A.EFTHYMIOU ENTERPRISES LTD - Ανδρέας Ευθυμίου ν. ΧΡΙΣΤΟ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΗΚ, Αίτηση αρ.: 1539/2012, 22/11/2013

(1980)1 ALL E.R. 213

1. Στη Νομολογία In the Matter of an application by Costas Moschatos, for an order of Mandamus 1 C.L. R. 1985 April 17 Application No. 68/84.». Στην αίτηση αναφέρεται ότι τα γεγονότα επί των οποίων αυτή στηρίζεται εμφαίνονται στην επισυνημμένη σε αυτήν ένορκη δήλωση του Ανδρέα Ευθυμίου, εκ Λευκωσίας, ημερ. 9.8.
2. Επισημαίνω ότι ο κ. Ανδρέας Ευθυμίου έχει προβεί στην ένορκη δήλωση υπό την προσωπική του ιδιότητα και όχι ως πρόσωπο εξουσιοδοτημένο από τρίτο πρόσωπο ή, ειδικότερα, από την Αιτήτρια εταιρεία A. Efthymiou Enterprises Ltd. Συγκεκριμένα, ο ομνύων δηλώνει, στην παράγραφο 1 της ενόρκου δηλώσεως, ότι έχει «ιδίαν γνώση προσωπικά» των γεγονότων στα οποία αναφέρεται. Οφείλω να παρατηρήσω ότι η ένορκη δήλωση του κ. Ευθυμίου είναι διατυπωμένη υπό μορφή σημειώσεων, και όχι ολοκληρωμένων προτάσεων, για χρονικό ενεργειών που έγιναν από αυτόν ή/και από άλλα πρόσωπα τα οποία δεν κατονομάζονται παρά τη χρήση του πληθυντικού αριθμού στη φρασεολογία της Ενόρκου δηλώσεως (βλ. «ανταποκρινόμενοι», «επικοινωνήσαμε», «ζητήσαμε αυτοψία», «ενόψει του ότι όλα τα τηλεφωνήματα μας ήταν αναπάντητα, ζητήσαμε όπως μας καλέσετε», κλπ.). Σε ό,τι αφορά αυτά τα ίδια τα γεγονότα στα οποία αναφέρεται η Ένορκος Δήλωση, σημειώνω ότι- (α) στην παράγραφο 1 γίνεται απλή αναφορά στην Ειδοποίηση της ΑΗΚ, ημερ. 9/5/2011, με θέμα «Εγκατάσταση Ηλεκτρικού Δικτύου που θα επηρεάσει το τεμ. 3035, Φ/Σχ. 38/42 Άλωνα, Αρ. Μελέτης 400155246», (β) στην παράγραφο 2 γίνεται αναφορά σε αίτημα που έγινε στις 4/6/2011 (άγνωστο από ποιους, αφού χρησιμοποιείται απρόσωπα ο πληθυντικός αριθμός) για αυτοψία επί του εδάφους για να φανεί η εφαρμογή του σχεδιασμού της ΑΗΚ, (γ) στην παράγραφο 6 γίνεται αναφορά σε γραπτή απόφαση της ΑΗΚ ημερ. 16/6/2011 χωρίς να περιγράφεται τί διαλάμβανε η απόφαση αυτή, (δ) στην παράγραφο 5 γίνεται αναφορά σε ειδοποίηση ημερ. 14/6/2012 που τους δόθηκε από τον Καθ' ου η αίτηση Χρίστο Νικολάου για νέους σχεδιασμούς της ΑΗΚ και σε νέο αίτημα, ημερ. 18.6.2012 για διενέργεια νέας αυτοψίας επί του εδάφους, (ε) στην παράγραφο 8 γίνεται αναφορά σε τηλεφωνική επικοινωνία του ενόρκως δηλούντα με κάποιον κ. Βασιλείου (22202095 ΑΗΚ) από τα λεγόμενα του οποίου ο ενόρκως δηλών διαπίστωσε ότι ο νέος σχεδιασμός της ΑΗΚ είναι αντίθετος με τα αποτελέσματα της αυτοψίας που έγινε το 2011 επί του εδάφους ή/και αντίθετος με την τεχνική απόφαση της ΑΗΚ που λήφθηκε την 16.6.2011 επί του εδάφους, (στ) στην παράγραφο 8 VI γίνεται η εξής καταληκτική αναφοράː «VI. Η κακόβουλη ενέργεια και καταδολίευση καταγράφεται στην επισυναπτόμενη επιστολή απάντηση του Χρίστου Νικολάου - ΑΗΚ, ημερ. 24/7/2012», και (ζ) ό,τι ακολουθεί στις υπόλοιπες παραγράφους της ενόρκου δηλώσεως αποτελεί νομική επιχειρηματολογία του ενόρκως δηλούντα. Άγνωστο από ποιον λαμβάνει νομική συμβουλή. Δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο το γεγονός ότι δεν εξειδικεύεται καθ' οιονδήποτε τρόπο στην ένορκη δήλωση του κ. Ανδρέα Ευθυμίου ποιο ακριβώς τμήμα της επιστολής του Καθ' ου η αίτηση, ημερ. 24/7/2012, αποτελεί, κατά τον ενόρκως δηλούντα, πράξη καταδολίευσης ή κακόβουλη ενέργεια. Καθίσταται λοιπόν αναγκαίο ή και σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιο το περιεχόμενο της εν λόγω επιστολής, για σκοπούς καλύτερης κατανόησης του πεδίου στο οποίο επιζητείται να ασκηθεί δικαστικός έλεγχοςː «A. EFTHYMIOU ENTERPRISES LTD Τ.Θ. 24627 1302 Λευκωσία (Υπόψη κ. Ανδρέα Ευθυμίου) 24 Ιουλίου 2012 Αγαπητέ Κύριε, Ένσταση σας για τοποθέτηση ηλεκτρικού δικτύου που θα επηρεάσει το τεμάχιο σας με αρ. 3035 (Μερίδιο 3/80), Φ/Σχ. 38/42, στην Άλωνα. Αρ. Μελέτης 400080827 Αναφέρομαι στην επιστολή σας ημερομηνίας 18/6/2012 σχετικά με το πιο πάνω θέμα και θα ήθελα να σας πληροφορήσω τα πιο κάτωː Ο Τεχνικός του Τμήματος Μελετών του Γραφείου μας, που έχει εκπονήσει την πιο πάνω μελέτη, αφού εξέτασε προσεκτικά το περιεχόμενο της επιστολής σας, μας ενημέρωσε ότι στο πλαίσιο της διαπλάτυνσης του υφιστάμενου δρόμου από το Τμήμα Δημοσίων Έργων, η πορεία του δρόμου επί του εδάφους θα αλλάξει. Οι πάσσαλοι δεν θα μπορούν να επανατοποθετηθούν στην πλευρά του δρόμου όπως είναι σήμερα διότι με την δημιουργία της νέας καμπύλης της στροφής του δρόμου τα συρμάτινα στηρίγματα τους θα πρέπει να τοποθετηθούν εντός του δρόμου. Επειδή αυτό είναι πρακτικά αδύνατο, οι πάσσαλοι θα πρέπει να μετακινηθούν στην απέναντι πλευρά του δρόμου, ακριβώς όπως φαίνεται στο σχέδιο με αριθμό 400080827 που σας εστάλη στις 16/6/
3. Η μελέτη της ΑΗΚ με αριθμό 400155246, όπως γνωρίζετε αναπροσαρμόστηκε με τρόπο που να μην επηρεάζεται το τεμάχιο σας επειδή υπήρχε εναλλακτική και εφαρμόσιμη τεχνική λύση. Δυστυχώς με τα νέα δεδομένα που θα δημιουργηθούν με τη διαπλάτυνση του δρόμου, η μετακίνηση του δικτύου εκτός του τεμαχίου σας δεν είναι τεχνικά εφικτή, όπως αναφέρουμε πιο πάνω. Σχετικά με την αναφορά σας για αναπάντητα τηλεφωνήματα από λειτουργούς του γραφείου μας θα ήθελα να σας πληροφορήσω ότι μετά από έρευνα διαπιστώθηκε ότι δεν καταχωρήσατε οποιοδήποτε μήνυμα σας στα φωνοκιβώτια των λειτουργών στους οποίους αναφέρεστε. Ενόψει της ένστασης σας η Αρχή είναι υποχρεωμένη να εφαρμόσει τις Πρόνοιες του περί Ηλεκτρισμού Νόμου, Κεφ. 170 και να αποταθεί στον Οικείο Έπαρχο για εξασφάλιση της δικής του συγκατάθεσης. Νοουμένου ότι εξασφαλιστεί η ζητηθείσα συγκατάθεση από τον Έπαρχο και αν μελλοντικά οι εγκαταστάσεις αυτές αποτελούν εμπόδιο σε οικοπεδοποίηση ή οικοδομική ανάπτυξη του τεμαχίου σας, σας διαβεβαιώνουμε ότι, αν παρουσιαστεί σχετική άδεια οικοδομής/διαχωρισμού, τότε η ίδια η Αρχή θα αναλάβει με δικά της έξοδα τη μετακίνηση των εγκαταστάσεων αυτών με τρόπο ώστε να μην παρεμποδίζεται η νόμιμη αξιοποίηση του τεμαχίου σας. Είμαστε στη διάθεση σας για πρόσθετες πληροφορίες ή τυχόν απορίες. Με εκτίμηση, Χρίστος Νικολάου Για ΒΟΗΘΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ (ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ ΟΡΓ. & ΜΕΘΟΔΟΙ)». Ο Καθ' ου η αίτηση Χρίστος Νικολάου, μέσω των συνηγόρων του, καταχώρισε Ειδοποίηση Ένστασης στις 9.1.
4. Η ένσταση στηρίζεται στους ακόλουθους νομικούς λόγουςː «

(1)Η αίτηση στερείται της ορθής νομικής βάσης και/ή είναι ελλιπής και/ή δεν προσδίδει τη δυνατότητα έκδοσης των αιτούμενων Διαταγμάτων,

(2)Η αίτηση δεν στηρίζεται από την κατάλληλη μαρτυρία και/ή από επαρκή κατά νόμο μαρτυρία και/ή η ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει είναι ελλιπής,

(3)Η αίτηση είναι κατά νόμο και/ή ουσία αβάσιμη και/ή αντικανονική,

(4)Το προνομιακό ένταλμα Mandamus και/ή το ένταλμα σύλληψης δεν συνιστά την ορθή και /ή την ενδεικνυόμενη διαδικασία,

(5)Το Επαρχιακό Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση και εν πάση περιπτώσει οι Αιτητές δεν αιτούνται και/ή επιζητούν θεραπεία η οποία προβλέπεται από τη νομοθεσία και/ή τη νομολογία και/ή τη σύμφυτη εξουσία την οποία δύναται να δώσει το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας,

(6)Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στερείται δικαιοδοσίας για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή θεραπειών τα οποία συνιστούν προνομιακά εντάλματα η έκδοση των οποίων ανάγεται στην αποκλειστική δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου,

(7)Ο προτεινόμενος Καθ' ου η αίτηση στην υπό εξέταση αίτηση δεν είναι αναγκαίος και/ή απαραίτητος και/ή ορθός διάδικος.

(8)Η αίτηση δεν αποκαλύπτει οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα των Αιτητών εναντίον του Καθ' ου η αίτηση ο οποίος αποτελεί υπάλληλο και/ή εργοδοτούμενο και/ή αντιπρόσωπο της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου συνεπώς οι Αιτητές εμποδίζονται και/ή κωλύονται από του να εγείρουν την παρούσα αίτηση εναντίον του καθ' ου η αίτηση.

(9)Η υπό εξέταση αίτηση αποτελεί λανθασμένη διαδικασία η οποία δεν αναγνωρίζεται και/ή δεν προβλέπεται δικονομικώς ή άλλως πως.

(10)Η καταχώρηση της παρούσας αίτησης προσλαμβάνει τη μορφή κατάχρησης της διαδικασίας.

(11)Με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων δεν θα εξυπηρετηθεί το συμφέρον της δικαιοσύνης.

(12)Τα αιτούμενα διατάγματα δεν δικαιολογούνται υπό τις περιστάσεις και/ή δεν θα είναι ορθό και δίκαιο να επιτραπούν.». Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η Ένσταση εμφαίνονται στην ένορκη δήλωση του κ. Χρίστου Νικολάου, δηλαδή του ιδίου του καθ' ου η αίτηση, ο οποίος, όπως δηλώνει στην παράγραφο 1 της ένορκης δήλωσης του, κατέχει τη θέση του «Ανώτερου Τεχνικού Μηχανικού Ηλεκτρολογίας, Άδειες Διάβασης», γνωρίζει τα γεγονότα από προσωπική ανάμειξη στην υπόθεση και από τα έγγραφα που έχει στην κατοχή του, ενώ για όσα δεν γνωρίζει προσωπικά, αναφέρει την πηγή πληροφόρησης του. Στην ένορκη δήλωση του Καθ' ου καταγράφονται τα ακόλουθα γεγονότα (τα παραθέτω ακολουθώντας την αριθμητική σειρά των παραγράφων στην ίδια την ένορκη δήλωση)ː

1. «Δυνάμει του άρθρου 3 του περί Ανάπτυξης Ηλεκτρισμού Νόμου, Κεφ. 171, η ΑΗΚ είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με διαρκή διαδοχή και κοινή σφραγίδα και με εξουσία να αποκτά, να κατέχει και να διαθέτει ιδιοκτησία, να συνάπτει συμβάσεις, να ενάγει και να ενάγεται στο όνομά της.
2. Η Αιτήτρια 1 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση είναι συνιδιοκτήτρια του τεμαχίου υπ'αριθμόν 3035, μερίδιο 3/80, Φ/σχ 38/42 στην Άλωνα.
3. Όσον αφορά τον Αιτητή 2 [Ανδρέας Ευθυμίου], αναφέρω ότι αγνοώ την ακριβή του σχέση με την Αιτήτρια 1 [Α. Efthymiou Enterprises Ltd].
4. Κατόπιν αιτήματος του Τμήματος Δημόσιων Έργων για βελτίωση του δρόμου στην περιοχή Φτερικούδι- Άλωνα- Πολύστυπος- Χανδριά, η ΑΗΚ εκπόνησε μελέτη η οποία φέρει αριθμό 400080827 αναφορικά με την μετακίνηση του δικτύου της στην εν λόγω περιοχή.
5. Με βάση την ως άνω αναφερθείσα μελέτη διεφάνη ότι το τεμάχιο αρ. 3035, Φ/Σχ. 38/42 στην Άλωνα συνιδιοκτήτρια του οποίου (μερίδιο 3/80) είναι η Αιτήτρια, Α. Efthymiou Enterprises Ltd (στο εξής και για τους σκοπούς της παρούσας «η Αιτήτρια 1») ως αναφέρεται ανωτέρω, επηρεάζεται.
6. Ως καλύτερα πιστεύω και τυγχάνω νομικής συμβουλής από τους νομικούς μου συμβούλους, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 31 του Κεφ. 170, κάθε επηρεαζόμενος ιδιοκτήτης εάν το επιθυμεί δίνει την γραπτή του συγκατάθεση αναφορικά με την προτεινόμενη επέκταση του δικτύου. Σε περίπτωση μη ύπαρξης συγκατάθεσης από τον ιδιοκτήτη, η ΑΗΚ δύναται να αποταθεί στον αρμόδιο Έπαρχο ούτως ώστε να εξασφαλίσει τη συγκατάθεση του.
7. Ως εκ των πιο πάνω και σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 31 του περί Ηλεκτρισμού Νόμου Κεφ. 170, η ΑΗΚ απέστειλε στις 14.6.2012, συστημένες επιστολές στους επηρεαζόμενους ιδιοκτήτες μεταξύ των οποίων και στην Αιτήτρια 1, ενημερώνοντας τους για την πρόθεση της να τοποθετήσει ηλεκτρικό δίκτυο στην περιοχή καθώς και τον τρόπο επηρεασμού των τεμαχίων τους. Η επιστολή ημερομηνίας 14.6.2012, η οποία απεστάλη στην Αιτήτρια 1 αποτελεί το Τεκμήριο
9. Στις 20.6.2012, η Περιφέρεια Λευκωσίας-Κερύνειας-Μόρφου παρέλαβε απαντητική επιστολή από την Αιτήτρια 1 ημερομηνίας 18.6.2012 (Τεκμήριο 2).
10. Η εν λόγω επιστολή προωθήθηκε στις 3.7.2012 στο Τμήμα Μελετών που τυγχάνει το αρμόδιο τμήμα, για εξέταση της ένστασης και/ή της επιστολής της Αιτήτριας 1 (Τεκμήριο 3).
11. Το Τμήμα Μελετών της Περιφέρειας Λευκωσίας-Κερύνειας- Μόρφου, κατόπιν εξέτασης της ένστασης, επέστρεψε τη μελέτη πίσω στο Τμήμα Προγραμματισμού, αναφέροντας τους λόγους που δεν ενδεικνυόταν οποιαδήποτε αλλαγή στην μελέτη. Η εν λόγω μελέτη επισυνάπτεται (Τεκμήριο 4).
12. Με απαντητική επιστολή ημερομηνίας 24.7.2012, η ΑΗΚ, επεξήγησε στην Αιτήτρια 1 τους λόγους που δεν μπορούσε να γίνει αποδεκτή η ένσταση της. Την εν λόγω επιστολή υπέγραψε ο ίδιος ο Καθ'ου η υπό την ιδιότητα του ως Ανώτερος Τεχνικός Μηχανικός Ηλεκτρολογίας, ήτοι υπάλληλος της ΑΗΚ και στα πλαίσια των καθηκόντων του (Τεκμήριο 5).
13. Ως εκ των ανωτέρω, η ΑΗΚ δυνάμει των προνοιών του άρθρου 31 του περί Ηλεκτρισμού Νόμου Κεφ. 170, αποτάθηκε στη συνέχεια και πιο συγκεκριμένα στις 2.8.2012, στον οικείο Έπαρχο ούτως ώστε να εξασφαλιστεί η δική του συγκατάθεση (Τεκμήριο 6).
14. Η συγκατάθεση του Επάρχου δόθηκε με επιστολή του ημερομηνίας 4.9.
15. Η Αιτήτρια 1 ενημερώθηκε γραπτώς για την εν λόγω συγκατάθεση με σχετική επιστολή ημερομηνίας 6.9.2012 (Τεκμήριο 7).». Δεν υπήρξαν οποιεσδήποτε συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις, ούτε υπήρξε αντεξέταση του ομνύοντος μίας έκαστης πλευράς των διαδίκων. Η ακρόαση της προμνησθείσας αίτησης διεξήχθη στη βάση των πιο πάνω αναφερόμενων ενόρκων δηλώσεων. Κατά την ακρόαση εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου εκ μέρους των αιτητών ο κ. Ανδρέας Ευθυμίου και αγόρευσε προσωπικά ως ένας εκ των Αιτητών ή/και ως ιδιοκτήτης της Αιτήτριας εταιρείας A. Efthymiou Enterprises Ltd. Ηγέρθηκε από τη συνήγορο του Καθ' ου η αίτηση ζήτημα νομιμότητας της εκπροσώπησης της εν λόγω εταιρείας, ή/και ζήτημα ορθού διαδίκου σε ό,τι αφορά τον κ. Ευθυμίου ως Αιτητή, το οποίο και θα εξετάσω ακολούθως. Προτού προβώ στη διατυπώση δικαστικής κρίσης επί της αίτησης ημερ. 9.8.2012, κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ και στο εξής περαιτέρω διάβημα που έλαβαν οι ίδιοι Αιτητές. Προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου ότι στις 25.9.2012 οι Αιτητές καταχώρισαν υπό τον ίδιο αριθμό και τίτλο αίτησης και άλλο δικόγραφο το οποίο τιτλοφορείται «Ειδοποίηση στην αίτηση δια κλήσεως για κακόβουλη ενέργεια - καταδολίευση του Χρίστου Νικολάου». Δεν προσλαμβάνει οποιονδήποτε γνωστό - στα πλαίσια των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας - τύπο αίτησης. Διατηρεί στον τίτλο του το εν λόγω δικόγραφο την ονομαστική αναφορά στον «Χρίστο Νικολάου ΑΗΚ Λευκωσία» ως Καθ' ου η αίτηση, αλλά στο σώμα του εμφανίζεται ως Ειδοποίηση που δίδεται στον Έπαρχο Λευκωσίας ότι καθίσταται «συνεργός» σε «συνεχιζόμενη κακόβουλη ενέργεια και καταδολίευση εκ μέρους του Χρίστου Νικολάου της ΑΗΚ». Στο εν λόγω δικόγραφο δεν προσδιορίζονται οποιεσδήποτε θεραπείες οι οποίες να ζητούνται είτε κατά του Καθ' ου η αίτηση είτε κατά του Επάρχου. Προκύπτει επίσης από το φάκελο του Δικαστηρίου ότι ο Καθ' ου η αίτηση Χρίστος Νικολάου, συμβουλευόμενος τους νομικούς του συμβούλους, καταχώρισε Ειδοποίηση Ένστασης στο πιο πάνω δικόγραφο στις 9.1.2013, με συνημμένη ένορκη δήλωση, ημερ.9.1.
16. Τα γεγονότα που εκτίθενται σε εκείνην είναι πανομοιότυπα με όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση στην κυρίως αίτηση εναντίον του. Επιπρόσθετα, παρατηρώ ότι ο Καθ' ου η αίτηση απαντά στους περί του αντιθέτου ισχυρισμούς των Αιτητών λέγοντας ότι η αίτηση για έκδοση Διατάγματος Συλλήψεως ή/και Φυλακίσεως του Καθ' ου η αίτηση που καταχωρήθηκε στις 9.8.2012 από τους Αιτητές και η οποία επιδόθηκε στον Καθ'ου η Αίτηση στις 13.8.2012, αποστάληκε από τον ίδιο τον Καθ'ου η Αίτηση στον Έπαρχο, συνεπώς η οποιαδήποτε συγκατάθεση του Επάρχου δόθηκε έχοντας λάβει υπόψη ότι εκκρεμούσε η αίτηση ημερομηνίας 9.8.2012 κατά του Καθ'ου. Κατά την ακρόαση της αίτησης ημερ. 9.8.12 ακούστηκαν οι θέσεις του κ. Ανδρέα Ευθυμίου και σε ό,τι αφορά το δικόγραφο της ημερ. 25.9.2012, αφού το εντάσσει στο πλαίσιο της προσφυγής του στη Δικαιοσύνη κατά του ιδίου και του αυτού Καθ' ου η αίτηση στο ίδιο πλαίσιο γεγονότων. Η τύχη των δύο «αιτήσεων» είναι κοινή ή/και αλληλένδετη. ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Για ένα αριθμό νομικών λόγων, τους οποίους θα αναλύσω στη συνέχεια, έχω καταλήξει ότι η αίτηση, ημερ. 9.8.2012 θα πρέπει να απορριφθεί. Το ίδιο και το δικόγραφο ημερ. 25.9.
17. (α) Πάσχουσα η νομική εκπροσώπηση της Αιτήτριας εταιρείας A. Efthymiou Enterprises Ltd. Είναι παραδεκτό το ότι η Αιτήτρια εταιρεία A. Efthymiou Enterprises Ltd αποτελεί ορθό διάδικο στη διαδικασία, υπό την έννοια ότι αυτή ως ιδιοκτήτρια του τεμαχίου που επηρεάζετο από την απόφαση της ΑΗΚ θα μπορούσε να προβεί σε νομικά διαβήματα για αμφισβήτηση των ενεργειών της ΑΗΚ ή και των υπαλλήλων ή/και υπηρετών της. Αυτό που εγείρεται από τους συνηγόρους του Καθ' ου η αίτηση είναι ότι ο κ. Ανδρέας Ευθυμίου δεν δύναται να εκπροσωπεί την Αιτήτρια εταιρεία A. Efthymiou Enterprises Ltd., έστω και αν είναι ιδιοκτήτης της / μέτοχος σε αυτήν. Σημειωτέον ότι απαντώντας σε σχετική ερώτηση του Δικαστηρίου κατά τη δίκη, ο κ. Ευθυμίου διευκρίνισε ότι δεν αποτελεί διευθυντή της Αιτήτριας εταιρείας, παρά μόνο ιδιοκτήτη. Διευθυντές της αποτελούν τα παιδιά του, όπως χαρακτηριστικά είπε. Οι συνήγοροι του καθ' ου ορθά, κατά την κρίση μου, θίγουν το πιο πάνω θέμα, με παραπομπή στην απόφαση Lindos Construction ν. Διευθυντή Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων

(1993)1 Α.Α.Δ. 17, όπου αποφασίστηκαν τα εξής: «Το Άρθρο 30 του Περί Δικηγόρων Νόμου, κατοχυρώνει το δικαίωμα κάθε διαδίκου να εμφανίζεται στο Δικαστήριο αυτοπροσώπως και να διευθύνει την υπόθεση του. Η εταιρεία, ως νομικό πρόσωπο, αποτελεί πλάσμα δικαίου. Δεν έχει ύπαρξη στο φυσικό χώρο και είναι δυνατό να ενεργεί μόνο δι' αντιπροσώπων. Η άποψη πως, όπως τα φυσικά έτσι και τα νομικά πρόσωπα έχουν δικαίωμα να επιλέγουν αυτοπρόσωπη ενέργεια και εμφάνιση στο Δικαστήριο, είναι λανθασμένη ως αντινομική προς τη φύση των πραγμάτων Το νομικό πρόσωπο στερείται εγγενούς τις δυνατότητας αυτοπρόσωπης παρουσίας και ενέργειας. Ο ιδιαίτερος δεσμός του Διευθυντή με την εταιρεία δεν εξομοιώνει τα δυο. Η σύμπτωση των ιδιοτήτων του Διευθυντή και του μετόχου, έστω του κύριου μετόχου, στο ίδιο πρόσωπο, δεν διαφοροποιεί την κατάσταση. Είναι βαθειά εμπεδωμένη στο εταιρικό δίκαιο η έννοια της αυτοτέλειας της εταιρείας ως αυθύπαρκτης νομικής οντότητας ξεχωριστής από τους μετόχους της. (Salomon v. Salomon [1897] AC. 22). Η δυνατότητα άρσης του εταιρικού πέπλου σε ορισμένες περιπτώσεις και κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις, δεν μεταβάλλει τη φύση των πραγμάτων. Ο Διευθυντής ή και ο μέτοχος της εταιρείας, εφόσον ενεργούν γι' αυτή, δεν μπορούν να ταυτιστούν με την εταιρεία και είναι το ίδιο αντιπρόσωποι της όπως κάθε άλλος που ενεργεί στα πλαίσια ρητής ή ενδεχομένως και τεκμαιρόμενης εξουσιοδότησης. Το Διοικητικό Συμβούλιο της εταιρείας αποτελεί τον φορέα της εξουσίας για διορισμό αντιπροσώπων και οι διευθυντές ή οι μέτοχοι, εφόσον εκπροσωπούν την εταιρεία, το πράττουν ως εντολοδόχοι και όχι κατ' ενάσκηση δικαιώματος σύμφυτου προς την ιδιότητα τους. Είναι, πιστεύουμε, γι' αυτό το λόγο που ο Νομοθέτης είδε την ανάγκη εισαγωγής ειδικών ρυθμίσεων ως προς την εμφάνιση "οργανισμών" και την απολογία τους σε ποινικές υποθέσεις. (Βλ. άρθρο 72 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155). Κατά το άρθρο 62 του ίδιου Νόμου, ο κατηγορούμενος εφόσον είναι παρών στο Δικαστήριο, καλείται να απολογηθεί στο κατηγορητήριο. Η φυσική αδυναμία τέτοιας εμφάνισης από "οργανισμό", οδήγησε στη θέσπιση της δυνατότητας εμφάνισης και απολογίας του δι' αντιπροσώπου, με τη διευκρίνιση ότι ο αντιπρόσωπος δεν είναι αρμόδιος δυνάμει του διορισμού του αυτού και μόνο, να ενεργεί εκ μέρους του οργανισμού ενώπιον του Δικαστηρίου για οποιοδήποτε άλλο σκοπό. Ο περί Δικηγόρων Νόμος, όπως έχει τροποποιηθεί, απαγορεύει την άσκηση δικηγορίας από μή εγγεγραμμένο δικηγόρο. Η ρητή εξαίρεση του άρθρου 30 του Νόμου ως προς τη δυνατότητα διαδίκου να εμφανίζεται εκ μέρους συνδιαδίκου του με τους οποίους έχει κοινά συμφέροντα και να διευθύνει την υπόθεση και η διακριτική εξουσία, που παρέχεται στο Δικαστήριο από το ίδιο άρθρο, να επιτρέπει σε στενό συγγενή διαδίκου να εμφανίζεται εκ μέρους του και να διευθύνει την υπόθεση του, επιβεβαιώνουν το, κατά τα άλλα απόλυτο της απαγόρευσης. Ως άσκηση δικηγορίας, σύμφωνα με το άρθρο 2

(1)του Νόμου θεωρείται, μεταξύ άλλων, η εκ μέρους οιουδήποτε προσώπου εμφάνιση ενώπιον οιουδήποτε Δικαστηρίου "δια διεξαγωγήν διαδικασίας" και ακόμα η εκ μέρους πελάτη "παρασκευή" ή "μελέτη" οιουδήποτε "δικογράφου", όρος που περιλαμβάνει κατά την ειδική ερμηνευτική διάταξη που ακολουθεί "παν έγγραφον καταχωριζόμενον στο Δικαστήριον και αποτελούν μέρος της δικογραφίας." Σημειώνω ότι σαν αποτέλεσμα της πιο πάνω νομικής ανάλυσης στην υπόθεση Lindos Construction, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι η «ειδοποίηση έφεσης» ως δικόγραφο ήταν άκυρη καθ' οτι δεν είχε συνταχθεί από εγγεγραμμένο δικηγόρο. Όμοια ήταν η κατάληξη και στην Πολιτική Έφεση Αρ. 10130, 1. Α. ΕFTHYMIOU ENTERPRISES LTD., 2. SAAP HOLDINGS LTD, MEΣΩ TOY NOMIMOY EN KYΠPΩ ANTIΠPOΣΩΠOY TΩN ANΔPEA EYΘYMIOY, ν. 1. ΙΕΡΑΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, 2. APXIEΠIΣKOΠOY KYΠPOY XPYΣOΣTOMOY (AΡ. 2),

(1998)1 Α.Α.Δ.1596, απόφαση ημερ. 22 Σεπτεμβρίου

1. Κατά την εκδίκαση αγωγής που κίνησαν εναντίον της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου και προσωπικά του Αρχιεπισκόπου Κύπρου, οι εφεσείουσες εταιρείες (οι εφεσείουσες), κατέθεσαν δύο τεκμήρια. Ένα περίπου χρόνο αργότερα, στις 3 Ιουλίου 1997, οι εφεσείουσες υπέβαλαν αίτηση στο Επαρχιακό Δικαστήριο, μέσω των διευθυντών τους, για την επιστροφή των δύο τεκμηρίων. Το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση. Θεώρησε το αίτημα απαράδεχτο επειδή υποβλήθηκε από μή δικηγόρο. Διαπίστωσε ότι η εταιρεία δεν προσωποποιείται από το Διευθυντή ή τη διεύθυνσή της. Στο σημείο αυτό, το νομικό διακρίνεται από το φυσικό πρόσωπο, που νομιμοποιείται να προσφύγει στο Δικαστήριο αυτοπροσώπως. ενώ εταιρεία μπορεί να εκπροσωπηθεί μόνο από δικηγόρο σε πολιτική διαδικασία. Κατ' έφεση, επικυρώθηκε η πρωτόδικη απόφαση. Η νομοθετική βάση που έτυχε της πιο πάνω νομικής ανάλυσης και δικαστικής ερμηνείας εξακολουθεί μέχρι σήμερα να ισχύει αναλλοίωτη ως προς τα συγκεκριμένα ζητήματα. Ενόψει λοιπόν των πιο πάνω, και ελλείψει μαρτυρίας ότι ο κ. Ανδρέας Ευθυμίου εξουσιοδοτήθηκε από το Διοικητικό Συμβούλιο της Αιτήτριας εταιρείας για να την εκπροσωπεί στην παρούσα δικαστική διαδικασία, καθώς επίσης ελλείψει της από μέρους του ιδιότητας δικηγόρου, κρίνω ότι οδηγούν στο αβίαστο συμπέρασμα ότι αυτός δεν νομιμοποιείτο να υπογράψει και να καταχωρήσει την υπό κρίση αίτηση ως δικόγραφο στο Δικαστήριο ή/ και, κατ' επέκταση, να την εκπροσωπήσει στην ακρόαση της αίτησης. Συνεπώς, η υπό κρίση αίτηση είναι άκυρη στο βαθμό που συντάχθηκε από τον ίδιο και καταχωρήθηκε με τίτλο επ' ονόματι της εταιρείας ως Αιτήτριας. Το ίδιο και το δικόγραφο ημερ. 25.9.
2. (β) Μη αναγκαίος ή/και ακατάλληλος διάδικος ο Αιτητής Ανδρέας Ευθυμίου. Η πιστή τήρηση των δικονομικών θέσμιων που διέπουν τη διεξαγωγή μιας δίκης αποτελούν προϋπόθεση για την πραγμάτωση της καλής απονομής της δικαιοσύνης. Το θέμα της υπόστασης των διαδίκων δεν είναι μόνο νομοτυπικού χαρακτήρα, αλλά αντίθετα αποτελεί ουσιαστικό θέμα. Παράλειψη του Δικαστηρίου να το εξετάσει αποτελεί, όπως αποφασίστηκε στην Πολιτική Έφεση Αρ. 7669, McDonald's Corporation v Ανδρέα Παπαπέτρου και άλλων

(1992)1Β ΑΑΔ 1072, όχι μόνον έγκυρο λόγο έφεσης αλλά και λόγο διαταγής επανεκδίκασης της υπόθεσης. Ο Καθ' ου η αίτηση αγνοεί, ως δηλώνει στην ένορκη του δήλωση, την ακριβή σχέση του Ενόρκως Δηλούντα, Ανδρέα Ευθυμίου, με την Αιτήτρια εταιρεία, η οποία είναι ιδιοκτήτρια του τεμαχίου υπ'αριθμόν 3035, με μερίδιο 3/80 Φ/Σχ 38/42 στην Άλωνα, ή/και τη σχέση του Ανδρέα Ευθυμίου με αυτό το ίδιο το τεμάχιο γης. Ο ίδιος ο Ανδρέας Ευθυμίου στη δική του ένορκη του δήλωση δεν εξειδικεύει την ύπαρξη οποιασδήποτε σχέσης ιδιοκτησίας μεταξύ αυτού και του τεμαχίου γης που κατ' ισχυρισμόν επηρεάζεται από τις ενέργειες του Καθ' ου. Περαιτέρω, η πράξη καταδολίευσης η οποία κατ' ισχυρισμόν έγινε δεν προσδιορίζεται στην ένορκη δήλωση του κ. Ανδρέα Ευθυμίου ως πράξη που στρέφεται κατά του ατόμου του κ. Ανδρέα Ευθυμίου ή κατά των περιουσιακών δικαιωμάτων του κ. Ανδρέα Ευθυμίου ως φυσικού προσώπου. Ελλείψει στοιχείων που να καταδείκνυαν είτε βλάβη είτε ενδεχόμενο βλάβης κατά των συμφερόντων του κ. Ανδρέα Ευθυμίου υπό την προσωπική του ιδιότητα ως φυσικού προσώπου, κρίνω ότι είναι ορθή η εισήγηση των συνηγόρων του Καθ' ου η αίτηση ότι ο Ανδρέας Ευθυμίου δεν νομιμοποιείται να εγείρει την υπό κρίση αίτηση ως αιτητής (βλ. την Mc Donald's Corporation ν. Παπαπέτρου κ.α

(1992)1(B) Α.Α.Δ 1072, ανωτέρω, αλλά και την Πολιτική Έφεση αρ. 261/2009, Ανδρέας Ευθυμίου ν Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας (Κτηματολογικές Αρχές), απόφαση ημερ. 19.2.2013, όπου αποφασίστηκε ότι εφόσον ο εφεσείων δεν κατέστη ποτέ ιδιοκτήτης του επίδικου ακινήτου, ο ίδιος δεν νομιμοποιείτο να ζητά τις θεραπείες οι οποίες εζητούντο πρωτόδικα και κατ' επέκταση ούτε κατ' έφεση.). (γ) Μη αναγκαίος ή/και ακατάλληλος διάδικος ο συγκεκριμένος Καθ'ου η αίτηση. Η υπό εξέταση αίτηση στρέφεται εναντίον του Χρίστου Νικολάου υπό την προσωπική του ιδιότητα. Ο κ. Νικολάου είναι στην υπηρεσία της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου (στο εξής « ΑΗΚ») και κατέχει τη θέση του Ανώτερου Τεχνικού Μηχανικού Ηλεκτρολογίας, Άδειες Διάβασης. Όπως δηλώνει στην ένορκο δήλωση του, προέβηκε μέσα στα πλαίσια των καθηκόντων του ως αξιωματούχου της ΑΗΚ, στην αποστολή της επιστολής ημερ. 24.7.2012, οι οποία κατά τον ισχυρισμό των Αιτητών περιέχει την πράξη καταδολίευσης. Σε καμία περίπτωση ο Καθ'ου η αίτηση δεν αποδέχεται ότι ενήργησε αυτοβούλως. Όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως του Καθ' ου η αίτηση, αυτός, ενεργώντας εκ μέρους και για λογαριασμό της ΑΗΚ, απέστειλε, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 31 του περί Ηλεκτρισμού Νόμου Κεφ. 170, στις 14.6.2012, συστημένες επιστολές στους επηρεαζόμενους ιδιοκτήτες μεταξύ των οποίων και στην Αιτήτρια 1, ενημερώνοντας τους για την πρόθεση της ΑΗΚ να τοποθετήσει ηλεκτρικό δίκτυο στην περιοχή καθώς και τον τρόπο επηρεασμού των τεμαχίων τους. Η εν λόγω επιστολή συνοδεύετο με έντυπα συγκατάθεσης το ένα εκ των οποίων θα έπρεπε να επιστραφεί στην ΑΗΚ εντός 14 ημερών από τη λήψη αυτής. Ως εμφαίνεται από την παράγραφο 5 της ρηθείσας επιστολής και ως ρητά προνοεί το άρθρο 31 του Κεφ. 170, σε περίπτωση μη συγκατάθεσης των ιδιοκτητών η ΑΗΚ είχε δικαίωμα να ασκήσει το δικαίωμα αυτής και να αποταθεί στον οικείο Έπαρχο για εξασφάλιση της δικής του συγκατάθεσης. Η επιστολή ημερομηνίας 24.7.2012, που κατά τον ισχυρισμό των Αιτητών περιέχει την πράξη καταδολίευσης, εντάσσεται στο ίδιο πλαίσιο της λειτουργίας της ΑΗΚ για εφαρμογή του άρθρου 31 του περί Ηλεκτρισμού Νόμου Κεφ.

1. Η επιστολή αποσκοπούσε σε πληροφόρηση της Αιτήτριας για την απόφαση της ΑΗΚ να απορρίψει την ένστασή της και να αναζητήσει τη συγκατάθεση του Επάρχου. Δεν έχω διαπιστώσει να υπάρχει οτιδήποτε στην ένορκο δήλωση του κ. Ανδρέα Ευθυμίου το οποίο να αποδεικνύει κάτι διαφορετικό. Είναι αποδεκτό από μέρους του, ως προκύπτει από την ένορκο δήλωσή του, ότι ο Καθ' ου η αίτηση ενεργούσε για λογαριασμό και κατ' εντολή της ΑΗΚ μέσα στο πλαίσιο των διατάξεων του Κεφ.
2. Η πράξη καταδολίευσης που αποδίδει ο κ. Ευθυμίου στον Καθ' ου αφορά στην από μέρους του γνωστοποίηση της απόρριψης της ένστασης των Αιτητών από την ΑΗΚ κατόπιν νέας τεχνικής μελέτης της ΑΗΚ η οποία θα είχε σαν αποτέλεσμα εφαρμογή επί του εδάφους διαφορετική από αυτήν που συμφωνήθηκε κατόπιν αυτοψίας το
3. Δεν εντοπίζω στην ένορκο δήλωση του κ. Ευθυμίου να εξειδικεύεται αυτόβουλη ενέργεια του καθ' ου. Εφόσον η ΑΗΚ είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου και δυνάμει του Άρθρου 3 του Περί Ανάπτυξης Ηλεκτρισμού Νόμου Κεφ. 171 έχει εξουσία να ενάγει και να ενάγεται στο όνομα αυτής, θα συμφωνήσω με τους συνηγόρους του καθ' ου ότι τα όποια δικαστικά διαβήματα κατά της πράξης που περιέχεται στην επιστολή ημερ. 24.7.2012 θα έπρεπε να στρέφονται κατά της ΑΗΚ και όχι κατά του καθ' ου υπό την προσωπική του ιδιότητα. (δ) Πρόωρη η αίτηση ή και άνευ αντικειμένου καθότι αφορά σε προκαταρκτική πράξη η οποία συγχωνεύθηκε σε τελική εκτελεστή διοικητική πράξη της ΑΗΚ. Μελέτη της νομολογίας με οδηγεί στη διαπίστωση ότι η πράξη που περιέχεται στην επιστολή του Καθ' ου η αίτηση ημερ. 24.7.2012 δεν είναι πράξη ιδιωτικού δικαίου, αλλά πράξη που φαίνεται να εντάσσεται στη σφαίρα του δημοσίου δικαίου, ως πράξη προπαρασκευαστική κατά την έννοια του διοικητικού δικαίου της Κύπρου, η οποία διενεργήθηκε στο πλαίσιο της διοικητικής λειτουργίας της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου. Ως τέτοια μπορεί να είναι προσβλητή δυνάμει του Άρθρου 146 του Συντάγματος, ενώ εκφεύγει του πεδίου ελέγχου του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Περαιτέρω μελέτη της νομολογίας με οδηγεί στη διαπίστωση ότι με την επιστολή ημερ. 24.7.2012 δεν γνωστοποιήθηκε στην Αιτήτρια τελική απόφαση της ΑΗΚ, εφόσον δεν είχε ακόμη εκπληρωθεί το τελικό στάδιο της λήψης της συγκατάθεσης του Επάρχου. Εφόσον δεν ήταν τελική, η Αιτήτρια δεν μπορούσε να γνωρίζει αν μπορούσε να υποστεί ζημιά μέσα από τη διοικητική λειτουργία της ΑΗΚ και δεν μπορούσε να στοιχειοθετηθεί «βάση αγωγής» χωρίς να έχει οριστικοποιηθεί η διοικητική απόφαση της ΑΗΚ από την οποία να προκύπτει σαφώς «ζημιογόνο αποτέλεσμα» για την Αιτήτρια. Εφόσον, δε, μετέπειτα οριστικοποιήθηκε η απόφαση, κατόπιν λήψης της συγκατάθεσης του Επάρχου, κατά την κρίση μου χρήζει δικαστικού ελέγχου δυνάμει του Άρθρου 146 του Συντάγματος ως θέμα που άπτεται διοικητικού δικαίου, το κατά πόσον συνεχίζει να υφίσταται ως ξεχωριστή πράξη η πράξη που περιέχεται στην επιστολή ημερ. 24.7.2012 ή αν αυτή συγχωνεύθηκε στην τελική απόφαση και δεν είναι διασπαστή. Δεν έχει όμως αρμοδιότητα το παρόν Δικαστήριο να αποφαίνεται για τη νομιμότητα διοικητικών πράξεων δυνάμει του Άρθρου 146 του Συντάγματος. Πολύ ορθά και εύστοχα η ευπαίδευτη συνήγορος του Καθ' ου η αίτηση με παρέπεμψε στο ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση στην υπόθεση αρ. 495/2000, Τσιάκκα κ.α. ν. ΑΗΚ κ.α., απόφαση ημερ. 18.9.2002ː «Απασχόλησε κατ' αρχάς, προς διευκρίνιση του αντικειμένου, ο συσχετισμός μεταξύ της απόφασης της Α.Η.Κ. για την εγκατάσταση του αγωγού και της συγκατάθεσης του Επαρχου. Είναι νομίζω προφανές πως εκτελεστή είναι μόνο η απόφαση της Α.Η.Κ., κατόπιν της τελείωσης της με την απαιτούμενη συγκατάθεση του Επαρχου, η οποία συνιστούσε προϋπόθεση. Σε αυτό το πλαίσιο ελέγχεται βέβαια και η συγκατάθεση με αναφορά στα ερείσματα και το περιεχόμενο της. Εξετάζεται λοιπόν η προσφυγή με αντικείμενο την απόφαση της Α.Η.Κ., ενώ σε ό,τι αφορά το μέρος που στρέφεται κατά της Δημοκρατίας θεωρείται απαράδεκτη.» Αντλώ περαιτέρω καθοδήγηση για τα προλεχθέντα από την απόφαση του Κωνσταντινίδη, Δ., στην Αναθεωρητική Έφεση 3825, XAΡΑΛΑΜΠΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, ν.
4. ΑΡΧΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ
5. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΕΠΑΡΧΟΥ ΠΑΦΟΥ

(2007)3 Α.Α.Δ.

1. Παραθέτω και το σχετικό απόσπασμαː «[...] είναι λανθασμένη και η αντίληψη πως με το Νόμο ανατέθηκε απόλυτη εξουσία στον ΄Επαρχο, χωρίς δυνατότητα αντίδρασης και επακόλουθο έλεγχο. Όπως θα δούμε, δεν ήταν καν υπό τέτοια θεώρηση που ο Έπαρχος άσκησε την αρμοδιότητά του και ήδη, με την προσβαλλόμενη απόφαση, όπως και σε άλλες περιπτώσεις προηγουμένως (βλ. Νίκος Τσιάκκας κ.α. ν. Αρχής Ηλεκτρισμού κ.α., Προσφυγή 495/00 ημερομηνίας 18.9.02, Ανδρέας Αριστοτέλους ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Προσφυγή 128/01 ημερομηνίας 7.10.03 και Νίκος Τσιάκκας κ.α. ν. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου κ.α., Προσφυγή 107/04 ημερομηνίας 24.5.05), ενόψει προδικαστικής ένστασης, αναγνωρίστηκε πως στο πλαίσιο του ελέγχου της εκτελεστής διοικητικής απόφασης της Αρχής, ελέγχεται και η συγκατάθεση του Επάρχου.». (ε) Ατεκμηρίωτη ή και αόριστη ή και ασαφής η πράξη της ισχυριζόμενης «καταδολίευσης». Η ένορκος δήλωση του κ. Ανδρέα Ευθυμίου πάσχει από αοριστία σε ό,τι αφορά την ύπαρξη πράξη καταδολίευσης, αφού ουδόλως επεξηγείται σε τί συνίσταται αυτή. Δεν προσδιορίζεται βάση αγωγής σε συνάρτηση με συγκεκριμένο αστικό αδίκημα[1] και δεν συσχετίζεται με δικαστική απόφαση σε αγωγή η υποβολή της υπό κρίση αίτησης. (στ) Ακατάλληλη ή/και εσφαλμένη η νομική βάση τηςαίτησηςː (i) Η πράξη που περιέχεται στην επιστολή του καθ' ου η αίτηση ημερ. 24.7.2012 δεν συνδέεται με Δικαστικό Διάταγμα ούτε έπεται τέτοιου Διατάγματος ούτε αντίκειται σε τέτοιο Διάταγμα, γι' αυτό και δεν υπάρχει νομικό έρεισμα για Εντάλματος Συλλήψεως - προσαγωγή του Καθ' ου η αίτηση ή Διαταγής Φυλακίσεως του καθ' ου η αίτηση, δυνάμει του άρθρου 42 του Ν.14/60 ή/και της Δ.42Α των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών έκδοση Διατάγματος. Το άρθρο 42 του Περί Δικαστηρίων Νόμου προνοεί τα ακόλουθα: «
2. Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον θα έχη εξουσία να εξαναγκάζη εις υπακοήν προς οιονδήποτε διάταγμα εκδοθέν υπ' αυτού, διατάττον ή απαγορεύον την εκτέλεσιν οιασδήποτε πράξεως, διά προστίμου ή φυλακίσεως ή μεσεγγυήσεως πραγμάτων. Και το δικαστήριον δύναται επιπροσθέτως να επιδίκαση εις το πρόσωπον προς το συμφέρον του οποίου εξεδόθη το διάταγμα τοιούτον ποσόν υπό μορφήν αποζημιώσεως, ως το δικαστήριον δύναται να θεώρηση πρέπονː Νοείται ότι έκαστο δικαστήριο θα έχει εξουσία τιμωρίας για παρακοή ή και εξαναγκασμού σε υπακοή σ' οποιοδήποτε διάταγμα του στις περιπτώσεις που αφορούν διάδικο σε δικαστική διαδικασία αλλά και στις περιπτώσεις που αφορούν οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, νοουμένου ότι αυτό έλαβε γνώση του διατάγματος και εν γνώσει του και ηθελημένα παροτρύνει ή συνεργεί στη μη υπακοή διατάγματος.» Η Διαταγή 42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί τα εξήςː «
3. Where any order is issued by any Court directing any act to be done or prohibiting the doing of any act there shall be endorsed by the Registrar on the copy of it, to be served on the person required to obey it, a memorandum in the words or to the effect following: "If you, the within-named A.B., neglect to obey this order, by the time therein limited, you will be liable to be arrested and to have your property sequestered."
4. An office copy of the order shall be served on the person to whom the order is directed. The service shall, unless otherwise directed by the Court or a Judge, be personal. 3.

(1)Where such an order has been issued by any Court and the person directed to do or prohibited from doing an act (hereinafter referred to as "the respondent") refuses or neglects to do or abstain from doing it, according to the directions of such order, the person in whose favour such order has been given (hereinafter referred to as "the applicant") may apply to the Court for a writ of attachment.

(2)[...]

1. [...]
2. [...]
3. [...]
4. The Court may order that a person committed to prison for disobedience to an order shall be detained in prison till he has obeyed such order in all things that are to be immediately performed and given such security as the Court thinks fit to obey the other parts of the order, if any, at the time or times when they are to be performed.
5. Whenever any such order or commitment shall have been made the Registrar shall issue, under the seal of the Court, a warrant of commitment directed to the proper officer of the Court who by such warrant shall be empowered to take the body of the person against whom such order shall have been made, and all police officers within their several jurisdictions shall aid in the execution of every such warrant, and the gaoler or keeper of every gaol or prison mentioned in any such order shall be bound to receive and keep therein the person against whom such order of commitment shall have been made until he shall be discharged by due course of law.
6. [.]
7. [.]
8. [.]
9. .
10. [.].» Η εφαρμογή των πιο πάνω διατάξεων του άρθρου 42 του Ν.14/60 και της Δ.42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας έχει ερμηνευθεί δικαστικά, μεταξύ άλλων, στην Krashias Shoe Factory Ltd v. Adidas

(1989)1E Α.Α.Δ.750, 759 έως 761. Το δικαστήριο καλείται στο πλαίσιο αστικής δικαιοδοσίας να εφαρμόσει τα θέσμια και τους κανόνες της ποινικής δίκης (βλ. Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου

(2003)1Β Α.Α.Δ. 1085, 1089). Όπως σε κάθε αδίκημα έτσι και στην περίπτωση παρακοής διατάγματος δικαστηρίου το απαιτούμενο επίπεδο τεκμηρίωσης είναι στο επίπεδο του «πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας». Περαιτέρω, η απόφαση στην Μαύρος ν. Στυλιανού κ.α.

(1998)1Δ Α.Α.Δ.2389, 2396 καθιστά σαφές ότι το αδίκημα του άρθρου 42 του Ν.14/60 δεν είναι αδίκημα αυστηρής ή απόλυτης ευθύνης (strict liability). Ως εκ τούτου, επιβάλλεται απόδειξη τόσο αντικειμενικής (actus reus) όσο και υποκειμενικής (mens rea) υπόστασης. Η μεν πρώτη συνίσταται σε πράξη ή παράλειψη, η οποία παραβιάζει το διάταγμα, η δε άλλη, σε ηθελημένη ανυπακοή ή πρόθεση ανυπακοής ή καταστρατήγησης του διατάγματος (βλ., επίσης, Παπαχρυσοστόμου ν. Σιδερά

(1993)1 Α.Α.Δ.309). Τα επικαλούμενα στην αίτηση γεγονότα, πρέπει να προσδιορίζουν με σαφήνεια την ισχυριζόμενη παραβίαση, ώστε ο διωκόμενος να δύναται να υπερασπιστεί τον εαυτό του δεόντως (βλ. απόφαση Krashias ανωτέρω). Εφόσον η διαδικασία αποβλέπει στην τιμωρία του παραβάτη, επισύροντας ποινή στερητική της προσωπικής ελευθερίας του καθ' ου, οι δικονομικές προσταγές της Δ.42Α πρέπει να τηρούνται. Στην πρόσφατη απόφαση Μαυρονικόλα ν. Ξάνθου, Έφεση 9/09, ημερομηνίας 24.02.2011 οι προϋποθέσεις αυτές συνοψίσθηκαν ως ακολούθωςː (α) ύπαρξη διατάγματος, (β) ύπαρξη αναγκαίας οπισθογράφησης, (γ) προσωπική επίδοση του διατάγματος, και (δ) προσωπική επίδοση της αιτήσεως παρακοής. Στην υπό εξέταση περίπτωση καμία από τις προϋποθέσεις δεν πληρούται καθότι δεν υπάρχει οποιοδήποτε διάταγμα δικαστηρίου, δεν υπάρχει η αναγκαία οπισθογράφηση και δεν υπάρχει επίδοση οποιουδήποτε διατάγματος και η παρούσα δε δύναται να χαρακτηριστεί ως αίτηση παρακοής ούτως ώστε η επίδοση αυτής να πληροί την προϋπόθεση υπό του σημείου (δ) πιο πάνω. (ii) Ανύπαρκτη ή και ακατάλληλη ως νομική βάση η επίκληση του Mandamus Law, Cap. 17, εφόσον έχει καταργηθεί έχει καταργηθεί με τον περί Κατάργησης Ορισμένων Νόμων Νόμο του 1997, Ν.31(Ι)/97. Αποκλειστικά αρμόδιο για την έκδοση προνομιακών ενταλμάτων τύπου Mandamus είναι, βάσει του Άρθρου 155.4 του Συντάγματος, το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο της Κύπρου, τις αρμοδιότητες του οποίου έχει αναλάβει δυνάμει του Ν.33/64, το Ανώτατο Δικαστήριο της Κύπρου. Ως είναι παγίως νομολογημένο, το ένταλμα mandamus είναι διαταγή Ανωτάτου Δικαστηρίου με την οποία ζητείται από το κατώτερο Δικαστήριο να κάμει μια πράξη ή ασκήσει μια καθορισμένη εξουσία μέσα στα πλαίσια της αρμοδιότητας του. Δεν διαφεύγει της προσοχής μας ότι το ένταλμα mandamus δεν απευθύνεται μόνο στα κατώτερα Δικαστήρια , αλλά και σε άλλες αρχές για να εκτελέσουν δημόσιο καθήκον. (Halsbury's Laws of England, 4th Edition, Volumel, Par.89 και επέκεινα. Neoptolemos Georghiou Leftis v. The Police

(1973)2. C.L.R 87, In re S & G Colocassides Co.Ltd

(1977)1 C.L.R 59, In re Moschatos

(1985)1. C.L.R 381). To προνομιακό ένταλμα mandamus όμως δεν εκδίδεται όπου το επιδιωκόμενο προς εκτέλεση καθήκον εμπίπτει στο δημόσια δίκαιο, διότι τότε η ορθή θεραπεία είναι η καταχώρηση προσφυγής δυνάμει του άρθρου 146 του Συντάγματος (In Re Moschatos

(1985)1.C.L.R 381). (iii) Ακατάλληλη η νομική βάση του άρθρου 32 του Ν.14/60. Το άρθρο 32

(1)του Ν.14/60, προβλέπει την εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει απαγορευτικό διάταγμα όταν κρίνει τούτο δίκαιο ή πρόσφορο με βάση τις περιστάσεις της υπόθεσης που είναι ενώπιον του. Όπως αναφέρθηκε στην πολιτική έφεση αρ. 11724 Χαριτίνη Χρύσανθου Κυρίλλου δια του Πληρεξούσιου Αντιπροσώπου της Γεωργίας Καραγεώργη ν Άντρης Λάμπρου

(2004)1Γ.Α.Α.Δ 1528, η οποία παρέπεμψε στην απόφαση Odysseos v. Pieris Estates and Others

(1982)1 C.L.R. 557, οι τρεις βασικές προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινού διατάγματος δυνάμει του άρθρου 32 είναι, πρώτον, η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, δεύτερον, η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, και, τρίτον, η πιθανότητα να υποστεί ο Ενάγων ανεπανόρθωτη ζημιά. Το Δικαστήριο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει κατά πόσον είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα. (Βλ. επίσης την υπόθεση Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη Χ" Βασίλη

(1989)1(E) ΑΛΛ. 152). Πρέπει να τονίσουμε πως τα Δικαστήρια εκδίδουν τέτοια διατάγματα με φειδώ." Στην παρούσα περίπτωση, εάν οι Αιτητές επιθυμούσαν την έκδοση διαταγμάτων δυνάμει του άρθρου 32, θα έπρεπε να προβούν στην καταχώρηση αίτηση η οποία στο σώμα της να προσδιορίζει κατά τρόπο συγκεκριμένο και όχι αόριστο το είδος του διατάγματος που επιζητείται να εκδοθεί ως απαγορευτικό ή προστακτικό ή παρεμπίπτον στο πλαίσιο «διαφοράς» / αγωγής, και θα έπρεπε να αναλύονταν σε ένορκη δήλως προς υποστήριξη τέτοιας αίτησης κάθε μία εκ των τριών προϋποθέσεων που θέτει το άρθρο

1. Απλή ανάγνωση της υπό κρίση αίτησης αποκαλύπτει ότι ουδόλως σχετίζεται το σώμα της αίτησης και της ενόρκου δηλώσεως που τη συνοδεύει με αίτηση για διάταγμα όπως αυτά που εμπίπτουν στις διατάξεις του άρθρου 32 του Ν.14/
2. (iv) Το Άρθρο 23 του Συντάγματος ή και οι διατάξεις του Ν.39/62 δεν αποτελούν κατάλληλη νομική βάση για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Με την αγόρευσή του ενώπιον του Δικαστηρίου, ο κ. Ανδρέας Ευθυμίου ήγειρε ζήτημα αντισυνταγματικότητας της ενέργειας του Καθ' ου και, ειδικότερα, σύγκρουσης με το Άρθρο 23 του Συντάγματος. Προσεκτική μελέτη του παραπόνου των Αιτητών οδηγεί στη διαπίστωση ότι οι Αιτητές εγείρουν ισχυρισμούς περί παραβίασης του δικαιώματος της ιδιοκτησίας των Αιτητών ως αυτή προστατεύεται από το Άρθρο 23 του Συντάγματος και το άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, στο βαθμό που η δική τους απουσία συγκατάθεσης στο σχεδιασμό της ΑΗΚ υπερκεράστηκε με τη συγκατάθεση τρίτου προσώπου που δεν υπέχει τη θέση ιδιοκτήτη του επηρεαζόμενου τεμαχίου γης, ήτοι του Επάρχου. Είναι όμως δεδομένο, όπως αποκαλύπτεται στην ίδια την επιστολή του Καθ' ου η αίτηση ημερ. 24.7.212, ότι η ΑΗΚ και οι υπάλληλοι αυτής ενήργησαν στα πλαίσια του άρθρου 31 του Κεφ.
3. Σημειώνω λοιπόν, αφενός, ότι ο συνταγματικός έλεγχος των πράξεων της ΑΗΚ υπό το πρίσμα του Άρθρου 23 του Συντάγματος και των διατάξεων του Ν.39/62 έπρεπε κατά την κρίση μου να είχε ενταχθεί στο πλαίσιο αναθεωρητικού ελέγχου της διοικητικής απόφασης της ΑΗΚ δυνάμει του Άρθρου 146 του Συντάγματος και, αφετέρου, ότι έχει ήδη νομολογηθεί ότι το εν λόγω άρθρο 31 του Κεφ. 170 δεν αντιβαίνει στο Άρθρο 23 του Συντάγματος και ως εκ τούτου ούτε και στο άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ. Σχετική η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Mallouros and another v. The Electricity Authority of Cyprus and another, C.L.R.

(1974)3, 220, η οποία υιοθετήθηκε και στην υπόθεση 687/2002, Χαράλαμπος Σ. Ιωαννίδης ν.

1. ΑΗΚ
2. Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω Επαρχου Πάφου,απόφαση ημερ. 7.5.
3. Δεν θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω εδώ οτιδήποτε περαιτέρω. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, απορρίπτω την αίτηση ημερ. 9.8.2012 ως άκυρη και/ ή εντελώς αβάσιμη. Το ίδιο και το δικόγραφο ημερ. 25.9.
4. Τα έξοδα, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται εναντίον των Αιτητών και υπέρ του Καθ' ου η αίτηση. (υπ.) ................................................. Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Όπως για παράδειγμα το αδίκημα της απάτης βάσει του άρθρου 36 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου. «
5. Απάτη συνίσταται σε ψευδή παράσταση γεγονότος, η οποία γίνεται εν γνώσει του ψεύδους αυτής, ή χωρίς πίστη για το αληθές αυτής ή απερίσκεπτα, αδιάφορα του κατά πόσο είναι αληθής ή ψευδής, με σκοπό όπως το πρόσωπο που εξαπατήθηκε ενεργήσει με βάση αυτή: Νοείται ότι καμιά αγωγή δεν εγείρεται σε τέτοια παράσταση εκτός αν αυτή έγινε με σκοπό εξαπάτησης του ενάγοντα και πράγματι εξαπάτησε αυτόν, και αυτός ενέργησε με βάση αυτή και εξαιτίας αυτού υπέστη ζημιά: Νοείται περαιτέρω ότι καμιά αγωγή δεν εγείρεται σε τέτοια παράσταση για το χαρακτήρα, τη συμπεριφορά, την πίστη, την ικανότητα, το επιτήδευμα ή τις συναλλαγές οποιουδήποτε προσώπου, η οποία έγινε με σκοπό εξασφάλισης πίστωσης, χρημάτων ή αγαθών στο πρόσωπο αυτό, εκτός αν [.]». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο