ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΟΛΟΚΑΣΙΔΗ ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ, Αρ. Αγωγής: 4844/11, 18/11/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A412 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαμιχαήλ, A.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4844/11 Μεταξύ:- ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΟΛΟΚΑΣΙΔΗ Ενάγοντα - και - ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ Εναγομένων ---------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 17/10/13 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 18/11/2013 Εμφανίσεις: Για Αιτητές-Εναγομένους: κος Μεν. Κυπριανού Για Καθ΄ ου η Αίτηση-Ενάγοντα: κος Π. Πολυβίου με κο Ξ. Ξενοφώντος και με κα Μ. Αντωνίου, κα Αφρ. Παρπαρίνου και κα Μ. Χατζηπίττα ---------------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex-Tempore) Η αγωγή σε γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο, Δ.2 θ. 1, καταχωρήθηκε στις 11.7.2011 και την ίδια μέρα, κατόπιν μονομερούς αίτησης του Ενάγοντα, εξεδόθη διάταγμα για τη μη διαγραφή του από το Δημοκρατικό Κόμμα μέχρι περατώσεως της αγωγής, το οποίο οριστικοποιήθηκε με απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 26.7.2011, η οποία εφεσιβλήθηκε από τους Εναγόμενους. Στις 30.9.2011 ο Ενάγοντας καταχώρησε την έκθεση απαίτησης του και οι Εναγόμενοι την υπεράσπισή τους στις 26.11.
- Στη συνέχεια η αγωγή ορίστηκε αρχικά για οδηγίες στις 21.2.2013 κατόπιν αιτήματος αμφοτέρων των διαδίκων και στη συνέχεια για ακρόαση στις 19.4.
- Κατόπιν αιτήματος αμφοτέρων των διαδίκων την ημερομηνία αυτή, δηλαδή στις 19.4.2013, αναβλήθηκε για ακρόαση στις 13.6.2013 λόγω του ότι αμφότεροι οι δικηγόροι των διαδίκων που χειρίζονταν την υπόθεση ήταν απασχολημένοι σε άλλες συνεχιζόμενες ακροάσεις. Στις 13.6.2013 λόγω αδυναμίας του κ. Κυπριανού ο οποίος ήταν πάλι απασχολημένος σε συνεχιζόμενη ακρόαση και με τη συγκατάθεση του κ. Πολυβίου η ακρόαση αναβλήθηκε για τις 25.9.2013, ημερομηνία κατά την οποία αναβλήθηκε για τις 30.10.2013, κατόπιν γραπτού αιτήματος του κ. Κυπριανού για τον ίδιο λόγο. Εκκρεμούσης της αγωγής για ακρόαση και συγκεκριμένα στις 17.10.13 υπεβλήθη γραπτό αίτημα εκ μέρους του κ. Κυπριανού το οποίο με την άδεια του Δικαστηρίου ορίστηκε επίσης να εξεταστεί στις 30.10.2013 όπως προδικαστούν οι ακόλουθες τρεις προδικαστικές ενστάσεις των Εναγομένων που εμφαίνονται στις παραγράφους 1-3 της καταχωρηθείσης υπεράσπισής τους. «
- Οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχει βάση αγωγής και/ή αγώγιμο δικαίωμα και/ή ότι η αγωγή λανθασμένα στρέφεται κατά του Δημοκρατικού Κόμματος ('ΔΗ.ΚΟ') και/ή ότι η αγωγή στρέφεται κατά λανθασμένου διάδικου.
- Περαιτέρω και/ή διαζευκτικά οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί καθώς το γεγονός επί του οποίου εδράζεται, δηλαδή η απόφαση του Εκτελεστικού Γραφείου του ΔΗ.ΚΟ ημερομηνίας 7/6/11, αφορά την εσωτερική λειτουργία ενός πολιτικού κόμματος κάτι που δεν υπόκειται σε δικαστικό έλεγχο και/ή που είναι θέμα που δεν είναι εκδικάσιμο από τα Δικαστήρια.
- Περαιτέρω και/ή διαζευκτικά οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί καθότι η επίκληση δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων σε σχέση με την απόφαση που λήφθηκε από το Εκτελεστικό Γραφείο του ΔΗ.ΚΟ ημερομηνίας 7/6/11 παραβιάζει την αρχή της διάκρισης των εξουσιών». Αγορεύοντας ενώπιόν μου σήμερα, που ορίστηκε για ακρόαση η αίτηση για προδικασία νομικών σημείων, ο κ. Κυπριανού, και αφού εν τω μεταξύ καταχωρήθηκε ένσταση εκ μέρους του Ενάγοντα σύμφωνα με οδηγίες του Δικαστηρίου, εξέφρασε την άποψη ότι τα σημεία που εγείρονται στις παραγράφους 1-3 της έκθεσης υπεράσπισης είναι αμιγώς νομικά σημεία τα οποία δυνάμει της Δ.17 θ.1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διατάξεων και Θεσμών επιβάλλεται να εκδικαστούν προδικαστικά γιατί είναι δυνατό η προδικασία να οδηγήσει στο να αποφασιστεί ολόκληρη η υπόθεση. Επικαλούμενος τις αυθεντίες Malachtos v. Armefti,
(1984)1 CLR 548, Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ ν. Γενικού Εισαγγελέα,
(1991)1 ΑΑΔ 225 και Cybarco Plc κ.ά. ν. Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών κ.ά., Π93/09 και 140/09, ημερ. 18.1.2010, εισηγήθηκε στο Δικαστήριο ότι είναι κατάλληλη περίπτωση δυνάμει της Δ.27 θ.1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διατάξεων και Θεσμών να προδικαστούν τα συγκεκριμένα τρία νομικά σημεία. Πρώτο, ότι κακώς και λανθασμένα είναι διάδικος το Δημοκρατικό Κόμμα, δεύτερο, ότι παραβιάζεται η αρχή της διάκρισης των εξουσιών και τρίτο, δεν χωρεί δικαστική εξέταση αποφάσεων που αφορούν την εσωτερική λειτουργία ενός κόμματος. Όσον αφορά την καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησής του για την προδικασία ισχυρίστηκε ότι η υπόθεση είναι του 2011 και το Δικαστήριο έχει προγενέστερες υποθέσεις, τα δικαιώματα των διαδίκων των οποίον θα επηρεαστούν αφού περιμένουν περισσότερο καιρό για να εκδικαστούν οι υποθέσεις τους αφήνοντας να νοηθεί ότι δεν ανέμενε ο ίδιος προσωπικά όσες φορές η υπόθεση ορίζετο για ακρόαση ότι θα εκδικάζετο λόγω του ότι εκκρεμούσαν άλλες προγενέστερες υποθέσεις. Η θέση αυτή του κ. Κυπριανού δεν με βρίσκει σύμφωνο. Αρχικά θα έλεγα ότι η καθυστέρηση που επικαλείται ο κύριος Πολυβίου στην καταχώρηση της αίτησης σαν έναν από τους λόγους ένστασής του ήταν η καθυστέρηση στα διαβήματα που έπρεπε να ληφθούν άμεσα από τους Εναγόμενους με την καταχώρηση της υπεράσπισης τους για την εκδίκαση των προδικαστικών σημείων. Θα συμφωνήσω επίσης με τον κ. Πολυβίου ότι επιβάλλεται το Δικαστήριο να μην συναινεί ή οι δικηγόροι να μεταχειρίζονται τεχνικές για τη διαιώνιση υποθέσεων και στις οποίες έχουν συμπληρωθεί τα δικόγραφα και οι οποίες έχουν οριστεί για ακρόαση τουλάχιστον τέσσερεις φορές, όπως η παρούσα υπόθεση. Η αδυναμία που αντιμετωπίζει σήμερα η δικαιοσύνη στην εκδίκαση εκκρεμουσών αγωγών με κανένα τρόπο και για κανένα λόγο δεν μπορεί να αποτελεί λόγο για καθυστέρηση στην διεκπεραίωση έτοιμων προς εκδίκαση υποθέσεων, τις οποίες συνεπάγεται μια αχρείαστη αίτηση όπως η παρούσα. Είναι η θέση μου ότι η αίτηση είναι καταχρηστική. Εξυπηρετεί μόνο αλλότριους σκοπούς και συγκεκριμένα την καθυστέρηση της εκδίκασης της αγωγής. Ο κ. Κυπριανού χαρακτήρισε στην αγόρευσή του σήμερα ως «σκανδαλώδη» την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας την ημερομηνία που η υπόθεση είχε προγραμματιστεί για ακρόαση επειδή εκκρεμούν προγενέστερες υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου. Θεωρώ ότι σκανδαλώδες είναι το αντίθετο. Τα Δικαστήρια, όχι το παρόν Δικαστήριο, αλλά όλα τα Δικαστήρια για αλλότριους λόγους ακόμη και κατόπιν αχρείαστων και καταχρηστικών αιτήσεων που στοχεύουν μόνο σε καθυστέρηση να συναινούν σε συνεχείς αναβολές ακροάσεων υποθέσεων. Όσον αφορά την ουσία της αίτησης θα συμφωνήσω επίσης με τον κ. Πολυβίου ότι το Δικαστήριο ακολουθώντας την οριοθετημένη γραμμή των δικογράφων και του ισχύοντος νομικού πλαισίου θα αποφασίσει την ουσία της υπόθεσης κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας. Δεν είμαι απόλυτα βέβαιος ότι κατά τη διάρκεια της εξέτασης των προδικαστικών σημείων δεν υπάρχει αναγκαιότητα να αποδειχθούν γεγονότα που αφορούν στη διαδικασία λήψης της απόφασης αποπομπής του Ενάγοντα από τους κόλπους του Δημοκρατικού Κόμματος. Κατά συνέπεια, το θέμα δεν είναι θέμα ερμηνείας του ισχύοντος τότε Νόμου, ούτε αν ο Νόμος που θεσπίστηκε ένα χρόνο αργότερα, το 2012, μπορεί να ισχύσει στην παρούσα περίπτωση. Ο κ. Κυπριανού τις θέσεις που θέτει και που επιθυμεί να εξεταστούν προδικαστικά μπορεί να τις προωθήσει κατά την ακροαματική διαδικασία εφόσον, πλην των νομικών θέσεων, (οι οποίες σε κάποιο βαθμό έχουν εξεταστεί και κατά την έκδοση του ενδιάμεσου διατάγματος), θα είναι απαρέγκλιτα υποχρεωμένος να αναφερθεί σε γεγονότα της επιδειχθείσης από τον Ενάγοντα συμπεριφοράς και των λόγων που οδήγησαν σε αποπομπή του όπως επίσης και τη διαδικασία που ακολουθήθηκε κατά την αποπομπή του. Όσον αφορά τη διάκριση των εξουσιών, που επικαλέστηκε επίσης ο κ. Κυπριανού σαν ένα από τους λόγους για τους οποίους αυτά θα πρέπει να προδικαστούν, θα συμφωνήσω επίσης με τον κ. Πολυβίου ότι δεν έχει θέση ως επιχειρηματολογία στην παρούσα υπόθεση, ούτε βέβαια το έχω αντιληφθεί τι ο ίδιος εννοεί. Προφανώς εννοεί, αν έχω αντιληφθεί καλά, ότι η δικαστική εξουσία δεν υπεισέρχεται να εξετάσει εσωτερικά θέματα λειτουργίας των κοινοβουλευτικών κομμάτων. Αλλά αυτό δεν είναι θέμα ερμηνείας των προνοιών του ισχύοντος κατά τον ουσιώδη χρόνο Νόμου; Ο λανθασμένος διάδικος ΔΗΚΟ, η μη καλή βάση αγωγής και το γεγονός ότι δεν χωρεί δικαστικός έλεγχος όσον αφορά την εσωτερική λειτουργία ενός κόμματος, ουσιαστικά αποτελούν ένα και τον αυτό λόγο. Ότι δηλαδή δεν υπάρχει βάση ή αιτία αγωγής εναντίον του κόμματος. Αυτό ακριβώς, δηλαδή η ερμηνεία του Νόμου, θα αποτελέσει αντικείμενο της ακροαματικής διαδικασίας αφού τύχουν ερμηνείας οι πρόνοιες του ισχύοντος τότε Νόμου σε αντιδιαστολή με το αν η συγκεκριμένη πράξη αποπομπής του Ενάγοντα μπορεί να υπαχθεί στον έλεγχο των Δικαστηρίων, αφού εξεταστούν τα γεγονότα που οδήγησαν σε αυτή την αποπομπή. Για όλους αυτούς τους λόγους, που προσπάθησα να εξηγήσω, θεωρώ ότι η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και το Δικαστήριο θα προχωρήσει στην ακροαματική διαδικασία. Τα έξοδα της αίτησης είναι προς όφελος του Ενάγοντα, τα οποία θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............ Μ. Παπαμιχαήλ, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΜΠ΄μ/ΜΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο