Μάριος Πεππής ν. Χρυστάλλα Αριστοδήμου, Αρ. Αίτησης: 177/13, 20/12/201

Μάριος Πεππής ν. Χρυστάλλα Αριστοδήμου, Αρ. Αίτησης: 177/13, 20/12/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A459 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Μέσσιου-Χριστοδουλίδου, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 177/13 Μάριος Πεππής Αιτητής και Χρυστάλλα Αριστοδήμου Καθ'ης η Αίτηση ---------------------------- Μονομερής αίτηση ημερ. 11.11.13 Ημερομηνία: 20 Δεκεμβρίου 2013 Εμφανίσεις: Για τον αιτητή: κ. Στ. Χριστοφόρου. Για την καθ'ης η αίτηση: κ.κ. Χρ. Νεοφύτου και Π. Μακρίδης --------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 11.11.13 το Δικαστήριο εξέδωσε προσωρινό διάταγμα εναντίον της καθ'ης η αίτηση με το οποίο απαγορεύεται στην καθ'ης η αίτηση και στους οικείους της να εισέρχονται και ή να παραμείνουν στην κατοικία η οποία βρίσκεται στην οδό Μαχαιριά 9 στο Τσέρι. Της έκδοσης του διατάγματος προηγήθηκε καταχώριση μονομερούς αίτησης από τον αιτητή με βάση άρθρα του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου 2000 όπως έχει τροποποιηθεί η οποία συνοδεύετο από την ένορκη δήλωση του αιτητή μαζί με τεκμήρια. Η καθ'ης η αίτηση αντέδρασε καταχωρώντας ένσταση συνοδευόμενη από τη δική της ένορκη δήλωση και μεγάλο αριθμού τεκμηρίων, διεξήχθη ακρόαση κατά την οποία αντεξετάστηκαν τόσον ο αιτητής όσο και η καθ'ης η αίτηση. Αντικείμενο της παρούσας απόφασης είναι κατά πόσον θα οριστικοποιηθεί το προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 11.11.03 ως αιτείται ο αιτητής ή κατά πόσον θα ακυρωθεί, ως η θέση της καθ'ης η αίτηση. Η αίτηση με την ένορκη δήλωση και τα τεκμήρια που την συνοδεύουν όπως και η ένσταση με την ένορκη δήλωση και τα τεκμήρια που την συνοδεύουν είναι καταχωρημένες εντός του φακέλου. Δεν προτίθεμαι να αναπαράξω το περιεχόμενο τους καθότι, ειδικά η ένσταση, η ένορκως δήλωση που τη συνοδεύει και τα τεκμήρια είναι ογκωδέστατα. Για σκοπούς της παρούσας απόφασης αναφέρω ότι ο αιτητής και η καθ'ης η αίτηση είχαν παντρευτεί στις 4.5.2005 στην εκκλησία της Παναγίας των Χαρίτων σύμφωνα με το Δόγμα της Μαρωνιτικής εκκλησίας και με απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου Θρησκευτικών Ομάδων-Θρησκευτική Ομάδα Μαρωνιτών ο γάμος τους λύθηκε στα πλαίσια της αίτησης 1/13 στις 20.10.2013 λόγω ισχυρού κλονισμού της έγγαμης σχέσης από λόγους που οφείλονται και στους δύο. Η επίδικη οικία που βρίσκεται στην οδό Μαχαιρά 9 στο Τσέρι ανήκει εξ ημισείας στους διαδίκους. Ήταν η θέση του αιτητή, και επί αυτής της βάσης το Δικαστήριο εξέδωσε μονομερώς το διάταγμα του, ότι στις 18.9.2013 η καθ'ης η αίτηση είχε εγκαταλείψει την οικία, μετέφερε το βασικό εξοπλισμό της σε διαμέρισμα δικής της ιδιοκτησίας και αντικατέστησε τον εξοπλισμό της οικίας με τον εξοπλισμό που είχε σε διαμέρισμα της ο οποίος ήταν χαμηλότερης ποιότητας και αξίας. Ήταν η θέση του αιτητή ότι μεταξύ του και της καθ'ης η αίτηση είχε επέλθει συμφωνία μεταξύ τους με την οποίαν ο αιτητής θα χρησιμοποιούσε την οικία αποκλειστικά. Το μόνο θέμα που παρέμεινε μεταξύ τους να διευθετηθεί σε ότι αφορά την κατοχή της οικίας ήταν ότι στο υπόγειο της, το οποίο η καθ'ης η αίτηση είχε διαμορφώσει και χρησιμοποιούσε ως ινστιτούτο αισθητικής, υπήρχε εξοπλισμός για τον οποίο ο αιτητής επέμενε ότι θα έπρεπε η καθ'ης η αίτηση να μεταφέρει αλλού και να κενώσει το υπόγειο αφού η κατοχή της οικίας είχε παραδοθεί στον ίδιο. Την 1.11.2013 σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του αιτητή η καθ'ης η αίτηση κατά παράβαση της διευθέτησης εισήλθε στην οικία σε έξαλλη κατάσταση και ο αιτητής κατάφερε αγκαλιάζοντας την να την βγάλει έξω χωρίς να την κτυπήσει. Η καθ'ης η αίτηση πήγε στην βεράντα, πήρε μια μεγάλη πέτρα, έσπασε τα τζάμια της μπαλκονόπορτας, ξαναμπήκε στην οικία και άρχισε να φωνάζει οπόταν και ο ίδιος κάλεσε την Αστυνομία. Προηγουμένως η καθ'ης η αίτηση είχε φύγει για λίγο και όπως έμαθε αργότερα είχε πάει στην Αστυνομία και έκαμε καταγγελία ότι την κτύπησε. Ο ίδιος έλαβε έντυπο από την Αστυνομία να πάει στο Νοσοκομείο και να εξεταστεί όπου ο επί καθήκον γιατρός διαπίστωσε ότι έφερε γδαρσίματα. Στις 4.11.2013 ο αιτητής άλλαξε τις κλειδαριές της οικίας φοβούμενος τυχόν επίσκεψη της καθ'ης η αίτηση και πρόκληση νέων ζημιών, στις 8.11.2013 η καθ'ης η αίτηση με τον πατέρα της και ένα κλειδαρά προσπαθούσαν να ανοίξουν την οικία, ο ίδιος τους άνοιξε την πόρτα και αφού η καθ'ης η αίτηση μπήκε μέσα πήρε τα κλειδιά και είπε στον κλειδαρά να αποχωρήσει κρατώντας ένα κατσαβίδι και με επιθετικό τρόπο τον απείλησε. Κλήθηκε εκ νέου η Αστυνομία μετά από διάφορα συμβάντα που έγιναν με τα αυτοκίνητα τους, η Αστυνομία κάλεσε την καθ'ης η αίτηση και τον πατέρα της στο σταθμό για να δώσουν κατάθεση οπότε ο αιτητής άλλαξε εκ νέου τις κλειδαριές. Αργά το βράδυ η καθ'ης η αίτηση με τον πατέρα της δοκίμασαν να μπουν στο σπίτι, δεν τα κατάφεραν και την επόμενη μέρα, ο αιτητής από την αδερφή του ότι η καθ'ης η αίτηση προσπαθούσε να εισέλθει στην οικία και κρατώντας τσάππα προσπαθούσε να σπάσει το γυαλί της πόρτας της κουζίνας πράγμα που κατάφερε και ακολούθως με την ίδια τσάππα έσπασε τα γυαλιά της μπαλκονόπορτας. Στις 8.11.2013 η καθ'ης η αίτηση μπήκε και πάλι στο σπίτι σπρώχνοντας τόσο τον ίδιο όσο και την αδερφή του, έτρεξε και ανέβηκε στο υπνοδωμάτιο του πρώτου ορόφου και κλειδώθηκε και μέχρι ο ίδιος να πάρει την Αστυνομία τηλέφωνο ήρθαν οι γονείς της καθ'ης η αίτηση οι οποίοι εισήλθαν στην οικία. Ενώ ο ίδιος μετέβηκε στο Νοσοκομείο για εξέταση η καθ'ης η αίτηση με τους γονείς της παρέμειναν στο σπίτι, η καθ'ης η αίτηση με την μητέρα της κοιμήθηκαν κλειδωμένες στο υπνοδωμάτιο, ο πατέρας της στον καναπέ του σαλονιού ενώ ο ίδιος και η αδερφή του πέρασαν το βράδυ καθισμένη στον άλλο καναπέ και πολυθρόνα. Την επόμενη μέρα όπως και το Σάββατο και την Κυριακή η καθ'ης η αίτηση και οι γονείς της παρέμειναν στην οικία όπως και ο ίδιος και η αδερφή του δημιουργώντας αυτή την τεταμένη ατμόσφαιρα. Η καθ'ης η αίτηση στην ένσταση της αναφέρει ότι ο αιτητής παραπλάνησε το Δικαστήριο παρουσίασε γεγονότα ψευδή και λανθασμένα και ενέργησε κακόπιστα, η οικία που αποτελεί το αντικείμενο της αίτησης αποτελεί αντικείμενο περιουσιακών διαφορών, η διατήρηση του διατάγματος πλήττει τα περιουσιακά δικαιώματα της και δεν μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει καθώς δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την διατήρηση του. Στην ογκωδέστατη ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση και αποτελείται από 102 παραγράφους η καθ'ης η αίτηση αναφέρει όλο το ιστορικό της σχέσης της με τον αιτητή, κάτι που δεν ενδιαφέρει για σκοπούς της παρούσας υπόθεσης. Ήταν η θέση της ότι ουδέποτε εγκατέλειψε την οικία ως ο αιτητής ισχυρίζεται και ουδέποτε έγινε συμφωνία για να παραχωρηθεί η κατοχή της κατοικίας στον αιτητή. Θεωρεί το διάταγμα που εκδόθηκε στις 11.11.2013 ότι εκδόθηκε μετά που ο αιτητής παραπλάνησε το Δικαστήριο ως προς τα γεγονότα, επαναλαμβάνει ότι είναι συνιδιοκτήτρια της οικίας και ότι δεν είναι η πρώτη φορά που ο αιτητής προσπαθεί να την αποκλείσει από την οικία της αλλάζοντας κλειδαριές και εγκαθιστώντας συστήματα συναγερμού εν αγνοία της. Είναι η θέση της ότι στις 27.9.2013 ο αιτητής έβγαλε όλο τον εξοπλισμό του ινστιτούτου αισθητικής που διατηρούσε στο υπόγειο του σπιτιού έξω από την ράμπα του υπογείου οπόταν και με την συγκατάθεση του ενώπιον των γονέων της επανατοποθετήθηκε ο εξοπλισμός στο υπόγειο της οικίας και αλλάχθηκαν οι κλειδαριές και έδωσε η ίδια στον αιτητή αντικλείδι. Αναφέρει και άλλες προσπάθειες του αιτητή να την αποκλείσει από το σπίτι, και όσον αφορά τα επίδικα γεγονότα, αναφέρει ότι την 1.11.2013 έκαμε καταγγελία στον Αστυνομικό Σταθμό Λακατάμιας για περιστατικό βίας εναντίον της όπου διαπιστώθηκε θλάση αυχένα και ότι η ίδια βρισκόταν σε κατάσταση κλονισμού. Αναφέρει ότι πριν να γίνουν όλα αυτά ο αιτητής ήταν σπίτι με την φιλενάδα του που είναι παντρεμένη και ο ίδιος δεν την αγκάλιασε προσπαθώντας να την βγάλει έξω ως ισχυρίστηκε αλλά την κτύπησε. Παραδέχεται ότι έσπασε την τζαμόπορτας της θύρας αλλά χωρίς πρόθεση να κτυπήσει ή να προκαλέσει σωματική βλάβη στον αιτητή. Ήταν η θέση της ότι την ίδια μέρα που αποτάθηκε ο αιτητής στο παρόν Δικαστήριο για την αίτηση του διατάγματος είχε καταχωρήσει και η ίδια την αγωγή 7230/13 στην οποία ζητούσε περιοριστικά μέτρα η οποία ορίστηκε για επίδοση σε μεταγενέστερη ημερομηνία. Αναφέρει ότι τα όσα ο αιτητής αναφέρει για τις ημερομηνίες 6-11.11.13 είναι ψευδή και ότι είναι ο αιτητής που αυθαίρετα άλλαξε τις κλειδαριές της κατοικίας και την ανάγκασε να σπάσει το τζάμι της πόρτας της κουζίνας και το τζάμι του σαλονιού. Θέση της είναι ότι αφ' στιγμής είναι εξ ημισείας ιδιοκτήτης της επίδικης οικίας και ουδέποτε επήλθε οποιαδήποτε συμφωνία για παράδοση της κατοχής της οικίας στον αιτητή παράνομα το Δικαστήριο της έχει στερήσει το δικαίωμα απόλαυσης της ιδιοκτησίας της καθότι έχει παραπλανηθεί το Δικαστήριο ως προς τα πραγματικά γεγονότα. Σημειώνω ότι η καθ'ης η αίτηση στην ένσταση της αναφέρει με λεπτομέρεια θέματα που αφορούσαν τους λόγους των προβλημάτων της με τον αιτητή που αποδίδει στην αδυναμία του να τεκνοποιήσει όπως και εκφέρει την άποψη ότι η λύση του γάμου της δεν αναγνωρίζεται από το Δόγμα της Μαρωνιτικής Εκκλησίας, συνεπώς παραμένει ακόμα νυμφευμένη με τον αιτητή για να του καταλογίσει το αδίκημα της μοιχείας όπως και στην ένορκη της δήλωση αναφέρει αλλά όπως και με λεπτομέρεια ανέφερε στο Δικαστήριο κατά την αντεξέταση της, μάλιστα δίδοντας έμφαση σε λεπτομέρειες και γεγονότα τα οποία δεν έκρινε αναγκαίο ούτε να αναγράψει στην ένσταση της αλλά ούτε και να τα θέσει ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας που ασκεί πολιτική δικαιοδοσία στα πλαίσια της αίτησης της για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Όπως έχω ήδη αναφέρει τόσο ο αιτητής όσο και η καθ'ης η αίτηση αντεξετάστηκαν στα πλαίσια της διαδικασίας. Γνωρίζοντας πολύ καλά ότι σε αυτό το στάδιο δεν πρόκειται να τεθεί θέμα οριστικής διάγνωσης των επίδικων θεμάτων αφού όπως προκύπτει υπάρχει και πολιτική υπόθεση καταχωρημένη και θέματα περιουσιακών διαφορών στο Οικογενειακό Δικαστήριο αλλά και ποινική υπόθεση εναντίον της καθ'ης η αίτηση, η υπόθεση 22953/13 που έχει καταχωρηθεί στις 5.11.2013, είναι αναγκαίο όμως να γίνει κάποια αξιολόγηση των μαρτύρων. Χωρίς κανένα ενδοιασμό αναφέρω ότι και οι δύο μάρτυρες, αιτητής και καθ'ης η αίτηση δεν έχουν κάνει καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Ο αιτητης φαινόταν να μην γνωρίζει και πολλά πράγματα για την υπόθεση, η αντεξέταση του δεν ήταν επίμονη αλλά και στις λίγες ερωτήσεις που του τέθηκαν απαντούσε μονολεκτικά, χωρίς να δίδει συγκεκριμένες απαντήσεις παραδεχόμενος ότι την αγκάλιασε για να την βγάλει έξω και αν αυτό είναι βία τότε ναι άσκησε βία. Σε αντίθεση με τον αιτητή η καθ'ης η αίτηση πλατείαζε συνεχώς στις απαντήσεις της, έδωσε την εντύπωση προσώπου που ήρθε στο Δικαστήριο για να προβάλει καθαρά την δική της εκδοχή των γεγονότων ανεξάρτητα από το τι ερωτάτο, οδηγούσε τις απαντήσεις της εκεί που ήθελε, ήταν πολύ επιτηδευμένος ο τρόπος που έδιδε μαρτυρία σε τέτοιο βαθμό που το Δικαστήριο να μην μπορεί να στηριχτεί στη θέση της και στη μαρτυρία της με ασφάλεια. Παραδέχτηκε δε ότι και η ίδια άσκησε βία όπως και ότι έσπασε τα τζάμια της μπαλκονόπορτας και την πόρτας της κουζίνας σε δύο περιπτώσεις. Θεωρώ λοιπόν ότι η αντεξέταση και των δύο μαρτύρων δεν έχει βοηθήσει το Δικαστήριο. Από όλα όσα έχουν λεχθεί και γραφεί παραμένουν ως αναντίλεκτα και ή παραδεκτά γεγονότα, με βάση τα οποία το Δικαστήριο θα προχωρήσει να εξετάσει κατά πόσο θα ακυρωθεί ή οριστικοποιηθεί το διάταγμα τα ακόλουθα: - Η επίδικη κατοικία ανήκει εξ ημισείας στους διαδίκους. - Δεν έχει παρουσιαστεί στο Δικαστήριο καμία έγγραφη συμφωνία για την διευθέτηση του θέματος της κατοχής της. - Στο υπόγειο της κατοικίας υπάρχει ινστιτούτο αισθητικής με τον εξοπλισμό του από τον οποίο η καθ'ης η αίτηση ασκούσε το επάγγελμα της αισθητικού σε κάποια χρονικά διαστήματα. - Η καθ'ης η αίτηση διαθέτει διαμέρισμα στην οδό Διονυσίου Σολωμού 3 στην Έγκωμη. - Ο γάμος των διαδίκων διαλύθηκε με απόφαση Δικαστηρίου στις 22.10.2013. - Και ο αιτητής και η καθ'ης η αίτηση έχουν εξετασθεί από κυβερνητικούς γιατρούς μετά από αλληλοκατηγορία για βία και υπάρχουν σχετικά ιατρικά πιστοποιητικά. - Η καθ'ης η αίτηση σε δύο περιπτώσεις έχει προκαλέσει ζημιά σε μπαλκονόπορτα και την πόρτα της κουζίνας της επίδικης κατοικίας κτυπώντας και σπάζοντας τα τζάμια με πέτρα και τσάπα. Από τα πιο πάνω καθίσταται σαφές ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να ζυγίσει τα πιο πάνω δεδομένα ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια με βάση και την νομολογία για να αποφασίσει σε σχέση με το διάταγμα. Το γεγονός ότι η επίδικη κατοικία ανήκει εξ ημισείας στους διαδίκους δεν μπορεί να λειτουργήσει κατά τρόπον που να εμποδίζεται Δικαστήριο να εκδώσει διάταγμα αποκλείοντας προσωρινά τον ένα από τους δύο από την οικία στις κατάλληλες περιπτώσεις. Τούτο καθίσταται δεδομένο από το λεκτικό του άρθρου 22

(1)του Νόμου περί Βίας στην Οικογένεια. Από τα γεγονότα όπως έχουν αναλυθεί πιο πάνω προκύπτει ότι μεταξύ των διαδίκων έχουν εκδηλωθεί επεισόδια βίας, σε ότι αφορά τον αιτητή το ιατρικό έντυπο το οποίο υπογράφεται από το Δρ. Χρίστο Χρίστου Ιατρικό Λειτουργό Τ.Α.Ε.Π. του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας στις 8.11.2013, αναφέρει ότι υπήρχαν ευρήματα κατά την ιατρική εξέταση του αιτητή. Επίσης οι φωτογραφίες που επισυνάπτει ως Τεκμήριο στην ένορκη του δήλωση ο αιτητής σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η καθ'ης η αίτηση δεν αρνήθηκε ούτε στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση της αλλά ούτε και ενόρκως ότι μεταξύ της και του αιτητή εκδηλώθηκαν περιστατικά βίας και ότι η ίδια έσπασε δύο φορές τις μπαλκονόπορτες του σπιτιού χρησιμοποιώντας πέτρα και τσάπα καταδεικνύουν μια ιδιαίτερα έκρυθμη αλλά και επικίνδυνη κατάσταση πραγμάτων. Η καθ'ης η αίτηση επίσης στην ένσταση της επισυνάπτει ιατρικά πιστοποιητικά, τα Τεκμήρια 23 και 24 στα οποία αναφέρονται τα ευρήματα τους. Όπως έχει αναφερθεί στην αγόρευση του συνηγόρου για τον αιτητή η Αστυνομία έχει καταχωρίσει την ποινική υπόθεση 22953/13 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στις 5.12.2013. Στην εν λόγω υπόθεση η κατηγορουμένη-καθ'ης η αίτηση αντιμετωπίζει το αδίκημα της επίθεσης προκαλούσας πραγματική σωματική βλάβη στο πρώην σύζυγο της Μάριο Πεππή-αιτητή που επεσυνέβηκε στις 8.11.2013 με βάση άρθρα του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου του 2000 όπως έχει τροποποιηθεί. Διατάγματα της εξεταζόμενης φύσης είναι δημιουργήματα του Δικαίου της Επιείκειας. Από τις καταβολές του Δικαίου αυτού τέθηκε ως αρχή η προϋπόθεση ότι αυτός που το επικαλείται και προσφεύγει για θεραπεία στο δικαστήριο πρέπει να προσέρχεται με καθαρά χέρια. Η αρχή αυτή επιτάσσει όπως στην ένορκη δήλωση που στηρίζει μονομερή αίτηση πρέπει να γίνεται αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Το καθήκον αυτό όπως αναφέρεται και στην υπόθεση United Pertlite Industries Ltd v. Sayakhat Air Company, Πολ. Έφεση 10604 ημ. 28/6/02, συναρτάται με την καλή πίστη που πρέπει να επιδεικνύεται όταν ακούγεται μόνο η μια πλευρά και δεν δίδεται η δυνατότητα αμφισβήτησης στην άλλη. Το ουσιαστικό κριτήριο για το τι θεωρείται ουσιώδες σε κάθε περίπτωση είναι αντικειμενικό και μπορεί να λεχθεί ότι είναι οτιδήποτε άπτεται και μπορεί να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για τη χορήγηση ή όχι του αιτούμενου διατάγματος. Όσον αφορά το στοιχείο του κατεπείγοντος, είναι νομολογημένο ότι η έκδοση διατάγματος ex parte δικαιολογείται μόνο εφόσον καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος ή άλλες ειδικές περιστάσεις (βλ. μεταξύ άλλων Χριστοδούλου ν. Vraets

(1999)1(Γ) ΑΑΔ 1475, που παραπέμπει σε προηγούμενες αυθεντίες, In Re Stavros Appartments Ltd, Αίτηση 76/94 ημ. 29/12/94 και In Re B.P. Cyprus Ltd, Αίτηση 143/96 ημ. 1/8/96). Το κατεπείγον, όπως παρατηρείται στην υπόθεση Resola ν. Χρίστου,

(1998)1(Β) ΑΑΔ 598, αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο εφόσον καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος δικαιολογείται, όλως εξαιρετικώς, η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του εναγομένου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρεθεί η παρέκκλιση από τον θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση. Σύμφωνα με τις αποφάσεις Resola (Cyprus Ltd) v. Χρίστου 1998 1ΑΑΔ 598 όπως και στην υπόθεση Zein και άλλοι ν. Παράσχος Κ. Καμπανέλας Λτδ, Πολ. Έφεση 10494 ημ. 27/4/2000, το στοιχείο του κατεπείγοντος αποτελεί δικαιοδοτικό όρο για την παροχή θεραπείας μονομερώς. Επίσης το κατεπείγον της θεραπείας συναρτάται προς την αμεσότητα του κινδύνου στην αποτροπή του οποίου η θεραπεία αποσκοπεί. Το Δικαστήριο εξετάζοντας θεραπείες όπως αυτές που ζητούν οι αιτητές πρέπει, εν πάση περιπτώσει, να εξετάσει το κατά πόσον έχουν ικανοποιηθεί τόσο οι προϋποθέσεις που το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 επιβάλλει αλλά και κατά πόσο το άρθρο 5 του Κεφ. 6 έχει ικανοποιηθεί. Εξετάζοντας, τώρα, τις προϋποθέσεις που το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου προϋποθέτει, και η νομολογία έχει καθιερώσει, αναφέρω τα εξής: (α) Το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να εκδίδει παρεμπίπτοντα διατάγματα εάν συντρέχουν οι εξής προϋποθέσεις:

(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση,

(2)η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο Ενάγων σε θεραπεία και

(3)το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. (β) Το Δικαστήριο θα πρέπει επιπρόσθετα να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί ένα τέτοιο διάταγμα. Παραπέμπω στις αποφάσεις Οδυσσέως ν. Pieris Estates

(1982)1 CLR 557, Karydas Taxi v. Komodikis

(1975)1 CLR 38, Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 CLR 263, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη Χατζηβασίλη

(1989)1(Ε) ΑΑΔ 152, Louis Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ κ.α.

(1992)1(Β) ΑΑΔ 1453, Α/φοί Μυλωνά Α.Ε. κ.α. ν. Μ. Avraamides & Co Ltd, Πολ. Έφεση 9824 ημ. 21.9.98, Nemitsas Industries Ltd v. S. & S. Maritime Lines Ltd and Others

(1976)1 CLR 302, Constantinides v. Makriyiorghou & Another

(1978)1 CLR 585, Papastratis v. Petrides

(1979)1 CLR 231, M & M Transport v. Eteria Astikon Leoforion

(1981)1 CLR 605 και Γρηγορίου και άλλοι ν. Χριστοφόρου και άλλοι

(1995)1 ΑΑΔ. 248. Η πρώτη προϋπόθεση για την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση κατά τη δίκη έχει ερμηνευτεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχτεί με βάση τα δικόγραφα μια συζητήσιμη υπόθεση. Η δεύτερη προϋπόθεση, δηλαδή της ύπαρξης πιθανότητας ότι ο ενάγων δικαιούται σε θεραπεία επεξηγήθηκε ότι απαιτεί από τον αιτητή μόνο να δείξει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας, δηλαδή κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι ο βαθμός απόδειξης που απαιτείται σε πολιτικές υποθέσεις. Η τρίτη προϋπόθεση σύμφωνα με την οποία πρέπει να καταδειχτεί ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε κατοπινό στάδιο, εξετάζεται κυρίως υπό το φως του ερωτήματος κατά πόσο η απονομή αποζημιώσεων θα ήταν επαρκής θεραπεία κάτω από τα γεγονότα κάθε υπόθεσης. Το παρόν Δικαστήριο ασκεί ποινική δικαιοδοσία. Το άρθρο με το οποίο εκδόθηκε το υπό κρίσιν διάταγμα είναι το άρθρο 22

(1)του περί Βίας στην Οικογένεια Νόμου, 21

(1)

(2)του περί Βίας περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου του 2000 όπως έχει τροποποιηθεί το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: "22.—

(1)Το Δικαστήριο δύναται, έπειτα από αίτηση μέλους της οικογένειας ή της αστυνομίας ή του κατηγόρου ή του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ή του Οικογενειακού Συμβούλου ή άλλου προσώπου που ενεργεί για λογαριασμό οποιουδήποτε απ' αυτούς, να εκδώσει προσωρινό διάταγμα αποκλεισμού του υπόπτου ή απομάκρυνσης ανήλικου θύματος, μέχρις ότου καταχωρισθεί και εκδικαστεί ποινική υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου για ποινικό αδίκημα βίας.

(2)Το Δικαστήριο εκδίδει το διάταγμα καθ' οιονδήποτε χρόνο έπειτα από αίτηση που συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του θύματος ή, στην περίπτωση ανήλικου θύματος, οποιουδήποτε προσώπου που είναι σε θέση να έχει άμεση γνώση των γεγονότων ή από οποιαδήποτε άλλα αποδεικτικά στοιχεία, τα οποία δημιουργούν εκ πρώτης όψεως κίνδυνο άσκησης βίας ή επανάληψης βίας, περιλαμβανομένων και καταθέσεων του θύματος ή άλλων προσώπων σε οποιαδήποτε μορφή, πιστοποιητικών, βεβαιώσεων και άλλων αποδεικτικών στοιχείων δυνάμει αυτού ή άλλου νόμου.

(3)(α) Το προσωρινό διάταγμα ισχύει για περίοδο μέχρι οκτώ ημερών από την ημέρα επίδοσης του στον ύποπτο και είναι επιστρεπτέο στο Δικαστήριο εντός της περιόδου αυτής σε ώρα και ημέρα που θα ορίσει ο Πρωτοκολλητής. (β) Κατά την ορισμένη από τον Πρωτοκολλητή ημέρα και ώρα το Δικαστήριο ακούει τον ύποπτο ή και κάθε επηρεαζόμενο ή ενδιαφερόμενο πρόσωπο που θα παρουσιασθεί και αποφασίζει εάν θα τερματίσει την ισχύ του διατάγματος ή εάν θα το παρατείνει μέχρι οκτώ επιπρόσθετες ημέρες. (γ) Το Δικαστήριο δύναται να παρατείνει περαιτέρω την ισχύ διατάγματος μέχρι και οκτώ ημέρες σε κάθε περίπτωση, χωρίς όμως η συνολική ισχύς του διατάγματος να υπερβαίνει τις είκοσι τέσσερις ημέρες πριν από την καταχώριση ποινικής δίωξης εναντίον υπόπτου. (δ) Το Δικαστήριο δύναται μετά την καταχώριση ποινικής δίωξης εναντίον υπόπτου να εκδώσει ή παρατείνει διάταγμα αποκλεισμού ή απομάκρυνσης ανηλίκου θύματος με ισχύ μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης.» Όπως προκύπτει από το άρθρο 22

(3)του Νόμου το διάταγμα δεν μπορεί να παραταθεί πέραν των 24 ημερών πριν την καταχώριση ποινικής δίωξης εναντίον του υπόπτου, ενώ μετά την καταχώριση ποινικής δίωξης εναντίον του υπόπτου μπορεί να εκδώσει ή παρατείνει το διάταγμα με ισχύ μέχρι την εκδίκασης της υπόθεσης, σχετική είναι η παράγραφος 22

(3)(δ) του Νόμου. Το διάταγμα έχει εκδοθεί στις 11.11.

Η ποινική υπόθεση που έχει καταχωρίσει η Αστυνομία εναντίον της καθ'ης η αίτηση όπως έχει ήδη αναφερθεί έχει καταχωρηθεί στις 5.12.2013 εντός της περιόδου που προνοεί ο Νόμος. Το πρώτο σημείο που πρέπει να εξετασθεί είναι η θέση του συνηγόρου της καθ'ης η αίτηση ότι ο αιτητής έχει παραπλανήσει το Δικαστηριο στην έκδοση του διατάγματος αφού έχει αποκρύψει ουσιώδη γεγονότα. Θεωρώ ότι η εξέταση του σημείου αυτού είναι πολύ σημαντική αφού σύμφωνα με τη νομολογία εάν επιτύχει ο συγκεκριμένος λόγος ένστασης οδηγεί άνευ άλλου στην ακύρωση του αιτούμενου διατάγματος. Σύμφωνα δε με τη Νομολογία δεν είναι η απόκρυψη όλων των στοιχείων από πλευράς ενός αιτητή που οδηγεί σε ακύρωση του διατάγματος, πρέπει να έχει γίνει απόκρυψη ουσιωδών στοιχείων, δηλαδή στοιχείων που αν αποκαλύπτονταν θα επηρέαζαν την κρίση του Δικαστηρίου στο στάδιο της έκδοσης του διατάγματος. Ως ουσιώδη στοιχεία τα οποία δεν έχουν αποκαλυφθεί από τον αιτητή η καθ'ης η αίτηση αναφέρει διάφορα άλλα περιστατικά που είχαν γίνει μεταξύ τους αλλά και το γεγονός ότι και η ίδια υπήρξε θύμα βίας από τον αιτητή την 1.11.
Σε σχέση με αυτή τη θέση της καθ'ης η αίτηση αναφέρω τα ακόλουθα. Η καθ'ης η αίτηση προβάλλει την θέση ότι ή ίδια την 1.11.2013 υπέστη ξυλοδαρμό από τον αιτητή ο οποίος της προκάλεσε σοβαρό τραυματισμό και προς τούτο επισυνάπτει σχετικά το Τεκμήριο 23 που είναι ιατρικό έντυπο στο οποίο υπάρχει η έκθεση του Δρ. Φοίβου Κωστόπουλου. Είναι η θέση της ότι μετέβηκε στο Αστυνομικό Σταθμό Λακατάμιας και έκαμε επίσημη καταγγελία εναντίον του αιτητή σε σχέση με το θέμα αυτό. Για την εν λόγω καταγγελία στην ογκωδέστατη ένσταση της η οποία συνοδεύεται από πάρα πολλά τεκμήρια επισυνάπτονται δύο τεκμήρια, το Τεκμήριο 33 που φέρει ημερομηνία Νοέμβριο του 2013, σύμφωνα με την οποία βεβαιούται ότι στις 9.11.2013 η καθ'ης η αίτηση κατήγγειλε ότι ο πρώην άντρας της δεν της έδινε τα κλειδιά της εξωτερικής πόρτας του σπιτιού μόνον και ότι εντός του Τεκμηρίου 27 υπάρχει ως Τεκμήριο 28 το ίδιο έντυπο στο οποίο και πάλι υπογράφεται από τον ίδιο Υπαστυνόμο και υπάρχουν προσθήκες στη εν λόγω βεβαίωση στην οποία αναφέρεται ότι είχαν γίνει και άλλες καταγγελίες την 1.11.2013 και 6.11.
Εκείνο το οποίο είναι άξιον απορίας είναι γιατί ενώ η καθ'ης η αίτηση που όπως ισχυρίζεται υπέστη επίθεση και σοβαρές βλάβες την 1.11.2013 εντούτοις παρέμεινε αδρανής μέχρι και τις 11.11.2013 όπου καταχώρισε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας αστική δικαιοδοσία αγωγή εναντίον του αιτητή και στα πλαίσια της οποίας αιτείτο προσωρινού διατάγματος. Γιατί περίμενε δέκα μέρες να αντιδράσει αφού τα πράγματα είχαν λάβει τόσο σοβαρή τροπή; Πέραν τούτου αναφέρω ότι αν αποκαλύπτοντο τα θέματα αυτά δεν θα επενεργούσαν στη μη χορήγηση του διατάγματος αφού μάλλον θα ενδυνάμωναν την θέση ότι η κατάσταση μεταξύ των μερών είχε οξυνθεί τόσο πολύ που θα έπρεπε να εκδοθεί διάταγμα αποκλεισμού ενός εκ των δύο. Εφαρμόζοντας λοιπόν τις αρχές της Νομολογίας όπως έχει ανωτέρω παρατεθεί αναφέρω τα ακόλουθα: Θεωρώ ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και υπάρχει η πιθανότητα ο αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία. Αυτή βεβαίως η διαπίστωση σε καμία περίπτωση δεν είναι οριστική διάγνωση για τα επίδικα θέματα. Σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση και πάλι θεωρώ ότι αυτή έχει αποδειχθεί γιατί με την τροπή που έχουν πάρει τα πράγματα καταδεικνύεται ότι χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος υπάρχει μεγάλη πιθανότητα τα πράγματα και οι καταστάσεις να εξελιχθούν με τέτοιο τρόπο που να μην μπορεί να επιτευχθεί και απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Ενόψει λοιπόν των ανωτέρω είναι η θέση μου ότι δικαιολογείται η οριστικοποίηση του παρόντος διατάγματος μέχρι της περάτωσης της υπόθεσης με αριθμό 22953/13 που έχει καταχωρηθεί στις 5.12.
Σε ότι αφορά τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας δεν υπάρχει κανένας λόγος απόκλισης από το συνήθη κανόνα που είναι ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα και έτσι επιδικάζονται εναντίον της καθ'ης η αίτηση και υπέρ του αιτητή όπως υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .................. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.