← Κύπρος

Αναφορικά με την Εταιρεία ΤRUCKOMAN LIMITED, Αιτ. Εκκαθάρισης 654/11, 16/9/2013

Αναφορικά με την Εταιρεία ΤRUCKOMAN LIMITED, Αιτ. Εκκαθάρισης 654/11, 16/9/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A312 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Αιτ. Εκκαθάρισης 654/11 Αναφορικά με την Εταιρεία ΤRUCKOMAN LIMITED, από Λευκωσία και Αναφορικά με τον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113, αρ. 209, 211(ε), 212(α), 212(γ), 213, 214, 333 --------------------- Ημερομηνία: 16 Σεπτεμβρίου, 2013. Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κ. Π. Σπανός για Μ.Π. Σπανός & Σία. Για την Καθ΄ ης η Αίτηση: κ. Α. Τσάρκατζιης για Χρίστος Πατσαλίδης ΔΕΠΕ. ------------------------------ Α Π Ο Φ Α Σ Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ Με την παρούσα Αίτηση οι Αιτητές επιδιώκουν την έκδοση Διατάγματος εκκαθάρισης της Καθ΄ ης η Αίτηση εταιρείας Truckoman Limited στηριζόμενη στα Άρθρα 211(ε) και 212(α) και (γ) του περί Εταιρειών Νόμου ΚΕΦ.113 ισχυριζόμενη, ουσιαστικά, ότι η Εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Η Αίτηση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του Πανίκου Αριστοτέλους, Οικονομικού Διευθυντή του Ομίλου Εταιρειών A & P (Andreou & Paraskevaides). Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση από την Καθ΄ ης η Αίτηση στην οποία εξειδικεύεται αριθμός λόγων Ένστασης. Υποστηρίζεται δε από Ένορκη Δήλωση του κ. Άκη Οικονομίδη και έχει καταχωρηθεί, σε μεταγενέστερο στάδιο, κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου, και δεύτερη Ένορκη Δήλωση η οποία έγινε από τον κ. Αθανάσιο Αθανασίου. Κατά την ακροαματική διαδικασία από πλευράς Αιτητών κατέθεσε ένας μόνο μάρτυρας, ο Πανίκος Αριστοτέλους. (Μ.Αιτητή 1) Από πλευράς Καθ΄ ης η Αίτηση κατέθεσαν συνολικά 4 μάρτυρες, ως εξής: § Αντώνης Οικονομίδης (Μ. Καθ΄ ου η Αίτηση 1) § Αθανάσιος Αθανασίου (Μ. Καθ΄ ου η Αίτηση 2) § Μιχάλης Μιχαήλ (Μ. Καθ΄ ου η Αίτηση 3) § Κόκος Σκούλλου (Μ. Καθ΄ ου η Αίτηση 4) ΣΥΝΟΨΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Προχωρώ στη συνέχεια να συνοψίσω την προσαχθείσα μαρτυρία που προσκομίσθηκε εκατέρωθεν. Μαρτυρία Πανίκου Αριστοτέλους/Μ. Αιτητή 1 Ο ΜΑ.1 είναι ο Οικονομικός Διευθυντής του συγκροτήματος Andreou & Paraskevaides Holding Ltd στο οποίο μέτοχοι με ποσοστό 50% έκαστος είναι οι Αιτητές στην παρούσα Αίτηση. Μέσα στα πλαίσια των καθηκόντων του επιβλέπει τις οικονομικές καταστάσεις όλων των θυγατρικών εταιρειών του συγκροτήματος και προσωπικά των δύο μετόχων Κυριάκος Ανδρέου και Χριστίνα Παρασκευαϊδου. Το 2002 οι Αιτητές μαζί με τον Γ. Παρασκευαϊδη έκαναν δάνειο στην Καθ΄ ης η Αίτηση εταιρεία. Στη εν λόγω εταιρεία μέτοχος ήταν ο Γ. Παρασκευαϊδης. Συγκεκριμένα οι Αιτητές μαζί με τον Γεώργιο Παρασκευαϊδη ήθελαν να συνάψουν δάνειο με την Ελληνική Τράπεζα ύψους Λ.Κ.7,500.000 το οποίο θα χρησιμοποιούσαν για κάποιες επιχειρηματικές τους δραστηριότητες στη Λιβύη. Ο ΜΑ.1 είχε προσωπική εμπλοκή στη διαδικασία σύναψης του σχετικού δανείου. Η Τράπεζα για να παραχωρήσει το δάνειο αξίωσε όπως οι οφειλές της Καθ΄ ης η Αίτηση εξοφληθούν και έτσι το δάνειο που παραχωρήθηκε στους Αιτητές και Γ. Παρασκευαϊδη αυξήθηκε στο ποσό των Λ.Κ.8.000.000 και, κατ΄ απαίτηση της Τράπεζας, το ποσό που χρωστούσε η Καθ΄ ης η Αίτηση προς αυτή μεταφέρθηκε απευθείας από τα λεφτά του δανείου στην Ελληνική Τράπεζα προς εξόφληση της οφειλής της Καθ΄ ης η Αίτηση. Η Συμφωνία που υπεγράφη μεταξύ των Αιτητών και Γ. Παρασκευαϊδη από τη μια, και της Ελληνικής Τράπεζας από την άλλη, είναι το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1. Ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2 κατατέθηκε η επιστολή των Αιτητών και Γ. Παρασκευαϊδη με τις οδηγίες τους προς την Ελληνική Τράπεζα όπως η Τράπεζα χρησιμοποιήσει μέρος του δανείου που τους παραχώρησε (περίπου Λ.Κ.640.000 αναφέρεται στην εν λόγω επιστολή) για την εξόφληση των πιστωτικών διευκολύνσεων της Καθ΄ ης η Αίτηση με την Τράπεζα. Στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2 υπάρχει, επίσης, Δήλωση της Καθ΄ ης η Αίτηση με την οποία αποδέχεται την εξόφληση των πιστωτικών της διευκολύνσεων με την Ελληνική από τους Αιτητές και Γ. Παρασκευαϊδη. Ο ΜΑ.1 κατέθεσε, επίσης, το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 3 το οποίο συνιστά χρεωστική σημείωση από την Ελληνική Τράπεζα ημερ. 16/10/02 όπου φαίνεται η πληρωμή από Γ. Παρασκευαϊδη και Χρ. Παρασκευαϊδου και Κ. Ανδρέου προς την Καθ΄ ης η αίτηση του ποσού των Λ.Κ.654.284,62. Το δάνειο αυτό έγινε προς την Καθ΄ ης η Αίτηση με την προϋπόθεση ότι θα εξοφλείτο πίσω προς τους τρεις πρωτοφειλέτες μαζί με τον τόκο που πλήρωσαν οι τρεις πρωτοφειλέτες στην Τράπεζα όταν η Καθ΄ ης η Αίτηση θα είχε την ρευστότητα να το αποπληρώσει. Ο Γ. Παρασκευαϊδης απεβίωσε το Δεκέμβριο του 2007 και το δάνειο συνέχισε να αποπληρώνεται κανονικά από τους Αιτητές. Το χρέος της Καθ΄ ης προς τους Αιτητές δεν έχει μέχρι σήμερα εξοφληθεί. Στην Καθ΄ ης η Αίτηση εστάλη ειδοποίηση για εξόφληση (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 4) η οποία της επεδόθη στο εγγεγραμμένο της γραφείο. Ακολούθησε η καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης η οποία επεδόθη στον Έφορο Εταιρειών (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 8). Με βάση τις οδηγίες του Δικαστηρίου η Αίτηση δημοσιεύθηκε τόσο σε καθημερινή εφημερίδα (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 5) όσο και στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 6). Αντεξεταζόμενος ο ΜΑ.1 και ερωτηθείς πώς γνώριζε ότι είχε γίνει η συμφωνία δανείου που αναφέρθηκε, απάντησε ότι γνώριζε προσωπικά τον Γ. Παρασκευαϊδη ο οποίος του έλεγε ότι αυτό ήταν δάνειο προς την Καθ΄ης η Αίτηση και ότι θα δίδετο πίσω στους τρεις τους, δηλ. τους Αιτητές και τον Γ. Παρασκευαίδη όταν η Καθ΄ ης η Αίτηση θα μπορούσε να το αποπληρώσει. Ο ΜΑ.1 γνωρίζει για τη συμφωνία δανείου τόσο από το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2 όσο και από αυτά που του έλεγε ο Γ. Παρασκευαϊδης. Τόνισε δε ότι η επιστολή (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2) μαζί με το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1 αποτελούν για τον ίδιο απόδειξη ότι έγινε το αναφερόμενο δάνειο. Πρόσθεσε ότι το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2 δεν είναι συμφωνία δανείου επισημαίνοντας ότι τα γεγονότα και τα στοιχεία δείχνουν ότι ήταν δάνειο και ότι αυτή ήταν η πρόθεση των πρωτοφειλετών. Ερωτηθείς πού αναγράφεται ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση συμφώνησε να αποπληρώσει το δάνειο και τους τόκους, ο ΜΑ.1 απάντησε ότι αυτό του το είχε πει ο Γ. Παρασκευαϊδης και δεν είχε λόγο να τον αμφισβητήσει. Σ΄ άλλη ερώτηση ανέφερε ότι δεν υπάρχει γραπτή συμφωνία δανείου και ότι ήταν προφορική η οποία αποδεικνύεται από τα έγγραφα. Σ΄ άλλο σημείο ανέφερε ότι ο Γ. Παρασκευαϊδης του είχε πει ότι αυτό το δάνειο θα αποπληρώνετο πλήρως στο μέλλον όταν η Καθ΄ ης η Αίτηση θα είχε ρευστότητα. Ενόσω ο Γ. Παρασκευαϊδης ήταν εν ζωή δεν ανησυχούσαν για το δάνειο αυτό. Ερωτηθείς γιατί στην Ένορκη Δήλωση του ανέφερε ότι είχε συμφωνηθεί ότι το δάνειο θα επιστρεφόταν σύντομα, ενώ τώρα κατέθετε ότι αυτό θα γινόταν όταν η εταιρεία θα είχε ρευστότητα, απάντησε ότι δεν υπάρχει διαφορά υπογραμμίζοντας ότι, αν ήθελαν να βάλουν συγκεκριμένη ημερομηνία αποπληρωμής, θα το έκαμναν αλλά δεν είχαν λόγο να ανησυχούν και να το κάνουν αυτό ενόσω ήταν στη ζωή ο Γ. Παρασκευαϊδης. Δεν γνωρίζει ποιος υπέγραψε το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2 εκ μέρους της Καθ΄ ης η Αίτηση. Στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2 η υπογραφή εκ μέρους της Καθ΄ ης η Αίτηση δεν είναι του Γ. Παρασκευαϊδη. Η μεταφορά χρημάτων έγινε από το λογαριασμό των Αιτητών και Γ. Παρασκευαϊδη που υπήρχε στην Ελληνική Τράπεζα. Ερωτηθείς ποιο ήταν το επιτόκιο που συμφωνήθηκε μεταξύ των Αιτητών και Καθ΄ ης η Αίτηση απάντησε ότι ήταν αυτό που συμφωνήθηκε με την Ελληνική Τράπεζα και φαίνεται στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1, δηλ. 7,75%. Σ΄ άλλο σημείο ανέφερε ότι ο τόκος που οι πρωτοφειλέτες θα ζητούσαν από την Καθ΄ ης η Αίτηση θα ΄ταν ο πραγματικός τόκος που θα πλήρωναν οι ίδιοι στην Ελληνική Τράπεζα. Διαφώνησε με τη θέση ότι τα χρήματα δεν δόθηκαν στην Καθ΄ ης η Αίτηση κατά παράκληση της αλλά ότι ήταν όρος της Ελληνικής Τράπεζας, προσθέτοντας ότι τα λεφτά δόθηκαν στην Καθ΄ ης η Αίτηση αφού η Καθ΄ ης η Αίτηση αποδέχτηκε το δάνειο. Σ΄ άλλο σημείο της αντεξέτασης του ανέφερε ότι το δάνειο έγινε και από τους τρεις πρωτοφειλέτες, όμως αποπληρώνεται πλήρως από τους δύο, δηλ. τους Αιτητές και είναι γι΄ αυτό που αιτούνται ολόκληρο το ποσό. Ερωτηθείς σε σχέση με το ΤΕΚΜΗΡΙΟ Α ΠΡΟΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ, που μετέπειτα κατατέθηκε ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 12, ο ΜΑ.1 ανέφερε ότι το είδε μετά που άρχισε η δίκη. Πρόσθεσε ότι το ποσό των Λ.Κ.654.284,62 δεν δόθηκε από τον Γ. Παρακευαϊδη αλλά από τους Αιτητές και Γ. Παρασκευαϊδη και ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση όφειλε το ποσό αυτό και στους τρεις. Δεν μπορεί δε να γνωρίζει γιατί υπέγραψε το εν λόγω έγγραφο ο Γ. Παρασκευαϊδης ή τι άλλη συμφωνία έκανε. Επεσήμανε, ωστόσο, ότι τα λεφτά δεν ήλθαν από τον Γ. Παρασκευαϊδη αλλά από τους Αιτητές και Γ. Παρακευαϊδη. Στην υποβολή ότι ο Γ. Παρασκευαϊδης είχε ενημερώσει το γραμματέα της Καθ΄ ης η Αίτηση ότι το ποσό των Λ.Κ.654.284,62 είναι ποσό που ο ίδιος κατέβαλε και πλήρωσε για χρέη της Καθ΄ ης η Αίτηση και ότι θα οφειλόταν στον ίδιο από την Καθ΄ ης η Αίτηση, απάντησε ότι και έτσι να είναι που δεν γνωρίζει είναι λάθος γιατί δεν μπορούσε ο Γ. Παρακευαϊδης να πάρει θέση για τα 2/3, δηλ. για τους Αιτητές. Ανέφερε στη συνέχεια ότι τα γεγονότα και στοιχεία δείχνουν ότι τα λεφτά προήλθαν από κοινό λογαριασμό και ότι δεν μπορούσε ο ένας πρωτοφειλέτης, που ήταν ο ένας από τους τρεις, να αποφασίζει για όλους. Σ΄ άλλη ερώτηση ανέφερε ότι μέχρι το θάνατο του Γ. Παρασκευαϊδη οι Αιτητές δεν είχαν προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια για είσπραξη του οφειλόμενου ποσού. Αρνήθηκε ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση είναι φερέγγυα και ικανή να πληρώσει τα χρέη της. Σ΄ άλλο σημείο ανέφερε ότι οι Διευθυντές της Καθ΄ ης η Αίτηση έπρεπε να γνωρίζουν ότι είχαν εισπράξει τα λεφτά από τους Αιτητές και Γ. Παρασκευαϊδη εφόσον είχαν ευθύνη να κρατούν σωστά τους λογαριασμούς όπως, επίσης, και οι νέοι αγοραστές της Καθ΄ ης η Αίτηση έπρεπε όταν εξαγόραζαν την Καθ΄ ης η Αίτηση να έκαναν το δικό τους «due diligence". Mαρτυρία Αντώνη Οικονομίδη/Μ.Καθ΄ ου η Αίτηση 1 Ο Αντώνης Οικονομίδης, Διευθυντής της Καθ΄ ης η Αίτηση και μοναδικός Διευθυντής και μέτοχος της εταιρείας Economides Metal Recycling Ltd η οποία αγόρασε το 2007 την Καθ΄ ης η Αίτηση. Πριν την αγοράσει ζήτησε ελεγμένους λογαριασμούς της εταιρείας για το έτος 2006 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 9) οι οποίοι έδειχναν ότι η Καθ΄ης η Αίτηση όφειλε λεφτά στους μετόχους της και ένα μικρό ποσό στους ελεγκτές. Ζήτησε όπως ξοφληθούν τα χρέη της εταιρείας και να γίνουν ελεγμένοι λογαριασμοί για την περίοδο των 3-4 μηνών εντός του 2007 όπως και έγινε (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 10) και κανένας οφειλέτης παρουσιάζετο για την εταιρεία. Κατέθεσε ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 11 Δήλωση των Διευθυντών της Καθ΄ ης η Αίτηση σύμφωνα με την οποία ουδέν ποσό οφείλετο από την εταιρεία σε οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο. Ερωτηθείς κατά πόσο του ελέχθη από το Δ.Σ. ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση οφείλει στους Αιτητές, απάντησε αρνητικά προσθέτοντας ότι ούτε αυτά τα άτομα φαίνονταν στους λογαριασμούς από παλιά. Ο λόγος που αγοράσθηκε η Καθ΄ ης η Αίτηση ήταν γιατί είχε υπό την ιδιοκτησία της ένα ακίνητο το οποίο χρειαζόταν η εταιρεία του Α. Οικονομίδη για να το χρησιμοποιήσει για τις δικές της δραστηριότητες. Έγινε εκτίμηση για το ακίνητο αυτό τον Απρίλιο του 2011 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 15). Όταν αγοράσθηκε η Καθ΄ης η Αίτηση δεν είχε, ούτε έχει δραστηριότητες. Η Καθ΄ ης η Αίτηση έχει ένα χρέος από δάνειο στην Τράπεζα Κύπρου το οποίο πληρώνεται ανελλιπώς. Κατέθεσε προς τούτο ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 16 σχετική βεβαίωση από την Τράπεζα Κύπρου και ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 17 κατάσταση λογαριασμού που δείχνει το σημερινό οφειλόμενο υπόλοιπο μέχρι τις 18/12/12 μαζί με κατάσταση που δείχνει ότι μέχρι 18/12/12 είχε πληρωθεί η τελευταία δόση. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι αρχικά το ποσό του δανείου ανερχόταν στο ποσό των Λ.Κ.1.800.000. Το δάνειο είναι στο όνομα της Καθ΄ ης η Αίτηση. Σ΄ άλλη ερώτηση ανέφερε ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση έκανε δάνειο με υποθήκη την περιουσία της και ότι αυτό το δάνειο το πληρώνει ανελλιπώς η Economides Metal Recycling Ltd. Στην υποβολή ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση δεν είναι σε θέση να πληρώσει το ποσό των €1.117.000 που χρωστά στους Αιτητές όπως ισχυρίζονται, απάντησε ότι όταν αγόρασε την Καθ΄ ης η Αίτηση είχε διαβεβαιώσεις από μετόχους και Διευθυντές και Ελεγκτές ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση δεν χρωστούσε σε κανένα. Αν ήξερε ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση χρωστούσε δεν θα την αγόραζε. Στην υποβολή ότι η Καθ΄ης η Αίτηση δεν θα μπορούσε και δεν μπορεί να αποπληρώνει το ύψος της αξίωσης των Αιτητών απάντησε ότι ο ίδιος δεν χρωστά σε κανένα και ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση έχει ένα δάνειο στην Τράπεζα Κύπρου το οποίο πληρώνει ανελλιπώς χωρίς να κόψει μία δόση πίσω, όπως το έθεσε χαρακτηριστικά. Στη θέση ότι δεν είναι η Καθ΄ ης η Αίτηση που πληρώνει το χρέος αλλά η Economides Metal Recycling Ltd διότι η Καθ΄ ης η Αίτηση δεν είναι φερέγγυα εταιρεία, ο μάρτυρας απάντησε ότι εφόσον ο ίδιος πληρώνει, τότε τα χρέη της Καθ΄ ης η Αίτηση πληρώνονται προσθέτοντας ότι ο ίδιος τα πληρώνει κάθε μήνα. Σ΄ άλλη ερώτηση ανάφερε ότι οι λογαριασμοί που κατατέθηκαν (ΤΕΚΜΗΡΙΑ 9 και 10) ετοιμάστηκαν από ελεγκτές της Καθ΄ ης η Αίτηση και όχι από τους ελεγκτές της Economides Metal Recycling Ltd. Ερωτηθείς κατά πόσο δεν θεώρησε σκόπιμο να ζητήσει από τους δικούς του ελεγκτές να κάνουν το "due diligence" ελέγχοντας τους λογαριασμούς της Καθ΄ ης η Αίτηση, απάντησε ότι έκαναν τη δουλειά τους και ότι κοίταξαν τους λογαριασμούς και τους διαβεβαίωσαν ότι δεν όφειλε η Καθ΄ ης η Αίτηση σε κανένα. Ανέθεσε στους ελεγκτές του να δουν τους λογαριασμούς που ετοιμάστηκαν από την άλλη πλευρά και θα έκαναν τους δικούς τους ελέγχους. Δεν έχει, όμως, έκθεση από τους ελεγκτές του. Αρνήθηκε την υποβολή ότι παρέλειψε να διεξάγει οικονομικό έλεγχο - due diligence της Καθ΄ ης η Αίτηση με το σωστό τρόπο βάζοντας τους δικούς του ελεγκτές να ελέγξουν τα βιβλία της Καθ΄ης η Αίτηση και, αφού επανέλαβε ότι πήραν οι ελεγκτές τους λογαριασμούς της Καθ΄ ης η Αίτηση και τη διαβεβαίωση από τους μετόχους, διερωτήθηκε αν θα έπρεπε να κάνει το "detective". Σ΄ ό,τι αφορά την Έκθεση Εκτίμησης του 2011 (13/4/11) αρνήθηκε ότι η ακίνητη περιουσία της Καθ΄ ης η Αίτηση δεν έχει ούτε τη μισή αξία απ΄ ότι είχε το χρόνο της εκτίμησης και πρόσθεσε ότι αξίζει πέραν του ότι αναφέρεται στην εκτίμηση. Επεσήμανε ότι η Τράπεζα δεν ζήτησε επανεκτίμηση γιατί πληρώνεται η δόση της. Σ΄ άλλη ερώτηση ανέφερε ότι την Καθ΄ης η Αίτηση την αγόρασε για το ποσό των Λ.Κ.950.000. Στην υποβολή ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση το 2002 πήρε δάνειο από κοινό λογαριασμό των Αιτητών που διατηρούσαν μαζί με τον Γ. Παρασκευαϊδη ύψους περίπου Λ.Κ.650.000 το οποίο δεν αποπλήρωσε μέχρι σήμερα, ο μάρτυρας απάντησε ότι αυτό δεν αναφέρεται πουθενά στους ελεγμένους λογαριασμούς. Στην υποβολή ότι οι Αιτητές και οιοδήποτε τρίτο πρόσωπο ουδέποτε δεσμεύονται από λογαριασμούς που συνέτασσε η Καθ΄ ης η Αίτηση ως χρεώστιδα, απάντησε ότι ο ίδιος ικανοποιήθηκε όταν του υπόγραψαν οι μέτοχοι ότι δεν χρωστούν ένα σεντ. Μαζί με τους λογαριασμούς, πρόσθεσε, ήταν και η Δήλωση Ιδιοκτητών και Μετόχων ότι δεν χρωστούν ένα σεντ. Αρνήθηκε, επίσης, ότι οφείλεται το ποσό που αναφέρθηκε ανωτέρω στους Αιτητές εφόσον δεν πληρώθηκε κανένα ποσό από το 2007, προσθέτοντας ότι ο ίδιος δεν χρωστά και ότι ούτε δείχνουν τα βιβλία ότι χρωστά σ΄ αυτά τα άτομα. Στην επανεξέταση ερωτηθείς αν η Καθ΄ ης η Αίτηση έχει καμιά αγωγή εναντίον της απάντησε αρνητικά. Ερωτηθείς αν η Economides Metal Recycling Ltd ζήτησε από την Καθ΄ης η Αίτηση να της πληρώσει οτιδήποτε και η Καθ΄ ης η Αίτηση αρνήθηκε, απάντησε αρνητικά. Σ΄ άλλη ερώτηση δέχτηκε ότι η Economides Metal Recycling Ltd ουσιαστικά χρησιμοποιεί τη γη της Καθ΄ ης η Αίτηση. Μαρτυρία Μ. Καθ΄ ης η Αίτηση 2 Αθανάσιου Αθανασίου Ο Αθανάσιος Αθανασίου είναι υπάλληλος της εταιρείας ARCHIMIDES & PAVLOS PARASKEVAIDES LTD η οποία μέχρι το Μάιο '07 ήταν μέτοχος της Καθ΄ ης η αίτηση. Διετέλεσε Γραμματέας της Καθ΄ ης η Αίτηση και Οικονομικός Διαχειριστής για θέματα τραπεζών και τραπεζικών λογαριασμών. Είχε δικαίωμα υπογραφής και δέσμευσης τραπεζικού λογαριασμού της Καθ΄ ης η Αίτηση μαζί με το Χάρη Κυπραίο ο οποίος ήταν ο διοικητικός υπεύθυνος της Καθ΄ ης η Αίτηση. Ο Μ. Καθ΄ ων η Αίτηση 2 ήταν προσωπικά αναμεμειγμένος στην πώληση της Καθ΄ ης η Αίτηση στην εταιρεία Economides Metal Recycling Ltd. H διαδικασία πώλησης ολοκληρώθηκε σύμφωνα με τις απαιτήσεις των λογιστών της εταιρείας Economides Metal Recycling Ltd. Η Καθ΄ ης η Αίτηση έπρεπε να είναι απηλλαγμένη από οποιεσδήποτε υποχρεώσεις ή χρέη για να γίνει η μεταβίβαση. Κατέθεσε ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 11 Δήλωση των Διευθυντών της Καθ΄ ης η Αίτηση σύμφωνα με την οποία βεβαιούτο ότι μέχρι τις 25/5/07 αυτή δεν όφειλε σε οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο οποιοδήποτε ποσό. Ο Μ. Καθ΄ ης η Αίτηση 2 υπέγραψε ως μάρτυρας σ΄ όλες τις υπογραφές των Διευθυντών. Κατέθεσε, επίσης, ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 12 ημερ. 12/4/07 βεβαίωση από μέρους του Γιώργου Παρασκευαϊδη σύμφωνα με την οποία βεβαιώνετο η συγκατάθεση του για τη διαγραφή του οφειλόμενου ποσού των €1.025.822 από την Καθ΄ ης η Αίτηση και ότι το υπόλοιπο του λογαριασμού του με την Καθ΄ ης η Αίτηση στις 12/4/07 ήταν μηδέν. Ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 13 κατατέθηκε βεβαίωση του Σάββα Λιασή εκ μέρους της Dedosaco Ltd σύμφωνα με την οποία βεβαιώνετο η συγκατάθεση του για τη διαγραφή του οφειλόμενου ποσού των €58.828 από την Καθ΄ ης η Αίτηση και ότι το υπόλοιπο του λογαριασμού του με την Καθ΄ ης η Αίτηση στις 12/4/07 ήταν μηδέν. Ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 14 κατατέθηκε βεβαίωση από τον Παύλο Παρασκευαϊδη εκ μέρους Α & Π Παρασκευαϊδης Λτδ ημερ. 12/4/07 σύμφωνα με την οποία βεβαιώνετο η συγκατάθεση τους για τη διαγραφή του οφειλόμενου ποσού των €128.771 από την Καθ΄ ης η Αίτηση και ότι το υπόλοιπο του λογαριασμού τους με την Καθ΄ ης η Αίτηση στις 12/4/07 ήταν μηδέν. Η Καθ΄ης η Αίτηση όφειλε στους μετόχους και όλοι υπέγραψαν για να εξαλειφθεί το χρέος της προς αυτούς για να μπορέσουν να την πωλήσουν. Το 2007 όταν η εταιρεία Economides Metal Recycling Ltd αγόρασε την Καθ΄ης η Αίτηση έγιναν κάποιοι λογαριασμοί. Είχαν συγκεκριμένα ζητηθεί από τους ελεγκτές της Καθ΄ ης η Αίτηση να ετοιμάσουν και ετοίμασαν λογαριασμούς μέχρι μέσα του 2007. Έγιναν νέοι λογαριασμοί που έδειχναν ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση δεν χρωστούσε σε κανένα (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 10). Η Καθ΄ ης η Αίτηση το 2006 χρωστούσε €1.208.536 και το υπόλοιπο ήταν στις 12/4/07 μηδέν. Όλα τα χρέη της Καθ΄ης η Αίτηση προς τους ιδιοκτήτες διεγράφησαν. Η Καθ΄ης η Αίτηση, εκτός από κάποια υπόλοιπα λογαριασμού εμπορίου, είχε κάνει ένα μεγάλο δάνειο για αγορά κτήματος στη Βιομηχανική Περιοχή Γερίου από την Ελληνική Τράπεζα. Η Καθ΄ ης η Αίτηση πήγε κακώς και δεν μπορούσε να δώσει οποιαδήποτε δόση έναντι των υποχρεώσεων της και των τόκων. Στο χρέος της Ελληνικής Τράπεζας υπήρχε και το μεγάλο ποσό το οποίο χρωστούσε στον κ. Γ. Παρασκευαϊδη ο οποίος είχε εξοφλήσει το χρέος της προς την Ελληνική. Συγκεκριμένα η Καθ΄ ης η Αίτηση χρωστούσε στην Ελληνική Τράπεζα ένα χρέος γύρω στις Λ.Κ.650.000. Αυτό το ξόφλησε ο Γ. Παρασκευαϊδης και, απ΄ ό,τι είχε πληροφορηθεί ο μάρτυρας από την Ελληνική Τράπεζα, η χρηματοδότηση αυτή προήλθε από κοινό λογαριασμό που είχε ο Γ. Παρασκευαϊδης με την κόρη του Χριστίνα και τον Κυριάκο Ανδρέου και, σύμφωνα με την πληροφόρηση που είχε ο μάρτυρας aπό τον κ. Χ"Θωμά της Ελληνικής Τράπεζας όταν τα τρία πιο πάνω άτομα ζήτησαν να κάνουν δάνειο για κάποιες επιχειρήσεις, επειδή η Τράπεζα χειρίζετο τους λογαριασμούς Γ. Παρασκευαϊδη είτε ήταν προσωπική του εταιρεία είτε εταιρεία στην οποία ήταν μεγαλομέτοχος, είτε ακόμη και προσωπικό του λογαριασμό η Τράπεζα συνέδεε τον εν λόγω λογαριασμό με τον άλλο και η Ελληνική Τράπεζα είχε βάλει ως όρο για παραχώρηση του δανείου της εξόφληση του χρέους της Καθ΄ ης η Αίτηση. Σε συνάντηση που είχε ο μάρτυρας με τον Γ. Παρασκευαϊδη αργότερα και του είχε αναφέρει αυτά που του είχε πει η Τράπεζα, ο Γ. Παρασκευαϊδης του επιβεβαίωσε ότι είχε πληρώσει το χρέος της Καθ΄ ης η Αίτηση. Στη δε παρατήρηση του μάρτυρα ότι τα χρήματα μπήκαν από κοινό λογαριασμό του ιδίου με την Χριστίνα Παρασκευαϊδου και Κ. Ανδρέου, εκείνος του είπε «μην έχεις έννοια, τα κανόνισα, τα χρήματα είναι δικά μου, μου τα χρωστεί η Καθ΄ης και το ξέρουν καλά και ο Παύλος και ο Λιασής.». Ερωτηθείς κατά πόσο από την κουβέντα του με τον Γ. Παρασκευαϊδη αν είχε καταλάβει ποιος πλήρωσε τα λεφτά, ο μάρτυρας απάντησε ότι σύμφωνα με τα λεγόμενα του Γ. Παρασκευαϊδη ο Γ. Παρασκευαϊδης είχε βάλει τα λεφτά και ότι είχε διευκρινίσει γιατί τα πήρε από joint account. Είχε πει ότι ήταν δικά του λεφτά και ότι τα είχε κανονίσει. Αυτό το χρέος προς την Ελληνική των Λ.Κ.650.000 που ο Γ. Παρασκευαϊδης εξόφλησε καταχωρήθηκε στους λογαριασμούς και ήταν χρέος της Καθ΄ ης η Αίτηση προς Γ. Παρασκευαϊδη. Πριν το Μάιο του 2007 το χρέος της Καθ΄ ης η Αίτηση προς Γ. Παρασκευαϊδη ήταν Λ.Κ.1.025,822 και σ΄ αυτό το ποσό συμπεριλαμβάνετο το ποσό των Λ.Κ.650.000. Ερωτηθείς κατά πόσο είχε γίνει συμφωνία δανείου μεταξύ των Αιτητών και Γ. Παρασκευαϊδη από τη μια πλευρά και της Καθ΄ ης η Αίτηση από την άλλη με βάση την οποία συμφωνήθηκε ότι το ποσό των Λ.Κ.650.000 και ο τρέχων τόκος θα αποπληρώνετο στους Αιτητές όταν η Καθ΄ ης η Αίτηση θα είχε ρευστότητα, απάντησε αρνητικά προσθέτοντας ότι δεν υπήρχε τέτοια συμφωνία και ότι, αν υπήρχε τέτοια συμφωνία, θα έπρεπε να είχε καταχωρηθεί στα βιβλία. Ερωτηθείς κατά πόσο η Καθ΄ης η Αίτηση το 2007 που είχε πωληθεί στην εταιρεία Economides Metal Recycling Ltd είχε ρευστότητα απάντησε όχι. Πρόσθεσε σ΄ άλλη ερώτηση ότι οι εργασίες της είχαν παύσει το 2000 περίπου. Αντεξεταζόμενος είπε ότι τελικά πώλησε την Καθ΄ ης η Αίτηση για ποσό Λ.Κ.950.000 και έλαβε ως προκαταβολή Λ.Κ.50.000. Το ποσό των Λ.Κ.50.000 δεν μπήκε στην Καθ΄ ης η Αίτηση αλλά στην εταιρεία A & P Paraskevaides Ltd. Το ίδιο και για το υπόλοιπο ποσό των Λ.Κ.950.000. Τα χρήματα που έπρεπε να πάρει η Καθ΄ ης η Αίτηση τα πήρε η Α & P Paraskevaides Ltd με τη συγκατάθεση των Διευθυντών και Μετόχων. Ερωτηθείς κατά πόσο εισηγήθηκε στον Οικονομίδη να αγοράσει την Καθ΄ ης η Αίτηση αυτό το κτήμα για να μην πληρώσει μεταβιβαστικά, απάντησε καταφατικά. Ερωτηθείς κατά πόσο δεν θα αισθάνετο άνετα προς τον Οικονομίδη εάν η Καθ΄ ης η Αίτηση όφειλε Λ.Κ.1.025,822 που δεν φαινόταν στους λογαριασμούς, ο μάρτυρας απάντησε ότι αν υπήρχε οποιοδήποτε χρέος ή κρυφή υποχρέωση τότε ο Οικονομίδης μπορούσε να στραφεί δικαστικώς εναντίον της οικογένειας Παρασκευαϊδη γιατί η Καθ΄ ης η Αίτηση ανήκει στην οικογένεια Παρασκευαϊδη. Τόνισε ότι δεν βρίσκεται ο ίδιος εδώ για να κερδίσει ή όχι ο Οικονομίδης και ότι δεν έχει συμφέρον από τον Οικονομίδη. Ερωτηθείς σε σχέση με την αναφορά του στην παρ. 4 της Ένορκης Δήλωσης του όπου λέει ότι με εντολή του Γ. Παρασκευαϊδη μεταφέρθηκε σε τραπεζικό λογαριασμό της Καθ΄ ης η Αίτηση το ποσό των Λ.Κ.654.284,62 από τραπεζικό λογαριασμό στον οποίο ο Γ. Παρασκευαϊδης ήταν συνδικαιούχος με τη Χριστίνα Παρασκευαϊδου και τον Κυριάκο Ανδρέου κατά πόσο οι εντολές είχαν δοθεί μόνο από τον Γ. Παρασκευαϊδη, απάντησε καταφατικά. Στην υποβολή ότι ο εν λόγω λογαριασμός μπορούσε να διακινηθεί μόνο με την υπογραφή των τριών συνδικαιούχων, απάντησε ότι ένας λογαριασμός που είναι and/or μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τον ένα ή από τους δύο ή περισσότερους συνδικαιούχους. Πρόσθεσε ότι, πέραν αυτού, είχε επιβεβαίωση αυτής της πράξης από τον Γ. Παρασκευαϊδη. Ερωτηθείς κατά πόσο η δήλωση του ότι μόνο ο Γ. Παρασκευαϊδης έδωσε εντολές για τη μεταφορά του ποσού των Λ.Κ.650.000 βασίσθηκε στο τι του είπε πει ο Χ"Θωμάς της Ελληνικής Τράπεζας και ο Γ. Παρασκευαϊδης, απάντησε ότι ο Γ. Παρασκευαϊδης του είχε πει ότι το χρέος της Καθ΄ ης η Αίτηση το είχε ξοφλήσει και ότι το ήξερε ο Παύλος και ο Λιασής ότι η Καθ΄ης η Αίτηση του τα χρωστούσε του Γ. Παρασκευαϊδη. Ερωτηθείς σε σχέση με το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2 και κατά πόσο με βάση τη Δήλωση αυτή η Καθ΄ ης η Αίτηση αναγνώρισε και γνώριζε ότι η εξόφληση των οφειλών της προς την Ελληνική Τράπεζα δεν έγινε μόνο από τον Γ. Παρασκευαϊδη αλλά και από την Χριστίνα Παρασκευαϊδου και Κ. Ανδρέου, διαφώνησε με αυτή τη θέση. Αφού ανέφερε ότι η υπογραφή εκ μέρους της Καθ΄ης η Αίτηση είναι πιθανότατα αυτή του Παύλου Παρασκευαϊδη, διευκρίνισε ότι ο Παύλος δεν δέσμευε μόνος του την Καθ΄ ης η Αίτηση για οικονομικά θέματα διότι η Καθ΄ ης η Αίτηση είχε ακόμη 2 Διευθυντές. Κατά τη γνώμη του, αν υπήρχε τέτοια συμφωνία δανειοδότησης προς την Καθ΄ης η Αίτηση, θα έπρεπε να υπάρχει συνάντηση των Διευθυντών για να αποφασίσουν και να καταγραφεί στα Βιβλία της Εταιρείας. Δηλαδή να γινόταν συνεδρίαση Διοικητικού Συμβουλίου. Το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2, πρόσθεσε, ίσως να μην είχε αντιληφθεί το περιεχόμενο του όταν το υπέγραψε ο Παύλος Παρασκευαϊδης. Σ΄ άλλη ερώτηση ανέφερε ότι όλοι οι μέτοχοι και Διευθυντές της Καθ΄ ης η Αίτηση γνώριζαν ότι το δάνειο είχε γίνει από τον Γ. Παρασκευαϊδη. Σ΄ άλλο σημείο της αντεξέτασης του ανέφερε ότι δεν είχε αναφερθεί από οποιονδήποτε ότι τα χρήματα είχαν δοθεί από τη Χριστίνα Παρασκευαϊδου και Κ. Ανδρέου παρά μόνο όλοι αναφέρονταν ξεκάθαρα σε εξόφληση χρέους από τον ίδιο τον Γ. Παρασκευαϊδη. Στην υποβολή ότι η σωστή διαδικασία λογιστικά θα 'ταν να πάρει αποποίηση των δικαιωμάτων της Χριστίνας Παρασκευαϊδου και Κ. Ανδρέου επί του κοινού λογαριασμού για να θεωρήσει ότι το δάνειο δόθηκε αποκλειστικά από τον Γ. Παρασκευαϊδη, απάντησε ότι ο Γ. Παρασκευαϊδης ήταν Διευθυντής μιας τεράστιας πολυεθνικής και έδιδε οδηγίες στους ελεγκτές και τους λογιστές για το πώς να ετοιμάσουν λογαριασμούς της εταιρείας. Πρόσθεσε ότι δεν υπήρξε λογιστής ή Τράπεζα που να αμφισβητήσει το λόγο του Γ. Παρασκευαϊδη. Διερωτήθηκε δε πώς θα ζητούσαν από τον Κ. Ανδρέου και Χριστίνα Παρασκευαϊδου έγγραφο συγκατάθεσης εφόσον είχαν το λόγο του Γ. Παρασκευαϊδη. Αρνήθηκε την υποβολή ότι η Καθ΄ης η Αίτηση όφειλε και εξακολουθεί να οφείλει το δάνειο που πήρε από Κ. Ανδρέου, Γ. Παρασκευαϊδη και Χριστίνα Παρασκευαϊδου. Μαρτυρία Μ. Καθ΄ ης η Αίτηση 3 Μιχάλη Μιχαήλ Ο Μιχάλης Μιχαήλ, είναι εγκεκριμένος λογιστής και ένας εκ των συνεταίρων στην KPMG. Η KPMG ελέγχει τις ετήσιες οικονομικές καταστάσεις της Economides Metal Recycling Ltd που είναι ο μόνος μέτοχος της Καθ΄ης η Αίτηση και ο μάρτυρας είναι ο υπεύθυνος συνέταιρος για τον έλεγχο τους. Το 2007 αγοράστηκαν οι μετοχές της Καθ΄ ης η Αίτηση από την εταιρεία Economides Metal Recycling Ltd επειδή Καθ΄ ης η Αίτηση είχε υπό την ιδιοκτησία της ένα ακίνητο που συνόρευε με το ακίνητο της Economides Metal Recycling Ltd. Η Kαθ΄ ης η Αίτηση δεν είχε οποιαδήποτε άλλη περιουσία, ούτε οποιεσδήποτε δραστηριότητες και ήταν ουσιαστικά αδρανής. Η τιμή αγοράς των μετοχών της Καθ΄ ης η Αίτηση συμφωνήθηκε στο ποσό των Λ.Κ.950.000, ποσό που αντιστοιχούσε στην αγοραία αξία του ακινήτου που ανήκε στην Καθ΄ ης η Αίτηση. Στην ουσία αυτό που αγόραζε η Economides Metal Recycling Ltd ήταν το ακίνητο της Καθ΄ης η Αίτηση. Η απόδειξη είσπραξης από μέρους της Καθ΄ ης η Αίτηση κατατέθηκε ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 18. Το ποσό των Λ.Κ.950.000 πληρώθηκε ως εξής: Λ.Κ.50.000 προκαταβολή που δόθηκε από την Economides Metal Recycling Ltd στις 2/3/07, ενδιάμεση πληρωμή από την Economides Metal Recycling Ltd για το ποσό των Λ.Κ.595.584,00 και στις 7/9/07 από δάνειο που λήφθηκε από την Τράπεζα Κύπρου πληρώθηκε το ποσό των Λ.Κ.301,416,00. Το δάνειο λήφθηκε από την Καθ΄ης η Αίτηση αντί από την Economides Metal Recycling Ltd που ήταν ο αγοραστής των μετοχών καθότι ήταν απαίτηση της Τράπεζας γιατί θεωρούσε ότι το Ιδρυτικό Καταστατικό της Καθ΄ ης η Αίτηση δεν επέτρεπε η εταιρεία να υποθηκεύσει περιουσία της για χρέος τρίτου. Σε κάθε περίπτωση η Economides Metal Recycling Ltd ανέλαβε έναντι της Τράπεζας την υποχρέωση όπως εξοφλήσει το εν λόγω δάνειο. Ως ελεγκτές της Economides Metal Recycling Ltd πριν την αγορά των μετοχών της Καθ΄ης η Αίτηση προέβησαν σε όλους τους ενδεδειγμένους ελέγχους για να διαπιστώσουν αν υπήρχαν οποιοδήποτε κίνδυνοι από την αγορά των μετοχών της Καθ΄ης η Αίτηση από την Economides Metal Recycling Ltd. Ζήτησαν να λάβουν και έλεγξαν τους τελευταίους ελεγμένους λογαριασμούς της Καθ΄ ης η Αίτηση για το έτος 2006. Στους εν λόγω λογαριασμούς φαινόταν ότι η Καθ΄ης η Αίτηση όφειλε μόνο στους μετόχους της. Μετά από δική τους απαίτηση έγιναν νέοι ενδιάμεσοι λογαριασμοί από 1/1/07 μέχρι 12/4/07 απ΄ όπου φαινόταν ότι η Καθ΄ ηςη η Αίτηση δεν όφειλε οποιοδήποτε ποσό στους μετόχους. Παράλληλα όλοι οι μέτοχοι μεταξύ των οποίων και ο Γ. Παρασκευαϊδης, υπέγραψαν δηλώσεις δια των οποίων συγκατατέθηκαν στην διαγραφή του οφειλόμενου σε αυτούς ποσού και βεβαίωναν ότι ο λογαριασμός τους με την εταιρεία ήταν μηδέν. Επιπλέον όλοι οι Διευθυντές της Καθ΄ης η Αίτηση υπέγραψαν δηλώσεις δια των οποίων ρητώς δήλωσαν ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση δεν όφειλε σε οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο μέχρι 25/5/07 ημερομηνία που έλαβε χώρα η μεταβίβαση των μετοχών της Καθ΄ης η Αίτηση προς την Economides Metal Recycling Ltd, αναλαμβάνοντας και την ευθύνη να αποζημιώσουν την Economides Metal Recycling Ltd για οποιαδήποτε ζημιά ήθελε υποστεί σε περίπτωση που εμφανιζόταν οιοσδήποτε διεκδικώντας οποιοδήποτε ποσό από την Καθ΄ης η Αίτηση για την περίοδο πριν από τις 25/5/07. Το ποσό αγοράς των μετοχών της Καθ΄ης η Αίτηση δόθηκε στην εταιρεία Α & Π Παρασκευαϊδης Λτδ αφού οι ελεγκτές εξασφάλισαν εντολές από τους δύο άλλους μετόχους τον Γ. Παρασκευαϊδη και την εταιρία Dedosaco Ltd όπως πληρωθεί το ποσό που τους αναλογεί από την πώληση των μετοχών τους στην Καθ΄ ης η Αίτηση στην Α & Π Παρασκευαϊδης Λτδ (ΤΕΚΜΗΡΙΑ 19 και 20 αντίστοιχα). Σε κανένα χρονικό σημείο από την ημερομηνία εξαγοράς της Εταιρείας μέχρι και την ημερομηνία που στάληκε επιστολή στην Καθ΄ ης η Αίτηση δεν διεφάνη ότι η Χριστίνα Παρασκευαϊδου και ο Κ. Ανδρέου αποτελούν πιστωτές της Καθ΄ης η Αίτηση. Κανονικά οι πιστωτές μιας εταιρείας φαίνονται στους ελεγμένους λογαριασμούς και εδώ η Χριστίνα Παρασκευαϊδου και Κ. Ανδρέου δεν φαίνονταν στους ελεγμένους λογαριασμούς της Καθ΄ης η Αίτηση ως πιστωτές της. Ο μάρτυρας κατέθεσε, επίσης, και τα ακόλουθα Τεκμήρια: § Απόσπασμα των Ελεγμένων Λογαριασμών της Economides Metal Recycling Ltd για το έτος 2007 όπου αναφέρεται ότι στις 25/5/07 αποκτήθηκε το 100% του μετοχικού κεφαλαίου της Καθ΄ ης η Αίτηση και το κόστος επένδυσης,ήτο Λ.Κ.950.000,το οποίο προκύπτει από την πρόσθεση της καθαρής αξίας του ακινήτου που ανήκει στην Καθ΄ ης η Αίτηση,δηλαδή του ποσού Λ.Κ.454.540,00 και της υπεραξίας του ακινήτου, δηλ. ποσού Λ.Κ.495.460,00 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 21). § Απόσπασμα των Ελεγμένων Λογαριασμών της Economides Metal Recycling Ltd για το έτος 2011 στο οποίο φαίνεται το ποσό της επένδυσης από μέρους της Economides Metal Recycling Ltd για την αγορά της Καθ΄ης η Αίτηση, ήτοι €1.623,171, ποσό που προκύπτει από την πρόσθεση της καθαρής αξίας της εταιρείας που αυτή αντικατοπτρίζεται από την αξία του ακινήτου πλέον την υπεραξία του ακινήτου που είναι και το τελικό ποσό που πληρώθηκε για την αγορά της εταιρείας (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 22) § Κατάσταση επένδυσης ως περιλαμβάνεται στους Ελεγμένους λογαριασμούς της Economides Metal Recycling Ltd από το 2007 μέχρι το 2012. § Το μοναδικό χρέος που έχει η Καθ΄ ης η Αίτηση είναι το δάνειο που λήφθηκε από την Τράπεζα Κύπρου δια την αγορά των μετοχών της Καθ΄ ης η Αίτηση από την Economides Metal Recycling Ltd, δάνειο το οποίο αποπληρώνεται κανονικά και ανελλιπώς κάθε μήνα από την Economides Metal Recycling Ltd καθότι είναι αυτή η εταιρεία που έλαβε τα χρήματα του δανείου αφού το δάνειο αυτό δόθηκε μετά από αίτημα της Economides Metal Recycling Ltd προς την Τράπεζα για να αγοραστούν οι μετοχές της Καθ΄ ης η Αίτηση. Ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 24 κατατέθηκε κατάσταση λογαριασμού του εν λόγω δανείου από τις 7/9/07 που λήφθηκε το δάνειο μέχρι σήμερα. § Κατάσταση λογαριασμού του δανείου από τα λογιστικά βιβλία που τηρούνται από την Economides Metal Recycling Ltd από το 2007 μέχρι το 2012 στην οποία φαίνεται ότι το χρέος της Καθ΄ ης η Αίτηση προς την Τράπεζα Κύπρου στις 18/12/12 έχει υπόλοιπο €391.465,37 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 25) § Αναφορικά με τη φερεγγυότητα της Καθ΄ ης η Αίτηση, παρόλο που η εταιρεία δεν έχει εργασίες, άρα και ρευστότητα, η περιουσία της αξίζει γύρω στο €1.500.000 ποσό που υπερβαίνει το χρέος της. Μοναδικό της χρέος είναι το δάνειο της Τράπεζας Κύπρου που αποπληρώνεται από την Economides Metal Recycling Ltd αφού έγινε για δικούς της σκοπούς και για το οποίο υπάρχει ανάληψη υποχρέωσης αποπληρωμής από την Economides Metal Recycling Ltd που είναι μητρική εταιρεία της Καθ΄ ης η Αίτηση και η οποία έχει τεράστια ρευστότητα. Eρωτηθείς κατά πόσο στους λογαριασμούς της εταιρείας όταν μία πληρωμή γίνει από κοινό λογαριασμό τριών προσώπων το ποσό θα οφείλεται και στα τρία πρόσωπα, απάντησε ότι τα πρόσωπα αυτά θα πρέπει να τους πουν τι ποσά έβαλε ο καθένας και οι λογαριασμοί θα δείχνουν τα πρόσωπα που εξόφλησαν το δάνειο. Ερωτηθείς αν το ποσό που πληρώθηκε από ένα κοινό λογαριασμό εγγραφεί σ΄ ένα από τους τρεις στα Βιβλία της εταιρείας κατά πόσο η οφειλή προς τους άλλους δύο εξακολουθεί να ισχύει, απάντησε ότι δεν μπορούσε να ξέρει τι συμφωνήθηκε μεταξύ των τριών. Πρόσθεσε ότι αν συμφώνησαν οι τρεις να πιστωθεί στον ένα, τότε δεν υπάρχει οφειλή στους άλλους. Ερωτηθείς υπό την ιδιότητα του λογιστή κατά πόσο οι λογαριασμοί που ετοιμάζονται για μια εταιρεία αν διαγράψει η εταιρεία αυθαίρετα και από μόνη της χρέη που δεν φαίνονται στα Βιβλία κατά πόσο αυτό σημαίνει ότι η εταιρεία δεν θα πάρει τα ποσά, απάντησε ότι ένας λογιστής πρέπει να βεβαιωθεί ότι οι οικονομικές καταστάσεις δίδουν αξιόπιστη και δίκαιη εικόνα των οικονομικών δεδομένων στη συγκεκριμένη στιγμή και ότι θα πρέπει να εξασφαλίσει έγγραφα που θεωρεί ότι θα αποδείξουν αυτά που φαίνονται στις οικονομικές καταστάσεις. Ένας πιστωτής δεν δεσμεύεται από τις οικονομικές καταστάσεις ενός τρίτου. Σ΄ άλλη ερώτηση ανέφερε ότι το δάνειο των Λ.Κ.300.000 φαίνεται στα Βιβλία της Economides Metal Recycling Ltd και όχι της Καθ΄ ης η Αίτηση άσχετα αν η Τράπεζα ήθελε να δώσει το δάνειο στην Καθ΄ης η Αίτηση, γιατί στην ετοιμασία λογαριασμών εφαρμόζεται η αρχή ότι υπερισχύει η ουσία του τόπου. Ερωτηθείς κατά πόσο βασίστηκε στις παραστάσεις των Διευθυντών και Μετόχων της Καθ΄ ης η Αίτηση όταν θα αγόραζε η Economides Metal Recycling Ltd την Καθ΄ ης απάντησε ότι μέσα στα πλαίσια του due diligence παίρνεις όλα τα αποδεικτικά στοιχεία που θεωρείς σημαντικά για να μπορείς να απαλλαγείς από τυχόν μελλοντικά προβλήματα. Δεν ενεργείς ως detective, είσαι λογιστής. Επανέλαβε δε τι στοιχεία ζήτησε και έλαβε στην προκειμένη περίπτωση. Όσον αφορά τις οφειλές της Καθ΄ ης η Αίτηση στους μετόχους και κατά πόσο είχε ελέγξει σε τι συνίσταντο, απάντησε ότι δεν ήταν δική του δουλειά να το ψάξει. Αφ΄ ης στιγμής ο μέτοχος τον διαβεβαιώνει ότι αυτό το ποσό δεν υπάρχει ως οφειλή προς εκείνο δεν χρειάζετο να δει από τι αποτελείτο αυτό το ποσό. Ό,τι έκαναν ήταν αυτό που έπρεπε να κάνουν για να δώσουν γνώμη στον πελάτη τους ότι ήταν εντάξει να προχωρήσει με τη μεταβίβαση των μετοχών. Εκείνη τη στιγμή έπρεπε να πάρουν ικανοποιητική απόδειξη ότι η Καθ΄ ης ήταν καθαρή για να προχωρήσουν να κάνουν τη μεταβίβαση μετοχών. Το τι προέκυψε μετά από πολλά χρόνια είναι διαφορετικό. Εξήγησε ότι είναι συνήθης πρακτική η ανάληψη ευθύνης από Διευθυντές εταιρείας για χρέη που δεν φαίνονται σε λογαριασμούς και αυτό δεν έγινε στην συγκεκριμένη περίπτωση γιατί τα έγγραφα δεν ήταν επαρκή κατά την ώρα της εξαγοράς. Με βάση νομική συμβουλή στο στάδιο εξαγοράς μετοχών μίας εταιρείας ζητούν να παίρνουν τέτοιες διαβεβαιώσεις από Διευθυντές και μετόχους σε περίπτωση που εμφανιστεί κάτι που δεν υπήρχε στις οικονομικές καταστάσεις ο αγοραστής να έχει το δικαίωμα να ζητήσει αποζημιώσεις. Αρνήθηκε ότι στους λογαριασμούς της Economides Metal Recycling Ltd φαίνεται ότι τα χρήματα που πληρώνει η εταιρεία αυτή για εξόφληση δόσεων της Καθ΄ ης η Αίτηση έχει να παίρνει η Economides Metal Recycling Ltd από την Καθ΄ ης η Αίτηση τονίζοντας ότι ξεκαθάρισε ότι επρόκειτο για δάνειο που παρουσιάζεται για την Economides Metal Recycling Ltd και όχι για την Καθ΄ ης η Αίτηση και ότι η πληρωμή των δόσεων γίνεται από λογαριασμό της Economides Metal Recycling Ltd. Πρόσθεσε ότι εξοφλείται ως δάνειο της Economides Metal Recycling Ltd και χρεώνεται ο λογαριασμός δανείου της Economides Metal Recycling Ltd. Ακόμη ανέφερε ότι το δάνειο αυτό παρουσιάζεται στις οικονομικές καταστάσεις της Economides Metal Recycling Ltd άσχετα αν είναι δάνειο της Καθ΄ ης η Αίτηση. Εξήγησε ότι η Τράπεζα έδωσε το δάνειο αυτό για να εξοφλήσει η Economides Metal Recycling Ltd το ποσό εξαγοράς της Καθ΄ ης η Αίτηση, η δε Τράπεζα ζήτησε να μείνει το δάνειο επ΄ ονόματι της Καθ΄ ης η Αίτηση και υπήρχε εταιρική εξασφάλιση (guarantee) της Economides Metal Recycling Ltd. Στην υποβολή ότι με βάση το δάνειο που έκανε η Καθ΄ ης η Αίτηση και με δεδομένο ότι δεν έχει οποιαδήποτε δραστηριότητα ως εταιρεία είναι αφερέγγυα και δεν μπορεί να εξοφλήσει τα χρέη της αφού δεν έχει εισοδήματα, ο μάρτυρας απάντησε ότι επί της ουσίας της δεν έχει δάνειο η Καθ΄ ης η Αίτηση και καμιά υποχρέωση και ότι η Economides Metal Recycling Ltd είναι 100% μητρική της Καθ΄ ης η Αίτηση και έχει εταιρική εγγύηση. Διαφώνησε δε ότι η Καθ΄ ης είναι αφερέγγυα. Σε άλλη ερώτηση ανάφερε ότι το αν έχει ή όχι η Καθ΄ ης η Αίτηση εισοδήματα ή εργασίες δεν έχει καμιά σχέση με τη δυνατότητα της εταιρείας να εξοφλήσει επισημαίνοντας ότι το δάνειο της πληρώνεται ανελλιπώς και ότι μάλιστα μπορεί να εξοφληθεί ανά πάσα στιγμή. M. Καθ΄ ης η Αίτηση 4 Κόκου Σκούλλου Ο Μ. Καθ΄ ης η Αίτηση 4 Κόκος Σκούλλος είναι λογιστής σε ελεγκτικό οίκο ο οποίος μέχρι το 2007 και συγκεκριμένα μέχρι την ημερομηνία που πωλήθηκε η Καθ΄ ης η Αίτηση ετοίμαζε τις οικονομικές της καταστάσεις οι οποίες καταχωρούνταν στον Φόρο Εισοδήματος. Ο μάρτυρας ήταν αυτός που κατά κύριο λόγο ασχολείτο και ετοίμαζε τις οικονομικές καταστάσεις της Καθ΄ ης η Αίτηση. Το 2002 πληρώθηκε ένα δάνειο που διατηρούσε η Καθ΄ης η Αίτηση στην Ελληνική Τράπεζα ύψους Λ.Κ.654.284,62. Η πληροφόρηση που είχε από τους Διευθυντές της εταιρείας και συγκεκριμένα από τον κ. Λιασή ήταν ότι το δάνειο είχε πληρωθεί από τον κ. Γ. Παρασκευαϊδη και γι΄ αυτό το λόγο πιστώθηκε το εν λόγω ποσό στο λογαριασμό Μετόχων του κ. Γ. Παρασκευαϊδη. Κατέθεσε ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 26 τους ελεγμένους λογαριασμούς της Καθ΄ ης η Αίτηση για το οικονομικό έτος 2002. Συγκεκριμένα το ποσό των Λ.Κ.1.025.822, που φαίνεται στη σελίδα 10 των ελεγμένων λογαριασμών, το οποίο οφειλόταν στον κ. Γ. Παρασκευαϊδη, περιλαμβάνει Λ.Κ.250.000 που μεταφέρθηκαν από τον κ. Γ. Παρασκευαϊδη στην Ελληνική Τράπεζα το 2001, Λ.Κ.654.284,62 με τις οποίες πληρώθηκε το χρέος της Καθ΄ης η Αίτηση στην Ελληνική Τράπεζα και Λ.Κ.121.538,00 που οφειλόταν από την εταιρεία στον κ. Λουκή Ιωακείμ ποσό το οποίο μεταφέρθηκε προς όφελος του κ. Γ. Παρασκευαϊδη. Εξ όσων ο μάρτυρας γνωρίζει το ποσό των Λ.Κ.1.025.822 το οποίο οφειλόταν στον κ. Γ. Παρασκευαϊδη από την Καθ΄ ης η Αίτηση, εξοφλήθηκε με δήλωση του κ. Γ. Παρασκευαϊδη όταν επρόκειτο να αγοραστεί η εταιρεία από την Economides Metal Recycling Ltd. Ουδέποτε τέθηκε από οιονδήποτε Διευθυντή ή Μέτοχο της Καθ΄ης η Αίτηση ότι εσφαλμένα πιστώθηκε το ποσό των Λ.Κ.654.282,62 προς όφελος του Γ. Παρασκευαϊδη. Τόσο στις οικονομικές καταστάσεις του 2002 όσο και σε αυτές που ετοιμάστηκαν τα επόμενα χρόνια αναγραφόταν ότι η εταιρεία όφειλε στον κ. Γ. Παρασκευαϊδη το ποσό των Λ.Κ.1.025.822 στο οποίο συμπεριλαμβάνεται το ποσό των Λ.Κ.654.284,62. Εξ όσων γνωρίζει ο μάρτυρας, ουδέποτε τέθηκε από τον κ. Γ. Παρασκευαϊδη οιονδήποτε ζήτημα κατά την υπογραφή από μέρους του της συγκατάθεσης του για διαγραφή του οφειλόμενου σε αυτόν ποσού των Λ.Κ.1.025.822. Δηλαδή, δεν λέχθηκε τότε από οιονδήποτε ότι το οφειλόμενο ποσό από την Καθ΄ ης η Αίτηση στον Γ. Παρασκευαϊδη δεν είναι Λ.Κ.1.025.822 αλλά λιγότερα, εξ ου και υπέγραψε τη δήλωση ο κ. Γ. Παρασκευαϊδης. Ο μάρτυρας για πρώτη φορά ενημερώθηκε για τον ισχυρισμό ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση είχε συνάψει δάνειο από την Χριστίνα Παρασκευαϊδου και Κυριάκου Ανδρέου από τον δικηγόρο της Καθ΄ ης η Αίτηση προ ολίγων ημερών όταν τον πήρε τηλέφωνο ζητώντας του να δώσει μαρτυρία γι΄ αυτά που γνωρίζει για την παρούσα υπόθεση. Ο μάρτυρας είχε ενεργή συμμετοχή στο στάδιο της πώλησης των μετοχών της Καθ΄ης η Αίτηση προς την Economides Metal Recycling Ltd. Είναι αυτός που ετοίμασε τους ενδιάμεσους λογαριασμούς της Καθ΄ ης η Αίτηση από 1/1/07 μέχρι 12/4/07 και οι οποίοι έχουν υπογραφεί από τους Διευθυντές της Καθ΄ ης η Αίτηση και στους οποίους λογαριασμούς φαίνεται ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση δεν όφειλε πλέον οιονδήποτε ποσό στους μετόχους. Οι λογαριασμοί για την περίοδο από 1/1/07 - 12/4/07 ετοιμάστηκαν πριν από την πώληση των μετοχών της Καθ΄ ης η Αίτηση και, κατά συνέπεια, πριν από την είσπραξη από μέρους της A & Π Παρασκευαϊδης Λτδ του τιμήματος πώλησης των μετοχών της Καθ΄ ης. Το ποσό που εισέπραξε η Α & Π Παρασκευαϊδης Λτδ αποτελούσε το τίμημα πώλησης των μετοχών της Καθ΄ης η Αίτηση στην εταιρεία Economides Metal Recycling Ltd. Δεν επρόκειτο, δηλαδή, για δάνειο που έκαμε η Καθ΄ ης η Αίτηση στην Α & Π Παρασκευαϊδης Λτδ. Τα χρήματα που λήφθηκαν από την εταιρεία Economides Metal Recycling Ltd ανήκαν στους μετόχους και όχι στην Καθ΄ ης η Αίτηση. Αντεξεταζόμενος εξήγησε τα στοιχεία που λήφθηκαν υπόψη για σκοπούς ετοιμασίας των ελεγμένων λογαριασμών της Καθ΄ης η Αίτηση λέγοντας ότι είχε εξασφαλίσει αντίγραφα του τραπεζικού λογαριασμού με την Ελληνική Τράπεζα που έδειχνε δύο συναλλαγές, ήτοι έξοδα τράπεζας και αποπληρωμή δανείου. Για τους ίδιους ήταν μια απλή περίπτωση να τους πουν ποιος είχε εμβάσει τα λεφτά για εξόφληση του δανείου και, ανάλογα, να πιστωθεί ο λογαριασμός αυτός. Ερωτηθείς γιατί δεν ζήτησε να του στείλουν έντυπο τράπεζας που έδειχνε ποιος έκανε την μεταφορά αυτή στο λογαριασμό της Καθ΄ης η Αίτηση όταν είδε την αποπληρωμή του δανείου, απάντησε ότι επρόκειτο μόνο για μία πράξη στο λογαριασμό της εταιρείας και αφ΄ ης στιγμής οι Διευθυντές και ο Γραμματέας της εταιρείας τους είχαν πληροφορήσει ότι το συγκεκριμένο έμβασμα είχε γίνει από το Γ. Παρασκευαϊδη και είχαν εξασφαλίσει και αντίγραφο του λογαριασμού, δεν χρειάζονταν οι λογιστές περισσότερα στοιχεία. Πρόσθεσε ότι και να του έδειχναν την πιστωτική σημείωση για να δει το όνομα αυτό δεν θα του έλεγε οτιδήποτε. Ερωτηθείς κατά πόσο εάν έβλεπε ότι κάποια χρήματα κατατίθενται στο λογαριασμό της εταιρείας από κάποιους τρίτους, π.χ. στην προκειμένη περίπτωση από τον Κ. Ανδρέου και Χριστίνα Παρασκευαϊδου, δεν θα δημιουργείτο η υποχρέωση να αναγράψει στο λογαριασμό της εταιρείας ότι αυτά τα λεφτά πληρώθηκαν στην εταιρεία και, συνεπώς, ότι η εταιρεία τα όφειλε πίσω σ΄ αυτά τα άτομα, ο μάρτυρας απάντησε ότι είναι μία συνήθης πρακτική των μετόχων της εταιρείας να αντλούν κεφάλαια σε μία εταιρεία από λογαριασμό είτε είναι οικογενειακός, είτε είναι με κάποιους τρίτους. Αντιθέτως, πρόσθεσε, εάν προσκόμιζαν στοιχεία που έδειχναν ότι το έμβασμα έγινε μετά από δάνειο που παραχωρήθηκε μεταξύ είτε των τρίτων, είτε του ιδίου μαζί με την εταιρεία για να δείξουν ότι οφείλεται αυτό το έμβασμα ως δάνειο σε κάποιους, είτε είναι μέτοχος ή διευθυντής, σε τέτοια περίπτωση σίγουρα θα ζητούσαν τα έγγραφα του δανείου. Ανέφερε, επίσης, ότι το ότι τα λεφτά αυτά προήλθαν από κοινό λογαριασμό δεν είχε σημασία. Ερωτηθείς εάν τα χρήματα πληρώνονταν είτε από μετόχους, είτε από τρίτο πρόσωπο ως δάνειο θα ζητούσε σε τέτοια περίπτωση τη συμφωνία δανείου, απάντησε καταφατικά. Στην υποβολή ότι ο λόγος που τα λεφτά καταγράφηκαν σε πίστη του Γ. Παρασκευαϊδη ήταν γιατί δόθηκαν από αυτόν (κατά την άποψή τους) ως δάνειο προς την εταιρεία και γι΄ αυτό πιστώθηκε ο λογαριασμός του με το αντίστοιχο ποσό, απάντησε ότι δεν το είχαν σαν δάνειο και ότι επρόκειτο για πιστωτικά υπόλοιπα των μετόχων που οφείλονταν στους μετόχους. Τόνισε ότι από τη στιγμή που δεν υπήρχε έγγραφο δανείου και υπήρχαν διαβεβαιώσεις των Διευθυντών ότι το έμβασμα έγινε για άντληση κεφαλαίου για εξόφληση του δανείου της Ελληνικής θα το έδειχναν εκεί που φαίνεται στους λογαριασμούς. Πρόσθεσε ότι για να χειριστεί το θέμα ως δάνειο έπρεπε να έχει έγγραφα δανείου και ενόψει του ότι δεν υπήρχαν έγγραφα δανείου δεν θα μπορούσε να το δείξει ως δάνειο πληρωτέο σε αυτούς που του λέχθηκε. Ερωτηθείς κατά πόσο λέει ότι δεν έκαμε έλεγχο και ότι βασίστηκε στις διαβεβαιώσεις των Διευθυντών απάντησε ότι και έλεγχο να έκαμνε και να εύρισκε μία πιστωτική σημείωση με τα τρία ονόματα που αναφέρθηκαν δεν θα χειριζόταν την περίπτωση ως περίπτωση δανείου. Σε άλλη ερώτηση ανέφερε ότι και πιστωτική σημείωση να έβλεπε με τα τρία ονόματα να αναφέρονται, εφόσον είχε διαβεβαιώσεις ότι το ποσό δόθηκε από τον Γ. Παρασκευαϊδη από έμβασμα που προέκυψε από κοινό λογαριασμό της οικογένειάς του θα το χειριζόταν όπως το χειρίστηκε. Ερωτηθείς κατά πόσο όταν μια εταιρεία έχει μια οφειλή προς ένα τρίτο και δεν καταγράφεται στο λογαριασμό της εάν υφίσταται η οφειλή, απάντησε αρνητικά προσθέτοντας ότι αν αποδειχθεί εκ των υστέρων προβαίνουν σε αναθεωρημένους λογαριασμούς για να τη συμπεριλάβουν. Ερωτηθείς σε ποιο λογαριασμό θα πιστώνετο δάνειο που η Καθ΄ ης η Αίτηση είχε συνάψει μετά την αγοραπωλησία των μετοχών και το οποίο δάνειο αποπληρώνετο από την Economides Metal Recycling Ltd, απάντησε ότι θα πιστώνετο στο λογαριασμό της Economides Metal Recycling Ltd ως μέτοχος της Καθ΄ ης η Αίτηση. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η παρούσα Αίτηση έχει ως νομική βάση, μεταξύ άλλων, το Άρθρο 211(ε) και το Άρθρο 212(
  2. a)και (γ) του περί Εταιρειών Νόμου ΚΕΦ.113. Κρίνεται ορθό να παρατεθούν στη συνέχεια τα Άρθρα 211(ε) και 212(a): ...... «211. Εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο αν- ...... (α) .................................... ...... (β) ..................................... ...... (γ) ..................................... ...... (δ) ..................................... (ε) η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της ...... (στ) ................................... ......... (ζ) ....................................» ...... «212. Εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της- (α) αν πιστωτής, με εκχώρηση ή διαφορετικά, που του χρωστεί η εταιρεία ποσό που υπερβαίνει τις πεντακόσιες λίρες, επέδωσε στην εταιρεία παραδίνοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, απαίτηση υπογραμμένη από αυτόν η οποία απαιτεί από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται με τον τρόπο αυτό, και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή ή ...... (β) ....................................................... ...... (γ) αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της και, για απόφαση κατά πόσο εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της εταιρείας.» Πιστωτής εταιρείας του οποίου το χρέος κατέστη πληρωτέο και δεν μπορεί να εξασφαλίσει πληρωμή δικαιούται να ζητήσει διάταγμα εκκαθάρισης της εταιρείας. Η οφειλή προς τον πιστωτή θα πρέπει να είναι συγκεκριμένη και αδιαμφισβήτητη[1]. Όπως αναφέρεται στο Σύγγραμμα Palmer's «Company Precedents», Part 2 Winding Up 17n Έκδοση, σελ. 39: «Α creditor of the company for a sum of money presently and unconditionally due and payable is unquestionably a creditor who can present a petition for winding up.» To Άρθρο 211 του ΚΕΦ.113 προνοεί ότι το Δικαστήριο μπορεί να εκδώσει ένα διάταγμα διάλυσης μιας εταιρείας που δεν έχει τη δυνατότητα να πληρώσει τα χρέη της. Ειδικά κριτήρια ανικανότητας καθορίζονται στο Άρθρο 212 του Νόμου όπου τεκμαίρεται, μεταξύ άλλων, αφερεγγυότητα στην περίπτωση που η εταιρεία παραλείψει να πληρώσει το χρέος της με την παρέλευση τριών εβδομάδων από την ιδιόχειρη αξίωση πληρωμής προς αυτή από τον πιστωτή, όπως προβλέπεται στο εδάφιο (α) του εν λόγω Άρθρου. Στην υπόθεση GIP Construction Ltd ν. Δ/τη Κοινωνικών Ασφαλίσεων

(1991)1 ΑΑΔ 11 λέχθηκε ότι η αδυναμία πληρωμής χρεών δεν εξαντλείται στις περιπτώσεις του Άρθρου 212 το οποίο δεν περιορίζει τη γενικότητα του Άρθρου 211(ε). Το Δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη μαρτυρία και να εκδώσει διάταγμα διάλυσης αν πιστοποιήσει αφερεγγυότητα της εταιρείας δυνάμει του Άρθρου 211 (ε) και χωρίς να συντρέχουν οι ειδικές προϋποθέσεις του Άρθρου
  1. Με άλλα λόγια η γενικότητα του Άρθρου 211(ε) δεν επηρεάζεται από τα ειδικά τεκμήρια φερεγγυότητας της εταιρείας που ορίζονται στο Άρθρο
  2. Παραθέτω σχετική περικοπή από την υπόθεση GIP Construction Ltd ν. Δ/τη Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων
(1991)1 ΑΑΔ 11[2] στις σελίδες 18 και 19: «Τα άρθρα 211 και 212 του δικού μας Νόμου είναι αντιγραφή του αντίστοιχου αγγλικού. Στην Αγγλία η έννοια των διατάξεων αυτών έχει φωτισθεί από νομολογία. Σύμφωνα με την αγγλική προσέγγιση, n εξειδίκευση των περιστάσεων στο άρθρο 212 δεν περιορίζει την γενικότητα του άρθρου 211 αναφορικά με την αδυναμία πληρωμής των χρεών της από μια εταιρεία. Δηλαδή, οι εξειδικευμένοι λόγοι συνιστούν ορισμένες περιστάσεις που εγείρουν νομοθετικό τεκμήριο ύπαρξης της αδυναμίας πληρωμής χρεών αλλά δεν εξαντλούν το πεδίο για προσκόμιση οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας που θα μπορούσε να κατατείνει στο ίδιο αποτέλεσμα. Στην αγγλική νομολογία βρίσκει κανείς και τα εξής παραδείγματα. Απόδειξη από τον πιστωτή ότι το χρέος που του οφείλεται δεν έχει πληρωθεί από την εταιρεία εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος αποτελεί εκ πρώτης όψεως μαρτυρία ότι η εταιρεία είναι αφερέγγυος: Re Globe New Patent Iron and Steel Co. [1875] L.R. 20 Eg.
  1. To ίδιο είναι το αποτέλεσμα και όταν υπάρχει παραδοχή από την εταιρεία ότι δεν έχει περιουσία επί της οποίας θα μπορούσε να γίνει εκτέλεση: Re Flagstaff Silver Mining Co. of Utah [1875] LR. 20 Eg.
  2. Σε αυτές τις περιπτώσεις όμως, η εταιρεία μπορεί να αποκρούσει την εκ πρώτης όψεως μαρτυρία με απόδειξη ότι δύναται στην πραγματικότητα να πληρώσει τα χρέη της: Re Bradford Tramways Co. [1876] 4 Ch.O. 18,
  3. Στην υπόθεση Re Capital Annuities Ltd. [1978] 3 All ER. 704, στην σελ. 718, την εκφρασθείσα από το Δικαστήριο άποψη, ότι μαρτυρία που δείχνει ότι μια εταιρεία δεν έχει για την ώρα αρκετή ρευστότητα να πληρώσει όλα τα παρόντα χρέη της είτε έχουν είτε δεν έχουν ζητηθεί δεν σημαίνει από μόνη της και αδυναμία της εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της, πρέπει να την δει κανείς σε συνάρτηση με τα ιδιαίτερα γεγονότα εκείνης της υπόθεσης και αφού περιπλέον επισημανθεί πως εν πάση περιπτώσει εκείνο που ο Δικαστής είχε υπόψη του ήταν πως εκεί επρόκειτο για εντελώς προσωρινή δυσκολία που θα μπορούσε να αρθεί μέσα σε λίγες ημέρες. Θεωρούμε πως και στα δικά μας άρθρα 211 και 212 πρέπει να δοθεί η ιδία ερμηνεία. Το ότι στο περιθώριο του άρθρου 212 του δικού μας νόμου υπάρχει σημείωση που εμφανίζει το περιεχόμενο του ως ορισμό της έννοιας της "αδυναμίας πληρωμής χρεών" της αναφερομένης στο άρθρο 211, δεν είναι λόγος για διάφορη ερμηνεία. Η έννοια των άρθρων 211 και 212 είναι σαφής. Και επομένως η σημείωση στο περιθώριο στο άρθρο 212 δεν αποτελεί παρά μια ατυχή περιγραφή που δεν έχει σημασία.» Όπως τονίστηκε στην πιο πάνω απόφαση η διαφορά μεταξύ της γενικότερης εξέτασης του θέματος και των εξειδικευμένων περιπτώσεων του Άρθρου 212 (α) και του 212(β) είναι ότι στις εξειδικευμένες περιπτώσεις η εκπλήρωση των προϋποθέσεων που τίθεται οδηγούν από μόνες τους και στην κατάληξη. Εγείρεται, δηλαδή, το νομοθετικό τεκμήριο περί αδυναμίας πληρωμής χρεών. Αντίθετα, στην περίπτωση της γενικότερης εξέτασης του θέματος το θέμα κρίνεται ανάλογα με το πώς θα αξιολογηθούν τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου περιλαμβανομένων και εκείνων στην άλλη πλευρά της πλάστιγγας που θα ήθελε προβάλει η εταιρεία. Επανερχόμενη στη νομική βάση της υπό εξέταση Αίτησης που υπενθυμίζω είναι το Άρθρο 211 (ε) και το Άρθρο 212 (α) επισημαίνω ότι, σε περίπτωση που αποδειχθεί ότι επιδόθηκε προς την εταιρεία απαίτηση πληρωμής και έχει παρέλθει χρονικό διάστημα τριών εβδομάδων και το χρέος δεν έχει εξοφληθεί, τότε τεκμαίρεται ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της και το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει διάταγμα εκκαθάρισης της. Τέτοια απαίτηση πληρωμής θα πρέπει να επιδίδεται στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας.[3] Επίσης στην υπόθεση Pan-Aman Limited ν. Εφόρου Προστιθέμενης Αξίας
(2002)1 ΑΑΔ 1796 αποφασίστηκε ότι το Άρθρο 212 δεν είναι αυτοτελές αλλά εξειδικεύει το Άρθρο 211(ε) και δεν παρέχει «άλλους τρεις» λόγους για έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης. Το Άρθρο 212(
  1. a)εντάσσεται στα πλαίσια του γενικότερου Άρθρου 211(ε) ως προς την ανικανότητα της εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της και ορίζει μια συγκεκριμένη περίπτωση όπου, σύμφωνα με το Νόμο η εταιρεία λογίζεται ότι αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της. Με βάση το Άρθρο 211 παρέχονται επτά ξεχωριστές βάσεις σε κάθε μια από τις οποίες μπορεί να εκδοθεί διάταγμα εκκαθάρισης. Το Άρθρο 212 εξειδικεύει το Άρθρο 211(ε). Το Άρθρο 212 (α) καθορίζει ρητά τον τρόπο με τον οποίο γίνεται η επίδοση της απαίτησης πληρωμής. Και αυτό είναι με την παράδοση της απαίτησης στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. Στην υπόθεση Phasarias (Automotive Center) Ltd (ανωτέρω) θεωρήθηκε ότι η επίδοση σε Διευθυντή χωρίς να αναφέρεται ότι αυτή έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ως η δέουσα και η προβλεπόμενη από το Άρθρο 212(
  2. a)του ΚΕΦ.113. Κατά πόσο οι Αιτητές μπορούν να θεωρηθούν «πιστωτές» Στην παρούσα υπόθεση ένα από τα ζητήματα που εγείρονται προς εξέταση είναι κατά πόσο οι Αιτητές συνιστούν πιστωτές εντός της έννοιας του σχετικού Νόμου. Όπως ξεκάθαρα προκύπτει από τις πρόνοιες του εδαφίου (α) του Άρθρου 212 του ΚΕΦ.113 η γραπτή απαίτηση για καταβολή οφειλής που οφείλεται από εταιρεία θα πρέπει να προέρχεται από «πιστωτή». Παρομοίως στο Άρθρο 213
(1)του ιδίου Νόμου το οποίο παραθέτει τη διαδικασία υποβολής της αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας προβλέπεται ότι τέτοια αίτηση υποβάλλεται, μεταξύ άλλων, από οποιονδήποτε πιστωτή. Στην υπόθεση Σπανού ν. G.I.P. Constructions Ltd
(1999)1 A.A.Δ. 315 το Ανώτατο Δικαστήριο εξετάζοντας την έννοια του «πιστωτή» στο Άρθρο 213
(1)επεσήμανε ότι οι πρόνοιες του εν λόγω Άρθρου ήταν ταυτόσημες με τις πρόνοιες του s.224
(1)του Αγγλικού Νόμου Companies Act 1948. Ανέφερε δε τα ακόλουθα σχετικά στη σελ. 321 της απόφασης: "Ο όρος "πιστωτής", βάσει του ίδιου άρθρου του αγγλικού νόμου, δεν περιλαμβάνει "a person whose debt is substantially disputed even if the company is in fact insolvent" - πρόσωπο του οποίου η οφειλή τελεί υπό ουσιαστική αμφισβήτηση ακόμα και αν η εταιρεία είναι στην πραγματικότητα αφερέγγυα (βλ. Mann v. Golstein [1968] 1 W.L.R. 1091, Re Lympne Investments [1972] 1 W.LR. 523, Palmer's πιο πάνω, σελ. 1127, παρ.85-14 Ηalsbury's Laws of England, 4th Ed., Vol. 7, para. 1004). Δεν περιλαμβάνει, δηλαδή, πρόσωπο του οποίου αμφισβητείται αυτή τούτη η ιδιότητα του πιστωτή. Δεν περιλαμβάνει, επίσης, πρόσωπο το οποίο έχει βέβαιη απαίτηση για αποζημιώσεις οι οποίες όμως δεν είναι εκκαθαρισμένες (βλ. Re Pen-y-van Colliery Co. [1877] 6 Ch. D. 477)." Στην πιο πάνω υπόθεση τονίστηκε περαιτέρω από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι ακόμη και αν ένα μέρος της απαίτησης του αιτητή ήταν για εκκαθαρισμένες αποζημιώσεις, αυτός στερείτο του απαραίτητου locus standi ώστε να αιτηθεί την εκκαθάριση της εταιρείας. Στην αγγλική υπόθεση Mann and Another v. Goldstein and Another
(1968)2 All E.R. 769 στο πλαίσιο εξέτασης και ερμηνείας του όρου «πιστωτής» με βάση το σχετικό Άρθρο της αγγλικής νομοθεσίας επισημάνθηκε ότι σ΄ αυτό τον όρο δεν εμπίπτει πρόσωπο του οποίου η οφειλή τελεί υπό ουσιαστική αμφισβήτηση ακόμα και εκεί όπου η εταιρεία είναι στην πραγματικότητα αφερέγγυα. Παραθέτουμε στο σημείο αυτό σχετική περικοπή από την εν λόγω απόφαση από τις σελ. 774-775: "It might be suggested that this court should, where the company is insolvent, intervene on the ground that it would be to the detriment of future possible creditors to countenance the continuation of a company unable to pay its debts as they fall due. The companies court, however, in accordance with the practice which I have mentioned, does dismiss a petition founded on a substantially disputed debt whose validity it cannot conveniently decide even though the company be insolvent............. For my part, I would prefer to rest the jurisdiction directly on the comparatively simple propositions that a creditor's petition can only be presented by a creditor, that the winding-up jurisdiction is not for the purpose of deciding a disputed debt (that is, disputed on substantial and not insubstantial grounds)' since, until a creditor is established as a creditor he is not entitled to present the petition and has no locus standi in the companies court; and that, therefore, to invoke the winding-up jurisdiction when the debt is disputed (that is, on substantial grounds) or after it has become clear that it is so disputed is an abuse of the process of the court." (δικές μου υπογραμμίσεις για σκοπούς έμφασης) Για το υπό εξέταση ζήτημα χρήσιμη είναι η ακόλουθη περικοπή από το Σύγγραμμα Palmer's Company Law 24η έκδοση στις σελ. 1366-1367 η οποία αναφέρθηκε με επιδοκιμασία στη σχετικά πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Aντρέας Χατζηγιάννης ν. C & J Kyprianou Promotions Ltd
(2010)1 A.A.Δ. 991: «Bona Fide dispute over debt We have already seen how, where there is a bona fide dispute as to the debt, the company cannot be said to have neglected to pay on a statutory demand. Coupled with this is a related general principle that a petition for winding up with a view to enforcing payment of a disputed debt is an abuse of the process of the court and should be dismissed with costs. Each case ultimately turns on its facts but the following points arise from the cases. Where a debt is not disputed or the claim is substantial a creditor may present a petition with the object of forcing the company to pay. "Sub­stantial" here means having substance. In such a case pursuit of the claim with personal hostility, even venom and an ulterior motive, do not consti­tute an abuse of the process of the court. Similarly where the company is proved by other means to be insolvent or where the dispute is as to amount only an order will be made. To fall within the general principle the dispute must be bona fide in both a subjective and an objective sense. Thus it must be honestly believed to exist and must be based on substantial or reasonable grounds. "Sub­stantial" means having substance and not frivolous and which the court should therefore ignore. There must be so much doubt and question about the liability to pay the debt that the court sees that there is a question to be decided. The onus is on the company "to bring forward a prima facie case which satisfies the court that there is something which ought to be tried either before the court itself or in an action, or by some other proceeding. In considering the matter the court will take into account the following factors: (i) the fact that the company has been given leave to defend an action begun by specially indorsed writ;
(2)whether there is a set-off or counter-claim based on a substantial ground;
(3)whether the company has lodged an appeal against the judgment debt on which the petition is based; and
(4)an allegation by the company that the judgment was obtained by fraud. However, none of these factors is conclusive.» (δικές μου οι υπογραμμίσεις για σκοπούς έμφασης) Όπως έχει τονιστεί στην αγγλική υπόθεση New Travellers' Chambers Ltd v. Cheese and Green
(1894)70 LT 271, η οποία αναφέρθηκε και αυτή με επιδοκιμασία στην υπόθεση Χατζηγιάννης (ανωτέρω), η υποβολή αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας δεν είναι πρόσφορη μέθοδος εκδίκασης αμφισβητούμενης οφειλής. Εάν υφίσταται οποιαδήποτε εύλογη βάση αμφισβήτησης της ύπαρξης του χρέους και όχι, απλώς, του ύψους του τότε δεν πρέπει να υποβάλλεται τέτοια αίτηση. Στην υπόθεση Χατζηγιάννης (ανωτέρω) τονίσθηκε, επίσης, ότι δεν είναι επιτρεπτό όπως χρησιμοποιείται καταχρηστικά η διαδικασία υποβολής αίτησης για εκκαθάριση ως μέθοδος άσκησης πίεσης σε εταιρεία να καταβάλει χρήματα τα οποία αμφισβητεί ότι οφείλει[4]. H παράλειψη μιας εταιρείας να συμμορφωθεί με την ειδοποίηση του Άρθρου 212(α) του ΚΕΦ.113 δεν συνιστά «αμέλεια» εντός της έννοιας της εν λόγω παραγράφου εάν υπάρχει εύλογη αιτία για την παράλειψη. Τέτοια εύλογη αιτία αποτελεί η καλόπιστη και ουσιαστική αμφισβήτηση της απαίτησης.[5] Σκοπός όλων των πιο πάνω νομοθετικών προνοιών είναι να οδηγείται σε εκκαθάριση μία εταιρεία η οποία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Επομένως όταν υφίσταται αμφισβητούμενη οφειλή, τότε αίτηση για εκκαθάριση στη βάση τέτοιων προνοιών δεν συνιστά ενδεδειγμένο μέτρο και ούτε, βεβαίως, θα πρέπει μια τέτοια αίτηση να καταχωρείται καταχρηστικά ως μοχλός πίεσης σε μία εταιρεία για να καταβάλει χρήματα τα οποία αμφισβητεί ότι οφείλει. Πρέπει να επισημάνουμε ότι το Δικαστήριο στα πλαίσια εκδίκασης μιας αίτησης για εκκαθάριση δεν πρέπει και ούτε αναμένεται να υπεισέλθει στην ουσία ("merits") της υπεράσπισης που προβάλλεται από μέρους της εταιρείας. Σε μια τέτοια περίπτωση, εκεί δηλαδή όπου προβάλλεται μία καλόπιστη και ουσιαστική αμφισβήτηση της απαίτησης, το Δικαστήριο θα απορρίψει την αίτηση ως καταχρηστική και τίθεται θέμα καταχώρησης και εξέτασης νέας αίτησης μόνο μετά από επιτυχή έκβαση της σχετικής αγωγής εναντίον της εταιρείας.[6] Κατά συνέπεια εάν ένας «πιστωτής» έχει λόγους να αναμένει ότι η εταιρεία θα εγείρει πειστική και/ή αληθοφανή (plausible) υπεράσπιση στην απαίτηση του, είναι καλύτερα να καταχωρήσει πρώτα αγωγή και, μετά την εξασφάλιση απόφασης υπέρ του, να καταχωρήσει αίτηση εκκαθάρισης. Σε τέτοια περίπτωση η εταιρεία θα κωλύεται, ως αποτέλεσμα της απόφασης, να αμφισβητήσει πλέον την απαίτηση επί της ουσίας. Σχετική είναι η πιο κάτω περικοπή από το Σύγγραμμα Pennigton's Company Law, 4η έκδοση, όπου στη σελ. 679 αναφέρονται τα εξής: "...if a creditor has reason to expect that the company will raise a plausible defence to his claim, his best course is to sue the company by action and to present a winding up petition when he has obtained judgment against it. The company will then be estopped by the judgment from disputing the petitioner's claim on its merits..." Ομοίως στο Σύγγραμμα Company Law, J.H. Farrar
(1985)στη σελ. 561 τονίζονται τα εξής σχετικά: "If the company satisfies the court that there is a dispute whether it is liable to pay the debt or whether it is then due, the court will not accept that the debt is then due and the creditor will be compelled to obtain a judgment against the company[7]." Βεβαίως, πρέπει να επισημανθεί ότι η προσχηματική αμφισβήτηση ενός χρέους δεν είναι αρκετή. Δεν προσφέρεται προστασία σε εταιρεία η οποία αρνείται να αποπληρώσει το χρέος της με το πρόσχημα της αμφισβήτησης. Για να δικαιούται μια εταιρεία σχετικής προστασίας, θα πρέπει αυτή να καταδείξει, εκ πρώτης όψεως, ότι αμφισβητεί το ισχυριζόμενο χρέος καλόπιστα και κατά τρόπο ουσιαστικό. Όπως τονίσθηκε στην υπόθεση Χατζηγιάννης (ανωτέρω), αν το Δικαστήριο εξαγάγει το συμπέρασμα ότι μια εταιρεία προβάλλει μια ουσιαστική υπεράσπιση καλόπιστα και δεν επιδιώκει, απλώς, να αποφύγει τις επιπτώσεις της οφειλής της, τότε, ασφαλώς, δεν θα εγκρίνει την αίτηση εκκαθάρισης. Όπως επισημαίνεται στο Σύγγραμμα Pennington's Company Law, 4η έκδοση στη σελ. 679 δεν απορρίπτεται μια αίτηση εκκαθάρισης για το λόγο και μόνο ότι η εταιρεία ισχυρίζεται ότι έχει υπεράσπιση στην απαίτηση του πιστωτή εκτός εάν αποδείξει ότι η υπεράσπιση είναι πιθανό να επιτύχει νομικά και προσαγάγει τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως απόδειξη των γεγονότων επί των οποίων στηρίζεται η υπεράσπιση. Στο εν λόγω Σύγγραμμα το ζήτημα τίθεται ως εξής: "But the court will not dismiss a petition merely because the company alleges that it has a defence to the creditor's claim, unless it also shows that the defence is likely to succeed in point of law, and adduces at least prima facie proof of the facts on which the defence depends." Όπως επισημαίνεται στο Σύγγραμμα Palmer's Company Precedents, 17η έκδοση, Μέρος 2 στη σελ. 28: "The court may determine the dispute at once if it depends upon the construction of a document before it or if the company's contention is clearly wrong, or may determine on the evidence before it whether the dispute is bona fide." Κατά πόσο η Καθ΄ ης η Αίτηση εγείρει μια καλή τη πίστει αμφισβήτηση του χρέους Eίναι ξεκάθαρο λοιπόν με βάση τη σχετική νομολογία και όλες τις σχετικές επί του θέματος αυθεντίες ότι για να απορριφθεί μια αίτηση εκκαθάρισης θα πρέπει (α) να υπάρχει καλόπιστη αμφισβήτηση του χρέους και (β) η αμφισβήτηση αυτή να είναι ουσιαστική. Η όλη βάση της απαίτησης των Αιτητών στηρίχθηκε, βασικά, στα ΤΕΚΜΗΡΙΑ 1, 2, και 3 τα οποία κατάθεσε ο Μ.Α.1 και το όσα ο Μ.Α.1 ισχυρίσθηκε ότι του λέχθηκαν από τον Γ. Παρασκευαϊδη. Το ζήτημα που εγείρεται στην παρούσα υπόθεση είναι κατά πόσο η Καθ΄ ης η Αίτηση εταιρεία έχει, με την μαρτυρία που προσκόμισε ενώπιον του Δικαστηρίου, προβάλει μια καλόπιστη και ουσιαστική αμφισβήτηση του ισχυριζόμενου χρέους. Εν πρώτοις η προσαχθείσα μαρτυρία κινήθηκε στη βάση του ότι δεν υφίσταται το ισχυριζόμενο χρέος και ότι δεν έχει συναφθεί συμφωνία δανείου μεταξύ Αιτητών και Γ. Παρασκευαϊδη από τη μια, και της Καθ΄ ης η Αίτηση από την άλλη. Προβλήθηκε, επίσης, η θέση ότι το χρέος της Καθ΄ ης η Αίτηση προς την Ελληνική Τράπεζα ξοφλήθηκε από τον Γ. Παρασκευαϊδη και όχι από τους Αιτητές και ότι το ποσό των Λ.Κ.654.284,62 οφειλόταν από την Καθ΄ ης η Αίτηση στον Γ. Παρασκευαϊδη ο οποίος και το εξόφλησε και τέλος, ότι το εν λόγω ποσό των Λ.Κ.654.284,62 οφειλόταν στον Γ. Παρασκευαϊδη και όχι στους Αιτητές γιατί ο Γ. Παρασκευαϊδης είχε προβεί σε διευθέτηση και/ή συμφωνία μαζί με τους Αιτητές. Ενώπιον του Δικαστηρίου καταχωρήθηκαν οι ελεγμένοι λογαριασμοί της Καθ΄ ης η Αίτηση του 2006 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 9) και οι ενδιάμεσοι λογαριασμοί του 2007 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 10). Επίσης καταχωρήθηκαν οι ελεγμένοι λογαριασμοί της Καθ΄ ης η Αίτηση για το 2002 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 26). Συγκεκριμένα, οι ελεγμένοι λογαριασμοί του 2006 έδειχναν ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση όφειλε λεφτά στους μετόχους της και ένα μικρό ποσό στους ελεγκτές. Στους ενδιάμεσους λογαριασμούς της Καθ΄ ης η Αίτηση από 1.1.07 μέχρι 12.4.07 φαίνεται ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση δεν όφειλε πλέον οποιοδήποτε ποσό στους μετόχους. Σύμφωνα με τους πιο πάνω λογαριασμούς η Καθ΄ ης η Αίτηση φαινόταν ότι όφειλε μέχρι το 2007 στον Γ. Παρασκευαϊδη και στους άλλους μετόχους της χρέη τα οποία διαγράφηκαν. Στους λογαριασμούς αυτούς δεν φαίνεται ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση οφείλει στους Αιτητές και ότι οι Αιτητές είναι πιστωτές της. Στα πλαίσια επεξήγησης των ελεγμένων λογαριασμών της Καθ΄ ης η Αίτηση για το οικονομικό έτος 2002 προσφέρθηκε μαρτυρία από τον λογιστή, Κόκο Σκούλλου ο οποίος εργάζεται σε ελεγκτικό οίκο ο οποίος μέχρι το 2007 που πωλήθηκε η Καθ΄ ης η Αίτηση ετοίμαζε τις οικονομικές καταστάσεις της Καθ΄ ης η Αίτηση και ο οποίος λογιστής ήταν εκείνος που κατά κύριο λόγο ασχολείτο και ετοίμαζε τις οικονομικές καταστάσεις της Καθ΄ ης η Αίτηση. Σύμφωνα με αυτή τη μαρτυρία στο ποσό των Λ.Κ.1.025.822,που φαίνεται στη σελ. 10 των ελεγμένων λογαριασμών ως οφειλόμενο στο μέτοχο Γ. Παρασκευαϊδη, περιλαμβάνετο και το ποσό των Λ.Κ.654.284,62 με το οποίο πληρώθηκε το 2002 από το Γ. Παρασκευαϊδη το χρέος της Καθ΄ ης η Αίτηση που είχε από δάνειο που διατηρούσε στην Ελληνική Τράπεζα. Ήταν δε γι΄ αυτό το λόγο που το εν λόγω ποσό είχε πιστωθεί στο λογαριασμό μετόχων του Γ. Παρασκευαϊδη. Προσφέρθηκε, επίσης, μαρτυρία από το Μ.Καθ΄ ης η Αίτηση 2 Αθ. Αθανασίου σύμφωνα με την οποία το χρέος που είχε η Καθ΄ ης η Αίτηση, γύρω στις Λ.Κ.650.000, στην Ελληνική Τράπεζα το είχε εξοφλήσει ο Γ. Παρασκευαϊδης. Η μαρτυρία αυτή στηρίχθηκε σε πληροφόρηση του μάρτυρα από τον κ. Χ'Θωμά της Ελληνικής Τράπεζας και επιβεβαίωση, αργότερα, από τον Γ. Παρασκευαϊδη. Πιο συγκεκριμένα η πληροφόρηση του μάρτυρα από τον κ. Χ'Θωμά ήταν ότι η χρηματοδότηση αυτή είχε προέλθει από κοινό λογαριασμό που είχε ο Γ. Παρασκευαϊδης με τους Αιτητές και ότι η Ελληνική Τράπεζα, όταν τα τρία αυτά άτομα είχαν ζητήσει να κάνουν δάνειο για κάποιες επιχειρήσεις, είχε βάλει ως όρο για την παραχώρηση του δανείου την εξόφληση του χρέους από την Καθ΄ ης η Αίτηση. Υπήρξε δε, σύμφωνα με το Μ.Καθ΄ ης η Αίτηση 2 επιβεβαίωση μεταγενέστερα από τον Γ. Παρασκευαϊδη του γεγονότος ότι ο τελευταίος είχε πληρώσει το χρέος της Καθ΄ ης η Αίτηση και αναφορά, όταν του τέθηκε η παρατήρηση από το μάρτυρα ότι τα χρήματα είχαν προέλθει από κοινό λογαριασμό του ιδίου με τους Αιτητές, ότι το ποσό οφείλεται στον ίδιο από την Καθ΄ ης η Αίτηση και ότι είχε γίνει σχετική διευθέτηση μεταξύ Αιτητών και Γ. Παρασκευαϊδη. Πέραν των πιο πάνω ενώπιον του Δικαστηρίου καταχωρήθηκε το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 12 που αποτελεί βεβαίωση του Γ. Παρασκευαϊδη σύμφωνα με την οποία συγκατατίθεται στη διαγραφή του οφειλόμενου από την Καθ΄ ης η Αίτηση ποσού των Λ.Κ. 1.025.822, (δηλ. της οφειλής της Καθ΄ ης η Αίτηση προς αυτόν) βεβαιώνοντας στη συνέχεια ότι το υπόλοιπο του λογαριασμού του με την Καθ΄ ης η Αίτηση στις 12.4.07 είναι Λ.Κ.0.00 (μηδέν). Να επισημάνω στο σημείο αυτό ότι από την πλευρά των Αιτητών δεν αμφισβητήθηκε ότι στο ποσό των Λ.Κ.1.025.822, που όφειλε η Καθ΄ ης η Αίτηση στον Γ. Παρασκευαϊδη, συμπεριλαμβανόταν και το ποσό των Λ.Κ. 654.284,62 το οποίο οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι δόθηκε ως δάνειο από αυτούς και τον Γ. Παρασκευαϊδη προς την Καθ΄ ης η Αίτηση. Υπενθυμίζω εδώ τη μαρτυρία τόσο του λογιστή Κόκου Σκούλλου όσο και του Αθανάσιου Αθανασίου σύμφωνα με την οποία το ποσό των Λ.Κ.654.284,62 συμπεριλαμβάνεται στο ποσό των Λ.Κ.1.025.
  1. Μάλιστα, τόσο ο λογιστής Κόκος Σκούλλου όσο και ο Αθανάσιος Αθανασίου εξήγησαν με ακρίβεια πώς το οφειλόμενο υπόλοιπο της Καθ΄ ης η Αίτηση προς τον Γ. Παρασκευαϊδη ανέρχετο στο συνολικό ποσό των Λ.Κ.1.025.822 και τι περιλάμβανε αναλυτικά. Περαιτέρω ο λογιστής Κόκος Σκούλλος κατάθεσε ότι ουδέποτε τέθηκε από οποιοδήποτε Διευθυντή ή μέτοχο της Καθ΄ ης η Αίτηση ότι εσφαλμένα πιστώθηκε το ποσό των Λ.Κ. 654.282,62 προς όφελος του Γ. Παρασκευαϊδη και ότι τόσο στις οικονομικές καταστάσεις του 2002 όσο και σε αυτές που ετοιμάστηκαν τα επόμενα χρόνια αναγραφόταν ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση όφειλε στον Γ. Παρασκευαϊδη το ποσό των Λ.Κ.1.025.822 στο οποίο συμπεριλαμβάνετο το ποσό των Λ.Κ. 654.282,
  2. Αναφέρθηκε δε από τον εν λόγω μάρτυρα ότι ουδέποτε τέθηκε κατά το στάδιο της υπογραφής από τον Γ. Παρασκευαϊδη της συγκατάθεσης του για διαγραφή του οφειλόμενου σε αυτόν ποσού των Λ.Κ.1.025.
  3. ότι το οφειλόμενο από την Καθ΄ ης η Αίτηση στον Γ. Παρασκευαϊδη δεν ήταν το εν λόγω ποσό αλλά μικρότερο. Ενώπιον του Δικαστηρίου τέθηκε, επίσης, από πλευράς της Καθ΄ ης η Αίτηση ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 11 Δήλωση των Διευθυντών της Καθ΄ ης η Αίτηση ότι η εταιρεία «δεν οφείλει κανένα ποσό για κανένα σκοπό σε κανένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο μέχρι και σήμερα 25 Μαίου 2007.» Πολύς λόγος έγινε για το λογαριασμό από τον οποίο πληρώθηκε το δάνειο της Καθ΄ ης η Αίτηση. Υπήρξε κοινό έδαφος ότι το ποσό των Λ.Κ. 654.282,62 που χρησιμοποιήθηκε το 2002 προς εξόφληση οφειλής της Καθ΄ ης η Αίτηση προς την Ελληνική Τράπεζα προέρχετο από κοινό λογαριασμό των Αιτητών με τον Γ. Παρασκευαϊδη. Στη βάση αυτού του δεδομένου ο κ. Σπανός υποστήριξε ότι ο Γ. Παρασκευαϊδης δεν είχε το δικαίωμα να διαγράψει το δάνειο που δόθηκε από τους Αιτητές και τον ίδιο χωρίς τη συγκατάθεση των Αιτητών με αποτέλεσμα η όποια αμφισβήτηση και αν υπάρχει σε σχέση με την ύπαρξη του χρέους από την Καθ΄ ης η Αίτηση να μην είναι ουσιαστική αφού δεν έχει οποιοδήποτε νομικό έρεισμα. Ήταν η θέση που προωθήθηκε από την Καθ΄ ης η Αίτηση μέσω της μαρτυρίας που προσκόμισε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι η εξόφληση του χρέους της Καθ΄ ης η Αίτηση προς την Ελληνική Τράπεζα έγινε από τον Γ. Παρασκευαϊδη μέσω χρηματοδότησης που προήλθε από κοινό λογαριασμό που είχε ο Γ. Παρασκευαϊδης με τους Αιτητές και ότι, κατόπιν σχετικής διευθέτησης και διακανονισμού που έγινε μεταξύ Αιτητών και Γ. Παρασκευαϊδη, το ποσό αυτό θα οφειλόταν στον Γ. Παρασκευαϊδη και όχι στους Αιτητές. Εκείνο που, κατά την άποψη μου, έχει σημασία δεν είναι από ποιον λογαριασμό πληρώθηκε το δάνειο της Καθ΄ ης η Αίτηση αλλά ποιοι είναι οι πιστωτές της Καθ΄ ης η Αίτηση. Λέω, σε συμφωνία με τα όσα υποστήριξε ο κ. Τσάρκατζιης, ότι δεν σημαίνει, κατ' ανάγκη, ότι επειδή το ποσό πληρώθηκε από συγκεκριμένο λογαριασμό οι συνδικαιούχοι του λογαριασμού αποτελούν, ταυτοχρόνως, και πιστωτές της Καθ΄ ης η Αίτηση καθότι αυτό που έχει σημασία είναι τι ακριβώς συμφωνήθηκε μεταξύ τους αναφορικά με την εν λόγω πληρωμή και το αν έγινε οποιαδήποτε συμφωνία μεταξύ τους και της Καθ΄ ης η Αίτηση. Και είναι επί αυτού του ζητήματος που υπήρξαν διιστάμενες εκδοχές εκατέρωθεν. Επαναλαμβάνω. Από τη μια η εκδοχή των Αιτητών ότι δυνάμει προφορικής συμφωνίας δανείου που έγινε το 2002 οι Αιτητές μαζί με τον Γ. Παρασκευαϊδη δάνεισαν την Καθ΄ ης η Αίτηση το ποσό των Λ.Κ.654.284,62 το οποίο προήλθε από κοινό λογαριασμό των Αιτητών και του Γ. Παρασκευαϊδη και από την άλλη η εκδοχή της Καθ΄ ης η Αίτηση ότι, ενώ το ποσό αυτό προήλθε από τον κοινό λογαριασμό των Αιτητών και του Γ. Παρασκευαϊδη και δόθηκε για εξόφληση χρέους της Καθ΄ ης η Αίτηση προς την Ελληνική Τράπεζα το ποσό αυτό, κατόπιν διευθέτησης και/ή συμφωνίας του Γ. Παρασκευαϊδη με τους Αιτητές, οφείλετο από την Καθ΄ ης η Αίτηση στον Γ. Παρασκευαϊδη. Υπενθυμίζω στο σημείο αυτό ότι η εταιρεία εκείνο το οποίο οφείλει να αποδείξει είναι την ύπαρξη μιας καλόπιστης και ουσιαστικής Υπεράσπισης η οποία οδηγεί στην απόρριψη μιας Αίτησης Εκκαθάρισης. Τέτοια καλή τη πίστει ουσιαστική υπεράσπιση πρέπει να αποδεικνύεται με την προσαγωγή εκ πρώτης όψεως απόδειξης των γεγονότων επί των οποίων στηρίζεται η Υπεράσπιση. Το Δικαστήριο στα πλαίσια εκδίκασης μιας αίτησης για εκκαθάριση δεν πρέπει και ούτε αναμένεται να υπεισέλθει στην ουσία της Υπεράσπισης που προβάλλεται από μέρους της εταιρείας. Είναι αρκετό να διαπιστώσει ότι υφίσταται καλή τη πίστει ουσιαστική Υπεράσπιση. Καθοδηγούμενη από τις σχετικές επί του θέματος νομικές αρχές, όπως αυτές έχουν σκιαγραφηθεί ανωτέρω, σε συνάρτηση με την προσαχθείσα ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία διαπιστώνω ότι η αμφισβήτηση που προέβαλε η Καθ΄ ης η Αίτηση, έχοντας πιο πάνω παραθέσει τις βασικές πτυχές της Υπεράσπισης της Καθ΄ ης η Αίτηση όπως προκύπτουν από τη μαρτυρία που προσκόμισε η πλευρά της, χωρίς, επαναλαμβάνω, να υπεισέρχομαι στην ουσία της υπεράσπισης, ή να αξιολογώ τη μαρτυρία, είναι τέτοια ώστε να εγείρεται διαφορά η οποία θα πρέπει να επιλυθεί στο κατάλληλο πλαίσιο που είναι η αγωγή. Για να το θέσω διαφορετικά, είναι η κρίση μου, ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση δεν ισχυρίστηκε, απλώς, ότι αμφισβητεί το ισχυριζόμενο χρέος. Προσκόμισε σχετική μαρτυρία επί των οποίων βασίζεται η αμφισβήτηση που προβάλλει τέτοια που να αποδεικνύει, στο βαθμό που χρειάζεται στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, μια ουσιαστική καλή τη πίστει αμφισβήτηση. Εν όψει αυτής της κατάληξης οι Αιτητές δεν μπορούν να θεωρηθούν «πιστωτές». Ως εκ τούτου και δεδομένου ότι, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 213
(1)του περί Εταιρειών Νόμου ΚΕΦ. 113, αίτηση στο Δικαστήριο για την εκκαθάριση εταιρείας, γίνεται με αίτηση που υποβάλλεται, είτε από την εταιρεία, είτε από τον οποιονδήποτε «πιστωτή», μετά τη διαπίστωση ότι οι Αιτητές δεν μπορούν να θεωρηθούν «πιστωτές», δεν τίθεται θέμα εξέτασης της Αίτησης τους για να διαγνωσθεί κατά πόσο η Καθ΄ ης η Αίτηση ήταν ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της με βάση τις παραγράφους (α) και (γ) του Άρθρου 212 του ΚΕΦ. 113. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Κατ΄ ακολουθίαν όλων των πιο πάνω, κρίνω ότι η παρούσα Αίτηση πρέπει να απορριφθεί. Ως αποτέλεσμα η Αίτηση απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι τα έξοδα της διαδικασίας ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, συνεπώς, η Καθ΄ ης η Αίτηση δικαιούται τα έξοδα της. Κατά συνέπεια τα έξοδα της παρούσας Αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται σε βάρος των Αιτητών και υπέρ της Καθ΄ ης η αίτηση. (Υπ) Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /γκ c:\my documents\LENA/final decisions [1] Δέστε Αναφορικά μe την εταιρεία Loukos Manufacturers Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ 2226 και Re James Millward & Co Ltd
(1940)Ch. 333. [2] Δέστε, επίσης, και την πιο πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου C. Phasarias (Automotive (enter) Ltd v. Εταιρεία Σκυροποιίας «ΛΕΩΝΙΚ» Ατδ
(2009)1 ΑΑΔ 1457. [3] Δέστε C. Phasarias (Automotive Center) Ltd ν. Εταιρεία Σκυροποιίας «ΛΕΟΝΙΚ» Ατδ
(2009)ΑΑΔ 1457. [4] Δέστε Re a Company
(1992)2 All E.R 797. [5] Δέστε Palmer's Company Precεdents, 17η έκδοση, Μέρος 2, σελ. 27: "The mere omission of a company to comply with a notice requiring payment of a debt, served pursuant to the above para, (a), is not " neglect " within the meaning of that paragraph if there is reasonable cause for the omission, and the fact that the debt in question is bona fide disputed is a reasonable cause." [6] Δέστε Pennington's Company Law, 4η έκδοση, σελ. 678: "Defences to the creditor's claim. On the hearing of a creditor's petition the court is reluctant to go into the merits of any defence which the company has to his claim, and if the defence is a substantial one and is put forward in good faith, the court will dismiss the petition, and entertain a fresh petition only when the creditor has successfully sued the company by action." [7] Δέστε Re Bryant Investment Co Ltd
(1974)2 All E.R. 683. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.