BLUELINK COMUNICAZIONE (CYPRUS) LIMITED κ.α. ν. Strategies Research Investments Srl κ.α., Αρ. Αγωγής: 5895/12, 22/10/2013

BLUELINK COMUNICAZIONE (CYPRUS) LIMITED κ.α. ν. Strategies Research Investments Srl κ.α., Αρ. Αγωγής: 5895/12, 22/10/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A361 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5895/12 Μεταξύ

1. BLUELINK COMUNICAZIONE (CYPRUS) LIMITED
2. Vitalie Dobinda, εξ ΗΠΑ
3. Ioana Vintu, εκ Ρουμανίας
4. Ιοnut Codrin Vintu, εκ Ρουμανίας
5. Μαρίλιας Πέτρου Εναγόντων Και
6. Strategies Research Investments Srl, εκ Ρουμανίας
7. Strategies Metal Investments Srl., εκ Ρουμανίας
8. Daniella Ionescu, εκ Ρουμανίας
9. Gabriel Baciu, εκ Ρουμανίας
10. PSV International Construction Srl, εκ Ρουμανίας
11. Έφορου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη, μέσω Του Γενικού Εισαγγελέα Εναγομένων 22 Οκτωβρίου,
12. Aίτηση για συντηρητικό διάταγμα ημερομηνίας 3/9/12 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες/Αιτητές: κα Λουκία Τζωρτζή για κ.κ. Παπαδόπουλο, Λυκούργο & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγόμενους/Καθ' ων η Αίτηση: κα Ρέβη Προδρόμου για κ. κ. Χ. Μίτσιγκα ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Έχω κατά νου το σύνολο των στοιχείων και επιχειρημάτων που τέθηκαν ενώπιον του δικαστηρίου. Θα επεκταθώ στο βαθμό που είναι αναγκαίο. Σε αιτήσεις όπως η παρούσα το Δικαστήριο αποφεύγει να εξετάζει την ουσία της διαφοράς, αποφεύγει να αξιολογεί μαρτυρία επί της ουσίας, όπως και να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με το πραγματικό και νομικό καθεστώς της υπόθεσης. Τέτοιες αιτήσεις δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται ως ευκαιρία για αντιδικία επί της ουσίας με προσφορά μαρτυρίας ή ανάπτυξη επιχειρηματολογίας στα γενικότερα εκείνα πλαίσια.[1] Εν προκειμένω τα μέρη και ειδικότερα οι καθ' ων η αίτηση έχουν επεκταθεί πολύ πέραν των πλαισίων προσφέροντας εν εκτάσει μαρτυρία και επιχειρήματα σε θέματα αμφισβητούμενα που μόνο στα πλαίσια της αγωγής με πλήρη αντιπαράθεση θα μπορούσαν να αποφασιστούν. Περιοριζόμενος στις ανάγκες της παρούσας διαδικασίας, η ουσία της εκδοχής των εναγόντων είναι ότι οι εναγόμενοι χωρίς κανένα δικαίωμα ή εξουσιοδότηση υπέβαλαν έντυπα στον Έφορο Εταιρειών με τα οποία επιχειρήθηκε να γίνουν καθοριστικές αλλαγές στο εταιρικό καθεστώς της ενάγουσας
13. Αυτά φέρονται να υποβλήθηκαν από την ενάγουσα 1, της οποίας όμως τα εξουσιοδοτημένα άτομα δηλώνουν άγνοια. Είναι η θέση των εναγόντων ότι τα εν λόγω έντυπα είναι πλαστά και δεν καταχωρήθηκαν από εξουσιοδοτημένο πρόσωπο της ενάγουσας
14. Με άλλα λόγια πρόκειται για «κλοπή εταιρείας». Οι εναγόμενοι επιχείρησαν να απαντήσουν στην εκδοχή αυτή προβάλλοντας διάφορους ισχυρισμούς σε μια προσπάθεια που ο ευπαίδευτος δικηγόρος των εναγόντων χαρακτήρισε ως «απόπειρα για περιπλοκή των επιδίκων ζητημάτων». Παρά ταύτα ο δικηγόρος των αιτητών προχώρησε σε επιχειρηματολογία περί αναξιόπιστης εκδοχής των εναγομένων, κάτι όμως που, ως άνω, δεν είναι του παρόντος. Ειδικότερα, αμφότερες οι πλευρές αναφέρθηκαν σε μια άλλη αγωγή, την υπ. αρ. 4090/12, που αφορούσε παρόμοιο ζήτημα και είναι σε εκείνα τα πλαίσια που επεκτάθηκαν ιδιαίτερα οι εναγόμενοι εισηγούμενοι ότι οι ενάγοντες παρέλειψαν εσκεμμένως να καταγράψουν την εκδοχή της εναγόμενης 1 στα πλαίσια της αγωγής 4092/
15. Οι ενάγοντες απάντησαν ότι οι αναφορές τους στην άλλη αγωγή σκοπό είχαν να καταδείξουν πως οι εναγόμενοι είχαν και προηγουμένως κινηθεί με τον ίδιο τρόπο και όχι γιατί τα ζητήματα της άλλης αγωγής είναι επίδικα στην παρούσα. Το ζήτημα εδώ είναι απλό. Από τα δικόγραφα προκύπτει ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση για «κλοπή εταιρείας». Πέραν τούτου, από την προσφερθείσα μαρτυρία διαφαίνεται πιθανότητα οι αιτητές να δικαιούνται στη θεραπεία που ζητούν. Περαιτέρω, είναι σαφές ότι εάν δεν προστατευθεί το status quo ante θα υπάρχει ο κίνδυνος στον οποίο αναφέρθηκαν οι αιτητές, ότι δηλαδή, ακόμα και αν αποκατασταθεί το ιδιοκτησιακό καθεστώς, οι εναγόμενοι να έχουν εν τω μεταξύ προχωρήσει σε αποξένωση περιουσιακών στοιχείων με τρόπο ώστε να είναι αδύνατη η επιστροφή τους στους νόμιμους ιδιοκτήτες. Με όσα έχουν τεθεί ενώπιον του δικαστηρίου, ο κίνδυνος αδικίας που θα προκύψει για τους αιτητές από μια εσφαλμένη κρίση, είναι σαφώς πολύ πιο ευδιάκριτος, από τον αντίστοιχο κίνδυνο για τους καθ' ων η αίτηση.[2] Η διατήρηση του status quo ante, που αποτελεί και τη συνήθη έννοια του ενδιάμεσου διατάγματος[3], προβάλει υπό τις περιστάσεις ως εύλογο και δίκαιο προσωρινό μέτρο μέχρι να αποφασιστεί η ουσία. Τέλος σημειώνεται ότι κατά το χρόνο έκδοσης του διατάγματος, συνέτρεχαν περιστάσεις που καθιστούσαν το ζήτημα κατεπείγον, ενώ για τους λόγους που ανωτέρω έχουν αναφερθεί, αλλά και γενικότερα, ουδόλως διαπιστώνεται παράλειψη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων που θα μπορούσαν να επηρεάσουν άλλως πως την κρίση του δικαστηρίου. Το διάταγμα καθίσταται απόλυτο και να ισχύσει μέχρι το πέρας της αγωγής. Τα έξοδα καθορίζονται κατά αποκοπή στο ποσό των €3000 πλέον Φ.Π.Α. πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (υπ.) .............. Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Α.Λ.Ο. [1] Jonitexo v. Adidas