← Κύπρος

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΡΟΖΙΤΑΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, Αρ. Αίτησης: 373/13, 23/12/2013

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΡΟΖΙΤΑΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, Αρ. Αίτησης: 373/13, 23/12/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A467 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Μαθηκολώνη, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 373/13 ΜΕΤΑΞΥ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Αιτήτριας και ΡΟΖΙΤΑΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ Καθ' ης η Αίτηση ­_______________________ HMEΡΟΜΗΝΙΑ: 23 Δεκεμβρίου 2013 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητές: κ. Π. Χ''Σάββας Για Καθ' ης η Αίτηση: κ. Γεωργίου για Παπαντωνίου και Παπαντωνίου ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ (Αίτηση ημερομηνίας 15.2.2013) Με την αίτηση τους ημερ. 15/2/2013 οι αιτητές ζητούν την άδεια του Δικαστηρίου όπως η διαιτητική απόφαση ημερ. 31/3/2010 εναντίον της καθ' ης η αίτηση καταχωρηθεί και εγγραφεί προς εκτέλεση στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Κύπρου Κύπρου ο οποίος όπως αναφέρει είναι στην υπηρεσία της αιτήτριας εταιρείας, με καθήκοντα υπεύθυνου παρακολούθησης καθυστερημένων δανείων, γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση και είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης των αιτητών. Όπως αναφέρει την 31/3/2010 εκδόθηκε διαιτητική απόφαση προς όφελος της αιτήτριας και εναντίον της καθ' ης η αίτηση στη βάση του γραμματίου υπ' αρ. .4010835-0 διά το ποσό των €17.087,00 πλέον τόκο 8,5% το χρόνο από 31/3/10 μέχρι εξοφλήσεως (βλ. Τεκμήριο 1). Όπως περαιτέρω αναφέρει η ως άνω διαιτητική απόφαση είναι τελεσίδικη έναντι της καθ'ης η αίτηση καθ' ότι έχει επιδοθεί σε αυτήν στις 4/1/12, και εναντίον της η καθ' ης η αίτηση έχει καταχωρήσει την έφεση 138/12, η οποία απορρίφθηκε την 10/1/

  1. Επισυνάπτεται δε ως Τεκμήριο 2 η επιδοθείσα απόφαση με την υπογραφή της καθ' ης η αίτηση για την παραλαβή. Η καθ' ης η αίτηση όπως αναφέρει ουδέν ποσό κατέβαλε έναντι της εν λόγω αποφάσεως μέχρι σήμερα. Η καθ' ης η αίτηση καταχώρησε ένσταση με την οποία προβάλλει τους εξής λόγους ένστασης:
  2. Η Αίτηση δεν αποκαλύπτει στοιχεία που να δικαιολογούν την έκδοση της αιτούμενης θεραπείας.
  3. Η Αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένη και/ή ανεπαρκή νομική και πραγματική βάση και/η δεν εξειδικεύονται τα άρθρα του Νόμου ή των Περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμών επί των οποίων στηρίζεται αυτή.
  4. Η παρούσα Αίτηση είναι καταχρηστική και γίνεται κακόπιστα (mala fide), ως νόμο και ουσία αβάσιμη.
  5. Η Διαιτητική Απόφαση ημερ. 31/03/2010 στερείται οποιασδήποτε αιτιολογίας.
  6. Η Διαιτητική Απόφαση στερείται νομιμότητας αφού λήφθηκε παράνομα, παράτυπα, χωρίς την τήρηση της νόμιμης διαδικασίας κατά παράβαση του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου και των Κανονισμών.
  7. Ουδέποτε επιδόθηκε η Διαιτητική Απόφαση ημερ. 31/03/2010 στην Καθ'ης η Αίτηση.
  8. Ουδέποτε γνωστοποιήθηκε η Διαιτητική Απόφαση ημερ. 31/03/2010 στην Καθ' ης η Αίτηση.
  9. Ουδέποτε τερματίστηκε η σύμβαση δανείου από τους Αιτητές και ουδέποτε ζήτησαν την πληρωμή αυτού πριν την παραπομπή της διαφοράς σε Διαιτησία.
  10. Η Διαιτητική Απόφαση λήφθηκε από αναρμόδιο πρόσωπο και/ή μη εξουσιοδοτημένο Διαιτητή και/ή πρόσωπο που δεν κατείχε τα προσόντα του Διαιτητή.
  11. Η Διαιτητική Απόφαση πάσχει και/ή είναι νομικά ανίσχυρη καθότι δεν προβλέφθηκαν οι νόμιμες διαδικασίες σύμφωνα με τον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο και τους Περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς.
  12. Η Διαιτητική Απόφαση πάσχει καθότι δεν τηρήθηκε η διαδικασία του Περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ.
  13. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της καθ' ης η αίτηση η οποία αναφέρει ότι απορρίπτει τόσο την αίτηση των αιτητών όσο και την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει. Περαιτέρω, είναι η θέση της ότι το ποσό των €17.087, το οποίο αφορά η Διαιτητική Απόφαση είναι λανθασμένο και υπερβολικό, καθ' ότι είναι αποτέλεσμα παράνομων τόκων και ανατοκισμών. Η ίδια όπως αναφέρει σε καμία περίπτωση οφείλει τέτοιο ποσό στους aιτητές. Περαιτέρω όπως αναφέρει ο διορισμός του Διαιτητή δεν έγινε σύμφωνα με τον Περί Διαιτησίας Νόμο και η διαδικασία που ακολουθήθηκε δεν έγινε σύμφωνα με τον σχετικό Νόμο. Ουδέποτε της παρουσίασαν οι αιτητές κατάσταση λογαριασμού για το επίδικο δάνειο και οποιεσδήποτε αποδείξεις ως προς το πως προέκυψε το οφειλόμενο ποσό των €17.
  14. Περαιτέρω είναι η θέση της ότι δεν έχουν τηρηθεί οι πρόνοιες των Περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμών, αφού καμία κοινοποίηση παραπομπής της επίδικης διαφοράς δια έγγραφης εκθέσεως δεν της έχει κοινοποιηθεί, αλλά ούτε η Απόφαση του Εφόρου που να ορίζει την εν λόγω διαφορά για συνδιαλλαγή ή προς επίλυση σε Διαιτητή, όπως προστάζουν οι Θεσμοί. Πρόσθετα αναφέρει ότι ουδέποτε τερματίστηκε από τους Αιτητές το επίδικο δάνειο και η Διαιτητική Απόφαση ημερ. 31/03/10, η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 στην Ένορκη Δήλωση του κ. Κύπρου Κύπρου στερείται επαρκούς αιτιολογίας. Είναι δε η θέση της ότι η επίδοση της Διαιτητικής Απόφασης δεν έχει γίνει σύμφωνα με τις πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας. Επίσης απορρίπτει κατηγορηματικά το περιεχόμενο και τους ισχυρισμούς της παραγράφου 5 της Ένορκης Δήλωσης του κ. Κύπρου Κύπρου και αναφέρει ότι ουδέποτε παρέλαβε την εν λόγω Διαιτητική Απόφαση και ουδέποτε της γνωστοποιήθηκε η εν λόγω Διαιτητική Απόφαση. Επιπλέον, είναι η θέση της ότι η επίδικη αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθ' ότι στηρίζεται σε ανεπαρκή νομική και πραγματική βάση και δεν εξειδικεύονται τα άρθρα του Νόμου ή των Περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμών επί των οποίων στηρίζεται αυτή. Περαιτέρω, είναι η θέση της ότι η υπό εκδίκαση Αίτηση ημερ. 15/02/13 είναι παράνομη, κακόπιστη (mala fide) και καταχρηστική και δεν δύναται να προχωρήσει και να έχει οποιοδήποτε έννομο αποτέλεσμα, αφού η ίδια στερήθηκε του νόμιμου και αναφαίρετου δικαιώματος της να προβάλει ένσταση με τη Γενική Έφεση όπως προβλέπεται από τον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο. Με βάση τα πιο πάνω, είναι η θέση της ότι το Δικαστήριο ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια θα πρέπει να απορρίψει την επίδικη αίτηση ως καταχρηστική, κακόπιστη και ως νόμω και ουσία αβάσιμη, με έξοδα εις βάρος των Αιτητών. Κατά την ακρόαση της αίτησης οι συνήγοροι των δύο πλευρών περιορίστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 52 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/
  15. Σύμφωνα με το αρ. 52

(5)του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85 «Αν οποιαδήποτε απόφαση του διαιτητή ή των διαιτητών, με βάση το εδάφιο
(2), δεν έχει εφεσιβληθεί στο δικαστήριο, σύμφωνα με το εδάφιο
(4), ή αν η έφεση κατ' αυτής εγκαταλειφθεί ή αποσυρθεί, η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως αν να ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου». Στη συγκεκριμένη περίπτωση, αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η επίδικη διαιτητική απόφαση ημερ. 31/3/2010 (Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση) εφεσιβλήθηκε από την καθ' ης η αίτηση με την Έφεση 138/2012 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας με την οποία ζητούσε την ακύρωση της εν λόγω διαιτητικής απόφασης. Η εν λόγω έφεση όπως επίσης παρέμεινε αδιαμφισβήτητο ενώπιον μου απερρίφθη και εναντίον της απορριπτικής απόφασης δεν καταχωρήθηκε έφεση. Ως προς τη θέση της καθ' ης η αίτηση ότι δεν της επιδόθηκε ούτε της γνωστοποιήθηκε η διαιτητική απόφαση (βλ. λόγους ένστασης 6 και 7), αυτή δεν μπορεί να γίνει δεκτη και απορρίπτεται καθ' ότι δεν συνάδει με το γεγονός ότι κατά της επίδικης διαιτητικής απόφασης καταχωρήθηκε από την ίδια την καθ' ης η αίτηση έφεση η οποία εξετάστηκε και σε σχέση με αυτήν εκδόθηκε απόφαση με την οποία η έφεση απορρίφθηκε και εναντίον της οποίας καμία έφεση ασκήθηκε, όπως και πιο πάνω αναφέρεται. Συνακόλουθα οι λόγοι ένστασης 6 και 7 απορρίπτονται. Σε σχέση με τους λόγους ένστασης 4, 5, 8 και 9 λόγοι οι οποίοι σχετίζονται με την ουσία τη διαιτητικής απόφασης σημειώνω ότι όπως έχει νομολογηθεί, το Επαρχιακό Δικαστήριο στα πλαίσια διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης, δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης, ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Χαρακτηριστικά είναι τα λεχθέντα στην υπόθεση Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγίας Νάπας ν. Άντης Κυριακίδης κ.ά.
(2008)1 Α.Α.Δ. 716 όπου αναφέρθηκαν συγκεκριμένα τα εξής: «Η διαδικασία που οδηγεί στην εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης ως απόφασης Δικαστηρίου, είναι κατά την άποψη μας, ζήτημα τύπου. Για να εκτελεστεί οποιαδήποτε απόφαση Δικαστηρίου χρειάζεται η εμπλοκή του ιδίου, που αφενός την διατάσσει και ταυτόχρονα την εποπτεύει. Επομένως, η διαιτητική απόφαση πρέπει κατά κάποιο τρόπο να καταχωριστεί, να «εγγραφεί» δηλαδή στα αρχεία του πρωτοκολλητείου ως απόφαση Δικαστηρίου, για να προχωρήσει η εκτέλεση της. Γι' αυτό το σκοπό υπεβλήθη η υπό συζήτηση αίτηση, και μάλιστα επιδόθηκε στους εφεσίβλητους για να προβάλουν ενώπιον του Δικαστηρίου ό,τιδήποτε ήθελαν, με αναφορά ασφαλώς μόνο στο επίδικο θέμα, της προώθησης δηλαδή της εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης.» Στην δε υπόθεση Ανδρέας Χατζηγεωργίου Νικολάου ν. Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς Πολ. Έφ. 357/08 ημερ. 11.4.12, αναφέρθηκαν τα εξής: «Το επαρχιακό δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του στα πλαίσια διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Από την άλλη όμως, η διαδικασία δεν είναι απλώς τυπική εφόσον δι' αυτής επιδιώκεται η πρόσδοση δικαστικής ισχύος στη διαιτητική απόφαση για σκοπούς εκτέλεσης μέσω του επαρχιακού δικαστηρίου διά της εφαρμογής των ανάλογων δικονομικών μέτρων που εφαρμόζονται για σκοπούς εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων. Γι' αυτό ακριβώς το λόγο κάθε αίτηση που υποβάλλεται στο επαρχιακό δικαστήριο για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης πρέπει να επιδίδεται στο πρόσωπο προς το οποίο στρέφεται η διαιτητική απόφαση ώστε να έχει την ευκαιρία να προβάλει ο,τιδήποτε που ενδεχομένως έχει σχέση μόνο με το επίδικο θέμα της προώθησης της εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης χωρίς το δικαστήριο να υπεισέρχεται σε άλλα θέματα αναγόμενα στην ουσία κτλ της διαφοράς αναφορικά με την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση. Βασική προϋπόθεση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση, φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρηςδιαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται.» Με βάση τα πιο πάνω και με δεδομένο ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν έχει τη δικαιοδοσία να ελέγξει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης, ούτε και να υπεισέλθει στην ουσία της διαφοράς, κρίνω ότι στερείται δικαιοδοσίας να ελέγξει τα ζητήματα που εγείρονται με τους λόγους ένστασης 4, 5, 8 και 9 οι οποίοι θα πρέπει συνακόλουθα να απορριφθούν. Εν πάση περιπτώσει σημειώνω ότι τα εν λόγω ζητήματα εξετάστηκαν στα πλαίσια της Έφεσης 138/12 την οποία καταχώρησε η καθ' ης η αίτηση ζητώντας τον παραμερισμό της επίδικης διαιτητικής απόφασης και σε σχέση με την οποία εκδόθηκε απόφαση με την οποία η αίτηση απερρίφθη χωρίς να καταχωρηθεί έφεση κατά της απορριπτικής απόφασης. Ειδικότερα ως προς το λόγο ένστασης 9 που αφορά στην ουσία τη νομιμότητα του διορισμού του διαιτητή τα πιο κάτω λεχθέντα στην Ανδρέας Χατζηγεωργίου Νικολάου (ανωτέρω) επιβεβαιώνουν την πιο πάνω κρίση μου ότι το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εξετάσει τα όσα με τον εν λόγω λόγο ένστασης επιχειρούνται να προωθηθούν: «Ο πρωτόδικος δικαστής δεν είχε εξουσία να εξετάσει εξ ιδίας πρωτοβουλίας θέμα νομιμότητας διορισμού του διαιτητή. Το εν λόγω θέμα ως θέμα ουσίας, ενδεχομένως να μην μπορούσε καν να εξεταστεί πρωτοδίκως ακόμη και σε περίπτωση που αυτό θα εγειρόταν από τον διάδικο, ως εκφεύγον του δικαιοδοτικού πλαισίου της διαδικασίας.» Ως προς το λόγο ένστασης 10 αυτός είναι δυσνόητος και είναι αδύνατο να γίνει αντιληπτό ποιο ζήτημα επιχειρείται να προωθηθεί μέσω του. Εάν δε με αυτό το λόγο ένστασης αυτό που επιχειρείται να προωθηθεί είναι ότι δεν ακολουθήθηκαν οι διαδικασίες που προβλέπονται από τον Ν.22/85 και τους σχετικούς θεσμούς, επαναλαμβάνω ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να εξετάσει την ουσία της διαιτητικής απόφασης και εν πάση περιπτώσει σημειώνω ο εν λόγω ισχυρισμός στερείται ερείσματος για όλους τους λόγους που λεπτομερώς αναφέρονται στην απόφαση του Δικαστηρίου στην Έφεση 138/12 ημερ. 10/1/2013, περιλαμβανομένου και του ότι η καθ' ης η αίτηση είχε ειδοποιηθεί για τη διαδικασία της διαιτησίας και χωρίς καμία αιτιολογία παρέλειψε να εμφανιστεί. Ως προς το ότι δεν τηρήθηκε η διαδικασία του Περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4 (βλ. λόγο ένστασης 11) σημειώνω ότι δεν ετίθετο ζήτημα εφαρμογής της εν λόγω διαδικασίας αφού δεν τυγχάνει εφαρμογής στην υπό εξέταση περίπτωση, όπου η καθ' ης η αίτηση υπογράφοντας το επίδικο γραμμάτιο ως εγγυήτρια απεδέχθη τη δυνατότητα επίλυσης ενδεχόμενης διαφοράς της με την αιτήτρια μέσω διαιτησίας ως προβλέπεται στο άρθρο 52 του Ν. 22/85, διαδικασία η οποία ως έχει κριθεί είναι σύμφωνη και συμβατή με το άρθρο 30 του Συντάγματος (βλ. The Co-operative Grocery of Vasilia v. Haralambos Ppirou and others 4 RSCC 12). Ως προς τον λόγο ένστασης αρ. 3 με τον οποίο προωθείται η θέση ότι η υπό εξέταση αίτηση καταχωρήθηκε καταχρηστικά και κακόπιστα σημειώνω πως δεν έχει καταδειχθεί οτιδήποτε που να υποστηρίζει τέτοιο ισχυρισμό ενώπιον μου, ούτε έχω αντιληφθεί πως τέτοιο ζήτημα προκύπτει. Σε κάθε περίπτωση στο βαθμό που ο ισχυρισμός κατάχρησης και κακοπιστίας βασίζεται στο ότι οι αιτητές επιδιώκουν την εγγραφή μιας κατ' ισχυρισμόν εσφαλμένης ή και παράνομης απόφασης, σημειώνω ότι όπως και πιο πάνω έχει αναφερθεί το Δικαστήριο δεν έχει τη δικαιοδοσία να ελέγξει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης, ούτε και να υπεισέλθει στην ουσία της διαφοράς, και συναφώς ο σχετικός λόγος ένστασης υπό τις περιστάσεις θα πρέπει να απορριφθεί. Σύμφωνα δε με τη νομολογία ό,τι εμπίπτει στη δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου στα πλαίσια της εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης, είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση, φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται. Στην προκειμένη περίπτωση, αποτελεί καταληξη μου ότι η διαιτητική απόφαση ημερ. 31.3.10 (Τεκμ. 1) φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης. Ειδικότερα, φέρει το όνομα και υπογραφή του διαιτητή που την εξέδωσε, φέρει ημερομηνία έκδοσης της, αναφέρεται στους διαδίκους οι οποίοι είχαν ειδοποιηθεί για τη διαδικασία της διαιτησίας, όπου παρουσιάστηκε μόνο ο πρωτοφειλέτης, αναφέρεται ξεκάθαρα στην απαίτηση των αιτητών ως και στο ύψος του χρέους που οφείλεται από την καθ' ης η αίτηση. Η εν λόγω διαιτητική απόφαση γνωστοποιήθηκε στην καθ' ης η αίτηση η οποία καταχώρησε έφεση κατά της διαιτητικής απόφασης, η οποία απερρίφθη και εναντίον της οποίας (απορριπτικής απόφασης) δεν καταχωρήθηκε έφεση. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα εναντίον της καθ' ης η αίτηση ως η παρ. Α της αίτησης. Επιδικάζονται έξοδα προς όφελος των αιτητών και εναντίον της καθ' ης η αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. ........................................................... Ν. Μαθηκολώνη, Ε. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.