Άγρος Δημήτρης κ.α. ν. BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 2406/13, 26/11/2013

(2): «4

(2)Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39». Όπως δεικνύει το λεκτικό της πιο πάνω διάταξης αλλά και σχετική Νομολογία, το θέμα εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (βλ. Αναφορικά με την αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.α.,

(2008)1(Α) ΑΑΔ 510). Ο αιτών την καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης πρέπει να τεκμηριώσει «καλό λόγο» για να του παρασχεθεί η σχετική άδεια. Παρ' όλον ότι ο ορισμός του «καλού λόγου» δεν καθορίζεται στη σχετική διάταξη, καθίσταται φανερό ότι οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι οι ιδιαιτερότητες της κάθε υπόθεσης. Φυσικά τα κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη θα πρέπει να εναρμονίζονται με τον κανόνα καθολικής εφαρμογής ότι δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης, ούτε η συμπλήρωση κενών πρωθύστερα έτσι ώστε να μεταβληθεί η εικόνα που είχε δοθεί πρωταρχικά στο Δικαστήριο και το ώθησε να εκδώσει το Διάταγμα. Τα γεγονότα που θεμελιώνουν Ενδιάμεση Αίτηση πρέπει να αποκαλύπτονται σε Ένορκη Δήλωση ή Ένορκες Δηλώσεις που τη συνοδεύουν. Βλ. Louis Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ κ.ά.,

(1992)1(Β) ΑΑΔ 1453, Stavros Georgiou & Son (Scrap Metals) Ltd v. του Πλοίου LIPA,

(2000)1(Γ) ΑΑΔ 1976. Συνοπτικά για την έννοια της φράσης «καλός λόγος» θα πρέπει να αναφερθούν τα ακόλουθα: - Δεν ορίζεται η έννοια του «καλού λόγου» στη Διαταγή 48 θ.4

(2)αλλά λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαιτερότητες της κάθε υπόθεσης. - Η ανάγκη καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης πρέπει να προκύπτει από την δικογραφία ή να τεκμηριωθεί με ένορκη ή ένορκες δηλώσεις. - Γεγονότα ή ενέργειες που συνέβηκαν μεταγενέστερα και επί των οποίων βασίστηκε το Δικαστήριο να εκδώσει διάταγμα δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη. - Επί πλέον σε σχέση με προσωρινά διατάγματα δεν επιτρέπεται πρωθύστερα η επανόρθωση παράλειψης ή συμπλήρωση κενών έτσι ώστε να μεταβληθεί το υπόβαθρο των γεγονότων στη βάση των οποίων είχε δοθεί αρχικά το διάταγμα από το Δικαστήριο. Τα γεγονότα που θεμελιώνουν ενδιάμεση Αίτηση πρέπει να αποκαλύπτονται σε ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει. Με την σκοπούμενη άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης επιδιώκεται προσκόμιση μεταγενέστερης μαρτυρίας προκειμένου να συμπληρωθούν οι αποκρύψεις, οι παραλείψεις και τα κενά των Αιτητών-Εναγόντων στην αρχική ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση και όχι απαντητική μαρτυρία έστω και αν γίνεται προσπάθεια να παρουσιασθεί ως τέτοια. Ουσιαστικά επιζητείται η προσκόμιση επιστολής της Τράπεζας Πειραιώς ημερ. 16.05.2013 η οποία όμως ούτε «διευκρινίζει ούτε αποσαφηνίζει το όλο θέμα» όπως ισχυρίζονται οι Αιτητές-Ενάγοντες και την οποία εξασφάλισαν μετά την έκδοση του διατάγματος (18.4.2013). Οι Αιτητές-Ενάγοντες στην αρχική ένορκη δήλωσή τους δεν επεξηγούν γιατί να υπάρχει επί του Τεκμηρίου 3 η αναγραφόμενη ημερομηνία 16.09.2010 που είναι και η ουσία του θέματος την οποίαν προσπαθούν εκ των υστέρων να επεξηγήσουν, με τη δικαιολογία που εμπεριέχεται στην επιστολή ημερ. 16.5.13 την οποία εξασφάλισαν από τους διαδόχους των Εναγομένων 1 στην Ελλάδα. Παραμένει όμως το ερώτημα γιατί το έντυπο Τεκμήριο 3 φέρει ημερομηνία 16.09.2010 ενώ υπογράφηκε κατά τους ισχυρισμούς των Αιτητών-Εναγόντων στις 06.03.2013. Και γιατί να υπήρχε στο έντυπο αυτό προτυπωμένη ημερομηνία 16.09.2010; Άξιον απορίας είναι η μη καταχώρηση ως τεκμηρίου του πρωτότυπου ή τουλάχιστον ακριβούς αντιγράφου του πρωτοτύπου χωρίς να δίδεται οποιαδήποτε εξήγηση επί τούτου όπως προβλέπει ο Περί Αποδείξεως Νόμος, Κεφ. 9 και ο τροποποιητικός αυτού Νόμος Ν.32

(1)/2004, άρθρο 34. Εν πάση περιπτώσει τα ερωτήματα αυτά δεν θα απαντηθούν από το Δικαστήριο στο πλαίσιο της ακροαματικής διαδικασίας για την εξακολούθηση ή μη της ισχύος του διατάγματος αλλά κατά τη διάρκεια της δίκης, αφού ακουστεί μαρτυρία. Το γεγονός ότι το Δικαστήριο στο αρχικό αυτό στάδιο δεν θα αποφανθεί για την αλήθεια των εκατέρωθεν αντιφατικών ισχυρισμών είναι καταλυτικό στην απόρριψη της αίτησης. Παρά ταύτα, εξετάζοντας περαιτέρω την Αίτηση, στην παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης της Αίτησης τους και στην παράγραφο 6 του προσχεδίου συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης οι Αιτητές-Ενάγοντες δεν αναφέρουν εάν έχουν ή δεν έχουν το ελλείπον πρωτότυπο έγγραφο και επιχειρηματολογούν απλώς. Αυτά που αναφέρουν στην ένορκη δήλωση τους επί του θέματος αυτού μπορούν να γίνουν και κατά το χρόνο των αγορεύσεων χωρίς να ζητείται η άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Την επιχειρηματολογία θα μπορούσε να αντικαταστήσει παράθεση υπόβαθρου γεγονότων με ένορκη δήλωση τραπεζικού υπαλλήλου με την οποία θα ενημερωνόταν το Δικαστήριο τι απαιτείται όταν γίνεται προσθήκη συνδικαιούχων σ΄ ένα λογαριασμό, κάτι που παρέλειψαν οι Αιτητές-Ενάγοντες να πράξουν. Ανεξάρτητα από αυτό, το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στο στάδιο αυτό να εξετάσει την αλήθεια των εκατέρωθεν αντιφατικών ισχυριζόμενων γεγονότων και κρίνει στη βάση της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση για τη διατήρηση ή μη της ισχύος του εκδοθέντος μονομερώς διατάγματος. Παραπέρα τα θέματα που θίγουν οι Αιτητές-Ενάγοντες στις παραγράφους 5, 6, 7, 8 και 9 αποτελούν νομικά θέματα και μπορούν να επεξηγηθούν στις αγορεύσεις και όχι με συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Το θέμα της απουσίας της ημερομηνίας προσθήκης των συνδικαιούχων στον επί τούτου χώρον, στο έντυπο Τεκμήριο 3 στην αρχική αίτηση (βλέπε παράγραφος 5 της ένορκης δήλωσης στην αίτηση και προσχεδίου συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης των Αιτητών-Εναγόντων) είναι θέμα αγορεύσεων. Το θέμα είναι καθαρά νομικό διότι αφορά την έγκυρη ή μη κατάρτιση του εγγράφου. Τα Διατάγματα ΚΔΠ103/2013 και 104/2013 είναι ο ισχυρισμός των Καθ' ων η αίτηση-Εναγομένων (παράγραφος 6) ότι έχουν συντελεσθεί/εκτελεσθεί. Η θέση των Αιτητών-Εναγόντων είναι αντίθετη. Συνεπώς το θέμα είναι νομικό και επιπλέον δεν θα εξεταστεί στο πλαίσιο της εκδίκασης της διατήρησης ή μη της ισχύος των εκδοθέντων διαταγμάτων. Το θέμα της ανεπανόρθωτης ζημιάς (παράγραφος 7) αναπτύσσεται στην Αίτηση των Αιτητών-Εναγόντων σε τρεις παραγράφους, 33, 34 και 35, της αρχικής ένορκης δήλωσης τους και έχει εξαντληθεί. Δεν μπορούν να επανέρχονται επί του ιδίου θέματος με επιπλέον συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Είναι επίσης θέμα αγορεύσεων. Το θέμα ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση-Εναγόμενος 2 ενάγεται προσωπικά και όχι κάτω από την ιδιότητα του (βλέπε παράγραφοι 8 και 9 της Αίτησης των Αιτητών-Εναγόντων) είναι θέμα νομικό και ως εκ τούτου θέμα αγορεύσεων. Ενόψει των πιο πάνω η επίδικη Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος των Αιτητών-Εναγόντων όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και τα οποία θα είναι καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας. Η κυρίως αίτηση ορίζεται για ακρόαση στις 16.12.13, 9:00 πμ. Παραμένει σε ισχύ το διάταγμα. (Υπ.) ............ Μ. Παπαμιχαήλ, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΜΠ΄μ/ΜΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο