← Κύπρος

Ζήνων Ηλιάδης κ.α. ν. Woolworth (Cyprus) Properties Plc, Αρ. Αγωγής: 1300/13, 11/12/2013

Ζήνων Ηλιάδης κ.α. ν. Woolworth (Cyprus) Properties Plc, Αρ. Αγωγής: 1300/13, 11/12/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A438 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ Αρ. Αγωγής: 1300/13 Μεταξύ:

  1. Ζήνων Ηλιάδης από την Λευκωσία οδός Ευαγόρου 2, 2200 Γέρι, Λευκωσία
  2. Αγνή Ηλιάδου από την Λευκωσία οδός Ιώνων 15 Πολυκατοικία ΙΩΝ, 1101 Άγιος Ανδρέας Λευκωσία
  3. Νίκος Παπακυριακού Διαχειριστής της Περιουσίας του αποβιώσαντα Σωκράτη Ηλιάδη από την Λευκωσία Deloitte Ltd, Λεωφ. Σπύρου Κυπριανού 24, 1075 Λευκωσία
  4. Φώφη Καλησπέρα από την Λευκωσία οδός Αρλάνδας 7, 1060 Λευκωσία
  5. Γιάννα Λοΐζου από την Λευκωσία οδός Λούη Λοϊζου 1, 2221 Λατσιά, Λευκωσία
  6. Ακίνητα Σ.Ζ. Ηλιάδης Λτδ από την Λευκωσία οδός Χριστόδουλου Σώζου 2, Πολυκατοικία Eiffel, 2ος όροφος, Διαμ.208, 1096 Λευκωσία Εναγόντων Και Woolworth (Cyprus) Properties Plc από την Λευκωσία Μέγαρο Σιακόλα Παλαιός δρόμος Λευκωσίας Λεμεσού Εναγόμενης ------------------------------------------------------------------- Αίτηση Εναγόντων ημερομηνίας 20.2.2013 για Προσωρινό Διάταγμα 11 Δεκεμβρίου, 2013 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντες - Αιτητές: κος Μ. Παναγίδης Για Εναγόμενους - Καθ' ων η Αίτηση: κος Μ. Βιολάρης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 20.2.2013 και στη βάση μονομερούς αίτησης ιδίας ημερομηνίας, οι Ενάγοντες (στο εξής οι Αιτητές), εξασφάλισαν την έκδοση Προσωρινού Διατάγματος το οποίο απαγορεύει στους Εναγόμενους (στο εξής οι Καθ' ων η Αίτηση), στους υπαλλήλους και/ή εργολάβους τους και/ή στους εντολείς και/ή αντιπροσώπους τους «να αφαιρέσουν από τα υποστατικά επί των τεμαχίων 667 και 949 Φ/Σχ. ΧΧ1/54.2.1Γ στη Λευκωσία (γνωστό ως κατάστημα Debenhams στη Λεωφόρο Μακαρίου), τις κυλιόμενες σκάλες, ανελκυστήρες, βιτρίνες, σύστημα κλιματισμού-θέρμανσης, πορτοπαράθυρα, συρόμενες πόρτες, ηχοσύστημα, σύστημα πυρόσβεσης, ηλεκτρικές εγκαταστάσεις, φωτιστικά, ηλεκτρογεννήτρια, κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης και ό,τι άλλο είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την οικοδομή μέχρι την πλήρη εκδίκαση της αγωγής ή νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου». Σ' ότι αφορά το αιτούμενο Διάταγμα υπό παράγραφος 2 της αίτησης, απορρίφθηκε από το Δικαστήριο άνευ βλάβης. Η αίτηση - η οποία βασίζεται στη Δ.48 Θ.1-2 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960, και στα άρθρα 4, 5 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6, και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Ζήνωνα Ηλιάδη, Αιτητή 1 ημερ. 20.2.2013 - προσέκρουσε σε ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Γιώργου Μιτσίδη ημερ. 27.3.
  7. Όπως διατείνεται ο Αιτητής 1 στην ένορκη του δήλωση, μεταξύ των Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση (που τότε ονομαζόταν F.W Woolworth (Cyprus) Ltd) καταρτίστηκε στις 3.10.97 συμφωνία ενοικίασης εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση, (Τεκμήριο 1) όλων των ισογείων χώρων/καταστημάτων που οι Αιτητές είχαν αρχίσει να κατασκευάζουν επί των τεμαχίων 667 και 949 Φ/Σχ. ΧΧ1/54.2.1Γ στη Λευκωσία, υπό την προϋπόθεση ότι θα διαμορφωνόταν ως ενιαίος χώρος. Στις 30.4.1998 και 24.2.1999 καταρτίστηκαν μεταξύ των μερών δύο περαιτέρω συμφωνίες (Τεκμήρια 2 και 2Α) που αφορούσαν την ενοποίηση των δύο ορόφων με τα ισόγεια καταστήματα. Τα ενοικιαζόμενα υποστατικά με βάση τα Τεκμήρια 1, 2 και 2Α (τα αρχικά ενοικιαστήρια) διαμορφώθηκαν με αίτημα των Καθ' ων η Αίτηση σε ένα ενιαίο σύνολο και στους χώρους τους οι Καθ' ων η Αίτηση λειτουργούσαν το κατάστημα με την επωνυμία Debenhams στη Λεωφ. Μακαρίου στη Λευκωσία. Επειδή η ενοικίαση έγινε ενώ τα καταστήματα βρίσκονταν ακόμα υπό κατασκευή, περιλήφθηκαν όροι στα Τεκμήρια 1 και 2, σύμφωνα με τους οποίους οι Καθ' ων η Αίτηση θα είχαν την ευχέρεια να απαιτήσουν την εγκατάσταση ανελκυστήρα και κυλιόμενων κλιμακοστασίων αλλά και άλλων που δεν περιλαμβάνοντο στον αρχικό σχεδιασμό, ο επιμετρητής του έργου θα εκτιμούσε το επιπλέον κόστος για τους Αιτητές, και οι Καθ' ων η Αίτηση θα πλήρωναν στους Αιτητές τη διαφορά, όπως και έγινε. Τον Νοέμβριο 2010, οι Καθ' ων η Αίτηση προέβαλαν τον ισχυρισμό ότι τα αρχικά ενοικιαστήρια ήταν άκυρα, ακύρωναν την ενοικίαση και είχαν πρόθεση να εγκαταλείψουν τα υποστατικά. Ακολούθησαν διαπραγματεύσεις με αποτέλεσμα τον καταρτισμό τροποποιητικής συμφωνίας των αρχικών ενοικιαστηρίων (Τεκμήριο 3). Ενώ η ενοικίαση λειτουργούσε κανονικά, στις 10.10.12 οι Καθ' ων η Αίτηση με επιστολή τους προς τους Αιτητές, τερμάτισαν τα αρχικά ενοικιαστήρια (Τεκμήριο 4), στην οποία οι Αιτητές 4 και 5 απάντησαν με επιστολή τους ημερ. 17.10.2012 (Τεκμήριο 5). Στις 27.11.2012 οι Αιτητές παρέλαβαν από το δικηγόρο των Καθ' ων η Αίτηση, επιστολή «επανατερματισμού» (Τεκμήριο 6) στην οποία προβλήθηκε και η θέση ότι «προτίθενται να αφαιρέσουν εξοπλισμό που έχουν τοποθετήσει στο κτίριο, εκτός αν επιθυμείτε να τα αγοράσετε». Ανταλλάγηκαν μεταξύ των διαδίκων επιστολές ημερ. 18.12.2012 (Τεκμήριο 7) και 28.12.2012 (Τεκμήριο 9) και οι Αιτητές με το Τεκμήριο 9 απέρριψαν τη θέση ότι οι Καθ' ων η Αίτηση διατηρούν στα ενοικιαζόμενα υποστατικά περιουσιακά στοιχεία άλλα από εμπορεύματα, ράφια ή αναλώσιμα. Μετά από επιστολή των Καθ' ων η Αίτηση ημερ. 31.12.2012 (Τεκμήριο 10) έγινε φιλική συνάντηση χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Ακολούθησε αλληλογραφία ημερ. 10.1.2013, 15.1.2013, 18.1.2013 (Τεκμήρια 11, 12, 13) μεταξύ των δικηγόρων των δύο πλευρών και στις 28.1.2013 οι Καθ' ων η Αίτηση με επιστολή των δικηγόρων τους (Τεκμήριο 14) ανέφεραν ότι θα αφαιρούσαν μηχανήματα και εξοπλισμό από το κτίριο αξίας €3.000.000 προσδιορίζοντας τα ως κυλιόμενες σκάλες, ανελκυστήρες, βιτρίνες, σύστημα κλιματισμού-θέρμανσης, πορτοπαράθυρα, συρόμενες πόρτες, ηχοσύστημα, σύστημα πυρόσβεσης, ηλεκτρικές εγκαταστάσεις, φωτιστικά, ηλεκτρογεννήτρια, κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης κλπ. Με επιστολή τους ημερ. 1.2.2013 (Τεκμήριο 15) οι δικηγόροι των Καθ' ων η Αίτηση, έθεσαν χρονικό όριο τοποθέτησης των Αιτητών στις 6.2.
  8. Στο Τεκμήριο 15, προβλήθηκε ο ισχυρισμός των Καθ' ων η Αίτηση ότι παρέλαβαν το ακίνητο ως σκελετό και εγκατέστησαν οι ίδιοι τον εξοπλισμό. Ο ενόρκως δηλών απορρίπτει τέτοιο ισχυρισμό και διατείνεται ότι το πολυκατάστημα ολοκληρώθηκε πλήρως από τη Cybarco ως εργολάβο και παραδόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση με όλο τον επίμαχο εξοπλισμό. Στις 11.2.2013 οι δικηγόροι των Αιτητών με επιστολή τους (Τεκμήριο 16) πληροφόρησαν τους Καθ' ων η Αίτηση ότι δεν δέχονται την πιο πάνω θέση τους και τόνισαν ότι αυτά ανήκουν στους Αιτητές. Στις 13.2.2013 έγινε συνάντηση μεταξύ των Καθ' ων η Αίτηση και Αιτητή 1 μαζί με το σύζυγο της Αιτήτριας 4, προκειμένου να διερευνηθούν οι εκατέρωθεν προθέσεις. Ισχυρίζεται ο ενόρκως δηλών ότι οι Αιτητές έχουν πολύ καλή υπόθεση εφόσον αξιώνουν εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση, αποζημιώσεις για αδικαιολόγητο και παράνομο τερματισμό της ενοικιάσεως, ως και αναγνωριστική απόφαση ότι δεν δικαιούνται να αφαιρέσουν από τα υποστατικά οτιδήποτε άλλο από εμπορεύματα, αναλώσιμα και ράφια. Ισχυρίζεται περαιτέρω, ότι στους όρους των ενοικιαστηρίων συμβολαίων, δεν συμπεριλαμβάνεται πρόνοια που να επιτρέπει στον ενοικιαστή κατά την αναχώρηση του να αφαιρέσει οτιδήποτε έχει προσθέσει στο ακίνητο. Οι προσθήκες που οι Καθ' ων η Αίτηση διεκδικούν έγιναν από τους Αιτητές εξ' ολοκλήρου και το μόνο που οι Καθ' ων η Αίτηση πρόσθεσαν, ήταν έπιπλα, ράφια, διακοσμητικά και εμπορεύματα τα οποία μπορούν να μετακινήσουν. Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν εγκατέστησαν οτιδήποτε στα υποστατικά αλλά απλά συνείσφεραν το επιπλέον κόστος που δημιούργησαν οι απαιτήσεις τους. Επομένως δεν έχουν ιδιοκτησία κανενός αντικειμένου (Τεκμήρια 18, 19). Τυχόν αφαίρεση των προαναφερθέντων από τους Καθ' ων η Αίτηση θα καταστήσει τα υποστατικά μη ενοικιάσιμα και θα προκαλέσει περαιτέρω ζημιά στους Αιτητές. Οι Καθ' ων η Αίτηση με την ένσταση τους, προβάλλουν έξι λόγους ένστασης ως ακολούθως:
  9. Το εκδοθέν διάταγμα δεν πληρεί τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60, λόγω (α) έλλειψης δικαιοδοσίας και πρόβλεψης διαιτησίας (β) της γενικότητα των ισχυρισμών των Αιτητών αναφορικά με την κυριότητα των επίδικων αντικειμένων και (γ) της δυνατότητας καθορισμού της ζημιάς των Αιτητών και αποζημίωσης τους σε μεταγενέστερο στάδιο.
  10. Το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εκδώσει οποιοδήποτε Προσωρινό Διάταγμα διότι οι μεταξύ των μερών διαφωνίες μπορούν να λυθούν μόνο στα πλαίσια διαιτησίας.
  11. Η αίτηση είναι πρόωρη και/ή καταχρηστική διότι καταχωρήθηκε αποκλειστικά και μόνο για να αποστερηθούν οι Καθ' ων η Αίτηση των νομίμων και συμβατικών δικαιωμάτων τους.
  12. Το επίδικο Διάταγμα δεν εκδόθηκε από τον φυσικό Δικαστή της υπόθεσης.
  13. Η εγγύηση που διέταξε το Δικαστήριο είναι αδικαιολόγητα χαμηλή.
  14. Η νομική βάση της αίτησης είναι λανθασμένη και/ή ελλιπής. Ο Γιώργος Μιτσίδης είναι εσωτερικός νομικός σύμβουλος των Καθ' ων η Αίτηση ως και των δημοσίων και ιδιωτικών εταιρειών του συγκροτήματος Σιακόλα. Αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ότι η αναφορά σε ακυρότητα και τερματισμό των συμβολαίων έγινε διότι ο Αιτητής 1 παρουσιάστηκε ως εκπρόσωπος όλων των ιδιοκτητών βάσει πληρεξουσίου από τους Αιτητές 4, 5 και 6 ενώ αυτό δεν ίσχυε, γι' αυτό και εγέρθηκε εναντίον του η Αγωγή 4675/04 και στις 2.9.09 εκδόθηκε απόφαση. Εναντίον του καταχωρήθηκε και ποινική υπόθεση η οποία αποσύρθηκε. Ισχυρίζεται ότι το ενδιάμεσο διάταγμα εκδόθηκε από το μη φυσικό δικαστή της υπόθεσης. Και τούτο γιατί ο φυσικός Δικαστής της Αγωγής όταν καταχωρήθηκε ήταν ο κ. Ιωαννίδης. Ωστόσο οι Αιτητές, μέσω των δικηγόρων τους την παρουσίασαν ενώπιον της κας Δημητριάδου η οποία έκδωσε αυθημερόν το Διάταγμα. Προβάλλει περαιτέρω τον ισχυρισμό ότι το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα αγωγή εφόσον σύμφωνα με την παράγραφο 20 του Τεκμηρίου 1, οποιαδήποτε διαφορά θα παραπέμπεται σε διαιτησία. Αναφέρει επίσης ότι το Τεκμήριο 15 της ένορκης δήλωσης του Αιτητή 1, αποτελεί κατάσταση όλου του εξοπλισμού και του αρχικού κόστους επένδυσης του, τον οποίο οι Καθ' ων η Αίτηση απαιτούν ως περιουσία τους. Το γεγονός αυτό εξαφανίζει την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60, εφόσον η ζημιά των Αιτητών είναι καθορισμένη με ακρίβεια στο Τεκμήριο
  15. Επομένως αν οι Αιτητές πετύχουν στην υπόθεση τους, η ζημιά τους μπορεί να αποτιμηθεί επακριβώς σε χρηματική αξία κατά το χρόνο της τοποθέτησης του εξοπλισμού. Προσθέτει ότι κανένα από τα τεκμήρια που οι Αιτητές επεσύναψαν στην αίτηση τους, δεν αποδεικνύει ότι ο επίδικος εξοπλισμός ανήκει στους Αιτητές αλλά αντίθετα, αποδεικνύεται με το Τεκμήριο 15, ότι ανήκει στους Καθ' ων η Αίτηση οι οποίοι υφίστανται ανεπανόρθωτη ζημιά, εφόσον τους στερείται αδικαιολόγητα η περιουσία τους, την οποία από 1.3.2013 καρπούνται οι Αιτητές, [στις 28.2.2013 παραδόθηκε το ακίνητο μαζί με τα επίδικα αντικείμενα] οι οποίοι πιθανόν να τα ενοικιάσουν σε τρίτους, να τα εκμεταλλευτούν, και να τα αποξενωθούν, προς ζημιά των Καθ' ων η Αίτηση. Θεωρεί ότι η εγγύηση ύψους €100.000 που διέταξε το Δικαστήριο είναι λανθασμένη αφού σύμφωνα με το Τεκμήριο 3, το αρχικό κόστος των επίδικων αντικειμένων ήταν πέραν των €3.000.000 και σήμερα ως μεταχειρισμένα έχουν αξία πέραν του €1.000.
  16. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι ανέπτυξαν τις θέσεις τους σε εμπεριστατωμένες αγορεύσεις επικαλούμενοι σωρεία αυθεντιών. Έχω εξετάσει με προσοχή το περιεχόμενο των εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων, τα επισυνημμένα σ' αυτές έγγραφα και όσα υποστηρίχθηκαν από τους συνηγόρους των δύο πλευρών. Έγινε εισήγηση από τον ευπαίδευτο συνήγορο των Καθ' ων η Αίτηση κατά το στάδιο των αγορεύσεων, ότι οι Αιτητές δεν αποκάλυψαν όλα τα γεγονότα και/ή απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα από το Δικαστήριο. Υπενθυμίζω ότι όταν ένας Αιτητής αποτείνεται μονομερώς στο Δικαστήριο για θεραπεία οφείλει να παραθέσει όλα τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία μπορούν να το βοηθήσουν για να καταλήξει στα ορθά συμπεράσματα (βλ. Hardardskiy Prumyslony Holdings A.S. v. Darentree Resources Ltd κ.α. Πολιτική Έφεση 9/07 ημερομηνίας 10.7.2009 η οποία παραπέμπει στην πλούσια νομολογία επί του θέματος). Παράβαση του καθήκοντος αυτού επιφέρει, άνευ ετέρου, την άρνηση του Δικαστηρίου να χορηγήσει την αιτούμενη θεραπεία ή αν την έχει χορηγήσει, να την ακυρώσει (βλ. Πιττάκα ν. Γ. & Β. Χατζηδημοσθένους Λτδ

(2004)1(Γ) Α.Α.Δ. 1895). Στην υπόθεση United Perlite Industries Ltd v. Sayakhat Air Company
(2002)1 Α.Α.Δ 938, αναφέρεται ότι το καθήκον για αποκάλυψη, η οποία συναρτάται με την καλή πίστη που πρέπει να επιδεικνύεται, υπάρχει σε περιπτώσεις όπου ακούγεται μόνο η μια πλευρά και δεν δίνεται η δυνατότητα αμφισβήτησης στην άλλη πλευρά. Στην προκειμένη περίπτωση, οι Καθ' ων η Αίτηση κανένα λόγο ένστασης συμπεριέλαβαν στην ένστασή τους, που να αφορά απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων εκ μέρους των Αιτητών. Επιπρόσθετα, καμία τέτοια αναφορά γίνεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση ούτε και διευκρινίζονται σ' αυτήν τα ουσιώδη γεγονότα, που κατ' ισχυρισμό των Καθ' ων η Αίτηση, οι Αιτητές απέκρυψαν από το Δικαστήριο. Κατ' επέκταση, το Δικαστήριο δεν θα εξετάσει την εν λόγω εισήγηση των Καθ' ων η Αίτηση. Ως εκ περισσού αναφέρω στο σημείο αυτό ότι, το κατά πόσο ο επίδικος εξοπλισμός είναι ιδιοκτησίας των Αιτητών ή των Καθ' ων η Αίτηση δεν είναι του παρόντος σταδίου να αποφασιστεί ούτε και μπορεί η θέση των Αιτητών, η οποία είναι εκ διαμέτρου αντίθετη από αυτή των Καθ' ων η Αίτηση, να εκληφθεί ως απόκρυψη γεγονότος. Η αξιολόγηση των εκατέρωθεν θέσεων, όπως και του περιεχομένου του Τεκμηρίου 15 που οι Καθ' ων η Αίτηση επικαλούνται, αποτελεί έργο του Δικαστηρίου κατά την έκδοση της τελική του απόφασης, σημειώνοντας συγχρόνως ότι το Τεκμήριο 15 είχε επισυναφθεί στην ένορκη δήλωση του Αιτητή 1 και ήταν σαφές ότι αποτελούσε επιστολή των δικηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση ημερ. 1.2.2013, στην οποία εσωκλείετο κατάλογος των εξόδων και του εξοπλισμού. Αποτελεί λόγο ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση ότι το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα αγωγή ούτε και να εκδώσει το Προσωρινό Διάταγμα, διότι οι μεταξύ των μερών διαφωνίες μπορούν να λυθούν μόνο στα πλαίσια διαιτητικής διαδικασίας. Και τούτο, ενόψει της παραγράφου 20 του Τεκμηρίου
  1. Η εισήγηση αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνη. Είναι η θέση του Δικαστηρίου ότι η συμπερίληψη ρήτρας διαιτησίας στην παράγραφο 20 της Συμφωνίας των διαδίκων Τεκμήριο 1, δεν εμποδίζει το Επαρχιακό Δικαστήριο να εκδικάσει την παρούσα αγωγή. Και τούτο, ενόψει των ρητών προνοιών του άρθρου 8 του Περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ.4 το οποίο ορίζει ότι: «
  2. Αν οποιοσδήποτε συμβαλλόμενος σε συνυποσχετικό ή οποιοδήποτε πρόσωπο που προβάλλει αξίωση μέσω του ή βάσει οδηγιών του, αρχίζει οποιαδήποτε διαδικασία ενώπιον Δικαστηρίου κατά οποιουδήποτε άλλου προσώπου που είναι συμβαλλόμενος στο συνυποσχετικό ή κατά οποιουδήποτε προσώπου που προβάλλει αξίωση μέσω ή βάσει οδηγιών του, αναφορικά με οποιοδήποτε από τα θέματα που συμφωνήθηκε να παραπεμφθούν σε διαιτησία, τότε οποιοσδήποτε από τους διαδίκους στην εν λόγω διαδικασία δύναται οποτεδήποτε μετά την εμφάνιση, και πριν παραδώσει οποιεσδήποτε γραπτές προτάσεις ή προβεί σε οποιοδήποτε άλλο στάδιο της διαδικασίας, να αποταθεί στο Δικαστήριο για αναστολή της διαδικασίας και το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει διάταγμα για αναστολή της διαδικασίας αν ικανοποιηθεί ότι δεν υπάρχει λόγος που να δικαιολογεί τη μη παραπομπή του θέματος σε διαιτησία σύμφωνα με το συνυποσχετικό και ότι ο αιτητής ήταν, όταν άρχισε η διαδικασία, και εξακολουθεί να είναι έτοιμος και πρόθυμος να πράξει οτιδήποτε το αναγκαίο για την κανονική διεξαγωγή της διαιτησίας.» Στο άρθρο 2 του Κεφ.4 δίδεται η ερμηνεία του «συνυποσχετικού» ως ακολούθως: «συνυποσχετικό» σημαίνει γραπτή συμφωνία για την υποβολή υφιστάμενων ή μελλοντικών διαφορών σε διαιτησία, είτε ο διαιτητής κατονομάζεται σ' αυτή είτε όχι.» Σχετική είναι η υπόθεση Προοδευτική Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ ν. Στέλιος Κουρουκλίδης κ.ά
(2002)1(Β) Α.Α.Δ 1374 όπου αποφασίστηκε ότι: «Η αντιμετώπιση του πρωτόδικου δικαστηρίου είναι ορθή. Το θέμα διέπεται από το άρθρο 8 του περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ.4, που προνοεί ότι αν συμβαλλόμενος σε γραπτή συμφωνία για παραπομπή διαφορών σε διαιτησία αρχίζει οποιαδήποτε δικαστική διαδικασία εναντίον οιουδήποτε άλλου συμβαλλομένου μέρους, αναφορικά με οιονδήποτε θέμα έχει συμφωνηθεί να παραπέμπεται σε διαιτησία, οιοσδήποτε διάδικος δύναται, οποτεδήποτε μετά την καταχώρηση εμφάνισης και προ της καταχώρησης οποιουδήποτε δικόγραφου ή πριν από τη λήψη οποιουδήποτε άλλου διαβήματος στη διαδικασία, να αποταθεί για αναστολή της διαδικασίας και το δικαστήριο, αν ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ικανοποιητικός λόγος γιατί το θέμα δεν θα έπρεπε να παραπεμφθεί σύμφωνα με τη συμφωνία σε διαιτησία και ότι ο αιτητής, κατά την έναρξη της δικαστικής διαδικασίας, ήταν και εξακολουθεί να είναι έτοιμος και πρόθυμος να πράξει οτιδήποτε το αναγκαίο για την κανονική διεξαγωγή της διαιτησίας, μπορεί να εκδώσει διάταγμα αναστολής της διαδικασίας. Το πρωτόδικο δικαστήριο επεσήμανε ότι οι εφεσείοντες παρέλειψαν να ζητήσουν αναστολή της διαδικασίας. Αντίθετα καταχώρησαν υπεράσπιση και έλαβαν μέρος στην ακροαματική διαδικασία. Στην υπόθεση Vector Onega A.G. v. του πλοίου M/V Grivas κ.ά., Αγωγή Ναυτοδικείου 121/97, ημερ. 8.1.1999, το Δικαστήριο απέρριψε αίτηση για αναστολή της διαδικασίας, λόγω ρήτρας διαιτησίας που περιείχετο σε γραπτή συμφωνία μεταξύ των διαδίκων, απλώς και μόνο γιατί η αίτηση έγινε μετά τη διενέργεια νέων βημάτων στη διαδικασία. Το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν έχει διακριτική ευχέρεια να αναστείλει τη διαδικασία όταν ο εναγόμενος αφήσει την αγωγή να προχωρήσει (βλέπε επίσης Russel on Arbitration, 20η Έκδοση, σελ. 163-178). Σημειώνεται περαιτέρω ότι ρήτρα διαιτησίας, όπως αυτή της παρούσας υπόθεσης που είναι γνωστή ως ρήτρα Scott v. Avery(*), από την ομώνυμη υπόθεση, δεν καταργεί τη δικαιοδοσία του δικαστηρίου, αλλά παρέχει δυνατότητα αναστολής της διαδικασίας (βλέπε επίσης Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 2, παραγρ. 645-646).» Είναι επομένως η κρίση του Δικαστηρίου ότι, το Επαρχιακό Δικαστήριο παρά την ύπαρξη γραπτής συμφωνίας για υποβολή διαφορών των διαδίκων σε διαιτησία, δεν στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την παρούσα αγωγή, αναγνωρίζοντας το δικαίωμα σε οποιοδήποτε από τους διάδικους να αποταθεί στο Δικαστήριο για αναστολή της διαδικασίας προκειμένου να παραπεμφθεί το θέμα σε διαιτησία. Είναι δε σημαντικό να τονιστεί ότι σύμφωνα με την νομολογία, η αναστολή της διαδικασίας εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, το οποίο μπορεί να αρνηθεί την αναστολή εάν υπό το φως όλων των δεδομένων, εντοπίζεται ότι αυτό συνιστά την ορθότερη πορεία. (βλ. Γ. Σκαλιώτου ν. Χριστόφορος Πελεκάνος
(1976)1 Α.Α.Δ. 251). Η αναφορά του ευπαίδευτου συνηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση στο άρθρο 26 του Κεφ.4 και στο Δεύτερο Παράρτημα, κρίνω ότι δεν τεκμηριώνει τη θέση του για έλλειψη δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, εφόσον οι πρόνοιες αυτές αφορούν τις πρόσθετες εξουσίες του Δικαστηρίου, - συμπεριλαμβανομένης και της εξουσίας για έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων - για τους σκοπούς παραπομπής σε διαιτησία και σε σχέση με αυτή. Επομένως η εισήγηση αυτή δεν γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο και ως αβάσιμη απορρίπτεται. Αποτελεί επίσης λόγο ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση, ότι το Προσωρινό Διάταγμα δεν εκδόθηκε από το Φυσικό Δικαστή της υπόθεσης. Στην γραπτή αγόρευση των Καθ' ων η Αίτηση καμία αναφορά γίνεται σε σχέση με το θέμα αυτό και επομένως θεωρώ ότι η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση επέλεξε να μην προωθήσει τέτοια εισήγηση ενώπιον του Δικαστηρίου. Εν πάση περιπτώσει, αναφέρω ότι τέτοια εισήγηση στερείται κάθε νομικού και πραγματικού ερείσματος και ως αβάσιμη απορρίπτεται. Με τους υπόλοιπους λόγους ένστασης, προβάλλεται ουσιαστικά, ότι οι Αιτητές δεν έχουν καταδείξει ότι ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960. Το άρθρο 32 έτυχε νομολογιακής εξέτασης κατ' επανάληψη (βλ. Karydas Taxi Co. v. Komodikis
(1975)1 C.L.R 321 Papastratis v Pierides
(1979)1 C.L.R 231, Odysseos v Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R. 557 και άλλες) και είναι γνωστές οι τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν προκειμένου να επιτύχει ο αιτητής. Θα πρέπει να καταδείξει ότι:
  1. Εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, κάτι που δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα.
  2. Έχει ορατή προοπτική ή πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή του, προϋπόθεση που αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά πολύ λιγότερο από απόδειξη με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και
  3. Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, προϋπόθεση που φέρνει στο προσκήνιο το θέμα των αποζημιώσεων, δηλαδή αν η θεραπεία των αποζημιώσεων θα ήταν ικανοποιητική υπό τα περιστατικά της υπόθεσης. Με βάση το υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, έχω τη γνώμη ότι οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του άρθρου 32 έκδηλα ικανοποιούνται. Προς τούτο, είναι αρκετό να επισημάνω ότι προβάλλεται μεταξύ άλλων, ισχυρισμός από τους Αιτητές ότι η προσθήκη του εξοπλισμού - τον οποίο οι Καθ' ων η Αίτηση διεκδικούν - έγινε εξολοκλήρου από τους ίδιους και όχι από τους Καθ' ων η Αίτηση, οι οποίοι πρόσθεσαν μόνο έπιπλα, ράφια, διακοσμητικά και εμπορεύματα, τα οποία μπορούν να μετακινήσουν. Ισχυρίζονται επίσης οι Αιτητές ότι εν πάση περιπτώσει, καμία πρόνοια στις επίδικες συμφωνίες επιτρέπει στους Καθ' ων η Αίτηση να αφαιρέσουν κατά την αναχώρηση τους οτιδήποτε έχουν προσθέσει στο ακίνητο. Το κατά πόσο ευσταθούν οι θέσεις αυτές, δεν είναι του παρόντος σταδίου. Στο παρόν στάδιο είναι αρκετό να λεχθεί ότι, στη βάση των όσων οι Αιτητές αποδίδουν στους Καθ' ων η Αίτηση, εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η προοπτική ότι δικαιούνται εναντίον τους θεραπεία όπως αξιώνουν με την αγωγή τους - συμπεριλαμβανομένης και αναγνωριστικής απόφασης του Δικαστηρίου ότι ο επίδικος εξοπλισμός είναι αποκλειστικής ιδιοκτησίας των Αιτητών - δεν είναι δυσδιάκριτη. Παρέμεινε προς εξέταση η τρίτη προϋπόθεση. Όπως είναι νομολογημένο το βασικό κριτήριο για να κριθεί ότι η έκδοση του διατάγματος είναι απαραίτητη για να καταστεί δυνατή ή να διευκολυνθεί η απονομή της δικαιοσύνης, είναι το κατά πόσο αν τελικά ο Ενάγοντας επιτύχει στην αγωγή του, θα είναι αρκετή η κατοχύρωση των δικαιωμάτων του με επιδίκαση αποζημιώσεων. Αν η απάντηση είναι καταφατική, τότε η έκδοση προσωρινού Διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Η επιδίκαση αποζημιώσεων κρίνεται ότι αποτελεί επαρκή θεραπεία όταν η φύση της υπόθεσης, επιτρέπει δίκαιο υπολογισμό της ζημιάς. Αν ο υπολογισμός είναι δύσκολος ή αδύνατος, τότε θα είναι δύσκολη ή αδύνατη η απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Είναι περαιτέρω ανεπίτρεπτο για το Δικαστήριο να εκδίδει προσωρινά Διατάγματα με τα οποία ουσιαστικά επιλύεται η ουσία της αγωγής εφόσον στην πράξη προδικάζει βασικά επίδικα θέματα (βλ. Frixos Michael v. Brevinos Ltd
(1969)1 C.L.R., 578). Στην συγκεκριμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τις θεραπείες των Αιτητών στην οπισθογράφηση Απαίτησης τους, αυτοί αξιώνουν γενικές και/ή ειδικές αποζημιώσεις ως και τιμωρητικές αποζημιώσεις, όμως αξιώνουν και την έκδοση αριθμού αναγνωριστικών αποφάσεων του Δικαστηρίου, μεταξύ των οποίων και αναγνωριστική απόφαση ότι ο εξοπλισμός, - τον οποίο αφορά το Προσωρινό Διάταγμα - είναι αποκλειστικής ιδιοκτησίας των Αιτητών και τα μόνα περιουσιακά στοιχεία που οι Καθ' ων η Αίτηση μπορούν να αποκομίσουν από τα ενοικιαζόμενα υποστατικά είναι μόνο εμπορεύματα, ράφια ή αναλώσιμα (παρ.4 και 5 της Οπισθογράφησης Απαίτησης). Είναι επομένως φανερό ότι η αξίωση των Αιτητών δεν περιορίζεται μόνο σε αποζημιώσεις, ώστε να ληφθεί υπόψη η θέση των Καθ' ων η Αίτηση στην γραπτή τους αγόρευση ότι είναι σίγουρα φερέγγυοι. Κατ' επέκταση, κρίνω ότι αν οι Αιτητές πετύχουν στην έκδοση των αιτούμενων με την αγωγή Διαταγμάτων ως ανωτέρω, στην περίπτωση που οι Καθ' ων η Αίτηση αφαιρέσουν από τα ενοικιαζόμενα υποστατικά τον επίδικο εξοπλισμό, θα προκληθούν περιπλοκές σε βαθμό που θα είναι δύσκολο και πολύ πιθανό αδύνατο να ικανοποιηθούν τα διατάγματα που ήθελε εκδώσει το Δικαστήριο εναντίον τους. Διαφωνώ με την εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση ότι, όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 15 στην αίτηση αλλά και από την ίδια τη φύση του επίδικου εξοπλισμού, αυτός μπορεί να εκτιμηθεί ανά πάσα στιγμή και επομένως η οποιαδήποτε ζημιά πιθανόν να υποστούν οι Αιτητές μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα με σχετική ευκολία. Όπως ορθά επισημαίνεται από τον ευπαίδευτο συνήγορο των Αιτητών, οι Καθ' ων η Αίτηση εξέφρασαν ρητά την πρόθεση τους να αφαιρέσουν από το κτίριο τον επίδικο εξοπλισμό. Αυτή τους η ενέργεια δεν θα έχει σαν αποτέλεσμα για τους Αιτητές, μόνο την απώλεια της αξίας των αντικειμένων αλλά αναπόφευκτα θα προκληθεί η καταστροφή του κτιρίου, το οποίο έχει διαμορφωθεί με συγκεκριμένο τρόπο και με τα συγκεκριμένα αντικείμενα και τα οποία έχουν καταστεί αναπόσπαστο κομμάτι του. Έτσι το κτίριο θα καταστεί μη ενοικιάσιμο με ανυπολόγιστες συνέπειες για τους Αιτητές. Κάτω από αυτά τα δεδομένα, κρίνω ότι ικανοποιείται και η τρίτη προϋπόθεση και ό,τι παρέμεινε προς εξέταση είναι το ισοζύγιο της ευχέρειας. Ενόψει των όσων έχουν λεχθεί, κρίνω ότι το αναφερθέν ισοζύγιο κλίνει υπέρ των Αιτητών. Έγινε τέλος, εισήγηση από τον ευπαίδευτο συνήγορο των Καθ' ων η Αίτηση ότι εγγύηση των €100.000 που διέταξε το Δικαστήριο δεν είναι αρκετή για να καλύψει της ζημιές και/ή την υποτίμηση στην αξία του εξοπλισμού μέχρι να εκδικαστεί η παρούσα αγωγή και σε περίπτωση που αποφασιστεί η οριστικοποίηση του Διατάγματος τότε θα πρέπει να αυξηθεί ανάλογα και το ποσό της εγγύησης. Έχω την άποψη ότι υπό τα περιστατικά της υπόθεσης, η εγγύηση των €100.000 που διέταξε το Δικαστήριο είναι ικανοποιητική για την εξασφάλιση της υποχρέωσης των Αιτητών για αποζημίωση των Καθ' ων η Αίτηση. Και τούτο, γιατί με το Προσωρινό Διάταγμα απαγορεύθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση η αφαίρεση του επίδικου εξοπλισμού. Με αυτό τον τρόπο θα παραμείνει δεσμευμένος και εξασφαλίζεται έτσι η υπάρχουσα κατάσταση ως έχει, χωρίς να τίθεται θέμα αποξένωσης του, μέχρι την τελική εκδίκαση της αγωγής. Επομένως, εκείνο που έχει σημασία δεν είναι η αρχική αξία του εξοπλισμού σε €3.000.000, ούτε και η σημερινή τους αξία ως μεταχειρισμένα σε €1.000.000 ως είναι η θέση του συνηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση, αλλά η διατήρηση του επίδικου εξοπλισμού στην υπάρχουσα κατάσταση, μέχρι να αποφασιστεί τελικά από το Δικαστήριο, εκδικάζοντας την ουσία της αγωγής, το ιδιοκτησιακό καθεστώς του εξοπλισμού. Για όλα τα πιο πάνω, το Προσωρινό Διάταγμα ημερ. 20.2.2013 καθίσταται απόλυτο. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της αίτησης. Δηλαδή είναι σε βάρος των Καθ' ων η Αίτηση και αυτά όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ............. Στ. Χατζηγιάννη Π.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.