Alpha Bank Ltd ν. Μάρθας Λύτρα, Αρ. Αγωγής : 6116/06, 9/7/2013

(2)αγωγές. (η) Η εναγόμενη/αιτήτρια αιτείται την συνένωση δύο αγωγών, στις οποίες εγείρονται πολλά και σοβαρά επίδικα θέματα, στηρίζονται σε διαφορετική βάση και/ή σε διαφορετικά έγγραφα. (θ) Τα οιαδήποτε σημεία που συνυπάρχουν και στις δύο αγωγές, δεν είναι τέτοιας σημασίας σχετικά με τα υπόλοιπα ζητήματα που εγείρονται σε αυτές τις αγωγές που μπορεί να τις καταστήσουν επιθυμητές για συνενωση. (ι) Η εναγόμενη/αιτήτρια δεν παρουσιάζει εύλογη αιτία και/ή σοβαρούς λόγους που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας. (κ) Με την αιτούμενη συνένωση δεν θα διευκολυνθούν αλλά αντίθετα θα περιπλεχθούν τα εγειρόμενα θέματα των δύο αγωγών. (λ) Το αιτούμενο διάταγμα δεν δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις και/ή δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να επιτραπεί υπό τις περιστάσεις.» Η ένσταση βασίζεται επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.14, Θ.2 και 3, Δ.48, Θ.1,2,3,4,8 και 9, επί του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 ως και επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Την ένσταση συνοδεύει ένορκη δήλωση του Σάββα Άδωνη, ο οποίος δηλώνει ότι εργάζεται στην υπηρεσία της καθ΄ ης η αίτηση και ότι από τα έγγραφα που έχει στην κατοχή και φύλαξη του και από πληροφορίες που έχει συγκεντρώσει, γνωρίζει τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Αναφέρει ακόμα, ότι είναι εξουσιοδοτημένος από την καθ΄ ης η αίτηση να προβεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση και για σκοπούς ετοιμασίας της έχει λάβει νομική συμβουλή από τους εξωτερικούς νομικούς συμβούλους της καθ΄ ης η αίτηση. Στην ένορκη δήλωση του, στην ουσία επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης, μέρος των οποίων προωθεί ως προδικαστικές ενστάσεις. Στις 2.4.13, αμφότερες οι πλευρές παρέδωσαν στο δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις με τις οποίες, έκαστη πλευρά προωθούσε τις θέσεις των πελατών της. Η αίτηση είχε οριστεί για διευκρινήσεις στις 25.4.13. Κατά εκείνη την ημέρα, ο συνήγορος της αιτήτριας απέσυρε την ανταπαίτηση της στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή. Συνεπεία τούτου, αμφότερες οι πλευρές ζήτησαν όπως το δικαστήριο αγνοήσει το περιεχόμενο των ήδη κατατεθειμένων γραπτών τους αγορεύσεων καθότι τούτες, σε σεβαστό μέρος τους, καταπιάνονταν με θέσεις σχετικές με την μέχρι τότε προώθηση της ανταπαίτησης της αιτήτριας, και ζήτησαν όπως η υπόθεση οριστεί σε μια νέα ημερομηνία για να καταχωρήσουν νέες αγορεύσεις, συνεπεία του περιορισμού των επιδίκων θεμάτων που προέκυψε από την απόσυρση της ανταπαίτησης. Στις 14.5.13, αμφότερες οι πλευρές ετοίμασαν και