Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λευκωσίας Λτδ ν. PEGAFA ONE LTD κ.α., Αρ. Αίτησης: 1946/12, 31/10/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A380 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 1946/12 Μεταξύ: Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λευκωσίας Λτδ Αιτητών -και-
- PEGAFA ONE LTD
- PEGAFA TWO LTD
- PEGAFA LTD
- Σταύρου Φαττά Καθ΄ ων η αίτηση Ημερομηνία: 31.10.2013 Αίτηση ημερομηνίας 25.10.2012 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κα Μ. Κυριάκου για Χρίστο Μ. Τριανταφυλλίδη Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση: κ. Μ. Χριστοδούλου για Α. Μαθηκολώνη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση αίτηση το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λευκωσίας Λτδ ζητά όπως η διαιτητική απόφαση ημερομηνίας 21.6.2011, για το ποσό των €155.683,42 πλέον τόκο 10% ετησίως επί του πιο πάνω ποσού καταχωρηθεί και εγγραφεί προς εκτέλεση στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Η αίτηση στηρίζεται στον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/85, άρθρα 2 και 52, επί των Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμών, επί του Περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφάλαιο 4, άρθρα 2 και 21, επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, Θ.1-9 και επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Έλενας Ππαλή, στην οποίαν αναφέρει μεταξύ άλλων, ότι η διαιτητική απόφαση γνωστοποιήθηκε με επίδοση προσωπικής επιστολής προς τους καθ΄ ων η αίτηση. Με βάση το έντυπο της επίδοσης, που επισυνάπτεται ως τεκμήριο, προκύπτει ότι η επίδοση σε όλους τους καθ΄ ων η αίτηση έγινε την 21.6.
- Η διαιτητική απόφαση δεν εφεσιβλήθηκε εντός της προθεσμίας των 21 ημερών. Στην ένορκη δήλωση επισυνάπτεται και αντίγραφο της διαιτητικής απόφασης, τεκμήριο Α. Σύμφωνα με το περιεχόμενο του πιο πάνω εγγράφου, παρών κατά τη διαδικασία της διαιτησίας ήταν και ο καθ΄ ου η αίτηση 4, Σταύρος Φαττάς, ο οποίος ήταν παράλληλα και διευθυντής των τριών εταιρειών, καθ΄ ων η αίτηση 1, 2 και
- Ο καθ΄ ου η αίτηση 4, ως ρητά αναφέρεται στο τεκμήριο Α, παραδέχθηκε το επίδικο χρέος. Οι καθ΄ων η αίτηση κατεχώρησαν ένσταση στην οποία εγείρουν δώδεκα συνολικά λόγους για απόρριψη της αίτησης. Τους συνοψίζω. Η επίδικη διαφορά δεν είχε παρεπεμφθεί νόμιμα σε διαιτησία, ο διορισμός του διαιτητή ήταν παράνομος και οι καθ΄ ων η αίτηση ουδέποτε ειδοποιήθηκαν για το διορισμό του και για την έναρξη της διαδικασίας της διαιτησίας. Ο διαιτητής, ήταν πρόσωπο ακατάλληλο, λόγω των σχέσεων του με τους αιτητές, δεν διεξήγαγε στην πραγματικότητα οποιανδήποτε διαιτητική διαδικασία και δεν άκουσε μαρτυρία σε σχέση με τα επίδικα θέματα. Η επίδικη απόφαση παραβιάζει τα συνταγματικά δικαιώματα των καθ΄ ων η αίτηση, τις αρχές της δίκαιης δίκης και της φυσικής δικαιοσύνης. Η αίτηση είναι δικονομικά και ουσιαστικά ανυπόστατη και η Θάλεια Λαμπρίδου, η οποία υπογράφει την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν ήταν γνώστρια των γεγονότων. Ο τρόπος επίλυσης διαφορών με τη διαδικασία της διαιτησίας ρυθμίζεται από τον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο του 1985, Ν22/85 και συγκεκριμένα από το άρθρο
- Το άρθρο 52
(4)του Νόμου 22/85 παρέχει το δικαίωμα υποβολής έφεσης εναντίον της απόφασης του διαιτητή. Το παραθέτω αυτούσιο για σκοπούς εύκολης αναφοράς: «
(4)Οιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του ηδικημένον από την απόφασιν οιουδήποτε διαιτητού ή διαιτητών δύναται να υποβάλει έφεσιν εις το Δικαστήριον εντός είκοσι και μίας ημερών από της ημερομηνίας της προς αυτόν γνωστοποιήσεως της απόφασης». Στη συγκεκριμένη υπόθεση δεν ασκήθηκε έφεση εναντίον της απόφασης του διαιτητή εντός της προβλεπομένης υπό του νόμου προθεσμίας και ως εκ τούτου η απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως εάν αυτή να ήταν απόφαση πολιτικού Δικαστηρίου[1]. Το Δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του στα πλαίσια διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης δεν εξετάζει θέμα νομιμότητας διορισμού του διαιτητή, δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης και δεν υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Τα πιο πάνω εκφεύγουν του δικαιοδοτικού πλαισίου της διαδικασίας. Σχετική επί του θέματος είναι η απόφαση Α. Χ¨Γεωργίου Νικολάου v Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς[2]. Αναφορικά με την εισήγηση των καθ΄ ων η αίτηση ότι η αίτηση είναι νομικά ανυπόστατη αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνη. Η αίτηση στηρίζεται στο περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο του 1985 ως έχει τροποποιηθεί ο οποίος ρητά προβλέπει για την εκτέλεση διαιτητικής απόφασης ως εάν αυτή ήταν απόφαση πολιτικού Δικαστηρίου. Απορρίπτω επίσης τη θέση ότι η Έλενα Ππαλή δεν ήταν γνώστρια των γεγονότων που περιέχονται στην ένορκη δήλωση. Η Έλενα Ππαλή ήταν εργοδοτουμένη των αιτητών και ρητά ανέφερε ότι «εγνώριζε πλήρως» τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Επισημαίνω ότι η ομνύουσα δεν έχει αντεξετασθεί σε σχέση με τη δήλωση της αυτή. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι η ένσταση των καθ΄ ων η αίτηση δεν μπορεί να πετύχει. Δίδεται άδεια όπως η διαιτητική απόφαση ημερομηνίας 21.6.2011 εναντίον των καθ΄ ων η αίτηση καταχωρηθεί και εγγραφεί προς εκτέλεση στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Τα έξοδα, ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των αιτητών και εναντίον των καθ ΄ ων η αίτηση αλληλέγγυα και ή κεχωρισμένα. (Υπ.) Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ [1] Άρθρον 52
(5)των περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμων του
- [2] Π.Ε. 357/2008, ημερομηνίας 11.4.
- cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο