ΛΕΩΝΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΪΔΟΥ ΜΑΥΡΟΝΙΚΟΛΑ ν. Κυριάκος Ανδρέου κ.α., Αρ. Αγωγής: 4817/11, 29/10/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A370 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4817/11 Μεταξύ ΛΕΩΝΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΪΔΟΥ ΜΑΥΡΟΝΙΚΟΛΑ Ενάγουσας/Αιτήτριας Και
- Κυριάκος Ανδρέου
- Χριστίνας Παρασκευαϊδου
- Πανίκου Αριστοτέλους
- Σπύρου Σπύρου
- CK Restaurant System Franchisers Limited,
- A&P (Andreou & Paraskevaides) Food & Beverages Ltd Εναγομένων Καθ' ων η Αίτηση 29 Οκτωβρίου,
- Αίτηση ημερομηνίας 19 Σεπτεμβρίου, 2013 για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Ενάγουσα/Αιτήτρια: κ. Μούντης Για τους Εναγομένους/Καθ' ων η Αίτηση: κα Μ. Κατσελλή για κ. Μιχαηλίδη και για κ. Σπανό ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 8.7.2011 το Δικαστήριο εξέδωσε μονομερώς προς όφελος της ενάγουσας και εναντίον των εναγομένων διατάγματα έρευνας και αποκάλυψης τύπου Anton Piller και Norwich Pharmacal. Τα διατάγματα αυτά εκτελέστηκαν. Στις 14.3.2012 το δικαστήριο ακύρωσε τα εν λόγω διατάγματα βρίσκοντας ότι υπήρξε απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων στο στάδιο της μονομερούς εξέτασης της αίτησης. Στις 31.1.2013 οι εναγόμενοι ζήτησαν διάταγμα επιστροφής στην εναγόμενη 5 των εγγράφων που κατασχέθηκαν και/ή παρελήφθησαν από τα υποστατικά των εναγομένων κατά την εκτέλεση των εν λόγω διαταγμάτων. Το Δικαστήριο με απόφαση του ημερομηνίας 9.7.2013 ενέκρινε την αίτηση. Η ενάγουσα εφεσίβαλε την απόφαση εκείνη και η έφεση εκκρεμεί. Στις 25.7.2013 η ενάγουσα ζήτησε αναστολή, εκκρεμούσης της έφεσης, της εν λόγω απόφασης ημερ. 9.7.
- Υπήρξε ένσταση και η αίτηση ήταν ορισμένη για ακρόαση στις 23.9.
- Στις 19.9.2013, όμως, η ενάγουσα καταχώρισε άλλη, την υπό κρίση τώρα, αίτηση με την οποία ζήτησε να της επιτραπεί η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Έτσι ο προγραμματισμός για εκδίκαση της εν λόγω αίτησης για αναστολή ανετράπη και παραμένει εκκρεμής ώστε να αποφασισθεί το ζήτημα της ενδιάμεσης ένορκης δήλωσης. Στην ένορκη δήλωση της ενάγουσας που υποστηρίζει την αίτησή της για αναστολή προβάλει ότι αν η απόφαση ημερ. 9.7.13 δεν ανασταλεί, υπάρχει κίνδυνος η έφεση να μείνει άνευ αντικειμένου, αλλά και κίνδυνος απόκρυψης και/ή καταστροφής των εν λόγω εγγράφων σε περίπτωση επιστροφής τους. Η ένορκη δήλωση επεκτείνεται σε βαθμό που να καλύπτει δέκα σελίδες. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση σκοπό έχει να περιληφθούν και άλλα, μεταγενέστερα, γεγονότα τα οποία σχετίζονται με διαταχθείσα αποκάλυψη εγγράφων εκ μέρους των εναγομένων 5 και 6 και ειδικότερα με μια κατ' ισχυρισμό δήλωση του δικηγόρου τους ότι δεν σκοπεύει να αποκαλύψει τα έγγραφα που λήφθηκαν από την εκτέλεση του διατάγματος Anton Piller γιατί αυτά δεν είναι σχετικά. Αυτό, ενισχύει, κατά την εισήγηση της ενάγουσας, τους φόβους της για απόκρυψη και/ή καταστροφή εγγράφων. Στην ένσταση προβάλλεται η θέση ότι τα ζητήματα αυτά σχετίζονται μόνο με την αποκάλυψη εγγράφων και όχι με τη διαδικασία ακύρωσης του διατάγματος Anton Piller ή τη διαδικασία επιστροφής των εγγράφων που παρελήφθησαν στα πλαίσια του διατάγματος. Πρόκειται, συνεχίζει η ένσταση, για προσπάθεια να εισαχθούν υπό το πρόσχημα συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δεκάδες έγγραφα, άσχετα με την επίδικη αίτηση με τέτοιο τρόπο ώστε να απολήγει το όλο εγχείρημα, σε κατάχρηση. Το ζήτημα της άδειας για συμπληρωματική ένορκη δήλωση διέπεται από τη Δ.48 κ.4
(2)σύμφωνα με την οποία η καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων μπορεί να επιτραπεί για «καλό λόγο». Στοιχεία που είναι άσχετα με το επίδικο ζήτημα δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο συμπληρωματικής δήλωσης. Εκείνο που μπορεί να γίνει, είναι στην κατάλληλη περίπτωση, να προστεθούν διευκρινίσεις για να τεθεί ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα ενώπιον του Δικαστηρίου. (Α. Messios & Sons Ltd v. Αντρέα Λεωνίδα, έφεση 277/07, ημερ. 10.2.2007). Εν προκειμένω, τα όσα επιχειρούνται εκ μέρους της αιτήτριας να προστεθούν κρίνονται ως άσχετα με τον περιορισμένο και συγκεκριμένο σκοπό της αίτησης, όπως ορθά εισηγείται η πλευρά των εναγομένων. Αλλά, ακόμα και αν θα μπορούσαν οποιαδήποτε ζητήματα σε σχέση με την αποκάλυψη να θεωρηθούν σχετικά με τον κίνδυνο που επικαλείται η ενάγουσα περί καταστροφής εγγράφων, αυτό το τελευταίο επιχείρημα θα πρέπει να εξεταστεί υπό το φως του πραγματικού δεδομένου ότι τα έγγραφα, ούτως ή άλλως, έχουν παραληφθεί. Ο σκοπός του διατάγματος Anton Piller, έστω και αν αυτό στη συνέχεια ακυρώθηκε, έχει επιτευχθεί. Η μαρτυρία έχει ανευρεθεί. Ακόμα και στην κανονική πορεία των πραγμάτων, όταν δηλαδή το διάταγμα δεν ακυρώνεται, τα έγγραφα πρέπει να επιστρέφονται ούτως ή άλλως στους ιδιοκτήτες. Το ζήτημα εξηγήθηκε από τον δικαστή Scott στην υπόθεση Columbia v. Robinson [1986] 3 All E.R. 371: "For example, I do not understand how an order can be justified that allows the plaintiffs' solicitors to take and retain all relevant documentary material and correspondence. Once the plaintiffs' solicitors have satisfied themselves what material exists and have had an opportunity to take copies therof, the material ought, in my opinion, to be returned to its owner. The material need be retained no more than a relatively short period of time for that purpose." Ως εκ των άνω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των καθ'ων η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας τα οποία καθορίζονται κατ' αποκοπή στο ποσό των €1500 πλέον ΦΠΑ. (υπ.) .............. Τ.Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Α.Λ.Ο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο