← Κύπρος

Urals Energy Public Company Limited ν. Viatcheslav Rovneiko, Αρ. Αίτησης: 596/2013, 16/12/2013

Urals Energy Public Company Limited ν. Viatcheslav Rovneiko, Αρ. Αίτησης: 596/2013, 16/12/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A444 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Σολομωνίδη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 596/2013 Αναφορικά με τον Περί Διεθνούς Διαιτησίας Νόμο του 1987 (101/87) και Αναφορικά με τη Διαιτητική Απόφαση του London Court of International Arbitration (LCIA) στην υπόθεση με αριθμό 111889 μεταξύ της Urals Energy Public Company Limited, Ενάγουσας/Αιτήτριας και του Viatcheslav Rovneiko Εναγομένου/Καθ΄ ου η Αίτηση. ------------------- Αίτηση ημερ. 4 Οκτωβρίου 2013 για Παράταση Χρόνου 16 Δεκεμβρίου,

  1. Για τον Αιτητή: κ. Χ. Αρτέμης για Σκορδής, Παπαπέτρου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. μαζί με κ. Μ. Μάρκου Για την Καθ΄ ης η Αίτηση: κ. Λ. Χαβιαράς για Χαβιαράς & Φιλίππου Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση ημερ. 4.10.2013 (η Αίτηση), ο Αιτητής εξαιτείται διάταγμα για παράταση του χρόνου προς αμφισβήτηση της εγγραφής και εκτελεστότητας της διαιτητικής απόφασης με αρ. 111889 του London Court of International Arbitration (LCIA) για περίοδο 10 ημερών από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος ή για άλλη περίοδο που το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαιη. Η Αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.57, Δ.47, Δ.48, στον περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση Δυνάμει Συμβάσεως) Νόμο, Ν.121(Ι)/2000, στη Σύμβαση περί της Αναγνωρίσεως και Εκτελέσεως Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων (Κυρωτικός) Νόμος Ν.84/79, στη νομολογία, τις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η Αίτηση εμφαίνονται στη συνημμένη ένορκη δήλωση του Κωνσταντίνου Κωνσταντινίδη ημερ. 4.10.2013 και στο φάκελο του Δικαστηρίου. Παραθέτω αυτούσιο το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που ενδιαφέρει:
  2. Από όσα καλύτερα γνωρίζω και πληροφορούμαι από τον αιτητή και τους δικηγόρους του: (α) ο αιτητής είναι υπήκοος τόσο της Ρωσίας όσο και του Βελγίου, είναι επιχειρηματίας ο οποίος έχει συμφέροντα σε διάφορες νομικές οντότητες τόσο στην Κυπριακή Δημοκρατία όσο και αλλού και διατηρεί και/ή έχει συμφέρον σε επιχείρηση ωρίμανσης και εμπορικής εκμετάλλευσης ρόδων στη Ρωσία, διατηρεί δε ως επίσημη διεύθυνση του στο Βέλγιο τη διεύθυνση Eekhoornlei 21, 2900 Schoten, Βέλγιο. (β) περί τα τέλη Ιουλίου 2013 ο αιτητής πληροφορήθηκε από κάποιο Fernand Devoght τον οποίο γνωρίζει ο αιτητής, για επίδοση δέσμης εγγράφων τα οποία είχαν επιδοθεί στην αναφερόμενη διεύθυνση του στο Βέλγιο και τα οποία είχαν δοθεί στον αναφερόμενο Fernand Devoght περί τις 24 Ιουλίου
  3. (γ) αφού ο αιτητής αντιλήφθηκε ότι τα αναφερόμενα έγγραφα αφορούσαν δικαστική διαδικασία στην Κύπρο, ζήτησε άμεσα τις απόψεις του Βέλγου νομικού του συμβούλου κ. Peter Marcon ο οποίος περί τις αρχές του Αυγούστου 2013 ενημέρωσε τον αιτητή ότι τα εν λόγω έγγραφα αφορούσαν δικαστική διαδικασία που άρχισε στην Κύπρο με σκοπό την αναγνώριση και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης που εκδόθηκε στην Αγγλία παροτρύνοντας τον όπως εξεύρει νομικό σύμβουλο στην Κύπρο ο οποίος θα τον συμβούλευε σχετικά. (δ) αφού διαβουλεύθηκε και με τους συμβούλους του στη Μόσχα και ειδικότερα με τον κ. Georgy Blinov ο οποίος αποτελεί το «δεξί χέρι» του αιτητή στις επιχειρηματικές δραστηριότητες του, ο αιτητής μέσω του προαναφερόμενου συμβούλου του επικοινώνησε αμέσως μετά τον δεκαπενταύγουστο με τους λογιστικούς συμβούλους του στην Κύπρο κ.κ. Κώστα Τσιελεπή & Σία Λτδ από τη Λεμεσό οι οποίοι του πρότειναν διάφορα ονόματα δικηγορικών οίκων που θα μπορούσαν να τον καθοδηγήσουν και συμβουλεύσουν σχετικά. (ε) Περί το τέλος του Αυγούστου 2013 και συγκεκριμένα στις 29/08/2013 ο αιτητής κατέληξε σε συμφωνία για εκπροσώπηση του στην αναφερόμενη δικαστική διαδικασία και στη λήψη οποιωνδήποτε συναφών μέτρων από το γραφείο των κ.κ. Σκορδή, Παπαπέτρου & Σία Δ.Ε.Π.Ε.
  4. Τα αναφερόμενα έγγραφα που επιδόθηκαν για λογαριασμό του αιτητή αφορούν το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 22/03/2013 (στο εξής «το Επίδικο Διάταγμα») που εκδόθηκε στα πλαίσια της Αίτησης υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο (στο εξής «η Αίτηση») κατόπιν Μονομερούς Αίτησης της Urals Energy Public Company Limited από την Κύπρο ημερομηνίας 15/03/2013 (στο εξής «η Μονομερής Αίτηση») με το οποίο διατάχτηκε όπως η Διαιτητική Απόφαση με αριθμό 111889 του London Court Of International Arbitration (LCIA) (στο εξής «η Διαιτητική Απόφαση») αναγνωρισθεί και εκτελεστεί εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας.
  5. Εξ όσων καλά γνωρίζω και από ό,τι σαφώς προκύπτει από τα τεκμήρια 1 και 2 της ένορκης δήλωσης της Ιωάννας Αντωνίου που συνοδεύει την Μονομερή Αίτηση η αιτήτρια στην Αίτηση, Urals Energy Public Company Limited, διαμένει στην Κύπρο καθότι είναι κυπριακή εταιρεία εγγεγραμμένη στην Κυπριακή Δημοκρατία και με έδρα στην οδό Ευαγόρου 31, Evagoras Building, Όροφος 3, Διαμέρισμα/Γραφείο 34, 1066, Λευκωσία, Κύπρος.
  6. Εξ' όσων καλά γνωρίζω και από ό,τι σαφώς προκύπτει από τη Μονομερή Αίτηση, η αιτήτρια στην Αίτηση βασίστηκε αποκλειστικά και/ή βασικά στον περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμο του 1987, Ν. 101/
  8. Ο αιτητής έτυχε άμεσα συμβουλής από τους δικηγόρους του ότι Επίδικο Διάταγμα εκδόθηκε κατά παράβαση των προνοιών του περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση Δυνάμει Συμβάσεως) Νόμου του 2000, Ν. 121(Ι)/2000(στο εξής «ο Νόμος 121(Ι)/2000») ή/και της Συμβάσεως περί της Αναγνωρίσεως και Εκτελέσεως Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων (Κυρωτικό) Νόμο του 1979, Ν. 84/79(στο εξής «η Σύμβαση») που υπερισχύει του περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμου του 1987, Ν. 101/1987για τον εξής λόγο: Δεδομένου ότι η αιτήτρια στην Αίτηση, Urals Energy Public Company Limited, είναι εταιρεία που διαμένει στην Κύπρο καθότι είναι εταιρεία που εγγράφηκε στην Κύπρο με έδρα στη Λευκωσία ήτοι Evagoras Building, Γραφείο 34, 3ος όροφος, Λεωφόρος Ευαγόρου 31, 1066 Λευκωσία και δεδομένου του Άρθρου ΙΙΙ της Σύμβασης που προβλέπει ότι έκαστο συμβαλλόμενο κράτος θα αναγνωρίζει τις διαιτητικές αποφάσεις ως δεσμευτικές και θα τις εκτελεί σύμφωνα προς τους κανόνες της διαδικασίας της εδαφικής επικράτειας στην οποία λαμβάνει χώρα η επίκληση της απόφασης, η αίτηση για αναγνώριση της Διαιτητικής Απόφασης με αριθμό 111889 του London Court Of International Arbitration (LCIA) στην Κύπρο θα έπρεπε να γίνει δια κλήσεως και όχι μονομερώς, σύμφωνα με το άρθρο 5

(1)(α) του Ν. 121(Ι)/
  2. Επίσης ήταν η άποψη των δικηγόρων του αιτητή ότι δεν υπήρχε οποιοδήποτε και/ή αποτελεσματικό ένδικο μέσο προσβολής του Επίδικου Διατάγματος άλλο από τη διαδικασία Certiorari καθότι ο αιτητής δεν μπορούσε και/ή δεν είχε δικαίωμα να προχωρήσει με αίτηση για παραμερισμό του Επίδικου Διατάγματος επικαλούμενος παραβίαση του α. 5
(1)(α) του Ν. 121(Ι)/2000 και/ή του Άρθρου ΙΙΙ της Σύμβασης ως υπό την παράγραφο ΙΙΙ(Α) πιο πάνω αναφέρεται, ενόψει του Άρθρου V της Σύμβασης το οποίο προνοεί ότι η αναγνώριση και εκτέλεση της αλλοδαπής απόφασης δύναται να απορριφθεί μόνο για συγκεκριμένους λόγους οι οποίοι δεν περιλαμβάνουν οτιδήποτε για την προαπαιτούμενη και/ή ακολουθητέα διαδικασία έναρξης για εγγραφή, αναγνώριση ή εκτέλεση της αλλοδαπής απόφασης εντός της εδαφικής επικράτειας στην οποία λαμβάνει χώρα η επίκληση της απόφασης. Περαιτέρω δε, κατά τον χρόνο που το γραφείο μας συμφώνησε τους όρους εντολής για νομική εκπροσώπηση του αιτητή η προθεσμία των 30 ημερών που προνοείτο στο Επίδικο Διάταγμα είχε ήδη παρέλθει.
  1. Ενόψει των όσων αναφέρονται στις παραγράφους 6 και 7 ο αιτητής έτυχε συμβουλής από τους δικηγόρους του στις 3/09/2013 ότι θα έπρεπε να επιχειρηθεί η εξασφάλιση προνομιακού εντάλματος της φύσης Certiorari από το Ανώτατο Δικαστήριο και ότι το θέμα ήταν εξαιρετικά επείγον καθότι η Διαιτητική Απόφαση είχε σύμφωνα με το Επίδικο Διάταγμα καταστεί εκτελεστή.
  2. Αναμένοντας εντολή από τον αιτητή, στις 05/09/2013 πληροφορηθήκαμε από τους κ.κ. Κώστα Τσιελεπή & Σία Λτδ ότι τους είχε επιδοθεί αίτηση της Urals Energy Public Company Limited που καταχωρήθηκε στα πλαίσια της Αίτησης και με την οποία ζητείτο διάταγμα κατάσχεσης εις χείρας τρίτου εναντίον της Rosarium Plantations Limited και η οποία αφορά μέτρο εκτέλεσης της Διαιτητικής Απόφασης στην Κύπρο. 10.Στις 06/09/2013 ο αιτητής επικοινώνησε με το γραφείο μας και έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους του όπως προχωρήσουν με τα αναγκαία μέτρα με σκοπό την εξασφάλιση εντάλματος της φύσης Certiorari. 11.Η σχετική αίτηση για άδεια καταχώρησης αίτησης για έκδοση προνομιακού εντάλματος της φύσης Certiorari (στο εξής «η Αίτηση για Άδεια») καταχωρήθηκε στις 09/09/
  3. Πιστό Αντίγραφο της εν λόγω αίτησης, της έκθεσης και της ένορκης δήλωσης (συμπεριλαμβανομένων των τεκμηρίων) επισυνάπτονται ως Τεκμήριο
  4. 12.Η ακρόαση της Αίτησης για Άδεια έλαβε χώρα στις 10/09/
  5. 13.Στις 2/10/2013 το Ανώτατο Δικαστήριο εξέδωσε την απόφασή του με την οποία απέρριψε μεν την Αίτηση για Άδεια αποφαινόμενο την ύπαρξη άλλου ένδικου μέσου στην διάθεση του αιτητή, αποφάσισε δε ότι «προκύπτει με σαφήνεια ότι η διαδικασία άρχεται με καταχώρηση αίτησης δια κλήσεως, πράγμα που δεν έχει τηρηθεί στη συγκεκριμένη περίπτωση εφόσον η [Μονομερής Αίτηση] καταχωρίστηκε μονομερώς και στη βάση [.] των Διατάξεων του Νόμου του 101/87» ο οποίος όπως επιβεβαίωσε το Ανώτατο Δικαστήριο δεν ενδιαφέρει καθότι υπερισχύει η Σύμβαση. Πιστό Αντίγραφο της εν λόγω απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  6. 14.Οι δικηγόροι του αιτητή με συμβουλεύουν ότι η Μονομερής Αίτηση στη βάση της οποίας εκδόθηκε το Επίδικο Διάταγμα και συναφώς το Επίδικο Διάταγμα αποτελούν σοβαρή παρέκκλιση και/ή μολυσμένο προϊόν από σοβαρή παρέκκλιση από τις προβλεπόμενες διαδικασίες του Ν. 121(Ι)/2000 στη βάση και/ή υπό το φως του επιτακτικού δικαιοδοτικού πλαισίου που καθορίζει η Σύμβαση είναι δε αξιοσημείωτο ότι η αιτήτρια στην Μονομερή Αίτηση δεν βασίστηκε και/ή δεν αποκάλυψε ότι τυγχάνουν εφαρμογής η Σύμβαση και ο Ν. 121(Ι)/
  8. Εξ όσων καλά γνωρίζω και όπως προκύπτει από τη Μονομερή Αίτηση η περίοδος των 30 ημερών που αναφέρεται στο Επίδικο Διάταγμα αποτελούσε αίτημα της αιτήτριας, Urals Energy Public Company Limited, και δεν αποτελεί τασσόμενη από οποιονδήποτε νόμο ή κανονισμό προθεσμία. 16.Εξ όσων ειλικρινά πιστεύω και όπως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι του αιτητή, ο αιτητής δεν έχει υπό τις περιστάσεις επιδείξει υπερβολική αργοπορία στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης ή οποιανδήποτε διαγωγή που να πλήττει το θεμέλιο της δικαιοσύνης ή να είναι ασυγχώρητη ή περιφρονητική, η έκδοση δε του αιτούμενου με την παρούσα αίτηση διατάγματος επιτάσσεται από το συμφέρον της δικαιοσύνης δεδομένης της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου στη Αίτηση για Άδεια και του δικαιώματος του αιτητή να ακουστεί σχετικά. Η Aίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.57, Δ.47, Δ.48, στον περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση Δυνάμει Συμβάσεως) Νόμο, Ν.121(Ι)/2000, στη Σύμβαση περί της Αναγνωρίσεως και Εκτελέσεως Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων (Κυρωτικός) Νόμος Ν.84/79, στη νομολογία, τις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. H Αίτηση αντιμετώπισε την ένσταση της Καθ΄ ης η Αίτηση. Στην ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης ημερ. 23.10.2013 (η Ένσταση), καταγράφονται οι πιο κάτω λόγοι ένστασης: «(α) Η καταχώρηση της παρούσας αίτησης προσλαμβάνει την μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου, των δικαιωμάτων του αντιδίκου και συνιστα κατάχρηση της διαδικασίας. (β) O Αιτητής δεν προβάλει κανένα ουσιαστικό και/ή καλόπιστο λόγο για την παράλειψη ενεργοποίησης της διαδικασίας για αμφισβήτηση της εγγραφής και εκτελεστοτητας της διαιτητικής απόφασης εγκαίρως (γ) Οι ισχυρισμοί του Αιτητή είναι αόριστοι και/ή ατεκμηρίωτοι. (δ) Η έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στους Καθ' ων η Αίτηση αφού θα τους παρεμποδίσει από το να προβούν στην λήψη μέτρων εκτέλεσης. (ε) Το αιτούμενο διάταγμα δεν είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθεί υπό τις περιστάσεις. (στ) Ο Αιτητής δεν προβάλει και/η εγείρει κανένα λόγο και/η επαρκή λόγο αναφορικά με οποιαδήποτε αμφισβήτηση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης σε σχέση με το θέμα της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου ή στην αποδεδειγμένη ικανοποίηση της απόφασης και στην ύπαρξη των προϋποθέσεων που αναφέρονται στην συνθήκη σχετικά με την εφαρμογή της.» Η Ένσταση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.57 Θ.2, Δ.47, Δ.48 ΘΘ1, 2, 8
(1)(qq), στον περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση Δυνάμει Συμβάσεως) Νόμο Ν.121(Ι)/2000, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, Άρθρο 30.2, στη νομολογία, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η Ένσταση εκτίθενται στη συνημμένη ένορκη δήλωση της Ιωάννας Αντωνίου. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: Είμαι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο Χαβιαράς & Φιλίππου Δ.Ε.Π.Ε που εκπροσωπεί την Urals Energy Public Company Ltd (εφεξής «Καθών η Αίτηση») και γνωρίζω τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης τόσο από έγγραφα που βρίσκονται στην κατοχή μου όσο και από πληροφορίες που μου έχουν δοθεί από τον κ. Ανδρέα Χαβιαρά ο οποίος χειρίζεται προσωπικά την παρούσα υπόθεση. Όσα γεγονότα δεν γνωρίζω προσωπικά αποκαλύπτω την πηγή της πληροφόρησής μου. Είμαι δε δεόντως εξουσιοδοτημένη από τους καθών η αίτηση όπως προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση. Έχω διαβάσει την αίτηση ημερομηνίας 4/10/07 και την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει και απορρίπτω το περιεχόμενο τους στον βαθμό που έρχονται σε αντίθεση με τα όσα παρατίθενται κατωτέρω.
  1. Τα ουσιώδη γεγονότα της παρούσας υπόθεσης είναι τα ακόλουθα: (ι) Οι Καθ΄ών η Αίτηση στα πλαίσια μονομερούς αίτησης εξασφάλισαν στις 22.03.2013 Διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας με το οποίο αναγνωρίστηκε διαιτητική απόφαση του London Court of International Arbitration (LCIA) η όποια φέρει τον αριθμό 111989 για να εκτελεστεί εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας (η «Διαιτητική Απόφαση»).Το Διάταγμα ημερ.22.03.2013 παρείχε στον Vietcheslav Rovneiko (εφεξής «Aιτητης») το χρονικό περιθώριο των 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης του για να ενεργοποιήσει την διαδικασία αμφισβήτησης της εγγραφής και εκτελεστότητας της Διαιτητικής απόφασης.
  2. Μετά την έκδοση του εν λόγω διατάγματος οι Καθ' ών η Αίτηση προχώρησαν στις 23.04.2013 στην καταχώριση αίτησης στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε Διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερ. 30.04.13 με το οποίο δόθηκε άδεια επίδοσης του διατάγματος ημερομηνίας 22.03.13 για αναγνώριση και εκτέλεση της ρηθείσας διαιτητικής απόφασης μαζί με τις απαιτούμενες μεταφράσεις.
  3. Οι Καθ΄ ών η αίτηση δια του δικηγορικού γραφείου Χαβιαράς & Φιλίππου ΔΕΠΕ ετοίμασαν όλα τα απαραίτητα έγγραφα τα οποία στάλθηκαν στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης για να επιδοθούν μέσω της διπλωματικής οδού και συγκεκριμένα στη βάση του Κανονισμού 1393/2007 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης .
  4. Στις 30.07.13 το εν λόγω δικηγορικό γραφείο έλαβε επιστολή από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης μαζί με το Πιστοποιητικό Επίδοσης συμφώνως του άρθρου 10 του Κανονισμού που επιβεβαίωσε ότι η επίδοση ολοκληρώθηκε στις 24/07/13 σύμφωνα με την νομοθεσία του συγκεκριμένου μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή τους νόμους του Βελγίου. 7.Είναι συνεπώς αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι παρά τις πρόνοιες του εκδοθέντος διατάγματος ημερ 22.03.2013 ο Αιτητής δεν προέβη στην λήψη οιουδήποτε ένδικου μέσου εντός της ταχθείσας υπό του εν λόγω διατάγματος προθεσμίας για αμφισβήτηση της εγγραφής και εκτελεστότητας της διαιτητικής απόφασης. 8.Σε σχέση με τους ισχυρισμούς της παραγράφου 2 της ένορκής δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση και των υποπαραγράφων α-ε αυτής, χωρίς οποιαδήποτε παραδοχή ως προς το αληθές του περιεχομένου τους, αυτοί καταδεικνύουν την αδιαφορία που επέδειξε ο Αιτητής για αμφισβήτηση της διαιτητικής απόφασης εγκαίρως. Συγκεκριμένα: α. Ο Αιτητής δεν αρνείται την επίδοση της δέσμης εγγράφων που του είχε αποσταλεί και την όποια ο ίδιος προσδιορίζει περί τα τέλη Μαρτίου. β. Ο Αιτητής προβαίνει σε διάφορους γενικόλογους ισχυρισμούς περί λήψης νομικών συμβουλών από διάφορα πρόσωπα χωρίς να δίδει επαρκείς εξηγήσεις γιατί άφησε να παρέλθει το χρονικό διάστημα των 30 ήμερων άπρακτο. γ. Ο Αιτητής αποδέχεται ότι έδωσε οδηγίες για εκπροσώπηση του στην Κυπριακή Δημοκρατία μετά που εξέπνευσε το χρονικό περιθώριο των 30 ημερών που έθετε το Διάταγμα. δ. Ο Αιτητης, ως διαπιστώνεται από την εκδοθείσα απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου στην Πολιτική Αίτηση υπ΄αριθμόν 172/2013, ημερ. 2/10/2013 , είχε στην διάθεση του ένδικα μέσα τα όποια δεν μπήκε καν στη διαδικασία να ενεργοποιήσει εντος της προθεσμίας των 30 ημερών.
  5. Αναφορικά με το όσα ο ίδιος ο Αιτητης ισχυρίζεται στις παραγράφους 3-17 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση του, προκύπτει αβίαστα ότι στην παρούσα υπόθεση υπάρχει κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Είναι πρόδηλο ότι ο Αιτητης χρησιμοποιεί την παρούσα διαδικασία μετά την αποτυχία έκδοσης προνομιακού εντάλματος με το οποίο επιδίωκε την επίτευξη του ιδίου σκοπού ως με αυτόν της υπό εξέτασης αίτησης.
  6. Περαιτέρω και σε σχέση με το σύνολο των ισχυρισμών που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του Κώστα Κωνσταντινίδη σημειώνεται ότι ουδείς λόγος προβάλλεται αναφορικά με οποιαδήποτε αμφισβήτηση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης αναφορικά με το θέμα της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου η στην αποδειγμένη ικανοποίηση της απόφασης και στην ύπαρξη των προϋποθέσεων που αναφέρονται στην συνθήκη σχετικά με την εφαρμογή της. Ακολούθως, η Αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση στη βάση γραπτών αγορεύσεων, όπου γίνεται εκτεταμένη αναφορά τόσο στα πραγματικά γεγονότα που συνθέτουν την Αίτηση και την Ένσταση, όσο και σε σχετική επί του θέματος νομολογία. Δεν θα αναφερθώ λεπτομερώς στις εκατέρωθεν θέσεις. Όπου χρειαστεί θα γίνει ιδιαίτερη αναφορά κατωτέρω στις διάφορες εισηγήσεις των δύο πλευρών. Η βασική θέση του Αιτητή είναι ότι το διάταγμα εγγραφής της διαιτητικής απόφασης (καθώς και τα επιβαρυντικά και άλλα διατάγματα που εξασφάλισε η Καθ΄ ης η Αίτηση), είναι μολυσμένα προϊόντα μιας παράνομης διαδικασίας, καθότι έχουν ληφθεί μονομερώς και όχι κατόπιν αίτησης διά κλήσεως, κατά παράβαση του Ν.121(Ι)/2000, ως η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερ. 2.10.2013 στην Πολιτική Αίτηση 172/2013, και ως εκ τούτου θα πρέπει να εγκριθεί η Αίτηση. Τα γεγονότα, όπως αυτά εμφαίνονται στο φάκελο της δικογραφίας, είναι, σε συντομία, τα ακόλουθα: Η Καθ΄ ης η Αίτηση, στα πλαίσια μονομερούς αίτησης, εξασφάλισε, στις 22.3.2013, διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, με το οποίο αναγνώρισε διαιτητική απόφαση με αρ. 111889 του London Court of International Arbitration (LCIA), για να εκτελεστεί εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το διάταγμα επιδόθηκε στον Αιτητή στο Βέλγιο στις 24.7.2013, αφού τηρήθηκαν όλες οι νενομισμένες διαδικασίες. Στο εν λόγω διάταγμα διαλαμβανόταν ότι ο Αιτητής είχε τη δυνατότητα να αμφισβητήσει την εγγραφή και εκτελεστότητα της διαιτητικής απόφασης εντός 30 ημερών από την επίδοσης του διατάγματος, πράγμα που δεν έπραξε. Όπως προκύπτει από την παράγρ. 2(α)-(ε) της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση, ο Αιτητής δεν αρνείται την επίδοση του διατάγματος και της δέσμης εγγράφων που του είχε αποσταλεί. Περαιτέρω, ο Αιτητής φαίνεται να προβαίνει σε διάφορους ισχυρισμούς περί λήψης νομικής συμβουλής από διάφορα πρόσωπα, χωρίς να δίδει επαρκείς εξηγήσεις γιατί άφησε να παρέλθει το χρονικό διάστημα των 30 ημερών, εντός του οποίου είχε τη δυνατότητα υποβολής ένστασης, άπρακτο. Επίσης, ο Αιτητής παραδέχεται ότι έδωσε οδηγίες για εκπροσώπησή του στην Κύπρο μόνο μετά την εκπνοή του χρόνου των 30 ημερών που διαλάμβανε το διάταγμα. Ο Αιτητής παραλείπει να καθορίσει στην ένορκη δήλωση Κ. Κωνσταντινίδη πότε συμβουλεύθηκε Κύπριο δικηγόρο, αλλά διόρισε τους νυν δικηγόρους του στις 29.8.
  7. Όπως φαίνεται στις παραγρ. 7 και 8 της ένορκης δήλωσης Κ. Κωνσταντινίδη, οι δικηγόροι του Αιτητή, αντί να υποβάλουν αίτηση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας για παράταση χρόνου αμφισβήτησης της εγγραφής και εκτελεστότητας της διαιτητικής απόφασης, καταχώρησαν την πολιτική αίτηση αρ. 172/2013 ημερ. 9.9.2013, ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου, εξαιτούμενοι την έκδοση του προνομιακού εντάλματος της φύσεως Certiorari. Το Ανώτατο Δικαστήριο, έκρινε πως η αίτηση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης έπρεπε να γίνει διά κλήσεως, δυνάμει του άρθρου 5
(1)(α) του Ν. 121(Ι)/
  1. Η ακόλουθη περικοπή από τις σελ. 7 και 8 της πιο πάνω απόφασης είναι σχετική: «Προκύπτει με σαφήνεια ότι η διαδικασία άρχεται με καταχώρηση αίτησης διά κλήσεως, πράγμα που δεν έχει τηρηθεί στη συγκεκριμένη περίπτωση εφόσον η αίτηση καταχωρίστηκε μονομερώς και στη βάση όπως είπα των Διατάξεων του Νόμου 101/
  2. Με το Ν. 84/79κυρώθηκε η Σύμβαση περί Αναγνώρισης και Εκτέλεσης Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων. Στο άρθρο V προνοούνται οι λόγοι δυνάμει των οποίων δύναται να απορριφθεί η αναγνώριση και εκτέλεση της αποφάσεως τη αιτήσει του μέρους εναντίον του οποίου γίνεται επίκλησης αυτής. Πριν την εισαγωγή του νόμου 121 (Ι)/2000 ο οποίος συμπλήρωσε το κενό που υπήρξε πριν την ψήφιση του, εφόσον προηγουμένως δεν υπήρχαν ειδικοί δικονομικοί κανονισμοί όσον αφορά την εφαρμογή της Σύμβασης, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε εξετάζοντας την εμβέλεια των Νόμων 4/79 και 101/87, ότι ο 101/87 δεν ενδιέφερε εφόσον υπερίσχυε η Σύμβαση, άρθρο 3
(1)και με την υπόθεση Udruzena Beogradska Banka v. Westacre Investment Inc, Π.Ε. 9423, ημερ. 28.1.99 ότι δεν αποκλείεται η μονομερής αίτηση προς έκδοση του προκαταρκτικού και υπό αίρεση διατάγματος εφόσον διατηρείτο στην άλλη πλευρά η δυνατότητα να αντιταχθεί και να ακουστεί βάσει του άρθρου (V) κρίνοντας ότι δεν διακρίνεται οτιδήποτε το άτοπο ή οποιοσδήποτε δυσμενής επηρεασμός του προσώπου κατά του οποίου κρίθηκε η διαιτητική απόφαση. Τα πράγματα όμως πλέον διαφοροποιούνται. Προνοείται όπως είπα ανωτέρω με την παράγραφο 5
(1)(α) ρητώς η έναρξη της διαδικασίας και το ζήτημα δεν επιδέχεται οποιασδήποτε αμφισβήτησης: άρχεται με την καταχώρηση αίτησης διά κλήσεως συνοδευόμενη από ένορκη δήλωση συμφώνως των διατάξεων των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών.» Στις περιπτώσεις όπου ζητείται παραμερισμός απόφασης η οποία εκδόθηκε ερήμην του εναγομένου, η νομολογία αναγνωρίζει δύο περιπτώσεις όπου είναι ορθό και δίκαιο να παραμεριστεί εκδοθείσα απόφαση. Η πρώτη περίπτωση είναι όταν εκδίδεται απόφαση λόγω αντικανονικότητας στη διαδικασία που οδήγησε στην έκδοση απόφασης στην αγωγή. Σε αυτή την περίπτωση δεν θα έπρεπε να εκδοθεί απόφαση από το Δικαστήριο. Ο εναγόμενος δικαιωματικά (ex debito justitiae) δικαιούται σε παραμερισμό της απόφασης και το Δικαστήριο, αφού ικανοποιηθεί ότι υπήρξε αντικανονικότητα στη διαδικασία, με αποτέλεσμα να μη δικαιούται ο ενάγων σε απόφαση κατά το δεδομένο χρόνο, είναι υποχρεωμένο να παραμερίσει την εκδοθείσα απόφαση χωρίς να τίθεται θέμα διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (Halsbury's Laws of England, 4th Edition, Volume 37, para. 403). Η δεύτερη περίπτωση είναι αυτή κατά την οποία η διαδικασία ήταν κανονική και ορθά είχε εκδοθεί απόφαση, αλλά ο εναγόμενος παρέλειψε να καταχωρήσει Υπεράσπιση, με αποτέλεσμα να εκδοθεί απόφαση εναντίον του. Σε αυτή την περίπτωση το Δικαστήριο θα ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ του παραμερισμού της απόφασης εάν ο εναγόμενος ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή Υπεράσπιση στην αγωγή και δικαιολογήσει την παράλειψη υποβολής Υπεράσπισης, καθώς και την όποια καθυστέρηση στην υποβολή αιτήματος για παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης. Οι πιο πάνω αρχές ισχύουν, κατ΄ αναλογία (mutatis mutandi) και στην παρούσα περίπτωση. Η θέση του Αιτητή είναι ότι η αίτηση για εγγραφή της επίμαχης διαιτητικής απόφασης δεν μπορούσε να γίνει μονομερώς, δυνάμει του Ν.101/87, αλλά διά κλήσεως, δυνάμει του άρθρου 5
(1)(α) του Ν. 121(Ι)/
  1. Με την πιο πάνω θέση συμφώνησε και το Ανώτατο Δικαστήριο με την απόφασή του ημερ. 2.10.2013 στην Πολιτική Αίτηση 172/
  2. Με βάση τα πιο πάνω, θεωρώ ότι η αίτηση για εγγραφή και αναγνώριση της διαιτητικής απόφασης θα έπρεπε να γίνει διά κλήσεως, όπως ρητώς το άρθρο 5
(1)(α) του Ν.121(Ι)/2000 επιτάσσει, και όχι μονομερώς. Εδώ έχουμε την πρώτη περίπτωση, ήτοι αντικανονικότητα και/ή παρανομία στη διαδικασία και το θέμα παράτασης χρόνου δεν ανάγεται πλέον στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Ο Αιτητής, υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις, δικαιούται ex debito justitiae στην αιτούμενη παράταση χρόνου, και μάλιστα χωρίς όρους. Ενόψει των πιο πάνω, η Αίτηση εγκρίνεται με έξοδα υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Καθ΄ ης η Αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Υπ.] Χ. Σολομωνίδης, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Χ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.