το Μάϊο ανέφερε ότι πλήρωναν αυτά που νόμιζαν ότι όφειλαν. Ερωτηθείς κατά πόσον η θέση του είναι ότι γίνονταν για 5 χρόνια πληρωμές και δεν το κατάλαβαν, ανέφερε ότι η εταιρεία ήταν συγχυσμένη και τους χρέωναν τιμολόγια που δεν όφειλαν. Ερωτηθείς σε σχέση με τον όμιλο εταιρειών Crown Resorts ανέφερε ότι δεν υπάρχει μια εταιρεία η οποία να είναι η μητρική με την ονομασία Crown Resort Group Ltd και στην οποία να υπάγονται οι άλλες, αλλά η κάθε εταιρεία είναι ξεχωριστή οντότητα από μόνη της. Όπως εξήγησε όταν έγιναν περισσότερες από μια εταιρείες τις ονόμασαν Group (όμιλο) πράγμα για το οποίο δεν χρειάζεται να λάβεις οποιαδήποτε άδεια από τον Έφορο Εταιρειών. Αντεξετασθείς σε σχέση με το διαφημιστικό Τεκμήριο 24 ανέφερε ότι το όνομα του ξενοδοχείου Horizon ήταν το ίδιο από την αρχή της λειτουργίας του στις 15/7/
Σε υποβολή ότι όταν γίνονταν οι πληρωμές από την εναγόμενη γίνονταν έναντι του λογαριασμού που τους παρουσίαζε η ενάγουσα και η εναγόμενη γνώριζε τι πλήρωνε και αποδέχονταν το περιεχόμενο του, αρνήθηκε και ανέφερε ότι πλήρωναν με βάση τα statements που τους απέστελλαν οι ενάγοντες και ισχυρίστηκε ότι οι πληρωμές στις οποίες προέβησαν ήταν περισσότερες από όσα όφειλαν αναφέροντας συγκεκριμένα ότι τα τιμολόγια είναι €67,366.45 και απ' αυτα ο ίδιος παραδέχεται ότι €24,298 αφορούσαν την εναγομένη και η διαφορά ανέρχεται στις 43,067 ενώ οι πληρωμές στις οποίες προέβησαν ανέρχονται σε €49,886.
Ερωτηθείς γιατί τότε δεν προέβαλε ανταπαίτηση και να τα ζητήσει ανέφερε ότι πρόθεση του είναι να καταχωρήσει αγωγή για τα διάφορα ποσά που έχουν πληρώσει. Ερωτηθείς γιατί δεν ανέφερε κάτι τέτοιο κατά την προηγούμενη δικάσιμο, ανέφερε ότι δεν ερωτήθηκε και περαιτέρω ανέφερε ότι στο σαββατοκυρίακο που μεσολάβησε δούλευε με το λογιστήριο για να βρουν την αλήθεια. Ήταν η θέση του ότι μετά που τους δόθηκαν τα τιμολόγια τα οποία δεν είχαν, κάθισαν το σαββατοκυρίακο και βρήκαν ότι κάποια τιμολόγια δεν ανήκουν στην εναγομένη και κατέληξαν στο ότι υπάρχει πρόβλημα διότι είχαν πληρώσει πολύ περισσότερα και γι' αυτό μιλώντας με τους δικηγόρους τους αποφάσισαν τώρα να ανταπαιτήσουν. Σε υποβολή ότι ολα αυτά είναι εκ των υστέρων σκέψεις του για να αποφύγει τις πληρωμές, ανέφερε ότι αυτά που αναφέρει δεν τα σκέφτηκε μόνος του αλλά βγαίνουν μέσα από τις καταστάσεις που οι ίδιοι οι ενάγοντες παρουσίασαν. Σε ερώτηση ως προς το γιατί εξέτασαν το σαββατοκυρίακο που είχε περάσει την κατάσταση την οποία λάμβαναν μηναίως από το 2003 μέχρι τέλος του 2007 και πιθανόν και το 2008 ανέφερε ότι τώρα ήρθε ο ίδιος στο Δικαστήριο και τα τιμολόγια δεν τα είχανε δει πιο πριν αλλά τώρα που τα μελέτησε είδε τι συμβαίνει. Τόνισε ότι ο κ. Βασιλείου στον οποίο έκανε αναφορά την προηγούμενη δικάσιμο ως το πρόσωπο το οποίο του ανέφερε να παραδίδει σε όλα τα ξενοδοχεία και να χρεώνει την εναγόμενη, δεν ήταν υπάλληλος της εναγόμενης αλλά της Ironhold Estates Ltd. Ερωτηθείς πως έκανε το "spot check" αφού δεν έπαιρνε τα τιμολόγια, ανέφερε ότι όταν του έφερναν το statement έκανε "spot check" και ανακάλυψε ότι κάποια τιμολόγια δεν ανήκαν στην εναγομένη. Ερωτηθείς τότε εφόσον το γνώριζε από το 2008 γιατί δεν πρόβαλε ανταπαίτηση, ανέφερε ότι δεν είχε τα τιμολόγια στην κατοχή του επειδή τώρα τα βρήκαν. Σε ερώτηση για ποιο λόγο η εναγόμενη πλήρωνε εφόσον δεν ήταν υπόχρεη να πληρώνει, ανεφερε ότι η εναγόμενη πλήρωνε βάσει των statements και καλή τη πίστη, ενώ μετά τα γεγονότα αυτά απέλυσε τον οικονομικό του διευθυντή. Επέμεινε ότι η πραγματικότητα ήταν ότι τους έδιναν statements και πλήρωναν. Σε υποβολή οτι γνώριζαν τι πλήρωναν ανέφερε ότι δεν έχει την ώρα να ελέγξει τα τιμολόγια και ο ίδιος απλά υπέγραφε τις επιταγές και το «spot check» στο οποίο αναφέρθηκε το έκανε κάποτε κάποτε και όχι πάντα. Σε υποβολή ότι γινόταν έλεγχος τιμολογίων πριν πληρώσει την κατάσταση λογαριασμού ανέφερε ότι αυτό είναι ψέμα διότι όπως φάνηκε τα τιμολόγια πήγαιναν αλλού και οι ίδιοι δεν είχαν τρόπο να ξέρουν ότι δεν τους αφορούσαν. Ερωτηθείς ποια διαδικασία ακολουθείται στα γραφεία τους όταν έρχεται μια κατάσταση λογαριασμού ανέφερε ότι έχουν αρκετό κόσμο στο λογιστήριο και είναι χωρισμένοι ανα εταιρείες, αυτοί έπαιρναν την κατάσταση που αποστελλόταν και πλήρωναν την κατάσταση λογαριασμού. Όταν ανακάλυψαν ότι κάτι δεν πάει καλά άρχισαν τα προβλήματα. Ερωτηθείς γιατί επί 5 χρόνια οι αρμόδιοι υπάλληλοι για την εναγόμενη έπαιρναν τιμολόγια που έγραφαν πάνω ξενοδοχεία που δεν ανήκαν στην εναγομένη και τα πλήρωναν ανέφερε ότι ο κάθε υπάλληλος έχει τη δουλειά του και όταν έχεις συνεργασία το παίρνεις ως δεδομένο και πληρώνεις μέχρι να παρουσιαστεί πρόβλημα διότι είναι συνεχιζόμενη συνεργασία και θα φανεί αν είναι ορθή ή όχι. Σε υποβολή ότι το 2006 ενημέρωσε την ενάγουσα να διαχωρίσει τα τιμολόγια του Horizon και Henipa και να δημιουργήσει δύο νέες μερίδες πελάτη προς τις εταιρείες που της υπέδειξε, απάντησε αναφέροντας ότι όταν τους υπέδειξαν ότι κάνουν λάθη άρχισαν τις αγωγές. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας είχα την ευκαιρία να παρακολούθησω με προσοχή τους μάρτυρες να καταθέτουν ενόρκως και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους. Στα πλαίσια της αξιολόγησης λαμβάνω υπόψη, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος των μαρτύρων στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που είχαν να γνωρίζουν τα γεγονότα, την ειλικρίνεια τους, την αμεσότητα των απαντήσεων τους, την μνήμη και τους και εν γένει την συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. (βλ. Ζερβού v. Χαραλάμπους,

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους,

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Επίσης κατά την αξιολόγηση λαμβάνω υπόψη τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Ομήρου v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506, σε σχέση με τον ορθό τρόπο προσέγγισης της μαρτυρίας και δη ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Τέλος κατά την αξιολόγηση σημειώνω ότι έλαβα υπόψη και τις εισηγήσεις των δύο πλευρών στο στάδιο των τελικών αγορεύσεων. Ο ΜΕ1 δεν μπορώ να πω ότι μου έκανε καλή εντύπωση και για τους λόγους που επεξηγώ πιο κάτω δεν θεωρώ ότι μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία του για την εξαγωγή οποιωνδήποτε ευρημάτων πλην αυτών που πιο κάτω αναφέρονται και που στην ουσία είναι ζητήματα που δεν αμφισβητούνται από την υπεράσπιση. Συγκεκριμένα μου έκανε πολύ κακή εντύπωση το γεγονός ότι ενώ στη γραπτή του δήλωση Τεκμήριο 8 αναφέρει ποιο είναι το οφειλόμενο από την εναγόμενη ποσό, αφήνοντας ξεκάθαρα να νοηθεί ότι αυτό είναι μια πληροφορία την οποία ο ίδιος γνωρίζει και ότι αυτή είναι ορθή, ερωτηθείς για το ίδιο θέμα κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι δεν γνωρίζει ποιο είναι το υπόλοιπο. (Σημειώνω δε ότι παρά τη θέση του κατά την αντεξέταση ότι δεν γνωρίζει ποιο είναι το υπόλοιπο, κατά την κυρίως εξέταση του είχε επεκταθεί με την προφορική του μαρτυρία και στο θέμα των τόκων κάνοντας αναφορά στο υπόλοιπο χωρίς τους τόκους και στο υπόλοιπο περιλαμβανομένων των τόκων (βλ και Τεκμήριο 2)). Όταν δε κατά την αντεξέταση του και μετά που ανέφερε ότι δεν γνωρίζει το υπόλοιπο, του υπεδείχθη η αναφορά στο υπόλοιπο στη γραπτή του δήλωση Τεκμήριο 8, ανέφερε χωρίς πολλή σκέψη ότι «εφόσον το έβαλαν, αυτό θα είναι», για να διευκρινίσει λίγο αργότερα ότι αυτοί που το έβαλαν είναι το λογιστήριο, χωρίς όμως να μπορεί να αναφέρει με βεβαιότητα αν αυτό είναι το ορθό υπόλοιπο, αφού όπως ανέφερε είναι πιθανόν να έχει λάθος και θα πρέπει να το δει μαζί με το λογιστήριο. Διερωτάται εύλογα κανείς για ποιο λόγο δεν έλεγξε το υπόλοιπο προτού το παρουσιάσει στο Δικαστήριο ή τουλάχιστον για ποιο λόγο δεν ανέφερε εξ αρχής ότι δεν ήταν βέβαιος για την ορθότητα του. Τα πιο πάνω θεωρώ ότι πλήττουν καίρια την αξιοπιστία του όχι μόνο διότι σχετίζονται με ένα εκ των ουσιαστικότερων επίδικων θεμάτων στην υπόθεση, ήτοι το οφειλόμενο υπόλοιπο, αλλά και διότι δίδοντας αυτή τη μαρτυρία, ο μάρτυρας έδιδε την εντύπωση ότι δεν είχε αντιληφθεί τη σοβαρότητα που έχουν οι δηλώσεις στις οποίες προβαίνει ενόρκως, ούτε το γεγονός ότι το Δικαστήριο είναι δυνατόν να βασιστεί στα λεγόμενα του τα οποία θα έπρεπε να είναι ακριβή και ορθά και εάν δεν ήταν, θα έπρεπε να το είχε αναφέρει στο Δικαστήριο για να μπορεί το Δικαστήριο από την αρχή να γνωρίζει το δεδομένο αυτό και να το αξιολογήσει δεόντως. Άλλη ουσιώδης αντίφαση στη μαρτυρία του αποτελεί το γεγονός ότι ερωτηθείς να αναφέρει πότε έλαβε γνώση για τη διαφωνία της εναγόμενης με το υπόλοιπο, ανέφερε ότι έλαβε γνώση μετά την καταχώρηση της αγωγής, παρά το γεγονός ότι η επιστολή της εναγόμενης Τεκμήριο 7 την οποία ο ίδιος κατέθεσε ως τεκμήριο και με την οποία αμφισβητείται στην ουσία το υπόλοιπο από την εναγόμενη, έχει ημερομηνία 6/5/2008, δηλαδή ημερομηνία προγενέστερη της καταχώρησης της αγωγής, η οποία καταχωρήθηκε στις 11/6/

Η δε θέση του ότι με την επιστολή αυτή η εναγόμενη δεν αρνείται την οφειλή της, στερείται ερείσματος εφόσον με την εν λόγω επιστολή η εναγόμενη παρακαλεί την ενάγουσα όπως διορθώσει τα υπόλοιπα της, γεγονός από το οποίο δεν μπορεί παρά να συναχθεί ότι η εναγόμενη θεωρούσε ότι τα υπόλοιπα ως είχαν δεν ήταν ορθά. Έρχομαι τώρα στη θέση του ότι στο λογαριασμό της εναγομένης περιλήφθηκαν και τιμολόγια που αφορούσαν άλλα ξενοδοχεία πέραν του Ela Maris Hotel and Supermarket, η οποία αποτέλεσε και τον πυρήνα της αντιπαράθεσης μεταξύ των δύο πλευρών κατά την ακροαματική διαδικασία. Η τελική θέση του μάρτυρα όπως τέθηκε με τη δεύτερη γραπτή δήλωση που κατέθεσε (Τεκμήριο 8) ήταν ότι το 2003 όταν άρχισαν τη συνεργασία τους με την εναγόμενη όλα τα τιμολόγια για όλα τα ξενοδοχεία της, εκδίδονταν στο όνομα της εναγόμενης και κάποια χρονική στιγμή ειδοποιήθηκαν από την εναγόμενη ότι κάποια από τα ξενοδοχεία έγιναν εταιρείες και τους ζητήθηκε να δημιουργήσουν άλλη κατάσταση λογαριασμού για αυτά. Τη θέση αυτή της ενάγουσας η οποία συνάντησε τη σφοδρή διαφωνία της εναγόμενης, δεν τη βρίσκω καθόλου πειστική και δεν μπορώ να την αποδεχθώ για τους εξής λόγους. Στη μαρτυρία του ΜΕ1 κατά την πρώτη δικάσιμο (βλ. γραπτή δήλωση Τεκμήριο 1) δεν έγινε καμία αναφορά στο θέμα αυτό. Αντίθετα ο ΜΕ1 στην πρώτη του γραπτή δήλωση Τεκμήριο 1 ρητώς περιόρισε την αναφορά του σε παραδόσεις που αφορούσαν το ξενοδοχείο Ela Maris. Ανέφερε συγκεκριμένα ότι οι ενάγοντες στα πλαίσια των εργασιών τους προμήθευαν την ξενοδοχειακή μονάδα ELAMARIS HOTEL στην περιοχή Κάβο Γκρέκο στον Πρωταρά, ιδιοκτησίας των εναγομένων με διάφορα προϊόντα που παρήγαγαν (βλ. παρ. 5 Τεκμήριο 1). Επίσης κατά την περιγραφή της διαδικασίας παραγγελίας και παράδοσης και πάλιν η αναφορά του ήταν για το ξενοδοχείο Ela Maris και μόνο (βλ. παρ. 6 και 7 Τεκμήριο 1). Εάν πράγματι τα πράγματα ήταν έτσι όπως επέμενε ο ΜΕ1 ότι ήταν, δεν βλέπω για ποιο λόγο δεν το ανέφερε από την αρχή της μαρτυρίας του, εφόσον σίγουρα το γεγονός αυτό ήταν στη γνώση του, εάν σκεφθεί κανείς ότι από το 2008 είχαν κινηθεί ξεχωριστές αγωγές εναντίον των εταιρειών Ironhold Estates Ltd και N & A Hotels Ltd (βλ. Τεκμήρια 27 και 28) οι οποίες διαχειρίζονται τα ξενοδοχεία Henipa και Horizon αντίστοιχα. Με άλλα λόγια σε μια αγωγή που εκκρεμεί από το 2008 θα αναμένετο να γνωρίζει η πλευρά της ενάγουσας ότι η απαίτηση της, η οποία ειρήσθω εν παρόδω τελούσε υπό ολική αμφισβήτηση, αποτελείτο από χρεώσεις τόσο για το Ela Maris όσο και για άλλα ξενοδοχεία και αν υπήρχε συμφωνία προς τούτο θα έπρεπε να ήταν το πρώτο πράγμα που θα ανέφερε ο ΜΕ1 και όχι να δώσει μια εντελώς διαφορετική εκδοχή (βλ. Τεκμήριο 1), και να προσπαθήσει να τη διαφοροποιήσει στη συνέχεια με το Τεκμήριο
Πέραν τούτου θα πρέπει να σημειωθεί ότι κατά την αντεξέταση του δεν παρέμεινε απόλυτα σταθερός στην εκδοχή που έθεσε με το Τεκμήριο 8 αφού σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του η θέση του ήταν ότι η εναγόμενη τους είχε πει να τροφοδοτούν διάφορα ξενοδοχεία όπως Henipa, Karpasiana, Horizon, και στη συνέχεια τους ανεφερε ότι προτιμούσε να τοποθετούν στο κάθε τιμολόγιο το όνομα του ξενοδοχείου στο οποίο γινόταν η παράδοση, χωρίς να αναφερθεί στην ισχυριζόμενη απαίτηση της εναγόμενης για τήρηση ξεχωριστού λογαριασμού για τα ξενοδοχεία Horizon και Henipa. Τη θέση δε αυτή την επανέλαβε σε διάφορα σημεία της αντεξέτασης του. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι η μαρτυρία του σε σχέση με αυτό το θέμα διαφέρει με τη μαρτυρία του ΜΕ2 ο οποίος ξεκάθαρα ανέφερε στη μαρτυρια του ότι η υποσημείωση με το όνομα του ξενοδοχείου στο οποίο γινόταν η παράδοση ήταν κάτι που οι ίδιοι οι ενάγοντες επέλεξαν να πράττουν για δική τους ευκολία επειδή παρέδιδαν προϊόντα σε αρκετά ξενοδοχεία. Επίσης η γενικότερη διστακτικότητα του μάρτυρα να παρουσιάσει το σύνολο των τιμολογίων, αναφέροντας μάλιστα ότι εάν το έπραττε μόνο σύγχυση θα προκαλούσε και σε άλλο σημείο ότι ο συνήγορος των εναγομένων έπρεπε να τον ευχαριστεί που δεν τα παρουσίασε όλα, σίγουρα δεν βοηθά τη γενικότερη εικόνα του μάρτυρα. Και τούτο διότι όταν τελικά παρουσιάστηκαν τα τιμολόγια, πέραν του ότι πολλά απ' αυτά δεν αφορούσαν το ξενοδοχείο "Ela Maris", (πράγμα το οποίο ο μάρτυρας είχε βέβαια ήδη αναφέρει με αναφορά στα τιμολόγια Τεκμήριο 11, με τη δεύτερη γραπτή του δήλωση Τεκμήριο 8, δίδοντας και τη σχετική εξήγηση που έδωσε), διαφάνηκε ότι κάποια από αυτά δεν είχαν καν αναφορά σε κάποιο ξενοδοχείο και η πλευρά της ενάγουσας δεν ήταν σε θέση να διαφωτίσει σχετικά με το που παραδόθηκαν τα εμπορεύματα στα οποία τα εν λόγω τιμολογία αφορούσαν, ούτε από ποιον υπογράφηκαν. Τα πιο πάνω σίγουρα επιβάλλουν στο Δικαστήριο να προσεγγίσει τη μαρτυρία αυτή με ιδιαίτερη επιφυλακτικότητα, αφού ο τρόπος που ο μάρτυρας κατέθετε και τα όσα κατέθετε έδιδαν ξεκάθαρα την εντύπωση ότι η πλευρά της ενάγουσας κάτι προσπαθούσε να κρύψει, το οποίο ως στη συνέχεια (μετά την παρουσίαση των τιμολογίων) διεφάνη ήταν οι διάφορες ελλείψεις κενά και ασάφειες που παρουσιάζονταν στα τιμολόγια που αποτελούν την κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο 5 ως και το γεγονός ότι μεγάλο μέρος αυτών αφορούσε ξενοδοχεία άλλα από το Ela Maris. Αν πράγματι η συμφωνία των μερών περιλάμβανε και άλλα ξενοδοχεία δεν βλέπω το λόγο γιατί να μην το ανέφεραν εξ αρχής στο Δικαστήριο και γιατί να μην παρουσίαζαν και πάλιν εξ αρχής το σύνολο των τιμολογίων που περιλαμβάνονται στην κατάσταση λογαριασμού, τη στιγμή μάλιστα κατά την οποία η απαίτηση τους τελούσε υπό ολική αμφισβήτηση και οι ίδιοι έφεραν το βάρος απόδειξης της οφειλής. Δεν περνά δε απαρατήρητο και το εξής γεγονός. Ο ΜΕ1 κατά την πρώτη δικάσιμο κάνοντας αναφορά σε συμφωνία για προμήθεια μόνο του Ela Maris Hotel and Supermarket κατέθεσε ως τεκμήρια τα τιμολόγια Τεκμήριο 4 τα οποία αφορούν όλα το ξενοδοχείο Ela Maris και τα οποία ήταν τα τιμολόγια που παρέμεναν απλήρωτα σύμφωνα με το μάρτυρα. Από την κατάθεση όμως του συνόλου των τιμολογίων με χρονολογική σειρά από τον ΜΕ2 (βλ. Τεκμήριο 18) η οποία ακολούθησε, (κατόπιν επίμονης απαίτησης της πλευράς της εναγόμενης), προκύπτει ότι μεταξύ του τιμολογίου 023874 ημερ. 05/07/05 και του 30323 ημερ. 28/04/06 (τα οποία περιέχονται στο Τεκμήριο 4) παρεμβάλλονται αλλά 5 τιμολόγια που φέρουν σημείωση "Horizon Hotel" (βλ. Τεκμήριο 18) και τα οποία ο μάρτυρας επιμελώς παρέλειψε να καταθέσει κατά την πρώτη δικάσιμο, παρ' όλο ότι ως προέκυψε κατά την επόμενη δικάσιμο ήταν και αυτά οφειλόμενα και περιλαμβάνονταν στο τελικό υπόλοιπο που αξιώνει η ενάγουσα. Τα κατέθεσε βέβαια κατά την επόμενη δικάσιμο μαζί με κάποια άλλα που προηγούνταν του τιμολογίου 023874 ημερ. 05/07/05 (βλ. Τεκμήριο 11) αφού ο συνήγορος της εναγόμενης επέμεινε στην κατάθεση του συνόλου των τιμολογίων και αφού εντοπίστηκε ότι τα τιμολόγια που κατατέθηκαν δεν συμποσούνταν στο ποσό που αξίωνε η ενάγουσα χωρίς τους τόκους. Με βάση όλα τα πιο πάνω δυσκολεύομαι να θεωρήσω τυχαία την εν λόγω παράλειψη και την συνακόλουθη αλλαγή της εκδοχής της ενάγουσας όπως ο ΜΕ1 στην ουσία κάλεσε το Δικαστήριο να πράξει, ιδιαίτερα έχοντας κατά νου ότι τα τιμολόγια στο Τεκμήριο 11, με εξαίρεση δύο, δεν αφορούν στο ξενοδοχείο Ela Maris Hotel and Supermarket αλλά άλλα ξενοδοχεία όπως Horizon Karpasiana κλπ. Επίσης ως προς τη θέση του ΜΕ1 ότι στα πλαίσια της συμφωνίας θα προμήθευαν και άλλα ξενοδοχεία πέραν του Ela Maris, εύλογα γεννάται το ερώτημα γιατί ακόμα και στην κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο 5 αλλά και στην επιστολή της ενάγουσας Τεκμήριο 6 γίνεται και πάλι αναφορά μόνο στο Ela Maris Hotel and Supermarket και σε κανένα άλλο ξενοδοχείο. Η θέση του μάρτυρα όταν ερωτήθηκε σχετικά, ήταν ότι στο Τεκμήριο 5 γίνεται αναφορά μόνο στο «Ela Maris Hotel» διότι ίσως δεν είχε χώρο για να γραφούν περισσότερα ονόματα ή ίσως περιλαμβάνονται στο Crown Resorts, θέση η οποία θεωρώ ότι στερείται πειστικότητας, ενώ κληθείς να εξηγήσει γιατί στο Τεκμήριo 6 (επιστολή ενάγουσας) γίνεται και πάλιν αναφορά μόνο στο "Ela Maris Hotel and Supermarket", δεν έδωσε καποια εξήγηση και περιορίστηκε στο να αναφερθεί στις αγωγές που κινήθηκαν για τα άλλα ξενοδοχεία. Δεν μου διαφεύγει δε ότι η διαφοροποίηση της θέσης του ΜΕ1 και η αναφορά του σε άλλα ξενοδοχεία για τα οποία χρεωνόταν η εναγόμενη, έγινε κατόπιν επίμονης απαίτησης της πλευράς της εναγόμενης για να παρουσιαστούν όλα τα τιμολόγια που αναφέρονται στην κατάσταση Τεκμήριο 5, με βάση το περιεχόμενο των οποίων η αρχική θέση του ΜΕ1, δεν θα μπορούσε να ευσταθήσει. Πιο σημαντικό κενό στη μαρτυρία του όμως θεωρώ το γεγονός ότι δεν ήταν σε θέση να αναφέρει με ποιον συμφώνησε να χρεώνονται τα τιμολόγια όλων των ξενοδοχείων στην εναγόμενη ή έστω ποιος του είχε δώσει τις εντολές στη συνέχεια για να ανοίξει ξεχωριστούς λογαριασμούς, ενώ σημειώνω ότι δεν ήταν καν σε θέση να αναφέρει πότε έγινε αυτό. Οι αναφορές του παρέμειναν γενικές και αόριστες επί του προκειμένου (βλ. και την αναφορά του ότι γίνονταν παραδόσεις στο Karpasiana Hotel κατόπιν υπόδειξης του υπευθύνου αγορών της εναγομένης τον οποίον ουδέποτε κατονόμασε). Περιορίστηκε να αναφέρει ότι εφόσον υπογράφονταν τα τιμολόγια (από πρόσωπα των οποίων η ταυτότητα ή και ιδιότητα στις πλείστες αν όχι σε όλες τις περιπτώσεις δεν μπορούσε να διευκρινιστεί) και γίνονταν κάποιες πληρωμές από την εναγομένη (έναντι του λογαριασμού της και όχι έναντι συγκεκριμένων τιμολογίων), εξυπακούεται ότι τα όσα ανέφερε είναι ορθά και ότι είχαν λάβει ανάλογες οδηγίες από την εναγόμενη, θέση η οποία για να πω το ολιγότερο στερείται σοβαρότητας. Επέμεινε μάλιστα ότι μετά την ειδοποίηση που έλαβαν για να ανοίξουν ξεχωριστούς λογαριασμούς, τα τιμολόγια για το Horizon Hotel εκδίδονταν στο όνομα της εταιρείας Horizon Hotels Ltd, της οποίας η ύπαρξη παρ' ότι αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση δεν απεδείχθη καθ' οιονδήποτε τρόπο ενώπιον του Δικαστηρίου. Αντίθετα σύμφωνα με την αναντίλεκτη επί του προκειμένου μαρτυρία του ΜΥ1 το ξενοδοχείο Horizon Hotel ανήκε και ανήκει στην εταιρεία N & A Hotels Ltd, εναντίον της οποίας οι ενάγοντες κινήθηκαν ήδη νομικά. Επίσης η επιμονή του ότι η εταιρεία Ν & Α ανήκει στην Crown Resort Group Ltd που ήταν η μητρική εταιρεία, παρέμεινε μετέωρη αφού δεν αποδείχθηκε η ύπαρξη τέτοιας εταιρείας (Crown Resort Group Ltd), ενώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι σε αλλο σημείο της μαρτυρίας του υποστήριξε ότι μητρική ήταν η εναγόμενη. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να σημειωθεί ότι όποια και να ήταν η μητρική εταιρεία δεν θα είχε την υποχρέωση να καταβάλει ποσά που αφορούσαν την εταιρεία Ν & Α ή την Ironhold Estates Ltd, ούτε και οι ενάγοντες θα είχαν το δικαίωμα να χρεώνουν τη μητρική εταιρεία με χρεώσεις που αφορούν θυγατρική, χωρίς συγκεκριμένη συμφωνία, όπως εσφαλμένα φαίνεται να υποστήριζε ο ΜΕ
Και τούτο διότι σύμφωνα με πάγιες αρχές του εταιρικού δικαίου (βλ. Salomon v. Salomon

(1897)AC 22) η κάθε εταιρεία αποτελεί ξεχωριστή νομική προσωπικότητα ανεξάρτητη από τους μετόχους ή τους διευθυντές της. Τα πιο πάνω ισχύουν και για τις αντίστοιχες αναφορές του ΜΕ

Επίσης αρνητική εντύπωση μου έκανε το γεγονός ότι ενώ σε κάποια σημεία έδιδε απαντήσεις σε ερωτήσεις που αφορούσαν λογιστικά θέματα, σε πολλά σημεία της μαρτυρίας του απέφευγε να απαντήσει, προβάλλοντας ως δικαιολογία το ότι πρόκειται για λογιστικά ζητήματα για τα οποία δεν μπορούσε να απαντήσει, όπως για παράδειγμα όταν ρωτήθηκε αν υπάρχει επιταγή της εναγομένης με την οποία να πληρώθηκε τιμολόγιο του Horizon Hotel. Χωρίς λογική συνέπεια ήταν και η θέση του ότι ελάμβανε επιταγές από όλα τα ξενοδοχεία, αφού σε υποβολή δε ότι δεν ελάμβαναν επιταγές ξενοδοχείων, αλλά άλλων εταιρειών δεν ήταν σε θέση να απαντήσει. Επίσης σε πολλά σημεία δεν απαντούσε με αμεσότητα στις ερωτήσεις, ενώ πολλές φορές οι απαντήσεις του δεν ανταποκρίνονταν στην ερώτηση όπως για παράδειγμα όταν ερωτήθηκε γιατί στο Τεκμήριο 6 γινόταν αναφορά μόνο στο "Ela Maris Hotel and Supermarket" και σε κανένα άλλο ξενοδοχείο, ερώτηση στην οποία ως και πιο πάνω αναφέρθηκε απέφυγε επιμελώς να απαντήσει ευθέως. Τέλος σε διάφορα σημεία η μαρτυρία του περιείχε αντιφάσεις όπως για παράδειγμα σε σχέση με το ζήτημα του εάν οι πληρωμές γίνονταν έναντι τιμολογίου ή έναντι λογαριασμού, ζήτημα για το οποίο ενώ αρχικά ανέφερε ότι είναι λογιστικό ζήτημα το οποίο δεν γνωρίζει, στη συνέχεια ανέφερε ότι οι πληρωμές γίνονταν έναντι λογαριασμού. Με βάση τις πιο πάνω ασάφειες ανακρίβειες και αντιφάσεις της μαρτυρίας του μάρτυρα αυτού, πλείστες εκ των οποίων σχετίζονται με τα δύο κύρια επίδικα θέματα ήτοι το περιεχόμενο της συμφωνίας ενάγουσας-εναγόμενης ως και με το υπόλοιπο του τηρούμενου λογαριασμού, θεωρώ ότι θα ήταν ακροσφαλές να αποδώσω οποιαδήποτε βαρύτητα στη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού σε σχέση με αμφισβητούμενα ζητήματα. Ως εκ τούτου δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα πλην της θέσης του ότι υπήρχε μια συμφωνία μεταξύ ενάγουσας εναγόμενης για παράδοση προϊόντων στο ξενοδοχείο Ela Maris Hotel and Supermarket, η οποία δεν αμφισβητείται από την εναγόμενη. Ο ΜΕ2 δεν μπορώ να πω ότι μου έκανε καλή εντύπωση και για τους λόγους που επεξηγώ πιο κάτω ούτε σε αυτού του μάρτυρα τη μαρτυρία θεωρώ ότι μπορώ να βασιστώ για την εξαγωγή ευρημάτων καθ' όσον αφορά τα αμφισβητούμενα (επίδικα) θέματα της παρούσας αγωγής. Κατ' αρχήν θα πρέπει να σημειωθεί ότι ούτε αυτός ο μάρτυρας ήταν σε θέση να αναφέρει με ποιον είχε συμφωνήσει να παραδίδει προϊόντα σε όλα τα ξενοδοχεία που ανέφερε και να χρεώνει το λογαριασμό της εναγόμενης, ούτε ποιος τους ενημέρωσε να ξεχωρίσουν τους λογαριασμούς τον Απρίλιο του
Εύλογα διερωτάται κάποιος πώς, εφόσον κανένας εκ των δύο μαρτύρων ήταν σε θέση να αναφέρει κάποιο όνομα, στη συνέχεια κατά την αντεξέταση του ΜΥ1 του έγινε υποβολή ότι συγκεκριμένο άτομο είχε προβεί σε συγκεκριμένες παραστάσεις προς τον ΜΕ
Τα πιο πάνω δημιουργούν κατά την κρίση μου πολύ σοβαρά ερωτηματικά για την αξιοπιστία της εκδοχής της ενάγουσας. Σημειώνω δε ότι καμία βαρύτητα θα δοθεί στην πιο πάνω αναφερόμενη θέση της υπεράσπισης δεδομένου του ότι δεν προβλήθηκε από τους μάρτυρες των εναγόντων ούτως ώστε να τύχουν της ανάλογης αντεξέτασης. Η δε εκδοχή που ο εν λόγω ΜΕ2 παρουσίασε σίγουρα είναι διαφορετική από αυτήν που παρουσίασε ο ΜΕ1 κατά την πρώτη δικάσιμο και την οποία ο εν λόγω ΜΕ1 στη συνέχεια, και μετά την απαίτηση της εναγόμενης για παρουσίαση όλων των τιμολογίων, διαφοροποίησε. Σε σχέση δε με το ζήτημα του γιατί το Τεκμήριο 5 (κατάσταση λογαριασμού) κάνει αναφορά μόνο στο όνομα του ξενοδοχείου Ela Maris, ο μάρτυρας αυτός έδωσε μια τρίτη εξήγηση διαφορετική από τις δύο που έδωσε ο ΜΕ1 σε σχέση με το ζήτημα αυτό (βλ. ανωτέρω σελ.14). Έχοντας κατά νου το σύνολο της μαρτυρίας και την προσπάθεια της ενάγουσας να αποφύγει να καταθέσει το σύνολο των τιμολογίων αλλά και την αοριστία της μαρτυρίας των μαρτύρων της ενάγουσας καθ' όσον αφορά ουσιώδεις πτυχές της μεταξύ της ενάγουσας -εναγόμενης συμφωνίας, δεν μπορώ παρά να διατηρώ επιφυλάξεις ως προς τη γνησιότητα της τελικής εκδοχής της ενάγουσας. Όπως έχει ήδη αναφερθεί σε μια αγωγή που εκκρεμεί από το 2008 θα αναμένετο να γνωρίζει η πλευρά της ενάγουσας ότι η απαίτηση της αφορούσε τόσο στο Ela Maris όσο και σε άλλα ξενοδοχεία και αυτό θα έπρεπε να ήταν το πρώτο πράγμα που θα ανέφερε ο ΜΕ1 και όχι να δώσει μια εντελώς διαφορετική εκδοχή, να την διαφοροποιήσει για να έρθει στη συνέχεια ο ΜΕ2 για να επιχειρήσει να δώσει μια πιο ολοκληρωμένη εκδοχή, πράγμα το οποίο βέβαια απέτυχε να πράξει εφόσον δεν ήταν σε θέση να αναφέρει με ποιον συμφωνήθηκε η χρέωση στην εναγόμενη τιμολογίων όλων των ξενοδοχείων που αναφέρθηκαν και ποιος τους ανέφερε να τα διαχωρίσουν στη συνέχεια. Πέραν τούτου ο ΜΕ2 σε πολλά σημεία έδειχνε να είναι βέβαιος για αυτά που κατέθετε, τα οποία όμως στη συνέχεια αποδεικνύονταν λανθασμένα. Για παράδειγμα ερωτηθείς σε ποιο ποσό υπολογίστηκαν οι τόκοι του 2003, αρχικά ανέφερε με εμφανή βεβαιότητα ότι δεν υπήρχαν τόκοι για το 2003 διότι τα τιμολόγια είχαν πληρωθεί όπως και για το
Ανέφερε μάλιστα ότι γνώριζε το πιο πάνω γεγονός διότι το 2005 άρχισαν να χρεώνουν τόκο για να παραδεχθεί λίγο αργότερα όταν του υπεδείχθη η τελευταία σελίδα του Τεκμηρίου 5 όπου φαίνονται τόκοι για τις σχετικές περιόδους, ότι έκανε λάθος. Επίσης πολλές από τις θέσεις του παρέμειναν ατεκμηρίωτες όπως η θέση του ότι το Horizon Hotel ονομαζόταν αρχικά Coral Bay Hotel και η θέση του περί ύπαρξης μητρικής εταιρείας με όνομα Crown Resort Group Ltd στην οποία η εναγόμενη ήταν μέτοχος. Σημειώνω δε ότι παρά τις πιο πάνω θέσεις του μάρτυρα αυτού καμία υποβολή έγινε στον ΜΥ1, ο οποίος ανέφερε ότι το ξενοδοχείο Horizon hotel ονομαζόταν εξ αρχής έτσι, και ότι δεν υπάρχει εταιρεία Crown Resort Group Ltd. Επίσης ενώ του υπεβλήθη από το συνήγορο υπεράσπισης ότι η ενάγουσα δεν έχει υποχρεώσεις σε τράπεζες για τις οποίες πληρώνει τόκο 9% ή πάνω από 9%, και ανέφερε ότι δεν γνωρίζει με σιγουριά αλλά μάλλον είναι πάνω από 9%, την επόμενη δικάσιμο χωρίς να προσκομίσει οποιαδήποτε στοιχεία επέμεινε ότι η ενάγουσα έχει υποχρεώσεις για τις οποίες καταβάλλεται επιτόκιο πέραν του 9%. Άλλες δε θέσεις του ήταν αντιφατικές όπως για παράδειγμα η θέση του ότι εφόσον είχαν πληρωθεί κάποια τιμολόγια που είχαν σημειωμένο άλλο όνομα ξενοδοχείου, δεν είναι δυνατόν τώρα να αμφισβητείται η οφειλή για αυτό το λόγο, θέση η οποία δεν συνάδει με το γεγονός ότι όπως ο ίδιος ο μάρτυρας ανέφερε οι πληρωμές δεν γίνονταν έναντι συγκεκριμένου τιμολογίου αλλά έναντι λογαριασμού. Συγκεκριμένα ερωτηθείς κατά την αντεξέταση κατά πόσον η εναγομενη τους έδινε ένα ποσό και εξοφλούσαν τιμολόγια που έκριναν οι ίδιοι ότι χρωστούσε η εναγόμενη, απάντησε καταφατικά. Γενικά οι απαντήσεις του σε διάφορα σημεία δεν ήταν αρκούντως σαφείς όπως για παράδειγμα σε σχέση με συγκεκριμένα τιμολόγια. Π.χ. δεν ήταν σε θέση να αναφέρει που παραδόθηκαν τα προϊόντα του τιμολογίου με αριθμό 23841, αφού ανέφερε ότι υπολογίζει ότι παραδόθηκαν στο Ela Maris, ούτε ήταν σε θέση να αναφέρει ποιος παρέλαβε τα εν λόγω εμπορεύματα. Το ίδιο και για το τιμολόγιο με αρ.233114 ημερ. 18/6/03 και για το τιμολόγιο με αρ. 23326 ημερ. 25/6/
Επίσης δεν γνώριζε που παραδόθηκαν τα προϊοντα, στα τιμολόγια των οποίων, δεν αναφέρεται κάποιο ξενοδοχείο. Όλα τα πιο πάνω καθώς και η γενικότερη δυσπιστία που δημιουργήθηκε στο Δικαστήριο αναφορικά με την εκδοχή της ενάγουσας από τη συνδυασμένη θέωρηση της μαρτυρίας του μάρτυρα αυτού και του ΜΕ1, αναφορά στην οποία έγινε πιο πάνω, θεωρώ ότι δεν επιτρέπουν την αποδοχή της μαρτυρίας του μάρτυρα αυτού, πλήν της θέσης του περί ύπαρξης συμφωνίας με την εναγόμενη για πώληση και παράδοση εμπορευμάτων στο ξενοδοχείο Ela Maris Hotel and Supermarket, θέση η οποία όπως και πιο πάνω έχει αναφερθεί δεν αμφισβητείται από την υπεράσπιση. Ο ΜΕ3 μου έκανε σε γενικές γραμμές καλή εντύπωση. Μου έδωσε την εικόνα ενός ανθρώπου ο οποίος ήρθε στο Δικαστήριο με σκοπό να απαντήσει σε όποιο ζήτημα αφορούσε τα λογιστικά των εναγόντων για τα οποία ο λογιστικός του οίκος ήταν υπεύθυνος κατά την επίδικη περίοδο, και αυτό έπραξε. Παρά το γεγονός ότι σε κάποια στιγμή επεχείρησε να αναφέρει ότι κατά την άποψη του ο τρόπος με τον οποίο υπολογίστηκαν οι τόκοι στην κατάσταση λογαριασμού ήταν γενικά ευνοϊκός για τους εναγόμενους, παρά το ότι του υπεδείχθη χρέωση τόκου μη ευνοϊκή για τους εναγόμενους, δεν δίστασε να παραδεχθεί στη συνέχεια ότι με τη θέση του αυτή πιθανολογούσε και δεν μπορούσε να είναι βέβαιος. Η μαρτυρία του ήταν σταθερή ενώ ο ίδιος απαντούσε με προθυμία και αμεσότητα σε όλες τις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν. Δεν περιέπεσε σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις οι οποίες να μπορούν να κλονίσουν την αξιοπιστία του. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Ο ΜΥ1 επίσης δεν μπορώ να πω ότι μου έκανε ιδιαίτερα καλή εντύπωση αφού η μαρτυρία του σε πολλά και ουσιαστικά σημεία δεν είχε συνέπεια αλλά περιείχε αντιφάσεις, υπερβολές και κενά ενώ σε ορισμένα σημεία αντιστρατεύεται και την κοινή λογική. Και εξήγω. Κατ' αρχήν η θέση του ως προς το χρόνο που έλαβε γνώση η εταιρεία του προβλήματος που υπήρχε στον τρόπο χρέωσης του λογαριασμού της εναγόμενης δεν είχε συνοχή. Συγκεκριμένα ήταν η θέση του ότι περί το τέλος του 2007 αρχές του 2008 αντελήφθησαν ότι πολλά τιμολόγια τα οποία είχαν πληρώσει χωρίς να ελέγξουν, δεν αφορούσαν την εναγόμενη και έστειλαν επιστολή από το λογιστήριο στην ενάγουσα για να διορθώσουν το λογαριασμό και να μεταφέρουν τα υπόλοιπα στις εταιρείες που ανήκουν. Η θέση του αυτή δεν συνάδει με την ημερομηνία της επιστολής στην οποία αναφέρθηκε ο μάρτυρας και η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 7 (ημερομηνίας 6/5/2008). Με άλλα λόγια εύλογα διερωτάται κάποιος εάν πράγματι είχαν διαπιστώσει από το τέλος του 2007 ή αρχές του 2008 το πρόβλημα αυτό, για ποιο λόγο η επιστολή Τεκμήριο 7 που απέστειλαν έχει ημερομηνία 6/5/2008 δηλαδή 5 και πλέον μήνες μετά και γιατί συνέχισαν να πληρώνουν έναντι λογαριασμού εάν πράγματι είχαν αντιληφθεί ότι υπήρχε κάποιο πρόβλημα στο λογαριασμό. Οι εξηγήσεις που έδωσε ο εν λόγω μάρτυρας ερωτηθείς σχετικά, πέραν του ότι δεν είχαν συνοχή μεταξύ τους δεν θεωρώ ότι ήταν αρκούντως πειστικές. Η θέση του στην ερώτηση γιατί περίμεναν τόσους μήνες για να ενεργήσουν, ήταν ότι έστειλαν επιστολή, θέση η οποία σε καμία περίπτωση απαντά το ερώτημα. Επίσης η θέση του ως προς το γιατί συνέχισαν να πληρώνουν, όπου υποστήριξε ότι αν πλήρωσαν €500 δεν σημαίνει ότι συμφωνούσαν με το ποσό και σε αλλο σημείο ότι πλήρωναν αυτά που πίστευαν ότι χρωστούσαν και τέλος ότι η εταιρεία ήταν συγχυσμένη και της χρέωναν τιμολόγια που δεν όφειλε, δεν θεωρώ ότι μπορούν να αντέξουν στη βάσανο της λογικής. Λογικά αναμένεται ότι όταν κάποιος διαπιστώσει ένα τόσο σοβαρό ζήτημα θα ζητήσει άμεσα να το διαλευκάνει και μετά να προχωρήσει με οποιεσδήποτε περαιτέρω πληρώμες. Περαιτέρω δεν ήταν σαφής η θέση του ως προς το εάν η εταιρεία του είχε λάβει τα τιμολόγια ή όχι. Συγκεκριμένα η θέση του ότι το λογιστήριο έλεγχε τα τιμολόγια και τις καταστάσεις πριν την έκδοση της επιταγής, δεν συνάδει με τη θέση που πρόέβαλε σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του ότι δεν είχαν τα τιμολόγια πιο πριν και γι' αυτό το λόγο ο ίδιος με το λογιστήριο του κάθισαν και έβγαλαν τα ποσά το σαββατοκυριακο που μεσολάβησε μεταξύ της πρώτης δικασίμου που κατέθεσε ο ΜΥ1 και της επόμενης. Εάν δε, είχαν τα τιμολόγια, η θέση του ότι μόνο τώρα έλαβε γνώση των ποσών που πληρώθηκαν και αυτών που πραγματικά οφείλοντο και γι' αυτό δεν είχε καταχωρηθεί ανταπαίτηση, δεν συνάδει ούτε αυτή λογικά. Από την άλλη εάν δεν είχε τα τιμολόγια δεν εξηγείται τότε πως ανακάλυψε το λάθος. Η απάντηση που έδωσε ότι δηλαδή το 2008 η συνεργασία άρχισε να μεγαλώνει και έβλεπαν ότι υπήρχαν τιμολόγια που δεν ανηκαν στην εναγόμενη και τους είπαν να τα διορθώσουν, ουδόλως απαντά στο ερώτημα για το οποίο θα πρέπει να θεωρηθεί ότι υπάρχει κενό στη μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα. Με άλλα λόγια αν τα τιμολόγια πήγαιναν αλλού όπως ήταν η θέση του μάρτυρα και δεν είχε τρόπο να γνωρίζει ότι δεν αφορούσαν την ενάγουσα πως εντόπισαν το λάθος και μάλιστα από το τέλος του 2007 αρχές του
Γενικά η μαρτυρία του είναι σε πολλά σημεία συγκεχυμένη, ασαφής, ενώ σε άλλα σημεία υπερβολική όπως για παράδειγμα όταν ανέφερε ότι (οι ενάγοντες) τους ανάγκασαν να διευθετήσουν την αγωγή με την εταιρεία Ironhold. Με βάση τα πιο πάνω δεν θεωρώ ασφαλές να βασιστώ στη μαρτυρία του για εξαγωγή ευρημάτων επί αμφισβητούμενων ζητημάτων. Σημειώνω όμως ότι τις θέσεις που υποβλήθηκαν στο μάρτυρα σχετικά με πρόσωπα τα οποία έδωσαν κατ' ισχυρισμό οδηγίες στην εναγόμενη αναφορικά με το ποια ξενοδοχεία θα προμήθευαν, δεν προτίθεμαι να τις λάβω υπόψη αφού δεν προσφέρθηκε μαρτυρία από την ενάγουσα για το ζήτημα αυτό. Για τον ίδιο λόγο δεν μπορώ να θεωρήσω παράλειψη της πλευράς της υπεράσπισης να καλέσει τα πρόσωπα αυτά για να καταθέσουν δεδομένου το ότι με τον τρόπο που έθεσε τις θέσεις της η πλευρά της ενάγουσας, η όποια μαρτυρία προσφέρετο από την εναγόμενη θα ήταν μονόπλευρη και συνεπώς χωρίς ουσιαστική αποδεικτική αξία δεδομένου του οτι δεν δόθηκε καμία εξήγηση για την παράλειψη των μαρτύρων της ενάγουσας να αναφερθούν στο ζήτημα αυτό με θετικό τρόπο. Υπενθυμίζω ότι οι μάρτυρες ΜΕ1 και ΜΕ2 δεν ήταν σε θέση να δώσουν πληρoφορίες ως προς τα άτομα με τα οποία είχαν μιλήσει ή λάβει οδηγίες για να προμηθεύουν όλα τα ξενοδοχεία που αναφέρθηκαν ή να διαχωρίσουν τους λογαριασμούς στη συνέχεια. Το θέμα της δικαιοδοσίας Η εναγόμενη με την υπεράσπιση της ισχυρίζεται ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στερείται κατά τόπο δικαιοδοσίας να εκδικάσει την παρούσα αγωγή, γιατί οι οιεσδήποτε πληρωμές γίνονταν, γίνονταν στη Λάρνακα και ως εκ τούτου το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας δεν έχει αρμοδιότητα να εκδικάσει την παρούσα αγωγή. Παρά το ότι η προδικαστική αυτή ένσταση φαίνεται να εγκαταλείφθηκε από την εναγόμενη κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, και δεν περιέχεται οτιδήποτε σχετικό ούτε στην τελική αγόρευση του συνηγόρου της, εντούτοις επειδή το θέμα της δικαιοδοσίας μπορεί να κριθεί αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο θα προχωρήσω στην εξέταση του ζητήματος. Δεδομένου του ότι η εναγόμενη εταιρεία έχει την έδρα της στη Λάρνακα και όχι τη Λευκωσία, το μοναδικό άρθρο που μπορεί να δώσει δικαιοδοσία στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας για να εκδικάσει την παρούσα αγωγή είναι το άρθρο 21

(1)του Ν. 14/60. Σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο το Επαρχιακό Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία «να ακούει και αποφασίζει οιανδήποτε αγωγή οσάκις η βάση της αγωγής έχει προκύψει είτε καθ΄ ολοκληρίαν είτε εν μέρει εντός των ορίων της επαρχίας διήν το δικαστήριον καθιδρύθην». Έχει κριθεί νομολογιακά ότι η βάση της αγωγής θεωρείται ότι έχει προκύψει εντός της δικαιοδοσίας επαρχιακού δικαστηρίου αν σ΄ αυτή την επαρχία είχε συναφθεί ή είχε επέλθει η διάρρηξη της συμφωνίας (βλ. Sartas Importers-Distributors Ltd v. Ανδρέας Μαρουλλή

(2003)1 ΑΑΔ 1446). Στην απόφαση C & K Κυριάκου και Α/φοί Λτδ ν. Αντώνη Ιωάννου

(1990)1 ΑΑΔ 481, 482, αναφέρθηκε ότι ο τόπος στον οποίο εκδηλώθηκε η διάρρηξη προσδιορίζει και το δικαστήριο που είναι τοπικά αρμόδιο να επιληφθεί της διαφοράς βάση του άρθρου 21

(1)του Ν. 14/

Επιπλέον, αναφέρει ότι στο άρθρο 2 του εισαγωγικού μέρους του Ν. 14/60 ο όρος «βάσις της αγωγής» προνοεί ότι όταν η διάρρηξη συμφωνίας αποτελεί τη βάση της αγωγής, αρμοδιότητα για την επίλυση της διαφοράς έχει το επαρχιακό δικαστήριο της περιοχής όπου η διάρρηξη εκδηλώθηκε. Στην απόφαση Sartas Importers-Distributors Ltd v. Ανδρέας Μαρουλλή (ανωτέρω) αναφέρθηκε επίσης ότι σε περίπτωση που δεν καθορίζεται ο τόπος αποπληρωμής στη σύμβαση, ο οφειλέτης υπέχει υποχρέωση να αναζητήσει τον πιστωτή του για να τον πληρώσει στον τόπο της εργασίας του ή της διαμονής. Στην προκειμένη περίπτωση σύμφωνα πάντα με την έκθεση απαίτησης της ενάγουσας ήταν ρητός και/ή σιωπηρός όρος μεταξύ των διαδίκων ότι η ενάγουσα διατηρούσε κατάσταση λογαριασμού επ' ονόματι της εναγόμενης και ότι η εναγόμενη θα προέβαινε σε πληρωμές στη Λευκωσία έναντι των εν λόγω αγορών εντός ευλόγου χρόνου και εν πάση περιπτώσει όχι μετά την πάροδο 30 ημερών από την εκάστοτε αγορά και/ή έκδοση τιμολογίου. Ο ΜΕ1 καταθέτοντας ενόρκως δεν έκανε αναφορά στο τι συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων σε σχέση με το θέμα αυτό, αλλά ανέφερε ότι η εναγόμενη κατά διαστήματα προέβη σε διάφορες πληρωμές στέλνοντας διάφορες επιταγές στα γραφεία της εταιρείας στη Λευκωσία. Ο ΜΕ2 καταθέτοντας, επίσης δεν ανέφερε οτιδήποτε σε σχέση με το τι συμφωνήθηκε για το θέμα αυτό, αλλά ανέφερε ότι η πληρωμή γινόταν με επιταγή στα κεντρικά γραφεία της εναγόμενης (στη Λάρνακα) όπου τους εξέδιδαν επιταγή και τους πλήρωναν ή υπήρχε ήδη έτοιμη εκδομένη επιταγή την οποία παραλάμβαναν. Σημειώνεται ότι παρά τη θέση της εναγόμενης στην υπεράσπιση της στην οποία η εναγόμενη, αρνείται ότι θα προέβαινε σε πληρωμές στη Λευκωσία και ισχυρίζεται ότι οιεσδήποτε πληρωμές γίνονταν, γίνονταν στη Λάρνακα, δεν έγινε οποιαδήποτε υποβολή στον ΜΕ
Κατά συνέπεια και με βάση τα πιο πάνω καταλήγω ότι δεν υπήρχε κάποια συμφωνία ως προς το μέρος όπου θα γινόταν η πληρωμή. Συνακόλουθα και με βάση τα λεχθέντα στην απόφαση Sartas Importers-Distributors Ltd v. Ανδρέας Μαρουλλή (ανωτέρω) σε περίπτωση που δεν καθορίζεται ο τόπος αποπληρωμής στη σύμβαση, ο οφειλέτης υπέχει υποχρέωση να αναζητήσει τον πιστωτή του για να τον πληρώσει στον τόπο της εργασίας του ή της διαμονής του, δηλαδή στην προκειμένη περίπτωση η εναγόμενη όφειλε να αναζητήσει την ενάγουσα στον τόπο εργασίας ή διαμονής της που είναι αδιαμφισβήτητα η Λευκωσία. Δεδομένου δε του ισχυρισμού της ενάγουσας ότι η εναγόμενη παρέλειψε να εξοφλήσει το υπόλοιπο το οποίο και αξιοί με την παρούσα αγωγή και το οποίο με βάση τα ανωτέρω και στην απουσία συγκεκριμένης συμφωνίας επί τούτου θα ήταν πληρωτέο στη Λευκωσία όπου ειναι και ο τόπος εργασίας της ενάγουσας, θεωρώ ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας έχει αρμοδιότητα για να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση. Ευρήματα Με βάση την κατά τα ανωτέρω αξιολόγηση της μαρτυρίας και τη μη αποδοχή της μαρτυρίας των βασικών μαρτύρων που κατέθεσαν για την ενάγουσα ήτοι τους ΜΕ1 και ΜΕ2 σε σχέση με τα αμφισβητούμενα ζητήματα και κυρίως σε σχέση με το κατά πόσον η συμφωνία αφορούσε και άλλα ξενοδοχεία πέραν του Ela Maris, το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να προβεί σε ευρήματα πέραν των όσων προκύπτουν από τα παραδεκτά γεγονότα και του ότι υπήρχε κάποια συμφωνία μεταξύ της ενάγουσας και της εναγόμενης για την πώληση και παράδοση προϊόντων στο ξενοδοχείο Ela Maris Hotel and Supermarket και τήρηση λογαριασμού στο όνομα της εναγόμενης, θέση η οποία δεν αμφισβητείται από την υπεράσπιση. Το εάν υπάρχει κάποιο υπόλοιπο από τη δοσοληψία αυτή ως και ποιο ακριβώς είναι αυτό είναι ένα ζήτημα για το οποίο το Δικαστήριο δεν μπορεί με βεβαιότητα να καταλήξει. Και τούτο διότι η κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο 5 αποτελείται από ένα μεγάλο αριθμό τιμολογίων πολλά από τα οποία ως προκύπτει και από ίδιο το Τεκμήριο 18 (δέσμη όλων των τιμολογίων) δεν αφορούν παραδόσεις στο ξενοδοχείο Ela Maris Hotel and Supermarket αλλά άλλα ξενοδοχεία, ενώ κάποια από αυτά δεν αναγράφουν ποιο ξενοδοχείο αφορούν. Το ενδεχόμενο έκδοσης απόφασης υπέρ της ενάγουσας για το ποσό των τιμολογίων που δεν αμφισβητούνται και αφορούν το εν λόγω ξενοδοχείο Ela Maris, με έχει προβληματίσει αλλά η κατάληξη μου είναι αρνητική. Και τούτο διότι κατά τη διάρκεια της συνεργασίας όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 15 γίνονταν πληρωμές έναντι τιμολογίων γενικά (περιλαμβανομένων και τιμολογίων που δεν αφορούσαν το Ela Maris) με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να μην μπορεί να γνωρίζει με ασφάλεια αν για τα τιμολόγια που αφορούν το Ela Maris υπάρχει σήμερα οφειλόμενο υπόλοιπο και ποιο είναι αυτό. Σημειώνω δε ότι το γεγονός ότι δεν έγινε πιστευτή ούτε η μαρτυρία του ΜΥ1 δεν δύναται να διαφοροποιήσει την κατάσταση, δεδομένων της αναξιοπιστίας, των κενών και ελλείψεων που παρατηρούνται στη μαρτυρία της ενάγουσας σε σχέση με ουσιώδη επίδικα θέματα των οποίων η ενάγουσα είχε το βάρος αποδειξης. Κατάχρηση Διαδικασίας Παρ' όλο που τα πιο πάνω κρίνουν την τύχη της παρούσας αγωγής, για σκοπούς πληρότητας σημειώνω τα εξής ως προς το ζήτημα της κατάχρησης της διαδικασίας το οποίο ήγειρε η πλευρά της υπεράσπισης. Ήταν η θέση της εναγόμενης ότι η παρούσα αγωγή είναι καταχρηστική καθ' ότι για τις ίδιες ξενοδοχειακές μονάδες για τις οποίες εκδόθηκε μέρος των επίδικων τιμολογίων έχουν καταχωρηθεί άλλες δύο αγωγές, ήτοι οι αγωγές με αρ. 3502/08 και 3500/08 (βλ. Τεκμήρια 27 και 28 αντίστοιχα). Είναι νομολογημενο συνεχίζει η εισήγηση της εναγομένης ότι η ταυτόχρονη καταχώρηση δύο αγωγών για τα ίδια θέματα αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και στην προκειμένη περίπτωση υπάρχουν κοινά θέματα με τις ανωτέρω αγωγές και την παρούσα έτσι που αν απορριφθεί η θέση της ενάγουσας στην παρούσα διαδικασία θα μπορεί η ενάγουσα να τα προωθήσει στις άλλες αγωγές είτε ως έχουν είτε με μια τυπική τροποποίηση. Αν, καταλήγει η εισήγηση, δεν απορριφθεί η παρούσα ως καταχρηστική δίνει το δικαίωμα στην ενάγουσα να διεκδικεί και/ή να έχει τη δυνατότητα να διεκδικήσει σε δύο αγωγές τις ίδιες αξιώσεις. Είναι πράγματι νομολογημένο, ότι δεν μπορούν να υπάρχουν δύο ένδικα μέτρα σε εξέλιξη που να καλύπτουν τα ίδια θέματα αφού κάτι τέτοιο αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας (βλ. Δημητρίου ν. Γαβριήλ

(2001)1 Α.Α.Δ., 16). Στην προκειμένη περίπτωση θα πρέπει να σημειωθεί εν πρώτοις ότι η αγωγή 3500/08 δεν βρίσκεται σε εξέλιξη εφόσον έχει διευθετηθεί. Εν πάση περιπτώσει υπό οποιαδήποτε σκοπιά και αν ιδωθεί το ζήτημα δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η παρούσα αγωγή είναι καταχρηστική. Και τούτο διότι δεν υπάρχει καμία μαρτυρία ενώπιον μου ότι με τις άλλες δύο αναφερθείσες αγωγές ζητούνται ποσά που περιέχονται ή αξιώνονται στην παρούσα υπόθεση. Σημειώνω ότι στα Τεκμήρια 27 και 28 που είναι τα αντίγραφα των άλλων δύο αγωγών δεν γίνεται αναφορά στα τιμολόγια τα οποία αποτελούν τη βάση κάθε αξίωσης και επομένως τυχόν κατάληξη του Δικαστηρίου για κατάχρηση της διαδικασίας στη βάση αυτών των δεδομένων θα ήταν οπωσδήποτε επισφαλής. Δεν μου διαφεύγει ότι τα Τεκμήρια 15 και 16 (κατάστασεις λογαριασμού που αφορούν την εταιρεία Ironhold Estates Ltd και N & A Hotels Ltd αντίστοιχα) είναι ενώπιον του Δικαστηρίου και παρά ταύτα οι καταστάσεις αυτές δεν φαίνεται να περιλαμβάνουν τιμολόγια που περιέχονται στο Τεκμήριο 5 ούτε εν πάση περιπτώσει έγινε προς τούτο οποιαδήποτε σχετική συγκεκριμένη εισήγηση από την εναγόμενη. Ως προς τη θέση της εναγόμενης ότι η τελευταία διευθέτησε την αγωγή 3500/08, η οποία εγέρθηκε εναντίον της Ironhold Estates Ltd και αφορά σε οφειλές του ξενοδοχείου Henipa θεωρώντας ότι με αυτό το τρόπο διευθέτησαν όλες τις υποχρεώσεις που αφορούσαν το εν λόγω ξενοδοχείο, ενώ τώρα με την παρούσα διεκδικούνται τιμολόγια που ήδη πληρώθηκαν, επαναλαμβάνω ότι δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία ότι με την αγωγή που συμβιβάστηκε διευθετήθηκαν τιμολόγια που ζητούνται και με την παρούσα και επομένως η θέση αυτή θα πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη για τον πιο πάνω λόγο. Σημειώνω στο σημείο αυτό ίσως εκ του περισσού ότι, σε σχέση με την αγωγή 3500/08 η οποία συμβιβάστηκε εξώδικα, ίσως αυτό που στην ουσία θέλει να προβάλει ο συνήγορος της εναγόμενης είναι ισχυρισμός περί δεδικασμένου, δεδομένου του ότι όπως αναφέρθηκε μεταξύ άλλων και στην υπόθεση Παμπορίδης ν. Κτηματικής Τραπέζης Λτδ

(1995)1 Α.Α.Δ. 670 δημιουργείται δεδικασμένο όχι μόνο σε σχέση με όσες αξιώσεις περιλήφθηκαν στην πρώτη αγωγή αλλά και σε σχέση με εκείνες που μπορούσαν να προβληθούν ως ενταγμένες στο πλαίσιο του αρχικού αντικειμένου της αντιδικίας, αλλά δεν προβλήθηκαν. (βλ. και Κ.S.R. Commercio S.A. κ.ά. v. Bluecoral Navigation Ltd

(1995)1 A.A.Δ. 309,312) Τέτοιο ζήτημα παρ' όλο που δεν ηγέρθη από την εναγομένη, θεωρώ ότι δεν θα μπορούσε να επιτύχει εν πάση περιπτώσει δεδομένης της θέσης που τελικώς προώθησε η εναγόμενη, η οποία βέβαια για τους λόγους που ανέφερα δεν κριθηκε πιστευτή, ότι δηλαδή μέχρι μια χρονική στιγμή, η οποία καθορίστηκε τελικά από το ΜΕ2 στον Απρίλιο του 2006, δυνάμει συμφωνίας με την εναγομένη περνούσαν όλα τα τιμολόγια στο λογαριασμό της εναγόμενης και από τον Απρίλιο του 2006 και μετά άνοιξαν νέες μερίδες και χρέωναν ξεχωριστά τα προϊόντα που παραδίδονταν στα ξενοδοχεία τα οποία δεν διαχειριζόταν η εναγόμενη. Ουδέποτε αναφέρθηκε ότι χρέωναν το ίδιο τιμολόγιο σε πέραν της μιας κατάστασης λογαριασμού ούτε απεδείχθη με συγκεκριμένη μαρτυρία κάτι τέτοιο και συναφώς, εφόσον η θέση της ενάγουσας ήταν ότι για τα τιμολόγια που εκδόθηκαν πριν το 2006 είχε συμφωνήσει με την εναγόμενη να τα χρεώσει στην τελευταία είχε δικαίωμα εκ πρώτης όψεως τουλάχιστον να προωθήσει δύο αγωγές για τις αντίστοιχες διεκδικήσεις της. Αν τώρα συνεπεία της παρούσας απόφασης η ενάγουσα για δικούς της λόγους θεωρήσει ότι θα πρέπει να προβεί σε κάποια τροποποίηση στην εναπομείνασα αγωγή, η οποία τροποποίηση επηρεάζει καθ' οιονδήποτε τρόπο τα δικαιώματα της εναγομένης, αυτό είναι θέμα που η τελευταία θα μπορεί να το προβάλει ρητά και συγκεκριμένα στην υπόθεση εκείνη στο κατάλληλο στάδιο, όμως σε καμία περίπτωση της δίδει το δικαίωμα να απαιτεί στη βάση αυτής της πιθανολόγησης την απόρριψη της παρούσας αγωγής ως καταχρηστικής. Κατάληξη Συνακόλουθα η αγωγή για τους λόγους που έχω πιο πάνω επεξηγήσει θα πρέπει να απορριφθεί και απορρίπτεται. Τα έξοδα δεν βλέπω για ποιο λόγο να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα. Ως εκ των ανωτέρω τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της εναγομένης και εναντίον της ενάγουσας ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. .............................................. Ν. Μαθηκολώνη, Ε. Δ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.