P & K DESIGNS LTD ν. ILPOSTO CAF? LIMITED, Αρ. Αγωγής: 4535/11, 8/11/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:A396 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Δ. ΘΕΟΔΩΡΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4535/11 Μεταξύ: P & K DESIGNS LTD, Ενάγουσας και ILPOSTO CAFÉ LIMITED, Εναγομένης ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 8 Νοεμβρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγουσα: κος Π. Πετράκης. Για Εναγόμενη: κoς Α. Αργυρού. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αγωγή η Ενάγουσα εταιρεία P & K Designs Ltd (από τούδε και στο εξής «Ενάγουσα»), αξιώνει από την Εναγομένη εταιρεία Ilposto Café Limited (από τούδε και στο εξής «Εναγόμενη»), ποσό ύψους €6000 ως οφειλόμενο ποσό δια πωληθέντα και παραδοθέντα εμπορεύματα, πλέον έξοδα και νόμιμο τόκο. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, η Ενάγουσα εταιρεία κατά διάφορες ημερομηνίες μεταξύ 15.11.09 και 10.3.11, πώλησε και παρέδωσε διάφορα εμπορεύματα στην Εναγόμενη έναντι του συμφωνηθέντος και/ή εύλογου συνολικού ποσού των €20491,
- Έναντι του εν λόγω ποσού, η Εναγόμενη πλήρωσε, σε διάφορες ημερομηνίες, το συνολικό ποσό των €14491,84, παραμένοντας έτσι υπόλοιπο €6000, το οποίο παρέλειψε να πληρώσει μέχρι σήμερα, παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις της Ενάγουσας και το οποίο η τελευταία απαιτεί με την παρούσα αγωγή. Η Εναγόμενη στην Υπεράσπισή της αναφέρει διάφορους ισχυρισμούς και προωθεί διάφορες υπερασπίσεις, μεταξύ των οποίων και τη θέση της ότι σε χρόνο μεταγενέστερο της αρχικής συμφωνίας μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγομένης, οι διάδικοι κατέληξαν σε νέα συμφωνία, βάσει της οποίας η Ενάγουσα απέσυρε την απαίτησή της για καταβολή του μέχρι τότε οφειλόμενου ποσού των €6000 και αποδέχθηκε ότι ουδέν ποσό της οφείλεται από την Εναγόμενη. Τόσο, κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, όσο και στο στάδιο των τελικών αγορεύσεων, ο ευπαίδευτος συνήγορος της Εναγόμενης, δήλωσε ότι εγκαταλείπονται όλες οι γραμμές υπεράσπισης που αναφέρονται στο δικόγραφο της Υπεράσπισης, πλην της πιο πάνω ειδικά αναφερόμενης και δη της κατ΄ ισχυρισμόν συνομολόγησης νέας συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων, με την οποία η Εναγόμενη απαλλάχθηκε από οποιανδήποτε υποχρέωση της για καταβολή του αξιούμενου ποσού των €
- Η Ενάγουσα, για απόδειξη της υπόθεσης της παρουσίασε δύο μάρτυρες και δη τον Ανδρέα Φωκά (Μ.Ε.1) και τον Άγγελο Θρασυβούλου (Μ.Ε.2). Η Εναγόμενη, κάλεσε ως μάρτυρα μόνο τον Διευθυντή της, Φωτάκη Κυπριανού (Μ.Υ.1). Προτού προχωρήσω στην αξιολόγηση της ενώπιον μου μαρτυρίας, θεωρώ ορθότερο να παραθέσω με συνοπτικό τρόπο τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων, ως τούτες προωθήθηκαν με την παρατεθείσα από αυτούς μαρτυρία και/ή υποβολή θέσεων και ως τούτες προβάλλουν μέσα από τα δικόγραφα τους. Είναι η θέση της Ενάγουσας ότι τούτη είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, που έχει το εγγεγραμμένο της γραφείο στη Λεωφόρο Δημοκρατίας 11, στον Άγιο Δομέτιο, στη Λευκωσία, η οποία κατά τον ουσιώδη χρόνο διαχειριζόταν κατάστημα ειδών υγιεινής, πλακακίων, μαρμάρων και άλλων συναφών εμπορευμάτων στην Επαρχία Λεμεσού. Οι μέτοχοι της ήταν δύο και συγκεκριμένα το 51% των μετοχών της κατείχετο από την εταιρεία Α & Π Φωκά Λτδ και το 49% από τον Κάκο Κυριάκου. Η εταιρεία Α & Π Φωκά Λτδ, που εδρεύει και λειτουργεί στη Λευκωσία, έχει ως αποκλειστικό μέτοχο τον Μ.Ε.
- Συνεπεία του ποσοστού που κατείχε η Α & Π Φωκά Λτδ, εκτελεστικός διευθυντής της Ενάγουσας ήταν ο Μ.Ε.1, ενώ ο Κάκος Κυριάκου ήταν απλά διευθυντής τούτης. Όλα τα εμπορεύματα που πωλούσε η Ενάγουσα, ήταν αποθηκευμένα στις αποθήκες της εταιρείας Α & Π Φωκά Λτδ και όποτε η Ενάγουσα επιθυμούσε να παραδώσει σε πελάτες της εμπορεύματα, έδιδε σχετική εντολή στην εν λόγω αποθήκη, και με την έγκριση του Μ.Ε.1, τούτα αποστέλλοντο στη Λεμεσό. Στην ουσία, η Ενάγουσα αποτελούσε παράρτημα της Α & Π Φωκά Λτδ, το οποίο παράρτημα πωλούσε τα εμπορεύματα της τελευταίας στην Επαρχία Λεμεσού. Όλες οι πληρωμές που γίνοντο για εμπορεύματα που αγοράστηκαν από την Ενάγουσα, κατέληγαν στα γραφεία της Ενάγουσας στην Λευκωσία. Περί το Φθινόπωρο του 2009, η Ενάγουσα πληροφορήθηκε από την Εναγόμενη ότι η τελευταία επιθυμούσε να επικυρώσει προσφορά της, αναφορικά με την προμήθεια διαφόρων υλικών, μεταξύ των οποίων και κεραμικά δαπέδου, σε σχέση με ανακαίνιση καφεστιατορίου, ιδιοκτησία της Εναγομένης. Αποτελούσε πάγια τακτική και πρακτική της Ενάγουσας ότι για να συμβληθεί η Ενάγουσα για πώληση και παράδοση εμπορευμάτων της σε τρίτους, οι οποίοι δε θα πλήρωναν προκαταβολικά όλο το τίμημα αγοράς, αλλά θα ζητούσαν όπως η αγορά γίνει επί πιστώσει, θα έπρεπε ο Μ.Ε.1 να εγκρίνει εκ των προτέρων την εν λόγω συναλλαγή. Είναι ακριβώς η θέση της Ενάγουσας ότι, επειδή η Εναγόμενη ζήτησε όπως η αγορά των εμπορευμάτων γίνει επί πιστώσει, καταβάλλοντας ως προκαταβολή μόνο το ποσό των €3000, ο Μ.Ε.1 ζήτησε και είχε συνάντηση περί τον Νοέμβριο 2009, με τον Μ.Υ.1, στην παρουσία του Κάκου Κυριάκου και του Μ.Ε.
- Κατ΄ εκείνη τη συνάντηση αφού γνώρισε τον διευθυντή της Εναγόμενης και έλεγξε και το χώρο στον οποίο θα τοποθετούντο τα εμπορεύματα της Ενάγουσας, ενέκρινε τη συναλλαγή και συμβλήθηκε η Ενάγουσα με την Εναγόμενη για πώληση και παράδοση εμπορευμάτων στην τελευταία. Η Εναγόμενη κατέβαλε το ποσό των €3000 ως προκαταβολή, με την υπόσχεση ότι μετά τα Χριστούγεννα θα κατέβαλλε και το υπόλοιπο ποσό. Είναι ισχυρισμός της Ενάγουσας, ότι σε διάφορες ημερομηνίες κατά το έτος 2010 η Εναγόμενη κατέβαλε έναντι της οφειλής της διάφορα ποσά και ότι παρέμεινε οφειλόμενο ποσό €11000, για το οποίο η Εναγόμενη περί τον Δεκέμβριο του 2010, είχε εκδώσει 3 μεταχρονολογημένες επιταγές, για τα ποσά των €5000, €5000 και €
- Η πρώτη εξ αυτών των επιταγών εξαργυρώθηκε ενώ οι άλλες δύο, λόγω εντολής της Εναγόμενης, δεν εξαργυρώθηκαν με αποτέλεσμα το ποσό των €6000 να παραμένει μέχρι σήμερα οφειλόμενο. Ως προς το μετοχικό κεφάλαιο της Ενάγουσας και τη σχέση της με τον Μ.Ε.1, τον Κάκο Κυριάκου και την Α & Π Φωκά Λτδ, τούτα αποτελούν κοινή θέση και των δύο πλευρών και η σχετική μαρτυρία που δόθηκε, παρέμεινε αναντίλεκτη. Επί τούτων προβαίνω σε ανάλογα ευρήματα. Στην αντίπερα όχθη, η Εναγόμενη ισχυρίζεται ότι το Φθινόπωρο του 2009 προέβη σε συγκεκριμένη παραγγελία εμπορευμάτων από την Ενάγουσα, μεταξύ των οποίων ήταν και συγκεκριμένου τύπου και χρώματος κεραμικά δαπέδου. Είναι η θέση της Εναγόμενης ότι η εν λόγω παραγγελία άλλαξε τρεις τουλάχιστον φορές, συνεπεία του γεγονότος ότι η Ενάγουσα, λόγω έλλειψης αποθεμάτων (stock) δεν μπορούσε να ικανοποιήσει την παραγγελία σε ότι αφορούσε στα κεραμικά δαπέδου. Παρά το ότι η Ενάγουσα υποδείκνυε νέα κεραμικά τα οποία γίνονταν δεκτά από την Εναγόμενη και υποβάλλετο νέα σχετική παραγγελία, εντούτοις και πάλι για λόγους έλλειψης αποθεμάτων της Ενάγουσας, οι σχετικές παραγγελίες ακυρώνοντο. Στις 20.12.09, στο χώρο του καφεστιατορίου της Εναγόμενης, κατέφθασε φορτηγό της Ενάγουσας για να παραδώσει τα κεραμικά δαπέδου στην τελευταία. Όπως διεφάνη τα κεραμικά δαπέδου που ήταν φορτωμένα στο φορτηγό, ήταν διαφορετικού χρώματος και διαφορετικών διαστάσεων από αυτά που παραγγέλθηκαν με την τελευταία εν ισχύ παραγγελία. Η Εναγόμενη, μέσω του Μ.Υ.1, αντέδρασε, αλλά λόγω του ότι βιαζόταν να τοποθετήσει κεραμικά δαπέδου ώστε να λειτουργήσει το καφεστιατόριο εντός των εορτών των Χριστουγέννων και λόγω σχετικών υποσχέσεων που έλαβε από τον Κάκο Κυριάκου, αποδέχθηκε την παραλαβή όλων των εμπορευμάτων καθώς επίσης και το τίμημα πώλησης τούτων, ως τούτο αναγράφετο επί των διαφόρων δελτίων παράδοσης που εξέδωσε η Ενάγουσα. Προς εξόφληση της οφειλής της προς την Ενάγουσα, η Εναγόμενη εξέδωσε, περί τον Δεκέμβριο του 2009, διάφορες μεταχρονολογημένες επιταγές. Είναι ακριβώς η θέση της Εναγόμενης ότι συνεπεία της ταλαιπωρίας που υπέστηκε λόγω της αδυναμίας της Ενάγουσας να ικανοποιήσει τις σχετικές παραγγελίες της, καθώς επίσης και του γεγονότος ότι συνεπεία των εν λόγω ακυρώσεων η Εναγόμενη άργησε να θέσει σε λειτουργία το καφεστιατόριο της και υπέστη ζημιά, απαίτησε από την Ενάγουσα να αναγνωρίσει την ευθύνη της, και ότι η Ενάγουσα μέσω των Διευθυντών της, εντός του 2010, συνεβλήθη εκ νέου με την Εναγόμενη αποσύροντας, με την εν λόγω νέα συμφωνία, την οποιαδήποτε περαιτέρω απαίτηση της αναφορικά με το τότε υπολειπόμενο οφειλόμενο ποσό των €6000 με αποτέλεσμα η Εναγόμενη να δώσει οδηγίες στην τράπεζα της να μην τιμήσει τις δύο τελευταίες μεταχρονολογημένες επιταγές των οποίων τότε εκκρεμούσε η εξαργύρωση τους. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Ο Μ.Ε.1 μου έκανε καταπληκτική εντύπωση ως μάρτυρας. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι στο Δικαστήριο είπε όλη την αλήθεια. Ήταν πρόσωπο το οποίο απαντούσε με ευθύτητα και δεν δίσταζε, εκεί που δεν τον βοηθούσε η μνήμη του να αναφέρει τούτο, παρά να προβαίνει σε ανακριβείς ισχυρισμούς. Οι πλείστες θέσεις του υποστηρίζονται και επιβεβαιώνονται και από άλλη ενώπιον μου αποδεκτή μαρτυρία. Παρά της έντονης αντεξέτασης στην οποία υποβλήθηκε, η αξιοπιστία του δεν κλονίστηκε σε κανένα στάδιο τούτης. Ήταν η θέση του εν λόγω μάρτυρα ότι ως εκτελεστικός διευθυντής της Ενάγουσας ζήτησε και είχε συνάντηση με τον Μ.Υ.1, στο χώρο του καφεστιατορίου της Εναγομένης περί τον Νοέμβριο του
- Στην εν λόγω συνάντηση παρόντες ήταν ο Μ.Ε.2 και ο Κάκος Κυριάκου. Αφού γνώρισε τον Μ.Υ.1 και είδε τον χώρο στον οποίο διεξαγόταν η ανακαίνιση και θα χρησιμοποιούντο τα εμπορεύματα της Ενάγουσας, αποδέχθηκε την ήδη εκδηλωθείσα πρόταση της Εναγόμενης ώστε η αγορά των εμπορευμάτων από την τελευταία, με εξαίρεση την προκαταβολή €3000, να γίνει επί πιστώσει. Η υπόσχεση που έλαβε από τον Μ.Υ.1, κατά την εν λόγω συνάντηση, ήταν ότι το υπόλοιπο ποσό θα καταβληθεί μετά τις εορτές των Χριστουγέννων όπου και αναμένετο η Εναγόμενη να εισπράξει διάφορα χρηματικά ποσά από τους πελάτες της. Ως προς την υποβολή παραγγελιών, καθώς επίσης και την ημερομηνία που εν τέλει παραδόθηκαν στην Εναγόμενη τα εμπορεύματα της Ενάγουσας, εξέφρασε άγνοια ισχυριζόμενος ότι για τα εν λόγω θέματα υπεύθυνος ήταν ο Κάκος Κυριάκου και ο Μ.Ε.
- Δεν αμφισβήτησε και εξετάζοντας και το Τεκμήριο 3 ενώπιον του Δικαστηρίου, επιβεβαίωσε τη θέση της Υπεράσπισης ότι για τα κεραμικά δαπέδου έγιναν διάφορες παραγγελίες εώς ότου καταλήξουν σε αυτά που τελικά τοποθετήθηκαν, αποδεχόμενος ακόμα ότι οι εν λόγω αλλαγές των παραγγελιών οφείλοντο στην έλλειψη σχετικών αποθεμάτων από την Ενάγουσα. Ισχυρίστηκε όμως, ότι ουδέποτε τέθηκε θέμα μη αποδοχής των κεραμικών που εν τέλει τοποθετήθηκαν ή απαίτησης από την Εναγόμενη για μείωση του οφειλόμενου ποσού. Εντός του 2010 είχε δύο ή τρεις συναντήσεις με τον Μ.Υ.1, από τον οποίο ζητούσε όπως διευθετήσει την οφειλή της Εναγόμενης. Σε κάποιο στάδιο, περί τα τέλη του 2010, παρέλαβε, μέσω του καταστήματος στη Λεμεσό, τρεις επιταγές της Εναγομένης, επί των οποίων τέθηκε ως δικαιούχος ο ίδιος προσωπικά ώστε να μπορούν να εξαργυρωθούν άμεσα (στην περίπτωση που δικαιούχος ήταν η Ενάγουσα, η εξαργύρωση μπορούσε να λάβει χώραν μετά πάροδο επτά ημερών από την παρουσίαση τους στην τράπεζα), για το συνολικό ποσό των €11.000 και δη δύο επιταγές των €5000 και μια επιταγή των €
- Κατά το εν λόγω χρονικό στάδιο, το ολικό ποσό οφειλής της Εναγόμενης ανέρχετο στο εν λόγω ποσό των €11.
- Μέρος των τριών αυτών επιταγών ήταν οι δύο επιταγές (Τεκμήριο 2), των οποίων η πληρωμή ανακλήθηκε από την Εναγόμενη. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 1, μπλοκ αποδείξεων της Ενάγουσας και υπέδειξε τρία συγκεκριμένα αποκόμματα, ως τις αποδείξεις που εκδόθηκαν από την Ενάγουσα προς την Εναγόμενη αναφορικά με τις τρεις πιο πάνω αναφερόμενες επιταγές της τελευταίας. Ήταν η θέση του Μ.Ε.1 ότι επί των αποδείξεων που εκδίδοντο από την Ενάγουσα, αν τούτες αφορούσαν σε πληρωμή με μεταχρονολογημένες επιταγές, στο σημείο της ημερομηνίας έκδοσης της απόδειξης, δεν αναγράφετο η ημερομηνία έκδοσης της απόδειξης, αλλά η ημερομηνία εξαργύρωσης της μεταχρονολογημένης επιταγής. Προς υποστήριξη της θέσης του υπέδειξε στο Δικαστήριο τα αποκόμματα των αποδείξεων με αύξοντα αριθμό 03692, 03693 και 03694 του Τεκμηρίου 1, όπου οι αναγραφόμενοι επ΄ αυτών αριθμοί επιταγών, είναι οι αριθμοί των τριών μεταχρονολογημένων επιταγών που εκδόθηκαν από την Εναγόμενη. Ως προς δε την ημερομηνία που η Ενάγουσα παρέλαβε τις εν λόγω επιταγές, υπέδειξε την ακριβώς προηγούμενη απόδειξη στο εν λόγω μπλοκ και δη την απόδειξη με αύξοντα αριθμό 03691 και την ακριβώς επόμενη τούτων, με αύξοντα αριθμό 03695, υποδεικνύοντας επίσης ότι η πρώτη εκδόθηκε στις 21.12.10, η δε δεύτερη στις 22.12.
- Ακριβώς, συνεπεία τούτου ήταν η θέση του ότι οι τρεις επιταγές της Εναγόμενης παρεδόθησαν στην Ενάγουσα είτε στις 21.12.10 είτε στις 22.12.
- Ισχυρίστηκε ακόμα, ότι και το υπόλοιπο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1, υποστηρίζει την πιο πάνω θέση του αφού φαίνεται από τις εκεί αναγραφόμενες ημερομηνίες έκδοσης αποδείξεων, ότι αφορά στο μπλοκ αποδείξεων που εκδόθηκαν για διάφορες πληρωμές που έγιναν μεταξύ 14.9.10 και 12.1.11 και ουδεμία σχέση έχει το εν λόγω μπλοκ αποδείξεων με πληρωμές που έγιναν προς την Ενάγουσα τον Δεκέμβρη του 2009 που σύμφωνα με το δικόγραφο της Υπεράσπισης, εκδόθηκαν οι εν λόγω επιταγές. Σύμφωνα με τον Μ.Ε.1, η Ενάγουσα κατέθεσε για σκοπούς εξαργύρωσης την μια εκ των τριών αυτών επιταγών, όταν τούτη κατέστη πληρωτέα, και τούτη επεστράφη απλήρωτη με ένδειξη όπως επαναπαρουσιαστεί σε μελλοντικό στάδιο. Επαναπαρουσιάστηκε σε μελλοντικό στάδιο και εξαργυρώθη το ποσό αυτής που ήταν το ποσό των €
- Σε μεταγενέστερο χρόνο η Ενάγουσα παρουσίασε και τις άλλες δύο επιταγές για εξαργύρωση, έκαστη την ημέρα που τούτη κατέστη πληρωτέα, πλην όμως τούτες δεν τιμήθηκαν καθότι η Εναγόμενη είχε δώσει εντολή στην τράπεζά της να μην τιμήσει τις εν λόγω επιταγές. Μετά το ρηθέν συμβάν, επικοινώνησε με τον Μ.Υ.1, αρκετές φορές τόσο ο ίδιος όσο και ο Μ.Ε.2, εκ μέρους της Ενάγουσας, και ο Μ.Υ.1 αναγνώριζε την οφειλή της Εναγόμενης και ζητούσε περαιτέρω χρόνο για να καταβάλει η Εναγόμενη το οφειλόμενο ποσό. Σε μια από αυτές τις συνομιλίες τους, ο Μ.Υ.1, ισχυρίστηκε προς τον Μ.Ε.1, ότι η Εναγόμενη βρισκόταν σε διαδικασία δανειοδότησης από την Λαϊκή Τράπεζα και προς επιβεβαίωση του ισχυρισμού του ζήτησε από τον Μ.Ε.1 αν επιθυμεί να επικοινωνήσει με συγκεκριμένη υπάλληλο της εν λόγω τράπεζας για να ελέγξει τον ρηθέντα ισχυρισμό. Ο Μ.Ε.1, επικοινώνησε με τη συγκεκριμένη υπάλληλο η οποία τον ενημέρωσε ότι όντως εκκρεμούσε στην Λαϊκή Τράπεζα αίτηση της Εναγόμενης για δανειοδότηση. Παρά τις διάφορες υποσχέσεις του Μ.Υ.1, οι οποίες δίδοντο από αυτόν προσωπικά μέσω τηλεφώνου τόσο στον ίδιον, όσο και στον Μ.Ε.2, για καταβολή από την Εναγόμενη του οφειλόμενου ποσού, τούτο ποτέ μέχρι σήμερα δεν καταβλήθηκε και γι΄ αυτό το λόγο η Ενάγουσα καταχώρισε την υπό εξέταση αγωγή με την οποία απαιτεί την καταβολή του εν λόγω ποσού πλέον τόκους και δικηγορικά έξοδα. Την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα την αποδέχομαι στο σύνολό της και προβαίνω και σε ανάλογα ευρήματα. Ο Μ.Ε.2, μου έκανε άριστη εντύπωση ως μάρτυρας. Ούτε του εν λόγω μάρτυρα η αξιοπιστία του κλονίστηκε σε οποιοδήποτε στάδιο της μαρτυρίας του, παρά το ότι και αυτός έτυχε έντονης αντεξέτασης. Εν πάση περιπτώσει πρόκειται για πρόσωπο, το οποίο κατά την ημέρα που κατέθετε ενώπιον του Δικαστηρίου, ουδεμία σχέση είχε με την Ενάγουσα, η οποία εδώ και καιρό έπαυσε να λειτουργεί. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ο συγκεκριμένος μάρτυρας είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια αναφορικά με τα γεγονότα που ο ίδιος γνώριζε και για τα οποία διαδραμάτισε συγκεκριμένο ρόλο. Ο εν λόγω μάρτυρας μου έδωσε την εικόνα ενός προσώπου που παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο έτοιμο να διαφωτίσει τούτο με οτιδήποτε γνώριζε χωρίς κανένα ενδοιασμό, φοβία ή αναστολή και με καμία πρόθεση να παραπλανήσει το Δικαστήριο ή να ψευσθεί επί γεγονότων. Πρόκειται για το πρόσωπο, που κατά πάντα ουσιώδη χρόνο προς την παρούσα αγωγή, ήταν υπεύθυνος πωλήσεων της Ενάγουσας, στο κατάστημα που διατηρούσε στην Επαρχία Λεμεσού. Σύμφωνα με τον εν λόγω μάρτυρα, ο ίδιος ετοίμασε την παραγγελία της Εναγόμενης αναφορικά με διάφορα εμπορεύματα που σκοπούσε η τελευταία να αγοράσει και να τοποθετήσει στο καφεστιατόριο της με την επωνυμία Il Posto. Όταν η Ενάγουσα πληροφορήθηκε ότι η Εναγόμενη κατακύρωσε τη δική της προσφορά, ο ίδιος μαζί με τον Μ.Ε.1 και τον Κάκο Κυριάκου, είχαν συνάντηση στο καφεστιατόριο της Εναγόμενης με τον Μ.Υ.
- Ήταν και αυτού του μάρτυρα ο ισχυρισμός ότι η πρακτική και η τακτική της Ενάγουσας, όταν ο αγοραστής ζητούσε όπως η δοσοληψία γίνει επί πιστώσει, ήταν προτού η Ενάγουσα αποδεχθεί την εν λόγω απαίτηση, να τύχει ο αγοραστής της εγκρίσεως του Μ.Ε.
- Ήταν ακριβώς η θέση του Μ.Ε.2, ότι η συνάντηση στην οποία παρευρέθη αποσκοπούσε στο να γνωρίσει ο Μ.Ε.1 τον Μ.Υ.1 και να αποφασίσει ο πρώτος κατά πόσον θα αποδεχόταν η Ενάγουσα να πωλήσει εμπορεύματα στην Εναγόμενη επί πιστώσει. Ισχυρίστηκε ακόμα, ότι στις 15.11.2009 κατέφθασε στο κατάστημα της Ενάγουσας η προκαταβολή της Εναγόμενης για το ποσό των €
- Σύμφωνα με τον εν λόγω μάρτυρα, μετά την παράδοση των εμπορευμάτων, κατόπιν εντολών του Μ.Ε.1 ο ίδιος επικοινώνησε τηλεφωνικά κάποιες φορές με τον Μ.Υ.1, και ζητούσε από αυτόν όπως διευθετήσει την, υπόλοιπη της προκαταβολής, οφειλή της Εναγομένης. Σε κάποιο στάδιο, κατόπιν υπόδειξης του Μ.Υ.1 επισκέφθηκε το καφεστιατόριο της Εναγομένης και εκεί, ο Μ.Υ.1 του παρέδωσε τρεις μεταχρονολογημένες επιταγές εκ των οποίων οι δύο αφορούν στο Τεκμήριο
- Βλέποντας το Τεκμήριο 1, αναγνώρισε επ΄ αυτού και συγκεκριμένα επί των αποδείξεων με αύξοντες αριθμούς 03692, 03693 και 03694, τον γραφικό του χαρακτήρα καθώς επίσης και την υπογραφή του και ανέφερε ότι τις εν λόγω αποδείξεις τις εξέδωσε ο ίδιος και αφορούν στις αποδείξεις που δόθηκαν στην Εναγόμενη αναφορικά με τις τρεις επιταγές που εξέδωσε η τελευταία προς εξόφληση της οφειλής της προς την Ενάγουσα. Ως προς υποστήριξη του εν λόγω ισχυρισμού του, παρέπεμψε το Δικαστήριο στους αναγραφόμενους αριθμούς επιταγών επί των εν λόγω αποδείξεων, υποδεικνύοντας ότι τούτοι είναι οι ίδιοι με τους αριθμούς των επιταγών του Τεκμηρίου 2, αλλά και της τρίτης επιταγής που έχει ήδη εξαργυρωθεί. Ως προς δε το χρονικό διάστημα που ο Μ.Υ.1, παρέδωσε τις εν λόγω επιταγές στον μάρτυρα, ανέφερε ότι τούτο πρέπει να έγινε είτε την 21η ή την 22η μέρα του Δεκεμβρίου του
- Βρισκόμενος αντιμέτωπος με τη θέση της Υπεράσπισης ότι επί των εν λόγω αποδείξεων αναγράφονται διαφορετικές ημερομηνίες από αυτές που ανάφερε ως ημερομηνίες έκδοσης των αποδείξεων, ισχυρίστηκε ότι οι ημερομηνίες που κατέγραψε επί των εν λόγω αποδείξεων είναι οι ημερομηνίες εξαργύρωσης των επιταγών καθότι τούτες ήταν μεταχρονολογημένες και όχι η ημερομηνία έκδοσης των αποδείξεων. Ήταν ακριβώς η θέση του, επί του προκειμένου, ότι η ημερομηνία που ο ίδιος παρέλαβε τις επιταγές από τον Μ.Υ.1 και εξέδωσε και τις αποδείξεις με αύξοντες αριθμούς 03692 έως 03694, μπορεί να διαφανεί με απλή εξέταση της ημερομηνίας έκδοσης των ακριβώς προηγούμενων και ακριβώς επόμενων αποδείξεων από το ίδιο μπλοκ και δη το Τεκμήριο
- Υπέδειξε ακόμα ότι οι πληρωμές που αφορούν στις αποδείξεις, με αύξοντες αριθμούς 03690 και 03691 (οι ακριβώς προηγούμενες αποδείξεις), και 03695 και 03696 (οι ακριβώς επόμενες αποδείξεις), δεν αφορούν σε μεταχρονολογημένες επιταγές, αλλά σε άμεση πληρωμή και δη με επιταγές της ίδιας μέρας, με αποτέλεσμα οι αναγραφόμενες επί των εν λόγω αποδείξεων ημερομηνίες να αφορούν στις ημερομηνίες που έγιναν οι πληρωμές. Όπως εξήγησε ο εν λόγω μάρτυρας, από την στιγμή που η απόδειξη με αύξοντα αριθμό 03691 εκδόθηκε στις 21.12.10 και η απόδειξη με αύξοντα αριθμό 03695 εκδόθηκε στις 22.12.10, τότε προκύπτει ότι οι τρεις επιταγές που του παρέδωσε ο Μ.Υ.1 προς εξόφληση της οφειλής της Εναγόμενης, παρεδόθησαν σε αυτόν είτε στις 21 είτε στις 22.12.
- Υπέδειξε ακόμα στο Δικαστήριο ότι τούτο επιβεβαιώνεται και από το υπόλοιπο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1, το οποίο αφορά σε αποδείξεις που εκδόθηκαν από τον 9ον μήνα του 2010 μέχρι και τις 12.1.
- Αρνήθηκε επομένως, κατηγορηματικά την υποβολή της Υπεράσπισης ότι η Εναγόμενη, μέσω του Μ.Υ.1, εξέδωσε πριν τις 20.12.09 αριθμό μεταχρονολογημένων επιταγών για όλο το ποσό της παραγγελίας μέρος των οποίων ήταν και οι τρεις πιο πάνω αναφερόμενες επιταγές. Προς υποστήριξη της άρνησης του, υπέδειξε ότι μετά τις 20.12.09, έγινε επιστροφή εμπορευμάτων και πληρωμή τοις μετρητοίς, με αποτέλεσμα να πιστωθεί ο λογαριασμός της Εναγόμενης, και άρα θα ήταν αδύνατη η επακριβής πληρωμή δια μεταχρονολογημένων επιταγών πριν την επιστροφή των εν λόγω εμπορευμάτων. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι πριν τις 20.12.09, η μόνη αξία που ήταν γνωστή, ήταν η αξία της προσφοράς η οποία αφορά σε μια γενική εκτίμηση της αξίας των εμπορευμάτων και όχι στην τελική αξία, η οποία προκύπτει μετά την παράδοση όλων των εμπορευμάτων και των συνυπολογισμών των οποιωνδήποτε επιστροφών, όπως συνέβηκε και στην προκειμένη περίπτωση. Σύμφωνα με τον Μ.Ε.2, στο Τεκμήριο 3 (κατάσταση λογαριασμού που τηρούσε η Ενάγουσα για την Εναγόμενη), μπορεί κάποιος εύκολα, από μια ανάγνωσή του, να κατανοήσει τις διάφορες χρεωπιστώσεις του λογαριασμού που τηρούσε η Ενάγουσα για την Εναγόμενη και ανέφερε ακόμα ότι τον εν λόγω λογαριασμό τον εκτύπωσαν από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή και τον απέστειλαν στην Εναγόμενη. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι από το Τεκμήριο 3, επιβεβαιώνεται ότι, τόσο πριν, όσο και μετά τις 20.12.13, έγιναν και κάποιες επιστροφές εμπορευμάτων για τις οποίες πιστώθηκε ο λογαριασμός της Εναγόμενης και ότι σε μια περίπτωση πολύ μετά τις 20.12.13, η Εναγόμενη κατέβαλε έναντι της οφειλής της και συγκεκριμένα στις 11.11.2010, το ποσό των €1085,82 τοις μετρητοίς. Ήταν περαιτέρω η θέση του εν λόγω μάρτυρα ότι και μετά την παραλαβή των τριών επιταγών, κατόπιν οδηγιών του Μ.Ε.1, επικοινώνησε με τον Μ.Υ.1 και ζητούσε από αυτόν να διευθετήσει το ποσό των €6000 που αφορούσε στο άθροισμα των αναγραφόμενων ποσών επί των δύο επιταγών, Τεκμήριο 2, οι οποίες δεν έχουν εξαργυρωθεί. Ο Μ.Υ.1, προς απάντηση, του ανέφερε ότι θα διευθετήσει το θέμα και ότι έχει ενημερώσει σχετικά τον Μ.Ε.
- Δεν παραγνωρίζω ότι οι αναγραφόμενες επί των αποδείξεων με αύξοντες αριθμούς 03692, 03693 και 03694 του Τεκμηρίου 1, ημερομηνίες, είναι 10.02.10, 28.02.10 και 10.03.10, αντίστοιχα, ενώ οι αναγραφόμενες ημερομηνίες επί των τριών μεταχρονολογημένων επιταγών που εκδόθηκαν από την Εναγόμενη είναι 10.02.11, 28.02.11 και 10.03.
- Είμαι της γνώμης ότι τούτο οφείλεται σε τυπογραφικό λάθος. Η κατάληξη μου αυτή βασίζεται, αφενός στην σιγουριά του Μ.Ε.2 ως προς το τι ο ίδιος σκοπούσε να καταγράψει και εν τέλει θεώρησε ότι κατέγραψε επί των αποδείξεων, αλλά και στο γεγονός ότι η ημέρα και ο μήνας, των πιο πάνω ημερομηνιών είναι οι ίδιες/οι με τις/τους αναγραφόμενες/ους επί των επιταγών που εξέδωσε η Εναγόμενη. Υποστηρίζεται ακόμα η πιο πάνω κρίση του Δικαστηρίου και από το γεγονός ότι θα ήταν αδύνατον να παραλαμβάνονται επιταγές στις 21 ή 22 Δεκεμβρίου του 2010, οι οποίες, ως αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των δύο πλευρών, ήταν μεταχρονολογημένες, και τούτες να φέρουν ημερομηνία Φεβρουαρίου και Μαρτίου του 2010 και δη προγενέστερη της έκδοσης τους. Ως προς το ότι οι εν λόγω επιταγές δεν εκδόθηκαν τον Δεκέμβριο του 2009, ο Μ.Ε.2 ήταν ξεκάθαρος ότι τις εν λόγω επιταγές τις παρέλαβε περί τα τέλη του 2010 κατόπιν επίμονων οχλήσεων προς τον Μ.Υ.1, τόσο από τον ίδιο, όσο και από τον Μ.Ε.
- Ούτε προωθήθηκε από την Εναγόμενη οποιοσδήποτε ισχυρισμός περί έκδοσης των εν λόγω επιταγών τον Φεβρουάριο και Μάρτιο του 2010 ως κατεγράφη επί των σχετικών αποδείξεων. Εν πάση περιπτώσει, η Εναγόμενη δεν αμφισβητεί ότι εκδόθηκαν αποδείξεις από την Ενάγουσα αναφορικά με τις οποιεσδήποτε μεταχρονολογημένες επιταγές εξέδωσε η τελευταία. Αυτό που αμφισβητεί είναι τον ισχυρισμό της Ενάγουσας ότι η τρεις αποδείξεις που υπέδειξε η τελευταία ως εκδοθείσες αναφορικά με τις τρεις τελευταίες μεταχρονολογημένες επιταγές της Εναγόμενης, εκδόθηκαν στις 21 ή 22 Δεκεμβρίου του
- Επομένως με τη διαφοροποίηση ότι, αν και σκοπός του Μ.Ε.2 ήταν, επί του σημείου της ημερομηνίας στο μπλοκ των αποδείξεων, να συμπληρώσει την ημερομηνία εξαργύρωσης των μεταχρονολογημένων επιταγών της Εναγόμενης, εντούτοις λόγω γραμματικού προφανώς λάθους κατέγραψε ως χρονολογία εξαργύρωσης το 2010 και όχι το 2011 που πραγματικά ίσχυε, τη μαρτυρία του Μ.Ε.2, την αποδέχομαι στο σύνολό της. Αναφορικά τώρα με τον Μ.Υ.1, είμαι της γνώμης και ως εκ τούτου κρίνω ότι τούτος δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία του βρίθει ουσιαστικών αντιφάσεων τόσο αντικριζόμενη αυτόνομα, όσο και σε σύγκριση με την υπόλοιπη ενώπιον μου αποδεκτή μαρτυρία. Επιπρόσθετα αρκετοί από τους ισχυρισμούς που προώθησε, συγκρούονται και με την κοινή λογική αλλά και με τους σχετικούς, στο δικόγραφο της Υπεράσπισης, ισχυρισμούς. Η εικόνα που απεκόμισα αναφορικά με τον εν λόγω μάρτυρα κατά το στάδιο που τούτος κατέθετε, ήταν ότι ήρθε στο Δικαστήριο με σκοπό να ισχυριστεί οτιδήποτε τυχόν ο ίδιος θεωρούσε ότι εξυπηρετούσε τη γραμμή υπεράσπισης, αδιαφορώντας πλήρως για το αληθές ή μη ενός τέτοιου ισχυρισμού. Για του λόγου το αληθές της πιο πάνω κρίσης μου, σημειώνω ενδεικτικά και όχι εξαντλητικά, τα ακόλουθα. Αποτέλεσε βασική θέση του εν λόγω μάρτυρα ότι για αποπληρωμή του συνολικού ποσού της παραγγελίας από την Ενάγουσα, για την ανακαίνιση του Il Posto (εξαιρουμένων των €3.000 που καταβλήθηκαν τοις μετρητοίς ως προκαταβολή), η Εναγόμενη εξέδωσε τον Δεκέμβριο του 2009, αριθμό μεταχρονολογημένων επιταγών. Είναι δε η θέση του, επί του προκειμένου, ότι οι δύο επιταγές (Τεκμήριο 2), αποτελούν μέρος των μεταχρονολογημένων επιταγών που εξέδωσε η Εναγόμενη τον Δεκέμβριο του 2009, για τον εν λόγω σκοπό. Ερωτηθείς ειδικά για να τοποθετήσει χρονικά τη στιγμή που εκδόθηκαν όλες οι μεταχρονολογημένες επιταγές, αρχικά ανέφερε ότι τούτες εκδόθηκαν μετά τις 20.12.09 και δη μετά την τελευταία παραλαβή εμπορευμάτων από την Ενάγουσα. Συγκεκριμένα ισχυρίστηκε ότι στις 20.12.09, κατόπιν δικών του αντιδράσεων, ο Κάκος τον παρακάλεσε να αποδεχθεί να παραλάβει τα κεραμικά που του μετέφερε η Ενάγουσα, έστω και αν τούτα ήταν άλλου χρώματος, διαστάσεων και αξίας από αυτά που παραγγέλθηκαν από την Εναγόμενη και ότι για τις εν λόγω διαφορές αλλά και την ταλαιπωρία και ζημιά που προκλήθηκε στην Εναγόμενη, θα προέβαινε (ο Κάκος) σε ανάλογες μειώσεις του υπολοίπου, σε μελλοντικό στάδιο και δη, όταν θα έπρεπε η Εναγόμενη να πληρώσει την Ενάγουσα. Σε άλλο στάδιο της μαρτυρίας του, ισχυρίστηκε ότι η έκδοση όλων των μεταχρονολογημένων επιταγών έγινε κατά τον μήνα Δεκέμβριο του 2009, αποφεύγοντας ωστόσο, παρά το ότι ερωτήθηκε σχετικά, να αναφέρει κατά πόσον τούτες εκδόθηκαν πριν ή μετά τις 20.12.09, ημερομηνία κατά την οποία έλαβε χώραν η τελευταία παραλαβή εμπορευμάτων από την Ενάγουσα. Όπως και να έχει το πράγμα, και οι δύο εν λόγω ισχυρισμοί του δεν μπορούν να γίνουν δεκτοί για τους ακόλουθους λόγους. Σύμφωνα με τον ίδιο τον Μ.Υ.1, στις 20.12.09, με έκπληξη του, αντίκρισε το περιεχόμενο ημιφορτηγού της Ενάγουσας που κατέφθασε στο χώρο του καφεστιατορίου της Εναγόμενης για να ξεφορτώσει τα κεραμικά δαπέδου, καθότι πρόσεξε ότι τα φορτωμένα επί του εν λόγω ημιφορτηγού κεραμικά δεν ήταν αυτά τα οποία τελικά παρήγγειλε η Εναγόμενη. Ήταν δε ακριβώς η θέση του ότι διαμαρτυρήθηκε έντονα για το συγκεκριμένο θέμα λόγω του ότι τούτα ήταν διαφορετικού χρώματος αλλά και διαστάσεων από αυτά που είχαν παραγγελθεί. Ανάφερε ακόμα ότι τούτα ήταν και διαφορετικής αξίας από τα κεραμικά που ανέμενε να παραλάβει η Εναγόμενη. Αν όντως έτσι είχαν τα πράγματα και όντως στις 20.12.09 αντίκρισε για πρώτη φορά τα εν λόγω κεραμικά τα οποία αποδέχθηκε όπως τούτα τοποθετηθούν και εν τέλει τοποθετήθηκαν στο καφεστιατόριο της Εναγόμενης, πώς είναι δυνατόν πριν τις 20.12.09 να είχε εκδώσει μεταχρονολογημένες επιταγές για συγκεκριμένα ποσά τα οποία κάλυπταν επακριβώς το οφειλόμενο από την Εναγόμενη ποσό προς την Ενάγουσα, τη στιγμή που τα κεραμικά που παραδόθηκαν στις 20.12.09 ήταν διαφορετικής αξίας από τα αρχικώς παραγγελθέντα; Να σημειωθεί εδώ ότι ο Μ.Υ.1 στη δια ζώσης μαρτυρία του, κατά το στάδιο της κυρίως εξέτασης, αποδέχθηκε ότι όλα τα εμπορεύματα που αγόρασε η Εναγόμενη από την Ενάγουσα για σκοπούς ανακαίνισης του καφεστιατορίου της με την επωνυμία IL Posto, ανέρχοντο στο ποσό των €20.491,84 και δη στο τελικό ποσό που αναγράφεται επί της κατάστασης λογαριασμού που τηρούσε η Ενάγουσα για την Εναγόμενη (Τεκμήριο 3). Αποδέχθηκε ακόμα ότι όντως το Τεκμήριο 3 αναφέρει την πραγματική αξία των εμπορευμάτων που αγοράστηκαν και των εκάστοτε υπόλοιπων της Εναγόμενης έναντι της Ενάγουσας. Επί της εν λόγω καταστάσεως και δη του Τεκμηρίου 3, φαίνεται ως τελευταία χρέωση για σκοπούς αγοράς εμπορευμάτων η ημερομηνία 21.12.
- Επομένως, ήταν αδύνατον πριν τις 20.12.09, να ήταν γνωστό το τελικό οφειλόμενο ποσό της Εναγόμενης προς την Ενάγουσα ώστε να ήταν δυνατή η έκδοση μεταχρονολογημένων επιταγών για το ακριβές υπόλοιπο. Ούτε μπορεί να γίνει δεκτό ότι οι εν λόγω μεταχρονολογημένες επιταγές εκδόθηκαν εντός Δεκεμβρίου του 2009 έστω και μετά την 21η ημέρα του εν λόγω μηνός. Και τούτο γιατί, ο εν λόγω ισχυρισμός του, συγκρούεται με άλλο δικό του σχετικό ισχυρισμό. Σύμφωνα με τον Μ.Υ.1, όταν αντίκρισε, στις 20.12.09, τα διαφορετικά κεραμικά, αντίδρασε έντονα και επικοινώνησε με τον Κάκο Κυριάκου από τον οποίον ζήτησε εξηγήσεις. Τότε, ο Κάκος του ανέφερε ότι αναγνωρίζει την ταλαιπωρία και ζημιά που προκαλεί η Ενάγουσα με την εν λόγω πράξη της στην Εναγόμενη, και ότι η Ενάγουσα θα συνυπολογίσει τούτο κατά το στάδιο της πληρωμής δια σχετικής μείωσης της απαίτησης της. Αν όντως έτσι έγιναν τα πράγματα, πώς είναι δυνατόν η Εναγόμενη να εκδίδει μεταχρονολογημένες επιταγές μετά τις 20.12.09, χωρίς να απαιτεί ανάλογη μείωση για τη ζημιά και ταλαιπωρία που υπέστη από την Ενάγουσα, όταν μάλιστα, ως ισχυρίζεται ο Μ.Υ.1, είχε ήδη αποδεχθεί τέτοια μείωση ο Διευθυντής της Ενάγουσας Κάκος Κυριάκου; Επί του ιδίου θέματος αλλά και για να διαφανεί ότι ο Μ.Υ.1, χωρίς καμιά δυσκολία προωθούσε ψευδείς ισχυρισμούς ενώπιον του Δικαστηρίου, σημειώνω τα εξής. Όπως αναφέρθηκε και ανωτέρω, η θέση του Μ.Υ.1, ήταν ότι, με εξαίρεση τις €3.000 που δόθησαν ως προκαταβολή, για όλο το υπόλοιπο οφειλόμενο προς την Ενάγουσα ποσό, η Εναγόμενη εξέδωσε μεταχρονολογημένες επιταγές. Όταν βρέθηκε αντιμέτωπος με τη θέση της Υπεράσπισης ότι ο εν λόγω ισχυρισμός του είναι ψευδής και ότι τούτο προκύπτει και από το γεγονός ότι έναντι της οφειλής της Εναγομένης προς την Ενάγουσα πληρώθηκε και το ποσό των €1.085,82, τοις μετρητοίς αλλά και το γεγονός ότι για να προκύψει η τελική αξία των εμπορευμάτων που αγόρασε η Εναγόμενη, πιστώθηκε ο λογαριασμός της και με την αξία κάποιων εμπορευμάτων που επεστράφησαν στην Ενάγουσα χωρίς να χρησιμοποιηθούν, ισχυρίστηκε, χωρίς ωστόσο να πείσει, ότι το ποσό που κατεβλήθη τοις μετρητοίς δεν αφορούσε την παραγγελία της Εναγόμενης για την ανακαίνιση του καφεστιατορίου Il Posto, αλλά προγενέστερη οφειλή της η οποία σχετιζόταν με εμπορεύματα που η Εναγόμενη αγόρασε από την Ενάγουσα στα πλαίσια ανέγερσης μιας πολυκατοικίας. Ο τελευταίος αυτός ισχυρισμός του όμως συγκρούεται κάθετα με άλλη θέση του, η οποία αναφέρθηκε ήδη ανωτέρω, και δη ότι το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 3 (κατάσταση λογαριασμού που τηρούσε η Ενάγουσα για την Εναγόμενη, για το καφεστιατόριο Il Posto), ήταν αληθές και συγκεκριμένα ότι οι αναφερόμενες σε αυτό χρεωπιστώσεις και ειδικότερα το τελικό ποσό παραγγελίας ήταν ακριβές και αφορούσε στην παραγγελία της Εναγόμενης από την Ενάγουσα για ανακαίνιση του καφεστιατορίου Il Posto. Αξίζει εδώ να σημειωθεί, ότι επί του Τεκμηρίου 3, αναγράφεται στο κάτω μέρος της πρώτης σελίδας τούτου, ως τελικό ποσό της παραγγελίας το ποσό των €20.491,
- Για να προκύψει το εν λόγω ποσό, πιστώθηκαν στον εν λόγω λογαριασμό τόσο το ποσό των €1.085,82, το οποίο πληρώθηκε τοις μετρητοίς από την Εναγόμενη όσο και η αξία των εμπορευμάτων που επεστράφησαν αχρησιμοποίητα από την Εναγόμενη. Προκύπτει ακόμα από την εν λόγω κατάσταση λογαριασμού, ότι το άθροισμα όλων των ποσών που καταβλήθηκαν μέσω επιταγών και/ή για τα οποία εκδόθηκαν επιταγές, είναι μικρότερο του ποσού των €20.491,
- Επομένως, ούτε και αυτός ο ισχυρισμός του Μ.Υ.1 μπορεί να γίνει δεκτός και δη ότι η Εναγόμενη για σκοπούς εξόφλησης της οφειλής της, εξέδωσε μόνο μεταχρονολογημένες επιταγές. Επί ενός άλλου θέματος και δη της ανάκλησης των δύο επιταγών (Τεκμήριο 2), ισχυρίστηκε ότι, δέκα μήνες μετά την παράδοση των εμπορευμάτων, είχε συνάντηση με τον Μ.Ε.1, ο οποίος τον ενημέρωσε ότι δεν σκοπεύει η Ενάγουσα να απαιτήσει τα χρήματα των δύο επιταγών (Τεκμήριο 2) και δη το ποσό €6.000, καθότι κατανοούσε η Ενάγουσα ότι προκάλεσε ταλαιπωρία και ζημιά στην Εναγόμενη συνεπεία της αλλαγής των κεραμικών και την εν τέλει παράδοση τους λίγες μόνο μέρες πριν τα Χριστούγεννα του έτους
- Τον εν λόγω ισχυρισμό του, ακολούθησε έτερος ισχυρισμός του, σύμφωνα με τον οποίον ο ίδιος απαίτησε από τον Κάκο επανειλημμένα να του επιστραφούν οι δύο εν λόγω επιταγές και ότι την εν λόγω απαίτηση του, την υπέβαλλε προς τον Κάκο, για δύο ολόκληρους μήνες και δη μεταξύ τέλη Οκτωβρίου 2010 και αρχές Ιανουαρίου
- Ανέφερε ακόμα ότι ο Κάκος συνεχώς του απαντούσε «αύριο θα σου τις φέρω, αύριο θα σου τις φέρω», αποφεύγοντας τον έτσι για δύο ολόκληρους μήνες. Αρχικά να σημειώσω ότι ο τελευταίος πιο πάνω ισχυρισμός του δεν συμβαδίζει με την βασική θέση του ότι οι σχέσεις του ιδίου με τον Κάκο ήταν ανέκαθεν και παραμένουν μέχρι σήμερα άριστες και πολύ στενές. Αν έτσι είναι τα πράγματα γιατί ο Κάκος να μην του επιστρέψει τις επιταγές αν έπρεπε να του τις επιστρέψει ή γιατί να μην τον ενημερώσει ότι η Ενάγουσα δεν προτίθεται να επιστρέψει τις επιταγές; Ποιος ο λόγος να προσπαθεί ο Κάκος να υπεκφύγει από το πρόσωπο με το οποίο έχει άριστες στενότατες σχέσεις; Επιπρόσθετα, όταν στο στάδιο της αντεξέτασης του ερωτάται αναφορικά με το λόγο που περίμενε δέκα και πλέον μήνες μετά την παράδοση, να απαιτήσει την επιστροφή των δύο επιταγών (Τεκμήριο 2), όταν μάλιστα σε προγενέστερο στάδιο της μαρτυρίας του ισχυρίστηκε ότι έλαβε υπόσχεση από τον Δεκέμβριο του 2009, από τον Κάκο ότι θα χαρίζοντο στην Εναγόμενη οι €6.000, χωρίς καμία δυσκολία ή ενδοιασμό, άλλαξε θέση, και με καμία πειστικότητα, ισχυρίστηκε ότι τις επιταγές (Τεκμήριο 2), τις ζητούσε από τον Κάκο από τον Γεννάρη του
- Πρέπει εδώ να σημειωθεί ότι σύμφωνα με το δικόγραφο της Υπεράσπισης, το πρόσωπο που κατ΄ ισχυρισμό υποσχέθηκε στον Μ.Υ.1 ότι δεν θα απαιτηθεί από την Ενάγουσα το ποσό των €6.000, είναι ο Μ.Ε.1 και όχι ο Κάκος και τούτο, ως ισχυρίζεται η Εναγόμενη έγινε 10 μήνες μετά την παράδοση όλων των εμπορευμάτων και όχι από τον Δεκέμβριο του
- Τα περί υποσχέσεως Κάκου για μη καταβολή από την Εναγόμενη του ποσού των €6.000, εγέρθηκαν για πρώτη φορά στα πλαίσια της αντεξέτασης του Μ.Υ.1 και καμία σχετική υποβολή έγινε προς οποιονδήποτε μάρτυρα των Εναγόντων. Να σημειωθεί ακόμα, ότι κατά τη διάρκεια που εκκρεμούσε η αγωγή, η Εναγόμενη είχε καταχωρήσει ένσταση, στα πλαίσια αίτησης της Ενάγουσας για έκδοση συνοπτικής απόφασης, στην ένορκη δήλωση της οποίας (που συνοδεύει την Ένσταση) και πάλι επαναλαμβάνεται ο ισχυρισμός ότι είναι ο Μ.Ε.1 που συμφώνησε με την Εναγόμενη όπως η τελευταία μη καταβάλει το ποσό των €6.000 και ότι τούτο έλαβε χώραν περί τον Οκτώβριο με Νοέμβριο του
- Όταν ο Μ.Υ.1 βρίσκεται αντιμέτωπος με τα εν λόγω γεγονότα, χωρίς καμία πειστικότητα, ισχυρίστηκε ότι δεν ανέφερε ποτέ στον δικηγόρο του ότι εκ μέρους της Ενάγουσας υποσχέθηκε και ο Κάκος στον ίδιον να μην καταβάλει η Εναγόμενη το ποσό των €6.000 που αφορά στις δύο επιταγές (Τεκμήριο 2) και ότι η ισχυριζόμενη αυτή υπόσχεση του Κάκου δόθηκε τον Δεκέμβριο του 2009 και ότι είναι γι΄ αυτό το λόγο που δεν αναφέρθηκαν τούτα στα σχετικά δικόγραφα. Να σημειωθεί ότι ο ενόρκως δηλών στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την πιο πάνω αναφερόμενη ένσταση, είναι ο Μ.Υ.
- Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να σχολιάσω περαιτέρω επί του προκειμένου. Επί ενός άλλου θέματος και συγκεκριμένα αναφορικά με τα δελτία μεταφοράς που υπεγράφησαν εκ μέρους της Εναγόμενης κατά την παραλαβή διαφόρων εμπορευμάτων που παρέδωσε σε αυτήν η Ενάγουσα, ο Μ.Υ.1 είχε την ευκαιρία κατά τη διάρκεια της δια ζώσης μαρτυρίας του να εξετάσει το περιεχόμενο των εν λόγω δελτίων (μέρος του Τεκμηρίου 3 - επισυναπτόμενα στην κατάσταση λογαριασμού). Απαντώντας σε σχετική ερώτηση αναγνώρισε τόσο επί του δελτίου μεταφοράς με αύξοντα αριθμό 5731, όσο και επί του δελτίου μεταφοράς με αύξοντα αριθμό 5744, την υπογραφή του δίπλα από την λέξη «Ο ΛΑΒΩΝ», αναφέροντας ακόμα ότι το δελτίο μεταφοράς με αύξοντα αριθμό 5744, αφορούσε στο δελτίο που είχε εκδοθεί σχετικά με τα κεραμικά δαπέδου που εν τέλει τοποθετήθηκαν στο καφεστιατόριο Il Posto. Όταν μεταγενέστερα αντιλαμβάνεται ότι η αναγραφόμενη επί του εν λόγω δελτίου ημερομηνία παράδοσης είναι η 1.12.09 και όχι η 20.12.09, που τούτα όντως παρεδόθησαν, αλλάζει αμέσως θέση και ισχυρίζεται, χωρίς κανένα ενδοιασμό, ότι η τεθείσα υπογραφή πλησίον της λέξης «Ο ΛΑΒΩΝ» δεν είναι δική του και ότι κάποιος πρέπει να την πλαστογράφησε. Η μόλις πιο πάνω αντίδραση του Μ.Υ.1 παρατίθεται για να διαφανεί η ευκολία με την οποία προσέφευγε σε ψεύδη. Αν απλά ανάλωνε ελάχιστο χρόνο, θα αντιλαμβανόταν ότι ο λόγος που αναγράφεται επί του εν λόγω δελτίου η ημερομηνία 1.12.09, ήταν γιατί το εν λόγω δελτίο μεταφοράς αφορούσε σε προγενέστερη παραγγελία της Εναγόμενης που έγινε την 1.12.09 και επί της οποίας έγιναν διορθώσεις ως προς τις διαστάσεις των κεραμικών ώστε τούτες να αντικατοπτρίζουν τις πραγματικές διαστάσεις των κεραμικών που εν τέλει παρεδόθησαν στην Εναγόμενη στις 20.12.09 και για τα οποία δεν εκδόθηκε νέο δελτίο παράδοσης. Το μη διορθωμένο δελτίο μεταφοράς που εκδόθηκε την 1.12.09 για την αρχική παραγγελία, βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου ως Τεκμήριο στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση που καταχώρησε η Εναγόμενη στα πλαίσια της αίτησης για συνοπτική απόφαση, την οποία ένορκη δήλωση ετοίμασε, ως αναφέρθηκε και ανωτέρω, ο Μ.Υ.
- Αντί ο Μ.Υ.1 να ζητήσει χρόνο να εξετάσει με προσοχή το περιεχόμενο του εν λόγω δελτίου μεταφοράς προτού τοποθετηθεί σχετικά, χωρίς καμιά δυσκολία, ανέτρεξε στο ψεύδος για εξυπηρέτηση ιδίου σκοπού. Δε νομίζω ότι χρειάζεται να παραθέσω άλλες αντιφάσεις και ή ψεύδη που παρουσιάζει η μαρτυρία του Μ.Υ.1, τα οποία όντως υπάρχουν, για να δικαιολογήσω του λόγου το ασφαλές της πιο πάνω κρίσης μου ως προς την αξιοπιστία του. Έχοντας δε ήδη καταλήξει σε αποδοχή της μαρτυρίας των Μ.Ε.1 και Μ.Ε.2, η μαρτυρία του Μ.Υ.1, σε πλείστα μέρη της συγκρούεται σφόδρα και με την υπόλοιπη ενώπιον μου αποδεκτή μαρτυρία. Συνεπεία των πιο πάνω, η μαρτυρία του στο βαθμό που τούτη συγκρούεται με την υπόλοιπη ενώπιον μου αποδεκτή μαρτυρία, απορρίπτεται. Συνεπεία της πιο πάνω αξιολόγησης της ενώπιον μου μαρτυρίας, καταλήγω στα πιο κάτω τελικά ευρήματα. Κατά τον Οκτώβριο του 2009, η Εναγόμενη εταιρεία κατακύρωσε προσφορά της Ενάγουσας αναφορικά με είδη υγιεινής και κεραμικά, τα οποία η Εναγόμενη σκοπούσε να χρησιμοποιήσει στα πλαίσια της ανακαίνισης του καφεστιατορίου της με την επωνυμία Il Posto. Άρχισε η σταδιακή παράδοση εμπορευμάτων, και σε κάποιο στάδιο περί τον Νοέμβριο του 2009, παρουσιάστηκε πρόβλημα έλλειψης αποθεμάτων της Ενάγουσας αναφορικά με την επιλογή της Εναγόμενης για τα κεραμικά δαπέδου. Ακολούθησε άλλη μια παραγγελία της Εναγόμενης για άλλα κεραμικά δαπέδου, πλην όμως για τους ίδιους λόγους και δη έλλειψη αποθεματικού, τούτη ακυρώθηκε. Στις 20.12.09, η Ενάγουσα μετέφερε με ημιφορτηγό της τα τελευταία εμπορεύματα της παραγγελίας της Εναγόμενης στο χώρο του εργοταξίου. Εκεί έγινε αντιληπτό ότι τα κεραμικά δαπέδου που μετέφερε η Ενάγουσα ήταν διαφορετικά στο χρώμα, διαστάσεις και αξία από τα τελευταία παραγγελθέντα από την Εναγόμενη, με αποτέλεσμα η τελευταία να βρεθεί αντιμέτωπη με το δίλλημα αν θα αποδεχθεί ή όχι την παραλαβή των κεραμικών. Η Εναγόμενη, προφανώς έχοντας υπόψη και το γεγονός ότι σε λίγες μέρες θα άρχιζαν οι διακοπές των Χριστουγέννων, εντός των οποίων επιθυμούσε να λειτουργήσει το καφεστιατόριο της, αποδέχθηκε την παραλαβή των εν λόγω κεραμικών και μέσω του Μ.Υ.1 υπέγραψε και το σχετικό δελτίο παραλαβής. Ουδεμία απαίτηση έγινε προς την Ενάγουσα και ουδεμία υπόσχεση έδωσε η Ενάγουσα προς την Εναγόμενη, αναφορικά με το γεγονός ότι τα κεραμικά που εν τέλει παρεδόθησαν και τοποθετήθηκαν στο καφεστιατόριο της Εναγόμενης ήταν διαφορετικής αξίας, χρώματος και διαστάσεων από αυτά που είχαν προηγουμένως παραγγελθεί. Σε μεταγενέστερο στάδιο και δη εντός του 2010, η Ενάγουσα απαίτησε από την Εναγόμενη την εξόφληση του λογαριασμού που τηρούσε η Ενάγουσα αναφορικά με την παραγγελία της πρώτης. Η Εναγόμενη κατά καιρούς κατέβαλε διάφορα ποσά έναντι της οφειλής της, μεταξύ των οποίων και ένα ποσό τοις μετρητοίς και παρέμειναν οφειλόμενα προς την Ενάγουσα €11.
- Μετά από επίμονες οχλήσεις της Ενάγουσας, τόσο μέσω του Μ.Ε.1 όσο και μέσω του Μ.Ε.2, η Εναγόμενη εξέδωσε τρεις μεταχρονολογημένες επιταγές για τα ποσά των €5.000, €5.000 και €1.000, τις οποίες παρέδωσε ο Μ.Υ.1 στον Μ.Ε.2 στις 21 ή 22.12.
- Εξ΄ αυτών των επιταγών, η μια με αριθμό επιταγής 272559302, για το ποσό των €5.000, εξαργυρώθηκε στις 10.02.
- Οι υπόλοιπες δύο επιταγές, οι οποίες αφορούν στις επιταγές Τεκμήριο 2, ενώπιον του Δικαστηρίου, ενώ κατατέθηκαν για σκοπούς εξαργύρωσης, τούτες δεν τιμήθηκαν καθότι η Εναγόμενη μέσω του Μ.Υ.1, έδωσε εντολή στη Τράπεζα της να μην πληρώσει τούτες. Συνεπεία των πιο πάνω η Εναγόμενη συνεχίζει να οφείλει προς την Ενάγουσα το ποσό των €6.000, το οποίο η τελευταία απαιτεί και για το οποίο καταχώρησε την υπό εκδίκαση αγωγή. Κατάληξη Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω τελικά ευρήματα μου, προκύπτει αβίαστα ότι η Ενάγουσα πέτυχε να αποδείξει την απαίτηση της και δη να αποδείξει ότι η Εναγόμενη παραβίασε ουσιαστικό όρο της μεταξύ τους συμφωνίας, με την άρνηση της να καταβάλει το ποσό των €6.000, έναντι της οφειλής της για εμπορεύματα που η τελευταία αγόρασε από την Ενάγουσα και παρέλαβε και τοποθέτησε στο καφεστιατόριο της με την επωνυμία Il Posto. Ως εκ των ανωτέρω, εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης ως η παράγραφος 3(α) της Έκθεσης Απαίτησης και δη για το ποσό των €6.000, με νόμιμο τόκο επί του εν λόγω ποσού από τις 27.6.11 και δη την ημερομηνία καταχώρησης της παρούσας αγωγής. Επιπροσθέτως, επιδικάζονται και έξοδα της παρούσας αγωγής, υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης, ως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............................. Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο