Γεώργιου Αναστασιάδη ν. Ιάκωβου Αναστασιάδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 5606/11, 29/11/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A428 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5606/11 Μεταξύ: Γεώργιου Αναστασιάδη Ενάγοντος - και -
- Ιάκωβου Αναστασιάδη κ.α. Εναγομένων ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 29/11/2013 Αίτηση για προδικαστική εκδίκαση ημερομηνίας 25/11/13 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Εναγόμενους-Αιτητές: κα Πετρίδου για κ. Ιωαννίδη & Δημητρίου Για Ενάγοντα-Καθ' ου η Αίτηση: κα Σολουκίδου για κ. Τριανταφυλλίδη --------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Αντώνης, ο Γεώργιος (ενάγοντας) και ο Ιάκωβος Αναστασιάδης (εναγόμενος 1) ήταν αδέλφια. Ο Ιάκωβος είναι νυμφευμένος με την Ελενίτσα (εναγόμενη 2) και έχουν δύο τέκνα, τον Ξενάκη (εναγόμενο 3) και το Γεώργιο (εναγόμενο 4). Σε διάφορες ημερομηνίες κατά τα έτη 2009-2010 ο Αντώνης μεταβίβασε διά δωρεάς επ' ονόματι του Ιάκωβου αριθμό κτημάτων και μετέφερε άνευ αντιπαροχής διάφορα ποσά επ' ονόματι των εναγομένων. Ακολούθησε η παρούσα αγωγή δια της οποίας ζητείται δήλωση του Δικαστηρίου ότι η εν λόγω μεταβίβαση ακινήτων και η εν λόγω μεταφορά χρημάτων έγιναν υπό συνθήκες που ο Αντώνης δεν είχε αντίληψη των πραττομένων του και ή δεν ασκούσε ελεύθερη και ή απερίσπαστη βούληση και ή έλαβαν χώρα υπό συνθήκες που συνιστούν δόλο ή αθέμιτη πίεση επί του Αντώνη. Περιπλέον ζητείται διάταγμα ακύρωσης των εν λόγω πράξεων. Χαρακτηριστικό είναι ότι η αγωγή καταχωρίστηκε εν ζωή του Αντώνη. Αυτός, όπως αποτέλεσε κοινό τόπο, απεβίωσε στις 5/3/
- Με την υπεράσπισή τους οι εναγόμενοι ήγειραν προδικαστικές ενστάσεις λέγοντας ότι: (α) Ο ενάγοντας στερείται αγώγιμου δικαιώματος και ή locus standi. (β) Ο Αντώνης είχε απόλυτο δικαίωμα να μεταβιβάσει και να δωρίσει οποιοδήποτε μέρος της περιουσίας του. (γ) Ο ενάγοντας δεν είχε και ή δεν έχει οποιαδήποτε νόμιμη και ή εύλογη προσδοκία και ή δικαίωμα να κληρονομήσει περιουσία του Αντώνη ενόσω ο Αντώνης βρισκόταν εν ζωή. Ακολούθησε η παρούσα αίτηση με την οποία οι εναγόμενοι ζητούν προδικαστική εκδίκαση και απόφαση των παραπάνω σημείων. Η άλλη πλευρά έχει ένσταση. Είναι η θέση των αιτητών ότι βαρύνουσα σημασία έχει το γεγονός πως κατά το χρόνο καταχώρησης της αγωγής ο Αντώνης βρισκόταν εν ζωή. Δεν μπορούσαν να δημιουργηθούν οποιαδήποτε κληρονομικά δικαιώματα πριν από το θάνατό του. Μετά το θάνατο, αγώγιμο δικαίωμα για την περιουσία αποκτά το πρόσωπο το οποίο διορίζεται ως διαχειριστής της. Ο ενάγοντας δεν είχε κληρονομικά δικαιώματα κατά το χρόνο των επίδικων πράξεων σε σχέση με τις οποίες, περιπλέον, ήταν ξένος. Η πλευρά του ενάγοντα εισηγήθηκε ότι τα θέματα που εγείρονται δεν είναι αμιγώς νομικά, αλλά αφορούν πραγματικά ζητήματα και γεγονότα τα οποία άπτονται της ουσίας των επιδίκων διαφορών και τα οποία για να αποφασιστούν θα πρέπει το Δικαστήριο να ακούσει μαρτυρία, να κριθεί η αξιοπιστία μαρτύρων και να εξεταστεί σε βάθος η νομική πτυχή του κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται. Ήταν περαιτέρω η θέση του ενάγοντα ότι η συγγένεια του Γεωργίου με τον Αντώνη νομιμοποιεί τον Γεώργιο στην έγερση της παρούσας αγωγής εφόσον μαζί με τον Ιάκωβο ήταν οι δύο νόμιμοι κληρονόμοι του Αντώνη. Το γεγονός ότι ο θάνατος του Αντώνη επήλθε μετά την καταχώρηση της αγωγής δεν είναι γεγονός καθοριστικής σημασίας, γιατί εκ των πράξεων του Αντώνη είναι εμφανές ότι επηρεάστηκαν δυσμενώς τα κληρονομικά δικαιώματα του Γεώργιου επ' ωφελεία των εναγομένων. Συνεπώς, ο Γεώργιος νομιμοποιείται στην έγερση της αγωγής ώστε να έχει την ευκαιρία να ακουστεί από το Δικαστήριο και να αποδείξει το αληθές των ισχυρισμών του. Στο παρόν στάδιο είναι πρόωρο να εκδικαστούν τα νομικά σημεία που επικαλούνται οι αιτητές και θα πρέπει να αφεθεί το Δικαστήριο να ακούσει το σύνολο της μαρτυρίας και να καταλήξει σε ασφαλή συμπεράσματα. Η Δ.27 κ.2 παρέχει ευχέρεια στο Δικαστήριο να εξετάσει προδικαστικά κάποιο νομικό σημείο το οποίο εγείρεται στα δικόγραφα και εάν κρίνει ότι η απόφαση επί του σημείου αυτού καθορίζει ουσιωδώς το αποτέλεσμα της όλης διαδικασίας, μπορεί να απορρίψει την αγωγή. Τέτοια μέτρα, βέβαια, όπως και η διαγραφή δικογράφου είτε δυνάμει της Δ.27 κ.3 είτε δυνάμει της Δ.19 κ.16, είναι εξαιρετικά και δικαιολογούνται μόνο σε ολοφάνερες περιπτώσεις. Διαφορετικά, θα συνεπάγονταν παραβίαση του δικαιώματος διαδίκου να προσφύγει ενώπιον Δικαστηρίου, που αποτελεί θεμελιώδες δικαίωμα του ανθρώπου (βλ. In re Pelmako Developments Ltd
(1991)1 A.A.Δ. 246). Η παρούσα αποτελεί τέτοια εξαιρετική περίπτωση. Ο ενάγοντας δεν είχε οποιοδήποτε αποκρυσταλλωμένο αγώγιμο δικαίωμα οποτεδήποτε πριν από το θάνατο του αδελφού του και ειδικά κατά το χρόνο που έλαβαν χώρα οι προσβαλλόμενες πράξεις. Αντίθετη προσέγγιση θα ισοδυναμούσε με δυνατότητα ακύρωσης της δικαιοπραξίας ενός προσώπου χωρίς αυτό να είναι καν μέρος της αγωγής, επί των ισχυρισμών ενός άλλου προσώπου ότι ο πρώτος δεν είχε ικανότητα δικαιοπραξίας. Για όσο καιρό ο Αντώνης ήταν εν ζωή, μόνο εκείνος θα μπορούσε να επικαλεστεί έλλειψη πραγματικής δικαιοπρακτικής βούλησης προς ακύρωση των δικών του πράξεων. Μετά το θάνατό του, αυτό το δικαίωμα θα το είχε η περιουσία του εκπροσωπούμενη από το διαχειριστή της περιουσίας του. Όχι όμως ο αδελφός του, ο οποίος αφενός, προ του θανάτου του Αντώνη είχε απλώς προοπτική να καταστεί κάποτε εκ του νόμου κληρονόμος και αφετέρου, μετά το θάνατο δεν έχει αγώγιμο δικαίωμα εφόσον αυτό περιήλθε στην περιουσία του αποβιώσαντος. Οι επιλήψιμες, κατά το Γεώργιο, πράξεις του αποβιώσαντος πλέον αδελφού του μπορούν να προσβληθούν όχι από τον ίδιο, αλλά από το διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντος. Ως εκ των άνω δεν υφίσταται αγώγιμο δικαίωμα στο πρόσωπο του ενάγοντα ούτε νομιμοποιείται ως τέτοιος. Αυτό αποτελεί μια αμιγώς νομική διαπίστωση επί των κοινώς αποδεκτών γεγονότων η οποία και εκθεμελιώνει την αγωγή. Συνέχιση της αγωγής μόνο αχρείαστη διαδικασία και έξοδα θα προκαλέσει. Η απάντηση στο πρώτο ερώτημα εμπεριέχει ή, εν πάση περιπτώσει, καθιστά περιττή την απάντηση στις δυο άλλες ενστάσεις. Η αγωγή απορρίπτεται με €4.000 έξοδα, κατ' αποκοπή, πλέον Φ.Π.Α. υπέρ των εναγομένων και εναντίον του ενάγοντα. (Υπ.)............... Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /κπ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο