← Κύπρος

HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD ν. LOUCAS PANAYIOTOU ESTATES LTD, Α.Ε. 144859 κ.α., Αριθμός Αγωγής: 6277/12, 8/11/2013

HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD ν. LOUCAS PANAYIOTOU ESTATES LTD, Α.Ε. 144859 κ.α., Αριθμός Αγωγής: 6277/12, 8/11/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A392 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ Αριθμός Αγωγής: 6277/12 Μεταξύ: HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD Εναγόντων Και

  1. LOUCAS PANAYIOTOU ESTATES LTD, Α.Ε. 144859, Λουκή Ακρίτα και Ευάνθους αρ.2, Διαμ.102, 1101 Λευκωσία
  2. Μαρία Βουρκώτη Μιχαήλ (ΑΔΤ 404874), οδός Ευαγόρα Παλληκαρίδη 5, Πέρα Ορεινής 2650, Λευκωσία
  3. Λούκα Παναιγώτου (ΑΔΤ 105047), οδός Ευαγόρα Παλληκαρίδη 5, Πέρα Ορεινής 2650 Λευκωσία
  4. Παντελής Παναγιώτου (ΑΔΤ 774562), οδό Λουκή Ακρίτα και Ευάνθους αρ.2, Διαμ. 102, 1101 Λευκωσία Εναγομένων --------------------------------------------------------------- Αίτηση Εναγομένων ημερ. 14.5.2013 για Προσωρινά Διατάγματα 8 Νοεμβρίου, 2013 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους - Αιτητές: κος Καϊλής Για Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση: κα Σολουκίδου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 14.9.12 οι Ενάγοντες καταχώρησαν την παρούσα αγωγή με την οποία αξιώνουν εναντίον των Εναγομένων 1, 3 και 4: (α) το ποσό των €120.184,00 πλέον τόκους δυνάμει έγγραφης συμφωνίας παρατραβήγματος και/ή εγγράφου συμφωνίας εγγυήσεως, (β) το ποσό των €589.401,26 πλέον τόκους δυνάμει εγγράφου συμφωνίας δανείου α' και/ή εγγράφου συμφωνίας εγγυήσεως και (γ) το ποσό των €319.849,11 πλέον τόκους δυνάμει εγγράφου συμφωνίας δανείου β' και/ή εγγράφου συμφωνίας εγγυήσεως. Εναντίον της Εναγόμενης 2 αξιώνουν το ποσό των €110.000 δυνάμει ενυπόθηκης εγγύησης στην Υποθήκη Υ4749/08 πλέον τόκους. Στις 25.2.2013 οι Εναγόμενοι καταχώρησαν Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση με την οποία αξιώνουν: (α) Αναγνωριστική Απόφαση και/ή διάταγμα που να κηρύσσει άκυρες και/ή ακυρώσιμες τις συμφωνίες ημερομηνίας 7.8.07 και 8.4.08, τις συμφωνίες εγγύησης ημερομηνίας 29.12.09, τις υποθήκες Υ5786/07 ημερ. 13.8.07, Υ4797/08 και Υ4749/08 ημερ. 11.4.08, Υ12296/07 ημερ. 13.8.07 και Υ11812/05 ημερ. 21.10.05 και (β) Γενικές, παραδειγματικές και τιμωρητικές αποζημιώσεις. Στις 14.5.13 οι Εναγόμενοι (στο εξής οι Αιτητές) με νομικό υπόβαθρο το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, τα άρθρα 4, 5, 6 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6 και τη Δ.48 θ.1-9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, καταχώρησαν την παρούσα αίτηση διά κλήσεως, με την οποία αιτούνται: «Α. Διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου δια του οποίου να απαγορεύεται αμέσως στους Ενάγοντες και στους αντιπροσώπους τους και σε οποιοδήποτε άλλο φυσικό και νομικό πρόσωπο να προβούν σε οποιεσδήποτε ενέργειες με σκοπό την αποξένωση και/ή πώληση και/ή μεταβίβαση και/ή εκποίηση της υποθήκης υπ' αριθμόν Υ4797/08 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας, η οποία βαρύνει το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/19641, Φ/Σχ. 30/50 τεμάχιο 1501 χωράφι στο χωριό Πέρα, τοποθεσία Κάτω Βουνό στην επαρχία Λευκωσίας ιδιοκτησίας της Εναγομένης 1, μέχρι την ακρόαση και έκδοση απόφασης στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Β. Διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου δια του οποίου να απαγορεύεται αμέσως στους Ενάγοντες και στους αντιπροσώπους τους και σε οποιοδήποτε άλλο φυσικό και νομικό πρόσωπο να προβούν σε οποιεσδήποτε ενέργειες με σκοπό την αποξένωση και/ή πώληση και/ή μεταβίβαση και/ή εκποίηση της υποθήκης υπ' αριθμόν Υ11812/05 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας, η οποία βαρύνει το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/19238, Φ/Σχ. 30/58 τεμάχιο 848, Τμήμα 0, χωράφι στο χωριό Πέρα, τοποθεσία Εξώλακκος στην επαρχία Λευκωσίας, ιδιοκτησίας του Εναγομένου 3, μέχρι την ακρόαση και έκδοση απόφασης στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και /ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Γ. Διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου δια του οποίου να απαγορεύεται αμέσως στους Ενάγοντες και στους αντιπροσώπους τους και σε οποιοδήποτε άλλο φυσικό και νομικό πρόσωπο να προβούν σε οποιεσδήποτε ενέργειες με σκοπό την αποξένωση και/ή την πώληση και/ή μεταβίβαση και/ή εκποίηση της υποθήκης υπ' αριθμόν Υ4749/08 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας, η οποία βαρύνει το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/18232, Φ/Σχ. 30/58 τεμάχιο 1123/1 χωράφι στο χωριό Πέρα, τοποθεσία Κουντούρα στην επαρχία Λευκωσίας ιδιοκτησίας της Εναγομένης 2, μέχρι την ακρόαση και έκδοση απόφασης στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Δ. Διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου δια του οποίου να απαγορεύεται αμέσως στους Ενάγοντες και στους αντιπροσώπους τους και σε οποιοδήποτε άλλο φυσικό και νομικό πρόσωπο να προβούν σε οποιεσδήποτε ενέργειες με σκοπό την αποξένωση και/ή την πώληση και/ή μεταβίβαση και/ή εκποίηση της υποθήκης υπ' αριθμόν Υ12296/07 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας, η οποία βαρύνει το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/19238, Φ/Σχ.30/58 τεμάχιο 848, Τμήμα 0, χωράφι στο χωριό Πέρα, τοποθεσία Εξώλακκος στην επαρχία Λευκωσίας ιδιοκτησίας του Εναγομένου 3, μέχρι την ακρόαση και έκδοση απόφασης στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Ε. Διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου δια του οποίου να απαγορεύεται αμέσως στους Ενάγοντες και στους αντιπροσώπους τους και σε οποιοδήποτε άλλο φυσικό και νομικό πρόσωπο να προβούν σε οποιεσδήποτε ενέργειες με σκοπό την αποξένωση και/ή την πώληση και/ή μεταβίβαση και/ή εκποίηση της υποθήκης υπ' αριθμόν Υ5786/07 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας, η οποία βαρύνει το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 14882, Φ/Σχ. LV/22 τεμάχιο 1098, χωράφι με 87 Χαρουπιές και 6 ελιές, στην περιοχή Μαρώνι, τοποθεσία Σταυρομένη στην επαρχία Λάρνακας ιδιοκτησίας της Εναγομένης 1, μέχρι την ακρόαση και έκδοση απόφασης στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.» Η αίτηση, η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή 4 ημερ. 14.5.13, προσέκρουσε σε ένσταση, των Εναγόντων (στο εξής οι Καθ' ων η Αίτηση), η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Άννας Πέτρου, υπαλλήλου των Καθ' ων η Αίτηση, ημερ. 5.7.
  5. Διατείνεται ο Αιτητής 4 ότι, με την ανταπαίτηση τους οι Αιτητές ζητούν αναγνωριστική απόφαση με την οποία οι επίδικες Υποθήκες, να κηρυχθούν άκυρες διότι βασίζονται σε παράνομες και παράτυπες συμφωνίες. Οι επίδικες συμφωνίες αποτελούν προϊόν παρανομίας, εμπεριέχουν καταχρηστικούς και παράνομους όρους και αντίκεινται στα συναλλακτικά ήθη. Αναφέρει επίσης ότι οι Καθ' ων η Αίτηση με σχετικές ειδοποιήσεις προς τους Αιτητές ημερ. 7.3.12, (Τεκμήριο Α) απαίτησαν τα επίδικα ποσά και τόνισαν ότι σε περίπτωση μη καταβολής τους θα προχωρούσαν με αίτηση στον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό με σκοπό την πώληση των υποθηκευμένων ακινήτων. Περαιτέρω οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν στις 23.4.12 αίτηση για πώληση όλων των ενυπόθηκων ακινήτων, στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο, για τις οποίες οι Αιτητές ενημερώθηκαν με επιστολές του Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας ημερομηνίας 10.7.12 (Τεκμήριο Β). Σχετικά με την Υ5786/07 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας, μέχρι σήμερα οι Αιτητές δεν έλαβαν οποιαδήποτε ενημέρωση από το Κτηματολογικό Γραφείο Λάρνακας. Ισχυρίζεται ότι είναι αναγκαία η έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων διότι μόνο έτσι θα διασφαλιστεί η ακίνητη περιουσία των Αιτητών σε περίπτωση που απορριφθεί η αγωγή και πετύχει η ανταπαίτηση τους. Σε διαφορετική περίπτωση, υπάρχει σοβαρός και άμεσος κίνδυνος πώλησης των επίδικων ακινήτων σε τρίτα πρόσωπα και σε περίπτωση αποξένωσης τους δεν θα υπάρχει δυνατότητα επιστροφής τους στους Αιτητές ιδιοκτήτες τους. Οι Καθ' ων η Αίτηση με την ένστασή τους προβάλλουν δώδεκα λόγους ένστασης, οι οποίοι συνοψίζονται στους εξής πέντε: «
  6. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι παράτυπη και ελλιπής και η νομική βάση της αίτησης δεν είναι πλήρης διότι δεν περιλαμβάνεται σ' αυτήν ο περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος του
  8. Η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας, αποσκοπεί στην καθυστέρηση απονομής της δικαιοσύνης και δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 για την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων.
  9. Δεν αποκαλύφθηκαν στο Δικαστήριο από τους Αιτητές, όλα τα γεγονότα που μπορούν να ασκήσουν επιρροή στην έκδοση των Προσωρινών Διαταγμάτων.
  10. Με την έκδοση των Προσωρινών Διαταγμάτων επιχειρείται η αναστολή της εκποίησης υποθηκευμένου ακινήτου, η οποία προσκρούει και παραβιάζει νόμιμο δικαίωμα των Καθ' ων η Αίτηση που πηγάζει από τον Ν.9/
  12. Δεν υπάρχει το στοιχείο του κατεπείγοντος στην έκδοση των Προσωρινών Διαταγμάτων.» Η Άννα Πέτρου επαναλαμβάνει ουσιαστικά στην ένορκη της δήλωση τους πιο πάνω λόγους ένστασης. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι η διαδικασία που άρχισε για εκποίηση των υποθηκών είναι νόμιμη με βάση το Ν.9/
  13. Όμως, ακόμα και στην απίθανη περίπτωση που οι Αιτητές πετύχουν την έκδοση απόφασης προς όφελος τους στη βάση της ανταπαίτησης τους, οι Καθ' ων η Αίτηση είναι απόλυτα φερέγγυοι και μπορούν να ικανοποιήσουν την τυχόν απόφαση εναντίον τους. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι ανέπτυξαν τις θέσεις τους σε εμπεριστατωμένες αγορεύσεις επικαλούμενοι σωρεία αυθεντιών. Έχω εξετάσει με προσοχή το περιεχόμενο των εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων, τα επισυνημμένα σ' αυτές έγγραφα και όσα υποστηρίχθηκαν από τους συνηγόρους των δύο πλευρών. Αποτελεί λόγο ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση, ότι οι Αιτητές δεν αποκάλυψαν όλα τα γεγονότα και/ή απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα από το Δικαστήριο. Υπενθυμίζω ότι όταν ένας Αιτητής αποτείνεται μονομερώς στο Δικαστήριο για θεραπεία οφείλει να παραθέσει όλα τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία μπορούν να το βοηθήσουν για να καταλήξει στα ορθά συμπεράσματα (βλ. Hardardskiy Prumyslony Holdings A.S. v. Darentree Resources Ltd κ.α. Πολιτική Έφεση 9/07 ημερομηνίας 10.7.2009 η οποία παραπέμπει στην πλούσια νομολογία επί του θέματος). Παράβαση του καθήκοντος αυτού επιφέρει, άνευ ετέρου, την άρνηση του Δικαστηρίου να χορηγήσει την αιτούμενη θεραπεία ή αν την έχει χορηγήσει, να την ακυρώσει (βλ. Πιττάκα ν. Γ. & Β. Χατζηδημοσθένους Λτδ

(2004)1(Γ) Α.Α.Δ. 1895). Στην υπόθεση United Perlite Industries Ltd v. Sayakhat Air Company
(2002)1 Α.Α.Δ 938, αναφέρεται ότι το καθήκον για αποκάλυψη, η οποία συναρτάται με την καλή πίστη που πρέπει να επιδεικνύεται, υπάρχει σε περιπτώσεις όπου ακούγεται μόνο η μια πλευρά και δεν δίνεται η δυνατότητα αμφισβήτησης στην άλλη πλευρά. Στην προκειμένη περίπτωση, οι Αιτητές δεν αποτάθηκαν στο Δικαστήριο μονομερώς αλλά καταχώρησαν την παρούσα αίτηση δια κλήσεως. Επομένως, δεν τίθεται θέμα εξέτασης στο στάδιο αυτό της διαδικασίας όπου και οι δύο πλευρές έχουν παραθέσει τις θέσεις τους ενώπιον του Δικαστηρίου, ζητήματος απόκρυψης γεγονότων από πλευράς Αιτητών, τονίζοντας συγχρόνως και ως εκ περισσού ότι, οι Καθ' ων η Αίτηση παρέλειψαν να διευκρινίσουν στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένστασή τους, ως και στην αγόρευσή τους ενώπιον του Δικαστηρίου, τα γεγονότα που, κατά τον ισχυρισμό τους, οι Αιτητές απέκρυψαν από το Δικαστήριο. Ως εκ τούτου αυτός ο λόγος ένστασης δεν ευσταθεί και απορρίπτεται ως αβάσιμος. Έγινε περαιτέρω εισήγηση από την πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση ότι δεν υφίσταται το στοιχείο του «κατεπείγοντος». Προς τούτο υποστηρίχθηκε ότι η αγωγή καταχωρήθηκε στις 14.9.12 ενώ η παρούσα αίτηση στις 14.5.13 δηλαδή 8 μήνες μεταγενέστερα. Είναι νομολογημένο ότι η έκδοση διατάγματος μονομερώς δικαιολογείται μόνο εφόσον καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος ή άλλες ειδικές περιστάσεις, που όπως παρατηρήθηκε στην υπόθεση Resola v. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ 598, η κατάδειξη τους αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Ούτε και αυτή η εισήγηση των Καθ' ων η Αίτηση με βρίσκει σύμφωνη. Επαναλαμβάνω ότι η οι Αιτητές δεν καταχώρησαν μονομερή αίτηση και κατ' επέκταση δεν εκδόθηκε διάταγμα μονομερώς αλλά αίτηση δια κλήσεως. Επομένως και αυτός ο λόγος ένστασης δεν γίνεται αποδεκτός και απορρίπτεται. Με τους υπόλοιπους λόγους ένστασης προβάλλεται, ουσιαστικά, ότι οι Αιτητές δεν έχουν καταδείξει ότι ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960. Το άρθρο 32 έτυχε νομολογιακής εξέτασης κατ' επανάληψη (βλ. Karydas Taxi Co. v. Komodikis
(1975)1 C.L.R 321 Papastratis v Pierides
(1979)1 C.L.R 231, Odysseos v Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R. 557 και άλλες) και είναι γνωστές οι τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν προκειμένου να επιτύχει ο αιτητής. Θα πρέπει να καταδείξει ότι:
  1. Εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, κάτι που δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα.
  2. Έχει ορατή προοπτική ή πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή του, προϋπόθεση που αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά πολύ λιγότερο από απόδειξη με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και
  3. Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, προϋπόθεση που φέρνει στο προσκήνιο το θέμα των αποζημιώσεων, δηλαδή αν η θεραπεία των αποζημιώσεων θα ήταν ικανοποιητική υπό τα περιστατικά της υπόθεσης. Σ' ότι αφορά το δικαίωμα των Αιτητών - Εναγόμενων να ζητήσουν την έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων, παραπέμπω στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Αναφορικά με την αίτηση των Igor Zhigachov κ.ά Πολιτική Αίτηση 115/12 ημερ. 18.1.13, από την οποία το ακόλουθο απόσπασμα είναι σχετικό: «Πριν την τροποποίηση, που έγινε με το Ν 17(Ι)/2004, δικαίωμα να ζητήσει παρεμπίπτον διάταγμα είχε μόνο ο ενάγων. Με την τροποποίηση δόθηκε αυτό το δικαίωμα και στους δύο διαδίκους. Επομένως και ο εναγόμενος έχει δικαίωμα να ζητήσει τέτοιο διάταγμα. Όμως, είναι θεμελιωμένο ότι, αν η θεραπεία που ζητείται από τον εναγόμενο δεν πηγάζει από την αγωγή του ενάγοντα ή δεν συνδέεται με το αγώγιμο δικαίωμα του ενάγοντα (be incident to the plaintiff's cause of action), τότε ο εναγόμενος δεν δικαιούται να ζητήσει παρεμπίπτον διάταγμα, μέχρι να καταχωρήσει ανταπαίτηση, αλλιώτικα για να ζητήσει τέτοιο παρεμπίπτον διάταγμα θα πρέπει να καταχωρήσει ανταγωγή (cross action) (Δέστε: την παλιά Αγγλική Διαταγή Δ.50, θ.6, όπως εξηγείται στο The Annual Practice του 1958, Τόμος 1, σελ.1204, και τις παλιές υποθέσεις Sargant v. Read
(1876)1 Ch.D. 600, Carter v. Frey
(1894)2 Ch. 541 και Collison v. Warren
(190)1 1 Ch.812).» Με βάση το υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, έχω τη γνώμη ότι οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του άρθρου 32 έκδηλα ικανοποιούνται. Προς τούτο είναι αρκετό να επισημάνω ότι προβάλλεται ισχυρισμός από τους Αιτητές, στα πλαίσια της ανταπαίτησης τους, ότι οι επίδικες συμφωνίες αποτελούν προϊόν παρανομίας, εμπεριέχουν καταχρηστικούς και παράνομους όρους και αντίκεινται στα συναλλακτικά ήθη. Ισχυρίζονται περαιτέρω ότι οι επίδικες υποθήκες επί ακίνητης περιουσίας τους, αποτελούν αντικείμενο της αγωγής αλλά και της ανταπαίτησης, στα πλαίσια της οποίας ζητούν την ακύρωση τους διότι, όπως είναι η θέση τους, υπογράφθηκαν παράνομα, δόλια, με ψευδείς παραστάσεις και κάτω από ψυχική πίεση. Το κατά πόσο ευσταθούν ή όχι οι θέσεις αυτές δεν είναι του παρόντος σταδίου. Στο παρόν στάδιο είναι αρκετό να λεχθεί ότι, στη βάση των όσων οι Αιτητές αποδίδουν στους Καθ' ων η Αίτηση, εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η προοπτική ότι δικαιούνται εναντίον τους θεραπεία, όπως αξιώνουν με την ανταπαίτηση τους, δεν είναι δυσδιάκριτη. Παρέμεινε προς εξέταση η τρίτη προϋπόθεση. Όπως είναι νομολογημένο, το βασικό κριτήριο για να κριθεί ότι η έκδοση του διατάγματος είναι απαραίτητη για να καταστεί δυνατή ή να διευκολυνθεί η απονομή της δικαιοσύνης, είναι το κατά πόσο αν τελικά ο Ενάγοντας επιτύχει στην αγωγή του, θα είναι αρκετή η κατοχύρωση των δικαιωμάτων του με επιδίκαση αποζημιώσεων. Αν η απάντηση είναι καταφατική, τότε η έκδοση προσωρινού Διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Η επιδίκαση αποζημιώσεων κρίνεται ότι αποτελεί επαρκή θεραπεία όταν η φύση της υπόθεσης, επιτρέπει δίκαιο υπολογισμό της ζημιάς. Αν ο υπολογισμός είναι δύσκολος ή αδύνατος, τότε θα είναι δύσκολη ή αδύνατη η απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Είναι περαιτέρω ανεπίτρεπτο για το Δικαστήριο να εκδίδει προσωρινά Διατάγματα με τα οποία ουσιαστικά επιλύεται η ουσία της αγωγής εφόσον στην πράξη προδικάζει βασικά επίδικα θέματα (βλ. Frixos Michael v. Brevinos Ltd
(1969)1 C.L.R., 578). Στην συγκεκριμένη περίπτωση, είναι η θέση του Δικαστηρίου ότι, σε περίπτωση επιτυχίας των Αιτητών στην ανταπαίτησή τους, τα δικαιώματα τους κατοχυρώνονται με την επιδίκαση αποζημιώσεων. Και τούτο γιατί στην περίπτωση που οι Καθ' ων η Αίτηση προχωρήσουν με την εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων και αυτά περιέλθουν στην ιδιοκτησία τρίτων προσώπων, και οι Αιτητές επιτύχουν τελικά στην ανταπαίτησή τους, ο υπολογισμός της ζημιάς των Αιτητών θα είναι δυνατός και εύκολος και επομένως η επιδίκαση αποζημιώσεων θα αποτελεί επαρκή θεραπεία γι' αυτούς. Είναι περαιτέρω σημαντικό ότι οι Καθ' ων η Αίτηση προέβαλαν τον ισχυρισμό στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένστασή τους, ότι είναι απόλυτα φερέγγυοι, γεγονός που δεν αμφισβητήθηκε από την άλλη πλευρά. Είναι επίσης σημαντικό ότι οι Αιτητές με την ανταπαίτηση τους, αξιώνουν και αποζημιώσεις. Τονίζεται ότι εκείνο που έχει σημασία δεν είναι ο σοβαρός κίνδυνος να καταλήξει ανεπιστρεπτί η ενυπόθηκη ακίνητη ιδιοκτησία των Αιτητών σε χέρια τρίτων, όπως είναι η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου τους, αλλά η αποκατάσταση της ζημιάς τους σε τέτοια περίπτωση, που επαναλαμβάνω, θα είναι επαρκής υπό μορφή αποζημίωσης. Επομένως, είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι δεν θα είναι ούτε δύσκολο, ούτε αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων. Κάτω από αυτά τα δεδομένα, κρίνω ότι δεν ικανοποιείται η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60. Η κατάληξη αυτή κρίνει και την τύχη της αίτησης που δεν είναι άλλη παρά την απόρριψη της. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση και σε βάρος των Αιτητών, τα οποία, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ................. Στ. Χατζηγιάννη Π.Ε.Δ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.