Αναφορικά με τον Stefan Laurentiu από την Ρουμανία, Αρ. Αίτησης: 10/2013, 13/11/2013

(1),

(2)ΤΟΥ Ν.133

(1)2004 - ΠΕΡΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΕΝΤΛΑΜΑΤΟΣ ΣΥΛΛΗΨΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ ΕΚΖΗΤΟΥΜΕΝΩΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 2004 Αναφορικά με τον Stefan Laurentiu από την Ρουμανία ---------------------- Ημερομηνία: 13 Νοεμβρίου 2013 Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία: κα Λ. Χριστοδουλίδου-Ζανέττου, Ανώτερη Δικηγόρος της Δημοκρατίας. Εκζητούμενος παρών. ------------------------ Α Π Ο Φ Α Σ Η Το θέμα το οποίο εξετάζεται στην παρούσα διαδικασία διέπεται από τον Περί Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης και των Διαδικασιών Παράδοσης Εκζητουμένων Μεταξύ των Κρατών Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης Νόμο του 2004 (Ν. 133

(1)/2004). Ο Νόμος αυτός ψηφίστηκε για σκοπούς εναρμόνισης με την πράξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τίτλο «Απόφαση Πλαίσιο του Συμβουλίου της 13ης Ιουνίου 2002 για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών Μελών» (EEL 190 της 18.7.2002, σελ. 1). Την 4/8/2010 το Δικαστήριο Tulcea της Ρουμανίας εξέδωσε ένταλμα σύλληψης εναντίον του Stefan Laurentiu για σκοπούς του περί Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης και των Διαδικασιών Παράδοσης Εκζητουμένων Μεταξύ των Κρατών Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης Νόμου του 2004 (Ν. 133

(1)/2004), συγκεκριμένα του άρθρου 16

(2)του ρηθέντος Νόμου. Την 7/11/2013 το πιο πάνω πρόσωπο αφού συνελήφθηκε, οδηγήθηκε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, το οποίο αφού βεβαιώθηκε για την ταυτότητα του, ότι δηλαδή είναι το πρόσωπο το οποίο αναφέρεται στο Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης βάσει των εγγράφων που τέθηκαν ενώπιον του αλλά και λόγω της δήλωσης του εκζητούμενου ο οποίος παραδέχτηκε ότι είναι το πρόσωπο που αναγράφεται στο ένταλμα, τον ενημέρωσε για την ύπαρξη και το περιεχόμενο του Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης, για το δικαίωμα του να προσφύγει στις υπηρεσίες δικηγόρου και της δυνατότητας του να συγκατατεθεί στην παράδοση του στο κράτος έκδοσης του εντάλματος που είναι η Ρουμανία. Ακολούθως το Δικαστήριο τον ενημέρωσε ότι δικαιούτο να ζητήσει και να λάβει αντίγραφα όλων των εγγράφων με δική του δαπάνη. Ο εκζητούμενος τότε εξέφρασε την επιθυμία να μην εκπροσωπηθεί από δικηγόρο και δήλωσε στο Δικαστήριο ότι δίνει την συγκατάθεση του για παράδοση του στο κράτος έκδοσης του εντάλματος και επίσης ότι δεν παραιτείται από τον κανόνα της ειδικότητας που προνοείται στο άρθρο 36 του Νόμου. Μετά την πιο πάνω δήλωση συγκατάθεσης ο εκζητούμενος ενημερώθηκε από το Δικαστήριο για τις συνέπειες της συγκατάθεσης παράδοσης του καθώς και για το δικαίωμα του να παρίσταται με συνήγορο και επίσης του επισημάνθηκε το αμετάκλητο της ανωτέρω δήλωσης του. Για την έκδοση της παρούσας απόφασης μου, έχω μελετήσει με προσοχή το Νόμο και όλα τα στοιχεία τα οποία έχουν τεθεί ενώπιον μου. Το Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 3 του Νόμου, είναι Απόφαση ή Διάταγμα δικαστικής αρχής κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που εκδίδεται με σκοπό τη σύλληψη και την παράδοση προσώπου το οποίο ευρίσκεται στο έδαφος άλλου κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ζητείται από τις αρμόδιες αρχές του κράτους έκδοσης του εντάλματος στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας: (α) για την άσκηση ποινικής δίωξης ή (β) για την εκτέλεση ποινής ή μέτρου στερητικών της ελευθερίας. Στην υπόθεση Hadjiametovic v. Γενικού Εισαγγελέα

(2009)1 (Α) Α.Α.Δ. 473 λέχθηκε ότι σκοπός του Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης είναι η απλοποίηση μεταξύ ευρωπαϊκών χωρών της διαδικασίας παράδοσης προσώπων που ενέχονται στη διάπραξη συγκεκριμένων ποινικών αδικημάτων. Στην υπόθεση Πηγασίου ν. Γενικός Εισαγγελέας

(2009)1 (Α) Α.Α.Δ. 519 υιοθετήθηκαν οι πιο πάνω θέσεις και περαιτέρω το Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης που προβλέπει η Απόφαση-Πλαίσιο, χαρακτηρίστηκε « . ως ο «ακρογωνιαίος λίθος» της δικαστικής συνεργασίας στον τομέα του ποινικού δικαίου, που βασίζεται στην αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης μεταξύ των κρατών μελών. (άρθρο 6 προϊμίου). Συνακόλουθα οι πρόνοιες του Ν.133(Ι)/2004, θα πρέπει να διαβάζονται σε συνάρτηση με το περιεχόμενο του νόμου Πλαισίου, (άρθρο 1 του Νόμου 133(Ι)/2004).» Στην πολύ πρόσφατη απόφαση Κωνσταντίνος (Ντίνος) Μιχαηλίδης ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας (Πολιτική Έφεση 221/2013, ημερ. 2.9.2013), ο Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου Σ. Ναθαναήλ, στο εισαγωγικό μέρος της απόφασης του, επεσήμανε τα πιο κάτω: «...Κλείνοντας αυτή τη σύντομη εισαγωγή, σημειώνεται με έμφαση ότι ο σκοπός του Νόμου, κατ΄ ακολουθίαν της εναρμονιστικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο χώρο της δημιουργίας συνθηκών ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, είναι η παροχή συνδρομής μεταξύ κρατών-μελών στην έκδοση προσώπων που αναζητούνται με σκοπό τη δίωξη τους, ή, που έχουν ήδη νόμιμα και αρμοδίως καταδικαστεί σε ένα κράτος μέλος, αλλά βρίσκονται σε άλλο κράτος μέλος. Η όλη βάση στην οποία στηρίχθηκε το Tampere European Council τον Οκτώβριο 1999, απαρχή της νέας Ευρωπαϊκής ιδέας στον συντονισμό και ρύθμιση των ευρύτερων ζητημάτων έκδοσης, ήταν αφενός η εδραίωση των ιδεών της ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης εντός των κόλπων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, περαιτέρω, η σύγκλιση στην αμοιβαία αναγνώριση των δικαστικών αποφάσεων που εκδίδονται από τα ποινικά όργανα των κρατών-μελών. Στόχος λοιπόν της όλης διαδικασίας είναι η παροχή δικαστικής συνδρομής μεταξύ των κρατών μελών ώστε να συμμορφώνονται και να παραδίδονται οι ύποπτοι χωρίς ιδιαίτερες περίπλοκες διαδικασίες ή αχρείαστες καθυστερήσεις. Γι΄ αυτό και οι στενές χρονικές περίοδοι, διότι η όλη διαδικασία δεν αφορά, ούτε ανάγεται σε καθαυτή ποινική δίωξη, ούτε η διαδικασία προσφέρεται για την εξέταση και θεμελίωση τυχόν ποινικής ευθύνης του εκζητουμένου. Αυτό αποτελεί κατ΄εξοχήν το έργο της χώρας η οποία επιδιώκει την έκδοση του υπόπτου στο έδαφος της, οι δικαστικές αρχές της οποίας είναι και οι μόνες υπεύθυνες για την εξέταση και διαπίστωση της όποιας ποινικής ευθύνης του εκζητουμένου, στη βάση των ισχυόντων στην επικράτεια της, κανόνων δικαίου, ουσιαστικών και δικονομικών.» Στην Πηγασίου ν. Γενικός Εισαγγελέας (πιο πάνω) όσον αφορά τη διαδικασία που ακολουθείται και τη φύση της αναφέρεται: «Θα πρέπει από την αρχή να επισημάνουμε ότι δεν πρόκειται περί ποινικής δίκης και η συνήγορος της νομικής υπηρεσίας δεν εμφανίζεται ως εκπρόσωπος κατηγορούσας αρχής. Πρόκειται για διαδικασία sui generis. Αν πληρούνται οι προϋποθέσεις υποχρεωτικής παράδοσης τότε το εκζητούμενο πρόσωπο πρέπει να παραδοθεί και το ένταλμα να εκτελεστεί. (άρθρ.12 του Νόμου). Αν δεν υφίστανται τα αναγκαία προαπαιτούμενα του άρθρ.4, το Δικαστήριο αρνείται την εκτέλεση (άρθρ.13). Επειδή πρόκειται περί διαδικασίας διερευνητικού χαρακτήρα, ο ίδιος ο νόμος προσφέρει επιπρόσθετες εξουσίες στη δικαστική αρχή που αποφασίζει για την εκτέλεση του εντάλματος. Αν «κρίνει», τονίζεται στο άρθρο 21

(2)του Νόμου, ότι οι πληροφορίες που διαβιβάστηκαν «δεν αρκούν» ώστε να της επιτρέψουν να αποφασίσει για την παράδοση ζητεί ...». Είναι συνεπώς προστακτική ανάγκη για τη δικαστική αρχή να ζητήσει την προσκόμιση συμπληρωματικών στοιχείων, «ιδίως σε σχέση με τα άρθρα 4 και 13 έως 15.»» Στην Κωνσταντίνος (Ντίνος) Μιχαηλίδης ν Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας (πιο πάνω) το Ανώτατο Δικαστήριο επιδοκίμασε τις αναφορές του πρωτόδικου Δικαστηρίου στις μεταξύ άλλων πιο πάνω αποφάσεις αναφέροντας: «Εύστοχα το πρωτόδικο Δικαστήριο υπέμνησε στην απόφαση του τα ανωτέρω, διατρέχοντας τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Hadjiametovic ν. Γενικού Εισαγγελέα

(2009)1 Α.Α.Δ. 473, Πηγασίου ν. Γενικού Εισαγγελέα

(2009)1 Α.Α.Δ., 519 και της εντελώς πρόσφατης Νικόλας Κυριάκου ν. Γενικού Εισαγγελέα, Πολ.΄Εφ. αρ.196/2013, ημερ. 19 Ιουλίου 2013. Προεξάρχον στοιχείο όπως απορρέει από τις αποφάσεις, είναι η εστίαση στην απλοποίηση των διαδικασιών σύλληψης και παράδοσης μέσα από μια sui generis διαδικασία, η οποία στοχεύει στην αποτελεσματική δικαστική συνδρομή μεταξύ των κρατών-μελών, δικαστική συνδρομή που περιλαμβάνει και την υπόδειξη δημοσίου κατηγόρου ως αρχής ("judicial authority"), κάτω από το άρθρο 6 της Απόφασης-Πλαίσιο, υπό το φως των διαφορετικών συστημάτων δικαίου στον Ευρωπαϊκό χώρο, όπως υπέδειξε η πρόσφατη απόφαση του Supreme Court του Ηνωμένου Βασιλείου στην Αssange ν. Swedish Prosecution Attorney

(2012)UKSC 22.» Στην προκειμένη περίπτωση το Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης με ημερομηνία 4/8/2010 εκδόθηκε από το Δικαστήριο Tulcea της Ρουμανίας με σκοπό τη σύλληψη του Stefan Laurentiu και παράδοση του στις Αρχές της Ρουμανίας για να εκτίσει ποινή φυλάκισης 6 χρόνων η οποία επιβλήθηκε στην απουσία του από το Δικαστήριο Tulcea της Ρουμανίας. Το άρθρο 4 του Ν.133

(1)/2004 προνοεί για το περιεχόμενο και τον τύπο του Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης. Ειδικότερα αναφέρει ότι το Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης θα πρέπει να περιέχει τα ακόλουθα στοιχεία:

1. Ταυτότητα και ιθαγένεια του εκζητούμενου όπου είναι γνωστή. Όνομα, διεύθυνση, αριθμό τηλεφωνικής και τηλεομοιοτυπικής σύνδεσης και ηλεκτρονική διεύθυνση της δικαστικής αρχής έκδοσης του εντάλματος. Μνεία της εκτέλεσης δικαστικής απόφασης, του εντάλματος σύλληψης ή της συναφούς διάταξης δικαστικής αρχής. Φύση και νομικό χαρακτηρισμό της αξιόποινης πράξης. Περιγραφή τέλεσης του εγκλήματος, στις οποίες περιλαμβάνονται ο χρόνος και ο τόπος τέλεσης καθώς και η μορφή συμμετοχής του εκζητούμενου στην αξιόποινη πράξη. Την επιβληθείσα ποινή, αν πρόκειται για τελεσίδικη απόφαση ή το πλαίσιο ποινής που προβλέπεται για την αξιόποινη πράξη από τη νομοθεσία του κράτους μέλους έκδοσης του εντάλματος και Στο μέτρο του δυνατού, τις οποιεσδήποτε λοιπές συνέπειες, περιλαμβανομένης οποιασδήποτε παρεπόμενης ποινής της αξιόποινης πράξης.
2. Το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης μπορεί να αφορά περισσότερες από μια αξιόποινες πράξεις.
3. Το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης μεταφράζεται στην επίσημη γλώσσα ή σε μια από τις επίσημες γλώσσες του κράτους εκτέλεσης του εντάλματος. Όταν υποβάλλεται ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης στις Κυπριακές Αρχές θα πρέπει να είναι διατυπωμένο σε μια από τις επίσημες γλώσσες της Κυπριακής Δημοκρατίας ή στην αγγλική γλώσσα.
4. Η δικαστική αρχή έκδοσης δύναται, όπου είναι δυνατό να συμπληρώνει το συνημμένο έντυπο, Παράρτημα Α, το οποίο παρέχει τα πιο πάνω στοιχεία. Στο φάκελο του Δικαστηρίου υπάρχει επίσης και το πιστοποιητικό ημερομηνίας 29/6/2012 το οποίο εκδόθηκε από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξης δυνάμει των προνοιών του άρθρου 16

(1)του Ν.133

(1)/2004 το οποίο πιστοποιεί ότι το υπό αναφορά Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης εκδόθηκε από το Δικαστήριο Tulcea της Ρουμανίας με το νόμιμο τύπο. Από τη μελέτη των ενώπιον μου στοιχείων καταλήγω ότι στην υπό κρίση περίπτωση όλα τα πιο πάνω ικανοποιούνται. Ακολούθως στο Τρίτο Μέρος του Νόμου ρυθμίζεται η εκτέλεση του Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης. Το άρθρο 12

(1)του Νόμου έχει ως εξής : «Υπό την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 13 έως 15 του παρόντος Νόμου, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εκτελείται εφόσον: (α) Η πράξη, για την οποία έχει εκδοθεί το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, συνιστά έγκλημα το οποίο τιμωρείται με στερητική της ελευθερίας ποινή ή με στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας, σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους που το εκδίδει και είναι αξιόποινη σύμφωνα με τους Κυπριακούς Ποινικούς νόμους, ανεξαρτήτως του νομικού χαρακτηρισμού. Στις περιπτώσεις που η αξιόποινη πράξη συνιστά έγκλημα περί φόρων, τελών, τελωνείων και συνάγματος δεν αποτελεί λόγο άρνησης εκτέλεσης του εντάλματος η διαπίστωση ότι το Κυπριακό κράτος δεν επιβάλλει ιδίου τύπου φόρους ή τέλη ή δεν προβλέπεται ιδίου τύπου ρύθμιση περί φόρων, τελών, τελωνείων και συναλλάγματος με εκείνη του κράτους μέλους έκδοσης του εντάλματος. (β) Τα δικαστήρια του κράτους έκδοσης του εντάλματος καταδίκασαν τον εκζητούμενο σε ποινή ή μέτρο ασφαλείας, στερητικά της ελευθερίας τουλάχιστον τεσσάρων

(4)μηνών για αξιόποινη πράξη.» Οι πράξεις για τις οποίες έχει εκδοθεί το Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης είναι αξιόποινες σύμφωνα με τον Κυπριακό Ποινικό Κώδικα, Κεφ. 154. Σχετικά είναι τα άρθρα 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα που προνοούν για το αδίκημα της κλοπής το οποίο σύμφωνα με τον εν λόγω Νόμο επισύρει ποινή φυλάκισης μέχρι 3 χρόνια. Πέραν των πιο πάνω στην παρούσα περίπτωση πληρείται και η προϋπόθεση του άρθρου 12

(1)(β) εφόσον όπως λεπτομερώς περιγράφεται στο Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης στη 2η περιγραφόμενη πράξη ο εκζητούμενος έχει καταδικαστεί για αξιόποινη πράξη, στα πλαίσια και της πιο πάνω νομοθεσίας και στην Κύπρο, σε ποινή στερητική της ελευθερίας του 6 χρόνων. Συνεπώς από τα πιο πάνω κρίση μου είναι ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 12 του Νόμου. Στο άρθρο 13 του Νόμου αναφέρονται οι λόγοι υποχρεωτικής μη εκτέλεσης του Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης και στο άρθρο 14 οι λόγοι προαιρετικής μη εκτέλεσης του. Από όλα τα ενώπιον μου στοιχεία έχω καταλήξει ότι στην παρούσα περίπτωση δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος είτε υποχρεωτικής είτε προαιρετικής μη εκτέλεσης του Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης. Ηκαταδίκη του εκζητούμενου επιβλήθηκε κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας στην απουσία του και για την οποία δεν είχε ειδοποιηθεί. Σύμφωνα με το άρθρο 15

(1)« Αν το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης έχει εκδοθεί προς το σκοπό της εκτέλεσης ποινής ή μέτρου ασφαλείας που έχει επιβληθεί με απόφαση εκδοθείσα ερήμην του εκζητούμενου και το πρόσωπο αυτό δεν είχε κλητευθεί αυτοπροσώπως ούτε είχε ενημερωθεί κατ' άλλον τρόπον σχετικά με την ημερομηνία και τον τόπο διεξαγωγής της ακροαματικής διαδικασίας που οδήγησε στην ερήμην του εκδοθείσα απόφαση, η εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης από την αρμόδια δικαστική αρχή μπορεί να εξαρτηθεί από την προϋπόθεση ότι η δικαστική αρχή έκδοσης του εντάλματος θα παράσχει επαρκείς εγγυήσεις ώστε να διασφαλιστεί ότι ο καθ' ου στο ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης θα έχει τη δυνατότητα να ζητήσει να δικαστεί εκ νέου στο κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος και να παρίσταται στη λήψη της απόφασης.» Με Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης παρέχεται στον εκζητούμενο από το Δικαστήριο Tulcea της Ρουμανίας η εγγύηση και η διασφάλιση ότι θα έχει το δικαίωμα να υποβάλει αίτημα για ακύρωση της εναντίον του εκδοθείσας απόφασης ή να αιτηθεί να γίνει επανεκδίκαση της υπόθεσης στην παρουσία του. Λαμβάνοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω, καθώς και την ύπαρξη συγκατάθεσης από μέρους του εκζητούμενου, η οποία δηλώθηκε ρητώς στο Δικαστήριο, διατάσσω την εκτέλεση του Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης. Ο εκζητούμενος να παραμείνει υπό κράτηση και να παραδοθεί στις Αρχές της Ρουμανίας. Δίδονται οδηγίες στον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας να κοινοποιήσει αμέσως στην δικαστική αρχή έκδοσης του εντάλματος την παρούσα απόφαση. (Υπ.) ................... Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο