← Κύπρος

ΛΕΩΝΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΪΔΟΥ ΜΑΥΡΟΝΙΚΟΛΑ ν. Κυριάκος Ανδρέου κ.α., Αρ. Αγωγής: 4817/11, 21/11/2013

ΛΕΩΝΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΪΔΟΥ ΜΑΥΡΟΝΙΚΟΛΑ ν. Κυριάκος Ανδρέου κ.α., Αρ. Αγωγής: 4817/11, 21/11/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A414 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4817/11 Μεταξύ: ΛΕΩΝΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΪΔΟΥ ΜΑΥΡΟΝΙΚΟΛΑ Ενάγουσας/Αιτήτριας και

  1. Κυριάκος Ανδρέου
  2. Χριστίνας Παρασκευαϊδου
  3. Πανίκου Αριστοτέλους
  4. Σπύρου Σπύρου
  5. CK Restaurant System Franchisers Limited,
  6. A&P (Andreou & Paraskevaides) Food & Beverages Ltd Εναγομένων Καθ' ων η Αίτηση 21 Νοεμβρίου,
  7. Αίτηση ημερομηνίας 25/7/13 για αναστολή ισχύος της ενδιάμεσης απόφασης ημερομηνίας 9/7/13 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Ενάγουσα/Αιτήτρια: Ο κ. Μούντης μαζί με την κα Νάντια Νικολάου Για τους Εναγομένους/Καθ' ων η Αίτηση: Ο κ. Σπανός με τον κ. Οικονομίδη --------------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 8/7/11 το Δικαστήριο εξέδωσε μονομερώς υπέρ της ενάγουσας και εναντίον των εναγομένων διατάγματα έρευνας και αποκάλυψης. Τα διατάγματα έρευνας εκτελέστηκαν και κατασχέθηκαν φωτοαντίγραφα τιμολογίων, αποδείξεων και άλλων εγγράφων από τα υποστατικά των εναγομένων. Στις 14/3/12 το Δικαστήριο ακύρωσε τα εν λόγω διατάγματα βρίσκοντας ότι υπήρξε απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων στο στάδιο της μονομερούς εξέτασης της αίτηση. Η ενάγουσα εφεσίβαλε την απόφαση ημερομηνίας 14/3/12 και η έφεση εκκρεμεί. Σε ό,τι αφορά την τύχη των φωτοαντιγράφων μετά την ακύρωση του διατάγματος δυνάμει του οποίου είχαν παραληφθεί, το Δικαστήριο δεν έδωσε ρητές οδηγίες, αλλά παρέπεμψε στην ευχέρεια που είχαν οι εναγόμενοι να αιτηθούν από το Δικαστήριο όπως διατάξει την επιστροφή των εγγράφων σ' αυτούς. Ακολούθησε, στις 31/1/13, αίτηση των εναγομένων για διάταγμα επιστροφής στην εναγόμενη 5 των εν λόγω εγγράφων. Το Δικαστήριο με απόφασή του ημερομηνίας 9/7/13 ενέκρινε την αίτηση. Εκκρεμεί έφεση. Καταλήγουμε έτσι στην υπό κρίση τώρα αίτηση ημερομηνίας 25/7/2013 με την οποία η ενάγουσα ζητά αναστολή, εκκρεμούσης της έφεσης, της εν λόγω απόφασης ημερομηνίας 9/7/
  8. Διαζευκτικά, ζητά διάταγμα με το οποίο να διευκρινίζεται ή και καθορίζεται ότι ο ορθός τρόπος συμμόρφωσης της ενάγουσας με το διάταγμα ημερομηνίας 31/1/2013 να είναι δια της επίδοσης των εγγράφων μέσω δικαστικού επιδότη ή με άλλο τρόπο τον οποίο θα καθορίσει το Δικαστήριο. Η πλευρά της ενάγουσας έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στον κατ' ισχυρισμό σοβαρό κίνδυνο καταστροφής ή απόκρυψης των εν λόγω εγγράφων, ζήτημα για το οποίο αφιερώθηκε μεγάλο μέρος της τελικής αγόρευσης. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος της εισηγήθηκε ότι σε αυτό το πολύ σημαντικό ζήτημα οι εναγόμενοι δεν έχουν απαντήσει. Συνέχισε λέγοντας ότι ενόψει του σοβαρού κινδύνου καταστροφής της μαρτυρίας, είναι ορατός και ο κίνδυνος η έφεση να καταστεί εν τέλει άνευ αντικειμένου. Ενώ αντίθετα, με την έκδοση του ζητουμένου διατάγματος αναστολής οι εναγόμενοι δεν θα υποστούν οποιαδήποτε ζημία εφόσον τα εν λόγω έγγραφα απλώς θα παραμείνουν στην κατοχή της ενάγουσας. Τόνισε μάλιστα ο ευπαίδευτος δικηγόρος της ενάγουσας ότι δεν παραλήφθηκαν πρωτότυπα έγγραφα, αλλ' απλώς λήφθηκαν και παραλήφθηκαν φωτοαντίγραφα. Υπέδειξε επίσης ότι ο χρόνος δεν φαίνεται να έχει ουσιώδη σημασία για τους εναγόμενους, εφόσον καθυστέρησαν για μήνες να ζητήσουν την επιστροφή των εγγράφων. Ένας άλλος παράγοντας στον οποίο δόθηκε σημασία από πλευράς δικηγόρου της ενάγουσας ήταν οι πιθανότητες επιτυχίας της έφεσης. Σ' αυτά τα πλαίσια προσπάθησε να υποδείξει σφάλματα στη σχετική ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου. Ως προς αυτό το τελευταίο, οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των εναγομένων εισηγήθηκαν ότι μόνο όταν μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα, άλλως παραμένει οριακής σημασίας. Προχώρησαν δε εισηγούμενοι ότι εν προκειμένω δεν υπάρχει περίπτωση ανατροπής κατ' έφεση μιας απόφασης που ήταν το αποτέλεσμα άσκησης διακριτικής ευχέρειας. Ως προς το ζήτημα του κινδύνου που επικαλέστηκε η άλλη πλευρά, οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των εναγομένων εισηγήθηκαν ότι τέτοιος κίνδυνος είναι παντελώς αόριστος και αβάσιμος διότι ο ισχυρισμός αυτός της ενάγουσας εξετάστηκε και στις δύο περιπτώσεις από το Δικαστήριο το οποίο και τον απέρριψε, χαρακτηρίζοντάς τον (στη δεύτερη αίτηση) ως «ευφυείς αιτιάσεις για αποφυγή επιστροφής των εγγράφων και τίποτε περισσότερο». Συνεπώς, καταλήγουν οι δικηγόροι των εναγόμενων, το θέμα αυτό αποτελεί δεδικασμένο για το παρόν Δικαστήριο. Άλλωστε, συνεχίζουν οι δικηγόροι των εναγομένων, δεν είναι αρκετός ένας αόριστος και ατεκμηρίωτος ισχυρισμός περί πιθανότητας καταστροφής των εγγράφων, αλλά θα πρέπει να υπάρχει βεβαιότητα ότι εάν εκτελεστεί η απόφαση τότε η έφεση θα μείνει άνευ αντικειμένου. Πέραν τούτου, οι δικηγόροι των εναγόμενων εισηγήθηκαν ότι είναι ζήτημα ηθικής και νομικής τάξης να επιστραφούν τα έγγραφα τα οποία παράνομα κατακρατά η ενάγουσα μετά που εξασφάλισε διάταγμα του Δικαστηρίου αποκρύβοντας ουσιώδη γεγονότα. Τέλος οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των εναγομένων παρέπεμψαν στην υπόθεση Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Λύρα κ.α. (Αρ. 1)

(1997)1 ΑΑΔ 1384, όπου αποφασίστηκε ότι το αντικείμενο της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου βάσει της Δ.35 θ.18 είναι η αναστολή θετικής υποχρέωσης ή καθήκοντος το οποίο επιβάλλεται από την απόφαση και όχι απλώς η παγοποίηση ή ο προσωρινός παραμερισμός της απόφασης η οποία εφεσιβάλλεται. Εισηγήθηκαν δε, ότι η απόφαση ημερομηνίας 14/3/2012 δεν επιβάλλει οποιαδήποτε θετική υποχρέωση προς του διαδίκους, αλλ' απλώς παραμερίζει το διάταγμα. Παράλληλα δέχθηκαν ότι η απόφαση ημερομηνίας 9/7/2013, που είναι και το αντικείμενο της παρούσας, επιβάλλει θετική υποχρέωση στην ενάγουσα αναφορικά με την επιστροφή των κατασχεθέντων εγγράφων. Διαφωτιστική για την έννοια και τον τρόπο λειτουργίας των διαταγμάτων έρευνας είναι η υπόθεση Columbia Picture Industries v. Robinson
(1986)3 All E.R. 338. Ένα διάταγμα Anton Piller είναι από τη φύση του δρακόντειο και άδικο για τα πρόσωπα στα οποία απευθύνεται χωρίς προειδοποίηση. Γι' αυτό η εμβέλεια του πρέπει να μην υπερβαίνει τα ελάχιστα αναγκαία πλαίσια προς επίτευξη του σκοπού που είναι η διαφύλαξη μαρτυρίας η οποία διαφορετικά θα μπορούσε να καταστραφεί ή να αποκρυβεί. Έτσι, δεν υπάρχει λόγος που να δικαιολογεί την κατακράτηση των εγγράφων πέραν του χρόνου που είναι αναγκαίος για να ληφθούν αντίγραφα από τους δικηγόρους του αιτητή. Μετά από αυτό, τα έγγραφα θα πρέπει να επιστρέφονται στον ιδιοκτήτη. Ο σκοπός τέτοιων διαταγμάτων δεν είναι να κατακρατά τα έγγραφα του ενάγοντα ο εναγόμενος μέχρι το τέλος της αγωγής, αλλά να τα κρατήσει για όσο χρόνο είναι αναγκαίος ώστε να λάβει φωτοαντίγραφα και να τα επιστρέψει. Μάλιστα, ο δικαστής Scott στην Columbia (ανωτέρω), αφού διευκρίνισε πως ο σκοπός ενός διατάγματος Anton Piller εκπληρώνεται δια παντός και χωρίς επιστροφή με το να ληφθούν αντίγραφα, δεν θεώρησε ότι προκύπτει οποιοδήποτε πρακτικό πλεονέκτημα από τον παραμερισμό ενός τέτοιου διατάγματος, διάβημα το οποίο χαρακτήρισε ως χειρονομία κενή περιεχομένου (empty gesture). Όπως εξηγείται στο σύγγραμμα Injuctions, David Bean, 10th Edition, σελ. 147, παρ. 8.15: "In most cases the real sanction lies in the enforcement of the claimant's undertaking in damages". Η ιδιαιτερότητα εν προκειμένω έγκειται στο γεγονός ότι είχαν εξ αρχής παραληφθεί, όχι τα ίδια τα έγγραφα που βρέθηκαν στην κατοχή της εναγόμενης 5, αλλά φωτοαντίγραφα των εγγράφων εκείνων. Δεν παύει όμως να έχουμε ενώπιόν μας το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 9/7/2013 με το οποίο διατάσσεται η επιστροφή των εγγράφων που κατασχέθηκαν, δηλαδή των φωτοαντιγράφων. Αφενός είναι η ανάγκη να μην αποστερείται άνευ καλού λόγου ένας διάδικος από τα οφέλη της επιτυχίας του πρωτοδίκως. Αφετέρου είναι η εύλογη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για έφεση. Εν προκειμένω οι εναγόμενοι δεν έχουν να υποστούν οποιοδήποτε δυσμενή επηρεασμό εάν τα φωτοαντίγραφα των εγγράφων που ήδη κατέχουν δεν τους επιστραφούν. Ενώ, η ενάγουσα επικαλείται κίνδυνο, σοβαρό κατά την εκδοχή της, απώλειας ή καταστροφής μαρτυρίας. Οι διαπιστώσεις του Δικαστηρίου στις προηγούμενες διαδικασίες σε σχέση με τον κίνδυνο περιλαμβάνονται, ως γίνεται αντιληπτό, στο όλο πλαίσιο των εφέσεων. Έτσι, δεν θα ήταν ορθό η απάντηση προς την ενάγουσα να είναι ότι οι φόβοι της για διακινδύνευση της μαρτυρίας έχουν κριθεί ως αβάσιμοι, εφόσον συνεχίζει να παραπονείται γι' αυτές τις διαπιστώσεις. Αλλά εκείνο που έχει ιδιαίτερη σημασία και γι' αυτό επανέρχομαι, είναι το γεγονός ότι οι εναγόμενοι δεν στερούνται οποιωνδήποτε εγγράφων που θα τους ήταν αναγκαία για τη λειτουργία τους ή άλλως πώς, εφόσον πρόκειται για φωτοαντίγραφα εγγράφων που συνεχίζουν να έχουν στην κατοχή τους. Στη συνήθη πορεία των πραγμάτων τα έγγραφα δεν κατακρατούνται από τους δικηγόρους του ενάγοντα εκκρεμούσης της δίκης, αλλά μπορούν να δοθούν για φύλαξη είτε σε ένα ουδέτερο λειτουργό του Δικαστηρίου, είτε στο δικηγόρο των εναγομένων με ανάληψη υποχρέωσής του να τα φυλάξει με ασφάλεια για να τα παρουσιάσει, εάν του ζητηθεί, στο Δικαστήριο (βλ. Columbia, σελ. 371j-372b). Όπως δε σημειώνεται στο σύγγραμμα Disclosure 4th Edition, Matthews and Malek, Litigation Library, σελ. 39, παρ. 2.22: "If documents are wrongfully taken in such circumstances, the court may order the return of documents or that they be held by the other party's solicitor". Έχοντας κατά νου όλα όσα έχουν θέσει υπόψη μου οι ευπαίδευτοι δικηγόροι, η ισχύς του διατάγματος (Α) ημερομηνίας 9/7/2013 αναστέλλεται μέχρι την εκδίκαση και πλήρη αποπεράτωση της έφεσης που καταχωρήθηκε από την ενάγουσα στις 23/7/2013 υπό τον όρο ότι η ενάγουσα θα παραδώσει για ασφαλή φύλαξη στον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας τα έγγραφα τα οποία κατασχέθηκαν και/ή ελήφθησαν κατά την εκτέλεση του διατάγματος ημερομηνίας 8/7/2011 από τα υποστατικά των εναγομένων εντός 48 ωρών από σήμερα. Για το υπόλοιπο μέρος του διατάγματος ημερομηνίας 9/7/2013 (παράγραφοι Β και Γ του διατάγματος) δεν έχει καταδειχθεί λόγος αναστολής και δεν εκδίδεται διάταγμα αναστολής. Έξοδα κατ' αποκοπή €2.000 συν Φ.Π.Α. υπέρ ενάγουσας και εναντίον των εναγομένων αλληλέγγυα και κεχωρισμένα. (Υπ.) .............. Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /κ.π. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.