DIANA KARACHOROVA ν. DANAIL DIMOV, Αρ. Αγωγής 2182/2013, 4/10/2013

DIANA KARACHOROVA ν. DANAIL DIMOV, Αρ. Αγωγής 2182/2013, 4/10/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A338 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. Α. Παντελή, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 2182/2013 ΜΕΤΑΞΥ: DIANA KARACHOROVA Ενάγουσα -και- DANAIL DIMOV Εναγομένου --------------------- 04.10.2013 Για την ενάγουσα: κα Βασιλείου Α Π Ο Φ Α Σ Η Την 4.4.2013 η ενάγουσα καταχώρισε την υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Παρ΄ ότι την 5.4.2013 επέδωσε τούτην στον εναγόμενο, ο τελευταίος δεν καταχώρισε σημείωμα εμφάνισης και έτσι η υπόθεση οδηγήθηκε σε απόδειξη. Δεν κρίνω αναγκαίο να μεταφέρω εδώ το περιεχόμενο των δικογράφων. Η υποχρέωση περί αναγκαίας πληροφόρησης του αναγνώστη ικανοποιείται με το σχολιασμό της μαρτυρίας που ακολουθεί. Προς υποστήριξη της αξίωσης μαρτυρία προσφέρθηκε μόνο από την ενάγουσα. Η μαρτυρία της περιορίστηκε σε υιοθέτηση του περιεχομένου ενόρκου δηλώσεως που κατατέθηκε (βλ. τεκμήριο Α) και σε παρουσίαση ενός ιατρικού πιστοποιητικού (βλ. τεκμήριο 1). Καθ΄ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας είχα την ευχέρεια να παρακολουθήσω την ενάγουσα ενόσω κατέθετε ενόρκως. Κριτήριο δεν είναι μόνο τα εξωτερικά γνωρίσματα της μαρτυρίας της (αυθορμητισμός, φυσικότητα, ευθύτητα απαντήσεων κλπ), αλλά και η ποιότητα τούτης, δηλαδή πηγή γνώσεως, ανιδιοτέλεια, τυχόν σκοπιμότητα που εξυπηρετείται και προσωπικό συμφέρον. Έχοντας κατά νου όλα τα πιο πάνω αναφέρω ότι δεν έχω κανένα ενδοιασμό ότι η μαρτυρία της ενάγουσας, αναντίλεκτη και αναμφισβήτητη, είναι ειλικρινής και αντανακλά τα πραγματικά γεγονότα. Δυνάμει της αξιόπιστης μαρτυρίας καταλήγω στα ακόλουθα συμπεράσματα. Περί το έτος 2012 η ενάγουσα ήτο ηλικίας 35 ετών. Κατά τον ίδιο πάντα χρόνο η ενάγουσα διατηρούσε δεσμό με τον εναγόμενο και καρπός αυτού του δεσμού είναι ένα κοριτσάκι ηλικίας 8 ετών. Λόγω του ότι καθ΄ όλη τη διάρκεια της συμβίωσης του ζεύγους ο εναγόμενος κακομεταχειριζόταν την ενάγουσα, περί τα τέλη Ιουνίου με αρχές Ιουλίου 2012 η τελευταία, μαζί με τη θυγατέρα της, εγκατέλειψαν την οικία του ζεύγους. Αφορμή διά αυτή την ενέργεια έδωσε η συμπεριφορά του εναγομένου ο οποίος ενώ ήταν υπό την επήρεια αλκοόλ επιτέθηκε στην ενάγουσα παρουσία και της ανήλικης θυγατέρας τους. Η μετακόμιση της ενάγουσας και της θυγατέρας της προφανώς δεν πτόησε τον εναγόμενο που συνέχισε να παρενοχλεί την ενάγουσα απειλώντας ότι θα την παγιδέψει με ναρκωτικά, θα της πάρει το παιδί, θα της δημιουργήσει πρόβλημα στην εργασία, ή ακόμη ότι θα βάλει κάποιον να χτυπήσει τον αδελφό της, στου οποίου την οικία διέμενε. Κατόπιν παροτρύνσεων του εναγομένου την 8.7.2012 η ενάγουσα δέχθηκε να συναντήσει τούτον στην οικία τρίτου προσώπου, φίλου του εναγομένου. Στην εν λόγω συνάντηση η ενάγουσα ανέφερε στον εναγόμενο ότι δεν πρόκειται να ξανασμίξουν. Ακολούθως κατευθύνθηκε προς το όχημά της και όταν επιχείρησε να εισέλθει εντός αυτού ο εναγόμενος όρμηξε και κάθισε πρώτος στη θέση του οδηγού και συν τω χρόνω ανάγκασε την ενάγουσα να καθίσει πάνω του. Τότε, εκκίνησε το όχημα και άρχισε να οδηγά με ιλιγγιώδη ταχύτητα ενόσω η ενάγουσα καθόταν ως έχει αναφερθεί. Ο τρόπος με τον οποίο ο εναγόμενος οδηγούσε το όχημα αλλά και η θέση στην οποία εγκλώβισε την ενάγουσα είχε σαν αποτέλεσμα την πρόκληση εκδορών και εγκαυμάτων στα πόδια της ενάγουσας, λόγω της τριβής που είχαν με το τιμόνι του οχήματος. Παρεμβάλλω εδώ ότι οι εκδορές που προκλήθηκαν στην ενάγουσα επιμαρτυρούνται και από το ιατρικό πιστοποιητικό ημερομηνίας 9.7.2012 (τεκμήριο 1), όπου αναφέρεται ότι διαπιστώθηκαν. πολλαπλές εκδορές σε αριστερό γόνατο, κνήμη και γαστροκνήμιο, έγκαυμα τριβής και εκδορές σε δεξιό πόδι. Ακολούθως, ο εναγόμενος οδήγησε το όχημα σε απόμερο χώρο όπου κλαίγοντας ζήτησε από την ενάγουσα να τα ξαναβρούν. Στη σύγχυσή του εξήλθε του οχήματος και συνέχισε να κλαίει και τότε ήταν που η ενάγουσα άδραξε την ευκαιρία και προσπάθησε, ανεπιτυχώς, να του ξεφύγει. Στη συνέχεια επέστρεψαν στην οικία του φίλου του εναγομένου όπου εκεί επιτέθηκε εκ νέου στην ενάγουσα, δηλαδή την τράβηξε από τα μαλλιά και την έσυρε στο έδαφος. Ο εναγόμενος ανεκόπη όταν οι κραυγές της ενάγουσας εισακούστηκαν από το φίλο του εναγομένου ο οποίος εξήλθε της οικίας του και απομάκρυνε τούτον από την ενάγουσα. Την επαύριον του συμβάντος, 9.7.2012, η ενάγουσα επισκέφθηκε το τμήμα Α΄ Βοηθειών και εξασφάλισε το ιατρικό πιστοποιητικό, τεκμήριο 1. Οι ασχημοσύνες του εναγομένου εις βάρος της ενάγουσας δεν περιορίστηκαν στο πιο πάνω συμβάν. Σε άλλες δύο περιπτώσεις ο εναγόμενος παρενόχλησε την ενάγουσα εκ νέου. Η πρώτη εξ αυτών ήταν τα Χριστούγεννα του 2012 καθ΄ ον χρόνο επέστρεφε τη θυγατέρα τους στο σπίτι της ενάγουσας. Όταν η ενάγουσα πήγε να παραλάβει το παιδί ο εναγόμενος την τράβηξε με δύναμη προς το μέρος του και τη φίλησε στο στόμα. Η τελευταία περίπτωση παρενόχλησης εκτυλίχθηκε μεταξύ 14 Μαρτίου και 21 Μαρτίου 2013. Τότε ήταν που η ενάγουσα μαζί με τη θυγατέρα της επισκέφτηκαν τη χώρα καταγωγής της πρώτης, τη Βουλγαρία. Ο εναγόμενος τις ακολούθησε και συνεχώς τις παρενοχλούσε, άλλοτε μέσω τηλεφώνου και άλλοτε διά της φυσικής του παρουσίας έξω από το σπίτι που διέμεναν. Συγκεκριμένα για έξι ημέρες διανυκτέρευσε έξω από το σπίτι που διέμεναν και όταν την τελευταία ημέρα πίστεψαν ότι ο εναγόμενος έφυγε, εξήλθαν της οικίας για να διαπιστώσουν ότι ήταν ακόμα εκεί. Όλα τα πιο πάνω συνιστούν τις διαπιστώσεις του δικαστηρίου που προκύπτουν από την αξιόπιστη μαρτυρία. Ευθύς αναφέρω ότι οι πιο πάνω διαπιστώσεις αποδεικνύουν το αστικό αδίκημα της επίθεσης, το οποίο θεσπίστηκε με το άρθρο 26 του Κεφ. 148. Δεν χωρεί αμφιβολία ότι το σχετικό άρθρο κωδικοποίησε τις αρχές του κοινοδικαίου. Υποδεικνύω εν προκειμένω ότι τα κτυπήματα που ο εναγόμενος κατάφερε στην ενάγουσα την 8.7.2012, άλλοτε έμμεσα, δηλαδή εκ της θέσεως που την έβαλε να καθίσει αλλά και δια της οδηγικής του συμπεριφοράς, και άλλοτε άμεσα, δηλαδή όταν την τράβηξε από τα μαλλιά και το απρόσμενο, αδικαιολόγητο και χωρίς συγκατάθεση φιλί που της κατάφερε στο στόμα τα Χριστούγεννα του 2012, συνιστούν μορφή βίας που ασκήθηκε χωρίς τη συναίνεση της ενάγουσας. Αυτή και μόνο η διαπίστωση αποδεικνύει το αστικό αδίκημα της επίθεσης. Η ενάγουσα αξιώνει μόνο γενικές αποζημιώσεις. Εν τούτοις, ως μέρος των γενικών αποζημιώσεων διεκδικεί και τιμωρητικές (punitive) ή παραδειγματικές (exemplary), καθώς επίσης επαυξημένες (aggravated) αποζημιώσεις. Σύμφωνα με τη νομολογία οι δύο βασικές κατηγορίες αποζημιώσεων, ειδικές αφενός και γενικές αφετέρου, διαφέρουν και επιδικάζονται ξεχωριστά. Στη δεύτερη κατηγορία, δηλαδή στις γενικές αποζημιώσεις, εντάσσονται και οι λοιπές αποζημιώσεις, δηλαδή παραδειγματικές ή τιμωρητικές ή επαυξημένες, οι οποίες όμως και πάλι επιδικάζονται ξεχωριστά. Αυτή λοιπόν τη μεθοδολογία ακολουθεί το δικαστήριο όταν προσεγγίζει τέτοιου είδους υποθέσεις. Εν σχέσει με γενικές αποζημιώσεις καθόλα επεξηγηματική είναι η απόφαση στην υπόθεση Papakokkinou v. Kanther

(1982)1 C.L.R. 65, 77. Ό,τι εκεί αναφέρεται είναι πως. «It is unnecessary to express a concluded opinion on the precise limits to an award of exemplary damages in these proceedings, nor need we pronounce finally on the applicability in Cyprus of the rules approved in Rookes; for, on any view of the law, defendant is liable to exemplary damages. If we were requited to choose between the two streams of authority, our inclination would be, as presently advised, to follow the wider approach that permits the award of exemplary damages for tortuous conduct whenever such conduct is so intrinsically blameworthy as to deserve punishment from a civil court. In this way, civil law would retain an effective armoury for the suppression of contumacious conduct out of keeping with minimum acceptable norms of behaviour». Από το πιο πάνω απόσπασμα συνάγεται ότι η νομολογία των Κυπριακών Δικαστηρίων αναφορικά με παραδειγματικές ή τιμωρητικές αποζημιώσεις, δεν ταυτίζεται απόλυτα με τη νομολογία των Αγγλικών Δικαστηρίων. Αξίζει να λεχθεί εδώ ότι ο εγγενής χαρακτήρας των παραδειγματικών ή τιμωρητικών αποζημιώσεων διαφέρει από εκείνο των ευρύτερων γενικών και επαυξημένων αποζημιώσεων. Στις γενικές αποζημιώσεις εκείνο που αποτιμάται είναι η ταλαιπωρία του θύματος και η αποζημίωση στόχο έχει να αποκαταστήσει, κατά το δυνατό, αυτή την ταλαιπωρία και/ή τον πόνο που έχει βιώσει. Επιπλέον, οι επαυξημένες αποζημιώσεις σκοπούν σε αποζημίωση της λαβωμένης αξιοπρέπειας και προσωπικότητας του θύματος. Στον αντίποδα οι τιμωρητικές ή παραδειγματικές αποζημιώσεις σκοπούν στην τιμωρία του παραβάτη και στον παραδειγματισμό του, λόγω του ειδεχθούς της πράξης του. Όπως άλλωστε αναφέρεται στην Papakokkinou, πιο πάνω, έλκουν την καταγωγή τους από το ποινικό δίκαιο και χρονολογούνται από τότε που οι δύο κλάδοι του δικαίου, αστικό και ποινικό, είχαν κοινό πεδίο εφαρμογής. Στην προκείμενη περίπτωση κατά τον υπολογισμό των γενικών αποζημιώσεων υπόψη μου έλαβα τα λεχθέντα στην υπόθεση Παπαβασιλείου ν. Μιχαηλίδη

(1999)1 Α.Α.Δ. 252 και την υπόθεση Georgiades v. Kyriakides

(1970)1 CLR

Κατά τον υπολογισμό των αποζημιώσεων δεν παραγνώρισα τις εγγενείς διαφορές των πιο πάνω υποθέσεων με την παρούσα. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω κρίνω πως υπό τις περιστάσεις, δηλαδή το επιπόλαιο των τραυματισμών που υπέστη η ενάγουσα, η ταλαιπωρία στην οποία υποβλήθηκε αποκαθίσταται, κατά το δυνατό, από επιδίκαση του ποσού των €3.000 ως γενικών αποζημιώσεων. Έχω όμως την άποψη ότι το ζήτημα δεν τελειώνει εδώ. Η όλη συμπεριφορά του εναγομένου αποκαλύπτει και το βαθμό που πλήγηκε η αξιοπρέπεια της ενάγουσας. Το χωρίς συγκατάθεση φιλί στο στόμα και οι διάφορες επιθέσεις παρουσία τρίτων προσώπων, φανερώνουν του λόγου το ασφαλές. Η προκείμενη περίπτωση κρίνεται αρμόζουσα για επιδίκαση και επαυξημένων αποζημιώσεων. Δεν λησμονείται εν προκειμένω ότι οι πράξεις του εναγομένου πλήττουν καίρια βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, συνταγματικά κατοχυρωμένα. Η επέμβαση στη σωματική ακεραιότητα του ατόμου δεν επιφέρει μόνο σωματικό τραυματισμό, αφαιρεί, και μάλιστα με τρόπο βάναυσο, μέρος της αξιοπρέπειάς του. Τέτοια συμπεριφορά και τέτοια μείωση της αξιοπρέπειας του θύματος δεν μπορεί να αφήσει το δικαστήριο αδιάφορο. Ως εκ των πιο πάνω, πέραν των γενικών αποζημιώσεων που έχουν ήδη επιδικασθεί, επιδικάζω και επαυξημένες αποζημιώσεις ύψους €1.
Για όλους τους λόγους που πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω, υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγομένου επιδικάζω €4.500, ως γενικές και επαυξημένες αποζημιώσεις, πλέον νόμιμο τόκο από 4.4.2013, πλέον δικηγορικά έξοδα ως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το δικαστήριο. (Υπ) ...................................... Λ. Α. Παντελή, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΡΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.