παρέδωσαν στον δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις στις οποίες αναπτύσσουν τους λόγους επί τους οποίους έκαστη πλευρά βασίζει τη θέση της. Καμία πλευρά δεν ζήτησε αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα της άλλης. Διεξήλθα τόσο την αίτηση, όσο και την ένσταση, όπως και τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν, έχοντας συνέχεια κατά νου τις θέσεις και τα επιχειρήματα των ευπαιδεύτων συνηγόρων όπως αυτά προβάλλουν μέσα από τις αγορεύσεις τους. Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου σε αίτηση για συνένωση αγωγών δυνάμει της Δ.14 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, έχει απασχολήσει πλειστάκις το Ανώτατο Δικαστήριο. Εκείνο που προκύπτει από την πλούσια επί του θέματος νομολογία, είναι ότι το όλο θέμα, της συνένωση ή μη, μιας αγωγής με άλλη, βρίσκεται στην διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου σε βαθμό που να είναι δυνατή ακόμα και η διαταγή για μερική συνένωση αγωγών, αν με αυτό τον τρόπο το δικαστήριο θεωρεί ότι εξυπηρετείται το συμφέρον της δικαιοσύνης. Ο βασικός σκοπός των προνοιών της Δ.14 είναι η εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου και εξόδων δια μέσω της αποφυγής της πολλαπλότητας στην δικαστική διαδικασία. Τα ιδιαίτερα γεγονότα και περιστάσεις της κάθε υπόθεσης εξαρτούν και την κρίση του δικαστηρίου αναφορικά με το κατά πόσο θα διατάξει την συνένωση δύο ή περισσοτέρων αγωγών. Εκείνο που υπέχει σημασίας είναι το κατά πόσο, συνεπεία της συνένωσης και κατ΄ ακολουθία συνεκδίκασης των αγωγών, προκύπτει όφελος, υπό την έννοια ότι εξυπηρετούνται τα συμφέροντα των διαδίκων και η καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Ένας βασικός παράγοντας που πρέπει να συνυπολογίζεται, είναι και η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, ως τούτα προκύπτουν μέσα από τις εκθέσεις απαιτήσεως των αγωγών των οποίων ζητείται η συνένωση. Κατά την εν λόγω εξέταση, το δικαστήριο θα πρέπει να συνυπολογίσει και την πολυπλοκότητα των εγειρόμενων θεμάτων, ώστε ακριβώς να αποφευχθεί η δημιουργία εξόδων, καθυστέρησης, ακόμα και σύγχυσης. Η αδυναμία, συνεπεία ενδεχόμενης συνένωσης αγωγών, εκπροσώπησης ενός διαδίκου μέσω του ιδίου δικηγόρου, αποτέλεσε ουσιαστικό παράγοντα που κρίθηκε ότι θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη από το δικαστήριο όταν εξετάζει αιτήσεις όπως η υπό εξέταση (βλ. Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ ν. Apak Agro Industries

(1999)1 A.A.Δ. 1721, Samata Enterprises Ltd v. Γεωργίου Σταύρου

(1998)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1876, Κυριάκος Μενελάου ως διαχειριστής της περιουσίας του Γεώργιου Σπαρσή Χατζησπύρου κ.α. ν. Κώστα Ξενοφώντος κ.α.

(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 371, Hadjiathanasiou v. Parperides and Others

(1975)1 C.L.R. 401, Lewis v. Faily Telegraph Ltd. (No.2)

(1964)1 All E.R. 705, Healy and Others v. A. Waddington and Sons Ltd and Others [1954] 1 All E.R.861). Πρέπει από την αρχή να σημειωθεί, ότι παρά το γεγονός ότι επί του κυρίως σώματος της ένστασης αναφέρονται δεκατρείς λόγοι ένστασης, εντούτοις τόσο από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση, όσο και από την αγόρευση της συνηγόρου της καθ΄ ης η αίτηση, προκύπτει ότι η ένσταση στην ουσία βασίζεται σε τέσσερις λόγους ένστασης. Ο πρώτος, αφορά στην θέση της καθ΄ ης η αίτηση ότι η αιτήτρια δεν νομιμοποιείται να ζητά την έκδοση του υπό στοιχείο (Β) διατάγματος, καθότι καμία σχετική νομική βάση αναφέρει στην αίτηση της, με αποτέλεσμα τούτη να καθίσταται παράτυπη και/ή αβάσιμη. Ο δεύτερος λόγος ένστασης εστιάζεται στην θέση της καθ΄ ης η αίτηση, ότι η υπό εξέταση αίτηση προωθείται καταχρηστικά, καθότι συγκρούεται με την αρχή του δεδικασμένου υπό την έννοια ότι της υπό εξέτασης αίτησης, προηγήθηκαν άλλες δύο αιτήσεις της αιτήτριας στα πλαίσια άλλων αγωγών, με τις οποίες ζητείτο η έκδοση διατάγματος συνένωσης των εν λόγω αγωγών, μεταξύ άλλων και με την παρούσα αγωγή. Επειδή, οι εν λόγω αιτήσεις εκδικάστηκαν και απορρίφθηκαν, και επειδή εναντίον της μίας εκ των δύο αυτών απορριπτικών αποφάσεων, εκκρεμεί έφεση της αιτήτριας, είναι η θέση της καθ΄ ης η αίτηση ότι εφαρμόζεται η αρχή του δεδικασμένου αναφορικά ως προς το θέμα της συνένωσης της παρούσας αγωγής με την «άλλη αγωγή», και επομένως η περαιτέρω προώθηση της υπό εξέταση αίτησης απολήγει σε κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Ο τρίτος λόγος ένστασης αφορά επίσης σε ισχυριζόμενη καταχρηστική προώθηση της υπό εξέταση αίτησης. Είναι η θέση της καθ΄ης η αίτηση ότι η καθυστέρηση που έχει ήδη προκληθεί με την καταχώριση, τόσο της υπό εξέταση αίτησης, όσο και των άλλων δύο παρόμοιων αιτήσεων που καταχωρήθηκαν στα πλαίσια άλλων δύο αγωγών, αλλά και της καθυστέρησης που θα προκληθεί στην περίπτωση που θα εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα λόγω της πολυπλοκότητας, που κατ΄ ισχυρισμό της καθ΄ης η αίτηση θα προκύψει, σε συνδυασμό με την ισχυριζόμενη, από την καθ΄ ης η αίτηση, πρόθεση της αιτήτριας να καθυστερήσει την εκδίκαση της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής, αποτελούν λόγους που θα πρέπει να οδηγήσουν το δικαστήριο στην κρίση ότι η υπό εξέταση αίτηση προωθείται με τρόπο που αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Τέλος, όλοι ανεξαιρέτως οι ισχυρισμοί που παρατίθενται στους λόγους ένστασης (ε) μέχρι και (λ), αφορούν παράγοντες που το δικαστήριο καθηκόντως θα πρέπει να εξετάζει κάθε φορά που αποφασίζει πώς να ασκήσει την διακριτική του εξουσία στα πλαίσια της εκδίκασης μιας αίτησης με την οποία επιχειρείται η έκδοση διατάγματος συνένωσης αγωγών και επομένως τούτοι θα εξεταστούν κατωτέρω στα πλαίσια της άσκησης της διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου. Ως προς τον πρώτο λόγο ένστασης, συμφωνώ με την θέση της καθ΄ ης η αίτηση και δη ότι η υπό εξέταση αίτηση δεν μπορεί να αποτελέσει την βάση για την έκδοση του υπό στοιχείο (Β) αιτούμενου διατάγματος και τούτο γιατί ελλείπει επί του κυρίως σώματος της οποιαδήποτε νομική βάση που να δικαιολογεί την έκδοση του. Εν πάση όμως περιπτώσει, ούτε η αιτήτρια προώθησε καθοιονδήποτε τρόπο την υπό εξέταση αίτηση για σκοπούς έκδοσης του εν λόγω διατάγματος. Τούτο προκύπτει τόσο από το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την αίτηση και των τεκμηρίων που συνοδεύουν τούτη, όσο και από την γραπτή αγόρευση του συνηγόρου της, από τα οποία προκύπτει ότι η υπό εξέταση αίτηση προωθείται μόνο αναφορικά με το υπό στοιχείο (Α) αιτούμενο διάταγμα. Επομένως, στο βαθμό που αφορά το υπό στοιχείο (Β) αιτούμενο διάταγμα, η αίτηση απορρίπτεται. Οι λοιποί λόγοι ένστασης αφορούν το υπό στοιχείο (Α) αιτούμενο διάταγμα. Αναφορικά με το δεύτερο λόγο ένστασης, είμαι της γνώμης ότι τούτος δεν ευσταθεί και θα πρέπει να απορριφθεί. Πρέπει αρχικά να παρατηρήσω ότι ο εν λόγω λόγος ένστασης τέθηκε με πολύ γενικό τρόπο και χωρίς να υποδειχθούν στο δικαστήριο οι λόγοι που κατά την καθ΄ ης η αίτηση, η αρχή του δεδικασμένου τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση. Το βασικό επιχείρημα του εν λόγω λόγου ένστασης, είναι ότι η αιτήτρια, στα πλαίσια άλλων αγωγών, επιχείρησε να συνενώσει την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή, με τις εν λόγω αγωγές. Δεν έχει όμως τεθεί ενώπιον του δικαστηρίου το γιατί, οι εκεί εκδοθείσες απορριπτικές αποφάσεις δημιουργούν δεδικασμένο στην υπό εξέταση αίτηση. Ούτε έχει παραπεμφθεί το δικαστήριο σε οποιαδήποτε νομολογία ή έστω άλλη αυθεντία, προς υποστήριξη του εν λόγω λόγου ένστασης. Παρά το γεγονός τούτο και δη το γενικό της προώθησης του λόγου ένστασης, παρατηρώ τα ακόλουθα. Όπως και να ιδωθεί το εν λόγω επιχείρημα, εκείνο που είναι δεδομένο, είναι ότι το αντικείμενο της υπό εξέταση αίτησης, δεν έχει, αυτό καθεαυτό, εξεταστεί καθ΄ οιονδήποτε τρόπο στις δύο άλλες αγωγές στα πλαίσια των οποίων εκδόθηκαν οι απορριπτικές αποφάσεις. Στα πλαίσια της παρούσας αγωγής, δεν προωθείται πλέον από την αιτήτρια οποιαδήποτε ανταπαίτηση, ως ίσχυε κατά το στάδιο που προωθούντο από την αιτήτρια, στα πλαίσια των δύο άλλων αγωγών, σχετικές αιτήσεις της για συνένωση της παρούσας αγωγής με τις εν λόγω αγωγές. Το ουσιώδες του γεγονότος της μη προώθησης πλέον της ανταπαίτησης από την αιτήτρια, προκύπτει και από το γεγονός ότι η προώθηση της εν λόγω ανταπαίτησης, αποτέλεσε, σύμφωνα με την καθ΄ ης η αίτηση, βασικό λόγο απόρριψης του αιτήματος συνένωσης στα πλαίσια των άλλων αυτών αγωγών. Εκείνο που με σαφήνεια μπορεί να ειπωθεί αναφορικά με την υπό εξέταση αίτηση, είναι ότι τα εγειρόμενα ενώπιον μου θέματα, περιορισμένα πλέον με την απόσυρση της ανταπαίτησης, αλλά και με το ότι το υπό εξέταση αίτημα αφορά την συνένωση μόνο δύο και όχι περισσοτέρων αγωγών και δη της παρούσας αγωγής με την αγωγή υπ΄ αριθμό 4508/06, καθιστούν την υπό εξέταση αίτηση τέτοια, που η προώθηση της να μην αντίκειται στην αρχή του δεδικασμένου, μιας και καμία απόφαση δικαστηρίου δεν έχει αποφανθεί για το κατά πόσο, με τα δεδομένα που ισχύουν σήμερα και σχετίζονται με την υπό εξέταση αίτηση, είναι επιθυμητή ή όχι η συνένωση της παρούσας αγωγής με την αγωγή υπ΄ αρ.4508/

1. Το γεγονός του εκκρεμούς της εφέσεως που καταχωρήθηκε εναντίον μίας εκ των πιο πάνω αναφερομένων απορριπτικών αποφάσεων, που αφορούσε σε αίτημα συνένωσης της αγωγής στην οποία εκδόθηκε απόφαση, με την παρούσα αγωγή και με την αγωγή υπ΄ αρ.4508/06, ουδώλως διαφοροποιεί το δεδομένο, ότι το εκεί ζητούμενο ήταν εντελώς διαφορετικό από το ζητούμενο της υπό εξέταση αίτησης. Σημειώνω ακόμα, ότι η εκδίκαση της εν λόγω έφεσης, δεν θα επηρεαστεί από την τυχόν έκδοση του υπό στοιχείο Α αιτούμενου, στην υπό εξέταση αίτηση, διατάγματος, μιας και αν τούτο εκδοθεί απλά συνενώνει την παρούσα αγωγή με την αγωγή υπ΄ αρ.4508/
2. Επομένως, ως συνενωμένες πλέον οι εν λόγω δύο αγωγές, σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης, απλά θα συνενωθούν και με την αγωγή που αφορά στην εκκρεμούσα έφεση. Να σημειωθεί επίσης ότι η υπό εξέταση αίτηση καταχωρήθηκε σε χρόνο μεταγενέστερο της εκδίκασης και τελικής απόφανσης του δικαστηρίου στις αιτήσεις συνένωσης που προώθησε η αιτήτρια στα πλαίσια των άλλων αγωγών, και επομένως δεν τίθεται θέμα εξέτασης ενδεχόμενης κατάχρησης δικαστικής διαδικασίας. Ούτε ο τρίτος λόγος ένστασης μπορεί να πετύχει. Παρατηρώ αρχικά ότι και αυτός ο λόγος ένστασης προωθείται με γενικό και ατεκμηρίωτο τρόπο. Βασικό αντικείμενο του ρηθέντος λόγου ένστασης είναι η καθυστέρηση που προκλήθηκε και θα προκληθεί για να εκδικαστούν τρεις αιτήσεις της αιτήτριας (η υπό εξέταση και δύο άλλες παρόμοιες αιτήσεις που καταχωρήθηκαν στα πλαίσια άλλων αγωγών και για τις οποίες έχουν ήδη εκδοθεί ενδιάμεσες απορριπτικές αποφάσεις). Αποτελεί στην ουσία θέση της καθ΄ ης η αίτηση ότι οι εν λόγω αιτήσεις προωθήθηκαν με μοναδικό σκοπό να καθυστερήσουν την εκδίκαση των τριών αγωγών και προφανώς όχι με σκοπό να επιτύχουν την έκδοση διατάγματος συνένωσης. Η οποιαδήποτε καθυστέρηση τυχόν προκλήθηκε και/ή προκαλείται συνεπεία της προώθησης διαφόρων ένδικων διαδικασιών από την αιτήτρια, δεν μπορεί, άνευ άλλου, να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι η αιτήτρια προωθεί την υπό εξέταση αίτηση της καταχρηστικά. Τίποτα από τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου, είτε από την αίτητρια, αλλά ιδιαίτερα από την καθ΄ ης η αίτηση, αποδεικνύουν στο βαθμό που είναι αναγκαίο ότι η υπό εξέταση αίτηση προωθείται καταχρηστικά. Όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, το επιχείρημα που προωθήθηκε για τον εξεταζόμενο λόγο ένστασης, δεν περιορίστηκε μόνο στα της υπό εξέταση αίτησης, αλλά επεκτάθηκε και στο γεγονός ότι η αιτήτρια καταχώρησε, στα πλαίσια άλλων δύο αγωγών παρόμοιας φύσεως αιτήσεις. Η ενέργεια της αιτήτριας να εφεσιβάλει τουλάχιστον την μία εκ των δύο αυτών απορριπτικών αποφάσεων, αν μη τι άλλο, αποτελεί γεγονός επί του οποίου θα μπορούσε να προωθηθεί το επιχείρημα ότι η σχετική, με την εν λόγω απορριπτική απόφαση, αίτηση της, δεν προωθήθηκε καταχρηστικά. Εν πάση όμως περιπτώσει οι συνεχείς προσπάθειες της αιτήτριας να συνενώσει διάφορες αγωγές με την παρούσα ή την παρούσα, με άλλη αγωγή, δεικνύει, αν μη τι άλλο, εν απουσία και οποιασδήποτε μαρτυρίας που να τείνει τουλάχιστον να αποδείξει το αντίθετο, ότι αποτελεί πεποίθηση της, ότι το συμφέρον της δικαιοσύνης εξυπηρετείται με την συνένωση των αγωγών και όχι με την ξεχωριστή εκδίκαση τους. Το κατά πόσο το αίτημα της είναι δικαιολογημένο και/ή πληρούνται οι απαραίτητες προϋποθέσεις και/ή με την συνένωση των αγωγών θα προκύψει συμφέρον προς τη δικαιοσύνη, είναι θέματα που θα απασχολήσουν το δικαστήριο όταν θα εξετάζει κατωτέρω, πώς θα ασκήσει την διακριτική του εξουσία και όχι θέματα που άπτονται του κατά πόσο η υπό εξέταση αίτηση προωθείται καταχρηστικά. Δεν υφίσταται στην προκειμένη περίπτωση εκείνο το εξόφθαλμο ανυπέρβλητο εμπόδιο στην προώθηση της υπό εξέταση αίτησης ώστε να μπορούσε τούτο να αποτελέσει παράγοντα που θα πρέπει να συνυπολογιστεί στα πλαίσια της εξέτασης του κατά πόσο η υπό εξέταση αίτηση προωθείται καταχρηστικά. Ερχόμενος τώρα στους λόγους ένστασης (ε) μέχρι και (λ), είμαι της γνώμης ότι ούτε τούτοι ευσταθούν. Εξετάζοντας τους παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη όταν το δικαστήριο ασκεί την διακριτική του εξουσία στα πλαίσια απόφασης του αναφορικά με το αν θα διατάξει την συνένωση δύο ή περισσοτέρων αγωγών, προκύπτει ότι όλοι οι ουσιαστικοί και υπαρκτοί παράγοντες στην προκειμένη περίπτωση, συνηγορούν υπέρ της έκδοσης του υπό στοιχείο Α αιτούμενου διατάγματος, παρά με την απόρριψη της αίτησης. Όπως διαφαίνεται από το περιεχόμενο των εκθέσεων απαιτήσεως, έκαστης αγωγής, οι διάδικοι προωθούν και βασίζουν, έκαστη την αγωγή της, επί των όρων της ίδιας συμφωνίας και το περιεχόμενο των ιδίων πληρεξουσίων εγγράφων. Εκείνο που διαφέρει είναι η ερμηνεία που έκαστος διάδικος δίδει στους όρους της εν λόγω συμφωνίας και πληρεξουσίων εγγράφων, καθώς επίσης και στις συνθήκες κάτω από τις οποίες υπεγράφησαν η εν λόγω συμφωνία και πληρεξούσια έγγραφα. Τόσο η έκθεση απαίτησης της υπό τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αγωγής, όσο και η έκθεση απαίτησης της αγωγής 4508/06, βασίζονται στην συμφωνία που συνομολογήθηκε μεταξύ της αιτήτριας και της καθ΄ ης η αίτηση στις 4.10.99 με τίτλο «Eπενδυτικό Σχέδιο ALPHA - Benchmark» και σε δύο πληρεξούσια έγγραφα που υπέγραψε η αιτήτρια διορίζοντας ως πληρεξούσιους αντιπροσώπους της, την καθ΄ ης η αίτηση και την Βenchmark Securities Ltd. Το τι διαφέρει μεταξύ αιτήτριας και καθ΄ ης η αίτηση, είναι ότι η αιτήτρια ερμηνεύει τους όρους των εν λόγω εγγράφων με τρόπο που ως ισχυρίζεται καθιστούν την καθ΄ης η αίτηση υπεύθυνη έναντι της, για οικονομική ζημιά την οποία υπέστη και απαιτεί σχετικές αποζημιώσεις από την καθ΄ ης η αίτηση με την αγωγή της υπ΄ αρ.4508/
3. Είναι δε ισχυρισμός της αιτήτριας ότι η καθ΄ ης η αίτηση, συνεπεία της συμπεριφοράς της κατά το στάδιο που συνομολογήθηκε η συμφωνία και υπεγράφησαν τα πληρεξούσια έγγραφα, απέσπασε δια ψευδών παραστάσεων και/ή δόλου την υπογραφή της αιτήτριας επί των εν λόγω εγγράφων. Είναι ακόμα ισχυρισμός της αιτήτριας ότι με τον τρόπο που συμπεριφέρθηκε η καθ΄ ης η αίτηση επέδειξε αμέλεια και/ή παρέλειψε να εκτελέσει εκ του νόμου απορρέον καθήκον της, με συνέπεια η πρώτη να υποστεί ζημιά. Όλες όμως οι προωθούμενες βάσεις αγωγής της αιτήτριας, εδράζονται στους όρους, ως τούτοι ερμηνεύονται από την ίδια, της πιο πάνω συμφωνίας και πληρεξουσίων εγγράφων που συνομολογήθηκαν στις 4.10.
4. Από την άλλη η καθ΄ ης η αίτηση ερμηνεύει τους όρους των εν λόγω εγγράφων, ως μία συμφωνία δανείου και/ή τρεχούμενου λογαριασμού και/ή εν πάση περιπτώσει τραπεζικών διευκολύνσεων οι οποίες δόθησαν στην αιτήτρια και συνδέονταν με συγκεκριμένο τραπεζικό λογαριασμό, ο οποίος λογαριασμός κατά τον χρόνο καταχώρισης και των δύο αγωγών παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο, το οποίο και απαιτεί με την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή. Αποτελεί δε βασική θέση της καθ΄ ης η αίτηση ότι οι υπογραφές της αιτήτριας τόσο επί της ρηθείσας συμφωνίας όσο και επί των πληρεξουσίων εγγράφων τέθηκε με την ελεύθερη βούληση της και αφού προηγουμένως είχε ενημερωθεί πλήρως και γνώριζε το περιεχόμενο, τόσο της συμφωνίας, όσο και των πληρεξουσίων εγγράφων. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι τα επίδικα πραγματικά και νομικά ζητήματα είναι κοινά μεταξύ των δύο αγωγών. Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι η έκθεση απαίτησης της αιτήτριας στην αγωγή υπ΄ αρ.4508/06, ιδιαίτερα και λόγω του τρόπου σύνταξης της, εγείρει θέματα που δημιουργούν πολυπλοκότητα. Τα ίδια πολύπλοκα θέματα εγείρονται και στην υπεράσπιση της αιτήτριας στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή, καθιστώντας έτσι αναγκαία την εξέταση των εν λόγω θεμάτων και από τα δύο δικαστήρια που θα εκδίκαζαν, αν δεν εκδοθεί το υπό στοιχείο (Α) αιτούμενο διάταγμα, τις δυο αγωγές. Είναι επομένως πιο πρόσφορο και ορθότερο κατά την γνώμη μου, τα εν λόγω ζητήματα να συνεκδικαστούν, έτσι ώστε να αποφευχθεί πολλαπλότητα στην δικαστική διαδικασία, η δημιουργία αχρείαστων εξόδων και καθυστέρηση στην επίλυση ιδίων ζητημάτων, συνέπειες που χωρίς καμία αμφιβολία θα προκληθούν αν δύο δικαστήρια αναγκαστούν να ασχοληθούν με την επίλυση των κοινών αυτών νομικών αλλά και πραγματικών ζητημάτων. Είμαι της γνώμης ότι με την συνένωση των δύο αγωγών αποφεύγονται οι πιο πάνω αναφερόμενες ανεπιθύμητες συνέπειες και εξυπηρετείται το συμφέρον των διαδίκων και κατ΄ επέκταση και της δικαιοσύνης. Εκ του περισσού ίσως, σημειώνω ότι στην υπεράσπιση της αιτήτριας στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή, και στην υπεράσπιση της καθ΄ ης η αίτηση στην αγωγή υπ΄ αρ. 4508/06 εγείρονται στην ουσία τα ίδια πραγματικά και νομικά ζητήματα που έκαστη διάδικος εγείρει στην έκθεση απαίτησης της, στην αγωγή που έκαστη καταχώρισε. Θέματα όπως διαφορετικότητα του τίτλου των αγωγών και προσδιορισμός του διαδίκου που θα παρουσιάσει πρώτος μαρτυρία, δεν αποτελούν λόγους για την απόρριψη του αιτήματος για συνένωση των εν λόγω αγωγών. Ως καθαρά διαδικαστικά θέματα, τούτα μπορούν εύκολα να ρυθμιστούν από το εκδικάζον δικαστήριο, πριν από την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας. Η δε σοβαρότητα των επιδίκων θεμάτων και/ή η πολυπλοκότητα τούτων, μάλλον συνηγορούν υπέρ, υπό τις προκείμενες περιστάσεις, της συνένωσης των αγωγών, παρά υπέρ της απόρριψης του αιτήματος ώστε να μην ασχοληθούν, ως αναφέρθηκε και ανωτέρω, δύο δικαστήρια για την επίλυση των κοινών αυτών πολύπλοκων πραγματικών και νομικών ζητημάτων (βλέπε, υπόθεση Apak Agro Industries ανωτέρω). Τυχόν παρεμφερείς ισχυρισμοί στην έκθεση απαίτησης της καθ΄ ης η αίτηση στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή και/ή ισχυρισμοί της αιτήτριας στην έκθεση απαίτησης της στην αγωγή υπ΄ αρ.4508/06, ουδώλως διαφοροποιούν το δεδομένο, ότι τα ουσιαστικά πραγματικά και νομικά ζητήματα και/ή θέματα επί των οποίων βασίζονται και οι δύο αγωγές, αφορούν στην ουσία στο περιεχόμενο της συμφωνίας και των πληρεξουσίων εγγράφων που καταρτίστηκαν και υπογράφησαν από την αιτήτρια και την καθ΄ ης η αίτηση στις 4.10.
5. Επομένως, αποτελεί κρίση του δικαστηρίου ότι η αιτήτρια έχει αποδείξει στον αναγκαίο βαθμό την αναγκαιότητα έκδοσης του υπό στοιχείο (Α) αιτούμενου διατάγματος. Κατ΄ ακολουθία, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η συνένωση της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής με την αγωγή υπ΄ αρ.4508/
6. Συνεπεία της πιο πάνω κατάληξης μου, αλλά και λόγω του γεγονότος ότι το υπό στοιχείο (β) αιτούμενο διάταγμα ουδέποτε στην ουσία προωθήθηκε καθοιονδήποτε τρόπο από την αιτήτρια, ώστε η απόρριψη του να υπέχει σημασίας ως προς το θέμα επιδίκασης των εξόδων, τα έξοδα της παρούσας αίτησης όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της αιτήτριας και εναντίον της καθ΄ ης η αίτησης. Αυτά δε, να καταβληθούν στο τέλος της δίκης. (Υπ.) .......... Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο