Κώστας Τουμπουρής, Ειδοποίηση Πτώχευσης αρ. 616/12, 18/12/2013

(4)και στην οποία βασίζεται η Ειδοποίηση Πτώχευσης. Και τούτο γιατί η εκτέλεση της απόφασης αναστάληκε μέχρι 30.6.

1. Ισχυρίζεται ότι μόνο η παρ.1 της επιστολής ημερ. 15.7.09, αποτελεί μέρος της δικαστικής απόφασης και έτσι θεωρεί ότι οι τόκοι θα έπρεπε να υπολογίζονται από το τέλος της περιόδου αναστολής. Στην δικαστική απόφαση δεν υπάρχει οποιαδήποτε πρόνοια περί καταβολής ολόκληρου του ποσού και των τόκων σε περίπτωση που δεν τηρηθούν τα όσα αναφέρονται στην παρ.1 της επιστολής ημερ. 15.7.
3. Η Ειδοποίηση Πτώχευσης είναι πρόωρη διότι η συμφωνία ημερ. 15.7.09, βρίσκεται ακόμα σε ισχύ και ουδέποτε τερματίστηκε.
4. Ενόψει του ότι με τη δικαστική απόφαση 4238/06 εκδόθηκε Διάταγμα Πώλησης των ενεχυριασμένων μετοχών των Εναγομένων 6 και 7, η δική του οφειλή θα είναι το τυχόν υπόλοιπο που θα παραμείνει μετά την πώληση. Αυτός ήταν και ο λόγος που δόθηκε η αναστολή εκ συμφώνου.
5. Η ίδια η δικαστική απόφαση η οποία καθορίζει τον τρόπο ικανοποίησης της και τα memo που οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν εγγράψει επί της περιουσίας του και των υπολοίπων Εναγομένων, παρέχουν ικανοποιητική εξασφάλιση για το εξ' αποφάσεως χρέος, εφόσον η αξία των επιβαρυμένων κτημάτων και των ενεχυριασμένων μετοχών, υπερβαίνει το σημερινό υπόλοιπο. Εάν οι ενεχυριασμένες μετοχές πωλούνταν το 2010, όταν η αξία τους ήταν πολλαπλάσια της σημερινής, το χρέος θα ήταν ήδη εξοφλημένο.
6. Η Ειδοποίηση Πτώχευσης είναι καταπιεστική, εκβιαστική και επηρεάζει δυσμενώς τα δικαιώματα του, εφόσον υπάρχουν στη διάθεση των Καθ' ων η Αίτηση ηπιότερες υπαλλακτικές λύσεις με τις οποίες θα μπορούσαν να εκτελέσουν την απόφαση. Επίσης οι Καθ' ων η Αίτηση δεν έχουν εξαντλήσει όλα τα μέσα που έχουν στη διάθεση τους για εκτέλεση της απόφασης εναντίον των Πρωτοφειλετών και των υπόλοιπων εγγυητών, ενώ κάποια από αυτά τα άτομα είναι ικανά να εξοφλήσουν το υπόλοιπο και δεν έχει ληφθεί οποιοδήποτε μέτρο εναντίον τους.
7. Η Ειδοποίηση Πτώχευσης είναι παράτυπη γιατί απουσιάζει η νομική βάση επί της οποίας εδράζεται. Η αίτηση προσέκρουσε σε ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Χριστόδουλου Παπαλαμπριανού, υπαλλήλου των Καθ' ων η Αίτηση, ημερ. 25.7.12, με την οποία ζητά απόρριψη της αίτησης για τους πιο κάτω λόγους:
8. Το εξ' αποφάσεως χρέος, με βάση τη δικαστική απόφαση 4238/06 ημερ. 30.7.09 δεν έχει εξοφληθεί και ο Αιτητής δεν προσκόμισε καμία εξοφλητική απόδειξη από τους Πιστωτές του.
9. Η πτωχευτική διαδικασία δεν θεωρείται μέτρο εκτέλεσης της απόφασης.
10. Η ένορκη δήλωση του Αιτητή δεν πληροί τις προϋποθέσεις για να αιτείται ακύρωση και/ή παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης, κατά παράβαση του άρθρου 3

(1)(ζ) του Περί Πτωχεύσεως Νόμου.

1. Ο Αιτητής δεν προβάλλει στην ένορκη του δήλωση σοβαρό και ουσιαστικό λόγο που να δικαιολογεί ακύρωση και/ή παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης και η αίτηση του βασίζεται σε γενικούς, αόριστους, ανυπόστατους και αβάσιμους ισχυρισμούς.
2. Η παρούσα αίτηση προσλαμβάνει μορφή κατάχρησης της διαδικασίας διότι ο Αιτητής την καταχώρησε μόνο για να καθυστερήσει και/ή εμποδίσει τη διαδικασία Πτώχευσης.
3. Ο Αιτητής δεν απέδειξε τον ισχυρισμό του ότι οι Πιστωτές είναι εξασφαλισμένοι. Στην ένορκη του δήλωση, ο Χρ. Παπαλαμπριανού ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής εμποδίζεται να προωθήσει την αίτηση του διότι σύμφωνα με τις ρητές πρόνοιες του άρθρου 3

(1)(ζ) του Κεφ.5, η παρούσα διαδικασία δεν είναι η ενδεδειγμένη. Η αίτηση δεν πληροί τις προϋποθέσεις που καθορίζει το άρθρο 3

(1)(ζ) του Κεφ. 5 σύμφωνα με το οποίο ο οφειλέτης, μέσα σε τρεις ημέρες από την επίδοση της Ειδοποίησης Πτώχευσης θα πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει ανταπαίτηση, ανταξίωση ή συμψηφισμό στην αγωγή στην οποία λήφθηκε η απόφαση. Εάν ο οφειλέτης επιθυμεί να εγείρει οποιοδήποτε άλλο λόγο, όπως αναστολή εκτέλεσης της απόφασης ή εξόφληση, τότε μόνο μπορεί να καταχωρήσει αίτηση για ακύρωση της Ειδοποίησης Πτώχευσης. Ισχυρίζεται επίσης ότι το ποσό που αναφέρεται στην Ειδοποίηση Πτώχευσης είναι το πραγματικό οφειλόμενο ποσό, σύμφωνα με την δικαστική απόφαση ημερ. 30.7.09 στην αγωγή αρ. 4238/06 το οποίο δεν έχει εξοφληθεί και το χρέος συνεχίζει να υφίσταται. Ο Αιτητής δεν προσκόμισε καμία εξοφλητική απόδειξη από τους Πιστωτές και αμφισβητεί το υπόλοιπο χωρίς να προσδιορίζει ποιο είναι το υπόλοιπο που αναγνωρίζει. Η επιστολή ημερ. 15.7.09 που είναι επισυνημμένη στην δικαστική απόφαση, αποτελεί μέρος της και προσδιορίζει την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης. Σ΄' αυτήν δεν αναφέρεται ότι οι τόκοι αρχίζουν να υπολογίζονται μετά το τέλος της περιόδου αναστολής, η οποία έχει λήξει και συνεπώς η Ειδοποίηση Πτώχευσης δεν είναι πρόωρη. Το Διάταγμα Πώλησης των μετοχών δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με τον Αιτητή αλλά αφορά τους Εναγόμενους 6 και 7 και οι πιστωτές έχουν δικαίωμα και όχι υποχρέωση να πωλήσουν τις εν λόγω μετοχές. Ισχυρίζεται επίσης ότι οι πιστωτές δεν είναι εξασφαλισμένοι και ο Αιτητής δεν απέδειξε τον εν λόγω ισχυρισμό του. Το θέμα εξασφάλισης των Πιστωτών εξετάζεται από το Δικαστήριο στο στάδιο της Αίτησης Πτώχευσης και όχι στο στάδιο της Ειδοποίησης Πτώχευσης, η οποία δεν αποτελεί μέτρο εκτέλεσης της απόφασης. Έχω μελετήσει με προσοχή την αίτηση και ένσταση, τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν καθώς επίσης και όσα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστήριξαν ή έθεσαν με τις αγορεύσεις τους ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο Αιτητής δεν προσβάλλει την εγκυρότητα της ειδοποίησης επικαλούμενος οποιονδήποτε από τους δύο λόγους που προνοούνται από τον Κανονισμό 40

(2)των Πτωχευτικών Κανονισμών. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να γίνει με καταχώρηση ένορκης δήλωσης και ορθά, κατά την άποψη μου, επέλεξε να προβάλει άλλους λόγους για ακύρωση της ειδοποίησης με αίτηση (βλ. William's Law and Practice in Bankruptcy, 18η έκδοση, σελ.44 και Καν.188 των Πτωχευτικών Κανονισμών, που προβλέπει ότι για θέματα που δεν προνοούν οι Πτωχευτικοί Κανονισμοί εφαρμόζονται ανάλογα οι Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικοί Κανονισμοί). Σε τέτοια, όμως, περίπτωση το βάρος της απόδειξης ότι συντρέχει λόγος ακύρωσης της ειδοποίησης είναι επί των ώμων του (Βλ. Re A. Debtor

(1963)1 W.L.R. 51 και In re A Debtor (No. 75 of 1982) Ex Parte The Debtor v. National Westminster Bank Plc

(1984)1 W.L.R.). Το ερώτημα, επομένως, που εγείρεται είναι αν ο Αιτητής έχει αποσείσει αυτό το βάρος και στη βάση των λόγων που έχει προωθήσει, θα πρέπει να ακυρωθεί η ειδοποίηση. Ο Αιτητής αμφισβητεί κατά τρόπο γενικό και αόριστο το υπόλοιπο του εξ' αποφάσεως χρέους, χωρίς να διευκρινίζει την αμφισβήτηση του με συγκεκριμένους λόγους και συγκεκριμένα ποσά. Όπως σαφέστατα προκύπτει από την εκ συμφώνου δικαστική απόφαση στην αγωγή αρ.4238/06 ημερ. 30.7.09, η επισυνημμένη σ' αυτήν επιστολή ημερ. 15.7.09 αποτελεί μέρος αυτής και αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι είχε διαταχθεί η εκτέλεση της απόφασης μέχρι 30.6.10, σύμφωνα με την παρ.1 της εν λόγω επιστολής. Ωστόσο η θέση του Αιτητή ότι τόκοι θα έπρεπε να υπολογίζονται από το τέλος της περιόδου αναστολής, δεν βρίσκει έρεισμα στην απόφαση του Δικαστηρίου, ούτε και στο περιεχόμενο της επιστολής ημερ. 15.7.

1. Αβάσιμη κρίνεται και η θέση του Αιτητή ότι η Ειδοποίηση Πτώχευσης είναι πρόωρη διότι η συμφωνία ημερ. 15.7.09 βρίσκεται ακόμα σε ισχύ εφόσον ουδέποτε τερματίστηκε. Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, είχε διαταχθεί η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην παρ.1 της επιστολής ημερ. 15.7.
2. Αποτελεί θέση των Καθ' ων η Αίτηση, η οποία δεν αμφισβητήθηκε από τον Αιτητή, ότι κανένα ποσό καταβλήθηκε έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους και επομένως, μετά τη λήξη της περιόδου αναστολής, ο Αιτητής (ως και οι υπόλοιποι Εναγόμενοι) ευθύνεται για ολόκληρο το ποσό της απόφασης, σύμφωνα με την τελευταία παράγραφο της επιστολής ημερ. 15.7.
3. Κατ' επέκταση, η Ειδοποίηση Πτώχευσης που καταχωρήθηκε στις 31.5.12, δηλαδή μετά πάροδο δύο χρόνων από τη λήξη της περιόδου αναστολής, κατ' ουδένα λόγο μπορεί να θεωρηθεί ως πρόωρη. Ο Αιτητής προέβαλε περαιτέρω τον ισχυρισμό ότι η δική του οφειλή θα προκύψει μετά την πώληση των ενεχυριασμένων μετοχών των Εναγομένων 6 και 7 σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου, για τυχόν υπόλοιπο που θα παραμείνει. Ο ισχυρισμός του αυτός δεν με βρίσκει σύμφωνη. Σύμφωνα με την δικαστική απόφαση, το Διάταγμα αφορά μόνο τους Εναγόμενους 6 και 7 και καμία πρόνοια υπάρχει σ' αυτήν για υποχρέωση των Καθ' ων η Αίτηση να προβούν σε πώληση των ενεχυριασμένων μετοχών ούτε και οποιαδήποτε πρόνοια της τεκμηριώνει την εν λόγω θέση του Αιτητή. Αποτελεί, επιπρόσθετα, θέση του Αιτητή ότι η ίδια η δικαστική απόφαση αλλά και τα memo που οι Καθ' ων η Αίτηση ενέγραψαν στην περιουσία του αλλά και στην περιουσία των υπόλοιπων Εναγομένων, αποτελούν ικανοποιητική εξασφάλιση για το εξ' αποφάσεως χρέος, αφού η αξία των επιβαρυμένων κτημάτων και των ενεχυριασμένων μετοχών υπερβαίνει το σημερινό υπόλοιπο. Αναμφίβολα πρόκειται για γενικό, αόριστο και ατεκμηρίωτο ισχυρισμό που με κανένα τρόπο μπορεί να γίνει αποδεκτός από το Δικαστήριο. Πρόκειται δε για ισχυρισμό που δεν εξετάζεται στα πλαίσια της Ειδοποίησης Πτώχευσης αλλά στα πλαίσια της Αίτησης Πτώχευσης. Περαιτέρω η θέση του Αιτητή ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν έχουν εξαντλήσει όλα τα μέσα που έχουν στη διάθεση τους για εκτέλεση της απόφασης εναντίον των πρωτοφειλετών και των υπόλοιπων εγγυητών, αν και υπάρχουν από αυτούς άτομα ικανά να εξοφλήσουν το χρέος, δεν ευσταθεί. Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι οι Πιστωτές δεν κωλύονται να προβούν σε διαδικασία πτώχευσης εναντίον ενός εξ' αποφάσεως χρεώστη, έστω και αν δεν έχουν προβεί προηγουμένως σε μέτρα εκτέλεσης της απόφασης υπέρ τους, εναντίον του πρωτοφειλέτη και άλλων εξ' αποφάσεως χρεώστων. Η διαδικασία Πτώχευσης δεν αποτελεί μέτρο εκτέλεσης με βάση το άρθρο 14 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6, αλλά αποτελεί μια suis generis διαδικασία οιωνεί ποινικού χαρακτήρα. (βλ. Τάκης Οικονομιδης ν. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ

(1997)1(Γ) Α.Α.Δ 1255, Π. Πετράκης ν. Π. Κίμωνος

(2006)1(Β)Α.Α.Δ. 1311, και Αρέστη ν. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ

(2002)1 Α.Α.Δ. 1258.) Επομένως, οι ισχυρισμοί του Αιτητή περί καταπιεστικής και εκβιαστικής ειδοποίησης πτώχευσης, συνακόλουθα απορρίπτονται ως αβάσιμοι. Έγινε τέλος εισήγηση από τον ευπαίδευτο συνήγορο του Αιτητή ότι η Ειδοποίηση Πτώχευσης είναι παράτυπη διότι απουσιάζει η νομική βάση επί της οποίας εδράζεται. Είναι η θέση του Δικαστηρίου ότι ούτε και αυτή η εισήγηση ευσταθεί. Η Ειδοποίηση Πτώχευσης είναι καθόλα νομότυπη, πληροί τις προϋποθέσεις των Κανονισμών 38 και 39 των Πτωχευτικών Κανονισμών και είναι σύμφωνη με έντυπο 3 του Παραρτήματος Α των Πτωχευτικών Κανονισμών που εισήχθηκε με βάση τον Κανονισμό 39 και αποτελεί τη παράκληση για έκδοση της Ειδοποίησης Πτώχευσης. Στους εν λόγω Κανονισμούς και έντυπο καμία πρόνοια υπάρχει για αναφορά νομικής βάσης στην Ειδοποίηση Πτώχευσης. Είναι επίσης, σύμφωνη με το άρθρο 3

(1)(ζ) του Περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ.5. Σε ότι αφορά τα θέματα που άπτονται λαθών ή παρατυπιών σε αιτήσεις αυτής της μορφής, σχετική είναι η υπόθεση Τρύφωνος ν. Παγκυπριακή

(1993)1 Α.Α.Δ. 706, στην οποία τονίστηκε ότι η πτωχευτική διαδικασία δεν συνιστά ενδιάμεση διαδικασία έτσι ώστε να τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες της Πολιτικής Δικονομίας αλλά μια πρωτογενή διαδικασία στην οποία οποιοδήποτε πρόβλημα μπορεί να θεραπευθεί. Το καθοριστικό στοιχείο είναι το κατά πόσο ο Χρεώστης έχει με οποιοδήποτε τρόπο παραπλανηθεί ή υποστεί οποιαδήποτε βλάβη ως συνέπεια της παρατυπίας. Σχετική είναι και η υπόθεση Σιάτης ν. Λοϊζου αρ.2

(1994)1 Α.Α.Δ. 226 στην οποία έγινε αναφορά στην υφιστάμενη πρόνοια διάσωσης αιτήσεων αυτής της μορφής ανεξάρτητα της ύπαρξης αντικανονικότητας ή παρατυπίας, που προσφέρει ο Κανονισμός 2 των Περί Πτωχεύσεως Κανονισμών. Στην προκειμένη περίπτωση κρίνω ότι ο Αιτητής με κανένα τρόπο έχει παραπλανηθεί ούτε υπέστηκε οποιαδήποτε βλάβη από την μη αναφορά στην Ειδοποίηση Πτώχευσης, της νομικής βάσης στην οποία στηρίζεται. Είναι προφανές ότι αντιλήφθηκε πολύ καλά το αίτημα των Καθ' ων η Αίτηση - Πιστωτών, γι' αυτό και προχώρησε με την καταχώρηση της παρούσας αίτησης για παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης. Η αναφορά του ευπαίδευτου συνηγόρου του Αιτητή στον Κανονισμό 16 των Πτωχευτικών Κανονισμών, το οποίο απαιτεί όπως κάθε αίτηση εκθέτει το Νόμο ή τους Κανονισμούς στους οποίους στηρίζεται, δε τεκμηριώνει τη θέση του. Και τούτο γιατί ο εν λόγω Κανονισμός διέπει τις αιτήσεις γενικά και όχι την Ειδοποίηση Πτώχευσης που διέπεται συγκεκριμένα από τους Κανονισμούς 38 και 39 ως ανέφερα ανωτέρω, ως και από τα έντυπα 3 και 4 του Παραρτήματος Α των Πτωχευτικών Κανονισμών, όπου επαναλαμβάνω καμία ρητή πρόνοια υπάρχει για αναφορά νομικής βάσης στην Ειδοποίηση Πτώχευσης. Για όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι ο Αιτητής δεν έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης ότι συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος για ακύρωση της παρούσας Ειδοποίησης Πτώχευσης. Επομένως η αίτηση απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση και σε βάρος του Αιτητή όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Ο Αιτητής - Οφειλέτης, θεωρείται ότι διαπράττει πράξη Πτώχευσης από σήμερα. (Υπ.) .................. Στ. Χατζηγιάννη Π.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο