Αλέξανδρος Κωνσταντίνου ν. Βασιλική Χριστοφίδου κ.α., Αρ. Αγωγής: 792/13, 18/12/2013

(2): «4

(2)Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39». Όπως δεικνύει το λεκτικό της πιο πάνω διάταξης αλλά και σχετική Νομολογία, το θέμα εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (βλ. Αναφορικά με την αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.α.,

(2008)1(Α) ΑΑΔ 510). Ο αιτών την καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης πρέπει να τεκμηριώσει «καλό λόγο» για να του παρασχεθεί η σχετική άδεια. Παρ' όλον ότι ο ορισμός του «καλού λόγου» δεν καθορίζεται στη σχετική διάταξη, καθίσταται φανερό ότι οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι οι ιδιαιτερότητες της κάθε υπόθεσης. Έχει νομολογιακά καθιερωθεί ότι σε περιπτώσεις έκδοσης ενδιάμεσου διατάγματος μονομερώς δεν επιτρέπεται η με την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης πριν την έναρξη της ακρόασης για την εξακολούθηση της ισχύος του η επανόρθωση παράλειψης γεγονότων ούτε και η συμπλήρωση κενών πρωθύστερα έτσι ώστε να μεταβληθεί η εικόνα που είχε δοθεί πρωταρχικά στο Δικαστήριο και το ώθησε να εκδώσει μονομερώς το διάταγμα. Βλ. Louis Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ κ.ά.,

(1992)1(Β) ΑΑΔ 1453, Stavros Georgiou & Son (Scrap Metals) Ltd v. του Πλοίου LIPA,

(2000)1(Γ) ΑΑΔ 1976. Η παρούσα υπόθεση προφανώς διαφοροποιείται από τις υποθέσεις όπου κατά κανόνα απαγορεύεται η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε περιπτώσεις όπου το Δικαστήριο βασίστηκε σε γεγονότα που εμπεριέχονται στην αρχική ένορκη δήλωση για την έκδοση ενός διατάγματος. Στην υπό εξέταση αίτηση σκοπείτε η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης για να αποκαλυφθεί στη λεπτομέρειά της η «υπεράσπιση» που οι Εναγόμενοι-Αιτητές ισχυρίζονται ότι έχουν για να τους δοθεί το δικαίωμα να υπερασπιστούν. Παράλληλα, βέβαια, με την υπεράσπιση την οποία θα πρέπει να αποκαλύψουν θα πρέπει να δικαιολογήσουν την καθυστέρησή τους στην καταχώρηση της υπεράσπισής τους όπως επίσης και την καθυστέρησή τους, αν υπάρχει, στη λήψη μέτρων για παραμερισμό της εκδοθείσας εναντίον τους δικαστικής απόφασης. Η πλευρά του Ενάγοντα-Καθ΄ ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι «οι Εναγόμενοι δεν έχουν καμία απολύτως υπεράσπιση στην παρούσα αγωγή και ότι αυτή η διαδικασία κινείται με μοναδικό στόχο αυτών την καθυστέρηση στην απονομή της δικαιοσύνης και ειδικότερα της δικαίωσής μου» (παράγραφος 8 της ένορκης δήλωσης του Ενάγοντα-Καθ΄ ου η Αίτηση). Η άρνηση του Δικαστηρίου να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είμαι της άποψης ότι θα εσήμαινε και άρνηση του Δικαστηρίου να επιληφθεί ουσιαστικά της διαφοράς των διαδίκων με αποτέλεσμα να αποστερήσει το δικαίωμα ενός διαδίκου να προβάλει την όποια «καλόπιστη υπεράσπισή» του για να κριθεί αν θα του δοθεί το δικαίωμα να υπερασπιστεί την αγωγή. Ουσιαστικά θα είναι άρνηση απονομής της δικαιοσύνης. Ο χρόνος καταχώρησης της αρχικής αίτησης για τον παραμερισμό (μια εβδομάδα μετά την έκδοση της απόφασης), ο χρόνος καταχώρησης της αίτησης για συμπληρωματική ένορκη δήλωση (πριν την καταχώρηση της ένστασης), αλλά και το γεγονός ότι η αρχική αίτηση για τον παραμερισμό της απόφασης θα κριθεί στην «καλόπιστη υπεράσπιση» ή «συζητήσιμη υπόθεση» που οι Εναγόμενοι-Αιτητές ισχυρίζονται ότι έχουν, επιβάλλει στο Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του εξουσία προς όφελος τους. Δεν θα συμφωνήσω με τον Ενάγοντα-Καθ΄ ου η Αίτηση ότι υπάρχει εσκεμμένη παρακώλυση της διαδικασίας και καθυστέρηση εκ μέρους των Εναγομένων-Αιτητών. Το συμφέρον της δικαιοσύνης απαιτεί να επιτραπεί στους Εναγομένους-Αιτητές να ακουστούν στην ουσία της κυρίως αίτησής τους για τον παραμερισμό της απόφασης. Διά της ενόρκου δηλώσεως δεν σκοπείτε η απάντηση σε οποιουσδήποτε ισχυρισμούς του Ενάγοντα-Καθ΄ ου η Αίτηση αλλά η συμπλήρωση της αρχικής ένορκης δήλωσης, όπως επιβάλλει, δηλαδή, η Δ.48 θ.4

(2)των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διατάξεων και Θεσμών, όταν διαπιστώθηκε (από τους ίδιους και όχι κατόπιν ερωτημάτων και προβληματισμών που έθεσε το Δικαστήριο όπως αναφέρεται στην παράγραφο 2 της ένορκης δήλωσης του Εναγομένου 2-Αιτητή που συνοδεύει την αίτηση), ότι οι ισχυρισμοί που εμπεριέχονται στην αρχική ένορκη δήλωση δεν ήσαν επαρκείς. Ως εκ τούτου η αίτηση γίνεται δεκτή. Συμπληρωματική ένορκη δήλωση των Εναγομένων-Αιτητών να καταχωρηθεί σε 7 μέρες από σήμερα και τυχόν απαντητική ένορκη δήλωση του Ενάγοντα-Καθ΄ ου η Αίτηση, αν υπάρχει, 7 μέρες μεταγενέστερα. Καμία διαταγή για έξοδα της παρούσης αιτήσεως. Τα έξοδα έχουν δημιουργηθεί αχρείαστα. Η αίτηση ημερομηνίας 2/7/13 ορίζεται για οδηγίες στις 15/1/14 και ώρα 9:00 πμ. (Υπ.) ............ Μ. Παπαμιχαήλ, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΜΠ΄μ/ΜΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο