← Κύπρος

LCA DOMIKI LTD ν. G Liasides Ltd, Αρ. Αγωγής: 1185/12, 30/10/2013

LCA DOMIKI LTD ν. G Liasides Ltd, Αρ. Αγωγής: 1185/12, 30/10/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A377 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Μαθηκολώνη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1185/12 Μεταξύ: L.C.A. DOMIKI LTD Εναγόντων και G. Liasides Ltd Εναγομένης Ημερομηνία: 30.10.2013 Για Αιτητή - Ενάγοντα: κ. Π. Πετράκης Για Καθ' ων η αίτηση - Εναγόμενους: Καμία Εμφάνιση ΑΠΟΦΑΣΗ (Αίτηση για έκδοση συνοπτικής απόφασης ημερ. 28.11.12) Με αίτηση ημερομηνίας 28/11/2012 οι ενάγοντες/αιτητές αιτούνται συνοπτική απόφαση εναντίον της εναγόμενης εταιρείας ως η απαίτηση. Η αίτηση στηρίζεται στη Δ.48, Θ. 2, στη Δ.

  1. ΘΘ 1 και 2 και στις γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται δε από την ένορκο δήλωση του Μάριου Χριστοδούλου ο οποίος αναφέρει ότι ευρίσκεται στην υπηρεσία των εναγόντων και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από αυτούς να προβεί στην ένορκο δήλωση προς υποστήριξη της υπό εξέταση αίτησης. Όπως αναφέρει έχει διαβάσει την Έκθεση Απαίτησης και συμφωνεί πλήρως με τα γεγονότα που αναφέρονται σε αυτήν τα οποία γνωρίζει προσωπικά και τα οποία υιοθετεί. Όπως περαιτέρω αναφέρει όλες οι πωλήσεις προς την εναγόμενη εταιρεία ελάμβαναν χώρα μέσω του και εκτελούντο πάντοτε σύμφωνα με τις οδηγίες των εναγομένων τόσο αναφορικά με την τιμή όσο και τον τόπο και τον τρόπο παράδοσης και παραλαβής του εμπορεύματος. Μετά από κάθε παράδοση του εμπορεύματος, ο ίδιος προσωπικά επικύρωνε ανελλιπώς με την εναγόμενη εταιρεία ότι τα εμπορεύματα πράγματι περιελήφθησαν από αυτήν. Επί πλέον σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα κάθε τέλος έκαστου μηνός η εναγόμενη εταιρεία εφοδιάζετο με αντίγραφα της κατάστασης λογαριασμού των εναγόντων και αυτή ουδέποτε εξέφρασε οποιοδήποτε παράπονο για οποιαδήποτε πώληση. Όπως περαιτέρω αναφέρει η εναγόμενη συνεχίζει μέχρι σήμερα να χρωστεί στους ενάγοντες το ποσό που αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης και το οποίο προέκυψε από την πώληση και παράδοση σιδήρου. Επισυνάπτει ως Τεκμήριο 1 δέσμη εγγράφων, κατάσταση λογαριασμού και τιμολόγια. Τέλος αναφέρει ότι όπως τον συμβουλεύει ο δικηγόρος των εναγόντων και ο ίδιος πιστεύει η εναγόμενη εταιρεία δεν έχει υπεράσπιση στην αγωγή και εκ μέρους των εναγόντων ζητεί την έκδοση συνοπτικής απόφασης ως η απαίτηση των εναγόντων. Η εναγόμενη εταιρεία καταχώρησε υπεράσπιση χωρίς άδεια στις 19/1/2013 και ένσταση στην υπό εξέταση αίτηση στις 19/3/2013 μέσω του δικηγόρου που την εκπροσωπούσε τότε. Με την ένσταση προβάλλει αριθμό λόγων ένστασης τους οποίους υποστηρίζει μέσω της ένορκης δήλωσης του Γιάννη Λιασίδη η οποία συνοδεύει την ένσταση, στα πλαίσια της οποίας ο ενόρκως δηλών υιοθετεί και αναλύει περαιτέρω τους λόγους ένστασης. Περαιτέρω θα πρέπει να λεχθεί ότι στις 3/4/2013 εκδόθηκε διάταγμα αντεξέτασης του Γιάννη Λιασίδη το οποίο του επεδόθη στις 6/4/
  2. Στις 12/4/2013 ημερομηνία κατά την οποία η αίτηση ήταν ορισμένη για ακρόαση, ο τότε δικηγόρος των εναγόντων ανέφερε ότι ενόρκως δηλών Γιάννης Λιασίδης αδυνατούσε να συμμορφωθεί με το διάταγμα και αιτήθηκε αναβολής της ακρόασης, αίτημα το οποίο εγκρίθηκε και η αίτηση ορίστηκε εκ νέου για ακρόαση στις 24/5/
  3. Κατά την πιο πάνω ημερομηνία ο συνήγορος της εναγομένης αιτήθηκε άδειας για απόσυρση του από δικηγόρος της εναγομένης. Η άδεια του εδόθη παρουσία του κ. Γιάννη Λιασίδη στον οποίο δόθηκαν οδηγίες από το Δικαστήριο να βρίσκεται παρών μαζί με το νέο δικηγόρο που θα εξεύρισκε στις 4/7/2013 ημερομηνία κατά την οποία ορίστηκε η αίτηση για οδηγίες, ή διαφορετικά αν δεν εξεύρισκε δικηγόρο να ήταν ο ίδιος παρών κατά την εν λόγω ημερομηνία. Στις 4/7/2013 ο Γιάννης Λιασίδης εμφανίστηκε στο Δικαστήριο (παρ' ότι καθυστερημένα) και στην παρουσία του η αίτηση ορίστηκε για ακρόαση στις 21/10/2013 με οδηγίες προς τον ίδιο να είναι παρών. Στις 21/10/2013 ο Γιάννης Λιασίδης παρέλειψε να εμφανιστεί παρ' ότι κλήθηκε επανειλημμένα εντός και εκτός της αιθούσης, ενώ ουδείς δικηγόρος εμφανίστηκε εκ μέρους της εναγομένης και ο συνήγορος των εναγόντων/αιτητών ζήτησε όπως εκδοθεί απόφαση ως η αίτηση ζητώντας παράλληλα όπως η ένορκος δήλωση του κ. Λιασίδη αγνοηθεί ενόψει του ότι ο ίδιος δεν προσήλθε για να αντεξεταστεί. Νομική Πτυχή Η Δ.18 Κ.1(α) των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στην οποία στηρίζεται η επίδικη αίτηση έχει ως εξής: «Where the defendant appears to a writ of summons specially indorsed under Order 2 rule 6 the plaintiff may on affidavit made by himself, or by any other person who can swear positively to the facts, verifying the cause of action, and the amount claimed (if any), and stating that in his belief there is no defence to the action, apply for judgment for the amount so indorsed, together with interest (if any), or for the recovery of the land (with or without rent), or for the delivering up of a specific chattel, as the case may be, and costs. And judgment for the plaintiff may be given thereupon, unless the defendant shall satisfy the Court that he has a good defence to the action on the merits, or disclose such facts as may be deemed sufficient to entitle him to defend». Σε μετάφραση: «Οπου ο εναγόμενος εμφανίζεται σε κλητήριο ένταλμα ειδικά οπισθογραφημένο σύμφωνα με τη Διαταγή 2 Κανονισμός 6 ο ενάγοντας μπορεί, με ένορκη δήλωση που θα κάνει ο ίδιος, ή άλλο πρόσωπο που μπορεί να ορκισθεί και πιστοποιήσει τα γεγονότα και να βεβαιώσει την αιτία της αγωγής και το ποσό που απαιτείται (αν υπάρχει) και να αναφέρει ότι από ότι πιστεύει δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή, να αποταθεί για απόφαση για το ποσό που απαιτείται μαζί με τόκο (αν υπάρχει) ή για ανάκτηση γης (με ή χωρίς ενοίκιο) ή για παράδοση ορισμένου κινητού πράγματος, ανάλογα με την περίπτωση, και τα έξοδα και μπορεί να δοθεί απόφαση υπέρ του ενάγοντα εκτός αν ο εναγόμενος ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση στην αγωγή ή να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που θα είναι ουσιώδη για να του δοθεί δικαίωμα υπεράσπισης». Με βαση την πιο πάνω διάταξη οι προϋποθέσεις που θα πρέπει να πληρούνται για την άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου με βάση τη εν λόγω διάταξη είναι οι εξής:
  4. Το κλητήριο πρέπει να είναι ειδικά οπισθογραφημένο δυνάμει της Δ.2 Κ.
  5. Ο εναγόμενος θα πρέπει να έχει καταχωρήσει εμφάνιση στην αγωγή.
  6. Η ένορκη δήλωση για υποστήριξη της αίτησης για συνοπτική απόφαση πρέπει να γίνεται από τον ενάγοντα ή από άλλο πρόσωπο που να μπορεί να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα της υπόθεσης και να επαληθεύει το αγώγιμο δικαίωμα και το ποσό που απαιτείται και περαιτέρω να δηλώνει ρητά ότι απ' ότι πιστεύει δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Σε περίπτωση που το Δικαστήριο διαπιστώσει ότι δεν πληρούνται σωρευτικά οι τρεις πιο πάνω προϋποθέσεις στερείται δικαιοδοσίας εξέτασης της ουσίας της αίτησης (βλ. Stavrinides ν. Ceskoslovenska Obchondi Banka A.S.

(1972)1 C.L.R. 130 και Δημητρίου ν. Τράπεζα Κύπρου Λτδ
(1997)1Β Α.Α.Δ. 782). 4. Όταν και εφόσον ικανοποιηθούν οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το βάρος μετατίθεται στον εναγόμενο να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση ή να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που να είναι επαρκή για να του δώσουν το δικαίωμα να υπερασπιστεί στην αγωγή. Από το λεκτικό της Δ.18 Κ.1(α) προκύπτει ότι η ένορκη δήλωση μπορεί να γίνει είτε από τον ενάγοντα, είτε από πρόσωπο άλλο από τον ενάγοντα το οποίο μπορεί να ορκιστεί θετικά ως προς τα γεγονότα, επιβεβαιώνοντας την αιτία της αγωγής. Σε περιπτώσεις δε όπως την παρούσα που ο αιτητής είναι νομικό πρόσωπο τότε μπορεί να ορκιστεί κάποιο άλλο πρόσωπο που εργοδοτείται από την εταιρεία το οποίο όμως να μπορεί να ορκιστεί θετικά για όλα τα πιο πάνω (βλ. Annual Practice 1955, σελ. 174 και Δημητρίου (ανωτέρω) και Stavrinides (ανωτέρω)). Ως προς την έννοια της θετικής γνώσης στα πλαίσια αυτά θα πρέπει να λεχθεί ότι η θετική γνώση είναι μια ευρύτερη έννοια από την προσωπική γνώση. Απλή δήλωση του ενόρκως δηλούντα ότι μπορεί να ορκιστεί θετικά ως προς τα γεγονότα δεν αρκεί. Πρέπει να δείξει κάτω από ποιες περιστάσεις απέκτησε γνώση των γεγονότων της υπόθεσης εφόσον είναι ξένος προς την αγωγή (βλ. Goodwin Barsby Ltd v. Premixco Asphalting Co Ltd
(1985)2 J.S.C 596). Περαιτέρω θα πρέπει να σημειωθεί ότι η Δ.18 δεν απαιτεί όπως η ένορκος δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης συνοδεύεται από έγγραφα εκτός εάν το επιλέξει ο ίδιος ο αιτητής ή εάν η βάση της αγωγής σχετίζεται άμεσα με αυτά. Εάν και εφόσον γίνεται αναφορά σε έγγραφα στην ένορκη δήλωση τότε αυτή θα πρέπει να συνοδεύεται από όλα τα τεκμήρια που αναφέρονται. Γνώση από έγγραφα συνταγμένα χωρίς τη συμμετοχή του ενόρκως δηλούντα δεν είναι προσωπική, βασίζεται σε πληροφορίες και δεν ικανοποιεί τις προϋποθέσεις της Δ.18 (βλ. Δημητρίου ανωτέρω και The Chain Gulf Traders Ltd v. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 1168). Προτού προχωρήσω στην εξέταση της ουσίας αίτησης θεωρώ ορθό να αναφέρω ότι, όπως τονίστηκε και στην Δημητρίου (ανωτέρω), η αίτηση για συνοπτική απόφαση αποτελεί ένα εξαιρετικό μέτρο, δεδομένου του ότι ο καθορισμός των δικαιωμάτων των διαδίκων γίνεται χωρίς την πλήρη διεξαγωγή δίκης και ως εκ τούτου θα πρέπει να εφαρμόζεται μόνο στις ξεκάθαρες και αδιαμφισβήτητες υποθέσεις. Όπως υποδεικνύεται στην ίδια απόφαση, η εν λόγω διάταξη έχει σαν στόχο να καταστήσει ικανό τον ενάγοντα να πάρει συνοπτική απόφαση χωρίς δίκη, αν μπορεί να αποδείξει ξεκάθαρα την υπόθεσή του και αν ο εναγόμενος δεν είναι σε θέση να εγείρει καλόπιστη υπεράσπιση ή να εγείρει οποιοδήποτε άλλο θέμα εναντίον της αξίωσης, το οποίο να χρήζει εκδίκασης. Στην προκειμένη περίπτωση οι πρώτες δύο προϋποθέσεις πληρούνται αφού το κλητήριο ένταλμα που έχει καταχωρηθεί είναι ειδικώς οπισθωγραφημένο και η εναγόμενη εταιρεία έχει καταχωρήσει εμφάνιση. Εξετάζοντας την τρίτη προϋπόθεση σημειώνω ότι η ένορκη δήλωση γίνεται από εξουσιοδοτημένο υπάλληλο των εναγόντων ο οποίος προβαίνει σε ρητή δήλωση ότι η εναγόμενη εταιρεία δεν έχει υπεράσπιση στην αγωγή. Όμως κατά τα λοιπά θεωρώ ότι η τρίτη προϋπόθεση δεν πληρούται, αφού από την ενώπιον μου μαρτυρία δεν προκύπτει ότι ο ίδιος ο ενόρκως δηλών μπορεί να ορκιστεί θετικά σε σχέση με όλα τα γεγονότα που αναφέρει και σίγουρα με τη μαρτυρία και τα τεκμήρια που επισυνάπτει δεν μπορεί να επαληθεύσει το αγώγιμο δικαίωμα των εναγόντων ούτε το ποσό που απαιτείται. Και εξηγώ. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει μεν ότι όλες οι πωλήσεις ελάμβαναν χώραν μέσω του και επεκύρωνε λήψη των πωληθέντων εμπορευμάτων, πλην όμως σε σχέση με τα τεκμήρια που επισυνάπτει (κατάσταση λογαριασμού και τιμολόγια) πέραν του ότι δεν αναφέρει κατά πόσον ετοιμάστηκαν από τον ίδιο, (και σε σχέση με την κατάσταση λογαριασμού, η οποία περιέχει τόσο χρεώσεις όσο και πιστώσεις, κατά πόσον ο ίδιος ήταν υπεύθυνος για τήρηση της)[1], σημειώνω ότι τα έγγραφα αυτά ως προκύπτει και από το ίδιο το περιεχόμενο τους, αφορούν σε εταιρεία με διαφορετικό όνομα από αυτήν που αναφέρεται στην αγωγή ως εναγόμενη, χωρίς για αυτό να δίδεται οποιαδήποτε εξήγηση. Συγκεκριμένα στην αγωγή αναφέρεται ως εναγόμενη η «G. Liasides Ltd, οδός 8 Μεγάλου Αλεξάνδρου Πόλη Χρυσοχούς,» ενώ στα τιμολόγια και κατάσταση λογαριασμού αναφέρεται η εταιρεία «ERG. ET. G. Liasides Ltd, P.O.B 93, 8830 POLIS CHRYSOHOU». Να σημειωθεί ότι στον τίτλο της υπό εξέταση αίτησης η διεύθυνση της εναγομένης αναφέρεται ως οδός Κερύνειας 34, Δευτερά. Με δεδομένη την κατάληξη μου ότι δεν πληρούνται σωρευτικά οι τρεις πρώτες προϋποθέσεις και έχοντας κατά νου τα όσα έχουν πιο πάνω αναφερθεί (βλ. Stavrinides και Δημητρίου ανωτέρω) καταλήγω ότι το Δικαστήριο στην προκειμένη περίπτωση στερείται δικαιοδοσίας προς εξέταση της ουσίας της αίτησης. Το γεγονός ότι δεν υπήρξε εμφάνιση με σκοπό την προώθηση της ένστασης ουδόλως μπορεί να μεταβάλει τα πιο πάνω, αφού ακόμη και στην απουσία ένστασης το Δικαστήριο έχει την υποχρέωση να ικανοποιηθεί ότι μέσα από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση προκύπτει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για ανάληψη δικαιοδοσίας και έκδοση συνοπτικής απόφασης στη βάση της Δ.18. Ως εκ τούτου η αίτηση απορρίπτεται. Ενόψει μη εμφάνισης προς προώθηση της ένστασης κρίνω ορθό να μην προβώ σε οποιαδήποτε διαταγή ως προς τα έξοδα. .............................................. Ν. Μαθηκολώνη, Ε.Δ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Αναφέρει μόνο ότι κάθε τέλος έκαστου μηνός η εναγόμενη εταιρεία εφοδιάζετο με αντίγραφα της κατάστασης λογαριασμού των εναγόντων και αυτή ουδέποτε εξέφρασε οποιοδήποτε παράπονο για οποιαδήποτε πώληση και ότι η εναγόμενη συνεχίζει μέχρι σήμερα να χρωστεί στους ενάγοντες το ποσό που αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης και το οποίο προέκυψε από την πώληση και παράδοση σιδήρου. Επί τούτου σχετικά είναι τα όσα λέχθηκαν στη Δημητρίου ανωτέρω όπου ο ενόρκως δηλών δεν είχε αναφέρει κατά πόσον ο είχε σχέση με την διακίνηση του λογαριασμού του πρωτοφειλέτη ή με την κατάσταση του λογαριασμού του ή με την ετοιμασία του και το Δικαστήριο σε σχέση με το ζήτημα του εάν ο ενόρκως δηλών ήταν πρόσωπο που μπορούσε να ορκιστεί θετικά σε σχέση με το οφειλόμενο και διεκδικούμενο ποσό, απεφάσισε ότι δεν ήταν τέτοιο πρόσωπο αφού η γνώση του βασίζετο πάνω σε πληροφορίες που περιέχοντο στην κατάσταση λογαριασμού που δεν ετοιμάστηκε από τον ίδιο και επομένως η γνώση που βασίζετο πάνω σε πληροφορίες που του δόθηκαν από άλλους. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.