ΜΑΡΙΟΣ ΤΑΣΟΥΡΗΣ ν. HERMES LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 2418/06, 27/9/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A331 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ.Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2418/06 Μεταξύ: ΜΑΡΙΟΣ ΤΑΣΟΥΡΗΣ Ενάγοντα και HERMES LTD Εναγομένης και ΚΛΕΑΝΘΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ Τριτοδιάδικου Ημερομηνία: 27 Σεπτεμβρίου 2013 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για ενάγοντα: κ. Γ.Τ. Χριστοφίδης μαζί με την κα Χρ. Σιακαλλή για LicaLawPartnersOrphanides. Για εναγόμενη: κ.Α. Χρ. Θεοφίλου μαζί τις κ.κ. Σωκράτους και Παναγίδου για Α.Chr.Theophilou LLC. Για τριτοδιάδικο: κα Κ.Γεωργιάδου για Δήμο και Λία Γεωργίαδη και Σία. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αγωγή καταχωρήθηκε στις 4.4.06 σε κλητήριο ειδικά οπισθογραφημένο και με αυτήν ο ενάγοντας αξιώνει από την εναγόμενη την έκδοση απόφασης για ποσό ΛΚ50.000 πλέον τόκο 8% από 13.2.04 μέχρι 13.2.05 και 12% από 14.2.05 μέχρι εξόφλησης ως οφειλόμενο ποσό δυνάμει γραμματίου συνήθους τύπου και/ή γραμματίου και/ή γραμματίου σε διαταγή και/ή συναλλαγματική και/ή γραπτή αναγνώριση χρέους, έξοδα πλέον ΦΠΑ. Η ημερομηνία εξόφλησης του ήταν η 13.2.05 και αφού η ημερομηνία αυτή παρήλθε χωρίς να εξοφληθεί αξιώνει την καταβολή του ποσού με τόκο 8% από 13.2.04 μέχρι 13.2.05 και 12% από 14.2.05 μέχρι εξόφλησης. Η εναγόμενη καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης στις 27.4.06, στις 18.5.06 ο ενάγοντας καταχώρησε αίτηση για συνοπτική απόφαση εναντίον της εναγόμενης στην οποία καταχωρήθηκε ένσταση από την εναγόμενη και η οποία απεσύρθη στις 28.9.
- Στις 12.12.06 η εναγόμενη καταχώρησε Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση. Πολύ συνοπτικά, είναι η θέση της εναγομένης πέραν της άρνησης της για την αξίωση του ενάγοντα, ότι το επίδικο έγγραφο υπεγράφη από τον κ. Κλεάνθη Γεωργιάδη ο οποίος ήταν εντολοδόχος (nominee) Διευθυντής των εναγομένων με περιορισμένα δικαιώματα, δεν είχε εξουσία να υπογράψει το επίδικο έγγραφο χωρίς τη γραπτή εντολή ή εξουσιοδότηση του ουσιαστικού μετόχου τους κ. Μάρκου Χ. Μάρκου, το επίδικο έγγραφο είναι προϊόν δόλου και/ή συνωμοσίας του ενάγοντα ο οποίος ήταν ο λογιστής της εναγομένης και του Κλεάνθη Γεωργιάδη, η εναγόμενη ουδέποτε έλαβε το ποσό που αξιώνει ο ενάγοντας από αυτή και ανταπαιτεί δήλωση του Δικαστηρίου ότι το επίδικο έγγραφο είναι άκυρο χωρίς νομική ισχύ, δεν δεσμεύει την εναγόμενη, δεν εξεδόθη για νόμιμη αντιπαροχή, δεν οφείλεται κανένα ποσό από την εναγομένη στον ενάγοντα όπως και δήλωση ότι το επίδικο έγγραφο είναι προϊόν δόλου του ενάγοντα και/ή συνωμοσίας του με τρίτο πρόσωπο. Στις 9.1.07 μετά από μονομερή αίτηση της εναγομένης δόθηκε από το Δικαστήριο άδεια για έκδοση και επίδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου στον Κλεάνθη Γεωργιάδη, ο οποίος στις 27.2.07 καταχώρησε εμφάνιση. Στις 2.11.07 καταχωρήθηκε η Έκθεση Απαίτησης της εναγομένης εναντίον του τριτοδιαδίκου στην οποίαν αναφέρεται ότι ο τριτοδιάδικος κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν εντολοδόχος Διευθυντής με περιορισμένα δικαιώματα με βάση τα οποία δεν είχε δικαίωμα να υπογράψει το επίδικο έγγραφο του οποίου την ύπαρξη η εναγομένη αρνείται και ισχυρίζεται ότι αποτελεί εν πάση περιπτώσει άκυρο έγγραφο και ή προϊόν δόλου και ή συνομωσίας μεταξύ ενάγοντα και τριτοδιαδίκου με σκοπό την εξαπάτηση της εναγομένης. Προβάλλει επίσης τη θέση ότι εν πάση περιπτώσει ο τριτοδιάδικος ενήργησε καθ' υπέρβαση των εξουσιών του και κατά παράβαση του καθήκοντος πίστεως προς την εναγομένη. Η εναγομένη αξιώνει έναντι του διαδίκου δήλωση του Δικαστηρίου ότι δικαιούται από τον τριτοδιάδικο συνεισφορά ή αποζημίωση ως το Δικαστήριο κρίνει ορθό και απόφαση υπέρ της και εναντίον του τριτοδιαδίκου για οποιονδήποτε τυχόν ποσόν επιδικασθεί προς όφελος του ενάγοντα και εναντίον της εναγομένης όπως και για τα έξοδα Υπεράσπισης και διαδικασίας τριτοδιαδίκου. Στις 29.2.08 καταχωρήθηκε η Υπεράσπιση του τριτοδιαδίκου η οποία τροποποιήθηκε μετά από ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 13.11.12 σε αίτηση για τροποποίηση της Υπεράσπισης του τριτοδιαδίκου στην οποία έφερε ένσταση η εναγόμενη, ενώ είχε αρχίσει η ακροαματική διαδικασία. Σύμφωνα με την τροποποιημένη Υπεράσπιση του τριτοδιαδίκου, πέραν του ότι αρνείται όλους τους ισχυρισμούς της εναγομένης, καταρρίπτει κάθε ισχυρισμό για συνωμοσία και/ή δόλο μεταξύ του και του ενάγοντα, ισχυρίζεται ότι είχε κάθε εξουσία ως Διευθυντής των εναγομένων να υπογράψει το επίδικο έγγραφο και επιβεβαιώνει την αξίωση του ενάγοντα όπως και το γεγονός ότι αυτός κατέβαλε το αξιούμενο ποσό με τραπεζική επιταγή κατόπιν εντολής της εναγομένης. Ισχυρίζεται ότι ο ίδιος δεν ήταν ούτε θα μπορούσε να ήταν εντολοδόχος Διευθυντής της εναγομένης αλλά ήταν διορισμένος Διευθυντής με απόφαση των μετόχων σε συνέλευση αλλά και με την άτυπη συγκατάθεση των αγοραστών των μετοχών. Ήταν δε εγγεγραμμένος Διευθυντής της εναγομένης στο Τμήμα Εφόρου Εταιρειών και είχε την απαιτούμενη εξουσία αλλά και τα δικαιώματα και εξειδικευμένα καθήκοντα καθώς και εντολές για να μεριμνήσει στην ολοκλήρωση των συμβάσεων πώλησης μετοχών. Στις παραγράφους 7 και 8 της Υπεράσπισης του ο τριτοδιάδικος αναφέρει ότι είχε συμφωνηθεί η αγορά μετοχών από την Rachel-Daphnie Slonim για το συνολικό ποσό των £675.
- Ο τρόπος πληρωμής του συμφωνηθέντος τιμήματος ήταν £415.000 με την υπογραφή της συμφωνίας, για ποσό £60.000 θα υπήρχε απαλλαγή και το υπόλοιπο ποσό των £200.000 θα ήταν πληρωτέο σε 5 ισάξιες ετήσιες δόσεις εκ £40.000 η κάθε μια. Είναι η θέση του ότι μέρος του ποσού των £415.000 που έπρεπε να πληρωθούν με την υπογραφή της συμφωνίας ήταν το ποσό των £50.000 που δόθηκαν από τον ενάγοντα με τραπεζική επιταγή στο όνομα των δικηγόρων της Rachel-Daphnie Slonim Γεωργιάδης & Πελίδης κατ΄εντολή της. Είναι επίσης η θέση του ότι η εναγόμενη όχι μόνο γνώριζε και συναίνεσε να λάβει το ποσό αυτό από τον ενάγοντα αλλά πίεζε και παρότρυνε τον τριτοδιάδικο να εξεύρει το ποσό αυτό. Η εναγόμενη απάντησε στην τροποποιημένη Υπεράσπιση του τριτοδιαδίκου στις 27.11.12, σε αυτή αρνειται όλες τις θέσεις του τριτοδιαδίκου και ειδικά ότι ζήτησε είτε από τον τριτοδιάδικο είτε από τον ενάγοντα να την δανειοδοτήσει, ότι έλαβε από τον ενάγοντα οποιοδήποτε ποσό με επιταγή ή μετρητά και αρνείται ότι ο τριτοδιάδικος είχε οποιαδήποτε εξουσία να την δεσμεύσει για το ισχυριζόμενο ποσό που διεκδικεί ο ενάγοντας. Δίνει την δική της εκδοχή για το πως πληρώθηκε το ποσό αγοράς των μετοχών, και προβάλλει τη θέση ότι ο τριτοδιάδικος δεν ήταν ο μόνος Διευθυντής την κατά τον ουσιώδη χρόνο, δεν μπορούσε να δεσμεύει την εναγομένη από μόνος του, δεν υπήρχε απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου ή έστω η γραπτή αποδοχή ή συναίνεση των άλλων Διευθυντών της εναγομένης για το δανεισμό από τον ενάγοντα και οι σκοποί της εναγομένης στο Ιδρυτικό και Καταστατικό της έγγραφο δεν περιλαμβάνουν δανειοδότηση ή χρηματοδότηση τρίτων για αγορά μετοχών της ή για άλλο λόγο και επομένως οι ισχυριζόμενες ενέργειες του τριτοδιάδικου να δανειστεί η εναγόμενη το ποσό των £50.000 από τον ενάγοντα είναι παράνομες και αντίθετες με τον περί Εταιρειών Νόμο. Η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Δόθηκε μαρτυρία από τον ενάγοντα, την κα Γ.Ροτσάκη του Τμήματος Εφόρου Εταιρειών ΜΥ1, τον εγκεκριμένο Λογιστή Παντελή Ευαγγέλου ΜΥ2, κ.Μάρκο Χ.Μάρκου ΜΥ3, τους Τραπεζικούς Υπαλλήλους Λευτέρη Λοϊζου ΜΥ4 και Έλενα Στυλιανού ΜΥ5, καθώς και από τον τριτοδιάδικο. Κατατέθηκε επίσης αριθμός τεκμηρίων στα οποία θα γίνεται αναφορά όπου κριθεί αναγκαίο. Ο ενάγοντας ανέφερε ότι είναι εγκεκριμένος Λογιστής-Ελεγκτής και εργαζόταν την επίδικη περίοδο στην εταιρεία ΜPV Multiserve Ltd η οποία έλαβε περί τα μέσα του 2003 οδηγίες από την εναγομένη να συγκεντρώσει πληροφορίες και έγγραφα για να ετοιμαστούν τα λογιστικά της βιβλία και κατόπιν να διενεργηθεί έλεγχος σ΄αυτά επειδή επρόκειτο να προβεί σε πωλήσεις μετοχών. Αρχές Φεβρουαρίου 2004 ο κ.Κλεάνθης Γεωργιάδης ο οποίος ήταν Διευθυντής της εναγομένης του αποκάλυψε ότι πρόκειτο να υπογραφεί συμφωνία για εξαγορά των μετοχών της κας Rachel-Daphnie Slonim η οποία ήταν μια εκ των μετόχων της εναγομένης. Όπως του ανέφερε ο κ.Γεωργιάδης ήταν προς το συμφέρον της εναγομένης όπως η ολοκλήρωση της συμφωνίας πραγματοποιηθεί άμεσα αλλά αποτελούσε πρόβλημα η υλοποίηση της καθότι η εναγόμενη έπρεπε να εξεύρει και να καταβάλει άμεσα ποσό £50.
- Επειδή ο ίδιος κατά τον ουσιώδη χρόνο είχε εξασφαλίσει χρηματοδότηση από την Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Δαλιού για κάποιους σκοπούς οι οποίοι τελικά δεν προωθήθηκαν προσφέρθηκε να καταβάλει το συγκεκριμένο ποσό αλλά ζήτησε εξασφάλιση για την αποπληρωμή του. Επειδή γνώριζε ότι η εναγομένη κατείχε περιουσία και μπορούσε να του αποπληρώσει το ποσό αυτό ζήτησε να του δοθεί έγγραφο με το οποίο η εναγόμενη αναλάμβανε την αποπληρωμή του. Ο κ.Κλ.Γεωργιάδης του ζήτησε όπως η τραπεζική επιταγή για το ποσό των £50.000 να εκδωθεί προς όφελος του δικηγορικού γραφείου Γεωργιάδης & Πελίδης αναφέροντας ότι ο κ.Φοίβος Πελίδης, δικηγόρος και συνέταιρος στο εν λόγω γραφείο ενεργούσε ως αντικαταστάτης σύμβουλος της Rachel-Daphnie Slonim. Στις 13.2.04 εξασφάλισε τραπεζική επιταγή της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Δαλίου με αριθμό 60499461 ημερομηνίας 13.2.04 για το ποσό των £50.000 στο όνομα των Γεωργιάδης & Πελίδης, Τεκμήριο 1, την οποία την ίδια μέρα παρέδωσε στον κ.Κλ.Γεωργιάδη αφού προηγουμένως ο κ.Κλ.Γεωργιάδης συνέταξε και υπέγραψε εκ μέρους της εναγόμενης και προς όφελος του ιδίου έγγραφο καλούμενο «γραμμάτιο» για £50.000, Τεκμήριο
- Παρών κατά την υπογραφή του εγγράφου ήταν ο κ.Χαράλαμπος Στυλιανού ο οποίος υπέγραψε ως μάρτυρας. Η εν λόγω επιταγή πληρώθηκε στις 9.3.04 όπως επιβεβαιώνει η Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Δαλίου, Τεκμήριο
- Είναι η θέση του ότι με βάση το έγγραφο η εναγόμενη θα έπρεπε να του είχε καταβάλει το ποσό των £50.000 πλέον τόκο 8% μέχρι 13.2.05, πράγμα που παρέλειψε παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις του με αποτέλεσμα στις 8.3.06 να αποστείλει μέσω των δικηγόρων του επιστολή, Τεκμήριο 4, ζητώντας την αποπληρωμή του ποσού με τόκους διαφορετικά προειδοποιούσε για λήψη δικαστικών μέτρων. Μέχρι σήμερα δεν έλαβε καμιά απάντηση στην εν λόγω επιστολή. Στις 16.3.05 επικοινώνησε μαζί του ο κ.Παντελής Ευαγγέλου, συνεργάτης του Οίκου Price Waterhouse Coopers και του είπε ότι είχε οδηγίες να παραλάβει όλα τα έγγραφα και βιβλία της εναγομένης τα οποία είχε στην κατοχή της η MPV Multiserve Ltd για σκοπούς ετοιμασίας λογιστικών βιβλίων. Σε συνάντηση που είχε μαζί του, του παρέδωσε κάθε έγγραφο και δικαιολογητικό που κατείχε μεταξύ των οποίων του παρέδωσε και αντίγραφο του εγγράφου/γραμματίου που η εναγόμενη υπέγραψε και παράδωσε στον ίδιο για την πληρωμή του ποσού των £50.
- Αρνήθηκε ότι οποιαδήποτε ενέργεια του ανάγεται σε δόλο ή συνομωσία με τον Κλεάνθη Γεωργιάδη εις βάρος της εναγομένης αλλά αντίθετα δήλωσε ότι όλες του οι ενέργειες έγιναν με καλή πίστη, νόμιμα και προς όφελος των συμφερόντων της εναγόμενης στην οποία ουδέποτε είχε πρόθεση να χαρίσει το ποσό των £50.
- Γνωρίζει ότι την επίδικη ημερομηνία, δηλαδή τον Φεβρουάριο του 2004 ο κ.Κλ.Γεωργιάδης ήταν Διευθυντής της εναγόμενης και επίσης δήλωσε ότι ουδέποτε συνάντησε ή γνωρίζει προσωπικά τον κ.Μάρκο Χ.Μάρκου, του μίλησε μόνο μια φορά στο τηλέφωνο μετά που του έδωσε τον αριθμό τηλεφώνου του ο κ.Κλ.Γεωργιάδης για να του ζητήσει την αποπληρωμή του ποσού των £50.
- Ανέφερε ότι δεν γνωρίζει επακριβώς τι έγιναν τα χρήματα που δάνεισε στην εναγομένη γνωρίζει μόνο ότι δάνεισε την εναγόμενη κατόπιν υποδείξεων του μετόχου και Διευθυντή της κ. Κλ. Γεωργιάδη για υλοποίηση της συμφωνίας αγοράς των μετοχών της Rachel-Daphnie Slonim. Αντεξεταζόμενος από τον συνήγορο της εναγομένης δήλωσε ότι ο κ.Κλ.Γεωργιάδης τον διαβεβαίωσε ότι ήταν μέτοχος και Διευθυντής της εταιρείας, δεν είχε κανένα λόγο να τον αμφισβητήσει, δεν έκανε όμως έρευνα στα μητρώα του Εφόρου για να επιβεβαιώσει τα όσα του είχε αναφέρει. Η σχέση του με τον κ.Γεωργιάδη ήταν φιλική αλλά είχε και επαγγελματική συνεργασία μαζί του και εξήγησε ότι τα χρήματα που δάνεισε στην εναγόμενη τα είχε στη διάθεση του λόγω δανείου που είχε κάνει για άλλο σκοπό ο οποίος τελικά δεν καρποφόρησε. Συμφώνησε ότι το 2004 το επιτόκιο δεν ήταν πάνω από 9% γι΄αυτό και δήλωσε ότι αποσύρει την αξίωση του για τόκο 12%. Επανέλαβε ότι με το μόνο πρόσωπο που μίλησε ως εκπρόσωπο της εναγόμενης ήταν ο Κλ.Γεωργιάδης με τον οποίο είχαν συνομιλήσει και συμφωνήσει τον δανεισμό πριν από την ημερομηνία 13.2.04 που ήταν η ημερομηνία της επιταγής και του επίδικου γραμματίου. Επανέλαβε ότι η επιταγή εκδόθηκε στο όνομα Γεωργιάδης & Πελίδης καθ΄υπόδειξη του κ.Κλ.Γεωργιάδη. Στον μάρτυρα υπεβλήθη έντονα και επισταμένα ότι συνωμότησε με τον Κλεάνθη Γεωργιάδη για να αποκομίσουν κέρδος από την εναγόμενη, θέση την οποία δεν δέκτηκε αναφέροντας ότι δεν είναι δυνατό να συνωμοτείς με κάποιο να λάβεις τα χρήματα που του έχεις δανείσει, ότι ο Κλ.Γεωργιάδης δεν είχε εξουσία ούτε και οδηγίες από την εναγόμενη να δανειστεί χρήματα ούτε και η εναγομένη χρειαζόταν χρήματα, θέσεις τις οποίες επίσης αντέκρουσε, ότι τα χρήματα που τυχόν έδωσε με την επιταγή που πληρώθηκε στους Γεωργιάδης & Πελίδης δεν είχαν καμμιά σχέση με την αγορά μετοχών από την Rachel-Daphnie Slonim αλλά μπορεί να αφορούσαν χρήματα για υπηρεσίες των εν λόγω δικηγόρων προς την Rachel Daphnie Slonim τα οποία ο κ.Γεωργιάδης είχε ήδη εισπράξει από την κα Rachel-Daphnie Slonim, ότι η δανειοδότηση σε εταιρεία για να αγοράσουν μετοχές της τρίτα πρόσωπα απαγορεύεται και επίσης του υπεβλήθη ότι ουδέποτε υπέβαλε οποιαδήποτε απαίτηση είτε στην εναγόμενη για αποπληρωμή του εν ποσού είτε προς τον Μάρκου θέσεις τις οποίες επίσης αντέκρουσε αναφέροντας ότι μίλησε τηλεφωνικά με τον Μάρκου ο οποίος βρισκόταν στο εξωτερικό και του είπε ότι θα του τηλεφωνήσει όταν ερχόταν πίσω στη Κύπρο κάτι που ουδέποτε έπραξε, ότι όταν παρέδωσε στον Π.Ευαγγέλου όλα τα λογιστικά βιβλία και έγγραφα της εναγομένης του παρέδωσε και αντίγραφο του γραμματίου που υπέγραψε η εναγομένη προς όφελος του όπως επίσης και επανέλαβε τη θέση του και οι δικηγόροι του απέστειλαν επιστολή η οποία παραμένει μέχρι σήμερα αναπάντητη. Διευκρίνισε ότι η ΜPV Multiserve Ltd ουσιαστικά ήταν εταιρεία που ανήκε στον ίδιο, ότι οι εντολές για να συμπληρώσει τα λογιστικά βιβλία της εταιρείας δόθηκαν στον ίδιο σε συνάντηση των Κλ.Γεωργιάδη, Roven Slonim και του ιδίου αλλά ουδέποτε τελικά προχώρησε η εργασία από τον ίδιο, αντίθετα παρέδωσε στον κ.Ευαγγέλου μετά από νέες οδηγίες όλα τα έγγραφα για να κάνει εκείνος τα βιβλία. Συμφώνησε ότι με το μοναδικό πρόσωπο εκ μέρους της εναγομένης με το οποίο μίλησε για τον δανεισμό του ποσού των £50.000 ήταν ο Κλ.Γεωργιάδης αλλά αρνήθηκε τις υποβολές ότι ο Κλ.Γεωργιάδης δεν μπορούσε να δεσμεύει την εταιρεία ούτε την ημερομηνία που έγινε η κατ΄ισχυρισμό συμφωνία του μαζί του που ήταν πριν της 13.2.04 αλλά και τη θέση ότι ο Κλ.Γεωργιάδης δεν είχε καμία απολύτως εξουσιοδότηση να συμφωνήσει τίποτε μαζί του γιατί δεν ήταν μέτοχος της εταιρείας ενώ Διευθυντής της διορίστηκε για ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα και συγκεκριμένα από 13.2.04-17.2.04 και με περιορισμένες εξουσίες. Του υπεβλήθη επίσης ότι η εναγόμενη δεν έλαβε καμία αντιπαροχή για τα χρήματα που ο ίδιος ισχυρίζεται και ότι εν πάση περιπτώσει ουδέποτε η εταιρεία έλαβε μετρητά από τον ίδιο, ως είναι ο ισχυρισμός του στην Έκθεση Απαίτησης του. Ο ενάγοντας αρνήθηκε όλες τις υποβολές και απαντούσε συνεχώς και σταθερά ότι δάνεισε το ποσό των £50.000 στην εναγομένη μετά που συμφώνησε περί τούτου με τον διευθυντή της Κλ.Γεωργιάδη, καθ΄υπόδειξη του οποίου εκδόθηκε η επιταγή Τεκμήριο 1, στο όνομα Γεωργιάδης & Πελίδης και η εναγομένη την ίδια ημέρα υπέγραψε το γραμμάτιο, Τεκμήριο
- Αντέκρουσε τις υποβολές ότι είχε στην κατοχή του το Ιδρυτικό Έγγραφο και Καταστατικό της εναγόμενης μαζί με όλα τα άλλα έγγραφα που την αφορούσαν όταν του δόθηκαν για την λογιστική εργασία και το οποίο απαγορεύει στην εναγόμενη να δανείζεται και ότι εν πάση περιπτώσει για οποιαδήποτε απόφαση τέτοιας φύσης απαιτείται η εξουσιοδότηση από όλους τους διοικητικούς συμβούλους της εναγόμενης, απαντώντας ότι ουδέποτε είχε στη κατοχή του το Ιδρυτικό Έγγραφο και Καταστατικό της εναγόμενης και δεν γνωρίζει τις πρόνοιες του. Η συνήγορος του τριτοδιαδίκου περιορίστηκε στο να ερωτήσει τον ενάγοντα κατά πόσο συνωμότησε με τον Κλ.Γεωργιάδη ή ενήργησαν μαζί δολίως και με σκοπό να εξαπατήσουν την εναγομένη, θέσεις τις οποίες ο μάρτυρας αρνήθηκε. Αυτή ήταν η υπόθεση του ενάγοντα αφού δεν κλήθηκε κανένας άλλος μάρτυρας από πλευράς του. Η ΜΥ1 Γεωργία Ροτσάκη είναι Λειτουργός στο Γραφείο του Εφόρου Εταιρειών του Επίσημου Παραλήπτη και έχει στη κατοχή της το φάκελο της εναγόμενης. Απάντησε σε πολλές ερωτήσεις αναφορικά με τα πρόσωπα που φαίνονται ως μέτοχοι και Διευθυντές της εναγομένης, κατέθεσε ως Τεκμήρια το Ιδρυτικό Έγγραφο και Καταστατικό της, Τεκμήριο 7, και δύο αντίγραφα εντύπων ΗΕ4 στα οποία κοινοποιούνται αλλαγές αξιωματούχων της εναγομένης σύμφωνα με τα οποία οι κ.κ. Κλ.Γεωργιάδης, Παντελίτσα Ευστρατίου και Κίτσα Γεωργιάδη διορίστηκαν Διευθυντές της εναγομένης στις 13.2.04 ενώ την ίδια ημέρα παραιτήθηκαν από διευθυντές οι Roven Slonim, Elsie Slonim, David Slonim, Rachel-Daphnie Slonim, και ο αντικαταστάτης σύμβουλος κ.Φοίβος Πελίδης. Το έντυπο αυτό, Τεκμήριο 5, καταχωρήθηκε στις 17.2.
- Σύμφωνα με το Τεκμήριο 6 που είναι το άλλο έντυπο ΗΕ4 που έχει κατατεθεί, οι κ.κ.Μάρκος Χαριλάου Μάρκου, Αχιλλέας Χαριλάου Μάρκου και Χριστόφορος Εκκέσιης διορίστηκαν στις 18.2.04 Διευθυντές της εναγομένης ενώ ο κ.Εκκέσιης διορίστηκε και γραμματέας. Οι εν λόγω διορισμοί έγιναν σε αντικατάσταση των προηγούμενων Διευθυντών Κλ.Γεωργιάδη, Παντελίτσας Ευστρατίου και Κίτσας Γεωργιάδου και του Γραμματέα Κλ.Γεωργιάδη, που παραιτήθηκαν στις 18.2.
- Το έντυπο φέρει ως ημερομηνία συμπλήρωσης την 22.2.05 ενώ φαίνεται τελικά να έχει καταχωρηθεί στον Έφορο Εταιρειών στις 9.3.
- Η ΜΥ1 ρωτήθηκε επίσης και για τους μετόχους της εναγομένης και έδωσε στο Δικαστήριο προφορικά τις σχετικές αλλαγές που έγιναν αναφέροντας ότι σύμφωνα με το έντυπο ΗΕ 32 που υπήρχε στο φάκελο της εταιρείας μέχρι τις 31.12.03 ο κ.Κλ.Γεωργιάδης ήταν μέτοχος της εταιρείας σε ποσοστό 100%. Για την χρονολογία 2004 δεν υπάρχει καταχωρημένη ΗΕ
- Αντεξεταζόμενη από τον συνήγορο του ενάγοντα η μάρτυρας ανέφερε ότι με βάση τον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113, το έντυπο ΗΕ 4 που καταχωρείται στα μητρώα του Εφόρου Εταιρειών καταχωρείται χωρίς να απαιτείται να καταχωρηθεί η απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου η οποία με βάση τον Νόμο χρειάζεται για την εν λόγω αλλαγή. Όταν της ζητήθηκε να σχολιάσει ότι υπάρχει πιστοποιητικό μετόχων της εναγομένης ημερ.11.8.03 στο οποίο μέτοχοι φαίνονται να είναι άλλα πρόσωπα από αυτά που η ίδια ανέφερε με βάση τα στοιχεία που υπάρχουν στο φάκελο της εταιρείας που τηρείται στο Τμήμα του Εφόρου Εταιρειών, εξήγησε ότι τα έντυπα με τα οποία κοινοποιούνται αλλαγές είτε διευθυντών, (ΗΕ 4), είτε μετόχων, (ΗΕ 57), πολλές φορές καταχωρούνται σε μια ημερομηνία αλλά οι αλλαγές στις οποίες αναφέρονται μπορεί να έχουν γίνει προγενέστερα με αποτέλεσμα εάν δεν υπήρχε καταχωρημένο έντυπο αλλαγής μετόχων την ημέρα που ζητήθηκε το πιστοποιητικό υπό αναφορά η εικόνα θα παρουσιάζονταν ως αυτή που φαινόταν στο φάκελο μέχρι εκείνη την ημέρα. Διευκρίνισε ότι ο κ.Κλ.Γεωργιάδης μέχρι και τις 25.2.04 εξακολουθούσε να ήταν μέτοχος στη εναγόμενη εταιρεία, κοινοποιήθηκε στις 9.3.05 έντυπο μεταβίβασης μετοχών από τον Κλ.Γεωργιάδη στους Κώστα Καλδή, Μάρκο Χαριλάου Μάρκου και Γ.Καραδήμα με ημερομηνία ισχύος 28.2.04, το έντυπο φέρει ημερομηνία 22.2.
- Εξήγησε επίσης ότι για τα έτη 2004 και 2005 δεν είχαν καταχωρηθεί οικονομικές εκθέσεις για την εναγόμενη διότι δεν υπήρχε υποχρέωση τότε από τον Νόμο. Η κα Γεωργιάδου δεν αντεξέτασε την εν λόγω μάρτυρα αναφέροντας ότι υιοθετεί την αντεξέταση του κ.Χριστοφίδη. Ο ΜΥ2, Παντελής Ευαγγέλου, είναι Λογιστής-Ελεγκτής συνέταιρος του λογιστικού/ελεγκτικού Οίκου Price Waterhouse Coopers (PWC). Είπε ότι στις 16.3.05 μετά από οδηγίες που του δόθηκαν από τον πελάτη τους Μάρκο Χ.Μάρκου είχε συνάντηση στη Λευκωσία με τον ενάγοντα για να παραλάβει απ΄αυτόν τα λογιστικά βιβλία, αποδείξεις, τιμολόγια και όλα τα έγγραφα για να ετοιμάσει τους λογαριασμούς και τον έλεγχο των βιβλίων της εναγομένης. Ο ενάγοντας του εξήγησε ότι μόνο μέχρι το 1998 είχαν ετοιμαστεί οι λογαριασμοί της εταιρείας, του έδειξε κάποια έγγραφα τα οποία δεν ήταν όμως συμπληρωμένα οπότε και ο ίδιος μετά από συνάντηση με τον Roven Slonim όπου του αναφέρθηκε ότι είχε ήδη πληρωθεί ο ενάγοντας μέσω του Κλ.Γεωργιάδη για να κάνει την λογιστική και ελεγκτική εργασία και αφού ο κ.Slonim μίλησε τηλεφωνικά με τον ενάγοντα στη παρουσία του αποφασίστηκε να συνεχίσει ο ενάγοντας την ετοιμασία των λογαριασμών της εναγομένης. Στις 18.5.05 μετά από νέες οδηγίες του Μάρκου Χ.Μάρκου συναντήθηκε ξανά με τον ενάγοντα ο οποίος του παρέδωσε, όπως του ανέφερε, όλα τα βιβλία και έγγραφα της εναγομένης που του είχαν δοθεί από τον κ.Κλ.Γεωργιάδη για να ετοιμάσει πλέον η PWC τους λογαριασμούς της εναγομένης για τα έτη 1999-2005 επειδή ο ενάγοντας δεν ήθελε να συνεχίσει. Μαζί με τα έγγραφα που του παραδόθηκαν από τον ενάγοντα συμπεριλαμβανόταν όπως είπε και αντίγραφο του Ιδρυτικού Εγγράφου και Καταστατικού της εναγομένης. Ήταν η θέση του ότι ο ενάγοντας ουδέποτε κατά τις δύο συναντήσεις που είχαν ή οποτεδήποτε πριν ή μετά του ανέφερε τίποτε για οφειλή της εναγόμενης προς τον ίδιο είτε για την αμοιβή του είτε για άλλο σκοπό. Στα έγγραφα και τα βιβλία που παρέλαβε από τον ενάγοντα και τα οποία ήλεγξε, δεν υπήρχε καμιά επιστολή ή αναφορά χρέους της εναγόμενης προς τον ενάγοντα από οποιαδήποτε αιτία είτε έγγραφο οποιασδήποτε μορφής που να εξουσιοδοτεί ή να παραπέμπει σε απόφαση της εναγομένης να δανειστεί οποιοδήποτε ποσό από τον ενάγοντα είτε γραμμάτιο ή έγγραφο της εναγομένης στο οποίο η εταιρεία να παραδέχεται ότι δανείστηκε χρήματα από τον ενάγοντα. Ο ίδιος προσωπικά ετοίμασε τους λογαριασμούς για τα έτη 1999-2004 βασισμένος στα έγγραφα που παρέλαβε από τον ενάγοντα στις 18.5.05 και για το 2005 βασισμένος σε περαιτέρω έγγραφα που του έδωσε ο Μάρκου. Οι λογαριασμοί ελέγχθηκαν, και σ΄αυτούς δεν υπάρχει καμία αναφορά σε οφειλή της εναγομένης προς τον ενάγοντα είτε από δανεισμό είτε άλλως πως. Μέσα από τα έγγραφα και τους λογαριασμούς που ετοίμασε φαίνεται ότι η εναγομένη δεν είχε άλλες δραστηριότητες εκτός από την ιδιοκτησία μετοχών σε άλλες εταιρείες. Αντεξεταζόμενος από τον συνήγορο του ενάγοντα ανέφερε ότι συνήθως όταν παραλαμβάνονται έγγραφα από ένα ελεγκτή από άλλον συνήθως δίδεται «clearance certificate». Στη παρούσα περίπτωση δεν ξέρει αν δόθηκε γιατί ο ίδιος δεν παρέλαβε τα βιβλία σαν ελεγκτής της εναγομένης. Ανέφερε ότι ο Μάρκος Χ.Μάρκου εξ όσων γνωρίζει είναι ο ιδιοκτήτης της εταιρείας Finefest Ltd που είχε αγοράσει τις μετοχές της εναγομένης, δεν θυμόταν κατά πόσο ήταν ο ίδιος προσωπικά μέτοχος στην εναγομένη. Δεν είχε καταγράψει τα έγγραφα που παρέλαβε από τον ενάγοντα και δεν θυμάται ακριβώς τι έγγραφα είχε παραλάβει. Συμφώνησε με την υποβολή ότι ήταν ο Μάρκου που ήταν ο μέτοχος της εναγομένης και όχι η εταιρεία Finefest Ltd, ανέφερε ότι σήμερα η PWC δεν έχει καμιά σχέση με την εναγόμενη εταιρεία η οποία εξ όσων γνωρίζει έχει πωληθεί σε τρίτους. Θυμήθηκε ακολούθως ότι τα έγγραφα που του παρέδωσε ο ενάγοντας δεν περιελάμβαναν τραπεζικές καταστάσεις λογαριασμών και εξήγησε την διαφορά που παρουσιάζεται στη γραπτή του δήλωση στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης σε σχέση με ένορκη δήλωση που βρίσκεται εντός του φακέλου του Δικαστηρίου στην οποία αναφέρει διαφορετικά τα έγγραφα που παρέλαβε από τον ενάγοντα. Επέμενε ότι στα έγγραφα που παρέλαβε δεν υπήρχε το «γραμμάτιο» ή οτιδήποτε που να αφορά χρέος της εναγόμενης προς τον ενάγοντα, για την ύπαρξη του οποίου έμαθε πολύ αργότερα. Όταν ρωτήθηκε κατά πόσο μετά που έμαθε για το χρέος που διεκδικεί ο ενάγοντας από την εναγόμενη έπραξε οτιδήποτε σε σχέση με τους λογαριασμούς της εταιρείας ή ενημέρωσε τις καταστάσεις που ετοίμασε απάντησε αρνητικά αναφέροντας ότι ήταν ένας ισχυρισμός για απαίτηση, δεν υπήρχαν αποδεικτικά στοιχεία γι΄αυτό και ότι είχε μιλήσει με τον Μάρκου ο οποίος το απέρριψε. Θέση του ήταν ότι ορθά δεν φαίνεται αυτή η απαίτηση στα βιβλία της εναγομένης αφού ο Μάρκου δεν έβλεπε καμιά προοπτική απόδειξης αυτής της απαίτησης. Αρνήθηκε τις υποβολές ότι έλαβε το «γραμμάτιο» από τον ενάγοντα μαζί με τα άλλα έγγραφα που του δόθηκαν, ότι επίτηδες παρέλειψε να το συμπεριλάβει στα βιβλία της εναγομένης καθ΄υπόδειξη του Μάρκου και ότι λέγει ψέματα στο Δικαστήριο για να καλύψει τους πελάτες του, δηλαδή την εναγομένη. Ανέφερε ότι ήταν θέμα των ελεγκτών της εταιρείας αν θα συμπεριελάμβαναν την απαίτηση του ενάγοντα κατά της εναγομένης και δεν τον αφορά και γι΄αυτό και ο ίδιος δεν συμπεριέλαβε την απαίτηση του ενάγοντα όταν συμπλήρωνε τα βιβλία. Ήταν η θέση του ότι η συμπερίληψη της απαίτησης του ενάγοντα δεν θα επηρέαζε θέματα Φόρου Εισοδήματος. Παραδέχτηκε ότι η PWC συνεργαζόταν με την εναγομένη παλαιότερα αλλά ήταν σίγουρος ότι όταν ανέλαβε ο ίδιος την συγκεκριμένη εργασία μετά από οδηγίες του Μάρκου, η εναγόμενη δεν ήταν πελάτης της PWC. Είπε ότι γνωρίζει τον Μάρκο Χ.Μάρκου από τα φοιτητικά τους χρόνια αλλά αρνήθηκε ότι είχαν στενές φιλικές σχέσεις, αρνήθηκε επίσης ότι η επιλογή της PWC για τη συγκεκριμένη εταιρεία έγινε λόγω των δικών του στενών σχέσεων με τον Μάρκου. Ρωτήθηκε για τους λόγους που η αγορά μετοχών της εναγομένης δεν έγινε από την Finefest ως ήταν αρχικά η πρόθεση αλλά από τον Μάρκου και άλλα δύο πρόσωπα προσωπικά απαντώντας ότι δεν γνωρίζει και επίσης ανέφερε ότι από τους λογαριασμούς και τα λογιστικά βιβλία που έχει δει η εναγόμενη δεν φαίνεται να είσπραξε ποσό £850.000 από την εταιρεία VPE Ltd που ήταν θυγατρική της εναγόμενης και το οποίο φαίνεται να προέρχεται από απαλλοτρίωση γης ιδιοκτησίας της VPE Ltd. Δεν αντικατοπτρίζεται επίσης κατά πόσο δόθηκε μέρισμα στους μετόχους ούτε μπορούσε να εξηγήσει γιατί το ποσό αυτό αντί να δοθεί στους μετόχους της εναγόμενης δόθηκε στην Finefest Ltd. Ούτε μπορούσε να απαντήσει γιατί οι μετοχές της εναγομένης δεν μεταβιβάστηκαν στην Finefest Ltd. Του υπεβλήθη ότι ο Κλ.Γεωργιάδης ήταν μέτοχος και Διευθυντής της εταιρείας το 2003, αναφέροντας ότι δεν γνώριζε κάτι τέτοιο και του υπεβλήθη εν τέλει ότι γνώριζε πολύ καλά για την ύπαρξη του «γραμματίου» και την οφειλή της εναγομένης προς τον ενάγοντα αφού πέραν του ότι ο ενάγοντας του παρέδωσε αντίγραφο του «γραμματίου» με τα υπόλοιπα έγγραφα που αφορούσαν την εναγομένη του ανέφερε προφορικά ότι αυτός ήταν και ο λόγος που δεν μπορούσε ο ίδιος να κάνει έλεγχο στα βιβλία της εταιρείας, όπως επίσης και ότι ουδέποτε του παρέδωσε αντίγραφο του Ιδρυτικού Εγγράφου και του Καταστατικού της εταιρείας και ότι εσκεμμένα απέκρυψε την ύπαρξη του «γραμματίου» και δεν το παρουσίασε ούτε στα βιβλία της εναγομένης ούτε στο Φόρο Εισοδήματος. Ο μάρτυρας αρνήθηκε όλες αυτές τις υποβολές. Η κα Γεωργιάδου υιοθέτησε την αντεξέταση του συνηγόρου του ενάγοντα και δεν αντεξέτασε τον μάρτυρα. Ο πιο ουσιαστικός μάρτυρας για την υπεράσπιση ήταν ο κ.Μάρκος Χ.Μάρκου, ΜΥ
- Σύμφωνα με την θέση του ήταν ο ιδιοκτήτης της πλειοψηφίας των μετοχών της εταιρείας Finefest Ltd μέσω της οποίας ενδιαφέρθηκε και πέτυχε την αγορά 100% των μετοχών της εναγομένης. Για την αγορά των μετοχών αυτών υπογράφηκαν σε πρώτη φάση 4 συμβόλαια μεταξύ της Finefest Ltd των Elsie Slοnim, Roven Slonim, David Slonim και Fany Slonim, Τεκμήρια 8(α) - 8(δ) αντίστοιχα στις 4.4.03 για το συνολικό ποσό των £862,
- Αν και τα συμβόλαια υπογράφηκαν από την Finefest Ltd ως αγοραστές, οι μετοχές της εναγομένης ουδέποτε τελικά γράφτηκαν επ΄ονομάτι της Finefest Ltd αλλά στο δικό του όνομα και των συνεργατών του. Σύμφωνα με τα Τεκμήρια 8(α)-(δ) η συμφωνία ήταν ότι οι μετοχές θα έπρεπε να μεταβιβαστούν με την υπογραφή της κάθε συμφωνίας στο όνομα της GE.Law Services Ltd, εταιρείας του τριτοδιαδίκου, ως εμπιστευματοδόχου και για την Finefest Ltd και για τον κάθε πωλητή μέχρι εξόφλησης του τιμήματος αγοράς. Όπως διαφάνηκε από την μαρτυρία της MY1 οι μετοχές τελικά μεταβιβάστηκαν διαφορετικά από ό,τι είχε συμφωνηθεί από τον τριτοδιάδικο ο οποίος έκανε ότι ήθελε και διαχειριζόταν είτε απευθείας είτε μέσω της GE.Law Services Ltd και τον λογαριασμό της εναγόμενης. Με νέο συμβόλαιο ημερ. 16.2.04, Τεκμήριο 8(ε), η Finefest Ltd αγόρασε όλες τις μετοχές της Rachel Daphnie Slonim αποκτώντας έτσι το 100% των μετοχών της εναγομένης. Το συμβόλαιο είναι μεταξύ της Rachel Daphnie Slonim και του Κλ.Γεωργιάδη ο οποίος ενεργούσε ως εμπιστευματοδόχος της Rachel Daphnie Slonim και μεσεγγυούχος μέχρι της εξόφλησης του τιμήματος οπόταν και θα μεταβίβαζε τις μετοχές στη Finefest Ltd. Το ποσό που συμφωνήθηκε για τις μετοχές της Rachel Daphnie Slonim ήταν £675.000 αλλά επειδή η Rachel Daphnie Slonim είχε χρέος £60.000 προς την εναγόμενη συμψηφίστηκαν τα ποσά και έτσι το πληρωτέα ποσό ήταν £615.
- Δόθηκε στην Rachel Daphnie Slonim η προκαταβολή των £415.000 που ήταν πληρωτέο με την υπογραφή της συμφωνίας και επειδή ασκήθηκε το δικαίωμα της Finefest Ltd και πληρώθηκε το υπόλοιπο του ποσού νωρίτερα από ό,τι προβλεπόταν στο συμβόλαιο αφαιρέθηκαν άλλες £100.000 από την τιμή πώλησης των μετοχών και έτσι το συνολικό ποσό που πληρώθηκε για την αγορά των μετοχών της Rachel Daphnie Slonim ήταν τελικά £515,
- Ήταν η θέση του ότι ουδέποτε ο ίδιος ως ουσιαστικά ο αγοραστής των μετοχών εξουσιοδότησε τον τριτοδιάδικο να διαχειρίζεται την εναγομένη, ότι ο τριτοδιάδικος και οι άλλοι δύο συνεργάτες του διορίστηκαν σαν Διευθυντές της εναγομένης οι οποίοι θα ενεργούσαν εκ μέρους πωλητών και αγοραστών μέχρι να εξοφληθεί το τίμημα και μεταβιβάζονταν οι μετοχές κατόπιν και όρου της Rachel Daphnie Slonim και ήταν περαιτέρω η θέση του ότι ο τριτοδιάδικος γνώριζε πως είχε μόνο τυπικά δικαιώματα και μόνο με την δική του γραπτή έγκριση θα λάμβανε ή θα έκανε για την εναγομένη οποιαδήποτε ουσιαστική ενέργεια ή πράξη. Ήταν επίσης η θέση του ότι αυτή η συμφωνία με τον τριτοδιάδικο έγινε στις 16.2.04, ημέρα που αγοράστηκαν οι μετοχές της Rachel Daphnie Slonim και μέχρι της καταχώρησης της παρούσας αγωγής δεν έχει καταλάβει γιατί ο τριτοδιάδικος μετέφερε τον διορισμό του και των συνεργατών του από 17.2.04 σε 13.2.
- Μετά την καταχώρηση βεβαίως της αγωγής αντιλήφθηκε ότι ο λόγος που ο τριτοδιάδικος διόρισε τον εαυτό του και τους συνεργάτες του από της 13.2.04 ήταν προφανώς για να φαίνεται Διευθυντής όταν υπέγραφε το κατ΄ισχυρισμό γραμμάτιο. Ανέφερε επίσης ότι ο τριτοδιάδικος ουδέποτε γνωστοποίησε στον ίδιο ή στους συνεργάτες του οτιδήποτε για την αξίωση του ενάγοντα πριν να παραληφθεί η επιστολή του δικηγόρου του, Τεκμήριο 4, ότι ούτε ο ίδιος ούτε οι συνεργάτες του δεν είχαν ζητήσει είτε από τον ενάγοντα είτε από τον τριτοδιάδικο να δανειστεί η εναγομένη και γνώριζε καλά ότι το Ιδρυτικό Έγγραφο και Καταστατικό της εναγόμενης δεν της επιτρέπει να δανείζεται εκτός για τους σκοπούς της εταιρείας και ότι η εναγόμενη δεν μπορεί να διεξάγει εργασίες εκτός εάν υπάρχει η συναίνεση τουλάχιστον τριών διευθυντών της. Ανέφερε ότι η θέση του ενάγοντα την οποία συμμερίζεται και ο τριτοδιάδικος ότι δήθεν δάνεισε την εναγομένη χρήματα για αγορά των μετοχών της είναι ψέματα και εκ των υστέρων κατασκευάσματα των δύο, και ανέφερε περαιτέρω ότι ο ενάγοντας ως διορισμένος λογιστής που είχε και το Ιδρυτικό Έγγραφο και Καταστατικό της εταιρείας γνώριζε ότι απαγορευόταν η οποιαδήποτε δέσμευση της εναγομένης χωρίς τη γραπτή συναίνεση τριών Διευθυντών και ότι δεν της επιτρέπεται δανεισμός της σε τρίτους εκτός για σκοπούς της εταιρείας. Θέση του ήταν επίσης ότι δεν χρειάστηκε σε κανένα στάδιο δανεισμός για να αγοραστούν οι μετοχές των Slonim και θεωρεί αδιανόητο σε μια συμφωνία για τόσο μεγάλο ποσό ο ενάγοντας και ο τριτοδιάδικος να παρουσιάζουν τον ίδιο και/ή την Finefest Ltd ότι είχαν ανάγκη δανεισμού £50.
- Ήταν σχετικά η θέση του ότι η συμφωνημένη τιμή αγοράς του 100% των μετοχών της εναγομένης ήταν £1.537.500 αλλά τελικά πληρώθηκε συνολικά £1.377.500 αφού συμψηφίστηκαν οι £60.000 που όφειλε η Rachel Daphnie Slonim στην εναγόμενη και εξασκήθηκε επίσης το δικαίωμα να πληρωθούν οι μετοχές της Rachel Daphnie Slonim πιο νωρίς από τις προθεσμίες της συμφωνίας εξοικονομώντας έτσι άλλες £100.
- Όλοι οι πωλητές αποδέχτηκαν ότι εξοφλήθηκε το συμφωνηθέν ποσό αγοράς των μετοχών και τους μεταβίβασαν τις μετοχές τους. Ο ΜΥ3 εξήγησε επίσης πως πληρώθηκαν τα ποσά που αναφέρονται. Σύμφωνα με την θέση του πληρώθηκαν στους πωλητές από δικά του χρήματα £563.259 ενώ ποσό £847.000 δόθηκε έναντι της αξίας των μετοχών από το ποσό των £850.677 που εισέπραξε η εναγομένη στις 19.12.03 σαν μέρισμα από την εταιρεία VPE Ltd με άδεια των πωλητών. Αφού ανέλυσε τα ποσά που κατά τον ισχυρισμό του πληρώθηκαν και τον τρόπο που αυτά πληρώθηκαν ανέφερε ότι τελικά προκύπτει ότι πληρώθηκε το ποσό των €32.759 περισσότερα από το ποσό που έπρεπε και επίσης ανέφερε ότι ο τριτοδιάδικος του απέσπασε εκδικητικά το 2005 ποσό £40.000 για να του μεταβιβάσει τις μετοχές. Ήταν η θέση του ότι το ποσό των £50.000 που κατά τον ισχυρισμό του ενάγοντα αυτός δάνεισε στην εναγομένη σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ανταποκρίνεται στην αλήθεια, η θέση του είναι ότι ο ενάγοντας δάνεισε το ποσό αυτό στο φίλο του τον τριτοδιάδικο για να πληρώσει στους Γεωργιάδης & Πελίδης χρήματα που του είχε εμπιστευθεί η Rachel Daphnie Slonim για εξόφληση χρέους της στους δικηγόρους της και οι δύο φίλοι αποφάσισαν να φορτώσουν το χρέος στην εναγομένη. Πέραν της θέσης του αυτής ισχυρίζεται ότι το επίδικο έγγραφο, Τεκμήριο 2 δεν υπογράφεται από τρεις διευθυντές αλλά ένα, δεν υπάρχει απόφαση που να φαίνεται η συναίνεση τριών τουλάχιστον διευθυντών ούτε ότι υπήρχε εξουσιοδότηση του Διοικητικού Συμβουλίου της εναγομένης για να υπογραφεί το έγγραφο. Πρόσθεσε επίσης ότι σύμφωνα με την μαρτυρία του ίδιου του ενάγοντα συμφώνησε με τον τριτοδιάδικο τον εν λόγω «δανεισμό» πριν την 13.2.04 που ο κ.Γεωργιάδης δεν ήταν Διευθυντής της εταιρείας. Ο ΜΥ3 ήταν επίσης ιδιαίτερα έντονος σε σχέση με την αγορά μετοχών της Rachel Daphnie Slonim για τις οποίες είπε ότι πολύ μεταγενέστερα και με μεγάλη έκπληξη έμαθε ότι το σχετικό συμβόλαιο αγοράς μετοχών, Τεκμήριο 8(ε) ήταν μεταξύ της Rachel Daphnie Slonim και του Κλ.Γεωργιάδη ως αγοραστή, αυτό ουδέποτε είχε συμφωνηθεί και/ή ήταν σε γνώση του προηγουμένως και η θέση του ήταν ότι το ποσό αγοράς των μετοχών της Rachel Daphnie Slonim που ήταν £675.000 κόστισε τελικά στην εταιρεία £515.000 ποσό το οποίο πληρώθηκε εξ ολοκλήρου από τον ίδιο και το μέρισμα που εισπράχθηκε από την εναγομένη από την εταιρεία VPE Ltd και σε καμία περίπτωση δεν πληρώθηκε μέρος του τιμήματος από τον ενάγοντα. Αντεξεταζόμενος από τον δικηγόρο του ενάγοντα ανέφερε ουσιαστικά ότι ο ίδιος δεν είχε ενεργό ανάμειξη στα διαδικαστικά της αγοράς και πώλησης των μετοχών από την οικογένεια Slonim, ο ίδιος την επίδικη περίοδο ζούσε στο εξωτερικό, στη Κύπρο ήταν ο έμπιστος του συνεργάτης Χριστόφορος Εκκέσιης ο οποίος ήταν πρόσωπο της απολύτου εμπιστοσύνης του και ήταν ο Εκκέσιης που διαχειριζόταν το όλο ζήτημα αφού βεβαίως τον ενημέρωνε. Τα συμβόλαια αγοράς των μετοχών, Τεκμήρια 8(α)-(δ) υπογράφτηκαν από τον Εκκέσιη εκ μέρους της εταιρείας Finefest Ltd, είπε ότι αν και σ΄αυτά προνοείτο η αγορά των μετοχών από την Finefest Ltd, ουδέποτε τελικά οι μετοχές μεταβιβάστηκαν στο όνομα της Finefest Ltd μετά από συμβουλές των οικονομικών του συμβούλων για φορολογικούς σκοπούς. Τον Κλεάνθη Γεωργιάδη δεν τον γνώρισε από την αρχή της όλης διαπραγμάτευσης παρά μόνο πολύ μεταγενέστερα όταν θα υλοποιείτο η συμφωνία και άρχισε να του προβάλλει δικαιολογίες και προσκόμματα για να καταλήξει τελικά να του ζητήσει εκβιαστικά περισσότερα χρήματα για να ολοκληρώσει τις μεταβιβάσεις μετοχών. Ήταν η θέση του ότι προφανώς ο Κλ.Γεωργιάδης ήταν διορισμένος από την οικογένεια Slonim όσο δε για τον διορισμό της Παντελίτσας Ευστρατίου και της Κίτσας Γεωργιάδου ως Διευθυντές αυτό ήταν κάτι που ο ίδιος δεν γνώριζε καθόλου. Δέκτηκε όμως ότι ήταν ο ίδιος που έδωσε προφορικές οδηγίες στον Κλ.Γεωργιάδη όπως οι μετοχές μεταβιβαστούν στο όνομα του και όχι της Finefest Ltd, ότι θεωρούσε τον Χριστόφορο Εκκέσιη ως άνθρωπο της απόλυτη εμπιστοσύνης του και δεν αμφισβήτησε ποτέ τις πράξεις του. Θεωρεί ότι ο Εκκέσιης ξεγελάστηκε από τον Κλ.Γεωργιάδη. Tου υπεβλήθη ότι ουδέποτε αμφισβήτησε οποιαδήποτε ενέργεια του Κλ.Γεωργιάδη και ότι σύμφωνα με τα όσα έχει ο ίδιος πει οι οδηγίες στον Κλ.Γεωργιάδη δίνονταν προφορικά και δεν υπήρχε γραπτή επιβεβαίωση τους, έτσι και στη παρούσα περίπτωση γνώριζε για το δάνειο που έδωσε ο ενάγοντας στην εναγομένη τόσο από τον Εκκέσιη όσο και από τον ίδιο τον Κλ.Γεωργιάδη αλλά και από τον ενάγοντα σε τηλεφωνική τους επικοινωνία και ότι ουδέποτε καθ΄οιονδήποτε τρόπο έχει αμφισβητήσει τις ενέργειες του Κλ.Γεωργιάδη είτε καταχωρώντας αγωγή στο Δικαστήριο είτε με αποφάσεις είτε του Διοικητικού Συμβουλίου είτε των μετόχων της εναγομένης που να ανακαλούσαν ενέργειες του Κλ.Γεωργιάδη και δη του δανείου υπό εξέταση. Ο Μάρκου αρνήθηκε τις θέσεις αυτές, είπε ότι ουδέποτε γνώριζε για το «γραμμάτιο» είτε από τον Κλ.Γεωργιάδη είτε από τον Εκκέσιη , έδωσε διαφορετική εκδοχή για το τηλεφώνημα με τον ενάγοντα και επέμενε ότι ο Κλ.Γεωργιάδης δεν είχε ποτέ προφορική εξουσιοδότηση να διαχειρίζεται την εναγόμενη και/ή τους τραπεζικούς της λογαριασμούς, τις τρεις μέρες που ο Κλ.Γεωργιάδης ήταν διορισμένος ως Διευθυντής της εναγομένης περιοριζόταν τόσο από τις πρόνοιες του Ιδρυτικού Εγγράφου και Καταστατικού εγγράφου της εναγομένης αλλά και από τις πρόνοιες των συμβολαίων αγοράς μετοχών και σίγουρα δεν ήταν εξουσιοδοτημένος να δανειστεί χρήματα εκ μέρους της εναγομένης, απόφαση για την οποία ούτε υπήρχε εξουσιοδότηση γραπτή από τους άλλους Διοικητικούς Συμβούλους και η οποία εν πάση περιπτώσει είναι εκτός των προνοιών του Ιδρυτικού Εγγράφου και Καταστατικού. Απαντώντας τις ερωτήσεις της κας Γεωργιάδου εξήγησε ότι η εναγομένη εταιρεία έχει εν τω μεταξύ πωληθεί και δεν έχει πλέον καμία σχέση μαζί της. Είναι όμως εξουσιοδοτημένος να χειριστεί τα θέματα της παρούσας αγωγής καθότι όταν πωλήθηκε η εταιρεία εκκρεμούσε ήδη η παρούσα αγωγή και οι αγοραστές ζήτησαν και έλαβαν από τον ίδιο τραπεζική εγγύηση τόσο για το υπό εξέταση χρέος αλλά και για κάποια φορολογικά θέματα. Διαφύλαξε δε το δικαίωμα να χειριστεί ο ίδιος την αγωγή στο Δικαστήριο. Επανέλαβε ότι ο ίδιος δεν είχε καμία σχέση εμπιστοσύνης με τον Κλ.Γεωργιάδη, ο ίδιος εμπιστευόταν απόλυτα τον Χριστόφορο Εκκέσιη τον οποίο προφανώς ξεγέλασε ο Κλ.Γεωργιάδης και επέμενε ότι ουδέποτε εξουσιοδότησε τις ενέργειες του Κλ.Γεωργιάδη είτε για την αγορά των μετοχών της Rachel Daphnie Slonim στο δικό του όνομα και είναι με έκπληξη και πολύ μεταγενέστερα που το πληροφορήθηκε αυτό, είτε για τον διορισμό του Κλ.Γεωργιάδη ως Διευθυντή. Επέμενε επίσης ότι ο Κλ.Γεωργιάδης είχε πολύ περιορισμένους όρους εντολής ακόμα και για τις τρεις μέρες που ήταν Διευθυντής και σίγουρα η κατ΄ισχυρισμό δανειοδότηση της εναγομένης από τον ενάγοντα ουδέποτε εξουσιοδοτήθηκε από τον ίδιο είτε προσωπικά είτε μέσω του Εκκέσιη, δεν ήταν καν σε γνώση του μέχρι την υποβολή απαίτησης από τον ενάγοντα, την θεωρεί εκτός Ιδρυτικού Εγγράφου και Καταστατικού και παράνομη αφού μεταξύ άλλων ουδέποτε δόθηκε η συγκατάθεση από τους άλλους Διευθυντές γι΄αυτό το δάνειο. Αρνήθηκε δε την υποβολή ότι το ποσό των £515.000 που πληρώθηκε για το τίμημα των μετοχών της Rachel Daphnie Slonim πληρώθηκε ως ο τριτοδιάδικος ισχυρίζεται δηλαδή £200.000 με bankers draft και £215.000 από το μερίδιο που είσπραξε η εναγομένη ως μέρισμα από την VPE Ltd με την υπογραφή της συμφωνίας και ακολούθως £165.00 από τον λογαριασμό της GE.Law Services Ltd και £50.000 από τον ενάγοντα που δόθηκαν στους Γεωργιάδης & Πελίδης σύμφωνα με τις οδηγίες της Rachel Daphnie Slonim. Η θέση του ήταν ότι αυτοί οι αριθμοί είναι μεθοδευμένοι από τον Κλ.Γεωργιάδη για να στηρίξουν την δική του εκδοχή και ότι σε καμία περίπτωση η θέση αυτή ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ο ΜΥ4 Ελευθέριος Λοϊζου είναι υπάλληλος της Ελληνικής Τράπεζας. Είπε ότι η εναγομένη διατηρούσε λογαριασμό στην Ελληνική Τράπεζα το 2003 και τον Δεκέμβριο του εν λόγω χρόνου ο λογαριασμός της εταιρείας με αριθμό 101-01-084361-01 πιστώθηκε με δύο ποσά. Το ποσό των £778.223,04 και το ποσό των £72.454,
- Την εν λόγω περίοδο οι υπογραφείς του λογαριασμού ήταν οποιοιδήποτε δύο από τους Roven Slonim, Elsie Slonim και David Slonim. Τα ίδια άτομα χειρίζονταν τον λογαριασμό και το
- Από τον λογαριασμό της εναγομένης στις 29.12.03 έγιναν τρεις πληρωμές, εκδόθηκε τραπεζική επιταγή για ποσό £26.000 στο όνομα της G.Law Services Ltd, επιταγή για £591.000 στο όνομα της Elsie Slonim και επιταγή για £55.000 στο όνομα George Nikolettis. Στις 26.1.04 ποσό £175.000 μεταφέρθηκε από τον λογαριασμό της εναγομένης στον λογαριασμό Fany and/or Roven Slonim. Αντεξεταζόμενος από τον κ.Χριστοφίδη ανέφερε ότι τα δύο ποσά που πιστώθηκαν στο λογαριασμό της εναγόμενης στις 29.12.03 ήταν επιταγές με εκδότη τον Οργανισμό Χρηματοδότησης Στέγης με δικαιούχο την εναγομένη. Οι οδηγίες για να γίνουν οι πληρωμές και/ή εκροές που έγιναν στις 29.12.03 και 26.1.04 δόθηκαν κατ΄εντολή των Elsie και Roven Slonim με επιστολή ημερ. 23.12.03 η οποία όμως παρελήφθη από την Τράπεζα στις 29.12.
- Δεν ήταν σε θέση να πει σε ποιους λογαριασμούς κατατέθηκαν οι τρεις επιταγές που εκδόθηκαν στις 29.12.
- Σε ό,τι αφορά την μεταφορά των £175,000 που έγινε στις 26.1.04 δεν ήταν σε θέση να πει ποιος έδωσε την εντολή. Σίγουρα ήταν δύο από τους τρεις υπογραφείς του λογαριασμού και το ποσό αυτό μεταφέρθηκε σε λογαριασμό που διατηρούσαν οι Fany and/or Roven Slonim στο ίδιο υποκατάστημα της Τράπεζας. Ξέρει ότι και η Elsie Slonim διατηρούσε λογαριασμό στην Ελληνική Τράπεζα αλλά δεν ξέρει αν είναι την ίδια περίοδο και δεν ξέρει κατά πόσο οι David Slonim, Rachel Daphnie Slonim και η εταιρεία GE. Law Services Ltd διατηρούσαν λογαριασμό στη Τράπεζα. Είπε ότι όταν η τράπεζα λάμβανε οδηγίες για έκδοση επιταγών και μεταφορά χρημάτων από τον λογαριασμό της εναγόμενης δεν ζητούσαν ψήφισμα και έγγραφα της εταιρείας για τις οδηγίες αυτές ούτε δικαιολογητικά εκτός εάν υπήρχε λόγος. Το Ιδρυτικό Έγγραφο και Καταστατικό της εταιρείας και όλα τα έγγραφα του Τμήματος Εφόρου Εταιρειών λογικά τα κατείχε η Τράπεζα. Η εναγόμενη διατηρούσε λογαριασμό με την Ελληνική ο οποίος έχει τώρα κλείσει, ο λογαριασμός ήταν όψεως και δεν γνωρίζει αν υπήρχαν δάνεια. Η κα Γεωργιάδου υπέβαλε στον μάρτυρα ότι η εταιρεία GE.Law Services Ltd διατηρούσε λογαριασμό στην Ελληνική Τράπεζα τον λογαριασμό υπ' αριθμό 114-01-281466-01 ο μάρτυρας όμως απάντησε ότι δεν γνωρίζει το γεγονός αυτό. Του υπεβλήθη ότι η επιταγή των £591.000 που εκδόθηκε από τον λογαριασμό της εταιρείας στις 29.12.13 στο όνομα της Elsie Slonim κατατέθηκε στο λογαριασμό Client Account της GE.Law Services Ltd στην Ελληνική Τράπεζα αλλά ο μάρτυρας δεν μπορούσε να σχολιάσει οτιδήποτε σε σχέση με την θέση αυτή. Η ΜΥ5 Έλενα Στυλιανού είναι τραπεζική υπάλληλος, όταν έδινε μαρτυρία στο Δικαστήριο εργαζόταν στη Λαϊκή Τράπεζα. Ανέφερε ότι οι εταιρείες Finefest Ltd και Eyestar Ltd διατηρούσαν λογαριασμό στη Λαϊκή Τράπεζα την επίδικη περίοδο. Η εταιρεία Eyestar Ltd εξ όσων γνωρίζει είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στις Βρεττανικές Παρθένες Νήσους (BVI) και δικαιούχοι της είναι ο Μάρκος Μάρκου και η σύζυγος του Αnn Mary Markou Stayner. Διευθυντής ήταν ο Χριστόφορος Εκκέσιης. Δεν γνωρίζει ποιος ήταν ο υπογραφέας του λογαριασμού την επίδικη περίοδο. Κατέθεσε στο Δικαστήριο επιταγή της εταιρείας Εyestar προς την Rachel Daphnie Slonim για ποσό £100.000 ημερ. 31.1.05, Τεκμήριο 12, ανέφερε ότι από τους λογαριασμούς της Finefest Ltd και Eyestar έγιναν πληρωμές προς την εταιρεία GΕ.Law Services Ltd έμβασμα για πληρωμή ποσού £84.930 από την Finefest Ltd προς την GΕ.Law Services Ltd, client account ημερ. 4.6.13 και έμβασμα επίσης της Eyestar Ltd προς GΕ.Law Services Ltd για £1.500 ημερ. 17.9.03, Τεκμήριο
- Ανέφερε επίσης ότι από τους λογαριασμούς των δύο εταιρειών έγιναν δύο πληρωμές προς την Elsie Slonim, η μια για £5.000 στις 2.5.13 από τον λογαριασμό της Finefest Ltd, Τεκμήριο 15, και η άλλη για £98.693 από τον λογαριασμό της Eyestar Ltd στις 27.1.
- Δεν εντόπισε να έχουν γίνει πληρωμές προς τον David Slonim, εντόπισε όμως πληρωμή για £56.556 στον Roven Slonim στις 19.1.05 από τον λογαριασμό της Eyestar Ltd, Τεκμήριο
- Η μάρτυρας κατέθεσε επίσης ως Τεκμήριο 18 έμβασμα £5.070 από την Finefest Ltd προς The Law office of D & L Georghiades & Co ημερ. 4.4.
- Aπαντώντας στις ερωτήσεις του κ.Χριστοφίδη ανέφερε ότι δεν γνωρίζει τους μέτοχους της Finefest Ltd ούτε τον σκοπό για τον οποίο έγιναν οι διάφορες πληρωμές ή εμβάσματα από τους λογαριασμούς της Finefest και Εyestar για τις οποίες έχει καταθέσει τεκμήρια. Δεν γνωρίζει σε ποιο λογαριασμό ή Τράπεζα πληρώθηκε η επιταγή για £100.000 στο όνομα της Rachel Daphnie Slonim όπως ούτε και τον λόγο για τον οποίο έγιναν οι πληρωμές από την Finefest και την Εyestar προς τους Elsie Slonim, Roven Slonim και D & L Georghiades & Co. Αναφορικά με τις πληρωμές προς την GE.Law Services Ltd ανέφερε ότι σε ό,τι αφορά το Τεκμήριο 13 κατατέθηκε σε λογαριασμό στην Τράπεζα Κύπρου με αριθμό 0162-01-005578 όπως επίσης και το Τεκμήριο 14 που επίσης κατατέθηκε στην Τράπεζα Κύπρου αλλά σε άλλο λογαριασμό, στο λογαριασμό 0162-01-
- Η μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε από την κα Γεωργιάδου. Ο τριτοδιάδικος Κλ.Γεωργιάδης όχι μόνο απέρριψε κατηγορηματικά όλους τους ισχυρισμούς της εναγομένης για δόλο και/ή συνομωσία και/ή για την καθ΄οιονδήποτε συμπαιγνία του με τον ενάγοντα για σκοπούς της παρούσας αγωγής αλλά αντίθετα, επιβεβαίωσε την αξίωση του ενάγοντα έναντι της εναγομένης επιβεβαιώνοντας ότι ο ίδιος ο οποίος ήταν Διευθυντής της εναγομένης την επίδικη ημέρα υπέγραψε το έγγραφο αναγνώρισης χρέους αφού έλαβε από τον ενάγοντα το ποσό των £50.000 σε τραπεζική επιταγή στο όνομα Γεωργιάδης & Πελίδης. Επιβεβαίωσε δε ότι σαν διορισμένος Διευθυντής της εναγομένης αλλά και βάση των πραγματικών γεγονότων της υπόθεσης όχι μόνο είχε εξουσιοδότηση να εξεύρει το ποσό αυτό αλλά και ήξερε πόσο επιτακτική ήταν η ανάγκη να εξευρεθεί το ποσό των £50.000 για να ολοκληρωθεί η αγορά μετοχών από την Rachel Daphnie Slonim όχι μόνο εν γνώσει και με την συναίνεση των αγοραστών αλλά και με την ουσιαστική τους υπόδειξη και παρότρυνση. Σε ό,τι αφορά την υπογραφή του «γραμματίου» δήλωσε ενόρκως ότι είχε την προφορική συγκατάθεση της Παντελίτσας Ευστρατίου και της Κίτσας Γεωργιάδη, των άλλων δύο Διευθυντών της εναγομένης, όχι μόνο για την συγκεκριμένη πράξη αλλά και για όλες τις πράξεις στις οποίες προέβηκε σχετικά με την εναγόμενη. Ο Κλ. Γεωργιάδης ανέφερε ότι ήταν δικηγόρος της εναγόμενης αλλά και της οικογένειας Slonim πολύ πριν την επίδικη πράξη αγοράς των μετοχών της εναγομένης από την Finefest και τον Μάρκο Χ.Μάρκου. Την οικογένεια Slonim απάρτιζαν οι Elsie και David Slonim οι οποίοι ήταν σύζυγοι και τα παιδιά τους Roven Slonim και Rachel Daphnie Slonim. Ο Roven ήταν παντρεμένος με την Fany Slonim. ΄Ηταν η θέση του ότι η διαχείριση και αντιπροσώπευση της εναγομένης γινόταν από τον κ.Γιώργο Νικολέττη, τον ίδιο, την GE.Law Services Ltd και άλλων δικηγόρων του γραφείου του. Τούτο γιατί η Elsie και ο David Slonim ήταν προχωρημένης ηλικίας, οι Roven και Fany Slonim απουσίαζαν μόνιμα στην Αμερική ενώ η Rachel Daphnie Slonim αντιμετώπιζε ψυχολογικά προβλήματα και είχε μάλιστα σε συγκεκριμένη χρονική περίοδο νοσηλευτεί σε ίδρυμα. Ήταν η θέση του ότι ο Μάρκος Χ.Μάρκου παρουσιάστηκε προσωπικά πολύ μετά την ολοκλήρωση των συμφωνιών και προφανώς δεν γνωρίζει καλά τα πραγματικά γεγονότα ή προσπαθεί να προβάλει μια κατασκευασμένη, για να τον βολεύει, ιστορία, αφού ο ίδιος ουδέποτε ήταν παρών, αντίθετα ήταν ο Χριστόφορος Εκκέσιης ο οποίος παρουσιαζόταν εκ μέρους της εναγομένης σε όλες τις συναντήσεις και διαβουλεύσεις που έγιναν και διερωτήθηκε μάλιστα γιατί η εναγόμενη δεν κάλεσε ως μάρτυρα τον Χριστόφορο Εκκέσιη που ξέρει τα γεγονότα της υπόθεσης. Θεωρεί ότι ο Μάρκος Μάρκου επιχείρησε να διαστρεβλώσει τα γεγονότα και να παρουσιάσει μια πολύ απλή πράξη που ολοκληρώθηκε σε κάτι δύσκολο και περίπλοκο για να αποφύγει την υποχρέωση της πληρωμής των £50.
- Ο κ.Γεωργιάδης εξήγησε ότι θα πρέπει να διαχωριστούν οι πράξεις αγοράς και πώλησης των μετοχών των Slonim σε δύο κατηγορίες. Η κατηγορία Α' αφορά τις συμβάσεις με τους Elsie, David, Roven και Fany Slonim, Τεκμήρια 8(α)-(δ) και η κατηγορία Β' την σύμβαση με την Rachel Daphnie Slonim, Τεκμήριο 8(ε). Ήταν η θέση του ότι η αξία του συνόλου των συμβολαίων κατηγορίας Α' ήταν £862.500 ενώ η σύμβαση της Rachel Daphnie Slonim ήταν £675.000 αλλά έλαβε τελικά το ποσό των £515.000 αφού συμψηφίστηκαν οι £60.000 που όφειλε η ίδια στην εναγομένη και η έκπτωση των £100.000 για άσκηση του δικαιώματος εξόφλησης των μετοχών σε πιο σύντομη ημερομηνία από αυτή που προβλέπετο. 'Ηταν η θέση του ότι τα ποσά των συμβολαίων καταβλήθηκαν από τον Χριστόφορο Εκκέσιη εκ μέρους της Finefest Ltd είτε απευθείας στους πωλητές είτε μέσω της Finefest Ltd. Στα ποσά αυτά συμπεριλήφθηκαν και τα χρήματα από την αποζημίωση της απαλλοτρίωσης από την VPE Ltd. Σε ό,τι αφορά την αξία των συμβολαίων κατηγορίας A' ήταν η θέση του ότι πληρώθηκε απευθείας στους πωλητές μέσω της GΕ.Law Services Ltd και της D & L Georghiades & Co το ποσό των £266.819 ενώ έλαβαν και από την αποζημίωση της απαλλοτρίωσης ένα άλλο ποσό ύψους £605.000 και έτσι έναντι του ποσού των £862.500 που ήταν η αξία των συμβολαίων τους στη πραγματικότητα πληρώθηκε το ποσό των £871.
- Σε ό,τι αφορά την αξία του συμβολαίου της Rachel Daphnie Slonim, οι £415.000 δόθηκαν κατά την υπογραφή της συμφωνίας, ως προνοείτο, ως ακολούθως: Α. £200.000 με τραπεζική επιταγή της Λαϊκής Τράπεζας από κεφάλαια της Finefest Ltd την οποία του έφερε ο Χριστόφορος Εκκέσιης. Β. £165.000 με τραπεζική επιταγή της Ελληνικής Τράπεζας από τον λογαριασμό της GE. Law Services Ltd «client account», Τεκμήριο 19 το οποίο ποσό ήταν το ποσό που της αναλογούσε από την αποζημίωση της απαλλοτρίωσης της VPE Ltd. Γ. £50.000 που ήταν το ποσό το οποίο δάνεισε ο ενάγοντας στην εναγομένη με τραπεζική επιταγή της ΣΠΕ Δαλιού στο όνομα των δικηγόρων της Rachel Daphnie Slonim , Γεωργιάδης & Πελίδης κατ΄εντολή της πωλήτριας. Τα τρία πιο πάνω ποσά συμποσούνται σε £515.000 που ήταν το τελικό ποσό που έλαβε η Rachel Daphnie Slonim . Ήταν η θέση του ότι τα όσα έχει αναφέρει ο Μάρκος Χ.Μάρκου για τον τρόπο με τον οποίο έγινε η διανομή της αποζημίωσης της απαλλοτρίωσης της VPE Ltd ύψους £850,677 δεν έγινε ως ο εν λόγω μάρτυρας έχει αναφέρει αλλά ποσό £605,000 δόθηκε έναντι της αγοράς των μετοχών των πωλητών κατηγορίας A', £165.000 δόθηκαν στην Rachel Daphnie Slonim ενώ £55.000 πληρώθηκαν στον κ.Γιώργο Νικολέττη ως αμοιβή του για την αντιπροσώπευση του της εναγομένης σε συνελεύσεις και συναντήσεις της VPE Ltd σχετικά με την αποζημίωση απαλλοτρίωσης των ακινήτων και £26.000 στην GE. Law Services Ltd προς εξόφληση της συμφωνημένης οφειλής της εναγομένης για την αντιπροσώπευση της στις συναντήσεις και συνελεύσεις της VΡE Ltd σχετικά με τις αποζημιώσεις απαλλοτρίωσης ακινήτων. Όπως ανέφερε ο κ.Γεωργιάδης, ο Μάρκος Χ' Μάρκου κακόπιστα προσπαθεί να συνυπολογίσει το ποσό των £81.000 που αφορούσε τις αμοιβές Νικολέττη και GE.Law Services Ltd ως χρήματα που είχαν πληρωθεί στους Slonim για την αγορά των μετοχών για να δικαιολογήσει έτσι τους ισχυρισμούς του ότι πλήρωσε πολύ περισσότερα από αυτά που προνοούσε το συμβόλαιο και ότι η εναγόμενη δεν είχε ανάγκη να δανειστεί από τον ενάγοντα. Ο τριτοδιάδικος επέμενε ότι οι πληρωμές προς Νικολέττη και GΕ.Law Services Ltd αποτελούν αμοιβές των εν λόγω συμβούλων οι οποίες δεν πρέπει να συνυπολογιστούν στην αξία των μετοχών που πληρώθηκαν στους Slonim. Ο τριτοδιάδικος εξήγησε ότι ο ίδιος λειτουργούσε σαν εμπιστευματοδόχος των πωλητών μέχρι της πλήρους εξόφλησης του τιμήματος γι΄αυτό και είχε συμφωνηθεί όπως οι μετοχές που θα πωλούντο θα «κρατούντο» από την GE.Law Services Ltd και τον ίδιο μέχρι τελικής εξόφλησης. Ανέφερε επίσης ότι ο Χριστόφορος Εκκέσιης όχι μόνο γνώριζε αλλά συμφώνησε και συναίνεσε στο δάνειο που έδωσε ο ενάγοντας προς την εναγόμενη και εξήγησε ότι ήταν απαίτηση του ενάγοντα ο δανεισμός να γίνει προς την εναγομένη ενώ το ποσό που υπολείπετο ήταν για την αγορά των μετοχών της Rachel Daphnie Slonim γιατί θεωρούσε την εναγομένη ως αξιόχρεη λόγω της συμμετοχής της στην VPE Ltd πράγμα το οποίο γνώριζε αφού είχε οδηγίες να ετοιμάσει τα λογιστικά της βιβλία. Εξήγησε επίσης ότι η κατάσταση υγείας της Rachel Daphnie Slonim την κατέστησε ιδιαίτερα προβληματική και επειδή και οι σχέσεις της οικογένειας μεταξύ τους ήταν ταραγμένες και οι Elsie, David, Roven, Fany ανήκαν σε μια παράταξη ενώ η Rachel Daphnie Slonim μόνη της ήταν γι΄αυτό τον λόγο που συμφωνήθηκε όπως τα λεφτά από την αποζημίωση για την απαλλοτρίωση ακινήτων της VPE Ltd να μην παραμείνουν στο λογαριασμό της εναγομένης επειδή φοβόντουσαν τυχόν ενέργειες της Rachel Daphnie Slonim και/οι προσπάθειες της να μπλοκάρει τα χρήματα. Εξήγησε επίσης ότι η Rachel Daphnie Slonim ήταν πολύ καχύποπτη γι΄αυτό και το συμβόλαιο αγοράς των δικών της μετοχών έγινε με τον ίδιο ως αγοραστή και όχι την Finefest Ltd. Kατά την αντεξέταση του από τον ευπαίδευτο συνήγορο της εναγομένης του υποβλήθηκε επισταμένα ότι όλα όσα έχει αναφέρει σε σχέση με τον επίδικο δανεισμό της εναγομένης από τον ενάγοντα δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, η εναγόμενη δεν αντιμετώπισε ποτέ οικονομικό πρόβλημα σε ό,τι αφορά την αγορά των μετοχών από την οικογένεια Slonim για να έπρεπε να δανειστεί οποιαδήποτε χρήματα, εν πάση περιπτώσει ουδέποτε ο ίδιος είχε εξουσιοδότηση από την εναγομένη να δανειστεί χρήματα και να δεσμεύσει την εταιρεία καθ΄οιονδήποτε τρόπο για αποπληρωμή του δήθεν δανείου, ότι δεν έπρεπε καν να ήταν Διευθυντής της εναγομένης ούτε και μέτοχος της και βρέθηκε να είναι Διευθυντής και μέτοχος της εν αγνοία του Μάρκου Χ.Μάρκου και εν πάση περιπτώσει ήταν για πολύ μικρό χρονικό διάστημα και ειδικά όσον αφορά τον διορισμό του ως Διευθυντής ήταν με πολύ περιορισμένες εξουσίες στις οποίες σίγουρα δεν συμπεριλαμβανόταν ο δανεισμός χρημάτων. Ήταν επίσης οι υποβολές του κ.Θεοφίλου ότι σε κάθε περίπτωση ο δανεισμός αυτός ήταν εκτός των προνοιών του Ιδρυτικού Εγγράφου και Καταστατικού της εναγομένης και συνεπώς παράνομος όπως επίσης και ότι ουδέποτε υπήρχε συγκατάθεση εκ πλευράς των άλλων Διευθυντών της εταιρείας για τον εν λόγω δανεισμό. Ο κ.Θεοφίλου υποβάλλοντας τις θέσεις του αυτές κατέθεσε στο Δικαστήριο μέρος των πρακτικών της αγωγής 6331/07 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας η οποία καταχωρήθηκε από τον Τριτοδιάδικο και την GE.Law Services Ltd εναντίον της εναγομένης εταιρείας ισχυριζόμενη για αμοιβή τους η οποία απορρίφθηκε, και ανέφερε στον μάρτυρα ότι σε εκείνη την διαδικασία ανέφερε θέσεις διαφορετικές από αυτές που αναφέρει σήμερα. Ο κ.Γεωργιάδης αρνήθηκε όλες αυτές τις υποβολές, επέμενε ότι όλες οι διαδικασίες και ο δανεισμός της εναγομένης από τον ενάγοντα έγιναν καθόλα νομότυπα, πάντοτε με πλήρη ενημέρωση του κ.Χριστόφορου Εκκέσιη ο οποίος ενεργούσε ως ο αντιπρόσωπος και το πλέον έμπιστο πρόσωπο του Μάρκου Χ.Μάρκου. Επέμενε επίσης ότι είχε την εξουσιοδότηση, σίγουρα προφορικά, της Κίτσας Γεωργιάδου και κας Παντελίτσας Ευστρατίου για όλες τις ενέργειες του ως Διευθυντής, δικηγόρος και μέτοχος της εταιρείας και σίγουρα υπήρχε η εξουσιοδότηση τους και για τον δανεισμό. Επέμενε επίσης ότι οι πληρωμές της συμφωνηθείσας τιμής πώλησης των μετοχών της οικογένειας Slonim έγιναν όπως ο ίδιος ανέφερε και ότι σ΄αυτές σίγουρα δεν συμπεριλαμβάνονται οι £55.000 που πληρώθηκαν στον Νικολεττή και £26.000 στην GE.Law Services Ltd, που ήταν ποσά που αφορούσαν τις υπηρεσίες των εν λόγω προσώπων και δεν μπορούν να λογίζονται έναντι του τιμήματος. Επέμενε επίσης ότι οι αγοραστές των μετοχών είχαν σοβαρό πρόβλημα ρευστότητας γι΄αυτό και είχαν καθυστερήσει τις πληρωμές και μάλιστα αναγκάστηκαν να πληρώσουν και τόκους για τις καθυστερήσεις. Επανέλαβε επίσης την θέση του ότι ο ίδιος ως δικηγόρος και ουσιαστικά αντιπρόσωπος της οικογένειας Slonim γνώριζε πολύ καλά τις ιδιαιτερότητες της οικογένειας και ήταν άτομο της εμπιστοσύνης τους γι΄αυτό και είχε από πλευράς τους την πλήρη εξουσιοδότηση τους για ό,τι έκανε. Την ίδια σχέση εμπιστοσύνης και δικαίωμα αντιπροσώπευσης είχε και από πλευράς αγοραστών δηλαδή της Finefest Ltd ίσως όχι από τον Μάρκο Χ.Μάρκου προσωπικά αλλά σίγουρα από τον Χρ. Εκκέσιη που ήταν ο μόνος που παρουσιαζόταν ως αντιπρόσωπος της Finefest Ltd. Δεν δέχτηκε την θέση και υποβολή ότι τα όσα αναφέρει στη παρούσα διαδικασία και αφορούν την αγορά των μετοχών της εναγομένης βρίσκονται καθ΄οιονδήποτε τρόπο σε αντίθεση με αυτά που είχε αναφέρει κατά την διαδικασία της αγωγής 6331/
- Σε ό,τι αφορά την Rachel-Daphnie Slonim επανέλαβε την θέση του ότι λόγω των τα προβλημάτων υγείας που είχε δεν είχε εμπιστοσύνη σε κανένα γι΄ αυτό και η αγορά των δικών της μετοχών έγινε στο δικό του όνομα και ανέφερε ότι σε ό,τι αφορά το επίδικο χρέος και την ανάληψη πληρωμής του από την εναγόμενη, με δεδομένο ότι την επίδικη περίοδο μέτοχοι της εταιρείας ήταν ο ίδιος και η Rachel-Daphnie Slonim, ανέφερε ότι είχε την σιωπηρή συγκατάθεση του πληρεξουσίου αντιπροσώπου της Φοίβου Πελίδη για την ενέργεια του αυτή πέραν της συγκατάθεσης των Διευθυντών. Σε ό,τι αφορά το επίδικο έγγραφο ήταν η θέση του ότι από δική του λανθασμένη ενέργεια δεν υπογράφεται από δύο μάρτυρες αλλά ήταν η θέση του ότι σ΄αυτό αναγράφεται ότι το ποσό των £50.000 λήφθηκε σε μετρητά και θεωρεί ότι η επιταγή εξισούται με μετρητά και επανέλαβε ότι για σκοπούς πρακτικούς και αποτελεσματικούς κρίθηκε σκόπιμο το ποσό χρημάτων που θα λαμβανόταν από τον ενάγοντα με επιταγή να εκδοθεί κατ΄ευθείαν στο όνομα των δικηγόρων της Rachel-Daphnie Slonim. Του υπεβλήθη επίσης ότι στην αρχική του Υπεράσπιση πριν να τροποποιηθεί αναφέρεται ότι οι £50.000 αφορούσαν μέρος του «option», άσκησης δικαιώματος αγοράς ενωρίτερα από την καθορισμένη ημερομηνία για να πάρει η εναγόμενη το ευεργέτημα της έκπτωσης των £100.000 ενώ με την ισχύουσα υπεράσπιση του μετά την τροποποίηση θέτει διαφορετική θέση, αυτή για την αμοιβή των δικηγόρων της Rachel-Daphnie Slonim και του υπεβλήθη ότι αυτή η εκδοχή αποτελεί εκ των υστέρων σκέψη για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, θέση την οποία δεν δέκτηκε ο μάρτυρας αναφέροντας ότι είχε κάνει λάθος στην αρχική του Υπεράσπιση. Αντεξεταζόμενος από τον συνήγορο του ενάγοντα επανέλαβε την θέση του ότι με τον Χριστόφορο Εκκέσιη που ήταν εκ των διευθυντών της Finefest Ltd και αντιπροσώπευε όλους τους αγοραστές των μετοχών και ήταν το πλέον έμπιστο πρόσωπο του Μάρκου Χ. Μάρκου είχε συνεχή και στενή επικοινωνία και ότι αυτός όχι μόνο γνώριζε για το δάνειο των £50.000 αλλά και πίεζε τον ίδιο να εξευρεθεί αυτό το ποσό χρημάτων για να μην ναυαγήσει η συμφωνία. Ήταν η θέση του ότι ουδέποτε ο Χριστόφορος Εκκέσιης προέβαλε οποιαδήποτε ένσταση είτε προσωπικά είτε εκ μέρους οποιουδήποτε από τους άλλους μετόχους και διευθυντές της Finefest Ltd για τις ενέργειες του όπως επίσης και ανέφερε ότι ούτε και μετά που ολοκληρώθηκε η συμφωνία έγινε δέκτης οιασδήποτε αντίδρασης ή αντίρρησης ή παράστασης στις ενέργειες και/ή τις πράξεις του. Ανέφερε όμως ότι ο Εκκέσιης εξαφανίστηκε από το σκηνικό την ημέρα που έγιναν οι εξοφλήσεις των συμβολαίων της κατηγορίας Α' μετοχών των Slonim όπου παρουσιάστηκε ο Μάρκου Χ.Μάρκου στο γραφείο του πλήρωσε τα υπόλοιπα των ποσών με τόκους εκδίδοντας τις σχετικές επιταγές και έλαβε όλα τα έγγραφα συμπεριλαμβανομένων των εντύπων του Εφόρου Εταιριεών και τις παραιτήσεις τόσο του ίδιο όσο και των άλλων διευθυντών χωρίς όμως να αναφέρει ή παραπονεθεί ή να αμφισβητήσει οτιδήποτε. Ήταν επίσης η θέση του ως δικηγόρος που ασκεί το επάγγελμα εδώ και 18 χρόνια ότι η παράδοση τραπεζικής επιταγής ισοδυναμεί με μετρητά και επανέλαβε ότι ο ενάγοντας ο οποίος όντως δάνεισε τα χρήματα στην εναγομένη δεν επωφελήθηκε καθ΄οιονδήποτε τρόπο από την ενέργεια του αυτή να δανείσει την εναγομένη. Αυτή ήταν η μαρτυρία που παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο, οι συνήγοροι των τριών μερών κατέθεσαν στο Δικαστήριο γραπτώς τις τελικές τους αγορεύσεις. Σ΄αυτές υποστηρίζει η κάθε πλευρά την δική της θέση. Ήταν η θέση του κ.Χριστοφίδη ότι ο ενάγοντας έχει αποδείξει ότι έχει δανείσει τα χρήματα αυτά στην εναγόμενη, ότι το ποσό του δανείου δόθηκε με επιταγή στους δικηγόρους της Rachel-Daphnie Slonim και αφορούσε μέρος της τιμής πώλησης των μετοχών της, ότι την ημέρα που υπεγράφη το επίδικο έγγραφο αναγνώρισης χρέους ο τριτοδιάδικος ήταν Διευθυντής της εναγομένης κάτι που επιβεβαιώθηκε από την ανεξάρτητη μάρτυρα ΜΥ1, και επίσης ανέφερε ότι από την μαρτυρία του ΜΥ3 προκύπτει ότι όλα όσα αφορούσαν την εναγόμενη εταιρεία και την απόφαση της να αγοράσει τις μετοχές της οικογένειας Slonim φαίνεται να έγιναν προφορικά με οδηγίες που δίνονταν κυρίως από τον Χριστόφορο Εκκέσιη αλλά και τον Μάρκο Χ.Μάρκου και μάλιστα πολλές φορές οι οδηγίες αυτές ήταν σε αντίθεση με τα συμβόλαια που είχαν υπογραφεί. Επίσης ανέφερε ότι η θέση ότι ο δανεισμός είναι κατά παράβαση των προνοιών του Ιδρυτικού Εγγράφου και Καταστατικού της εταιρείας και της νομοθεσίας δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα αλλά και ότι υπήρχε η συγκατάθεση των άλλων Διευθυντών για τον δανεισμό. Το επίδικο έγγραφο σύμφωνα πάντα με τον δικηγόρο του ενάγοντα πληρεί τις προϋποθέσεις και είναι συναλλαγματική η οποία δεν έχει εξοφληθεί και συνεπώς ο ενάγοντας δικαιούται σε απόφαση. Στη δική του αγόρευση ο δικηγόρος της εναγομένης ανέφερε ότι ο ενάγοντας δεν απέδειξε την δικογραφημένη αξίωση του η οποία είναι ότι έδωσε £50.000 τοις μετρητοίς στην εναγόμενη ενώ διαφάνηκε ότι η αξίωση του τελικά βασίζεται σε επιταγή που πληρώθηκε σε τρίτο πρόσωπο. Περαιτέρω επανέλαβε την θέση του ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να ξεφύγει από την αρχή ότι μαρτυρία εκτός δικογραφημένων θέσεων δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη και έτσι το Δικαστήριο μόνο την Έκθεση Απαίτησης του ενάγοντα πρέπει να λάβει υπόψη η οποία δεν μπορεί να εξεταστεί υπό το φως της μαρτυρίας που έχει δοθεί καθότι είναι εντελώς εκτός δικογράφων. Ήταν επίσης η θέση του ότι εν πάση περιπτώσει το επίδικο έγγραφο δεν είναι γραμμάτιο συνήθους τύπου ούτε συναλλαγματική ούτε γραμμάτιο σε διαταγή αλλά άκυρο έγγραφο καθότι δεν έγινε εν γνώσει της εναγομένης ούτε με εντολή της, δεν δόθηκε νόμιμη αντιπαροχή στην εναγόμενη και είναι εν πάση περιπτώσει παράνομο λόγω των προνοιών του Ιδρυτικού Εγγράφου και Καταστατικού της εναγομένης και του Κεφ.
- Επανέλαβε επίσης τις θέσεις της εναγομένης ότι το εν λόγω έγγραφο αποτελεί σύμπραξη και/ή συνομωσία του ενάγοντα με τον φίλο του τριτοδιάδικο είχε τη θέση ότι ακόμα και αν το Δικαστήριο δεχθεί ότι ο τριτοδιάδικος ήταν Διευθυντής της εναγομένης την ημερομηνία υπογραφής του επίδικου εγγράφου σίγουρα δεν είχε εξουσιοδότηση από την εταιρεία να δανειστεί οποιοδήποτε ποσό. Υποστήριξε επίσης την θέση ότι ακόμα και αν γίνει δεκτή η θέση του τριτοδιάδικου ότι τα ποσά των £55.000 που δόθηκαν στον Νικολέττη και £26.000 στη GE.Law Services Ltd από μερίσματα της VPE Ltd δεν πρέπει να υπολογιστούν έναντι του τιμήματος αγοράς των μετοχών και πάλι, μαθηματικά, προκύπτει ότι οι αγοραστές εξόφλησαν το ποσό αγοράς μετοχών και δεν χρειαζόταν να δανειστεί η εναγομένη από οποιοδήποτε πρόσωπο. Βέβαια η θέση τους παραμένει ότι τα λεφτά αυτά αφορούσαν μέρος του τιμήματος πώλησης των μετοχών. Ήταν επίσης η θέση του κ.Θεοφίλου ότι ο κ.Γεωργιάδης δεν έχει αναφέρει στο Δικαστήριο την αλήθεια για λόγους που αναπτύσσει σε έκταση στη γραπτή του αγόρευση σχολιάζοντας την μαρτυρία του, επέμενε ότι το έγγραφο αναγνώρισης χρέους δεν συντάχθηκε την ημέρα που φέρει δηλαδή 13.2.04, δεν δόθηκε στον κ.Ευαγγέλου μαζί με τα άλλα έγγραφα και ότι αν και ήταν πληρωτέο στις 13.2.05 η πληρωμή του ζητήθηκε στις 8.3.06 με το Τεκμήριο 4 δηλαδή 13 μήνες μετά. Ήταν η θέση του ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να απορρίψει την απαίτηση του ενάγοντα έναντι της εναγομένης. Εάν δε το Δικαστήριο ήθελε αποφασίσει ότι η εναγομένη οφείλει στον ενάγοντα το ποσό που αξιώνει τότε θα πρέπει να πετύχει η αξίωση της εναγομένης έναντι του τριτοδιαδίκου αφού ευθύνεται έναντι της για παράβαση του καθήκοντος πίστη σ΄αυτή ως μεσεγγυούχος των μετοχών της, ως διευθυντή της, και ενεργώντας κατά παράβαση και καθ΄υπέρβαση του καταστατικού τους. Ήταν επίσης η θέση του ότι το τριτοδιάδικος θα πρέπει να διαταχθεί να πληρώσει τα έξοδα της διαδικασίας εναντίον του οποιοδήποτε και αν είναι το αποτέλεσμα της αξίωσης του ενάγοντα. Η κα Γεωργιάδου στη δική της γραπτή αγόρευση αναφέρει ότι η μαρτυρία του Μάρκου Χ.Μάρκου ήταν εκτός δικογράφων και θα πρέπει να αγνοηθεί από το Δικαστήριο. Το Δικαστήριο με βάση τις δικογραφημένες θέσεις των διαδίκων και λαμβάνοντας υπόψη ότι ο τριτοδιάδικος ήταν ο μόνος μάρτυρας που γνώριζε τι πραγματικά έγινε του οποίου η αξιοπιστία δεν κλονίστηκε παρά τις έντονες προσπάθειες του συνηγόρου της εναγομένης και ο οποίος επιβεβαίωσε την αξίωση του ενάγοντα, θα πρέπει να εκδώσει απόφαση υπέρ του ενάγοντα και βεβαίως να απορρίψει την διαδικασία εναντίον του τριτοδιαδίκου με έξοδα αναφέροντας ότι δεν δόθηκε καμία μαρτυρία για δόλο και/ή συνομωσία του τριτοδιάδικου με τον ενάγοντα. Η κα Γεωργιάδου επίσης αναφέρει στο Δικαστήριο ότι θα πρέπει να προβληματιστεί για την απόφαση της εναγομένης να μην καλέσει στο Δικαστήριο ως μάρτυρα τον κ.Χριστόφορο Εκκέσιη του οποίου η μαρτυρία, αφού ήταν γνώστης των πραγματικών γεγονότων, θα διαφώτιζε όλους σε σχέση με την αλήθεια. Η αξιολόγηση των μαρτύρων δεν παρουσιάζει καμία δυσκολία αφού μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις αντιδράσεις των μαρτύρων, τον τρόπο που απαντούσαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους τέθηκαν και εν γένει την όλη τους συμπεριφορά στο εδώλιο. Η Νομολογία έχει καθορίσει διάφορες παραμέτρους σε σχέση με την αξιολόγηση των μαρτύρων, παραπέμπω σχετικά στις αποφάσεις Σίμος Αμβροσίου Αντωνίου ν. Αστυνομίας Ποιν. Έφ. 187/07, ημερομηνίας 21.11.09, Βούτουνος ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 244/06 ημερομηνίας 23.1.08, Χριστάκη Χρίστου ν. Αγαθοκλή Ηροδότου κ.ά., Πολ. Έφ. 15/07, ημερομηνίας 23.5.08 και Ανδρέας Γιάγκου Σάντη ν. Δέσποινας Χατζηβασιλείου κ.ά. Πολ. Έφ. 78/07 ημερομηνίας 20.3.
- Σημασία στην αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα έχουν τα λεγόμενα του, η εκφορά του λόγου του, ο δισταγμός ή η αμεσότητα των απαντήσεων του, η φυσικότητα και η εν γένει συμπεριφορά του στο εδώλιο. Λαμβάνονται επίσης υπόψη, η ύπαρξη υπερβολών ή αντιφάσεων στα όσα αναφέρει ένας μάρτυρας στο Δικαστήριο. Η ειλικρίνεια ενός μάρτυρα κρίνεται από τη θετικότητα, την αμεσότητα και τον αυθορμητισμό του. σχετικές είναι οι αποφάσεις C & Α Pelekanos Ltd v. Πελεκάνου
(1999)1 Β ΑΑΔ 1273, Χριστοφή ν. Ζαχαριάδη, Π.Ε. 10825, ημερ. 26.3.2002 και Δημήτρης Ιωάννου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 75/2005, ημερ. 26.1.
- Με βάση τις πιο πάνω αρχές έρχομαι τώρα να αξιολογήσω τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν προφορικά στο Δικαστήριο. Αναφέρω σχετικά ότι η ΜΥ1 Γ.Ροτσάκη, ο ΜΥ4 Ελευθέριος Λοϊζου και η ΜΥ5 Έλενα Στυλιανού ήταν ουσιαστικά ανεξάρτητοι μάρτυρες, μάρτυρες της αλήθειας οι οποίοι παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο σεβόμενοι τον όρκο τους, χωρίς σε καμία περίπτωση να προσπαθήσουν να βοηθήσουν τον διάδικο που τους κλήτευσε, στη συγκεκριμένη περίπτωση την εναγομένη. Η μαρτυρία τους κινήθηκε στα επίπεδα και τα πλαίσια της πραγματικής τους γνώσης και ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε, αντίθετα μόνο διευκρινιστικές ερωτήσεις τους υποβλήθηκαν γι΄αυτό και θεωρώ ότι το μέρος της δικής τους μαρτυρίας στο σημείο βέβαια που συνάδει με τα δικόγραφα μπορεί να αξιολογηθεί θετικά από το Δικαστήριο. Σε ό,τι αφορά τον ΜΥ2, Παντελή Ευαγγέλου, ήταν ολοφάνερη η προσπάθεια του να αποφύγει να απαντήσει σε ερωτήσεις που πιθανό να έφεραν σε δύσκολη θέση την εναγομένη. Ο ίδιος δεν αποκάλυψε, παρά μόνο παραδέκτηκε μετά από την έρευνα που είχε κάνει ο συνήγορος του ενάγοντα κατά τη δεύτερη ημέρα της αντεξέτασης του ότι η εταιρεία στην οποία εργάζεται, η PWC, διετέλεσε και στο παρελθόν λογιστικός σύμβουλος της εναγομένης, πολύ πριν να εμφανιστεί στην εικόνα ο φίλος και συμμαθητής του Μάρκος Χ.Μάρκου για τη σχέση του με τον οποίο έδωσε διαφορετικές εκδοχές αναφέροντας αρχικά ότι ήταν μόνο συμφοιτητές και είχαν κάποιες σχέσεις για να παραδεχτεί μετά ότι η σχέση τους ήταν πολύ φιλική. Δεν γνώριζε τίποτε, ούτε για το Ιδρυτικό Έγγραφο και Καταστατικό της εταιρείας και τις πρόνοιες του ούτε για πώς παρουσιάστηκαν στα βιβλία της εναγόμενης οι αποζημιώσεις που έλαβε η VPE Ltd για την απαλλοτρίωση ακίνητης περιουσίας που της ανήκε. Σε πλείστες απαντήσεις του επικαλέστηκε το μακρύ χρονικό διάστημα που μεσολάβησε έκτοτε και ήταν η θέση του ότι δεν θυμόταν για να απαντήσει και ουσιαστικά κατέστη σαφές ότι ο μοναδικός λόγος που ο εν λόγω μάρτυρας κλήθηκε στο Δικαστήριο ήταν για να αναφέρει ότι μεταξύ των εγγράφων που του παρέδωσε ο ενάγοντας και αφορούσαν την εναγομένη δεν παρέλαβε ποτέ ούτε και γνώριζε την ύπαρξη του Τεκμηρίου 2 που είναι το επίδικο «γραμμάτιο». Ο μάρτυρας παρουσίασε μεγάλη αδυναμία να απαντήσει σε ουσιαστικές ερωτήσεις κυρίως κατά την πρώτη δικάσιμο και πρώτη ημέρα αντεξέτασης του που δεν είχε και χρόνο να προετοιμαστεί σε βασικά θέματα που αφορούσαν την εναγόμενη προς όφελος της οποίας ήρθε να δώσει μαρτυρία όπως π.χ. από ποιον αγοράστηκαν οι μετοχές και κατά πόσο η Finefest Ltd ήταν ή όχι μέτοχος της εναγόμενης όπως επίσης και αδυναμία να αναφέρει τι έγγραφα παρέλαβε από τον ενάγοντα, κατά πόσο καταρτίστηκε κατάλογος με τα έγγραφα που παρέλαβε από τα οποία θυμόταν μόνο ότι είχε παραλάβει το καταστατικό και ο λόγος που το θυμόταν ήταν επειδή είναι σημαντικό έγγραφο και αφορά ως είπε την εναλλαξιμότητα ή όχι των συμβούλων και ότι σίγουρα θυμόταν ότι δεν είχε λάβει το «γραμμάτιο». Δεν γνώριζε επίσης τις δραστηριότητες της Finefest Ltd αλλά ούτε και της εναγομένης. Η θέση του επίσης ότι ο ενάγοντας πληρώθηκε για τις λογιστικές του υπηρεσίες όπως του είχαν αναφέρει δεν ενισχύθηκε από κανένα άλλο μάρτυρα εκτός από τον Μάρκο Χ.Μάρκου και επίσης έδωσε διφορούμενη ασαφή απάντηση ως προς το γιατί η αξίωση του ενάγοντα έναντι της εναγομένης μετά που ηγέρθη με την υπό κρίση αγωγή δεν συμπεριλήφθηκε από τον ίδιο στα βιβλία της εταιρείας. Τα πιο πάνω με οδηγούν στην κρίση ότι δεν μπορώ να στηριχθώ στην μαρτυρία του ΜΥ
- Το γιατί ο ενάγοντας αποφάσισε να δανειοδοτήσει την εναγομένη υπό τις περιστάσεις και τις συνθήκες που έχουν αναφερθεί, εμπίπτει εντός του δικού του πεδίου γνώσης. Όπως έχω αναφέρει τη δεδομένη στιγμή του είχαν δοθεί οδηγίες για ετοιμασία των λογιστικών βιβλίων της εναγομένης, κατείχε πληροφορίες για την οικονομική ευρωστία της εναγομένης και είχε πιθανότατα κάθε επιθυμία να έχει την εναγομένη πελάτη του για τις υπηρεσίες της ειδικότητας του. Όμως δεν θα κρίνω την απόφαση του, το έργο που καλείται το Δικαστήριο να επιτελέσει είναι να αποφασίσει κατά πόσο ο ενάγοντας απέδειξε την απαίτηση του. Η μαρτυρία του ότι κατ΄εντολή του η ΣΠΕ Ιδαλίου εξέδωσε επιταγή για £50.000 στο όνομα του δικηγορικού γραφείου Γεωργιάδης & Πελίδης και ότι η εν λόγω επιταγή παραδόθηκε στους δικαιούχους και πληρώθηκε στις 9.3.04 έχει αποδειχθεί με βάση τα τεκμήρια 1 και 3 που έχει καταθέσει στο Δικαστήριο. Έχει επίσης αποδειχθεί ότι τουλάχιστον από τις 8.3.06, δηλαδή πριν την καταχώρηση της παρούσας αγωγής, ο ενάγοντας έχει υποβάλει γραπτή απαίτηση στην εναγόμενη για πληρωμή. Ο ενάγοντας ανέφερε στο Δικαστήριο πως καταρτίστηκε το Τεκμήριο 2, πότε αυτό καταρτίστηκε και που καταρτίστηκε. Οι θέσεις του αυτές επιβεβαιώθηκαν από τον τριτοδιάδικο ο οποίος επιβεβαίωσε και την αξίωση του. Ο ενάγοντας δεν γνώριζε τον ακριβή λόγο που δάνεισε τα χρήματα στην εναγομένη εταιρεία. Κατέστη όμως αναντίλεκτο γεγονός ότι η εταιρεία του ΜPV Multiserve Ltd έλαβε οδηγίες περί το 2003 από την εναγόμενη να ετοιμάσει τα λογιστικά της βιβλία. Στα πλαίσια των καθηκόντων του αυτών πληροφορήθηκε για τα περιουσιακά στοιχεία της εναγομένης όπως και για το ποσό της απαλλοτρίωσης της VPE Ltd που θα κατέληγε στην εναγομένη και συνεπώς η θέση του ότι γνώριζε ότι ήταν μια αξιόχρεη εταιρεία φαίνεται να είναι γεγονός. Αφού είχε ήδη λάβει εντολές από την εναγόμενη να ετοιμάσει τα λογιστικά της βιβλία κοιτάζοντας πιθανόν το συμφέρον του, να παραμείνει συνεργάτης σύμβουλος της εναγόμενης εταιρείας αφού ήταν και αξιόχρεη αλλά και η προσωπική του σχέση με τον τριτοδιάδικο πιθανόν να τον οδήγησαν στην απόφαση του αυτή. Δεν θεωρώ σε καμιά περίπτωση ότι η όλη του στάση, ο τρόπος παρουσίασης του στο Δικαστήριο και η εκδοχή του δείχνουν άνθρωπο ο οποίος συνωμότησε και/ή ενήργησε με δόλο για να λάβει όφελος. Αντίθετα, πιστεύω ότι η θέση του ότι έχει δανείσει λεφτά στην εναγόμενη για τα οποία δεν έχει εξοφληθεί είναι αληθινή. Η δική του μαρτυρία και η μαρτυρία του τριτοδιάδικου είναι οι μόνες άμεσες μαρτυρίες που δόθηκαν στο Δικαστήριο σε σχέση με την υπογραφή του εγγράφου αναγνώρισης χρέους, την ημερομηνία και τις συνθήκες υπό τις οποίες υπεγράφη. Η μαρτυρία όλων των άλλων μαρτύρων είναι βασισμένη στην πιθανολόγηση. Έχοντας δει τον μάρτυρα στο εδώλιο και με δεδομένη την θέση ότι στις 13.2.04 ο τριτοδιάδικος ήταν Διευθυντής της εναγόμενης θεωρώ ότι ο μάρτυρας έχει αναφέρει στο Δικαστήριο την αλήθεια σε ό,τι αφορά το δάνειο. Επίσης η θέση του ότι ζήτησε επανειλημμένα από τον Κλ.Γεωργιάδη την αποπληρωμή του χρέους επιβεβαιώθηκε και από τον ίδιο τον τριτοδιάδικο ενώ επίσης φάνηκε ότι όντως υπήρξε και τηλεφωνική συνομιλία του με τον ΜΥ3 έστω και αν δόθηκε διαφορετική θέση από τον ΜΥ3 για το περιεχόμενο του τηλεφωνήματος. Πολύ αρνητική είναι η εικόνα που έχω αποκομίσει για τον ΜΥ
- Ο εν λόγω μάρτυρας παραδέχτηκε ότι ο Χριστόφορος Εκκέσιης, ο οποίος δεν κλήθηκε από τον ίδιο ως μάρτυρας, ήταν πρόσωπο της απολύτου εμπιστοσύνης του, τον αντιπροσώπευε και τον ενημέρωνε πλήρως καθόλα τα χρονικά διαστήματα. Μέχρι και σήμερα ουδέποτε αμφισβήτησε τις ενέργειες του Χριστόφορου Εκκέσιη, ανέφερε όμως ότι η θέση του είναι ότι τον Χριστόφορο Εκκέσιη ξεγέλασε ο Κλ.Γεωργιάδης. Ο ίδιος, στο μεσοδιάστημα που είχε την οποιαδήποτε σχέση με την εναγομένη γιατί σήμερα δεν έχει καμία σχέση μαζί της, ουδέποτε προέβηκε σε οποιαδήποτε πράξη που να αμφισβητεί και/ή να δείχνει την διαφωνία του σε σχέση με τις ενέργειες του Κλ.Γεωργιάδη εκτός από του να υπερασπιστεί με επιτυχία την αγωγή 6331/07 στη διαδικασία ενώπιον του Επαρχ.Δικαστηρίου Λευκωσίας και επίσης να προβάλει και να προωθήσει Υπεράσπιση στα πλαίσια της παρούσας αγωγής. Τούτο έχει ιδιαίτερη σημασία κατά την άποψη μου λαμβάνοντας υπόψη ότι έχει αναφέρει στο Δικαστήριο ότι ο κ.Κλ.Γεωργιάδης όχι μόνο τον εξαπάτησε και τον ξεγέλασε με αποτέλεσμα να πληρώσει περισσότερα χρήματα από την συμφωνηθείσα αξία των μετοχών αλλά και ανέφερε ξεκάθαρα ότι τον είχε εκβιάσει και του απέσπασε με εκβιασμό ποσό £40.000 διαφορετικά δεν θα του υπέγραφε τις μεταβιβάσεις των μετοχών και τις παραιτήσεις του ιδίου και των άλλων δικηγόρων του γραφείου του από διοικητικών συμβούλων της εναγόμενης, εν τούτοις ούτε τον κατάγγειλε στην Αστυνομία ή σε άλλες αρχές της Δημοκρατίας, ούτε καταχώρησε εναντίον του αγωγή διεκδικώντας τα χρήματα που κατά τον ισχυρισμό του πλήρωσε εκ του περισσού, αλλά ούτε και μετά που έγινε μέτοχος και Διευθυντής της εναγομένης, προτού τελικά την πωλήσει σε τρίτα πρόσωπα με μεγάλο κέρδος όπως παραδέχτηκε στο Δικαστήριο, αμφισβήτησε υπό αυτή του την ιδιότητα οποιεσδήποτε πράξεις είχαν γίνει από προηγούμενους Διευθυντές και μετόχους της εναγομένης. Διαφάνηκε επίσης ότι η όλη διαδικασία αγοράς των μετοχών της οικογένειας Slonim από την εναγομένη έγινε πολύ επιπόλαια, με προφορικές οδηγίες του ίδιου οι οποίες μάλιστα ήταν κατ΄αντίθεση με τις πρόνοιες των γραπτών συμφωνιών αγοράς των μετοχών, Τεκμήρια 8(α)-(δ), και ότι ο απώτερος σκοπός όλης αυτής της απόφασης για αγορά των μετοχών της εναγομένης είχε άμεση σχέση με τα ποσά που θα καταβάλλονταν ως αποζημίωση στη θυγατρική της εταιρεία VPE Ltd για γρήγορο κέρδος και για να μειώσει τη ζημιά του από άλλες πράξεις του, πράγμα το οποίο, σύμφωνα με τον ίδιο, επιτεύχθη. Παραδέχτηκε δε ότι δεν ήταν γνώστης των περισσότερων γεγονότων της υπόθεσης, για όλα γνώστης ήταν ο Χριστόφορος Εκκέσιης και προσπάθησε να πείσει το Δικαστήριο, ανεπιτυχώς όμως, ότι για άλλα θέματα που ήταν και πλέον σημαντικά ο Διευθυντής και διαχειριστής της εταιρείας Κλεάνθης Γεωργιάδης ενεργούσε με προφορικές εντολές χωρίς να χρειάζεται η συγκατάθεση των άλλων διοικητικών συμβούλων όπως π.χ. η ριζική και καθολική αλλαγή του τρόπου αγοράς των μετοχών της οικογένειας Slonim κατ΄αντίθεση των γραπτών συμβολαίων, ενώ για το δανεισμό των £50.000 ζητούσε και δεν αναγνώριζε την πράξη λόγω της μη ύπαρξης γραπτής απόφασης. Η θέση του ότι ουδέποτε γνώριζε ότι αγοραστής των μετοχών της Rachel-Daphnie Slonim παρουσιαζόταν ο Κλ.Γεωργιάδης και ότι οι μετοχές τελικά βρέθηκαν σε άλλα ονόματα από αυτά που ο ίδιος γνώριζε κατά την άποψη μου στερείται πειστικότητας και καταδεικνύει για ακόμα μια φορά το πόσο επιπόλαια ο ίδιος σαν, ο αγοραστής τελικά των μετοχών, ενεργούσε. Σε ό,τι αφορά τον τρόπο υπολογισμού των ποσών που πληρώθηκαν τελικά για τις μετοχές, όντως προκύπτει ότι τα ποσά για τα οποία υπάρχει ουσιαστικά διαφορά μεταξύ του και του τριτοδιαδίκου είναι τα ποσά που πληρώθηκαν στις 29.12.03 στους Νικολέττη και GE.Law Services Ltd. Οι βεβαιώσεις που κατέθεσε αλλά και οι τραπεζικοί υπάλληλοι που κλήτευσε δεν υποστηρίζουν την εκδοχή του, αντίθετα είναι σε αρμονία με τη θέση του τριτοδιαδίκου ότι μέρος των χρημάτων για την αγορά των μετοχών πληρώθηκε από τον Εκκέσιη εκ μέρους της Finefest Ltd και τον Μάρκο Χ. Μάρκου. Η θέση δε του ενάγοντα ότι τα χρήματα του τα οποία δάνεισε στην εναγόμενη δόθηκαν στον κ.Πελίδη του δικηγορικού γραφείου Γεωργιάδης & Πελίδης για υπηρεσίες που προσέφεραν στην Rachel-Daphnie Slonim επιβεβαιώθηκε από τον ίδιο μάρτυρα ο οποίος βέβαια αμφισβητεί τον λόγο που αυτό έγινε αναφέροντας μόνο ότι ουδέποτε η εναγόμενη εξουσιοδότησε τον τριτοδιάδικο να δανειστεί από τον ενάγοντα. Ο εν λόγω μάρτυρας ενώ στο δικόγραφο του αποδίδει στους ενάγοντα και τριτοδιάδικο συνομωσία και δόλο δεν παρέθεσε στοιχεία που να στοιχειοθετούν τον ισχυρισμό του και παραδέκτηκε τελικά ότι από τις ενέργειες του τρτιτοδιαδίκου η εναγόμενη αποκόμισε κέρδος τόσο επειδή αγόρασε τις μετοχές λαμβάνοντας τις £100.000 έκπτωση λόγω άσκησης του δικαιώματος αγοράς των μετοχών σε ημερομηνία ενωρίτερη από αυτή που προνοούσε η συμφωνία, και γιατί είσπραξε τα λεφτά αποζημίωσης της VPE Ltd αλλά και γιατί πώλησε την εταιρεία σε τρίτα πρόσωπα με κέρδος. Η θέση του ότι επειδή η συμφωνία για το δάνειο είχε γίνει προφορικά πριν τις 13.2.04 όπως έχει πει ο ενάγοντας που ο τριτοδιάδικος δεν ήταν Διευθυντής της εναγομένης και άρα η συμφωνία είναι άκυρη, επίσης δεν με βρίσκει σύμφωνη τόσο γιατί το επίδικο έγγραφο φέρει ημερομηνία 13.2.04 που ο τριτοδιάδικος ήταν Διευθυντής της εναγομένης και το γραπτό κείμενο της συμφωνίας είναι αυτό που θα εξεταστεί από το Δικαστήριο αλλά και γιατί ο τριτοδιάδικος πριν την ημερομηνία διορισμού του ως Διευθυντής της εναγομένης είχε ήδη την ιδιότητα του μετόχου και άρα μπορούσε να διαβουλεύεται για την εναγομένη. Σε ό,τι αφορά τον τριτοδιάδικο σημειώνω πρώτα από όλα είναι ο μοναδικός μάρτυρας που γνώριζε από προσωπική εμπλοκή και άμεσα τα γεγονότα της υπόθεσης. Η θέση του παρέμεινε σταθερή και αναλλοίωτη παρόλη την επίμονη αντεξέταση του από τον ευπαίδευτο συνήγορο της εναγομένης, απαντούσε στις ερωτήσεις αμέσως και με πλήρη αναφορά σε τεκμήρια, ημερομηνίες, ποσά και έγγραφα, και η εκδοχή που προέβαλε πέραν από λογική φαίνεται να αποδεικνύεται και μαθηματικά. Οι προσπάθειες κλονισμού της αξιοπιστίας του τριτοδιαδίκου με αντιπαραβολή των όσων ανέφερε στο Δικαστήριο στην παρούσα διαδικασία με τα πρακτικά της διαδικασίας στην αγωγή 6331/07 δεν ήταν επιτυχής, αφού ο μάρτυρας εξήγησε πλήρως όλες τις απαντήσεις του και επίσης, όπως έχω ήδη αναφέρει, φαίνεται να έχει λογικό και πραγματικό έρεισμα ο τρόπος με τον οποίο υπολογίστηκε και πληρώθηκε στην οικογένεια Slonim το αντίτιμο της αξίας των μετοχών τους που είχε συμφωνηθεί. Προκύπτει και από τη δική του μαρτυρία ότι όντως οι περισσότερες ενέργειες του τριτοδιάδικου ως αντιπρόσωπος και/ή Διευθυντής και/ή μέτοχος της εναγομένης γίνονταν προφορικά χωρίς να υπάρχουν πρακτικά αποφάσεων Διοικητικών Συμβούλων ή Γενικών Συνελεύσεων Μετόχων αλλά φαίνεται επίσης ότι ο τρόπος αυτός ήταν γενικά παραδεκτός και έτσι λειτουργούσε η εναγομένη κατά συρροή και μάλιστα και καθοριστικά αυτό τον τρόπο ενέργειας και οδηγιών ακολούθησε και ο ΜΥ
- Ο τριτοδιάδικος επιβεβαίωσε την απαίτηση του ενάγοντα, εξήγησε γιατί χρειάστηκε το εν λόγω ποσό χρημάτων και πως διατέθηκε, η μαρτυρία του σε σχετικά σημεία παρέμεινε αναντίλεκτη και μάλιστα έχει επιβεβαιωθεί και από άλλη μαρτυρία και από έγγραφα. Το σημαντικότερο ίσως εύρημα του Δικαστηρίου σε σχέση με τις ενέργειες του τριτοδιαδίκου είναι το πραγματικό γεγονός το οποίο έχει επιβεβαιωθεί και από τη μαρτυρία της ανεξάρτητης μάρτυρος ΜΥ1 Γ. Ροτσάκη, ότι την επίδικη ημερομηνία υπογραφής του εγγράφου, δηλαδή 13.2.04 ο τριτοδιάδικος ήταν Διευθυντής της εναγομένης και είχε την εξουσιοδότηση από τους άλλους διευθυντές να διαχειρίζεται ουσιαστικά εν λευκώ την εναγόμενη αλλά και το εύρημα μου ότι και όλες οι ενέργειες του έγιναν προς τον σκοπό ολοκλήρωσης των σκοπών της συμφωνίας αγοράς των μετοχών της οικογένειας Slonim της εναγόμενης από τον Μάρκο Χ.Μάρκου. Ενόψει των ανωτέρω και σε ό,τι αφορά τα επίδικα ζητήματα αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου ότι ο ενάγοντας όντως δάνεισε στην εναγομένη το ποσό των £50.000 μετά από σχετική διαβούλευση με τον τριτοδιάδικο Κλ.Γεωργιάδη που ήταν μέτοχος και Διευθυντής της. Το ποσό αυτό δόθηκε με επιταγή της ΣΠΕ Ιδαλίου ημερομηνίας 13.2.04 πληρωτέα στο δικηγορικό γραφείο Γεωργιάδης & Πελίδης που ήταν οι δικηγόροι της Rachel-Daphnie Slonim, στον Κλ.Γεωργιάδη ο οποίος το έδωσε στους δικηγόρους στο όνομα των οποίων είχε εκδοθεί η επιταγή η οποία και πληρώθηκε. Την ίδια μέρα, 13.2.02, ο τριτοδιάδικος ο οποίος ήταν κανονικά διορισμένος Διευθυντής της εναγομένης και σχετική καταχώρηση υπάρχει και στα μητρώα του Εφόρου Εταιρειών, εξέδωσε εκ μέρους της εναγομένης το Τεκμήριο 2 με το οποίο η εναγόμενη ανέλαβε την αποπληρωμή του χρέους. Για την συμφωνία δανείου και την υπογραφή του Τεκμηρίου 2 δεν υπήρχε γραπτή απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της εναγομένης, κάτι το οποίο γινόταν πολύ συχνά κατά την διαχείριση της εναγομένης εταιρείας, ο Κλ.Γεωργιάδης όμως είχε την εξουσιοδότηση και των άλλων διοικητικών συμβούλων ουσιαστικά να ενεργεί εν λευκώ σε ό,τι αφορά τα θέματα της εναγομένης, κάτι που γνώριζε καλά και ο Μάρκος Χ.Μάρκου αφού και ο ίδιος μέσω του Χριστόφορου Εκκέσιεη συνήθως αλλά και κάποιες φορές προσωπικά υπό την ιδιότητα του αγοραστή των μετοχών της οικογένειας Slonim έδωσε πολλές φορές προφορικές οδηγίες στον κ.Κλ.Γεωργιάδη για διάφορες ενέργειες οι οποίες μπορεί να ήταν και αντίθετες με γραπτές οδηγίες για τις οποίες ουδέποτε υπήρξε γραπτή εξουσιοδότηση από όλα τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου. Σημειώνω επίσης το εύρημα μου ότι ο Μάρκος Χ. Μάρκου εκ μέρους της εναγομένης εταιρείας ουδέποτε αμφισβήτησε οποιαδήποτε πράξη του Κλεάνθη Γεωργιάδη ή χειρισμό του ιδίου προσώπου ή χειρισμό εκ μέρους της GE.Law Services Ltd σε ότι αφορά την εναγομένη εταιρεία. Αποτελεί επίσης εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο τρόπος που διατέθηκαν τα χρήματα που εισπράχθηκαν από την αποζημίωση της VPE Ltd ήταν ως ανέφερε στο Δικαστήριο ο κ.Κλ.Γεωργιάδης και ειδικότερα σε ό,τι αφορά τα ποσά των £55.000 που πληρώθηκαν στον Γ.Νικολέττη και των £26.000 που πληρώθηκαν στην GE.Law Services Ltd ότι δεν αποτελούσαν μέρος του τιμήματος των μετοχών αλλά έξοδα των εν λόγω συμβούλων/δικηγόρων. Δέχομαι επίσης και αποτελεί εύρημα μου ότι το ποσό των £50.000 που δόθηκε ως δάνειο από τον ενάγοντα στην εναγομένη και πληρώθηκε στους δικηγόρους Γεωργιάδης & Πελίδης λογίστηκε έναντι της τιμής των μετοχών της Rachel-Daphnie Slonim. Οι δικηγόροι των μερών στις τελικές τους γραπτές αγορεύσεις επαναλαμβάνουν την πολύ καλά γνωστή και νομολογιακά καθιερωμένη αρχή ότι τα δικόγραφα καθορίζουν τις θέσεις των μερών και τις γραμμές στις οποίες πρέπει να κινηθεί η νομολογία. Παραπέμπτω σχετικά στις αποφάσεις Homeros Courtis & others v. Iasonides
(1970)1CLR 180 και την αρχή ότι μαρτυρία που εισάγεται για θέματα που δεν καλύπτονται από τα δικόγραφα δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή Πουρίκκος v. Σάββα κ.α.
(1991)1 ΑΑΔ 507, Γεωργιάδης v. Κλάππα
(1991)1 ΑΑΔ 24 και Άννα Καρασάββα v. Λόρδος και Φλωρεντιάδης Λτδ κ.α.
(2002)1 ΑΑΔ
- Όπως έχει ήδη αναφερθεί, το δικόγραφο του ενάγοντα και η απαίτηση του εστιάζονται σε γραμμάτιο συνήθους τύπου και/ή γραμμάτιο και/ή γραμμάτιο σε διαταγή και/ή γραπτή αναγνώριση χρέους προς όφελος του ενάγοντα και/ή συναλλαγματική για £50.000 το οποίο εκδόθηκε στη Λευκωσία στις 13.2.04 και του οποίου αν και η ημερομηνία λήξης έχει παρέλθει από τις 13.2.05, ακόμα δεν έχει εξοφληθεί. Στην Υπεράσπιση της εναγομένης υπάρχει άρνηση της απαίτησης του ενάγοντα, θέση ότι δεν υπεγράφη από αυτήν το έγγραφο και/ή ότι ουδέποτε υπεγράφη εν γνώσει και/ή με την εντολή της και ότι ουδέποτε έλαβε νόμιμη αντιπαροχή γι΄αυτό. Ισχυρίζεται ότι ο Κλ.Γεωργιάδης συνωμότησε με τον ενάγοντα για την κατασκευή του εγγράφου και ότι ο Κλ.Γεωργιάδης ήταν εντολοδόχος Διευθυντής της εναγομένης με περιορισμένα δικαιώματα και χωρίς εξουσία να υπογράψει το επίδικο έγγραφο χωρίς τη γραπτή εντολή και/ή εξουσιοδότηση του ουσιαστικού μετόχου της εναγομένης Μάρκου Χ.Μάρκου. Ισχυρίζεται δε ότι η εναγόμενη ουδέποτε έλαβε το εν λόγω ποσό από τον ενάγοντα και αφού παραθέτει τις λεπτομέρειες του κατ΄ισχυρισμό δόλου και/ή συνομωσίας μεταξύ ενάγοντα και Κλ.Γεωργιάδη ανταξιώνει δηλώσεις του Δικαστηρίου για την ακυρότητα του εγγράφου. Η εναγόμενη στην Έκθεση Απαίτησης της προς τον Τριτοδιάδικο ισχυρίζεται όσα και στην Υπεράσπιση σε σχέση με το έγγραφο που αποτελεί την βάση της απαίτησης του ενάγοντα δηλαδή ότι υπήρχε συνομωσία και δόλος μεταξύ ενάγοντα και τριτοδιαδίκου στην κατάρτιση του εγγράφου και ότι ο τριτοδιάδικος δεν είχε εξουσία και/ή εντολή να υπογράψει το έγγραφο εκ μέρους της εναγομένης η οποία ουδέποτε έλαβε από τον ενάγοντα οποιοδήποτε ποσό. Αξιώνει δε απόφαση υπέρ της και εναντίον του τριτοδιάδικου σε περίπτωση που το Δικαστήριο κρίνει ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε απόφαση. Ο τριτοδιάδικος με την αρχική του Υπεράσπιση η οποία καταχωρήθηκε στις 29.2.08 αναφέρει ότι η απαίτηση του ενάγοντα είναι αληθινή, νομότυπη και δικαιολογημένη, ο τριτοδιάδικος όταν υπέγραψε το έγγραφο αναγνώρισης χρέους ήταν Διευθυντής της εναγομένης και είχε την απαραίτητη εξουσία, αρνείται τους ισχυρισμούς για δόλο και/ή συνομωσία που του αποδίδονται από την εναγομένη και αναφέρει ότι το ποσό των £50.000 δόθηκε έναντι της σύμβασης πώλησης των μετοχών της Rachel-Daphnie Slonim για να μπορέσουν οι αγοραστές να εξοφλήσουν ενωρίτερα το τίμημα και να δικαιούνται έκπτωση ποσού £100.000 και αναφέρει ότι το ποσό παραχωρήθηκε στους αγοραστές των μετοχών για να μπορεί να ολοκληρωθεί η πώληση όχι μόνο εν γνώσει και συναίνεση της εναγομένης αλλά και υπό πιεστική υπόδειξη και παρότρυνα. Με την τροποποιημένη Υπεράσπιση του ο τριτοδιάδικος δίδει λεπτομέρειες για το ποσό πώλησης μετοχών της Rachel-Daphnie Slonim τον τρόπο πληρωμής του και δηλώνει ότι το ποσό των £50.000 που δόθηκε νομότυπα ως δάνειο από τον ενάγοντα στην εναγομένη διατέθηκε κατ΄εντολή της Rachel-Daphnie Slonim στους δικηγόρους της Γεωργιάδης και Πελίδης και υπολογίστηκε στη τιμή πώλησης των μετοχών της Rachel-Daphnie Slonim. Με δεδομένο το περιεχόμενο των δικογράφων ως αντωτέρω και τις αρχές της νομολογίας που διέπουν το θέμα της αξίας και σημασίας των δικογράφων στην πορεία της δικαστικής διαδικασίας και έχοντας κατά νου ότι όντως στην εξέλιξη της ακροαματικής διαδικασίας δόθηκε μεγάλο μέρος μαρτυρίας κυρίως από τον ΜΥ3 και τον τριτοδιάδικο που αυστηρά ομιλούντες δεν αφορά την αξίωση του ενάγοντα καθ΄αυτή αλλά επιτράπηκε να δοθεί για σκοπούς πληρότητας των γεγονότων για να μπορεί το Δικαστήριο να έχει σφαιρική εικόνα των θεμάτων που οδήγησαν στην αγορά των μετοχών της εναγομένης από τον Μάρκο Χ.Μάρκου και η οποία για σκοπούς απόφασης θα αγνοηθεί, θα εξετάσω πρώτα την απαίτηση του ενάγοντα. Όπως έχω ήδη αναφέρει η βάση αγωγής του ενάγοντα είναι γραμμάτιο συνήθους τύπου και/ή γραμμάτιο και/ή γραμμάτιο σε διαταγή και ή συναλλαγματική και/ή γραπτή αναγνώριση χρέους προς όφελος του ενάγοντα για ποσόν £50.000 το οποίο αποτελεί δάνειο που δόθηκε στην εναγομένη και το ποσό αυτό αν και απαιτήθηκε, ακόμα παραμένει απλήρωτο. Αυτή είναι η αξίωση του ενάγοντα που θα εξετασθεί από το Δικαστήριο και διαφωνώ με τη θέση του ευπαίδευτου συνήγορου της εναγομένης ότι επειδή στο έγγραφο αυτό αναφέρεται ότι το ποσόν των £50.000 έχει δοθεί τοις μετρητοίς στην εναγομένη το Δικαστήριο θα πρέπει εκ προοιμίου να απορρίψει την αγωγή επειδή η μαρτυρία που έχει δοθεί είναι ότι το ποσόν αυτό δόθηκε με επιταγή και όχι στην εναγομένη αλλά στο δικηγορικό γραφείο Γεωργιάδης & Πελίδης. Υπάρχει ενώπιον μου κατατεθειμένο το Τεκμήριο 2 που είναι το έγγραφο με τίτλο «Γραμμάτιο». Σίγουρα το εν λόγω έγγραφο δεν είναι γραμμάτιο συνήθους τύπου καθότι δεν υπογράφεται από δύο μάρτυρες ως απαιτεί το άρθρο 78 του Κεφ.149 περί Συμβάσεων Νόμου. Έτσι, από την στιγμή που το εν λόγω έγγραφο δεν αποτελεί γραμμάτιο συνήθους τύπου, το λεκτικό που χρησιμοποιείται σ΄αυτό, δηλαδή ότι το ισάξιο ποσό των £50.000 έχει ληφθεί από την εναγομένη τοις μετρητοίς ενώ σύμφωνα με την μαρτυρία και τα ευρήματα του Δικαστηρίου το ποσό αυτό έχει δοθεί με επιταγή, θεωρώ ότι δεν επηρεάζει την ισχύ του. Έχει νομολογηθεί ότι πληρωμές που γίνονται με επιταγή στην ουσία εξισώνονται με πληρωμές τοις μετρητοίς. Συμφωνώ ότι το νομικό αποτέλεσμα της πληρωμής με επιταγή εφ' όσον όπως και στην παρούσα υπόθεση η επιταγή έχει πληρωθεί ισοδυναμεί με πληρωμή σε μετρητά. Διαφωνώ όμως με τη θέση ότι στην παρούσα περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να εξετάσει την απαίτηση του ενάγοντα αφού περιγράφει την απαίτηση του ότι έχει πληρωθεί με μετρητά ενώ όπως έχει διαφανεί είναι με επιταγή που έχει δοθεί. Είναι επίσης από τα ευρήματα μου αποδεκτή η θέση του τριτοδιάδικου ότι το ποσό αυτό αφορούσε μέρος του τιμήματος αγοράς των μετοχών της Rachel-Daphnie Slonim και επομένως αφορά την εναγόμενη εταιρεία. Το έγγραφο αυτό έχει υπογραφεί από την εναγόμενη, μέσω του Κλ.Γεωργιάδη ο οποίος ήταν διορισμένος Διευθυντής της σύμφωνα και με τα αρχεία του Εφόρου Εταιρειών την δεδομένη μέρα. Έχω ήδη δεκτεί την θέση του τριτοδιαδίκου ότι το ποσό των £50.000 έχει πληρωθεί κατ΄εντολή της Rachel-Daphnie Slonim στους δικηγόρους της αλλά λογίστηκαν έναντι της τιμής πώλησης των μετοχών της. Τα χρήματα που έχει δώσει ο ενάγοντας δεν έχουν δοθεί στην εναγομένη χαριστικά, εξού και η υπογραφή του Τεκμηρίου
- Ο ενάγοντας δεν έχει λάβει το ποσό των £50.000 παρά του ότι πριν να καταχωρήσει την αγωγή τα έχει ζητήσει τόσο προφορικά από την εναγομένη αλλά και με την επιστολή των δικηγόρων του, Τεκμήριο
- Σύμφωνα με την εισήγηση του συνήγορου για τον ενάγοντα το Τεκμήριο 2 αποτελεί συναλλαγματική εντός της πρόνοιας του άρθρου 3 του περί Συναλλαγματικών Νόμου Κεφ. 262 το οποίο προνοεί ότι «Συναλλαγματική είναι η χωρίς όρους έγγραφη εντολή που απευθύνεται από ένα πρόσωπο σε άλλο, υπογραμμένη από το πρόσωπο που τη δίδει και η οποία απαιτεί από το πρόσωπο προς το οποίο απευθύνεται να πληρώσει επί τη εμφανίσει ή σε ορισμένο ή καθορισμένο μελλοντικό χρόνο ορισμένο ποσό χρημάτων σε καθορισμένο πρόσωπο ή σε διαταγή καθορισμένου προσώπου ή στον κομιστή.». Η νομολογία καθορίζει ότι εκείνο που είναι σημαντικό στην περίπτωση των συναλλαγματικών και είναι αυτό που καθορίζει και τη φύση του εγγράφου ως συναλλαγματική είναι η υπογραφή του από το πρόσωπο που δίδει την εντολή, στη συγκεκριμένη περίπτωση την εναγομένη εταιρεία. Παραπέμπω σχετικά στην υπόθεση SAMOA CLOTHING INDUSTRY LTD και άλλων v. ΤΑΜΕΙΟΥ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΕΡΓΑΤΟΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΕΙΔΩΝ ΕΝΔΥΣΗΣ ΚΑΙ ΥΠΟΔΥΣΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
(2004)1 Α.Α.Δ. 2072). Στην παρούσα περίπτωση το συγκεκριμένο έγγραφο έχει υπογραφεί από την εναγομένη μέσω του Διευθυντή της Κλ. Γεωργιάδη. Με βάση και την νομολογία σε σχέση με τα θέματα συναλλαγματικών θεωρώ ότι όντως το εν λόγω έγγραφο είναι συναλλαγματική. Το γεγονός ότι το έγγραφο Τεκμήριο 1 δεν αποτελεί γραμμάτιο συνήθους τύπου με την έννοια του άρθρου 78 του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149 δεν σημαίνει ότι η υπόθεση του ενάγοντα δεν μπορεί να αποδειχτεί. Η σημασία που θα είχε αν ήταν γραμμάτιο συνήθους τύπου είναι ότι απλώς το περιεχόμενο του θα ήταν αρκετή μαρτυρία χωρίς την ανάγκη προσκόμισης άλλης προφορικής μαρτυρίας και οι υπερασπίσεις θα ήταν περιορισμένες. Λαμβάνοντας υπόψη μου και την Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση του ενάγοντα έχω τη θέση ότι πέραν του ότι κατά τη γνώμη μου το εν λόγω έγγραφο αποτελεί συναλλαγματική και η θέση ότι αποτελεί δάνειο του ενάγοντα προς την εναγομένη καλύπτεται από τα δικόγραφα και μπορεί να εξεταστεί. Παραπέμπω σχετικά στην υπόθεση VASILY KOSHELEV v. MIOMIR MILADENOVICH
(2010)1 (Γ) Α.Α.Δ.
- Η Υπεράσπιση της εναγομένης κινείται γύρω από τη θέση ότι το έγγραφο είναι άκυρο και χωρίς οποιαδήποτε ισχύ και δεν δεσμεύει την εναγομένη επειδή ουδέποτε υπογράφηκε εν γνώσει της, με οδηγίες της ή κατ' εντολή της, ο Κλ. Γεωργιάδης που το υπέγραψε δεν είχε την εξουσιοδότηση να το υπογράψει, ότι δεν υπήρχε νόμιμη αντιπαροχή, και ότι αποτελεί προϊόν δόλου και ή συνομωσίας μεταξύ του Κλ. Γεωργιάδη και του ενάγοντα. Αυτές είναι οι δικογραφημένες θέσεις της εναγομένης και είναι αυτές που θα εξεταστούν από το Δικαστήριο. Επομένως το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί, λαμβάνοντας υπόψη μου στο σημείο αυτό την Υπεράσπιση της εναγομένης, είναι κατά πόσο αυτό μπορεί να δεσμεύσει την εναγομένη αφού υπογράφεται μόνο από ένα διευθυντή της και δεν υπάρχει γραπτή απόφαση/συγκατάθεση από τους άλλους διοικητικούς συμβούλους. Σύμφωνα με το άρθρο 11 του Τεκμηρίου 7, το Ιδρυτικό Έγγραφο και Καταστατικό της εναγομένης, «The quorum necessary for the transaction of the business of Directors shall be three». Την δεδομένη στιγμή υπήρχαν τρεις διορισμένοι διευθυντές της εταιρείας σύμφωνα και με τα αρχεία του Εφόρου Εταιρειών, ο κ.Κλ.Γεωργιάδης, η κα Κίτσα Γεωργιάδου και η κα Παντελίτσα Ευστρατίου. Από την στιγμή που όπως έχω ήδη αναφέρει έχει αποδειχθεί ότι πλείστες αποφάσεις της εναγομένης λαμβάνονταν από τον κ.Κλ.Γεωργιάδη ο οποίος ουσιαστικά την διαχειριζόταν έχοντας την προφορική πλήρη συγκατάθεση και εξουσιοδότηση των άλλων δύο διευθυντών χωρίς να υπάρχει μετά γραπτή επιβεβαίωση, κάτι το οποίο όχι μόνο γνώριζε αλλά και ο ίδιος ο Μάρκος Χ.Μάρκου υιοθέτησε και ενεργούσε κατ΄αυτόν τον τρόπο δηλαδή δίδοντας προφορικές οδηγίες στον κ.Γεωργιάδη και αναμένοντας τον να ενεργήσει επ΄αυτών όπως έγινε με τις οδηγίες να μην μεταβιβαστούν οι μετοχές στο όνομα της Finefest Ltd κατ΄παρέκκλιση των προνοιών των Τεκμηρίων 8(α)-(δ) αλλά στο όνομα των μετόχων κατ΄ευθείαν και εφόσον αποδεδειγμένα ο κ.Κλ.Γεωργιάδης που υπογράφει το έγγραφο ήταν κανονικά διορισμένος Διευθυντής της εταιρείας την δεδομένη ημέρα και όπως έχει αναφέρει στο Δικαστήριο είχε προφορικά την συγκατάθεση των άλλων διευθυντών σε ό,τι αφορούσε τις ενέργειες του για την υλοποίηση της αγοράς των μετοχών, δεν θεωρώ ότι μπορεί να επιτύχει ο ισχυρισμός της εναγόμενης ότι η πράξη δανεισμού δεν ήταν εξουσιοδοτημένη από την εταιρεία και/η η θέση ότι επειδή δεν υπάρχει γραπτή συγκατάθεση/απόφαση τριών συμβούλων τότε είναι στερημένη νομικού αποτελέσματος. Ούτε η θέση της εναγόμενης στην Υπεράσπιση της ότι ο Κλ.Γεωργιάδης ήταν εντολοδόχος (nominee) Διευθυντής με περιορισμένα δικαιώματα και χωρίς εξουσία να υπογράψει το εν λόγω έγγραφο χωρίς την συγκατάθεση και/ή εξουσιοδότηση του κ.Μάρκου Χ.Μάρκου ευσταθεί, αφού όπως έχει ήδη αναφερθεί με βάση και την μαρτυρία της κας Ροτσάκη, ΜΥ1, ο κ.Κλ.Γεωργιάδης ήταν κανονικά διορισμένος ως Διευθυντής της εταιρείας και ουδέποτε φαίνεται να περιορίστηκαν με οποιονδήποτε τρόπο οι εξουσίες του. Η άλλη βασική θέση της Υπεράσπισης όπως προβάλλεται στο δικόγραφο της εναγομένης είναι ότι δεν δόθηκε καμιά νόμιμη αντιπαροχή για το ποσό των £50.000 θέση όμως η οποία έχει απορριφθεί αφού έχω ήδη καταλήξει σε εύρημα αποδοχής της μαρτυρίας του κ.Κλ.Γεωργιάδη ότι το ποσό των £50.000 που η εναγόμενη δανείστηκε από τον ενάγοντα καταβλήθηκε στους δικηγόρους Γεωργιάδης & Πελίδης για οφειλή της Rachel-Daphnie Slonim προς αυτούς, και έτσι διαγράφηκε το χρέος της προς τους δικηγόρους της. Έχω ήδη αναφέρει ότι οι ισχυρισμοί της εναγομένης για δόλο και/η συνομωσία μεταξύ ενάγοντα και τριτοδιαδίκου δεν έχει αποδειχθεί αφού δεν έχω τίποτε ενώπιον μου που να δεικνύει ότι υπήρχε πρόθεση εξαπάτησης της εναγομένης από τον ενάγοντα και τον τριτοδιάδικο, υπάρχει εύρημα μου ότι τα χρήματα χρησιμοποιήθηκαν όντως για αγορά των μετοχών της Rachel-Daphnie Slonim και αποδεχόμενη την μαρτυρία του Κλ.Γεωργιάδη είναι εύρημα μου ότι ο Χριστόφορος Εκκέσιης και κατ΄επέκταση ο Μάρκος Χ.Μάρκου όχι μόνο γνώριζαν αλλά και εξουσιοδότησαν τον τριτοδιάδικο να λάβει ενέργειες για την εξεύρεση του ποσού αυτού και συνεπώς του δανείου. Θέση και του ενάγοντα και του τριτοδιάδικου είναι ότι δεν υπάρχει δικογραφημένη θέση του εναγομένου για παρανομία του δανείου λόγω του ότι αντιστρατεύεται είτε τις πρόνοιες του Ιδρυτικού Εγγράφου και Καταστατικού της εναγομένης είτε των περί Εταιρειών Νόμου και συνεπώς είναι παράνομη. Όντως στη Υπεράσπιση της εναγομένης δεν υπάρχει καμία δικογραφημένη θέση προς την κατεύθυνση αυτή. Πέραν του ότι αυτή η θέση προβάλλεται στην παράγραφο 12 της Έκθεσης Απαίτησης της εναγομένης εναντίον του τριτοδιαδίκου, επειδή όμως τα θέματα παρανομίας αφορούν πάντα το Δικαστήριο και μπορούν να εξεταστούν και αυτεπάγγελτα και κύρια και καθοριστικά επειδή δόθηκε μαρτυρία για τα θέματα αυτά και αντεξετάστηκαν μάρτυρες οπόταν και δεν υπάρχει ο παράγοντας της έκπληξης για το θέμα αυτό, είναι η θέση μου εν πάση περιπτώσει ότι το Ιδρυτικό Έγγραφο και Καταστατικό της εταιρείας και δη το άρθρο 12 του Τεκμηρίου 7 το οποίο προνοεί ότι «
- The Directors may make such arrangements as they may deem fit for the management of the Company's affairs in any part of the world and may for this purpose (without prejudice to the generality of their powers) appoint local attorneys and agents and fix their remuneration and delegate to them such powers, other than the power to borrow money and make calls, as may be deemed requisite or expedient. The Directors may also delegate any of their powers to borrow and make calls to committee consisting of such member or members of their body as they may deem fit». Mε βάση και το πώς ήταν η όλη διαχείριση της εταιρείας θεωρώ ότι καλύπτει το δάνειο που έχει γίνει. Σε ό,τι αφορά την ισχυριζόμενη παρανομία του δανείου με βάση τις πρόνοιες του περί Εταιρειών Νόμου όπως είναι η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου της εναγομένης, σημειώνω τα εξής δύο θέματα. Το πρώτο αφορά το γεγονός ότι το ποσό των £50.000 δεν δόθηκε σε χρήματα στην Rachel-Daphnie Slonim προσωπικά για την αγορά των μετοχών της αλλά με αυτά εξοφλήθηκε αμοιβή των δικηγόρων της για διάφορες εκκρεμότητες μεταξύ τους. Στην υπόθεση MT Realisations Ltd v. Digital Equipment Co Ltd
(2003)BBC 415 θεωρήθηκε ότι παρόμοια συναλλαγή δεν αποτελούσε χρηματική διευκόλυνση ή δάνειο και συνεπώς, στην παρούσα περίπτωση, η διαγραφή του χρέους της Rachel-Daphnie Slonim προς τους δικηγόρους της δεν θεωρώ ότι αποτελεί μέρος του ανταλλάγματος πώλησης μετοχών με τρόπον που να δημιουργεί πρόβλημα εντός των προνοιών του περί Εταιρειών Νόμου και δη του άρθρου 53. Κατά δεύτερο λόγο, έστω και αν η συμφωνία για το δάνειο θεωρηθεί ότι εμπίπτει εντός των προνοιών του άρθρου 53 του Κεφ.113, έχω την άποψη ότι η συμφωνία δανείου αυτή εμπίπτει εντός της εξαίρεσης του άρθρου 53 1 (γ) με αποτέλεσμα να μην υπάρχει καμία παρανομία σε σχέση με αυτή. Θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω στο σημείο αυτό την πρόνοια του άρθρου 53
(1)(γ) του Κεφ. 113: «
(1)Εκτός όπως προνοείται στο άρθρο αυτό δεν είναι νόμιμο για εταιρεία να παρέχει, αμέσως είτε εμμέσως και είτε υπό τύπου δανείου, εγγύησης πρόνοιας για ασφάλεια ή διαφορετικά οικονομική βοήθεια για το σκοπό αυτό ή σε σχέση με την αγορά ή εγγραφή μετοχών της εταιρείας που γίνεται ή θα γίνει από οποιοδήποτε πρόσωπο ή όταν η εταιρεία είναι θυγατρική εταιρεία της μητρικής εταιρείας: Νοείται ότι καμία διάταξη στο άρθρο αυτό δεν θεωρείται ότι απαγορεύει- (γ) την παροχή από εταιρεία δανείων σε πρόσωπα άλλα από συμβούλους που απασχολούνται στην εταιρεία με καλή πίστη, με σκοπό να καταστήσει τα πρόσωπα αυτά ικανά να αγοράσουν ή να εγγραφούν για πλήρως πληρωμένες μετοχές της εταιρείας ή της μητρικής της εταιρείας όπως κατέχονται από αυτούς με τον τρόπο ωφέλιμης ιδιοκτησίας». Θεωρώ επίσης ορθή τη θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου του ενάγοντα ότι ακόμη και εάν θεωρηθεί ότι η πληρωμή των £50.000 θεωρηθεί ότι εμπίπτει στην απαγορευτική πρόνοια της νομοθεσίας, το στοιχείο αυτό δεν καθιστά τη συμφωνία πώλησης μετοχών μεταξύ πωλητή και αγοραστή άκυρη ούτε και καθιστά την υποχρέωση αποπληρωμής ή παροχής ασφάλειας για την αποπληρωμή άκυρη. Σχετικό είναι το σύγγραμμα Buckley on The Companies Acts, 12th edition, Part II p. 134, όπου αναφέρονται τα εξής: «If a company or a person provides financial assistance in breach of this section, this fact does not render the contract between the vendor and the purchaser invalid nor if the assistance is given by way of providing security does not the section invalidate the security». Επομένως θεωρώ ότι ο ενάγοντας έχει αποδείξει την απαίτηση του έναντι της εναγομένης γι΄αυτό και εκδίδεται απόφαση υπέρ του και εναντίον της εναγομένης για ποσό €85.430,07 (ισάξιο του ποσού των £50.000) με νόμιμο τόκο από 13.2.05. Επιδικάζονται επίσης υπέρ του ενάγοντα και εναντίον της εναγόμενης τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Όσον αφορά την αξίωση της εναγομένης έναντι του τριτοδιαδίκου, καθίσταται σαφές ότι δεν επιτυγχάνει και απορρίπτεται καθότι κανένας από τους ισχυρισμούς της εναγομένης δεν έχει αποδειχθεί. Η εναγόμενη θα πληρώσει επίσης τα έξοδα του τριτοδιαδίκου όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο