M.K.M FARM LTD ν. ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΧΩΜΑΤΕΝΟΣ & ΥΙΟΣ LTD, Αρ. Αγωγής 868/12, 25/11/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A418 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. Α. Παντελή, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 868/12 ΜΕΤΑΞΥ: M.K.M FARM LTD Ενάγοντες -και- ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΧΩΜΑΤΕΝΟΣ & ΥΙΟΣ LTD Εναγόμενοι --------------------- Αίτηση για αναστολή εκτέλεσης εντάλματος κινητών, ημερομηνίας 06.08.2013 25 Νοεμβρίου 2013 Για την αιτήτρια: κος Καράς Για την καθ' ης η αίτηση: κος Λαμπίδης Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Αντικείμενο της παρούσης είναι η αίτηση της εναγομένης (στη συνέχεια η αιτήτρια) για αναστολή εκτέλεσης του εντάλματος κινητής περιουσίας που ακολούθησε την απόφαση που εκδόθηκε στα πλαίσια της αγωγής. Το ένταλμα φέρει αριθμό 069035 και είναι ημερομηνίας 22.05.
- Με το αιτούμενο διάταγμα ζητείται αναστολή εκτέλεσης τούτου μέχρι την 30.12.
- Ας λεχθεί από τώρα ότι η αίτηση υπεβλήθη μονομερώς και το αιτούμενο διάταγμα εκδόθηκε την 08.08.
- Ακολούθως, ορίστηκε επιστρεπτέο την 19.08.
- Η επίδικη αίτηση στηρίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς και συγκεκριμένα Δ.40 κκ.7 και 11 και Δ.48 κκ.1-8, στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/60, στο άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, τη σχετική νομολογία και την πρακτική και τις γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου. Επιπλέον, υποστηρίζεται από δύο δηλώσεις που ορκίζεται ο διευθυντής της αιτήτριας, Θεόδωρος Χωματένος. Επεξηγώ εδώ ότι η πρώτη ένορκη δήλωση, ημερομηνίας 02.08.2013, καταχωρίστηκε μαζί με την αίτηση, ενώ η δεύτερη δήλωση, ημερομηνίας 08.08.2013, καταχωρίστηκε κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου μετά από αίτημα που υπεβλήθη την 07.06.2013, δηλαδή την ημερομηνία που η αίτηση ορίστηκε για πρώτη φορά. Δεν σχολιάζω εδώ το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων εφόσον πράττω τούτο πιο κάτω, όπου σχολιάζεται και το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως που υποστηρίζει την ένσταση. Η αίτηση λοιπόν δεν παρέμεινε χωρίς αμφισβήτηση. Την 26.08.2013 η ενάγουσα (στη συνέχεια η καθ' ης η αίτηση) καταχώρισε ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης. Η ένσταση εδράζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς, Δ.48 κ.4
(1), Δ.40 κκ.1 και 6, στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/60, άρθρα 32 και 42, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρο 91Α και επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Και η ένσταση υποστηρίζεται από δύο ένορκες δηλώσεις που και σε αυτή την περίπτωση ορκίζεται ο διευθυντής της εταιρείας, εν προκειμένω ο Μιχαλάκης Μιχαήλ. Οι δύο ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την ένσταση είναι ημερομηνίας 26.08.2013 και 05.09.
- Η δεύτερη καταχωρίστηκε κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου ημερομηνίας 30.08.
- Οι λόγοι ένστασης αναφέρονται στο πρόσωπο τούτης και συμπυκνώνονται στα ακόλουθα· η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη· η αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια· μετά την καταχώριση της αγωγής και/ή την έκδοση της απόφασης η αιτήτρια προέβη σε καταδολιευτικές πράξεις σε βάρος της καθ' ης η αίτηση· και τέλος, η οικονομική κατάσταση της αιτήτριας δεν έχει διαφοροποιηθεί. Καμία από τις δύο πλευρές ζήτησε αντεξέταση και έτσι η όλη διαδικασία προχώρησε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και ολοκληρώθηκε με τις αγορεύσεις των συνηγόρων. Αν δεν σχολιάζω τις εκατέρωθεν εισηγήσεις δεν είναι γιατί αγνοήθηκαν αλλά γιατί πιο κάτω, όπου κρίνεται αναγκαίο, πραγματεύομαι τούτες με τη διερεύνηση του αιτήματος. Στην πρώτη ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, δήλωση ημερομηνίας 26.08.2013, ρητά αναφέρεται ότι οι παράγραφοι 1 μέχρι και 7 της πρώτης ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την αίτηση είναι παραδεχτοί. Εν πάση περιπτώσει, μέρος όσων αναφέρονται στις παραγράφους 1 μέχρι και 7 της ενόρκου δηλώσεως του Θεόδωρου Χωματένου, δήλωση ημερομηνίας 02.08.2013, συνάγονται και από το περιεχόμενο του φακέλου ενώπιον του Δικαστηρίου και έτσι υιοθετούνται ως ευρήματα του Δικαστηρίου. Κατ' επέκταση, διαπιστώνω ότι· την 26.10.2012 εκδόθηκε απόφαση εναντίον της αιτήτριας και υπέρ της καθ' ης η αίτηση για το ποσό των €46.607,25 πλέον τόκο 5,5% από 16.07.2011 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον έξοδα €1.034 και €18 (έξοδα επίδοσης) με τόκο 5,5% από 07.02.
- Η εκτέλεση της απόφασης ανεστάλη μέχρι την 01.12.2012 και νοουμένου ότι μέχρι εκείνη την ημερομηνία, με 10 ημέρες χάρη, η αιτήτρια κατέβαλλε το ποσό των €8.000 πλέον έξοδα, θα αναστέλλετο εκ νέου, δηλαδή μέχρι την 01.01.
- Τέλος, νοουμένου ότι από την 01.01.2013 και κάθε πρώτη ημέρα εκάστου επομένου μηνός καταβάλλετο το ποσό των €8.000 μέχρι εξοφλήσεως, η εκτέλεση θα αναστέλλετο από μήνα σε μήνα. Είναι παραδεκτό ότι σε διάφορες ημερομηνίες κατεβλήθησαν διάφορα ποσά και ότι το σημερινό υπόλοιπο ανέρχεται σε €14.800 πλέον έξοδα πλέον Φ.Π.Α. Επιπλέον, παραδεκτό γεγονός συνιστά και το ότι ο δικαστικός επιδότης κος Αντρέας Ματθαίου την 16.06.2013 ενημέρωσε γραπτώς την αιτήτρια ότι εκκρεμεί εναντίον της ένταλμα κατάσχεσης κινητής περιουσίας (βλ. παράρτημα Β στην αίτηση). Ακολούθως, σε συνάντηση που είχαν οι δύο, αιτήτρια και δικαστικός επιδότης, την 18.07.2013, ο τελευταίος ανέφερε στην αιτήτρια ότι δεν μπορούσε να καθυστερήσει την εκτέλεση του εντάλματος μετά την 31.07.
- Κατ' επέκταση, αυτό ήταν το χρονικό περιθώριο που δόθηκε στην αιτήτρια ώστε να ικανοποιήσει το εναπομείναν μέρος της απόφασης. Τέλος, παραδεχτό γεγονός είναι ότι την 12.02.2013 η εταιρεία Γεώργιος Τσαππής Ισορροπημέναι Ζωοτροφαί Λτδ (στη συνέχεια η τρίτη εταιρεία) καταχώρισε αγωγή εναντίον της αιτήτριας και της καθ' ης η αίτηση (βλ. παράρτημα Γ στην αίτηση). Η αξίωση της αναφερόμενης αγωγής (175/13) είναι για ποσό €15.196,63 πλέον τόκο 9% από 18.01.
- Ο δικηγόρος που εκπροσωπεί την τρίτη εταιρεία στην αγωγή είναι και ο δικηγόρος του αιτητή στην επίδικη αίτηση, δηλαδή ο κος Καράς. Τα πιο πάνω συνιστούν παραδεχτά γεγονότα και συνακόλουθα ευρήματα του Δικαστηρίου. Από τα συμφραζόμενα στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση συνάγεται και η πραγματική βάση στην οποία ερείδεται το αίτημα. Αναφέρεται εκεί ότι η αναγκαιότητα για αναστολή εκτέλεσης του εντάλματος κινητών προέκυψε μετά την απόφαση του Eurogroup, δηλαδή περί τα τέλη Μαρτίου. Η αιτήτρια υποστηρίζει ότι το κλείσιμο των πιστωτικών και συνεργατικών ιδρυμάτων επηρέασαν την ικανότητά της να ανταποκριθεί στις οικονομικές της υποχρεώσεις και συγκεκριμένα να εξεύρει το υπόλοιπο του οφειλόμενου ποσού. Επιπλέον, διατείνεται ότι μοναδική κινητή περιουσία που κατέχει είναι μια θεριστική μηχανή (compain) αξίας €100.
- Υποστηρίζει ότι αυτή η μηχανή της είναι απολύτως απαραίτητη και συνεπώς αν ήθελε κατασχεθεί θα δυσχέραινε την ήδη βεβαρημένη οικονομική κατάσταση που βρίσκεται. Από την άλλη, υποστηρίζει η αιτήτρια, η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης μέχρι την 31.12.2013, δεν θα πλήξει τα συμφέροντα της καθ' ης η αίτηση, εφόσον ο τόκος επί του εναπομείναντος υπολοίπου τρέχει. Στον αντίποδα η καθ' ης η αίτηση αμφισβητεί ότι η απόφαση του Eurogroup επηρέασε την ευχέρεια της αιτήτριας να αποπληρώσει το ποσό της απόφασης. Διατείνεται δε ότι η αιτήτρια δεν απεκάλυψε όλη την αλήθεια. Προς επίρρωση τούτου του ισχυρισμού αναφέρει ότι εκτός από τη θεριστική μηχανή η αιτήτρια έχει στην ιδιοκτησία της άλλα πέντε αντικείμενα, συγκεκριμένα· δύο τρακτέρ, ένα αυτοκίνητο και δύο αρθρωτά, ήτοι καρότσες. Σχετικό είναι το τεκμήριο 1 που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 05.09.
- Επιπλέον, υποστηρίζει ότι μετά την έκδοση της απόφασης η αιτήτρια προέβη σε αποξένωση περιουσιακών της στοιχείων, δηλαδή μεταβίβασε δωρεάν στη θυγατέρα του διευθυντή της αιτήτριας, πρόβατα που ανήκαν στην εταιρεία. Εις επίμετρον, υποστηρίζει ότι η αγωγή που η τρίτη εταιρεία καταχώρισε εναντίον της αιτήτριας και της καθ' ης η αίτηση, δεν αντανακλά τα πραγματικά γεγονότα εφόσον η ανάληψη υποχρέωσης ημερομηνίας 05.02.2013 έγινε σε συμπαιγνία και με πρόθεση να παρεμποδιστεί και/ή αποκλειστεί η καθ' ης η αίτηση από εκτέλεση της απόφασης. Οι θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας αποκαλύπτουν ότι το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία να αναστείλει την εκτέλεση απόφασης οποτεδήποτε, ακόμη και σε χρόνο μεταγενέστερο της ημερομηνίας που τούτη εκδόθηκε. Σχετικοί εν προκειμένω είναι οι κκ.7 και 11 της Δ.
- Η απλή και μόνο αναφορά σε διακριτική εξουσία υποδηλώνει ότι ασκείται δικαστικά και σύμμετρα των αρχών δικαίου αλλά και στη βάση των γεγονότων που την πλαισιώνουν (βλ. Ιωάννου ν. Δημοκρατίας
(2001)2Α.Α.Δ. 596, 599). Η νομολογία αποκαλύπτει ότι οι παράγοντες που κατά κύριο λόγο διέπουν την εξέταση του αιτήματος είναι δύο· Ο πρώτος και κυριότερος δεν είναι άλλος από το δικαίωμα επιτυχόντος διαδίκου να δρέψει τους καρπούς της επιτυχίας του. Άλλωστε, ο κ.1 της Δ.40 θεσπίζει το αυτονόητο, διατυμπανίζοντας έτσι τη σημασία τούτου, δηλαδή ότι διάδικος που διατάχθηκε να πληρώσει, παραδώσει ή μεταβιβάσει οιανδήποτε κινητή ή ακίνητη περιουσία, οφείλει να συμμορφωθεί με την απόφαση ή διάταγμα ευθύς μόλις του επιδοθεί, και δεν επιβάλλεται να προηγηθεί σχετική απαίτηση. Αυτή δε η παράμετρος διασφαλίζει και την οριστικότητα (finality) των αποφάσεων, εδραιώνοντας έτσι το αίσθημα δικαίου μεταξύ των πολιτών και τη διατήρηση του κύρους της απονομής της δικαιοσύνης. Είναι αντιληπτό ότι απόφαση που δεν διασφαλίζει ευχέρεια εκτέλεσης, είναι κενή περιεχομένου και συνακόλουθα το κύρος και η εκτίμησή της φθείρεται στα μάτια των πολιτών και δεν απολαύει της εμπιστοσύνης της κοινωνίας (βλ. Ιωσηφάκης ν. Αριστοδήμου
(1990)1Α.Α.Δ. 284, 288-9). Ο δεύτερος παράγοντας είθισται να συναρτάται με την εξασφάλιση της αποτελεσματικότητας παράλληλου μέτρου που προωθείται. Τούτο το μέτρο άλλοτε είναι έφεση και άλλοτε αίτηση παραμερισμού ή οιαδήποτε άλλη αίτηση ή ιδιαίτεροι λόγοι που προβάλλει ο αιτητής. Εν τούτοις, έχει λεχθεί ότι «μόνο η ύπαρξη εξαιρετικών μέτρων είναι δυνατό να κρίνει την πλάστιγγα υπέρ της δεύτερης αρχής σε βάρος της πρώτης» (βλ. Χ" Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd & Others
(1991)1Α.Α.Δ. 172, 179). Δεν παραγνωρίζεται όμως ότι σε αντίθεση με την αντίστοιχη αγγλική διαταγή Ο.42, η ημεδαπή διαταγή δεν κάνει ρητή αναφορά σε ειδικές περιστάσεις (special circumstances). Ως εκ τούτου η εξισορρόπηση των δύο παραγόντων επιτυγχάνεται με γνώμονα τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Τέλος, σε κάθε περίπτωση το Δικαστήριο κέκτηται εξουσίας ώστε αν ήθελε εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα να επιβάλει όρους όπως είναι η παραχώρηση τραπεζικής εγγύησης ή η κατάθεση μετρητών. Για ολοκλήρωση της εικόνας αναφέρω ότι ο κ.11 της Δ.40 τυγχάνει εφαρμογής εκεί όπου τα γεγονότα που επικαλείται ο αιτητής εμφανίστηκαν μετά την έκδοση της απόφασης και δεν μπορούσαν να περιληφθούν στα δικόγραφα (βλ. Αναφορικά με την αίτηση του Νίκου Νικολάου
(2000)1Β ΑΑΔ 1422, 1426 και Αναφορικά με την αίτηση της Παρασκευούς Μάρκου Κκάρα Αντωνίου (Αρ. 1)
(2000)1Γ ΑΑΔ 1868, 1871). Από την άλλη η ευχέρεια που παρέχεται από τον κ.7 της Δ.40 περιορίζεται μόνο από το αντικείμενο της απόφασης, ήτοι χρήματα εις αντιδιαστολή άλλης κινητής ή ακίνητης περιουσίας (βλ. Αναφορικά με την αίτηση της Παρασκευούς Μάρκου Κκάρα Αντωνίου, πιο πάνω, στη σελίδα 1871). Με δεδομένα όλα τα πιο πάνω στρέφομαι σε διερεύνηση της επίδικης αίτησης. Στην προκείμενη περίπτωση είναι αντιληπτό ότι η αιτήτρια δεν προώθησε οιονδήποτε άλλο μέτρο, ήτοι έφεση ή αίτηση παραμερισμού. Διατείνεται μόνο πως η απόφαση του Eurogroup ημερομηνίας 16.03.2013 είναι ένας εκ των λόγων που επιβάλλει αναστολή εκτέλεσης του εντάλματος. Πριν οτιδήποτε άλλο παρατηρώ ότι όλα όσα αναφέρονται από την αιτήτρια δεν μπορούν να υπαχθούν στον κ.11 της Δ.
- Δεν πρόκειται για γεγονότα που μπορούσαν να δικογραφηθούν και να επηρεάσουν την έκδοση της απόφασης και έτσι δεν καλύπτονται από αυτή την πτυχή της νομικής βάσης της αίτησης. Ό,τι απομένει να εξεταστεί είναι κατά πόσο υποστηρίζονται από τον κ.7 της Δ.
- Δεν χωρεί αμφιβολία πως η αναφερόμενη απόφαση του Eurogroup επέφερε πρωτόγνωρες και σοβαρές επιπτώσεις, νομικές και πραγματικές, στη χώρα μας. Η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Χριστοδούλου κ.α. ν. Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου κ.α., Υποθέσεις 551/13 κ.α., ημερομ. 07.06.2013, αναδεικνύει ένα μεγάλο μέρος της δεινής κατάστασης στην οποία περιήλθε το κράτος μας και ολόκληρο το τραπεζικό σύστημα. Αυτή η κατάσταση, σε μεγάλο βαθμό οικονομική δυσχέρεια, διαχύθηκε ως ιός στο σύνολο της κοινωνίας, επηρεάζοντας έτσι όχι μόνο την πολιτεία αλλά και τα άτομα ως αυτόνομες μονάδες του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου. Πέραν των πιο πάνω, τα διατάγματα που ακολούθησαν την απόφαση του Eurogroup συνιστούν δικαστική γνώση η οποία αποκαλύπτει ότι μετά την 16.03.2013 τα θεσμικά όργανα του κράτους εβδομαδιαία εξέδιδαν διατάγματα. Τούτα τα διατάγματα είχαν ως αποτέλεσμα τη συγκρατημένη απελευθέρωση των οικονομικών και τραπεζικών συναλλαγών. Παρεμβάλλω εδώ ότι η επίδικη αίτηση καταχωρίστηκε την 06.08.2013, δηλαδή όταν οι τραπεζικές συναλλαγές, αν και ελεγχόμενες, απελευθερώθηκαν σε ένα μεγάλο βαθμό και συνάμα επέτρεψαν ανάληψη μέρους των καταθέσεων και έδωσαν την ευχέρεια σε κάθε καταθέτη να χρησιμοποιήσει τούτες κατά το δοκούν. Επισημαίνεται ότι στη δοσμένη περίπτωση η αιτήτρια δεν ζητά αναστολή εκτέλεσης μέχρις ότου μπορέσει να προβεί σε ανάληψη υφιστάμενης κατάθεσης. Δεν είναι τούτο που αναφέρει στην ένορκη δήλωσή της. Ό,τι ζητά είναι αναστολή εκτέλεσης του εντάλματος μέχρι την 31.12.2013, ευελπιστώντας ότι μέχρι εκείνη την ημερομηνία θα ορθοποδήσει οικονομικά και θα είναι εις θέση να αντεπεξέλθει στις οικονομικές της υποχρεώσεις. Τα αναφερόμενα από την αιτήτρια δεν μπορούν να αφήσουν ανεπηρέαστο τον ακροατή. Επαναλαμβάνω ότι αντανακλούν τη σύγχρονη οικονομική κατάσταση της χώρας μας και των πολιτών της. Εν τούτοις, η συμπάθεια και κατανόησή μου, στοιχεία που έχει κερδίσει η αιτήτρια, δεν είναι ικανά να υπερφαλαγγίσουν την απονομή της δικαιοσύνης όπως ούτε να κλίνουν την πλάστιγγα εις βάρος του δικαιώματος της καθ' ης η αίτηση να δρέψει τους καρπούς της επιτυχίας της. Αν τούτη η κατάληξη χρειάζεται υποστήριξη από τη νομολογία, παραπέμπω στην απόφαση Stavrou v. Fereos Christopoulos,
(1985)1C.L.R. 449, 451, όπου λέχθηκε ότι «on the other hand, our sympathy for the plight of the appellants is no reason for not applying the law». Επισημαίνω ότι αποδοχή αιτήματος λόγω επίκλησης οικονομικών δυσχερειών θα έθετε την τύχη του αιτήματος στα χέρια του αιτητή και θα αφαιρούσε από το Δικαστήριο τη δυνατότητα ελέγχου. Ως εκ τούτου, τέτοιος λόγος δεν είναι ικανός να παρακάμψει την απονομή της δικαιοσύνης που εξυπηρετείται με εκτέλεση των αποφάσεων. Πέραν των πιο πάνω, δεν μπορώ να μην παρατηρήσω εδώ ότι το αναντίλεκτο και αναμφισβήτητο περιεχόμενο των δύο ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την ένσταση, φανερώνει ότι η αιτήτρια δεν απεκάλυψε όλη την αλήθεια και περαιτέρω, ότι οι ενέργειές της καλύπτονται από πέπλο μυστηρίου. Προς επίρρωση τούτου υποδεικνύω ότι το τεκμήριο 1 στη δεύτερη ένορκη δήλωση της καθ' ης η αίτηση, δήλωση ημερομηνίας 05.09.2013, αποκαλύπτει ότι η αιτήτρια είναι ιδιοκτήτης και άλλων αντικειμένων, πέραν δηλαδή της θεριστικής μηχανής. Αυτό το γεγονός φανερώνει ότι το ένταλμα θα μπορούσε να ικανοποιηθεί με πώληση αντικειμένου άλλου από τη θεριστική μηχανή που είναι απολύτως απαραίτητη στην αιτήτρια. Επιπλέον, η αγωγή της τρίτης εταιρείας εναντίον της αιτήτριας και της καθ' ης η αίτηση, προωθούμενη μάλιστα από το δικηγόρο που εκπροσωπεί την αιτήτρια, δημιουργεί εύλογες απορίες και υποστηρίζει, έστω εμμέσως, τις αιτιάσεις της καθ' ης η αίτηση για συμπαιγνία και προσπάθεια παρεμπόδισης τούτης στην εκτέλεση της απόφασης. Παρεμβάλλω εδώ ότι η αγωγή 175/13 (παράρτημα Γ στην αίτηση) θέλει την τρίτη εταιρεία, ενάγουσα στην αγωγή, να συνεργάζεται με την καθ' ης η αίτηση, εναγομένη 1 στην αγωγή, μεταξύ των ημερομηνιών 11.11.2009 και 18.01.
- Η συνεργασία αφορούσε πώληση και παράδοση ζωοτροφών και άλλων εμπορευμάτων που εμπορευόταν η τρίτη εταιρεία. Στην αγωγή γίνεται ισχυρισμός ότι την 18.01.2013 ο λογαριασμός της καθ' ης η αίτηση παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο ανερχόμενο σε €15.196,63 πλέον τόκο 9% από 18.01.
- Περαιτέρω, αναφέρεται ότι η καθ' ης η αίτηση, εναγομένη 1, έχει να λαμβάνει από την αιτήτρια, εναγομένη 2 στην αγωγή, το ποσό των €15.000 πλέον τόκους και έξοδα. Ακολούθως, αναφέρεται ότι η εναγομένη 2, δηλαδή η αιτήτρια στην παρούσα αίτηση, συμφώνησε με την τρίτη εταιρεία να της καταβάλει το ποσό των €15.000 που οφείλει στην καθ' ης η αίτηση. Προς τούτο ανέλαβε και σχετική έγγραφη υποχρέωση ημερομηνίας 05.02.
- Έχοντας κατά νου το περιεχόμενο της αγωγής 175/13 καθώς επίσης τον αναντίλεκτο ισχυρισμό του ομνύοντα την ένσταση της καθ' ης η αίτηση, δηλαδή ότι η ανάληψη υποχρέωσης 05.02.2013 έγινε σε συμπαιγνία και με απώτερο σκοπό να παρεμποδιστεί η καθ' ης η αίτηση από εκτέλεση της απόφασης, δεν μπορώ να μην επισημάνω, χωρίς βεβαίως να σημαίνει ότι εγώ αποφαίνομαι καθ' οιονδήποτε τρόπο για το αποτέλεσμα της αγωγής 175/13 που δεν είναι ενώπιόν μου και για την οποία δεν έχω ακούσει οιανδήποτε μαρτυρία, ότι το περιεχόμενο τούτης της αγωγής (175/13) δεν αποκλείει τους ισχυρισμούς της καθ' ης η αίτηση. Οι λόγοι για αυτό το συμπέρασμα είναι οι ακόλουθοι· αφενός η καθ' ης η αίτηση αμφισβητεί τα αναφερόμενα στην αγωγή 175/
- Αυτή η αμφισβήτηση συναρτάται βεβαίως με το γεγονός ότι στην αγωγή 175/13 δεν αναφέρονται γεγονότα που φανερώνουν το λόγο που η εναγομένη 2, αιτήτρια στην επίδικη αίτηση, απεφάσισε να εξοφλήσει το ισχυριζόμενο χρέος της εναγομένης 1, καθ' ης η αίτηση στην επίδικη αίτηση, έναντι της τρίτης εταιρείας. Εν ολίγοις, ποια νομική βάση και ποιο πλαίσιο γεγονότων της έδωσε τέτοιο δικαίωμα και για ποιο λόγο η τρίτη εταιρεία και η αιτήτρια προχώρησαν στην ανάληψη υποχρέωσης ημερομηνίας 05.02.
- Αφετέρου, δεν παραγνωρίζεται ότι ο δικηγόρος της ενάγουσας στην αγωγή 175/13 είναι ο ίδιος με το δικηγόρο της αιτήτριας στην παρούσα αίτηση. Αυτά τα δεδομένα, προϊόντα των αναμφισβήτητων ισχυρισμών της καθ' ης η αίτηση, είναι εκείνα που αποκαλύπτουν το πέπλο μυστηρίου που καλύπτει την αγωγή 175/
- Για όλους τους λόγους που πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω καταλήγω ότι τίποτα από το ενώπιόν μου μαρτυρικό υλικό δικαιολογεί αποστέρηση, έστω προσωρινή, της καθ' ης η αίτηση να δρέψει τους καρπούς της επιτυχίας της. Κατ' επέκταση, καταλήγω ότι το αίτημα είναι αβάσιμο και απορρίπτεται. Το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε ακυρώνεται. Έχοντας κατά νου τη φύση του αιτήματος και την πρακτική που ακολουθήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο σε αιτήματα παρόμοιας φύσης, κρίνω ορθό να μην επιδικάσω οποιαδήποτε έξοδα. Ως εκ τούτου, κάθε πλευρά να επωμισθεί τα έξοδά της. (Υπ) ...................................... Λ. Α. Παντελή, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΔ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο