Ζωοτροφές Πελαργός Λτδ ν. Γεωργοκτηνοτροφική Εταιρεία ΣΑΚ Λτδ, Αρ.Αγωγής: 4820/2012, 17/12/2013

(2), επί του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 άρθρο 9 και επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Ανδρέα Σάββα Κυριάκου, ο οποίος είναι Διευθυντής των εναγομένων - αιτητών. Όπως αναφέρει ο ενόρκως δηλών βασικός λόγος επί του οποίου οι αιτητές/εναγόμενοι βασίζουν την αίτηση τους για παραμερισμό και/ή ακύρωση, είναι η αντικανονική και/ή ακατάλληλη επίδοση του Κλητηρίου της αγωγής στην Ζήνα Κατίρη, που κατά τον δικαστικό επιδότη είναι γραμματέας στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας των εναγομένων -αιτητών. Όπως αναφέρει ο ομνύσας είναι η θέση των αιτητών/εναγομένων ότι η Ζήνα Κατίρη ουδέποτε υπήρξε γραμματέας των εναγομένων, ούτε είχε ποτέ οποιαδήποτε σχέση με τους εναγόμενους. Επειδή δε εκ παραδρομής και/ή αβλεψίας και/ή εκ λάθους κατά την καταχώρηση της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση των αιτητών/ εναγομένων, ο ίδιος ως αναφέρει παρέλειψε να καταχωρήσει πιστοποιητικό του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη που δεικνύει τα ονόματα των αξιωματούχων των εναγομένων, αιτείται όπως του επιτραπεί να προβεί στην καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης για να καταστεί δυνατόν να τεθούν όλα τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου. Οι ενάγοντες/καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση στην υπό εξέταση αίτηση, με την οποία προβάλλουν τους εξής λόγους ένστασης:

1. Το αιτούμενο διάταγμα δεν δικαιολογείται από τα γεγονότα και δεν ικανοποιεί τις προϋποθέσεις των νόμων και κανονισμών που επικαλούνται οι Αιτητές.
2. Η παρούσα αίτηση αποτελεί ουσιαστικά κατάχρηση της διαδικασίας αφού τα όσα αναφέρονται στην αίτηση της ως λόγοι είναι γεγονότα που ήταν εις γνώσιν της αιτήτριας προ της καταχώρησης της αρχικής αίτησης,
3. Η Αιτήτρια κωλύεται να προβάλει τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην αίτηση της και στην ένορκη δήλωση που στηρίζει αυτή και τούτο διότι οι Εναγόμενοι έλαβαν πραγματική γνώση και/ή ενημερώθηκαν για την ύπαρξη της παρούσας αγωγής εξ ου και εμφανίστηκε εκ μέρους τους δικηγόρος χωρίς να δηλώσει οιανδήποτε επιφύλαξη αναφορικά με την εμφάνιση του.
4. Οι λόγοι που επικαλείται η Αιτήτρια δεν αποτελούν καλούς λόγους και/ή νομολογιακά ενδεδειγμένοι λόγοι, με βάση τους οποίους να είναι επιτρεπτή η καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, συμπεριλαμβανομένου και του οποιουδήποτε καλού λόγου με βάση την Διαταγή 48 Κανονισμός 4

(2)των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών.

1. Η Αιτήτρια δεν αποκαλύπτει ως οφείλει και ως επιβάλλεται από τη σχετική νομολογία πρακτική και το νόμο, το περιεχόμενο της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και/ή δεν επισυνάπτει στην αίτηση της αυτούσια τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση και το σχετικό έγγραφο το οποίο επικαλείται.
2. Η Αιτήτρια δεν αιτιολόγησε το αιτήματα της για λήψη άδειας καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης με τον προσήκοντα και τον ενδεδειγμένο υπό τις περιστάσεις τρόπο και συνεπώς το αίτημα της για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δεν μπορεί να επιτύχει.
3. Τα όσα υπό τύπο συμπληρωματικό επιδιώκει να προσθέσει η Αιτήτρια με την παρούσα αίτηση με συμπληρωματική ένορκη δήλωση και/ή οποιαδήποτε εξ' αυτών δεν είναι θέματα που δεν μπορούσαν να προβλεφθούν, ούτε και γεγονότα που αποκαλύφθηκαν μετά την καταχώρηση της ένστασης των Εναγόντων - Καθ' ων η αίτηση στην αίτηση παραμερισμού.
4. Η παρούσα αίτηση της Αιτήτριας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αποσκοπεί στη δημιουργία και/ή δημιουργεί αχρείαστη καθυστέρηση και κωλυσιεργία στην εκδίκαση της αίτησης ημερ. 5/4/13, και ουσιαστικά σκοπεί στην εξυπηρέτηση αλλότριων σκοπών από την Αιτήτρια.
5. Η αίτηση αποσκοπεί στην καθυστέρηση εκδίκασης της αίτησης για ακύρωση μεταβίβασης, στη λήψη μέτρων εκτέλεσης από την Ενάγουσα και/ή εκμηδενισμό των πιθανοτήτων είσπραξης των επιδικασθέντων ποσών.
6. Οι λόγοι που επικαλείται η αιτήτρια δεν αποτελούν καλό λόγο για έγκριση του αιτήματος.» Η ένσταση βασίζεται στη Δ.48, Θ 1,2,3 και 4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και την πρακτική του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται δε από την ένορκη δήλωση του Νικόλα Ζορλάκκη. Όπως αναφέρει ο εν λόγω ενόρκως δηλών, καθ' όλους τους ουσιώδης χρόνους προς την παρούσα αγωγή ο ίδιος ήταν διευθυντής των εναγόντων/καθ' ων η αίτηση και είναι πλήρως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση των καθ' ων η αίτηση. Όπως ο ίδιος αναφέρει έχει αναγνώσει την αίτηση των εναγομένων/αιτητών καθώς και την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει, με το περιεχόμενο της οποίας διαφωνεί. Όπως περαιτέρω αναφέρει οι αιτητές καταχώρησαν στις 5/4/2013, αίτηση παραμερισμού της εκδοθείσας απόφασης (ημερομηνίας 3/10/2012) συνοδευομένη από ένορκη δήλωση. Στα πλαίσια της πιο πάνω αίτησης καταχωρίστηκε στις 6/6/2013 ειδοποίηση ένστασης, η οποία συνοδευόταν από την ένορκη δήλωση του ίδιου και η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση στις 4/7/
7. Κατά την πιο πάνω ημερομηνία ο δικηγόρος των αιτητών υπέβαλε αίτημα αναβολής για να προχωρήσει στην καταχώρηση αίτησης για συμπληρωματική ένορκη δήλωση και η υπόθεση αναβλήθηκε και ορίστηκε εκ νέου για ακρόαση στις 13/9/
8. Κατά την πιο πάνω ημερομηνία το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες να οριστεί από τον πρωτοκολλητή σε άλλο Δικαστή καθ ότι η υπόθεση είχε κλίμακα κάτω των €100,
9. Η υπόθεση ορίστηκε εκ νέου στις 17/10/13 ημερομηνία κατά την οποία μετά από αίτημα του δικηγόρου των αιτητών/εναγομένων για να του δοθεί χρόνος για καταχώρηση αίτησης για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, το οποίο προσέκρουσε στην ένσταση της δικηγόρου των εναγόντων/καθ' ων η αίτηση, ο δικηγόρος των εναγομενων/αιτητών καταχώρησε αμέσως την υπό εξέταση αιτηση. Όπως δε επισημαίνει, ο κ. Κυριάκου, στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση αναφέρει ότι αιτείται την άδεια καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης για να καταθέσει πιστοποιητικό του Εφόρου Εταιρειών που να δεικνύει τους αξιωματούχους της Εταιρείας, γιατί ως ο ισχυρισμός του η επίδοση έγινε σε λάθος πρόσωπο. Είναι η θέση του ενόρκως δηλούντος για τους εναγόντες/καθ' ων η αίτηση ότι στις 27/7/12 επεδόθη αντίγραφο κλητηρίου καθώς και μονομερής αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος. Η αίτηση ήταν ορισμένη ενώπιον του Δικαστηρίου στις 8/8/12, ημερομηνία κατά την οποία εμφανίστηκε εκ μέρους των εναγομένων-αιτητών δικηγόρος και ζήτησε χρόνο για να καταχωρήσει εκ μέρους των εναγομένων ένσταση. Το Δικαστήριο όρισε την αίτηση στις 11/9/12 με οδηγίες όπως καταχωρηθεί ένσταση. Στις 11/9/12 ο αντίδικος δικηγόρος δεν εμφανίστηκε στο Δικαστήριο και το Δικαστήριο όρισε εκ νέου την υπόθεση στις 12/9/
10. Παρ' όλες τις προσπάθειες που κατέβαλε η δικηγόρος των εναγόντων για να ενημερώσει το συνήγορο των εναγομένων για τη νέα ημερομηνία, αυτό δεν κατέστη δυνατό και έτσι στις 12/9/12, αφού προηγουμένως ενημέρωσε σχετικά το Δικαστήριο, προχώρησε στην απόσυρση της αίτησης. Όπως αναφέρει ο ενόρκως δηλών το γεγονός ότι στις 8/8/12 είχε εμφανιστεί εκ μέρους των εναγομένων δικηγόρος χωρίς να θέσει θέμα επίδοσης και χωρίς να δηλώσει οποιανδήποτε επιφύλαξη κατά την εμφάνιση του καταδεικνύει ότι οι εναγόμενοι έλαβαν γνώση της επίδοσης και με την εμφάνιση τους θεραπεύθηκε ουσιαστικά οποιαδήποτε τυχόν παρατυπία, την οποία ο ίδιος αρνείται εν πάση περιπτώσει ότι υπάρχει. Στη συνέχεια ως αναφέρει και συγκεκριμένα στις 2/11/12 η ενάγουσα προχώρησε στην καταχώρηση εντάλματος κατάσχεσης και πώλησης της κινητής περιουσίας των εναγομένων, το οποίο επεστράφη ανεκτέλεστο καθ' ότι οι εναγόμενοι είχαν μεταβιβάσει τα αιγοπρόβατα και τις αγελάδες σε άλλη εταιρεία. Το ένταλμα επεστράφη στις 3/1/13, αλλά οι εναγόμενοι δεν αντέδρασαν καθ' οιονδήποτε τρόπο. Στις 22/1/13 οι ενάγοντες προχώρησαν σε αίτηση για ακύρωση της μεταβίβασης η οποία επεδόθη στις 25/1/13 οπόταν και πάλι οι εναγόμενοι δεν αντέδρασαν, τουναντίον στις 5/3/2013 εμφανίστηκε εκ μέρους τους δικηγόρος και ζήτησε χρόνο για καταχώρηση ένστασης. Όπως ο ομνύσας αναφέρει οι εναγόμενοι «θυμήθηκαν» να αντιδράσουν στην έκδοση απόφασης στις 5/4/13, δηλ. 6 μήνες μετά την έκδοση της απόφασης και πέραν των 4 μηνών από την καταχώρηση του εντάλματος κινητών χωρίς να αιτιολογούν την καθυστέρηση αυτή. Με βάση τα πιο πάνω ο ενόρκως δηλών για τους ενάγοντες/καθ' ων η αίτηση διαφωνεί με τον ενόρκως δηλούντα εκ μέρους των εναγομένων/αιτητών ότι οι εναγόμενοι δεν έλαβαν γνώση της επίδοσης της αγωγής, γιατί η αγωγή επιδόθηκε την ίδια ακριβώς μέρα με την αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος, στην οποία αίτηση εκ μέρους των εναγομένων εμφανίστηκε δικηγόρος. Κατά την ακρόαση της αίτησης οι συνήγοροι περιορίστηκαν σε αγορεύσεις με τις οποίες υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους και ουδείς εκ των ενόρκως δηλούντων αντεξετάστηκε. Οι θέσεις των δύο πλευρών έχουν μελετηθεί και λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους. Αναφορά σε αυτές θα γίνει στο βαθμό που θα κριθεί αναγκαίο στα πλαίσια ανάλυσης της νομικής πτυχής της αίτησης η οποία ακολουθεί. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Δ.48 Κ.4

(2)των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, όπως αυτή έχει τροποποιηθεί στις 23.12.99 προβλέπει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής µετά από αίτηση ή προφορικό αίτηµα, µπορεί για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συµπληρωµατικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γενονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουµένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39» Θα πρέπει να σημειωθεί ότι με βάση την πιο πάνω Διαταγή ως τροποποιήθηκε δεν είναι δυνατή πλέον η προσαγωγή προφορικής μαρτυρίας προς απόδειξη αμφισβητούμενων γεγονότων, κατ' αντίθεση προς τα όσα ίσχυαν προ της τροποποίησης, εξαιρουμένου βέβαια του δικαιώματος αντεξέτασης που προβλέπεται από τη νέα διαταγή (βλ. Iacovou Brothers (Constr.) Ltd v. Fashionwise Ltd

(2000)1 ΑΑΔ 1377). Ως έχει δε έχει νομολογηθεί (βλ. Αναφορικά με την αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.α.

(2008)1Α Α.Α.Δ 510) το κατά πόσον θα επιτραπεί σ' ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση εμπίπτει στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η κατάδειξη καλού λόγου είναι το μοναδικό κριτήριο το οποίο θέτει η εν λόγω διάταξη. Εποµένως αυτό που θα πρέπει να εξετάζεται από το Δικαστήριο σε τέτοιες περιπτώσεις είναι κατά πόσο προβάλλεται καλός λόγος για να δικαιολογείται από το Δικαστήριο η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας που του παρέχεται στα πλαίσια αυτά. Ως προς το βάρος απόδειξης «καλού λόγου» τούτο εναποτίθεται στους ώμους του αιτητή. Όσον αφορά την έννοια της φράσης «καλός λόγος» αυτή δεν καθορίζεται στη σχετική διάταξη. Λαμβάνοντας όμως υπόψη το σκοπό της Δ.48 Κ.4

(2)αυτή θα πρέπει να ερμηνεύεται σε συνάρτηση με το γενικότερο δικαίωμα κάθε διαδίκου να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλο το αναγκαίο υλικό πριν την ακρόαση της αίτησης. Στα πλαίσια αυτά θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλοι οι σχετικοί παράμετροι οι οποίοι ποικίλουν και διαφέρουν σε κάθε περίπτωση. Τέτοιοι είναι μεταξύ άλλων το είδος της ενδιάμεσης αίτησης, η φύση των θεραπειών που αυτή επιδιώκει, τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης, η σημασία που έχει η επιπρόσθετη μαρτυρία για την εκδίκαση της αίτησης αλλά και η ανάγκη αντίκρουσης, απάντησης ή αμφισβήτησης θεμάτων τα οποία εγείρονται στην ένσταση ή στη μαρτυρία του αντιδίκου. Ως δε προκύπτει από την A. Messios & Sons Ltd κ.α. ν. Ανδρέα Λεωνίδα, Πολ. Έφ. 277/2007, ημερ. 18.2.10 για να καταδειχθεί «καλός λόγος» ο αιτητής θα πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι το αίτημα του εδράζεται είτε στην αναγκαιότητα απάντησης σε κάποιους ισχυρισμούς που εγείρονται ή στην παράθεση γεγονότων που θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν ή να ενισχύσουν ένα νομικό επιχείρημα και να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου όλο το αναγκαίο μαρτυρικό υλικό, όχι όμως για να προβούν σε επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών ή για να περιλάβουν άσχετους με τα επίδικα ζητήματα ισχυρισμούς. Στην προκειμένη περίπτωση οι αιτητές ζητούν την άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης με σκοπό να επισυνάψουν συγκεκριμένο έγγραφο το οποίο εκ παραδρομής δεν καταχωρήθηκε με την αρχική ένορκη δήλωση που συνόδευε την αίτηση και το οποίο υποστηρίζει τη θέση που επιθυμούν να προωθήσουν οι αιτητές με την κυρίως αίτηση και συγκεκριμένα ότι η επίδοση της αγωγής έγινε σε πρόσωπο που δεν σχετίζεται με τους εναγόμενους και είναι επομένως παράτυπη και η εκδοθείσα απόφαση θα πρέπει συνακόλουθα να παραμεριστεί. Το εν λόγω έγγραφο όπως έχει αναφερθεί πρόκειται για έγγραφο του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη και αναφέρεται στους αξιωματούχους των εναγομένων και μέσω αυτού σκοπείται να καταδειχθεί ότι το πρόσωπο στο οποίο επεδόθη η αγωγή δεν είχε οποιαδήποτε σχέση με τους εναγόμενους. Υπό αυτές τις περιστάσεις θεωρώ ότι η καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σχετίζεται με τους ισχυρισμούς που επιθυμούν να προωθήσουν οι αιτητές εναγόμενοι με την κυρίως αίτηση παραμερισμού και εν ολίγοις ό,τι προκύπτει είναι ότι με τη ζητούμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση οι εναγόμενοι/αιτητές επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου όλο το αναγκαίο μαρτυρικό υλικό. Το αν εν τέλει η θέση που επιθυμούν να προωθήσουν μπορεί να επιτύχει ή όχι σίγουρα δεν είναι ζήτημα που μπορεί το Δικαστήριο να αποφασίσει στα πλαίσια αυτής της αίτησης και συνακόλουθα ο τρίτος λόγος ένστασης με τον οποίο οι ενάγοντες ζητούν της απόρριψη της παρούσας αίτησης για λόγους που αφορούν ή συνδέονται με το αβάσιμο των ισχυρισμών που επιθυμούν να προωθήσουν οι αιτητές στην κυρίως αίτησης ημερ. 5/4/2013, θα πρέπει να απορριφθεί. Η δε θέση των καθ' ων η αίτηση ότι θα μπορούσε να είχε επισυναφθεί το σχετικό έγγραφο στην αρχική ένορκη δήλωση είναι βέβαια ορθή, αλλά τούτο δεν σημαίνει ότι αποκλείεται η παραχώρηση άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε τέτοια περίπτωση, ούτε απαραίτητα εξυπακούεται χωρίς άλλο ότι η υποβολή αίτησης για παραχώρηση άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης υπό αυτές τις περιστάσεις συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Αντίθετα ό,τι προκύπτει από τη σχετική με το θέμα νομολογία είναι ότι παρέχεται η ευχέρεια στο Δικαστήριο να παραχωρήσει άδεια με σκοπό να επιτρέψει να τεθούν ενώπιον του όλα τα σχετικά στοιχεία ακόμα και όπου τα στοιχεία που ζητούνται να επισυναφθούν θα μπορούσαν και θα έπρεπε ορθώς να είχαν καταχωρηθεί με την αρχική ένορκη δήλωση (βλ. Messios ανωτέρω). Συνακόλουθα οι λόγοι ένστασης 2 και 7 κρίνονται αβάσιμοι. Το δε γεγονός ότι οι αιτητές δεν επισυνάπτουν προσχέδιο της ένορκης δήλωσης που επιθυμούν καταθέσουν σίγουρα δεν αποτελεί βάσιμο λόγο για απόρριψη της αίτησης, αφού οι αιτητές με σαφήνεια περιορίζουν το περιεχόμενο της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε συγκεκριμένο ζήτημα όπως σαφώς προκύπτει από την παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση. Επομένως και ο λόγος ένστασης υπ' αρ. 5 θα πρέπει να απορριφθεί. Ως προς τη θέση της συνηγόρου των καθ' ων η αίτηση/ εναγόντων (βλ. και λόγους ένστασης 8 και 9) ότι με την παρούσα αίτηση οι αιτητές /εναγόμενοι αποσκοπούν στη δημιουργία αχρειαστης καθυστέρησης και κωλυσιεργίεας στην εκδίκαση της αίτησης ημερ. 5/4/2013 ή και της αίτησης ημερ.22/1/2013, αρκεί να σημειώσω ότι η από μέρους των εναγόντων καταχώρηση ένστασης στην υπό εξέταση αίτηση, (ενέργεια στην οποία οι εναγόντες /καθ' ων η αίτηση είχαν βέβαια αναφαίρετο δικαίωμα να προβούν), η οποία είναι καθ' όλα αβάσιμη και ανεδαφική, έχει προκαλέσει περαιτέρω καθυστέρηση στην εκδίκαση των πιο πάνω αιτήσεων που εκκρεμούν. Με βάση τα όσα έχουν αναφέρθεί πιο πάνω κρίνω ότι έχει καταδειχθεί καλός λόγος για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από τους αιτητές/ εναγόμενους, αφού με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιχειρούν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα στοιχεία που κατά τη θέση τους υποστηρίζουν τον ισχυρισμό που επιθυμούν να προωθήσουν και συνακόλουθα και οι λόγοι ένστασης υπ αρ. 1,4, 6 και 10 απορρίπτονται. Δίδεται άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αναφορικά με το ζήτημα που αναφέρεται στην παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση να καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από σήμερα. Τα έξοδα θα είναι στην πορεία της αίτησης ημερομηνίας 5/4/2013. ....................................... Ν. Μαθηκολώνη, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο