Marashen Ltd ν. Kenvett Limited, Αρ. Αγωγής: 2988/2013, 30/9/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A335 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Σολομωνίδη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2988/2013 Μεταξύ: Marashen Ltd Εναγόντων και Kenvett Limited Εναγομένων ----------------- Αίτηση ημερ. 17 Ιουλίου 2013 για Αντεξέταση 30 Σεπτεμβρίου, 2013. Για τους Αιτητές-ενάγοντες: κ. Στ. Σταυρινίδης Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση-εναγόμενους: κ. Κ. Φιλίππου για Χατζηαναστασίου, Ιωαννίδης ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 14.5.13 οι Ενάγοντες-Αιτητές καταχώρησαν αγωγή επί γενικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος με την οποία αξιώνουν εναντίον των Εναγομένων-Καθ΄ ων η Αίτηση αποζημιώσεις για μη εκτέλεση συμφωνίας ακύρωσης σύμβασης δανείου και/ή για money had and received και/ή για αδικαιολόγητο πλουτισμό. Παράλληλα, στις 15.5.2013 καταχώρησαν και μονομερή αίτηση με την οποία αιτούνταν και εξασφάλισαν εναντίον των Εναγομένων προσωρινά διατάγματα τύπου Mareva, τα οποία παγοποίησαν και/ή δέσμευσαν τραπεζικό λογαριασμό των Εναγομένων. Οι Εναγόμενοι αντέδρασαν με την καταχώρηση ένστασης, η οποία συνοδευόταν από ένορκη δήλωση κάποιου Dmitry Ivanchenko. Ακολούθησε η καταχώρηση αίτησης διά κλήσεως από πλευράς των Εναγόντων (ημερ. 8.7.2013) με την οποία ζητούσαν άδεια του Δικαστηρίου για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στη μονομερή αίτηση. Στις 10.7.2013 καταχωρίστηκε ένσταση από τους Εναγόμενους-Καθ΄ ων η Αίτηση. Σημειώνεται ότι τα θέματα επί των οποίων οι Ενάγοντες-Αιτητές ζητούν να αντεξετάσουν τον Dmitry Ivanchenko στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης είναι σχεδόν ταυτόσημα με τα θέματα για τα οποία ζητούσαν άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Στις 6.8.2013, κατόπιν ακρόασης, το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Στις 17.7.2013 οι Ενάγοντες-Αιτητές καταχώρησαν την παρούσα Αίτηση με την οποία ζητούν άδεια του Δικαστηρίου για αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος στην ένσταση στη μονομερή αίτηση Dmitry Ivanchenko. Στις 28.8.2013 καταχωρίστηκε από τους Εναγόμενους-Καθ΄ ων η Αίτηση ένσταση στην υπό κρίση Αίτηση, στην οποία προβάλλονται διάφοροι λόγοι στους οποίους θα αναφερθώ αργότερα. Να σημειωθεί ότι τα προσωρινά διατάγματα συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Τα θέματα επί των οποίων οι Ενάγοντες-Αιτητές επιθυμούν να αντεξετάσουν τον ενόρκως δηλούντα Dmitry Ivanchenko αναφέρονται στην ένορκη δήλωση της Αλκμήνης Πανταζή. Θα αναφερθώ σε αυτά σε κατοπινό στάδιο. Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39, θ.1-18, Δ.48, θθ.1, 2, 3, 4, 5, 8 και 9 και Δ.64, στο Ν.14/60, άρθρο 31 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η ένσταση βασίζεται στο Άρθρο 30 του Συντάγματος, στο Άρθρο 6 της ΕΣΔΑ, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39, Δ.48, θθ.1-4, 7, 8 και 9, στο Κεφ. 6, άρθρα 7 και 9, στο Ν.14/60, άρθρα 31 και 32, στους κανόνες της επιείκειας, στην πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση εμφαίνονται στις ένορκες δηλώσεις του Dmitry Ivanchenko ημερ. 20.8.2013 και Τατιάνας Χριστοφόρου ημερ. 27.8.2013 που συνοδεύουν την ένσταση. Οι συνήγοροι καταχώρησαν γραπτές αγορεύσεις στις οποίες υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους παραπέμποντας σε σχετική επί του θέματος νομολογία. Στο παρόν στάδιο θεωρώ σκόπιμο να αναφερθώ, σε γενικές γραμμές, στο νομικό πλαίσιο που διέπει αιτήσεις όπως η παρούσα. Σύμφωνα με τη Δ.48 θ.4, κατά την ακρόαση αιτήσεων δεν προσκομίζεται μαρτυρία, αλλά η ακρόαση διεξάγεται μέσα από το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων, η αμφισβήτηση των οποίων γίνεται είτε με αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου ή με την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η εξουσία του Δικαστηρίου να επιτρέψει την αντεξέταση ομνύσαντος πηγάζει από τη Δ.39, θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία προνοεί τα εξής: "Upon an application evidence may be given by affidavit; but the Court or a Judge may, on the request of either party, order the attendance of the deponent for cross-examination" Σε μετάφραση: «Σε αίτηση, μαρτυρία μπορεί να δοθεί με ένορκο δήλωση αλλά το Δικαστήριο ή Δικαστής δύναται, κατόπιν παράκλησης οποιουδήποτε των διαδίκων, να διατάξει την παρουσία του ομνύσαντος για την αντεξέταση». Η χρήση της λέξης «may» υποδηλώνει ότι το ζήτημα αντεξέτασης ομνύσαντος εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Η Δ.39 θ.1 δεν αναφέρεται σε οποιαδήποτε κριτήρια ή προϋποθέσεις στη βάση των οποίων το Δικαστήριο θα αποφασίσει την τύχη τέτοιων αιτήσεων. Για τα κριτήρια και τις προϋποθέσεις άσκησης της διακριτικής αυτής ευχέρειας μπορούμε να αντλήσουμε καθοδήγηση από τα κρατούντα στην Αγγλία (βλ. Rana (Aρ. 1)
(2004)1 (Γ) (ΑΑΔ) 1660. Σύμφωνα με το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδ. Τόμος 17, σελ. 216 παρά. 311: "The court has a discretion in deciding whether or not to order the attendance of a deponent for cross-examination, and in practice cross-examination does not often take place on interlocutory applications." Επομένως, η αντεξέταση σε ένορκες δηλώσεις που χρησιμοποιούνται σε ενδιάμεσα διατάγματα πολύ σπάνια επιτρέπεται (βλ. Berkley Hotel Co Ltd v. Berkley International (Mayfair) Ltd
(1971)RPC 237, R. v. Kent Justices ex parte Smith
(1928)W.N. 137 και R. v. Stokesley Justices
(1956)1 W.L.R. 254. Διαφωτιστική ως προς τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου είναι και η υπόθεση Μήλου κ.ά.
(2008)1 (Α) ΑΑΔ 288 όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελ 286: «Δεν έχει αμφισβητηθεί, και ορθά, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην εκδώσει το διάταγμα για αντεξέταση παρά τη σύμφωνη προς τούτο γνώμη και του ίδιου του καθ' ου στην αίτηση εκείνη Κ. Γαβριηλίδη, με δεδομένο ότι η αίτηση στηριζόταν στη Δ.39 θ.1 η οποία και παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της. (δέστε Annual Practice 1958 σελ. 865 και Halsbury's Laws of England 3η έκδοση Τόμος 21 σελ. 418-419 παρ. 878)». Προκύπτει από την παράθεση της πιο πάνω νομολογίας ότι για να γίνει δεκτή αίτηση αντεξέτασης πρέπει να υφίστανται εξαιρετικές περιπτώσεις. Η αίτηση πρέπει να υποβάλλεται εγγράφως και να περιλαμβάνει τους λόγους για τους οποίους μια υπόθεση εντάσσεται στην κατηγορία των εξαιρετικών περιπτώσεων (βλ. Rana (Αρ. 1) (ανωτέρω)). Οι Αιτητές στην παρούσα αίτηση έχουν συγκεκριμενοποιήσει εγγράφως σε ποια σημεία της ένορκης δήλωσης του ομνύσαντος Dmitry Ivanchenko επιθυμούν να τον αντεξετάσουν και αναφέρουν τους λόγους για τους οποίους θεωρούν ότι η υπόθεσή τους εντάσσεται στην κατηγορία των εξαιρετικών περιπτώσεων. Με βάση τα όσα ανέφερα πιο πάνω θεωρώ ότι ο πρώτος λόγος ένστασης ότι, δηλαδή, η αίτηση δεν εδράζεται στο ορθό νομικό υπόβαθρο, είναι ανυπόστατος και ατεκμηρίωτος και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Εξάλλου, ως προκύπτει από τη γραπτή αγόρευση των Εναγόντων, ο λόγος αυτός έχει εγκαταλειφθεί. Κατ' ακολουθία ότι απομένει είναι αν η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ του αιτήματος ή μη, γι΄ αυτό προχωρώ στην εξέταση της ουσίας της αίτησης. Οι λόγοι ένστασης των εναγομένων περιστρέφονται, ουσιαστικά, σε δύο άξονες. Ο πρώτος είναι ότι η αίτηση είναι κακόπιστη και καταχρηστική και δεν εξυπηρετεί την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Ο δεύτερος είναι ότι με την αίτηση δεν εξυπηρετείται κάποιος ουσιαστικός σκοπός σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας με την αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα, καθώς το Δικαστήριο δεν μπορεί να προβεί σε ευρήματα γεγονότων σε αυτό το στάδιο. Έχει κατ' επανάληψη τονιστεί από τη νομολογία το περιορισμένο έργο του Δικαστηρίου σε αιτήσεις ενδιάμεσων απαγορευτικών διαταγμάτων. Το καθήκον του περιορίζεται στη διαπίστωση κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 (Demades Overseas Ltd v. Studio Ma.St Ltd
(1996)1 (B) ΑΑΔ 799, 807) χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης (Φεσσάς
(1990)1 ΑΑΔ 704) και χωρίς να λησμονείται ότι γενικώς η διαδικασία έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων δεν προσφέρεται για εξέταση αμφισβητούμενων γεγονότων (Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 (B) ΑΑΔ 788, 797). Η διαπίστωση γίνεται στη βάση ενόρκων δηλώσεων που βρίσκονται ενώπιον του και το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε ευρήματα γεγονότων ή υπεισέρχεται σε θέματα ουσίας που δυνατόν να προκαταλάβουν τα δικαιώματα των διαδίκων στην κυρίως ακρόαση (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 CLR 263, 267, 268 και Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Ltd κ.ά.
(2002)1 (Γ) ΑΑΔ 2015). Εν προκειμένω, δεδομένης της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος ημερ. 15.5.2013, η ακρόαση που θα ακολουθήσει θα έχει ως αντικείμενο την οριστικοποίηση ή την ακύρωση του εν λόγω διατάγματος. Το ζήτημα θα αποφασιστεί πλέον στη βάση των γεγονότων που στοιχειοθετούν την Αίτηση και αυτών που αναφέρονται στην ένσταση και την υποστηρίζουσα αυτήν ένορκη δήλωση. Στη βάση των ενόρκων δηλώσεων των αντιδίκων θα εξεταστεί η συνδρομή σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση και ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής. Θα εξεταστεί επίσης το κατά πόσο ενδεχόμενη άρνηση οριστικοποίησης του ήδη εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος ημερ. 15.5.2013 θα καταστήσει την πλήρη απονομή της δικαιοσύνης δυσχερή ή αδύνατη. Τέλος, θα εξεταστεί και το κατά πόσο οι Αιτητές προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, αποκαλύπτοντας όλα τα ουσιώδη γεγονότα. Η εξέταση αυτή θα συνίσταται σε μια εκ πρώτης όψεως θεώρηση των περιστάσεων εφόσον η ενδιάμεση αυτή διαδικασία δεν περιορίζεται σε διαπιστώσεις ως προς την ύπαρξη ουσιαστικού δικαιώματος των Εναγόντων-Αιτητών (Parico, πιο πάνω). Έχοντας υπόψη τον τρόπο που ασκείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου σε σχέση με αιτήσεις για αντεξέταση ενόρκως δηλούντος και το ενδιάμεσο στάδιο που βρίσκεται η διαδικασία, θεωρώ, συγκλίνοντας με τις θέσεις των δικηγόρων των Εναγoμένων, ότι η παρούσα αίτηση δεν βρίσκει έρεισμα στη νομολογία όπως την έχω αναλύσει πιο πάνω και θα πρέπει να απορριφθεί για τους λόγους που αναλύω αμέσως πιο κάτω. Θεωρώ ότι οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60, αλλά και όλα τα άλλα κριτήρια που η νομολογία απαιτεί να εξεταστούν κατά την ακρόαση αίτησης για έκδοση ή μη συντηρητικού διατάγματος θα πρέπει να εξεταστούν στη βάση των εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων και του κατά πόσο η κάθε πλευρά έχει αποσείσει το βάρος που τίθεται στους ώμους της. Τονίζω πως δεν υπάρχει κανόνας που να δεσμεύει το Δικαστήριο να αποδεχθεί μαρτυρία για το λόγο και μόνο ότι δεν υπήρξε αντεξέταση επί συγκεκριμένων σημείων της (βλ. Α. Χρ. Σολομωνίδης Λτδ κ.α. ν. Γενικού Εισαγγελέα κ.ά.
(2005)1 (Α) ΑΑΔ 491, 496). Η μη αμφισβήτηση γεγονότων της ενόρκου δηλώσεως από την αντίδικη πλευρά δεν οδηγεί, άνευ ετέρου, σε αποδοχή τους (βλ. Marketrends Fin. Ltd v. Χριστοδουλίδη κ.ά.
(2007)1 (Α) ΑΑΔ 624, 629). Οι Αιτητές δεν έχουν προβάλει κάποιο εξαιρετικό λόγο, ο οποίος να συναρτάται με τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης όπως απαιτείται από τη νομολογία, ώστε να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ της αντεξέτασης. Με βάση τη νομολογία στην οποία έχω αναφερθεί πιο πάνω, συγκλίνω με τη θέση των Καθ΄ ων η Αίτηση ότι ο αιτητής, που επιζητεί την αντεξέταση ενόρκως δηλούντος, θα πρέπει, μεταξύ άλλων, να καταδεικνύει στην αίτησή του τους λόγους για τους οποίους η υπόθεσή του εντάσσεται στην κατηγορία των εξαιρετικών περιστάσεων εν τη εννοία της νομολογίας. Στην υπό κρίση υπόθεση ουδείς ισχυρισμός και ουδεμία μαρτυρία υπάρχει περί τούτου και ως εκ τούτου η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί εκ προοιμίου. Στην υπό κρίση Αίτηση οι μοναδικές αναφορές περί της αναγκαιότητας αντεξέτασης του Dmitry Ivanchenko γίνονται στις παραγράφους 2, 4 και 5 της ένορκης δήλωσης της Αλκμήνης Πανταζή, όπου γενικά και αόριστα αναφέρονται τα ακόλουθα: «
- .η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα Dmitry Ivanchencko είναι απαραίτητη ούτως ώστε το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση του προσωρινού Διατάγματος να έχει μια αποκρυσταλλωμένη και ολοκληρωμένη εικόνα ως προς τα γεγονότα της υπόθεσης. . 4.θα πρέπει να αντεξεταστεί στις ακόλουθες παραγράφους αφού τίθενται υπό αμφισβήτηση τα ακόλουθα. ..
- Ο λόγος για τον οποίο επιδιώκεται η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα Dmitry Ivanchenko, εξ όσων κάλλιον πιστεύω, είναι για να αμφισβητηθούν οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί που καταγράφονται και να δοθεί μια ολοκληρωμένη εικόνα στο Σεβαστό Δικαστήριο. Σε καμία περίπτωση, δεν επιδιώκεται μέσω της αντεξέτασης η προσθήκη γεγονότων και δεδομένων από πλευράς Ενάγουσας- Αιτήτριας.» Προφανώς οι λόγοι που επικαλούνται οι Ενάγοντες-Αιτητές σχετίζονται με την αξιοπιστία και την αλήθεια των ισχυρισμών που περιέχονται στην επίδικη ένορκη δήλωση του Dmitry Ivanchenko. Σύμφωνα όμως με τη νομολογία, η αμφισβήτηση γεγονότων και/ή «αποκρυστάλλωση της εικόνας» ξεκάθαρα δεν αποτελεί αντικείμενο που δύναται να εξεταστεί από ένα Δικαστήριο κατά την ακρόαση ενδιάμεσης αίτησης για προσωρινά απαγορευτικά διατάγματα. Ενόψει των λόγων που επικαλούνται οι Εναγόμενοι-Καθ΄ ων η Αίτηση με την επιδιωκόμενη αντεξέταση, αν επιτραπεί, αναπόφευκτα οι Ενάγοντες-Αιτητές θα υπεισέλθουν σε θέματα μαρτυρίας τα οποία προφανώς άπτονται της ουσίας της διαφοράς τους με τους Εναγόμενους-Καθ' ων η Αίτηση. Κάτι τέτοιο, σύμφωνα με τη νομολογία, δεν είναι επιτρεπτό στο πλαίσιο εξέτασης αίτησης αναθεώρησης προσωρινού διατάγματος, όπως είναι η παρούσα περίπτωση. Επομένως, η επίδικη Αίτηση των Εναγόντων-Αιτητών για το σκοπό αυτό δεν μπορεί να επιτύχει και ως εκ τούτου είναι εκ προοιμίου έκθετη σε απόρριψη. Θα προχωρήσω τώρα να εξετάσω ξεχωριστά κάθε θέμα επί του οποίου οι Ενάγοντες-Αιτητές επιθυμούν να αντεξετάσουν. Τα εν λόγω θέματα σημειώνονται ως (α) μέχρι και (η) στην παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσης της Αλκμήνης Πανταζή. «(α) ολόκληρη η ένορκη δήλωση αφού ο Dmitry Ivanchenko δεν έχει καλή γνώση της αγγλικής γλώσσας και δεν θα ήταν σε θέση να ορκιστεί και να υπογράψει ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου στην αγγλική γλώσσα.» Κατά τη γνώμη μου ο στόχος των Εναγόντων-Αιτητών με την επιθυμία τους να αντεξετάσουν τον Dmitry Ivanchenko είναι να πλήξουν την αξιοπιστία του μάρτυρα, πράγμα απαράδεκτο στο στάδιο αυτό. Περαιτέρω αξίζει να σημειωθεί ότι στις παραγράφους 8 μέχρι 11 της ένορκης δήλωσης του Dmitry Ivanchenko που συνοδεύει την ένσταση στην επίδικη Αίτηση, αυτός επαναλαμβάνει (στη μητρική του Ρωσική γλώσσα) ότι έχει καλή κατανόηση της Αγγλικής γλώσσας και περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο συντάχθηκε και καταχωρίστηκε η επίδικη ένορκη δήλωσή του. Επιπρόσθετα επισυνάπτει ως Τεκμήριο 1 πιστή μετάφραση της επίδικης ένορκης δήλωσής του στα Ρωσικά που ετοιμάστηκε από το Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών της Κυπριακής Δημοκρατίας, το οποίο επαναλαμβάνει και υιοθετεί για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας και αγωγής, σημειώνοντας ότι η εν λόγω μετάφραση αντιστοιχεί πλήρως με την αντίληψή του ως προς το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που υπέγραψε την 3/7/
- Ενόψει των πιο πάνω, κρίνω ότι το εν λόγω αίτημα είναι αχρείαστο, περιττό και καταχρηστικό. «(β) Η παράγραφος 1 της ένορκης του δήλωσης αναφορικά με την ακριβή σχέση (διευθυντής, μέτοχος, γραμματέας, υπογραφέας σε τραπεζικούς λογαριασμούς στην Τράπεζα Κύπρου) που είχε με την Ενάγουσα και την Εναγομένη.» Είμαι της γνώμης ότι η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος επί των πιο πάνω είναι αχρείαστη και δεν θα εξυπηρετήσει κανένα σκοπό, καθότι: (i) Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ξεκάθαρα τη σχέση του με τους Ενάγοντες και τους Εναγόμενους, ήτοι ότι είναι δικαιούχος μέτοχος και στις δύο εταιρείες. (ii) Ο Ανδρέας Πέτρου, από τον οποίο δηλώνει ότι λαμβάνει πληροφόρηση η Αλκμήνη Πανταζή, παρέχει όπως ισχυρίζεται ο ίδιος στην παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης του ημερομηνίας 15.5.2013, που συνοδεύει τη Μονομερή Αίτηση, διοικητικές υπηρεσίες (fiduciary services) τόσο στην Ενάγουσα όσο και στην Εναγόμενη, και η Irina Auzin, η οποία είναι η μοναδική διοικητικός σύμβουλος της Εναγόμενης, είναι υπάλληλος του γραφείου του κ. Πέτρου. Ως εκ τούτου, οι Ενάγοντες-Αιτητές γνωρίζουν ή τουλάχιστον θα έπρεπε να γνωρίζουν μέσω του κ. Πέτρου και/ή του γραφείου του και/ή της Irina Auzin τα πάντα σε σχέση με την Ενάγουσα και Εναγόμενη εταιρεία, περιλαμβανομένης της σχέσης τους με τον Dmitry Ivanchenko. (iii) Σε καμία περίπτωση δεν θα εξυπηρετήσει το Δικαστήριο στην προσπάθεια του να εξετάσει κατά πόσο ισχύουν οι προϋποθέσεις έκδοσης και/ή συνέχισης του Προσωρινού Απαγορευτικού Διατάγματος (άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/1960, άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου). Ως εκ των ανωτέρω κρίνω ότι το εν λόγω αίτημα είναι αχρείαστο, περιττό και καταχρηστικό. «(γ) Οι παράγραφοι 11, 12 και 17 της ένορκης του δήλωσης αναφορικά με την ερμηνεία της πρόνοιας 20
(1)της Σύμβασης Δανείου ημ.13/03/2013 και της παραπλανητικής ερμηνείας της πρόνοιας και 20
(2)της εν λόγω Σύμβασης που δίδει σ' αυτήν.» Οι πιο πάνω παράγραφοι αφορούν ουσιαστικά ζητήματα νομικής ερμηνείας ενός εγγράφου, κάτι στο οποίο ο ενόρκως δηλών δεν είναι σε θέση να προβεί καθότι, όπως ο ίδιος αναφέρει στις παραγράφους 8, 14, 16 και 17 της επίδικης ένορκης δήλωσής του, γι΄ αυτά τα ζητήματα, που είναι κατ΄ εξοχήν νομικά, λαμβάνει πληροφόρηση και συμβουλή από τους δικηγόρους των Εναγομένων-Καθ' ων η Αίτηση. Συνεπώς δεν υπάρχει καμιά χρησιμότητα και κανένας ουσιαστικός λόγος για αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος αναφορικά με τις εν λόγω παραγράφους. Πιστεύω ότι ο στόχος των Εναγόντων-Αιτητών με την παρούσα Αίτηση είναι να πλήξουν την αξιοπιστία του μάρτυρα, πράγμα απαράδεκτο στο στάδιο αυτό. Θεωρώ ότι και το εν λόγω αίτημα είναι αχρείαστο, περιττό και καταχρηστικό. «(δ) Οι παράγραφοι 22 και 23 της ένορκης του δήλωσης αναφορικά με τον αριθμό εταιρειών που αναγράφει σ' αυτές, τα ποσοστά συμμετοχής των δικαιούχων μετόχων στην κάθε εταιρεία, την κατ' εκτίμηση αξία των περιουσιακών στοιχειών των εν λόγω εταιρειών, την περιουσία που κατέχει η Εναγομένη ανά τον κόσμο και εν γένει την σχετικότητα των γεγονότων αυτών με την παρούσα υπόθεση.» Θεωρώ, συγκλίνοντας με τις θέσεις των Καθ΄ ων η Αίτηση, ότι η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος επί των πιο πάνω είναι αχρείαστη και δεν θα εξυπηρετήσει κανένα σκοπό, καθότι: (
- i)Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ξεκάθαρα τη σχέση του με τις διάφορες εταιρείες, ήτοι ότι είναι δικαιούχος μέτοχος. (
- ii)Ο Ανδρέας Πέτρου, όπως αναφέρει ο Dmitry Ivanchenko στις παραγράφους 22 και 23 της επίδικης ένορκης δήλωσής του, είναι το πρόσωπο που ουσιαστικά διαχειρίζεται όλες τις εταιρείες που αναφέρονται στις εν λόγω παραγράφους και ως εκ τούτου, οι Ενάγοντες-Αιτητές γνωρίζουν ή τουλάχιστον θα έπρεπε να γνωρίζουν μέσω του κ. Πέτρου και/ή του γραφείου του τα πάντα σε σχέση με τις εν λόγω εταιρείες. (iii) Σε καμία περίπτωση δεν θα εξυπηρετήσει το Δικαστήριο στην προσπάθειά του να εξετάσει κατά πόσο ισχύουν οι προϋποθέσεις έκδοσης και/ή συνέχισης του Προσωρινού Απαγορευτικού Διατάγματος. Θεωρώ ότι ο στόχος των Εναγόντων-Αιτητών με την Αίτησή τους για αντεξέταση του Dmitry Ivanchenko αναφορικά με το (δ) ανωτέρω είναι να πλήξουν την αξιοπιστία του μάρτυρα, πράγμα απαράδεκτο στο στάδιο αυτό. Περαιτέρω θεωρώ ότι το εν λόγω αίτημα είναι αχρείαστο, περιττό και καταχρηστικό. «(ε) Η παράγραφος 24 της ένορκης του δήλωσης αναφορικά με τις οδηγίες που έδωσε για να υπογραφεί η Σύμβαση Δανείου ημ.13/03/2013, τον σκοπό της εν λόγω Σύμβασης Δανείου, ποιος και γιατί της έδωσε αυτές τις οδηγίες και με ποιο τρόπο δόθηκαν αυτές οι οδηγίες για την υπογραφή της εν λόγω Σύμβασης.» «(στ) Η παράγραφος 25 της ένορκης του δήλωσης αναφορικά με τις διαφορές που αποφεύγει να τις αναφέρει ο Ανδρέας Πέτρου.» «(ζ) Οι παράγραφοι 26-28 της ένορκης του δήλωσης αναφορικά με την ύπαρξη, την γνησιότητα και την αλήθεια του περιεχομένου τους, την επισύναψη των τεκμηρίων 2Α και 2Β.» «(η) Η παράγραφος 32 της ένορκης δήλωσης αναφορικά με το τι αφορούσε η πληρωμή των USD 65.000 προς τον λογαριασμό του κ. Ανδρέα Πέτρου και την προσκόμιση σχετικών δικαιολογητικών για την εν λόγω πληρωμή.» Λόγω της μεταξύ τους σχετικότητας των πιο πάνω θεμάτων, για σκοπούς αποφυγής αχρείαστης επανάληψης, τα θέματα αυτά θα εξεταστούν μαζί. Έχω την άποψη, συμφωνώντας με τους Καθ΄ ων η Αίτηση, ότι η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος επί των πιο πάνω είναι αχρείαστη και δεν θα εξυπηρετήσει κανένα σκοπό, καθότι: (
- i)Όλες οι πληροφορίες που ζητούν οι Ενάγοντες-Αιτητές είναι αναμφισβήτητα στην κατοχή του Ανδρέα Πέτρου και του γραφείου του. Ουσιαστικά οι Ενάγοντες-Αιτητές ζητούν να αντεξετάσουν το Dmitry Ivanchenko σε θέματα και/ή επί πληροφοριών τα οποία εκ των πραγμάτων ήδη κατέχουν, (
- ii)δεν θα εξυπηρετούσε το Δικαστήριο στην προσπάθεια του να εξετάσει κατά πόσο ισχύουν οι προϋποθέσεις έκδοσης και/ή συνέχισης του Προσωρινού Απαγορευτικού Διατάγματος, (iii) με την αίτηση τους για αντεξέταση του Dmitry Ivanchenko αναφορικά με τα θέματα (ε) ως (η) ανωτέρω οι Ενάγοντες-Αιτητές προσπαθούν να πλήξουν την αξιοπιστία του μάρτυρα πράγμα απαράδεκτο στο στάδιο αυτό, και (
- iv)επιδιώκεται η προσθήκη νέων και άσχετων γεγονότων στη διαδικασία. Συμφωνώ με τους Καθ΄ ων η Αίτηση ότι το εν λόγω αίτημα είναι αχρείαστο, περιττό και καταχρηστικό. Εν κατακλείδι, με τα πιο πάνω δεδομένα θεωρώ πως το υλικό που βρίσκεται ήδη ενώπιον του Δικαστηρίου, επαρκεί για την ακρόαση της κύριας αίτησης ημερ. 15.5.2013 εντός του θεσμοθετημένου και νομολογημένου πλαισίου που αναφέρεται ανωτέρω. Εν πάση περιπτώσει, τα όσα η ενόρκως δηλούσα Αλκμήνη Πανταζή ισχυρίζεται προς υποστήριξη του αιτήματός της για αντεξέταση του Dmitry Ivanchenko δεν συνιστούν, υπό τις περιστάσεις, «εξαιρετικές περιπτώσεις». Τα όσα η ενόρκως δηλούσα αναφέρει είναι γενικόλογα, ασαφή και, ως εκ τούτου, ανεπίδεκτα δικαστικής κρίσης. Το ζήτημα της δικαιοδοσίας είναι νομικό και θα αναπτυχθεί στο στάδιο των αγορεύσεων. Θεωρώ δε ότι δεν χρήζει οποιασδήποτε αντεξέτασης εφόσον η γραπτή συμφωνία ημερ. 13.3.2013, η οποία διαλαμβάνει όρο περί δικαιοδοσίας, ευρίσκεται ήδη ενώπιον του Δικαστηρίου. Επίσης δεν χρήζουν οποιασδήποτε αντεξέτασης τα όσα αποδίδονται στον Dmitry Ivanchenko περί αποκάλυψης σχέσης εμπιστεύματος ούτε και οι αναφορές του στις εταιρείες του ιδίου και του Alexander Rubtsov καθώς και στην οικονομική κατάσταση αυτών. Καταληκτικά αναφέρω πως όσα επί των οποίων οι Αιτητές επιζητούν να αντεξετάσουν, είτε δεν προσδιορίζονται με την απαιτούμενη σαφήνεια, είτε δεν αφορούν στη διαδικασία για την οριστικοποίηση ή ακύρωση του επίδικου διατάγματος ημερ. 15.5.2013 (βλ. κατ΄ αναλογία Nicolaou Bros Tourist Enterprises Ltd
(1999)1(A) AAΔ 201). Επιπρόσθετα με τα όσα έχουν αναφερθεί ανωτέρω, κρίνω, συμφωνώντας με τη θέση των Καθ΄ ων η Αίτηση, ότι οι Ενάγοντες-Αιτητές κωλύονται να αιτούνται την έκδοση του διατάγματος για αντεξέταση του Dmitry Ivanchenko, καθότι με την Αίτηση για Άδεια Καταχώρησης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης είχαν ζητήσει από το Δικαστήριο άδεια για να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση επί σχεδόν ακριβώς των ίδιων σημείων που ζητούν να αντεξετάσουν σήμερα τον Dmitry Ivanchenko. Στην υπόθεση Ιωαννίδου κ.ά.
(2005)1(Β) Α.Α.Δ 1106, αναφέρονται τα ακόλουθα στη σελ. 1109: "Δεν χρειάζεται να λεχθούν πολλά. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Δεν είναι κατανοητό γιατί, ενώ την πρώτη φορά το Δικαστήριο απέρριψε μονομερή αίτηση για αναστολή της εκτέλεσης, στη συνέχεια, εκκρεμούσης διαδικασίας βάσει αίτησης δια κλήσεως με το ίδιο αντικείμενο, αισθάνθηκε την ανάγκη να δεχθεί νέο αίτημα της εναγομένης και να εκδώσει διάταγμα. Στην υπόθεση Αρχιεπίσκοπος Κύπρου (Αρ.2)
(1993)1 Α.Α.Δ. 248 επισημάνθηκε στη σελ. 250 ότι "η επιδίωξη όμοιων σκοπών με την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσων ελέγχεται από το Δικαστήριο όπως και γενικότερα η πολλαπλότητα των διαδικασιών για την επίτευξη του ίδιου στόχου". Πόσο μάλλον στην παρούσα περίπτωση που δεν υιοθετείται απλώς παράλληλο ένδικο μέσο, αλλά, εκκρεμούσης ανάλογης αίτησης δια κλήσεως και μετά την απόρριψη άλλης ταυτόσημης, καταχωρήθηκε νέα. ....................................... Εν κατακλείδι, στο σχετικό πρακτικό δεν υπάρχει αιτιολογία, ούτε γιατί με δεδομένη την απόρριψη του ίδιου αιτήματος προηγουμένως, κρίθηκε αναγκαία η έκδοση διατάγματος αναστολής εκτέλεσης της απόφασης με νέα μονομερή αίτηση....". Στην υπόθεση Τράπεζα Κύπρου Λτδ (Αρ.2)
(1997)1 Α.Α.Δ. 904 αποφασίστηκε ότι:- "
- Έχει νομολογηθεί ότι υπάρχει κατάχρηση δικαιοδοσίας, όταν η μία από τις δύο διαδικασίες με τις οποίες επιδιώκεται η ίδια θεραπεία είναι εκκρεμούσα η ζωντανή.
- Έχει επίσης νομολογηθεί ότι η επιδίωξη όμοιων σκοπών με την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσων υπόκειται σε δικαστικό έλεγχο όπως και γενικότερα η πολλαπλότητα των διαδικασιών για την επίτευξη του ίδιου στόχου." Ενόψει της απόρριψης της Αίτησης για Άδεια Καταχώρησης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης στις 6.8.2013, θεωρώ ότι οι Ενάγοντες-Αιτητές ουσιαστικά προσπαθούν διά της πλαγίας οδού να προσθέσουν συμπληρωματική μαρτυρία που τους απαγόρευσε το Δικαστήριο να συμπληρώσουν. Ενόψει των όσων έχω αναφέρει ανωτέρω, θεωρώ ότι η επίδικη Αίτηση γίνεται καταχρηστικά και για αλλότριους σκοπούς, αφού ο μοναδικός σκοπός του Εναγόντων-Αιτητών είναι η περαιτέρω καθυστέρηση της τελικής εκδίκασης της Μονομερούς Αίτησης. Να υπενθυμίσω ότι κατόπιν της Μονομερούς Αίτησης στις 15.5.2013 εκδόθηκε το Προσωρινό Απαγορευτικό Διάταγμα που στρέφεται εναντίον των Εναγομένων-Καθ' ων η Αίτηση και το οποίο συνεχίζει να είναι σε ισχύ από τότε. Είναι νομολογιακά αναγνωρισμένη η υποχρέωση ετοιμασίας χωρίς καθυστέρηση, του πεδίου για εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης. Στην υπόθεση Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ και άλλης
(1992)1 ΑΑΔ 1453 τονίστηκε ότι η παροχή ενδιάμεσης θεραπείας δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά μέτρο συνυφασμένο με την πιθανότητα εξασφάλισης ανάλογης θεραπείας κατά τη δίκη. Επομένως, επισημάνθηκε, ο διάδικος που επιδιώκει την τελική θεραπεία βαρύνεται να προλειάνει, το ταχύτερο, το έδαφος για την εκδίκαση της υπόθεσης. Να σημειωθεί ότι στην παρούσα αγωγή δεν έχει ακόμη καταχωριστεί Έκθεση Απαίτησης. Όπως λέχθηκε από τον Ναθαναήλ Δ. στη Capman Holdings Ltd v. Ismatov Andrey Zayniyevich, Π.Ε. 136/11, ημερ. 28.5.13: «Όπως εξηγείται γενικά από τη νομολογία, τα προσωρινά διατάγματα και μάλιστα επί μονομερούς βάσεως, δεν πρέπει να εκδίδονται παρά με εξαιρετική φειδώ και όταν υπάρχει πραγματική επείγουσα ανάγκη να παρακαμφθεί το σύνηθες μέτρο που είναι η ακρόαση αμφοτέρων των διαδίκων. Εύστοχα είναι τα σχετικά σχόλια του Χατζηχαμπή, Δ., στην Αναφορικά με την Αίτηση της Βαλεντίνας Θεοφάνους για Certiorari
(2010)1 Α.Α.Δ. 234. Στον David Bean: Injuctions - ανωτέρω - καταγράφονται στις σελ. 66-69, παρ. 5.04-5.09, οι εξαιρετικές περιστάσεις που χρειάζονται για να αποταθεί διάδικος στο Δικαστήριο για την παροχή προσωρινής και ex parte προστασίας. Η προσωρινότητα του μέτρου και το επείγον του, είναι ακριβώς καταλυτικά κριτήρια στην παροχή τέτοιας δραστικής θεραπείας». Στην ίδια υπόθεση λέχθηκε: «Στο τέλος της ημέρας, πρέπει να δοθεί τέτοια ερμηνεία στο άρθρο 9
(3), ώστε να συνάδει και με τον άλλο αναπτυχθέντα νομολογιακό κανόνα ότι δεν νοείται να εξασφαλίζεται προσωρινό διάταγμα ως αυτοσκοπός και μετά να μην προωθείται η ίδια η αγωγή από τον ενάγοντα. Το εξασφαλισθέν με αυτό τον στόχο προσωρινό διάταγμα αυτοδικαίως ακυρώνεται διότι θεωρείται κατάχρηση διαδικασίας, (δέστε τις υποθέσεις Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ κ.ά.
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453, Goody´s Evagorou Ltd v. Lani Restaurants Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ. 1572, Rousounides & Soteriou Trading Ltd v. Κ.Ο.Τ. (2002 1 Α.Α.Δ. 1274, Άκης (Μεταφορές Δεμάτων Εξπρες) Λτδ ν. C. Koukkouris Trading Co Ltd, Εμπορευόμενοι υπό την επωνυμία Akis Express
(1998)1 Α.Α.Δ. 149 και Χριστόφορος Κίτσιος κ.ά. ν. A.C. Kitsios Motors Ltd διά του Επίσημου Παραλήπτη ως Εκκαθαριστή της Εταιρείας κ.ά.
(2010)1 Α.Α.Δ. 1262)». Θεωρώ ότι στην περίπτωση που θα ενέκρινα το αίτημα θα έπρεπε να δοθεί χρόνος για να έρθει στην Κύπρο από την Ρωσία ο κ. Ivanchenko, (και ο οποίος θα πρέπει να υποστεί τη σχετική ταλαιπωρία και έξοδα), για να διεξαχθεί μια παντελώς αδικαιολόγητη και αχρείαστη αντεξέταση, με συνακόλουθη καθυστέρηση και θα επηρεαστεί περαιτέρω το θεμελιώδες δικαίωμα των Εναγομένων-Καθ' ων η Αίτηση αναφορικά με τη διεξαγωγή της δίκης εντός εύλογου χρόνου (που θεμελιώνεται από το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος και το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Προάσπισης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων) το οποίο δεν μπορεί να διορθωθεί με οποιοδήποτε τρόπο. Στη Ματθαίου κ.ά.
(2008)1(Α) ΑΑΔ 510, 514, το Ανώτατο Δικαστήριο σημείωσε τα ακόλουθα σε σχέση με το θέμα της καθυστέρησης που προκαλείται από αίτηση για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης: «Προτού τελειώσω θα ήθελα να αναφέρω ότι τέτοιου είδους αιτήσεις, ειδικά όταν η μια υπόθεση είναι έτοιμη να προχωρήσει σε ακρόαση, είναι ανεπιθύμητες, καθότι διακόπτουν και την κανονική πορεία της υπόθεσης.» Για τους πιο πάνω λόγους η Αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Τα έξοδα της Αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων-Καθ΄ ων η Αίτηση και εναντίον των Εναγόντων-Αιτητών και θα είναι καταβλητέα στο τέλος της αγωγής. [Υπ.] Χ. Σολομωνίδης, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Χ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο