Μαρία Παναγιώτου ν. Pavilion Restaurant Night Spot Ltd, Αγωγή αρ.: 2098/2008, 27/9/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A332 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: A. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 2098/2008 Μεταξύ: Μαρία Παναγιώτου Ενάγουσα -και- Pavilion Restaurant Night Spot Ltd Εναγομένων ---------------- 27 Σεπτεμβρίου, 2013. Για την ενάγουσα, εμφανίζεται ο κ. Κ. Κυριακόπουλος Για τους εναγομένους, εμφανίζεται ο κ. Α. Βρυωνίδης Α Π Ο Φ Α Σ Η Η ενάγουσα εγκαλεί τους εναγομένους ως υπευθύνους για την πρόκληση ατυχήματος εξ αιτίας του οποίου υπέστηκε σωματικές βλάβες και ειδικές ζημιές. Τους αποδίδει αμελή συμπεριφορά και ή παράβαση των νόμιμων καθηκόντων τους. Δικογραφείται η ακόλουθη βάση αγωγής: Το ατύχημα συνέβηκε το βράδυ της 07.01.2007 εντός αιθούσης όπου πραγματοποιούνται γαμήλιες δεξιώσεις. Η αίθουσα ανήκει, κατέχεται και ελέγχεται από τους εναγομένους. Η ενάγουσα, ηλικίας τότε σαράντα-δύο
(42)ετών και απολύτως υγιής, ευρίσκετο εκεί προσκεκλημένη σε γαμήλια δεξίωση. Κινουμένη εντός της αιθούσης, η ενάγουσα έπεσε από σκαλί και/ή από υπερυψωμένο πάτωμα, το οποίο δεν ήταν ευδιάκριτο λόγω ανεπαρκούς φωτισμού και/ή ανεπαρκούς σήμανσης και/ή προειδοποίησης για την ύπαρξή του, με αποτέλεσμα να υποστεί ρωγμώδες κάταγμα κερκίδας δεξιάς πηχεοκαρπικής. Ο τραυματισμός αυτός της προεκάλεσε πόνο, ευαισθησία και οίδημα. Το τραυματισθέν άκρο τοποθετήθηκε σε γύψο από τις 08.01.2007 έως και τις 13.02.
- Χορηγήθηκαν στην ενάγουσα αναλγητικά φάρμακα και αντιφλεγμονώδης τοπική και συστηματική αγωγή. Μετά την αφαίρεση του γύψου το κάταγμα παρουσίασε πώρωση. Οι επώδυνες κινήσεις του καρπού υπεχώρησαν προοδευτικά, όμως, από καιρού εις καιρόν η ενάγουσα αισθάνεται ενοχλήσεις οι οποίες θα εμφανίζονται μονίμως. Διεκδικεί γενικές και ειδικές αποζημιώσεις. Οι ειδικές αποζημιώσεις συμποσούνται στα €219,
- Δια του δικογράφου τους, οι εναγόμενοι απορρίπτουν τις θέσεις και τις αξιώσεις της ενάγουσας. Αρνούνται, ιδίως, την κεντρική θέση της ενάγουσας ότι συνέβηκε το επίδικο ατύχημα. Δέχονται, όμως, πως στις 07.01.2007 πραγματοποιήθηκε, εντός της αιθούσης, γαμήλια δεξίωση. Ισχυρίζονται, πως η δεξίωση πραγματοποιήθηκε χωρίς να συμβεί οιονδήποτε απρόοπτο. Επί της ουσίας, οι εναγόμενοι ισχυρίζονται πως η αίθουσα ήταν επαρκώς φωτισμένη και πως όλα τα σκαλιά της ήσαν ορατά και ευδιάκριτα. Ας σημειωθεί πως δια του δικογράφου τους οι εναγόμενοι δεν αμφισβητούν την νομιμότητα της παρουσίας της ενάγουσας στην αίθουσα, έναν ιδιωτικό χώρο του οποίου, κατά τον ουσιώδη χρόνο, υπήρξαν κάτοχοι. Και ούτε ισχυρίζονται συντρέχουσα αμέλεια της ενάγουσας για την πρόκληση του ατυχήματος. Η ακροαματική διαδικασία υπήρξε σύντομη και απλή. Για να αποδειχθεί η αγωγή κατέθεσε ενόρκως μόνον η ίδια η ενάγουσα Μαρία Παναγιώτου (Μ.Ε.1), η οποία παρουσίασε, χωρίς ένσταση, όμως με την επιφύλαξη του δικαιώματος αντεξέτασης επί του περιεχομένου τους, ιατρικές γνωματεύσεις (τεκμήρια 1 και 7) και αποδεικτικά καταβολής ιατρικών εξόδων (τεκμήρια 2 έως και 6). Για να προωθηθεί η υπεράσπιση κατέθεσε ενόρκως μόνον ο Νίκος Μιχαηλίδης (Μ.Υ.1), εκ των διευθυντών των εναγομένων. Ο Νίκος Μιχηαλίδης (Μ.Υ.1) κατέθεσε, ως τεκμήριο 8, κάτοψη της αίθουσας. Η προφορική μαρτυρία είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά της διαδικασίας, η δε έγγραφη μαρτυρία είναι καταχωρισμένη ως τεκμήρια. Ακολουθεί η σύνοψη και ο σχολιασμός της: Η ενάγουσα Μαρία Παναγιώτου (Μ.Ε.1), γυναίκα ώριμης ηλικίας, η οποία, ευρισκόμενη στο εδώλιο του μάρτυρος, υπήρξε ολιγόλογη, όμως, σαφής, περιεκτική και σταθερή, επεβεβαίωσε τις δικογραφημένες θέσεις της. Προσέθεσε πως το ατύχημα συνέβηκε όταν, κατευθυνομένη προς την έξοδο της αίθουσας και βαδίζοντας σε επίπεδη επιφάνεια, ξαφνικά συνάντησε κενό με αποτέλεσμα να πέσει στο έδαφος. Για την ύπαρξη του επικίνδυνου αυτού σημείου ουδεμία σήμανση ή προειδοποίηση υπήρχε. Επειδή δε ο φωτισμός στην αίθουσα ήταν χαμηλός το κενό δεν ήταν ορατό. Περαιτέρω, η ενάγουσα Μαρία Παναγιώτου (Μ.Ε.1) περιέγραψε τον επίδικο τραυματισμό της και τις συνέπειές του με λόγο ήρεμο και μετριοπαθή. Αυτά τα θετικά γνωρίσματα της εικόνας που παρουσίασε η Μαρία Παναγιώτου (Μ.Ε.1), ως μάρτυρας ενώπιον του Δικαστηρίου, την καθιστούν αξιόπιστη. Εν αντιθέσει προς την σταθερότητα της ενάγουσας Μαρίας Παναγιώτου (Μ.Ε.1), ο μάρτυρας των εναγομένων Νίκος Μιχαηλίδης (Μ.Υ.1), κατά την αντεξέτασή του, υπανεχώρησε από την διακηρυγμένη βασική θέση του: Ενώ, κατά την κυρίως εξέτασή του, ο Νίκος Μιχαηλίδης (Μ.Υ.1) επανέλαβε κατά κόρον πώς η εκδοχή της ενάγουσας για τις συνθήκες υπό τις οποίες συνέβηκε το ατύχημα είναι αναληθής γιατί η διαμόρφωση της αίθουσας είναι τέτοια ώστε οιοσδήποτε επιθυμεί να εξέλθει πορεύεται πάντοτε σε επίπεδη επιφάνεια, κατά την αντεξέτασή του αναίρεσε την θέση αυτή. Απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις και υποβολές του ευπαίδευτου συνηγόρου της ενάγουσας, ο μάρτυρας των εναγομένων δέχθηκε πώς, αναλόγως της πορείας προς την έξοδο, την οποίαν επιλέγει να ακολουθήσει ο εκάστοτε θαμώνας, υπάρχει περίπτωση αυτός να συναντήσει σκαλοπάτι το οποίο θα πρέπει να κατεβεί. Αυτή η τελική παραδοχή του Νίκου Μιχαηλίδη (Μ.Υ.1) κατέστησε το τεκμήριο 8, το οποίο ο ίδιος παρουσίασε ως την κάτοψη της αίθουσας και ως το αδιάσειστο αποδεικτικό της βασικής του θέσης, μαρτυρία ανακριβή και επισφαλή, που δεν αποδίδει την πραγματικότητα. Επιπλέον, αυτή η τελική παραδοχή του Νίκου Μιχαηλίδη (Μ.Υ.1) κλόνισε καθοριστικά την αξιοπιστία και του ιδίου. Επί τη βάσει των ανωτέρω κρίνεται πως η ενάγουσα απέδειξε, επί τη βάσει του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, την υπόθεση και την απαίτησή της. Συγκεκριμένα, η ενάγουσα απέδειξε, επί τη βάσει του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, πως στις 07.01.2007, ευρισκομένη νομίμως, ως προσκεκλημένη, σε υποστατικό των εναγομένων, υπέστηκε ρογμώδες κάταγμα κερκίδας πηχεοκαρπικής. Για το ατύχημα ευθύνονται αποκλειστικώς οι εναγόμενοι. Συνεπεία του ατυχήματος, το τραυματισθέν άκρο τοποθετήθηκε σε γύψο από τις 08.01.2007 έως και τις 13.02.2007 και χορηγήθηκαν στην ενάγουσα αναλγητικά φάρμακα και αντιφλεγμονώδης τοπική και συστηματική αγωγή. Μετά την αφαίρεση του γύψου το κάταγμα παρουσίασε πώρωση, όμως, κάποιες ενοχλήσεις συνεχίζουν να εμφανίζονται περιστασιακά. Επιπλέον, συνεπεία του ατυχήματος η ενάγουσα υπέστηκε ειδικές ζημίες συνολικού ύψους €219,
- Όσον αφορά στον υπολογισμό των γενικών αποζημιώσεων στις περιπτώσεις όπου αποδεικνύονται σωματικές βλάβες, αυτές «πρέπει να είναι δίκαιες, εύλογες και κοινωνικά αποδεκτές. Σκοπός είναι να αποδοθεί δικαιοσύνη στην απώλεια και ζημιά του τραυματισθέντος χωρίς να τίθεται υπερβολικό βάρος επί του αδικοπραγήσαντος. Ο ανθρώπινος πόνος και δυσχέρεια πρέπει να αποτιμούνται με φιλελεύθερο πνεύμα, λόγω των πολλαπλών στερήσεων που προκαλούν οι αναπηρίες στα θύματα της αμέλειας και η γενική τάση είναι να αυξάνεται το ποσό των αποζημιώσεων, σε μία προσπάθεια πιο δίκαιης αποτίμησης του πόνου, λαμβανομένης υπόψη της συνεχούς μείωσης της αξίας του χρήματος. Όσον αφορά προηγούμενες αποφάσεις, αυτές μόνο καθοδήγηση παρέχουν, γιατί είναι σχεδόν αδύνατο να βρεθούν δύο υποθέσεις με τα ίδια ακριβώς στοιχεία (βλ. Αντωνιάδης ν. Μακρίδης
(1969)1 Α.Α.Δ. 245, Paraskevaides (Overseas) Ltd v. Christofi
(1982)1 Α.Α.Δ. 789, Νεοφύτου ν. Χ' Δημητρίου
(1982)1 Α.Α.Δ. 430, Παναγής ν. Θεοδώρου
(1992)1 Α.Α.Δ. 1303, Σπύρου ν. Χ' Χαραλάμπους
(1989)1 Α.Α.Δ. 298, Miller v. Peter,
(1999)1 Α.Α.Δ. 2091), (Ειρήνη Ανδρέου ν. Αντώνης Θεμιστοκλέους,
(2004)1 (Α) Α.Α.Δ. 355, 362). «Η νομολογία αποκαλύπτει σταθερή άνοδο του επιπέδου των γενικών αποζημιώσεων, τάση που αντανακλά μεγαλύτερη ευαισθησία για τον ανθρώπινο πόνο, την αγωνία της αναπηρίας και τη ψυχική οδύνη από την περιθωριοποίηση από τις συνήθεις δραστηριότητες του ανθρώπου (βλ. Μεταξύ άλλων Paraskevaides (Overseas) Ltd v. Christofi
(1982)1 C.L.R. 789, Polykarpou v. Adamou
(1988)1 A.A.Δ. 475, Παναγή ν. Θεοδώρου
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 1303, Κωνσταντίνου ν. Ιωάννου
(1993)1 Α.Α.Δ. 669). «Σταθερή είναι όμως η αρχή του δικαίου ότι οι αποζημιώσεις πρέπει να είναι κοινωνικά αποδεκτές. Η αποζημίωση για αστικά αδικήματα δεν έχει σκοπό την τιμωρία αλλά την αποκατάσταση. Αυτή τούτη η ατέλεια του χρήματος ως μέσο για αποκατάσταση, δεν πρέπει να επενεργεί προς επαύξηση των αποζημιώσεων». (Κυριάκος Μαυροπετρή ν. Γεωργίου Λουκά
(1995)1 Α.Α.Δ. 66, 74-5). Για όλους τους πιο πάνω λόγους εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον των εναγομένων για το ποσόν των €3.500, ως γενικές αποζημιώσεις, και για το ποσόν των €219,53, ως ειδικές αποζημιώσεις. Το ποσόν των €3.500 θα φέρει τόκο με νόμιμο επιτόκιο από τις 07.01.2007, ημερομηνία κατά την οποία συνέβηκε το ατύχημα. Το ποσόν των €219,53 θα φέρει τόκο με νόμιμο επιτόκιο από τις 21.04.2008, ημερομηνία καταχώρισης της αγωγής. Τα έξοδα της αγωγής, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της ενάγουσας και εναντίον των εναγομένων. (Υπ.)........................................ Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο